Page 1

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

6045 Φύλλο Νο 257

7 Δεκέμβρη 2011 Κυκλοφορεί κάθε δεύτερη Τετάρτη 1,5 ευρώ

11

15

8-9

12

Σύνοδος κορυφής της ΕΕ

Εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη

Ο αγώνας ενάντια στα χαράτσια δυναμώνει

Αίγυπτος: Η εξέγερση του Νοέμβρη

Πως απαντά η Αριστερά; ΚΚΕ: Πολιτική

«Μερκοζί», Μόντι, Παπαδήμος και σία αποφασίζουν ΣΙΔΗΡΟΦΡΑΚΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

αυτοσυγκράτησης και απομονωτισμού

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το «αντιμνημονιακό» μέτωπο

Απάντηση «από τα κάτω» και αριστερά

Πανελλαδική συνάντηση του

Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Η ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ.

Οι Μέρκελ και Σαρκοζί επιβάλλουν σε όλη την Ευρώπη μια σιδηρόφρακτη λιτότητα. Μια πρωτοφανή υποβάθμιση των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, σε συνδυασμό με μια πρωτόγνωρη υποβάθμιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Οδηγούν τους εργαζόμενους και τους λαούς πίσω από την εποχή των μεγάλων αγώνων και των μεγάλων κατακτήσεων του 20ού αιώνα. Οι κυβερνήσεις ευθυγραμμίζονται σχεδόν αυτόματα. Είτε πρόκειται για ανδρείκελα των τραπεζιτών, όπως στην Ελλάδα και την Ιταλία, είτε πρόκειται για τους δημαγωγούς πολιτικάντηδες της Δεξιάς, όπως στην Ισπανία. Η σοσιαλφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, ακόμα και σε χώρες που διατηρεί μεγάλες δυνάμεις, όπως στη Γαλλία ή τη Γερμανία, δεν τολμά και δεν επιδιώκει να αντιστα-

θεί στη νέα ευρωκατεύθυνση. Και όμως υπάρχει «αντιπολίτευση» και μάλιστα πολύ απειλητική για τους ευρωκυρίαρχους. Στο ελληνικό πειραματικό εργαστήριο ο κόσμος απέδειξε ότι με τη δράση του από τα κάτω έχει τη δύναμη να ανατρέπει καταστάσεις: Οι απεργίες, οι διαδηλώσεις, οι καταλήψεις, οδήγησαν τον ΓΑΠ στο άδοξο τέλος. Οι αποφάσεις των Μερκοζί προκαλούν αυτές τις δυνάμεις σε πανευρωπαϊκή κλίμακα: το εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ιταλία, στη Γαλλία, στην Ισπανία έχει αποδείξει κατ’ επανάληψη ότι μπορεί να αλλάξει τη μοίρα της Ευρώπης. Στο ελληνικό πειραματικό εργαστήριο ο κόσμος δείχνει ότι απαιτεί και ταυτόχρονα επιβάλει την αναγέννηση της Αριστεράς. Το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δείχνουν στις δημοσκοπή-

σεις ότι φτάνουν σε ποσοστά-ρεκόρ για τη μεταπολιτευτική εποχή. Σε ποσοστά που ήδη συνιστούν απειλή για την πολιτική σταθερότητα του συστήματος. Στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, τα λάθη των ηγεσιών των ΚΚ στην κατεύθυνση της κεντροαριστεράς και του κυβερνητισμού είχαν καταστροφικά αποτελέσματα. Σε χώρες-κλειδιά ξεκινάμε ξανά από πολύ χαμηλά. Δεν έχουμε όμως καμιά αμφιβολία για την πορεία: Στα εργοστάσια του Μιλάνο και της Ρώμης, στους δρόμους του Παρισιού και της Μασσαλίας, στις συνοικίες της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης, θα είναι σύντομα πραγματικότητα και απειλητική για το σύστημα. Γιατί οι επιλογές των ευρωηγεσιών επαναφέρουν παλιά, αλλά όχι ξεπερασμένα διλλήματα: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;


2

• πολιτική

óôá óýíôïìá... Γνώμες το κόσμου για το Μνημόνιο, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της GPO: Απέτυχε πλήρως 79,7%. Μάλλον απέτυχε 9,9%. Πέτυχε 4,9%. Κυριολεκτικά αποστομωτικές. Και προαναγγέλλουν το μέλλον τόσο για την κυβέρνηση Παπαδήμου, όσο και για τα κόμματα που τη στηρίζουν… NNN Παρεμπιπτόντως διαφορετική εικόνα προκύπτει στο ερώτημα: «Πρέπει να παραμείνουμε πάση θυσία στο ευρώ;». Ναι, απαντά το 76,7%. Όχι, δηλώνει το 20%. Η διαφορά οφείλεται εν μέρει στην επιρροή των κυρίαρχων ιδεών, αφού η κυρίαρχη τάξη εξακολουθεί να στηρίζει την επιλογή ευρώ. Οφείλεται όμως και στο δικαιολογημένο φόβο του κόσμου ότι μια επιστροφή στη δραχμή, σε συνθήκες καπιταλισμού, πιθανότατα θα σημαίνει ακόμα πιο άγρια λιτότητα και φτωχοποίηση. Ας προσέξουν αυτό το στοιχείο κάποια επιτελεία της Αριστεράς που μοιάζει να «παίζουν ζάρια» με τα νομίσματα, χωρίς να υπολογίζουν ποιος και πόσο θα πληρώσει «το μάρμαρο» μιας αμφιλεγόμενης «παραγωγικής ανασυγκρότησης», που, τάχα, υποβοηθά η επιστροφή στη δραχμή… NNN Όλα τα μασάει ο ΔΟΛ. Ανέλαβε την εκπροσώπηση της κυβέρνησης δια του Παντελή Καψή. Λίγο νωρίτερα, ο υιός Ψυχάρης είχε αναλάβει τη θέση του διπλωματικού συμβούλου του Αντώνη Σαμαρά, με υπουργικές προοπτικές, αν η ΝΔ ευδοκιμήσει. Τη συνέχεια θα τη δούμε επί των τίτλων και των άρθρων τού, κατά τα άλλα, ανεξάρτητου Τύπου… NNN Χωρίς πάτο ο κατήφορος του Καμίνη, ως δημάρχου της Αθήνας. Επιτίθεται σε δέντρα, κόβοντας το νερό στο κατειλημμένο πάρκο στην Πατησίων. Επιτίθεται σε αστέγους, γκρεμίζοντας παγκάκια στις πλατείες, για να μη βρίσκουν χώρο να σταθούν και να «ξεβρομίσει ο τόπος». Αλήθεια εκείνοι οι «δημοκρατικά ευαίσθητοι» της ΔΗΜ. ΑΡ., που τον στήριξαν, δεν έχουν τίποτα να πουν; NNN Ανοίγουν τα στοιχήματα για τη στάση του Σαμαρά στο θέμα της μακροημέρευσης της κυβέρνησης Παπαδήμου: Θα αποσύρει τελικά τους υπουργούς της ΝΔ, απαιτώντας εκλογές στις 19/2; Θα ζητήσει ανασχηματισμό, ώστε να μπουν στην κυβέρνηση περισσότεροι υπουργοί της ΝΔ, προεξοφλώντας (σημαντική) παράταση της κυβερνητικής θητείας Παπαδήμου; Ο ευρών αμοιφθήσεται… NNN Αγρίεψαν πολλοί της πατριωτικής Αριστεράς μπροστά στο χάρτη που παρουσίαζε την «επικράτεια» της ΕΕ, χωρίς να συμπεριλαμβάνει το ακριτικό Καστελόριζο, που ζει ημέρες δόξας λόγω ΑΟΖ. Ψυχραιμία, σύντροφοι, ψυχραιμία. Αν δώσετε το χάρτη για μια προσεκτική εξέταση σε κάποιο θαλασσινό, θα σας βεβαιώσει ότι λείπουν και πολλά άλλα νησιά. Υποθέτουμε λόγω μεγέθους και κλίμακας χαρτογράφησης. Όσο για το ψητό. Η ΕΕ, διά της γνωστής κ. Μέρκελ, παρουσίασε κατά την επίσκεψη της καγκελαρίου στη Λευκωσία, τις θέσεις της για την κυπριακή ΑΟΖ, για την ελληνική και ειδικότερα γι’ αυτή του Καστελόριζου. Ταυτιζόταν μάλιστα τόσο πολύ με τις θέσεις (και τους χάρτες) της Λευκωσίας και της Αθήνας (παρεμπιπτόντως και του Τελ Αβίβ…), που ξεσήκωσε άγριες διαμαρτυρίες στην Τουρκία. Λίγη αυτοσυγκράτηση στα «εθνικά» δεν βλάπτει… NNN Απαράδεκτη ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που αισθάνθηκε την ανάγκη να απολογηθεί για τη συμμετοχή στελεχών της σε εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «καμιά σχέση δεν έχει με ευκαιριακές εκλογικές συνεργασίες και συναντήσεις “παραγόντων”, λογικές που κατατρέχουν την επίσημη Αριστερά». Αγενέστατη προς τα στελέχη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που προσκαλούνται στις εκδηλώσεις (ύποπτοι ως ευεπίφοροι προς «ευκαιριακές εκλογικές συνεργασίες»;). Αγενέστατη και προς τους προσκαλούντες. Αν αυτοί που οργανώνουν τις συγκεντρώσεις είναι «παράγοντες», τότε γιατί προσέρχονται οι επαναστάτες σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Λογικές που κατατρέχουν την «ανεπίσημη» Αριστερά, όταν θεωρεί ότι στις χάρτινες μάχες των ανακοινώσεων κερδίζονται επαναστατικά γαλόνια. Κυριολεκτικά κρίμα…

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Η Χάγη και ο νέος γύρος «μακεδονικού»

Σ 

τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η διαλυτική κρίση της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο άνοιγε τις πιθανότητες αναδιανομής επιρροής, ακόμα και εδαφών, στα Βαλκάνια.

με το όνομα ΠΓΔΜ! Επαναλαμβάνουμε ότι ο ελληνικός καπιταλισμός παραμένει ισχυρότερος και καλύτερα «δικτυωμένος» προς τις Μεγάλες Δυνάμεις από ό,τι οι γείτονές του…

Η ελληνική κυρίαρχη τάξη, με την τότε κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντιμετώπισε αρχικά τις εξελίξεις με την πολιτική που συνόψιζε το σύνθημα: «Η λύση είναι μία, σύνορα με τη Σερβία!», πολιτική που εννοούσε ακόμα και το διαμελισμό της σημερινής ΠΓΔΜ (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας) μεταξύ Σερβίας, Ελλάδας και Βουλγαρίας. Σε αυτό το έδαφος αναπτύχθηκε (με πρωτοβουλίες από τα πάνω) ο εθνικιστικός παροξυσμός της εποχής των συλλαλητηρίων και της άκαμπτης επιμονής στο «όνομα».

Μέσα στην κρίση, η κυβέρνηση Παπαδήμου υποβάθμισε το θέμα και ακόμα και τα αδηφάγα ΜΜΕ κράτησαν ψύχραιμη στάση, χωρίς καμία σύγκριση με τις αντίστοιχες του παρελθόντος.

Στροφή Η πολιτική αυτή εγκαταλείφθηκε, όταν διαπιστώθηκε ότι οδηγούσε σε κινδύνους ευρύτερης αποσταθεροποίησης και ότι δεν διέθετε τη στήριξη των μεγάλων δυτικών δυνάμεων. Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι δεν θεωρεί πλέον το «όνομα» ως αποφασιστικό κριτήριο και απέλυσε τον Σαμαρά από το υπουργείο Εξωτερικών. Ο ελληνικός καπιταλισμός ευθυγραμμίστηκε με την επίθεση κατά των «αδελφών Σέρβων» και επέλεξε τη γραμμή της οικονομικής διείσδυσης αντί της διεκδίκησης εδαφών. Η γραμμή αυτή «απογειώθηκε» επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ,

Διεθνισμός μετά την υπογραφή της «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» με την ΠΓΔΜ από τον Ανδρέα Παπανδρεόυ το Σεπτέμβρη του 1995. Ήταν μια συμφωνία που ομαλοποιούσε τις σχέσεις των δύο χωρών, αφήνοντας το «όνομα» για μελλοντική «αμοιβαία αποδεκτή λύση» και μονιμοποιώντας τη χρήση του ονόματος ΠΓΔΜ. Στα χρόνια που ακολούθησαν, πάνω από 100 χώρες έχουν αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Δημοκρατία της Μακεδονίας. Παρ’ όλα αυτά το «μακεδονικό» (όπως και κάθε καταφυγή στα λεγόμενα «εθνικά θέματα») αποτελούσε μια καλή διέξοδο για κάθε κυβέρνηση που αντιμετώπιζε εσωτερική κρίση. Το 2008 ο παραπαίων Καραμανλής προσπάθησε να ανακτήσει την πολιτική πρωτοβουλία με τη σταυροφορία για το βέτο στην απόπειρα ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Η ατλαντική συμμαχία αναγνώρισε την υπεροχή του ελληνικού καπιταλισμού: «Συμφωνήσαμε

ότι πρόσκληση ένταξης θα απευθυνθεί στην ΠΓΔΜ, μόλις επιτευχθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση στο θέμα του ονόματος», αναφέρει το ανακοινωθέν της συνόδου στο Βουκουρέστι, που αναγνωρίζει στην ελληνική κυβέρνηση ρόλο επικυρίαρχου στην εξωτερική πολιτική της ΠΓΔΜ.

Παρανομία Γι’ αυτή την παρανομία προσέφυγε η ΠΓΔΜ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Δικαιώθηκε σχετικά με τους χειρισμούς του 2008, μια δικαίωση χωρίς αντίκρισμα, αφού τα αποτελέσματα του Βουκουρεστίου έχουν παγιωθεί πρακτικά. Όμως η Χάγη απέρριψε όλα τα άλλα αιτήματα της ΠΓΔΜ, επιτρέποντας έτσι στις ελληνικές κυβερνήσεις –αν το επιθυμούν– να επαναλάβουν στο μέλλον την «παρανομία» του Βουκουρεστίου, δηλαδή να θέσουν βέτο για τη συμμετοχή της γειτονικής χώρας σε όποιο διεθνή οργανισμό

Αυτή η πραγματικότητα δεν απαλλάσσει την Αριστερά από τις πολιτικές της υποχρεώσεις: Η Χάγη δεν «απονέμει» δίκαιο, είναι ένας ιμπεριαλιστικός μηχανισμός που αποφασίζει με βάση το συσχετισμό δυνάμεων. Η ειρήνη και η φιλία στην περιοχή είναι για τους πληθυσμούς υπέρτερες αξίες από τα συμφέροντα των καπιταλιστών και τις εθνικιστικές ιδεοληψίες. Και για την υπεράσπιση της ειρήνης η σταθερότερη βάση είναι η αναγνώριση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, με μεγαλύτερη έμφαση στις αδύναμες πλευρές, συμπεριλαμβάνοντας και το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Σε ό,τι μας αφορά, το κρίσιμο θέμα είναι να μην επιθυμούν οι γείτονές μας να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ ή σε όποιον άλλο ιμπεριαλιστικό μηχανισμό και, για να βοηθήσουμε σε αυτό, οφείλουμε να τους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να επιλέγουν το όνομα που επιθυμούν για τη χώρα τους.

Προετοιμασίες επέμβασης στο Ιράν Τα σύννεφα της πολεμικής απειλής πυκνώνουν γύρω από το Ιράν. Η υστερία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχαράνης, οι Ισραηλινές απειλές και η διπλωματική ρήξη Ιράν-Βρετανίας κατέληξαν σε ένα νέο γύρο σκληρών κυρώσεων στο ιρανικό καθεστώς από ΕΕ και ΗΠΑ. Σίγουρα ένα στρατιωτικό χτύπημα στο Ιράν δεν είναι καθόλου εύκολη απόφαση και η Δύση επιδίδεται σε ένα παιχνίδι απειλών, κυρώσεων και στρατιωτικής περικύκλωσης. Αλλά δεν μπορεί κανείς να εμπιστευτεί την ειρήνη στα χέρια των ιμπεριαλιστών. Πολλές φορές στο παρελθόν η κλιμάκωση των κυρώσεων υπήρξε το τελευταίο σκαλοπάτι πριν τον πόλεμο. Η αμερικανική Γερουσία ενέκρινε ομόφωνα κυρώσεις που στην ουσία στρέφονται ενάντια σε οποιοδήποτε ξένο χρηματοπιστωτικό όμιλο συνεργάζεται με την ιρανική κεντρική τράπεζα, αγνοώντας ακόμα και τις εκκλήσεις του Ομπάμα να μην προχωρήσουν αβίαστα σε ένα μέτρο που «θα φέρει σε δύσκολη θέση συμμάχους των ΗΠΑ». Στην ΕΕ, μετά την υιοθέτηση μιας σειράς μέτρων, εκκρεμεί η συζήτηση για εμπάργκο στο

δεχόμενο χτύπημα στο Ιράν. Οι «μυστηριώδεις» δολοφονίες επιστημόνων και οι εκρήξεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν καλλιεργούν ακόμα περισσότερο ένα σκηνικό έντασης που δεν αποκλείει ένα στρατιωτικό χτύπημα στις εγκαταστάσεις του Ιράν. Πριν λίγες μέρες, είχαμε και το πρώτο «θερμό επεισόδο»: Το Ιράν κατέρριψε αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος που παραβίασε τον εναέριο χώρο του.

ιρανικό πετρέλαιο. Η Βρετανία και –κυρίως– η Γαλλία πιέζουν να προχωρήσει το μέτρο, τη στιγμή που υπάρχουν ενστάσεις από Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Βέλγιο, που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το ιρανικό πετρέλαιο. Και δεν είναι μόνο η τροφοδότηση αυτών των χωρών. Ένα εμπάργκο στη δεύτερη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα του κόσμου θα εκτινάξει συνολικά τις τιμές (στα 170 δολάρια το βαρέλι εκτιμούν κάποια hedge funds, στα 250 προειδοποιεί το ιρανικό υπ.Εξ.) και θα αποτελέσει ένα ακόμα σοβαρό πλήγμα στην παραπαίουσα παγκόσμια οικονομία.

Το γεγονός ότι πληθαίνουν τέτοιες συζητήσεις δείχνει πόσο μακριά είναι διατεθειμένοι να φτάσουν οι ιμπεριαλιστές, ενώ η δυσκολία να προχωρήσουν στις κυρώσεις αφήνει πάντα ανοιχτό το παράθυρο για τη στρατιωτική λύση.

Περικύκλωση Ο Ομπάμα έστειλε προς έγκριση αίτημα για πώληση 600 βομβών μεγάλης ισχύος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που βρίσκονται κοντά στο Ιράν, ως «μέσο αντιμετώπισης περιφερειακών απειλών». Η αγγλική κυβέρνηση δημόσια επεξεργάζεται την επιχειρησιακή της εμπλοκή σε εν-

Στη θύελλα της κρίσης και τις σαρωτικές ανακατατάξεις που αυτή προκαλεί, δεν είναι καθόλου απίθανος ένας πόλεμος που –στην περίπτωση του Ιράν– θα ανοίξει τις πύλες της κολάσεως. Σε ένα τέτοιο εφιαλτικό σενάριο είναι πολύ πιθανό να μπει μπροστάρης το Ισραήλ, που η πολιτική του ηγεσία προωθεί περισσότερο από όλους το «προληπτικό πλήγμα», που θεωρεί ζήτημα υπάρξεώς του ακόμα και να καθυστερήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν για 2 χρόνια. Και ο πιο πρόθυμος σύμμαχος του Ισραήλ στην περιοχή είναι η Ελλάδα, με την ελληνική αεροπορία να συμμετέχει σε απανωτά κοινά γυμνάσια «προσομοίωσης» ενός βομβαρδισμού του Ιράν...


η άποψή μας

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

πολιτική •

3

Οικονομικό αδιέξοδο και πολιτική κρίση του συστήματος

Η λύση θα δοθεί από τα κάτω και από αριστερά

Τ 

ην ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι Μέρκελ και Σαρκοζί ανακοίνωναν την επιβολή σιδηρόφρακτης λιτότητας σε όλη την Ευρώπη. Το «καρότο» στην πολιτική τους είναι αδιόρατο. Η Μέρκελ δέχθηκε να σταματήσει να «εμποδίζει» την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), που θα μπορεί πλέον χωρίς φραγμούς να αγοράζει ομόλογα κρατικού χρέους. Ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης (ESM) θα ενεργοποιηθεί νωρίτερα, το 2012, αν και τα κεφάλαιά του είναι σταγόνα μπροστά στον ωκεανό των υποχρεώσεων που δημιουργεί το χρέος χωρών όπως η Ισπανία και η Ιταλία. Όμως το μαστίγιο είναι ολοφάνερο. Η συμφωνία προβλέπει αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών, ώστε να γίνουν εφικτές οι κυρώσεις κατά των «αποτυχημένων» χωρών, αλλά και οι «αυτοματισμοί» επιβολής της λιτότητας. Έτσι π.χ. προβλέπεται η συνταγματική κατοχύρωση «ισοσκελισμένων προϋπολογισμών» και το δεσμευτικό «φρένο χρέους» υπό τον έλεγχο του… ευρωπαϊκού δικαστηρίου (βλ. σελ.11). Η επιμονή των Μερκοζί στη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία δεν καθησυχάζει τις «αγορές». Σχεδόν αμέσως η Standard and Poors ανακοίνωσε την απειλή να υποβαθμίσει μέσα στους επόμενους μήνες όλες τις χώρες του πυρήνα της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας! Τα κοράκια του χρηματοπιστωτικού συστήματος προβλέπουν την αποτυχία της πολιτικής των Μερκοζί και το βύθισμα της ευρωζώνης σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση.

Παπαδήμος Ο έμπιστος των δυνάμεων της αγοράς, ο ευρωτραπεζίτης Λ. Παπαδήμος, που μέσα από τις απίστευτες διαδικασίες της τρικομματικής συναίνεσης εκτοξεύτηκε στη θέση του πρωθυπουργού, μας καλεί να εμπιστευτούμε το μέλλον μας σε αυτό ακριβώς το ευρωαδιέξοδο. Ο προϋπολογισμός του 2012 προϊδεάζει για το ποιο μέλλον μιλάνε. Για το κόψιμο των μισθών και των συντάξεων στο μισό. Για τις μαζικές απολύσεις στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Για την ουσιαστική κατάργηση της δημόσιας περίθαλψης και υγείας. Για το μαράζωμα των δημόσιων σχολείων και πανεπιστημίων. Για τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις με ρυθμό fast truck. Για έναν ακόμα χρόνο απίστευτης φοροεπιδρομής… Αλλά ταυτόχρονα, για μείωση της φορολογίας στο κε-

πλυντήριο για να «παίξουν» ξανά πολιτικό ρόλο.

φάλαιο, για μείωση των εργοδοτικών εισφορών, για κατάργηση κάθε «γραφειοκρατικού» περιορισμού στη δράση των επιχειρήσεων, στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας. Είναι μια πολιτική που συνοψίζεται στις λέξεις: Όλα για το κεφάλαιο…

Εκβιασμοί Η πολιτική αυτή στηρίζεται στο εκβιαστικό δίλημμα: Άγρια λιτότητα με το ευρώ ή ακόμα αγριότερη με την επιστροφή στη δραχμή που, υπό την κυριαρχία των καπιταλιστών, θα οδηγήσει σε συνθήκες απίστευτης φτωχοποίησης; Είναι εξοργιστικό, αλλά όσοι με έμφαση χτίζουν αυτό τον εκβιασμό (όπως π.χ. η εφημερίδα «Τα Νέα») την ίδια στιγμή με άνεση μας πληροφορούν ότι «οι πλούσιοι δεν διακινδυνεύουν τίποτα, γιατί από καιρό έχουν μεταφέρει τα χρήματά τους στην ασφάλεια των τραπεζών του εξωτερικού».

Οι υποστηρικτές της τρικομματικής κυβέρνησης με απίστευτη υποκρισία καλούν το λαό σε πρωτοφανείς θυσίες, την ώρα που δεν κάνουν το παραμικρό για να εμποδίσουν τους κερδοσκόπους να βγάζουν τεράστια ποσά στη Γερμανία ή στην Ελβετία. Όσο για την επιχείρηση σύλληψης των μεγαλοφοροφυγάδων και μεγαλοεισφοροκλεπτών, αυτή εξελίσσεται σε κακόγουστο επικοινωνιακό πυροτέχνημα, αφού κανένας –μα κανένας– από αυτούς δεν πέρασε την πόρτα της φυλακής, ακόμα και αν κατηγορείται με μακρές λίστες κακουργημάτων.

Πολιτική κρίση Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι οι υποστηρικτές της κυβέρνησης Παπαδήμου βλέπουν τη δημοτικότητά τους να κατρακυλά, με αποτέλεσμα να διαμορφώνονται συνθήκες πρωτοφανούς πολι-

τικής κρίσης του συστήματος, μακράν της σοβαρότερης από όσες αντιμετώπισε ο ελληνικός καπιταλισμός μετά το 1974. Τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ βυθίζονται στο 15%, θυμίζοντας τη δύναμη που είχε όταν πρωτοξεκινούσε στις εκλογές του 1974. Μόνο που τότε το 13,5% είχε τη δυναμική ενός νεανικού ξεκινήματος, ενώ τώρα το 15% μοιάζει με επιθανάτιο ρόγχο ενός βαθιά γερασμένου οργανισμού. Σε αυτές τις συνθήκες το άνοιγμα των διαδικασιών αλλαγής ηγεσίας αποκτά υπαρξιακά χαρακτηριστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και «ιστορικά» στελέχη, όπως ο Κ. Σκανδαλίδης, δεν διστάζουν να μιλήσουν για την ανάγκη ενός νέου κόμματος της κεντροαριστεράς. Δεν είναι τυχαίο ότι πρωτοκλασάτοι «εκσυγχρονιστές» σφάζονται στην ποδιά της ΔΗΜ.ΑΡ., αναζητώντας στον εναγκαλισμό με τον Φ. Κουβέλη το απαραίτητο

Γενική Απεργία: Μήνυμα με πολλές κατευθύνσεις Μαζική ήταν η συμμετοχή στη γενική απεργία στη 1 Δεκέμβρη και στις διαδηλώσεις, χωρίς βέβαια να φτάνουν τον όγκο και το δυναμισμό της μεγάλης 48ωρης απεργίας του Οκτώβρη. Οι εργαζόμενοι με τη στάση τους έστειλαν στην κυβέρνηση το μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουν να γίνουν αυτοί τα θύματα της κρίσης. Ήταν το δεύτερο μήνυμα αντίστασης στη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚΝΔ-ΛΑΟΣ μετά τις πορείες του Πολυτεχνείου. Ταυτόχρονα όμως έστειλε ένα νέο μήνυμα στις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Η συμμετοχή στο μπλοκ των δύο συνομοσπονδιών στη συ-

γκέντρωσή τους στην Αθήνα στο Πεδίο του Άρεως δεν ξεπέρασε τα 500 άτομα. Αντίθετα ο κόσμος συμμετείχε μαζικά στις συγκεντρώσεις του ΚΚΕ στην Ομόνοια, αλλά και στο Μουσείο όπου καλούσαν ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Ο κύριος λόγος που οι εργαζόμενοι γύρισαν την πλάτη στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ ήταν ότι οι ηγεσίες τους δεν έδωσαν τη συνέχεια στη μεγάλη κινητοποίηση του Οκτώβρη και προσπαθούν στην ουσία να κρυφτούν πίσω από τη νέα κυβέρνηση. Η μαζικοποίηση των μπλοκ της Αριστεράς δεν λύνει από μόνη της το βασικό ζήτημα του κόσμου που είναι να

μην πληρώσει την κρίση. Δίνει όμως τη δυνατότητα στις παρατάξεις της Αριστεράς να δουλέψουν καλύτερα με τους αγωνιστές που αναδείχθηκαν μέσα από τις κινητοποιήσεις της προηγούμενης περιόδου. Ξαναπιάνοντας το νήμα της οργάνωσης μέσα στους εργατικούς χώρους επιτροπών, συνελεύσεων και κινητοποιήσεων, απαιτώντας την κήρυξη νέας γενικής απεργίας, την οργάνωση και τη στήριξη απεργιών διαρκείας όπως στη Χαλυβουργία, αλλά και με καταλήψεις, να δώσουμε νέα ορμή στο αίτημα για πολιτική απεργία διαρκείας, μέχρι να διώξουμε την κυβέρνηση Παπαδήμου.

Δεν είναι τυχαίο ότι μόνοι υπερασπιστές της πολιτικής των κυβερνήσεων ΓΑΠ απέμειναν οι μουτζαχεντίν του νεοφιλελευθερισμού, όπως οι Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης (άντε και ο Μόσιαλος…). Όλοι οι υπόλοιποι, συμπεριλαμβανομένου του ΓΑΠ, αρχίζουν να το παίζουν… αντιμνημονιακοί! Και ο Ευάγγελος Βενιζέλος να θυμίζει –όλο και συχνότερα– ότι στήριξε μεν το μνημόνιο, αλλά μόνο ως «αναγκαίο κακό» και όχι ως «ευκταίον». Μόνο που η ζωή θα είναι σκληρή με τους σοσιαλδημοκράτες μεγαλοπαράγοντες: Θα υποχρεωθούν να πιουν το πικρό ποτήρι μέχρι τέλους, γιατί είναι υποχρεωμένοι να στηρίξουν την κυβέρνηση Παπαδήμου και αυτό περιορίζει πολύ τα περιθώρια δημαγωγικών ελιγμών τους. Την ώρα που καταρρέει το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ βυθίζεται. Με δημοσκοπικά ποσοστά γύρω στο 21,5% μένει κάτω από το αρνητικό ρεκόρ του Καραμανλή στις εκλογές του 2009. Και ο Α. Σαμαράς βρίσκεται ακόμα στην αρχή και όχι στο τέλος των πολιτικών δοκιμασιών του: Μετά τις κωλοτούμπες για την υπογραφή, θα υποχρεώνεται όλο και πυκνότερα να αναλάβει ευθύνες για τη λιτότητα, για τους φόρους, για τα αδιέξοδα. Ο δικομματισμός βαδίζει προς μια ιστορική ήττα. Όμως δεν θα καταρρεύσει από μόνος του. Ήδη οι δυνάμεις του συστήματος επεξεργάζονται τις «μετα-κομματικές» λύσεις, τις κυβερνήσεις τεχνοκρατών και «προσωπικοτήτων» άμεσης εμπιστοσύνης του κεφαλαίου, με μοντέλο τον ίδιο τον Παπαδήμο. Η λύση πρέπει να δοθεί από τα κάτω και από τα αριστερά. Τη δυναμική της αντιπολίτευσης από τα κάτω τη ζήσαμε με τις απεργίες και τις διαδηλώσεις που τερμάτισαν την εξουσία του ΓΑΠ. Η προοπτική μιας γενικής πολιτικής απεργίας, με στόχο την ανατροπή της λιτότητας, του μνημονίου και της κυβέρνησης Παπαδήμου, είναι η απάντηση που χρειάζεται. Ταυτόχρονα η δυναμική της Αριστεράς φαίνεται ήδη ακόμα και στις δημοσκοπήσεις. Η πρόβλεψη για το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δείχνει τα υψηλότερα ποσοστά σε δυνάμεις κομουνιστικής αναφοράς σε όλη την Ευρώπη. Η συμπαράταξη αυτών των δυνάμεων είναι ο κρίσιμος κρίκος. Τόσο για τους αγώνες του σήμερα, όσο και για τις εξελίξεις του αύριο.


4

• εργατικά

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Το «κούρεμα» οδηγεί σε λεηλασία των Ταμείων με νέο νόμο καρμανιόλα

Ασφαλιστικό: Το μεγάλο πλιάτσικο Της Κατερίνας Παρδάλη

Τ 

ην ενοποίηση 5 επικουρικών ασφαλιστικών ταμείων και τη νέα (τρίτη μέσα στο τελευταίο εξάμηνο) δραστική περικοπή των επικουρικών συντάξεων, αλλά και του εφάπαξ, ετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας, με τη δικαιολογία ότι υπάρχει πρόβλημα βιωσιμότητας για το σύνολο σχεδόν των φορέων που παρέχουν επικουρική ασφάλιση.

Νέος φορέας Το σχέδιο –που θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου– έχει στόχο να δημιουργήσει ένα νέο επικουρικό ταμείο, το οποίο θα καλύπτει 2,5 εκατ. εργαζόμενους και 1 εκατ. συνταξιούχους. Οι μειώσεις στις συντάξεις θα είναι από 10% μέχρι 30%, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις θα φτάνουν και το 50%. Στο νέο ασφαλιστικό φορέα θα υπαχθούν τα επικουρικά ταμεία του ΙΚΑ (ΕΤΕΑΜ), των Τραπεζών (ΕΤΑΤ), των Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΕΑΔΥ), των ΔΕΚΟ (ΤΑΥΤΕΚΩ) και το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιωτικού Τομέα (ΤΕΑΙΤ). Η υπαγωγή στο νέο φορέα θα αποφασιστεί από τις διοικήσεις, οι οποίες μέσα στο επόμενο τρίμηνο θα έχουν τη δυνατότητα να αρνηθούν την ενοποίηση. Αν όμως αρνηθουν τα Ταμεία, θα πρέπει να επιβιώσουν χωρίς οικονομική βοήθεια (χαρακτηριστικά αναφέρθηκε πως θα πρέπει να αναλάβουν μόνα τους την τύχη τους), κάτι αδύνατο, αφού στο μεταξύ οι τράπεζες έχουν λεηλατήσει τα αποθεματικά τους. Υπολογίζεται πως μέσα σε ενάμιση χρόνο οι συνταξιούχοι έχουν πληρώσει ήδη 4 δισ. ευρώ, ενώ από τις αρχές Νοεμβρίου, οπότε τέθηκαν σε ισχύ τα νέα μέτρα, ο λογαριασμός αυξήθηκε κατά 1 ακόμη δισ. ευρώ. Κι όμως, στο πλαίσιο της εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου προγράμματος ο προϋπολογισμός θα προβλέπει μείωση της επιχορήγησης προς τα ασφαλιστικά ταμεία κατά 1,5 δισ. ευρώ, ενώ η αύξηση της ανεργίας

Η 

έχει προκαλέσει μεγάλες απώλειες, κυρίως για το ΙΚΑ, της τάξης των 300 εκατ. ευρώ ετησίως. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση έχει αρχίσει ήδη να κατεδαφίζει και τα τελευταία δικαιώματα των ασθενών, κόβοντας βασικές παροχές υγείας σε 9 εκατ. ασφαλισμένους. Δικαιώματα ετών στην υγειονομική περίθαλψη των ασφαλισμένων στα τέσσερα βασικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΑΕΕ και ΟΓΑ) εξαφανίζονται, αφού η κυβέρνηση με πρόσχημα τον εξορθολογισμό της δαπάνης βάζει τους ασθενείς να πληρώνουν από την τσέπη τους ιατρικές και εργαστηριακές εξετάσεις, ακόμη και υγειονομικό υλικό. Αυτό που ξεχνάν οι κυβερνήσεις του μνημονίου –όπως βέβαια και οι προηγούμενες– είναι ότι τα ελλείματα των δημόσιων ασφαλιστικών ταμείων δεν τα δημιούργησαν οι εργαζόμενοι/ες και οι συνταξιούχοι, που καλούνται να τα πληρώσουν σήμερα. Αυτοι/ες πλήρωσαν με το μισθό τους, τη δουλειά τους και κάποτε με το αίμα τους τα ασφαλιστικά τους ταμεία. Η «βιωσιμότητα» των ασφαλιστικών ταμείων, τα ελλέιματα και ο κίνδυνος συνολικής κατάρρευσης προέκειψαν εξαιτίας μακροχρόνιων πολιτικών λεηλασίας τους από τις κυβερνήσεις, ανοχής απέναντι στην εισφοροδιαφυγή και τη μαύρη εργασία

των εργοδοτών, την καλπάζουσα ανεργία, που βασίλευσαν τα προηγούμενα χρόνια χάριν του «νεοφιλελευθερισμού» και τώρα χάριν των απανωτών μνημονίων. Το κυβερνητικό σχέδιο στηρίζεται στις δεσμεύσεις προς την Τρόικα, που προβλέπουν τη μετατροπή του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης σε σύστημα καθορισμένων-εξατομικευμένων παροχών. Προβλέπουν για την κύρια σύνταξη να γίνει ένα πενιχρό επίδομα επιβίωσης…

Ληστεία κατ’ εξακολούθηση Τα δημόσια ταμεία δεν ήταν ποτέ από τη φύση τους προβληματικά. Κάποτε έχαιραν «άκρας υγείας». Η πολύχρονη ληστεία τους, από κυβερνήσεις και καπιταλιστές, και οι πολιτικές των κυβερνήσεων απέναντι στους εργοδότες-οφειλέτες όπως και στο κράτος-οφειλέτη είναι οι αιτίες που τα έφτασαν σε μη βιώσιμη κατάσταση. Με το κούρεμα των ελληνικών κρατικών ομολόγων χάριν του «κουρέματος του χρέους», που μας το παρουσιάζουν και για νίκη της Ελλάδας, τα ταμεία χάνουν κοντά 13 δισεκατομύρια ευρώ. Δηλαδή, μειώνονται τα αποθεματικά τους στο μισό. Γιατί; Επειδή η διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων είναι μια αμαρτωλή ιστορία που ξεκινάει από το 1950. Τότε, η

κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου εξέδωσε νόμο με τον οποίο υποχρέωνε τα ασφαλιστικά ταμεία να καταθέτουν ΑΤΟΚΑ τα αποθεματικά τους στην Τράπεζα της Ελλάδας, για να «βοηθηθεί» η ελληνική βιομηχανία, δηλαδή οι καπιταλιστές. Την ίδια στιγμή, το τραπεζικό κεφάλαιο δάνειζε, για δεκάδες χρόνια, με υψηλά επιτόκια τα ασφαλιστικά ταμεία! Ήταν ένα ωραίο και νόμιμο πλιάτσικο. Το 1994 (ΠΑΣΟΚ) ψηφίστηκε νόμος που έδινε το δικαίωμα στην Τράπεζα της Ελλάδας να «επενδύει» τις δεσμευμένες καταθέσεις των ταμείων σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου και στις διοικήσεις των ταμείων να «επενδύσουν» σε μετοχές. Αυτό κατέληξε σε «τόνωση» του χρηματιστηρίου, και σήμερα καταληστεύουν τα ταμεία στο όνομα της κρίσης και του «χρέους».

Να αντισταθούμε Το ασφαλιστικό σύστημα βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση και, όπως μας λεει η κυβέρνηση, είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο λήψης και νέων μέτρων το επόμενο διάστημα. Οι ετήσιες απώλειες λόγω της οικονομικής κρίσης (από την ανεργία και τη μείωση των μισθών) ξεπερνούν τα 4,5 δισ. ευρώ. Ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης έκανε λόγο για μία «εφιαλτική διετία» όσον αφορά τις

προοπτικές των Tαμείων λόγω κρίσης. Βέβαια, δεν παράλειψε να δηλώσει ότι τόσο τα Ταμεία όσο και τα νοσοκομεία θα πρέπει να επιβιώσουν… με βάση τα έσοδά τους! Αυτό δεν λέγεται κοινωνική ασφάλιση. Αυτό λέγεται κρεοπωλείο του καπιταλισμού όπου, όποιος δεν έχει λεφτά, πεθαίνει –είτε από αρρώστιες είτε από την πείνα. Στον προϋπολογισμό για το 2012 μπαίνει και η προοπτική ραγδαίας απόσυρσης του κράτους από τη βασική υποχρέωση χρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος υγείας και κοινωνικής φροντίδας, μεταθέτοντας το βάρος στις τσέπες του ελληνικού λαού. Τα Ταμεία είναι μια κατάκτηση του εργατικού κινήματος εδώ και δεκάδες χρόνια. Το ασφαλιστοικό σύστημα επίσης. Είναι κοινωνικές παροχές απαραίτητες για τους εργαζόμενους/ες , τους άνεργους, τη νεολαία και τους ηλικιωμένους. Έχουν πληρώσει και πληρώνουν γενιές γι’ αυτό. Πρέπει να τα περιφρουρήσουμε. Η μάχη είναι κοινή για εργαζόμενους και άνεργους, για γέρους και νέους, για γυναίκες, άνδρες, μετανάστες, φτωχούς… Αν αυτή η μάχη γίνει κοινή και για τα συνδικάτα, την Αριστερά, τις συνελεύσεις των γειτονιών και των πόλεων μπορούμε να δείξουμε ότι οι εκμεταλλευτές μας δεν είναι ανίκητοι.

Όχι στο κλείσιμο του νοσοκομείου Πατησίων

συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚΝΔ-ΛΑΟΣ συνεχίζει το καταστροφικό έργο διάλυσης της δημόσιας υγείας όπως επιτάσσουν μνημόνιο, ΕΕ και ΔΝΤ. Ο Λοβέρδος, με νέα του απόφαση, μειώνει ξανά τις οργανικές κλίνες του ΓΝ Πατησίων από 100 σε 80 και άρα και το προσωπικό του νοσοκομείου, καθιστώντας αδύνατη τη λειτουργία του. Η απόφαση αυτή αποτελεί αιτία πολέμου για τους εργαζόμενους του νοσοκομείου και τους κατοίκους της περιοχής, αφού οδηγεί το νοσοκομείο πρακτικά σε κλείσιμο και τους εργαζόμενους σε εφεδρεία.

Το νοσοκομείο Πατησίων είναι το μόνο μεταξύ όλων των νοσοκομείων της Αθήνας που συνδέεται αποκλειστικά με το ΓΟΝΚ (Ογκολογικό) Άγιοι Ανάργυροι που είναι νοσοκομείο ειδικής εφημερίας. Ακόμα και αν κάποτε κάνει γενική εφημερία, το ΓΟΝΚ δεν θα είναι ποτέ προσβάσιμο στους κατοίκους όπως το ΓΝ Πατησίων. Ο Λοβέρδος και η συμμορία του δεν έχουν αλλάξει καθόλου τον αρχικό τους στόχο που είναι το κλείσιμο του ΓΝ Πατησίων. Αλλά και για τα άλλα δύο νοσοκομεία των Πατησίων (7ο ΙΚΑ, Παμμακάριστο) στόχος του είναι το κλείσιμό τους,

αφού πρώτα τα αποψιλώσει από το προσωπικό τους. Αντί δηλαδή των αναγκαίων προσλήψεων στο Αγ.Όλγα και στο ΓΟΝΚ Αγ.Ανάργυροι, επιλέγουν τη μέθοδο των μετατάξεων –σε συνδιασμό με εφεδρείες– από τα καρατομηθέντα τρία νοσοκομεία των Πατησίων. Έτσι το 1 εκατομύριο κάτοικοι της Αθήνας και πολλών γειτονικών δήμων θα στερηθούν 400 συνολικά κλίνες. Η θανατηφόρα μνημονιακή πολιτική «υγείας» διαφυλάσσει ιδιαίτερη «περιποίηση» για τους κατοίκους χαμηλού εισοδήματος και τους μετανάστες της περιοχής, αλλά και την απώλεια σημα-

ντικού αριθμού θέσεων εργασίας στο ΕΣΥ λόγω της κατάργησης αρκετών οργανικών θέσεων. Οι εργαζόμενοι του ΓΝ Πατησίων σε μαζικότατη Γενική Συνέλευση στις αρχές του Δεκέμβρη απέρριψαν την απαράδεκτη υπουργική απόφαση που μειώνει τις οργανικές κλίνες του ΓΝ Πατησίων από 100 σε 80. Οι εργαζόμενοι απαίτησαν να μη στείλουν οι υπηρεσίες του νοσοκομείου προτάσεις για το νέο πετσοκομένο οργανισμό, αποφάσισαν κλιμάκωση των κινητοποιήσεων με συγκεντρώσεις στη γειτονιά, παραστάσεις σε ΥΠΕ,

ΓΟΝΚ, υπουργείο και κατάληψη της Διοίκησης και των Ταμείων του ΓΝ Πατησίων. Κινητοποιήσεις που αναμένεται να κλιμακωθούν με νέα γενική συνέλευση την Τρίτη 6 Δεκέμβρη. Οι κάτοικοι της περιοχής συμπαρατάσσονται με τους εργαζόμενους όπως έδειξαν μέχρι τώρα με τη μαζική τους συμμετοχή στις 2 προηγούμενες συγκεντρώσεις ενάντια στα σχέδια Λοβέρδου για κλείσιμο του ΓΝ Πατησίων, τον Ιούλη και τον Οκτώβρη. Είναι προφανές ότι με το Λοβέρδο ο μόνος «διάλογος» που μπορεί να γίνει είναι στους δρόμους.


εργατικά • 5

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Χαλυβουργία: Μήνυμα ταξικής ενότητας

νέα από τους εργατικούς χώρους Γενικό Κρατικό Νίκαιας

Συμπαράσταση μέχρι τη νίκη Του Θοδωρή Πατσατζή

Ο 

ι εργαζόμενοι στην Ελληνική Χαλυβουργία κλείνουν 40 μέρες αγώνα. Είναι ένας αγώνας συγκλονιστικός μετά από πάρα πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Κινητήριος μοχλός αυτής της δύναμης, εκτός από την αγανάκτηση, το θυμό και την αποφασιστικότητα των εργαζομένων απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και την πολιτική της κυβέρνησης που επιτρέπει στους εργοδότες να αλωνίζουν, είναι το μαζικό κίνημα συμπαράστασης που εξακολουθεί να εξαπλώνεται. Εκατοντάδες σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, συνελεύσεις γειτονιάς έχουν ενισχύσει είτε οικονομικά είτε με τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης των αγώνα των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία.

Αλληλεγγύη Μεγαλειώδη σε συμμετοχή ήταν η μοτοπορεία που οργάνωσαν οι τοπικές λαϊκές συνελεύσεις από πολλές γειτονιές της Αθήνας, το Σάββατο 3 Δεκέμβρη. Από το Αιγάλεω και τις άλλες δυτικές συνοικίες της Αθήνας, από τον Πειραιά και από βόρειες συνοικίες της Αθήνας. Και πέρα από αυτό δεκάδες άνθρωποι περνάνε καθημερινά για να δώσουν βοήθεια ή απλά να τους σφίξουν το χέρι. Όλος αυτός ο κόσμος στον αγώνα αυτό βλέπει τη μοναδική δυνατότητα να λυγίσουν όχι μόνο δυνατοί εργοδότες. Βλέπει και καταλαβαίνει ότι τέτοιοι αγώνες με διάρκεια μπορούν να λυγίσουν και να ρίξουν κυβερνήσεις. Βλέπει ότι το να κλείνεις τις μηχανές και να αντιστέκεσαι είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσεις. Οι εργαζόμενοι στη Χαλυβουργία, στο ψήφισμα που έβγαλε η τελευταία τους γενική συνέλευση, περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο την εμπειρία του αγώνα τους: «Ο βιομήχανος Μάνεσης έδειξε για ακόμα μια φορά το πρόσωπο που έχουν όλοι οι βιομήχανοι. Έκανε άλλες 16 απολύσεις την ώρα που διαδηλώναμε μπροστά στο υπουργείο, μετά από 35 μέρες απεργίας. Είναι αδίστακτοι, αλλά και τρομοκρατημένοι.

Νομίζουν ότι μπορούν να μας φοβίσουν, ότι μπορούν να μας λυγίσουν... 35 μέρες απεργίας είναι μεγάλο σχολείο! Είναι πανεπιστήμιο που δεν έχετε πάει!... Πίσω στη δουλειά θα γυρίσουμε όλοι! Σκλάβους δε θα μας κάνει κανείς! Έλα εσύ μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ».

Απεργία συμπαράστασης Σε αυτή τη συνέλευση αποφάσισαν να καλέσουν σε γενική απεργία στις 9 Δεκέμβρη για όλο το Θριάσιο και συγκέντρωση στην πύλη της χαλυβουργίας. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ πρέπει οπωσδήποτε να καλέσουν σε κινητοποιήσεις συμπαράστασης τη μέρα αυτή. Η ΓΣΕΕ θα έπρεπε να είχε προχωρήσει βέβαια σε απεργιακές κινητοποιήσεις στήριξης των εργαζόμενων στη Χαλυβουργία, αλλά δεν το έχει πράξει ακόμη, γιατί η ηγεσία της φοβάται την εξάπλωση τέτοιων αγώνων και σε άλλους χώρους. Φοβάται το τι θα σημαίνει να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι τη δύναμη της ενότητάς τους. Η ταξική ενότητα είναι η καλύτερη απάντηση απέναντι στη λυσσασμένη προσπάθεια των κυβερνήσεων του μνημονίου να μας διασπάσουν ως εργαζόμενους. Το να βλέπεις σε καιρό κρίσης και με τα πρώτα κρούσματα πείνας, τους άνεργους, τους συνταξιούχους που δεν έχουν να αγοράσουν φάρμακα και τους νεολαίους να δίνουν απλόχερα οικονομική ενίσχυση, είναι όχι απλά συγκλονιστικό, αλλά δείχνει το μεγαλείο και τη δύναμη της εργατικής τάξης. Αυτή τη δύναμη που μπορεί να νικήσει τα πάντα.

Έγινε πλήρης ανατροπή του σκηνικού στις εκλογές στο σωματείο του νοσοκομείου. Η «Ανεξάρτητη Κίνηση Εργαζομένων», παράταξη που στηρίζει η ριζοσπαστική Αριστερά, αναδείχθηκε πρώτη δύναμη, καταλαμβάνοντας 5 έδρες από 1 που είχε στις προηγούμενες εκλογές. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η πολιτική στόχευση να οργανωθούν αγώνες για να πέσει η κυβέρνηση ΓΑΠ, αλλά και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚΝΔ. Η ΠΑΣΚΕ διασπάστηκε και συντρίφτηκε. Το επίσημο ψηφοδέλτιό της παίρνει 3 από 7 έδρες, ενώ 1 έδρα κερδίζει η διάσπασή της (Αλληλεγγύη). Συντριβή γνώρισε και η ΔΑΚΕ που έχασε και τις 2 έδρες που είχε στο ΔΣ, ενώ τη 1 έδρα διατηρεί η παράταξη του ΠΑΜΕ.

ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης Η συμμετοχή (ψήφισαν 618 εργαζόμενοι - λευκά 20, άκυρα 27) ήταν από μέτρια ως καλή. Τα αποτελέσματα: «Εργαζόμενοι» («ανεξάρτητοι», ΠΑΣΚΕ) 216 ψήφοι, 4 έδρες στο ΔΣ και 5 αντιπρόσωποι στην ΠΟΕΔΗΝ. ΔΑΚΕ: 130 ψήφοι, 2 έδρες, 3 αντιπρόσωποι. «Αριστερή Ενότητα» ( ψηφοδέλτιο όπου συμμετέχει η ΔΕΑ): 70 ψήφοι, 1έδρα, 2 αντιπρόσωποι. «Πρωτοπορία» (ανεξάρτητοι): 68 ψήφοι, 1 έδρα, 1 αντιπρόσωπος. «Αγανακτισμένοι» (ανεξάρτητοι): 50 ψήφοι, 1 έδρα, 1αντιπρόσωπος. «Αγωνιστική Συνεργασία» (ΠΑΜΕ): 28 ψήφοι. «Ταξική

Πορεία» (Μ-Λ ΚΚΕ): 9 ψήφοι. Η ΠΑΣΚΕ με το όνομά της έχει πάνω από 3 χρόνια να εμφανιστεί σε εκλογές στο ΑΧΕΠΑ. Οι 3 συνδυασμοί ανεξάρτητων με εντελώς απολίτικο τρόπο θέλανε να μαζέψουν την ψήφο δυσαρέσκειας. Οι παρατάξεις του ΠΑΜΕ και του Μ-Λ αρνήθηκαν για πολλοστή φορά πρόταση συνεργασίας από την «Αριστερή Ενότητα» που, με βάση τη δυναμική της, θα έβγαζε την Αριστερά δεύτερη δύναμη και με πολλές έδρες. Η «Αριστερή Ενότητα» από καλύτερη θέση πια θα συνεχίσει και θα εντείνει την προσπάθεια για οργάνωση των αγώνων από τα κάτω.

Απεργίες στη ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ COSMETICS

Σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις έχουν προχωρήσει εδώ και μια βδομάδα οι εργαζόμενοι στην εταιρεία ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ COSMETICS. Την τελευταία μέρα του Νοέμβρη η εργοδοσία, συμφερόντων Λαυρεντιάδη, ανακοίνωσε με ηλεκτρονικό μήνυμα στους 330 εργαζόμενους ότι τους απολύει. Με περίσσιο θράσος τους ειδοποίησε επίσης ότι δεν θα τους δώσει αποζημίωση και ότι τους εντάσσει στο καθεστώς εργασίας 1 μέρα τη βδομάδα, χωρίς να είναι παρόντες στις θέσεις εργασίας τους ως τις αρχές του 2012. Οι εργαζόμενοι, κινητοποιώντας άμεσα το ΕΚΑ, την Ομοσπονδία τους και τα σωματεία τους, κατόρθωσαν την επόμενη μέρα να κλειδώσουν τα διευθυντικά στελέχη της Εταιρείας και τον εκπρόσωπο

Επιμέλεια: Θοδωρής Πατσατζής

ολλανδικού φανς στην αίθουσα συνεδριάσεων και υποχρέωσαν την αστυνομία να τους συλλάβει, κάνοντας μήνυση για μη πληρωμή δεδουλευμένων. Οι εργαζόμενοι προχώρησαν στην κύρυξη δύο 48ωρων απεργιών και θα αποφασίσουν για τη συνέχιση των κινητοποιήσεών τους.

Κατάληψη στη Μεγαλόπολη

Κατάληψη πραγματοποιούν οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ Μεγαλόπολης από την Παρασκευή 2 Δεκέμβρη. Οι εργαζόμενοι έθεσαν εκτός λειτουργίας τον Πύργο Ελέγχου Ταινιόδρομων και Τροφοδοσίας λιγνίτη του Λ.Κ.Μ. Είναι η πρώτη κινητοποίηση εργαζομένων στη ΔΕΗ ενάντια στην προσπάθεια να ιδιωτικοποιηθούν οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ και η δημόσια επιχείρηση συνολικά. Ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι στη Μεγαλόπολη αντιστέκονται στις μειώσεις μισθών των εργαζομένων στα ορυχεία και τις μονάδες.

Βοήθεια στο σπίτι Νέα 48ωρη απεργία πραγματοποίησαν στις αρχές Δεκέμβρη οι εργαζόμενοι του προγράμματος σε όλους τους δήμους της χώρας. Οι εργαζόμενοι διεκδικούν τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους με μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, προσλήψεις στις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων και καταβολή των δεδουλευμένων των 4 μηνών που τους οφείλονται.

Εκλογικές επιτυχίες σε συλλόγους δασκάλων Της Ανθής Βέλλη, μέλους ΔΣ Συλλόγου Διδασκόντων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Γλυφάδας, Βούλας, Βάρης και Βουλιαγμένης

Την Τετάρτη 24 Νοέμβρη έγιναν οι εκλογές στο Σύλλογο. Η παράταξη «Συνεργασία για Ενότητα και Αγώνα» αύξησε τον αριθμό των ψήφων της από 118, που είχε λάβει το 2009, σε 173 και αναδείχτηκε σε πρώτη δύναμη, καταλαμβάνοντας 3 από τις 7 έδρες στο ΔΣ. Η ΔΑΚΕ δεν κατάφερε να πάρει έδρα, έχοντας μια χλιαρή παρουσία στη Συνέλευση. Η ΠΑΣΚ έλαβε 100 ψήφους έναντι 189 το 2009, κερδίζοντας 2 έδρες (από 3). Η ΕΣΑΚ ΔΕΕ ΠΑΜΕ έλαβε 90 ψήφους έναντι 65 το 2009, κερδίζοντας 2 έδρες.

Δυστυχώς η απάντησή της στις σταθερά επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις της Συνεργασίας για ενωτικές δράσεις, ήταν η περιχαράκωσή της σε θεολογικού τύπου δογματικές εμμονές και επίθεση στους αντιπροσώπους της Συνεργασίας με το χαρακτηρισμό ως ρεφορμιστές και αντικομουνιστές! Την ίδια αισιόδοξη εικόνα ενίσχυσης των αριστερών δυνάμεων κατέδειξαν και τα αποτελέσματα των εκλογών που έγιναν στις 30 Νοέμβρη στο Σύλλογο Διδασκόντων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αλίμου-Ελληνικού-Αργυρούπολης «Θουκυδίδης». Η κατανομή των εδρών (ΕΣΑΚ 3, ΕΑΣ 2, ΠΑΣΚ 2, ΔΑΚΕ 2) έδωσε στην «Ενωτική Αγωνιστική Συνεργασία» μία παραπάνω έδρα

σε σχέση με τις εκλογές του 2009, καταδεικνύοντας την ανάγκη των συναδέλφων για ενωτικές αριστερές δράσεις. Οι αντιπρόσωποι της «Συνεργασίας για Ενότητα και Αγώνα» και της «Ενωτικής Αγωνιστικής Συνεργασιας» θα συνεχίσουμε σταθερά την προσπάθεια κοινού πλαισίου δράσης με την ΕΣΑΚ, πιστεύοντας ακράδαντα σε ένα ενιαίο μέτωπο της Αριστεράς ως τη μόνη λύση για την ενδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος. Επίσης θα είμαστε σε συστράτευση με όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία, τους Συλλόγους Γονέων, τις πρωτοβουλίες της τοπικής κοινωνίας. Όλα αυτά σε ένα αντιμνημονιακό φιλολαϊκό πλαίσιο ενάντια στην πολιτική της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ.


6

• αριστερά

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Με αφορμή τη συνεργασία με την «Κοινωνική Αριστερά»

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το «αντιμνημονιακό» μέτωπο Του Γρηγόρη Δεμέστιχα

Εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ

Θ 

Τετάρτη 7/12:

ύελλα συζητήσεων προκάλεσε η απόφαση της «Κοινωνικής Αριστεράς» (Γ. Ραυτόπουλος, Σ. Κότσιας κ.ά.) για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και την άμεση αποδοχή αυτής της απόφασης από την πλειοψηφία της Γραμματείας του ενωτικού εγχειρήματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Συνεργασίες Για παράδειγμα, ο ιστότοπος Iskra (που εκφράζει τις θέσεις του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΝ) υπογράμμισε: «Πώς προέκυψε αιφνιδίως –στην ουσία σε προεκλογική περίοδο– αυτή η συνεργασία, ποιο είναι το προγραμματικό της περιεχόμενο, πέραν μιας γενικής και λιγότερο ή περισσότερο έντονης “αντιμνημονιακής ρητορικής” και ποια η κοινωνική, κινηματική προεργασία της! [...] Μήπως αυτή η αιφνίδια “συνεργασία” είναι μόνο ο προπομπός σε ένα ολισθηρό δρόμο που έχει αρχή, αλλά δεν έχει τέλος;». Το τελευταίο ερώτημα των συντρόφων της Iskra έχει νόημα. Στην πραγματικότητα η ηγεσία του ΣΥΝ προωθεί τη γραμμή της εκλογικής συνεργασίας με μια πανσπερμία πασοκογενών ομάδων ή και προσώπων: συστηματοποιείται η συνεργασία με τη Σ. Σακοράφα και τον Π. Κουρουμπλή (ομιλητές σε πολλές συγκεντρώσεις δίπλα στους Αλ. Τσίπρα, Μαν. Γλέζο κ.λπ.), ενώ η «πιάτσα» βοά για τις σχέσεις του ΣΥΝ με την «Ενωτική Κίνηση» (Κοτζιάς, Μητρόπουλος, Κοτσακάς, Τσουκαλάς κ.ά.). Το επιχείρημα της ηγεσίας του ΣΥΝ είναι η ανάγκη απεύθυνσης στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ που αποδεσμεύεται από τη σοσιαλδημοκρατία μετά τις πικρές «εμπειρίες» των μνημονίων και της τρόικας. Όμως, πόσο αλή-

• Χαλκίδα: 7 μ.μ., στο θέατρο Παπαδημητρίου. Ομιλητές: Αλέξης Τσίπρας, Πάνος Λάμπρου.

θεια υποβοηθιέται αυτή η «αποδέσμευση» κόσμου της βάσης από τη σοσιαλδημοκρατία μέσα από μια θολή συνεργασία της ριζοσπαστικής Αριστεράς με ιστορικά στελέχη και ομάδες αυτού του χώρου, σε μια γενικόλογη «αντιμνημονιακή βάση»; Μήπως αντίθετα –για άλλη μια φορά– ένα τμήμα της Αριστεράς, έχοντας ως στόχο τα άμεσα εκλογικά οφέλη, μπαίνει σε μια διεργασία που αντικειμενικά μπορεί να καταλήξει μόνο σε ενίσχυση των προοπτικών ανασυγκρότησης της σοσιαλδημοκρατίας;

Στρατηγικές επιλογές Πραγματικά πιστεύουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει ορατός ως εναλλακτική λύση από χιλιάδες ανθρώπους που έχουν εγκλωβιστεί στη σοσιαλδημοκρατία. Αυτό προκύπτει από τη ζωντανή πολιτική εμπειρία και επιβεβαιώνεται από τις δημοσκοπήσεις. Όμως, για να σταθεροποιηθεί και να ενισχυθεί αυτή η τάση, ο ΣΥΡΙΖΑ –και κυρίως η ηγεσία του ΣΥΝ– οφείλει να απαντήσει στα προβλήματα «ταυτότητας» αυτού του ρεύματος: ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να διεκδικήσει τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ στη βάση των κοινών αγώνων, αλλά και της στρατηγικής επιλογής του σοσιαλισμού και της Αριστεράς. Αλλιώς κινδυνεύει να γίνει έρμαιο σε όποια (πιθανή ή όχι δεν έχει ακόμα κριθεί) «αντιμνημονιακή» στροφή του

παλαιού πασοκικού προσωπικού με στόχο την ανασύσταση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου. Όταν ζητάμε από τον κόσμο να αποδεσμευτεί από τη σοσιαλδημοκρατία, αυτονόητα ζητάμε και από όποια «στελέχη» του χώρου αυτού αναζητούν συνεργασίες, να αποσπαστούν από τις παραδόσεις και τα σύμβολά τους και να ενταχθούν στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αποδεχόμενοι τις στρατηγικές επιλογές του, τα σύμβολα και τις οργανωτικότητές του… Καθόλου τυχαία, ο Ν. Κοτζιάς (παλιός ιδεολογικός «υπεύθυνος» στο ΚΚΕ), στην ιδρυτική παρουσίαση της «Ενωτικής Κίνησης» αφήνει όλα τα ζητήματα στρατηγικών επιλογών στην απόλυτη γενικότητα («στο επίκεντρο της κίνησής μας βρίσκονται το κοινωνικό ζήτημα και ο πατριωτισμός…»), ενώ θέτει το στόχο να μετατραπούν οι δυνάμεις που αντιτάσσονται στο μνημόνιο σε «κυβερνώσα εναλλακτική δύναμη». Επίσης, όχι τυχαία, η «Ε.Κ.» αρνείται να ενταχθεί (ως συνιστώσα) σε όποιο από τα υπαρκτά πολιτικά μέτωπα της Αριστεράς και αντιπροτείνει μια φαρδυπλατιά συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Μίκη, τη Σπίθα, το ΕΠΑΜ και άλλους «αντιμνημονιακούς». Έτσι, επίσης όχι τυχαία, στο πολιτικό ρεπορτάζ κυκλοφορεί η ιδέα ότι στελέχη του σοσιαλ-

δημοκρατικού χώρου μπορεί τελικά να βρεθούν σε πολλά διαφορετικά ψηφοδέλτια της Αριστεράς, χωρίς αυτό να αποκλείει την επανένωσή τους σε κοινοβουλευτική ομάδα την επόμενη ημέρα των εκλογών. Πρόκειται για μια τακτική «πολλαπλών στηριγμάτων» που δεν είναι άγνωστη σε στελέχη από το βαθύ (πιο βαθύ δε γίνεται) ΠΑΣΟΚ: την εφάρμοζε π.χ. σε παλαιότερες κρίσεις της σοσιαλδημοκρατίας ο Κ. Λαλιώτης που σήμερα φέρεται να σιωπά.

Καθαροί όροι Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να απαντήσει στην πίεση και τη συζήτηση για «μέτωπο» με πιο καθαρούς όρους: συμπαράταξη της Αριστεράς – στάση πληρωμών στους τοκογλύφους και ανατροπή των μνημονίων προς όφελος των εργαζομένων – διέξοδος στην κρίση του καπιταλισμού ο Σοσιαλισμός. Γύρω από αυτές τις ιδέες και τη συγκεκριμένη τακτική που αυτές συνεπάγονται είναι επιθυμητή και εφικτή η ενότητα με τμήματα που αποσπώνται από το παλαιό ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα η γενικώς «αντιμνημονιακή» προεκλογική συγκόλληση λογοδοτεί στην –για την ώρα ουτοπική– ανασυγκρότηση ενός «νέου ΠΑΣΟΚ», όταν και εάν η κρίση αφήσει ξανά περιθώρια για σχήματα καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο.

• Αργυρούπολη-Ελληνικό: 7:30 μ.μ., Θέατρο Μίκης Θεοδωράκης. Ομιλητές: Δημήτρης Βίτσας, Σοφία Σακοράφα, Γιώργος Νικολακάκης. Θα χαιρετίσει ο συντονιστής της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αθανασίου. • Εξάρχεια: 6.30 μ.μ., στο καφενείο «Η Μουριά» (Χαρ. Τρικούπη και Καλλιδρομίου) με θέμα: «Οικονομική κρίση - Πολιτικές προτάσεις και κοινωνικές αντιστάσεις». Ομιλητές θα είναι ο Γιάννης Μηλιός και η Μαρία Μπόλαρη. Συντονίζει η Δανάη Τζήκα. • Καλλιθέα: 7 μ.μ., Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας (Κρέμου 123 & Φιλαρέτου). Ομιλητές: Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Αντώνης Νταβανέλλος, Ευτύχης Μπιτσάκης.

Σάββατο 10/12: • Νέα Σμύρνη: συγκέντρωση στις 6:30 μ.μ., στο Κλειστό γήπεδο Μίλωνα με ομιλητές τους Αλέξη Τσίπρα, Μανώλη Γλέζο, Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Θεσσαλονίκη 10-11/2: Διήμερο εκδηλώσεων με θέμα «Η καπιταλιστική κρίση και η απάντηση της Αριστεράς». ΕΔΟΘ, Πρ Κορομηλα 51, 4ος όροφος. Πρόγραμμα:

Σαββάτο 10/12 - «Κρίση χρέους»: Μαρία Καραμεσίνη, Πάνος Κοσμάς, Γιάννης Μηλιός, Γιώργος Τοζίδης. Ώρα έναρξης: 18.30 Κυριακή 11/12 - «Κρίση ευρωζώνης και ευρώ»: Χρίστος Καραμάνος, Χρήστος Λάσκος, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Αντώνης Νταβανέλος. Ώρα έναρξης: 11.00 π.μ.

Πανελλαδική συνάντηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Του Σωτήρη Μάρταλη

σει ένα είδος «προδρομικής» μετωπικής συνάντησης.

ην Παρασκευή και το Σάββατο 16 και 17 Δεκέμβρη το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής θα πραγματοποιήσει Πανελλαδική Συνάντηση στην Αθήνα. Την Παρασκευή το ΜΑΑ φιλοδοξεί να οργανώσει συζήτηση, στην οποία θα συμμετάσχουν κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, πρόσωπα και συλλογικότητες από πρωτοβουλίες διανοουμένων και καλλιτεχνών, από έντυπα, από ιστοσελίδες, από κινήματα, από την Αυτοδιοίκηση, από την οικολογία, από πρωτοβουλίες αλληλεγγύης, από λαϊκές συνελεύσεις κ.ά. Στόχος αυτής της συζήτησης είναι να αποτελέ-

Η δεύτερη μέρα θα αφορά στη συζήτηση των θέσεων του μετώπου, καθώς και της οργανωτικής του συγκρότησης. Στο κείμενο που έχει κυκλοφορήσει το ΜΑΑ (ολόκληρο το κείμενο στο site http://www.tometopo.gr), διαπιστώνεται η ανάγκη ένωσης δυνάμεων, η ανάγκη για τη δημιουργία «Μετώπου». Παράλληλα υπογραμμίζεται η δυνατότητα για μία επαναστατική, ορμητική, ενωμένη Αριστερά που θα συγκροτήσει την εναλλακτική λύση. Στο ζήτημα των εκλογών το ΜΑΑ θα εξετάσει τη συμμετοχή του μόνο αν υπάρξει μια πλατιά συμπαράταξη. Διαπιστώνει ότι η πρωτο-

Τ

βουλία του ΜΑΑ για συζητήσεις με τις οργανώσεις της Αριστεράς συνέβαλε σε καλύτερη επαφή και επικοινωνία. Για τις επαφές με την Κίνηση Ανεξάρτητων Πολιτών και το Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και με το ΕΠΑΜ, εκτιμά ότι δεν υπάρχουν άλλες προϋποθέσεις, λόγω διαφοράς θέσεων, κριτηρίων συμμετοχής και δεσμεύσεων. Σε σχέση με τις κινήσεις που διαμορφώνονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, εκτιμά ότι είναι δυνάμεις που θεωρούν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης Παπανδρέου ξεπέρασαν το όρια σοσιαλδημοκρατικής ανοχής τους. Δυνάμεις που τις βολεύει να κρατήσουν την επαφή με την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ που συνωστίζεται στην έξοδο. Δυνάμεις

που θέλουν έγκαιρα να «κλείσουν» μια προνομιούχα θέση στον ήλιο ενός νέου τοπίου μετά την τρόικα. Παράλληλα, αξιόλογες δυνάμεις, με αγωνιστική διαθεσιμότητα και προωθημένο προβληματισμό, αποδεσμεύονται μαζικά, ιδιαίτερα από τη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ. Η όποια συνεργασία με τέτοιες δυνάμεις πρέπει να στηρίζεται σε ένα ελάχιστο πρόγραμμα που θα είναι σαφές και ταυτόχρονα τομή και ανατροπή σε σχέση με το σήμερα. Ως τέτοιο πρόγραμμα προτείνει την παύση πληρωμών προς τους τοκογλύφους, την εθνικοποίηση με κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών, την κατάργηση των αντιδημοκρατικών και αντεργατικών νόμων, αναδιανομή του πλούτου κ.ά.

Σημαντικό ζήτημα προς συζήτηση στην Πανελλαδική συνάντηση προβλέπεται να αποτελέσει η θέση «καμία θυσία για το ευρώ», καθώς ήδη έχει προταθεί η θέση «έξω από το ευρώ». Η πανελλαδική συνάντηση του ΜΑΑ θα πραγματοποιηθεί μέσα σε πολύ «πυκνό» ιστορικό χρόνο. Η συζήτηση ήδη έχει ανοίξει μέσα στην Αριστερά και οι απαντήσεις δεν μπορούν να κινούνται στο τι θα έπρεπε να γίνει, αλλά στο τι μπορεί να γίνει σήμερα με τις υπαρκτές δυνάμεις και τις προτάσεις τους. Από αυτή τη σκοπιά οι απαντήσεις που θα δώσει το ΜΑΑ στο διήμερο θα πρέπει να γίνουν πιο συγκεκριμένες.


αριστερά •

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

7

Διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ και η «σύγκλιση» με Κουβέλη

Μπορεί να αναβιώσει η κεντροαριστερά; Του Σπύρου Αντωνίου

Μετά τη θύελλα των Μνημονίων, ο Φ. Κουβέλης επιστρέφει στη συνταγή της «προγραμματικής αντιπολίτευσης» αυτή τη φορά απέναντι στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, επιστρέφει στη συνταγή που ο ίδιος πρότεινε το 2009 στο Συνασπισμό ως πολιτική απέναντι στην τότε κυβέρνηση Παπανδρέου.

Π 

οικίλες διεργασίες παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα ως αποτέλεσμα της πολιτικής κρίσης του ΠΑΣΟΚ. Με αφετηρία τις αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του άλλοτε κραταιού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος για τη μετά Παπανδρέου εποχή, αλλά και την προσέγγιση εκσυγχρονιστικών δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ με τη ΔΗΜ.ΑΡ. του Κουβέλη, αναθερμαίνονται τα σενάρια περί «κεντροαριστεράς», σαν απάντηση, τάχα, στα αδιέξοδα της πολιτικής διαχείρισης.

ΠΑΣΟΚ Η διαμάχη για το πια φατρία μέσα στο ΠΑΣΟΚ θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης έχει ξεκινήσει. Το αν το κόμμα που ίδρυσε ο Α. Παπανδρέου θα διαλυθεί, θα διασπαστεί ή θα ανασυνταχθεί σε άλλη βάση μένει ανοιχτό. Η ομάδα των τεσσάρων (Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Μόσιαλος) πλασάρονται σαν οι αυθεντικοί εκφραστές του μνημονιακού μπλοκ. Έχοντας προνομιακές σχέσεις με τα ΜΜΕ, την εγχώρια και ξένη διαπλοκή, είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν την πολιτική ενάντια στο όποιο κοινωνικό κράτος απέμεινε, να τσακίσουν τις εργατικές κατακτήσεις και τα δημοκρατικά δικαιώματα, να προωθήσουν την ιδιωτικοποίηση κάθε πτυχής της οικονομικής δραστηριότητας. Ακόμα και αυτοί οι ακραίοι σοσιαλφιλελεύθεροι όμως, ξέροντας ότι τα λαϊκά στρώματα, που παραδοσιακά στήριζαν το ΠΑΣΟΚ, δεν θα τους ακολουθή-

σουν σε μια αχαλίνωτη δεξιά μετατόπιση, μιλούν για την ανάγκη πολιτικής έκφρασης του «δυναμικού Κέντρου» και της «υπεύθυνης Αριστεράς», επιχειρώντας την ανασύνθεση του «προοδευτικού» πόλου της μνημονιακής πολιτικής. Ο Βενιζέλος, που θεωρεί «αναγκαίο» κακό τη σκληρή λιτότητα, προσπαθεί να προσεγγίσει μέρος των Παπανδρεϊκών και φαίνεται να συμμαχεί με τον Σκανδαλίδη, που και αυτός υποστηρίζει ότι «νέο κόμμα θα προκύψει μέσα από την αναγέννηση του χώρου της κεντροαριστεράς που βασικός της κορμός είναι το ΠΑΣΟΚ». Απέναντι στον Λοβέρδο και τον Βενιζέλο βρίσκονται ο Χρυσοχοΐδης και οι διάφοροι «κοινωνιστές» (Παπουτσής, Καστανίδης, Κατσέλη κ.ά.) που επιθυμούν να εκφράσουν τις παραδοσιακές δυνάμεις εντός του κόμματος, αν και ταυ-

τόχρονα συνεχίζουν να υπηρετούν όλη την πολιτική φτώχειας και ανεργίας που εφαρμόζουν κυβέρνηση και τρόικα.

ΔΗΜ.ΑΡ. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια διαμόρφωσης μιας «καλής» σοσιαλδημοκρατίας που θα αντικαταστήσει το «κακό» ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να παίξει και η ΔΗΜ. ΑΡ. του Κουβέλη. Και μάλιστα σε ανοιχτή σύμπραξη με τα απομεινάρια του σημητικού εκσυγχρονισμού με στόχο τη δημιουργία ενός πόλου «δημοκρατικού σοσιαλισμού» που «δεν καλύπτουν τα υπάρχοντα σχήματα», όπως δήλωσε ο Κουβέλης. Η μεταπήδηση του σημητικού Ν. Μπίστη στο κόμμα της ανανεωτικής Αριστεράς, η κοινή παρουσία σε εκδήλωση του περιοδικού «Μεταρρύθμιση» του Κουβέλη μαζί με τον Χριστοδουλάκη και τον Σημί-

τη, φανερώνουν τις προσπάθειες ανασυγκρότησης της «κεντροαριστεράς» εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ, αναμένοντας τις όποιες διασπάσεις στο εσωτερικό του. Μετά την κρίση που προκλήθηκε στη ΔΗΜ.ΑΡ. για τη στάση απέναντι στην κυβέρνηση Παπαδήμου (αποχωρήσεις μελών της ΚΕ, απουσία Ψαριανού από την ψηφοφορία και δηλώσεις του για «φασίστες μέσα στην Αριστερά»), η «Αριστερά της ευθύνης» καταλήγει με τη στάση της στη σταδιακή ευθυγράμμιση με τις επιλογές του αστικού μπλοκ εξουσίας. Σε συνέντευξή του στα «Νέα», ο Κουβέλης δεν απέκλεισε μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ: «μιλάω πάντα για μια κεντροαριστερή κυβέρνηση», ενώ συμπλήρωσε ότι θα ψηφίσει τα μέτρα της κυβέρνησης Παπαδήμου που θα θεωρεί σωστά.

Όμως, οι εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ σοσιαλφιλελεύθεροι ξεχνούν κάτι βασικό. Ξεχνούν ότι οι απόψεις τους είναι σήμερα αγρίως απομονωμένες μέσα στον κόσμο. Ξεχνούν ταυτόχρονα ότι ο όποιος δυναμισμός της σοσιαλδημοκρατίας οφειλόταν στο ακριβώς αντίθετο χαρακτηριστικό: ότι για μια ολόκληρη περίοδο διέθετε βαθιά επιρροή και κύρος μέσα στους εργαζόμενους και στα συνδικάτα και γι’ αυτό ήταν προνομιακός «συνομιλητής» των καπιταλιστών και πολιτικό ρεύμα «κορμός» για συμμαχίες και κυβερνητικές λύσεις. Σήμερα ούτε ο Κουβέλης, ούτε ο Σημίτης, ούτε ο Παπουτσής διαθέτουν πλέον τέτοια επιρροή. Σε εποχή βαθιάς κρίσης του συστήματος, η νεκρανάσταση δήθεν «φιλολαϊκών» λύσεων που θα φέρουν «κοινωνική ειρήνη» και «ευημερία» για όλους μας δεν είναι απλά αυταπάτη, αλλά ανοιχτή κοροϊδία. Τέτοιες απόψεις καταλήγουν στη στήριξη της κυρίαρχης πολιτικής και στο να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Η λύση βρίσκεται στους αγώνες του κόσμου μας και στην πολιτική έκφραση των αιτημάτων του από μια συμπαραταγμένη Αριστερά.

ΚΚΕ: Πολιτική αυτοσυγκράτησης και απομονωτισμού Της Μαρίας Μπόλαρη

Γ 

ια το ΚΚΕ –όπως και για όλη την Αριστερά– η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚΝΔ-ακροδεξιάς υπό τον Παπαδήμο θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό. Η συμπαράταξη της Αριστεράς θα έπρεπε να είναι αυτονόητη επιλογή. Η ηγεσία του ΚΚΕ αρνείται το οποιοδήποτε βήμα σε αυτή την κατεύθυνση. Ισχυρίζεται ότι μόνο το κόμμα «σηκώνει» την ταξική αντιπαράθεση, ότι μόνο αυτό έχει την καθαρή πολιτική που αντιστοιχεί στη νέα συγκυρία. Η αλήθεια είναι ότι το ΚΚΕ κινείται με «αυτοσυγκράτηση» στην τακτική, ότι η πολιτική του ούτε αποτελεσματική ούτε καθαρή είναι. Μετά τη μεγαλειώδη απεργία στις 19-20 Οκτώβρη, ιδιαίτερα μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, το πρώτο καθήκον για την Αριστερά ήταν

η οργάνωση της συνέχειας των αγώνων. Να προετοιμάσει τους όρους για τον επόμενο μεγάλο σταθμό, να στηρίξει την προοπτική μιας πολιτικής γενικής απεργίας, με στόχο την ανατροπή του μνημονίου και της κυβέρνησης. Το ΠΑΜΕ κράτησε πίσω τις δυνάμεις του, παρεμβαίνοντας τυπικά και οργανώνοντας «τα δικά του» στα μέτωπα των εφεδρειών, του προϋπολογισμού, των συμβάσεων, ενώ στη μάχη ενάντια στα χαράτσια ο σεχταρισμός του ΚΚΕ ξεπερνά κάθε όριο. Χωρίς καμιά υποτίμηση στο μεγάλο αγώνα των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία και στη δουλειά του ΠΑΜΕ για αυτή, η εικόνα αυτή δεν αλλάζει, τα βήματα πίσω δεν κρύβονται. Αντίστοιχη ήταν η στάση του ΚΚΕ στα πολιτικά γεγονότα. Τη μετατροπή των παρελάσεων σε διαδηλώσεις –το γεγονός που συντάραξε το πολιτικό κατεστη-

μένο– η ηγεσία του κόμματος όχι μόνο την υποτίμησε, αλλά την έκρινε και ύποπτη. Όσο για το φετινό γιορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που έπρεπε και μπορούσε να γίνει σταθμός αντεπίθεσης, η παρέμβαση του ΚΚΕ ήταν πιο υποτονική από ποτέ. Η πολιτική «αυτοσυγκράτησης» εκφράστηκε και στην τοποθέτηση της Αλ. Παπαρήγα στη συνεδρίαση της Βουλής για την ψήφο εμπιστοσύνης. Πολλά λόγια για τους σχεδιασμούς και τους ανταγωνισμούς των κυρίαρχων τάξεων στην Ελλάδα και διεθνώς, καμιά ανάληψη πολιτικής πρωτοβουλίας που να δίνει το στίγμα της σύγκρουσης. Το «τρίπτυχο» που μας προτείνει η Αλ.Παπαρήγα, μετά τη συνάντησή της με τον Παπαδήμο (αποδέσμευση από ΕΕ, κοινωνικοποίηση και διαγραφή του χρέους, λαϊκή εξουσία) απαιτεί την πλήρη συμφωνία με το ΚΚΕ και λογοδοτεί σε μια αφηρημένη

στρατηγική μακριά από τις ανάγκες του σήμερα, αλλά και τις δυνατότητες να ωριμάσει και να μπει σοβαρά η προοπτική του σοσιαλισμού. Έτσι το ΚΚΕ, ενώ στις 4/11 παρουσίασε μια πρόταση από 11 σημεία ενωτικής πάλης (φορολογία του κεφαλαίου με συντελεστή 45%, άμεση κάλυψη των απωλειών των ασφαλιστικών ταμείων, άρνηση πληρωμής των χαρατσιών, κατάργηση στην πράξη των επιχειρησιακών συμβάσεων, κατάργηση ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης κ.ά.), που μπορούν να γίνουν κοινή δράση και απειλή για την κυρίαρχη τάξη, τώρα τα αποδομεί. Όμως, επειδή οι πιέσεις που δέχεται είναι μεγάλες και τα ερωτηματικά του ίδιου του κόσμου του πολλά, η Αλ. Παπαρήγα στην ομιλία της στην Πετρούπολη αφιέρωσε μεγάλο τμήμα για να μας πείσει ότι δεν υπάρχουν εύκολες

λύσεις, ότι χρειάζεται ταξική συνειδητοποίηση, ότι όλοι οι άλλοι στην Αριστερά δεν εννοούν να συγκρουστούν με το σύστημα. Για άλλη μια φορά κατακεραύνωσε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι προωθεί μεσοβέζικες λύσεις, ότι η συμπαράταξη της Αριστεράς οδηγεί σε κυβερνήσεις κεντροαριστεράς. Σήμερα που η οικονομική κρίση διαμορφώνει πραγματικά έκτακτες συνθήκες για τους εργαζόμενους, που η κυρίαρχη τάξη και το πολιτικό προσωπικό της συσπειρώνονται για να επιβάλλουν τη σωτηρία της, το ΚΚΕ αποφεύγει καθετί που θα ενίσχυε το ξεδίπλωμα των αγώνων, την αυτοπεποίθηση του κόσμου, θα του έδινε πολιτική κάλυψη και εναλλακτική προοπτική. Το «ή εμείς ή αυτοί», που βγαίνει αυθόρμητα από τις μάχες των «από κάτω», είναι και το κριτήριο για όλη την Αριστερά και για το ΚΚΕ.


8

• κίνημα

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Δεν πληρώνουμε τα χαράτσια τους - Κανένα σ

Ο αγώνας απλώνε

Τοπικά Καθημερινά πληθαίνουν οι δράσεις των επιτροπών κατοίκων, λαϊκών συνελεύσεων, σωματείων και φορέων ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ. Καμπάνιες ενημέρωσης σε κάθε πολυκατοικία, πορείες διαμαρτυρίας και καταλήψεις, συλλογή υπογραφών και εξώδικα, ομάδες επανασύνδεσης και επαφής με συνδικαλιστές της ΔΕΗ, παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια για ενεργοποίηση των υπηρεσιών του δήμου (νομική, τεχνική βοήθεια σε όσους δεν πληρώνουν το χαράτσι), συμπόρευση με σωματεία είναι ορισμένες από τις πτυχές λαϊκής οργάνωσης και έμπρακτης αλληλεγγύης «από τα κάτω», που αρχίζει να εμφανίζεται σε κάθε γειτονιά και κάποιους εργασιακούς χώρους. Κοινό χαρακτηριστικό των πολύμορφων κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα είναι η μαζική συμμετοχή ανθρώπων που είτε δεν μπορούν πραγματικά να ανταποκριθούν στην πληρωμή του «τέλους ακινήτων» είτε επιμένουν να μην αποδέχονται την ξεκάθαρη ληστεία κυβέρνησης και τρόικας. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς, παρόλο που δεν έχουν ιδιαίτερες αγωνιστικές εμπειρίες και συμμετοχή σε συλλογικές διαδικασίες, αναζητούν τρόπους αντίστασης και στη γενικότερη πολιτική κυβέρνησης - Ε.Ε. - ΔΝΤ. Αναπόφευκτα, λοιπόν, η ανυπακοή ενάντια στο άδικο χαράτσι μετατρέπεται σε κεντρικό ζήτημα αντιπαράθεσης των μισθωτών, των συνταξιούχων, των ανέργων με μια ανάλγητη πολιτική, που θέλει να οδηγήσει στη μιζέρια και την εξαθλίωση την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Στο Αιγάλεω συνεχίζονται οι συνελεύσεις ενημέρωσης στις συνοικίες της πόλης (εργατικές πολυκατοικίες, Νταμαράκια), με πρωτοβουλία της λαϊκής συνέλευσης, που ήδη έχει επανασυνδέσει κομμένες παροχές.

Στην Παιανία, με μπροστάρη του αγώνα το σωματείο εργαζομένων του δήμου και σε συνεργασία με τη Λ.Σ. των Γλυκών Νερών, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο δημοτικό συμβούλιο για να υποστηρίξει ο δήμος όσους δεν πληρώσουν το χαράτσι. Στον Ωρωπό εδώ και καιρό υπάρχουν •επιτροπές κατοίκων κατά των διοδίων, που επεκτείνουν τη δράση τους και στα χαράτσια, με αποτέλεσμα την υλοποίηση συνελεύσεων με 200 άτομα κάθε φορά.

Πέραμα, όπου πολλά σπίτια είναι ήδη •χωρίςΣτορεύμα, πάνω από 200 κάτοικοι πήγαν και πλήρωσαν μόνο τη ΔΕΗ σε ΑΤΜ και κατέθεσαν τα αντίγραφα στη λαϊκή συνέλευση, που «από τα κάτω» κάνει τη δουλειά του δήμου, ο οποίος μόνο φραστικά στηρίζει όσους αρνούνται ή δεν έχουν να πληρώσουν.

Πάνω από 100 άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των συνελεύσεων κατοίκων Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού και Πειραιά και συγκεντρώθηκαν έξω από το υποκατάστημα της ΔΕΗ στα Καμίνια (25/11), απ’ όπου εκδίδονται οι εντολές διακοπής για όλες τις περιοχές του Πειραιά. Αργότερα οι συγκεντρωμένοι έκαναν πορεία στη γειτονιά, μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό. Σε αποκλεισμό των γραφείων της ΔΕΗ στην Πατησίων προχώρησαν την περασμένη εβδομάδα και οι Λαϊκές Συνελεύσεις Γαλατσίου και Πατησίων.

Στο δήμο Νίκαιας-Ρέντη με τη στήριξη του δήμου και τη δράση των επιτροπών γειτονιάς πάνω από 700

Του Σπύρου Αντωνίου

Φ 

ουντώνει σε κάθε γωνιά της χώρας το ρεύμα αντίστασης απέναντι στο ληστρικό χαράτσι των ακινήτων, που επέβαλαν κυβέρνηση και τρόικα στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μπροστά στις καθημερινές κινητοποιήσεις κατοίκων και φορέων, μετά την κατάληψη στο κέντρο έκδοσης των λογαριασμών της ΔΕΗ στο Χολαργό και τις αλλεπάλληλες προσφυγές στα δικαστήρια, η τρικομματική κυβέρνηση φαίνεται θορυβημένη και ανακοινώνει εγκυκλίους, που όμως ουσιαστικά δεν εξαιρούν παρά ελάχιστους από το μέτρο. Τα λογοπαίγνια του Βενιζέλου δεν μπορούν να κρύψουν την κατάφωρη αδικία και την επιχείρηση αρπαγής ό,τι ελάχιστου απέμεινε από την αλλεπάλληλη λεηλασία των εισοδημάτων μας. Σε συνδυασμό με τις συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις απολύσεις και τα πρωτοφανή ποσοστά ανεργίας, τα απανωτά χαράτσια έχουν γονατίσει τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Οι φουσκωμένοι λογαριασμοί έχουν αρχίσει να καταφτάνουν σε όλα τα νοικοκυριά και η αδυναμία πληρωμής τους απειλεί να αφήσει χωρίς το αγαθό του ηλεκτρικού ρεύματος χιλιάδες σπίτια. Από την άλλη, όμως, επιτροπές κατοίκων, λαϊκές συνελεύσεις, δήμοι, σωματεία και συλλογικότητες σε κάθε πόλη και χωριό συγκροτούν ένα δυναμικό κίνημα ανυπακοής και

Η ανυπακοή ενάντια στο άδικο χαράτσι μετατρέπεται σε κεντρικό ζήτημα αντιπαράθεσης των μισθωτών, συνταξιούχων, ανέργων με την κυβέρνηση αλληλεγγύης με κεντρικό σύνθημα «Δεν πληρώνουμε άλλα χαράτσια - Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα»!

Ελιγμοί Οι κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι στο νέο φόρο ακινήτων οδήγησαν την κυβέρνηση σε διαρκείς διαρροές περί «προστασίας των αδυνάτων». Παρά τις προσδοκίες που καλλιέργησαν, η νέα ρύθμιση δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από την αρχική. Το «μειωμένο» χαράτσι (0,5 ευρώ/τ.μ.) αφορά όσους έχουν αναπηρία πάνω από 80% ή είναι σε μηχανική υποστήριξη (π.χ. νεφροπαθείς), μακροχρόνια άνεργους, πολύτεκνους. Όλοι αυτοί βέβαια θα καταβάλουν κανονικά το φόρο και μετά θα πρέπει μέσα από μια απίστευτη γραφειοκρατία να περάσουν από τριμερή επιτροπή αποτελούμενη από έναν εφοριακό, έναν κοινωνικό λειτουργό και έναν μπάτσο! Η επιτροπή αυτή θα

αποφασίσει πόσο φτωχός ή ανάπηρος είσαι για να σου αναστείλει απλά τη διακοπή ρεύματος και όχι να σε απαλλάξει εντελώς, εφόσον η απαλλαγή θα αφορά «ακραίες περιπτώσεις» ένδειας. Απλά δεν μένεις χωρίς φως, ο φόρος θα σε «κυνηγάει». Ακόμα και ένα μεροκάματο να έχεις κάνει μέσα στο 2011, πρέπει να πληρώσεις. Και η νεοφιλελεύθερη κλοπή δεν σταματάει εδώ. Όσα λάθη έχουν γίνει στον υπολογισμό του χαρατσιού θα ληφθούν υπόψη… του χρόνου! Έτσι οι ιδιοκτήτες καλούνται να το πληρώσουν φέτος και στο μέλλον θα τους αφαιρεθεί το ποσό από το χαράτσι του 2012. Την ίδια στιγμή ο χρόνος έκδοσης εντολής διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος σε περίπτωση μη καταβολής του ειδικού «τέλους» αυξάνεται

Πάτρα: Ο αγώνας για τα χαράτσια συνεχίζεται! Του Γιώργου Κοκκινάρη

Σ 

την Πάτρα διοργανώθηκε μαζικό συλλαλητήριο (1/12) στο οποίο καλούσαν η Επιτροπή Αγώνα Παραλίας, οι Λαϊκές Συνελεύσεις, το ΠΑΜΕ (με την Επιτροπή Προσφυγικών), σωματεία και φοιτητικοί σύλλογοι, φορείς της πόλης (Δικηγορικός, Ιατρικός Σύλλογος) και ο Δήμος ως απάντηση στο απάνθρωπο μέτρο του χαρατσιού της ΔΕΗ. Στην Πάτρα, μέρα με τη μέρα, ξεπηδάνε καινούργιες συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά προσπαθώντας να ενημερώσουν τον κόσμο αλλά και να τον κινητοποιήσουν στην κατεύθυνση της ανυπακοής. Το γεγονός ότι το ΣτΕ έβγαλε απόφαση για αναστολή των διακοπών

ρεύματος είναι μία μικρή νίκη. Πρέπει να σπάσουμε την τρομοκρατία των δηλώσεων Παπαδήμου ότι το χαράτσι είναι «αναγκαίο». Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί πόρτα - πόρτα, με νέο γύρο συνελεύσεων γειτονιάς. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, άνεργοι, οι επιτροπές γειτονιάς, τα σωματεία είναι αυτοί που με αγώνες θα προστατέψουν τα σπίτια και τις οικογένειές τους. Σε αυτή τη μάχη είναι απαραίτητος ευρύτερος δυνατός συντονισμός. Είναι φανερό ότι με τις μαζικές παραστάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, με την αυτοκινητοπορεία της Επιτροπής Αγώνα Παραλίας, με τις καταλήψεις στο κεντρικό κατάστημα της ΔΕΗ, με την ενημέρωση όλης της κοινωνίας στην πορεία ενάντια στα χαράτσια ασκήσαμε μεγάλη πίεση στο δήμαρχο και στην κυβέρνηση. Ο δήμαρχος και ορισμένοι φορείς ήθελαν απλά μία συμβολική διαμαρτυρία. Αυτό όμως δεν το κατάφεραν αφού ο κόσμος δεν είναι απλώς «αγανακτισμένος», αλλά αποφασισμένος ξέροντας ότι για να ανατραπεί το χαράτσι πρέπει να ανατραπεί η συγκυβέρνηση των μνημονιακών δυνάμεων.

από 40 μέρες σε 80 δοση του λογαριασ μικρή υποχώρηση Οικονομικών και μ κινητοποιήσεων εν

ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ

Τα παραπάνω επικ του πολιτικού προ κογλύφων ήταν απο ράς κινηματικών κα ηρωική κατάληψη σης λογαριασμών τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ έλη ση των ΜΑΤ το πρ βρίου. Στις αψιμαχί σαν συνελήφθησαν και συμπαραστάτε οδηγήθηκαν στο α τους αναβλήθηκε

Συντονισμός κινήσεων και σ

Σ 

ε δελτίο Τύπου για τις δράσεις κατά του χαρατσιού της ΔΕΗ η επιτροπή «Δεν χρωστάμε - Δεν πουλάμε - Δεν πληρώνουμε» σημειώνει μεταξύ άλλων: «Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2/12 με πρόσκληση της επιτροπής σωματείων, κινήσεων και συνελεύσεων “Δεν χρωστάμε - Δεν πουλάμε - Δεν πληρώνουμε” συνάντηση συντονισμού για την οργάνωση του αγώνα ενάντια στα χαράτσια. Στη συνάντηση παρευρέθησαν αγωνιστές και αγωνίστριες από σωματεία, επιτροπές και λαϊκές συνελεύσεις. Μεταφέρθηκε εμπειρία και συμπεράσματα από τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται σε εργασιακούς χώρους και σε γειτονιές. Από τη συζήτηση αναδείχτηκε ότι σε όλους σχεδόν τους δήμους της Αττικής γίνονται πολύμορφες διαδικασίες λαϊκής οργάνωσης για το θέμα του χαρατσιού του τέλους ακινήτων.


κίνημα •

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

9

σπίτι χωρίς ρεύμα

εται και δυναμώνει στά, δεν πληρώνει, δεν πουλά» και «Στους φασίστες δίνετε υπουργεία και στους εργαζόμενους χαράτσια και ανεργία». Το απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε ανοιχτή σύσκεψη της επιτροπής στο Πολυτεχνείο για την οργάνωση και το συντονισμό νέων κεντρικών δράσεων, ενώ πολύμορφες δράσεις ανυπακοής και αλληλεγγύης απλώνονται σε κάθε μικρή ή μεγάλη γειτονιά και χώρους δουλειάς (βλ. διπλανές στήλες).

0 μέρες από την έκσμού. Ήταν η μόνη η του υπουργείου μια πρώτη νίκη των νάντια στο χαράτσι.

κοινωνιακά κόλπα οσωπικού των τοοτέλεσμα μιας σειαι μη γεγονότων. Η του κέντρου έκδοστο Χολαργό από ηξε με την επέμβαρωί της 24ης Νοεμίες που ακολούθηαν 15 συνδικαλιστές ες τους, οι οποίοι αυτόφωρο. Η δίκη για τις 10 Γενάρη,

παρά την επιθυμία των συνηγόρων και των δεκάδων αλληλέγγυων που βρέθηκαν στα δικαστήρια για άμεση εκδίκαση της υπόθεσης. Η καθολική στήριξη αυτής της κινητοποίησης από κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς, σωματεία, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, οι πολυπληθείς απεργιακές φρουρές, η απογευματινή συγκέντρωση μετά την ωμή καταστολή, η ίδια η κατάληψη (που αφορούσε ένα κοινωνικό αίτημα και όχι μια οικονομική διεκδίκηση κάποιου κλάδου) συνέβαλαν σημαντικά στην ενίσχυση και την ανάδειξη του δίκαιου αγώνα κατά του ληστρικού μέτρου. Άλλωστε, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της επιχείρησης έχουν δεσμευτεί ότι δεν θα επιτρέψουν να κοπεί το ρεύμα σε κανένα σπίτι που δεν πλήρωσε το χαράτσι.

σωματείων, συνελεύσεων Ιδιαίτερη σημασία έχει η συμμετοχή η σωματείων στη στήριξη αυτών των πρωτοβουλιών […]. Στη σύσκεψη από πολλές τοποθετήσεις προέκυψε η ανάγκη καλύτερου συντονισμού (ενίσχυση του blog, συμμετοχή περισσότερων συνελεύσεων, σωματείων, επιτροπών κ.ά.). Με βάση τη συζήτηση και τις προτάσεις που ακούστηκαν προτείνεται προς όλες τις συλλογικότητες: Να πραγματοποιηθεί μέρα κοινής δράσης με κάλεσμα στις 20 Δεκέμβρη, με συντονισμένη παρέμβαση στα 7 κέντρα διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος της ΔΕΗ, στην Αττική. Εκφράστηκε επίσης η πρόθεση για διοργάνωση ενός μεγάλου, απογευματινού συλλαλητηρίου, στο κέντρο της Αθήνας, με ενδεικτική ημερομηνία τη 19η Γενάρη. Για την καλύτερη οργάνωση, αλλά και την κατάληξη των προτάσεων, ύστερα και από τις συνεδριάσεις των συνελεύσεων, θα πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του ανοικτού συντονιστικού την Παρασκευή 9/12, στις 6 μ.μ., στην ΟΛΜΕ [...]. Στις 10 Γενάρη θα βρισκόμαστε στα δικαστήρια, μέρα που θα πραγματοποιηθεί η δίκη συνδικαλιστών και αλληλέγγυων για την κατάληψη της ΔΕΗ στο Χολαργό. Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα. Δεν πληρώνουμε τα χαράτσια, την κρίση και το χρέος τους».

Συμβούλιο της Επικρατείας Εξίσου επιτυχημένη ήταν και η συγκέντρωση διαμαρτυρίας που κάλεσε η επιτροπή «Δεν χρωστάμε - Δεν πουλάμε - Δεν πληρώνουμε» την Παρασκευή 2/12 έξω από το ΣτΕ, όπου συζητήθηκαν οι προσφυγές δικηγορικών συλλόγων και δήμων για την αντισυνταγματικότητα του χαρατσιού στα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Πάνω από 400 αγωνιστές και αγωνίστριες από πολλές επιτροπές και λαϊκές συνελεύσεις παρέμειναν για ώρες έξω από το δικαστήριο, φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στα χαράτσια, αλλά και γενικότερα ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης, όπως «Ο λαός δεν χρω-

Το ΣτΕ έδωσε προθεσμία μέχρι τις 19 Γενάρη για την κατάθεση υπομνημάτων, ημερομηνία που λήγει το 80ήμερο των πρώτων λογαριασμών. Η τελική απόφαση αναμένεται αρκετά αργότερα. Παράλληλα, μετά την Καλαμάτα, δικαστήριο στην Αλεξανδρούπολη ανέστειλε τη διακοπή ρεύματος για μη πληρωμή του χαρατσιού, καθώς εξέδωσε προσωρινή διαταγή, ενώ παρόμοια απόφαση έβγαλε και το Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου. Είχαν προηγηθεί οι δηλώσεις της συνηγόρου του πολίτη Κ. Σπανού, που χαρακτήρισε το χαράτσι «ιδιαίτερα επαχθές μέτρο» και κυρίως η απάντηση της Κομισιόν σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή. Ακόμα και το όργανο που προτείνει την αντεργατική επίθεση σε όλη την Ευρώπη υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση δεν έχει κανένα δικαίωμα να κόψει το ρεύμα σε όσους δεν έχουν πληρώσει το χαράτσι, εφόσον η υποχρέωση παροχής ηλεκτρικού δεν μπορεί να συνδέεται με φορολογικές υποχρεώσεις.

Οι επιτροπές-πρωτοβουλίες στα Νότια μεγαλώνουν

Η 

Της Κατερίνας Γιαννούλια

πρόσφατη κινητοποίηση της επιτροπής κατοίκων Γλυφάδας, τη Δευτέρα 5/12 το πρωί, στην τοπική ΔΕΗ είχε τα χαρακτηριστικά μιας πρώτης, πρακτικής επιτυχίας: οι υπάλληλοι της επιχείρησης παρέλαβαν χωρίς πρόβλημα τις μαζικές (περί τις 85) αιτήσεις γνωστοποίησης ότι πληρώθηκε το ρεύμα χωρίς το χαράτσι. Η ντουντούκα που απευθυνόταν στους γείτονές μας που στέκονταν στην ουρά της ΔΕΗ είχε αποτελέσματα: άνθρωποι που δεν είχαν προλάβει να μας μάθουν και δεν είχαν καμιά διάθεση να πληρώνουν άδικα χαράτσια μάς έδωσαν με ανακούφιση στοιχεία επικοινωνίας για να συνεχίσουμε μαζί στη συνέχεια. Είχαν προηγηθεί δύο ανοιχτές και μεγάλες συνελεύσεις της επιτροπής, δύο μαζικές παραστάσεις στο δημοτικό συμβούλιο Γλυφάδας και αρκετές συναντήσεις προετοιμασίας και προπαγάνδισης των δράσεων της επιτροπής. Με τις γειτονικές επιτροπές, πρωτοβουλίες, λαϊκές συνελεύσεις έχουμε δημιουργήσει ένα κλίμα συνεργασίας πολύ θετικό. Έτσι την προηγούμενη εβδομά-

Τοπικά άτομα ανταποκρίθηκαν σε συζήτηση-ενημέρωση για τα χαράτσια στο δημαρχείο της πόλης. Ήδη έχουν κατατεθεί 400 εξώδικα στη διοίκηση της ΔΕΗ και ετοιμάζονται άλλα τόσα.

Στους Αμπελόκηπους, η ανοιχτή •συνέλευση κατοίκων, σε συντονισμό με τα

σωματεία των δασκάλων και των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενημερώνει πόρτα-πόρτα τον κόσμο της γειτονιάς και ήδη έχει πραγματοποιηθεί μια πετυχημένη εκδήλωση με πάνω από 150 άτομα. Παράλληλα θα υπάρξει παρέμβαση στο διαμερισματικό συμβούλιο, ενώ ήδη οι εκπαιδευτικοί στήνουν δίκτυα αλληλεγγύης για μαθητές και γονείς που πλήττονται από την οικονομική κρίση.

Στου Ζωγράφου κάτοικοι και φορείς της πόλης με μια δυναμική κινητοποίηση 150 ατόμων διέκοψαν το δημοτικό συμβούλιο, μετά το ψήφισμα που υιοθετήθηκε και απλά εξέφραζε τη διαφωνία της διοίκησης με την κεντρική κυβέρνηση, στηρίζοντας μόνο όσους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο χαράτσι. Στα αξιοσημείωτα της συνεδρίασης το κοινό ψήφισμα που κατέβασαν οι παρατάξεις της Αριστεράς. Οι επιτροπές κατοίκων και οι λαϊκές συ•νελεύσεις ενάντια στα χαράτσια σε Βύρω-

να-Παγκράτι, την ημέρα της σύλληψης των

συνδικαλιστών της ΔΕΗ, απέκλεισαν το κτίριο της ΔΕΗ στην περιοχή σε ένδειξη αλληλεγγύης και διαμαρτυρίας. Ακόμα φρόντισαν να εντοπίσουν τον εργολάβο που έχει αναλάβει τις διακοπές ηλεκτροδότησης στη γειτονιά, διαμηνύοντάς του να μην τολμήσει να κόψει καμία παροχή. Συγχρόνως, αυξάνονται και οι δηλώσεις γνωστοποίησης που καταθέτουν πολίτες στο δημαρχείο του Βύρωνα.

Καλλιθέα η κινητοποίηση της •ΛαϊκήςΣτην Συνέλευσης και μελών του κινήματος

«Δεν πληρώνω» στην τοπική ΔΕΗ οδήγησε στην επέμβαση των ΜΑΤ. Καθώς οι συγκεντρωμένοι κατευθύνονταν προς την πλατεία Δαβάκη, κυκλώθηκαν από μια διμοιρία. Οι αστυνομικές δυνάμεις τους επιτέθηκαν, ενώ συνέλαβαν 8 ακτιβιστές, οι οποίοι πέρασαν από δίκη στις 6/12.

Στο Χαλάνδρι οι κάτοικοι συνεχίζουν •να συγκεντρώνουν αντίγραφα πληρωμένων

δα είχαμε μοιράσει στο μετρό Αγ. Δημητρίου κοινή ανακοίνωση που καλούσε στις κινητοποιήσεις της 2ας Δεκέμβρη, ενώ στην παρέμβαση στη ΔΕΗ Γλυφάδας συμμετείχαν με πανό συναγωνιστές/-στριες από Βάρη, Βουλιαγμένη, Βάρκιζα, Ελληνικό και Αργυρούπολη. Η συνέχεια περιλαμβάνει την προετοιμασία των κοινών εξορμήσεων στα βασικά κέντρα διακοπής ρεύματος της Αττικής (όπως προτείνεται από την Επιτροπή «Δεν χρωστάμε - Δεν πουλάμε - Δεν πληρώνουμε») στις 20 Δεκέμβρη, νέα συνάντηση της επιτροπής Γλυφάδας (Δευτέρα 12/12, 6:30 μ.μ., ΚΑΠΗ Αγ. Τρύφωνα), μεγάλη ενημερωτική & οργανωτική συγκέντρωση της πρωτοβουλίας πολιτών ΒΒΒ (Κυριακή 11/12, 10:30 π.μ., δημ. αίθουσα Ιωνία – δίπλα στο δημαρχείο Βούλας).

λογαριασμών στο ΚΕΠ και είναι σε επαφή με τους εργαζομένους της ΔΕΗ, ώστε να αποτρέψουν κάθε απόπειρα διακοπής. Ανάλογα αντίγραφα και δηλώσεις κατατίθενται και στη Λαϊκή Συνέλευση Ν. Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, όπου οι ομάδες επανασύνδεσης ρεύματος έχουν πιάσει ήδη δουλειά.

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου η επιτροπή •«ΔενΤηχρωστάμε - Δεν πουλάμε - Δεν πληρώνουμε», το δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης Εξαρχείων, μαζί με μέλη του ΠΑΜΕ και άλλων τοπικών επιτροπών και συνελεύσεων πραγματοποίησαν δυναμική κινητοποίηση στα γραφεία της ΔΕΗ στην Αριστείδου, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η δημοπρασία για την επιλογή εργολάβου που θα αναλάβει τις διακοπές ηλεκτροδότησης στα νότια προάστια.

Στη Θεσσαλονίκη κάτοικοι της Τούμπας και άλλων περιοχών κατέλαβαν το κτίριο της ΔΕΗ στην Παπαναστασίου (διαχειρίζεται πάνω από 400 μετρητές) για μία μέρα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τα χαράτσια, ενώ και εκεί οργανώνονται συσκέψεις συντονισμού των τοπικών επιτροπών.


ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

10

7 Δεκέμβρη 2011

Η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά παλεύει για Οι εργάτες δημιουργούν όλο τον πλούτο μέσα στον καπιταλισμό. Μια νέα κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση, ο σοσιαλισμός, μπορεί να δημιουργηθεί μόνο όταν οι εργάτες πάρουν συλλογικά στα χέρια τους τον έλεγχο όλου του κοινωνικού πλούτου και όταν προγραμματίσουν την παραγωγή και τη διανομή σύμφωνα με τις ανθρώπινες ανάγκες.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ και όχι ρεφορμισμό Ο καπιταλισμός δεν παίρνει διορθώσεις. Πρέπει να ανατραπεί με την εργατική δράση. Δεν υπάρχει κοινοβουλευτικός δρόμος προς μια τέτοια αλλαγή. Το κοινοβούλιο, ο στρατός, η αστυνομία, η δικαιοσύνη, όλο το αστικό κράτος λειτουργεί για να προστατεύει τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. H εργατική τάξη θα χρειαστεί το δικό της κράτος, στηριγμένο στην άμεση δημοκρατία, στα συμβούλια αντιπροσώπων απ’ τους χώρους δουλειάς, καθώς και στην εργατική πολιτοφυλακή.

ΔΙΕΘΝΙΣΜΟ και όχι «σοσιαλισμό σε μια χώρα» ή «σοσιαλισμό με εθνικά χρώματα» Η εμπειρία της Ρωσίας αποδεικνύει ότι ακόμα και μια νικηφόρα εργατική σοσιαλιστική επανάσταση, όπως ο Οχτώβρης του 1917, δεν μπορεί να επιβιώσει σε απομόνωση. Τα καθεστώτα της ΕΣΣΔ, μετά την επικράτηση του σταλινισμού, όπως και τα καθεστώτα της Κίνας και των άλλων ανατολικών χωρών ήταν ή είναι κρατικοί καπιταλισμοί, όπου η εκμετάλλευση και η καταπίεση της εργατικής τάξης δεν διαφέρει από τη Δύση. Γι’ αυτό υποστηρίζουμε τις εργατικές εξεγέρσεις ενάντια στη γραφειοκρατική άρχουσα τάξη αυτών των χωρών. Υποστηρίζουμε, επίσης, όλα τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που αντιστέκονται στην ιμπεριαλιστική καταπίεση. H δύναμη που θα τσακίσει τελειωτικά τον ιμπεριαλισμό είναι η ενότητα της εργατικής τάξης σε διεθνή κλίμακα, από τη Nέα Yόρκη ώς τη Σεούλ και από το Λονδίνο ώς το Σάο Πάολο. Aντιπαλεύουμε κάθε μορφή σοβινισμού,

ρατσισμού ή σεξιστικών διακρίσεων που απειλεί να διασπάσει τους εργάτες. Aπέναντι στην αντιτουρκική πολεμοκαπηλία της «δικής μας» άρχουσας τάξης, υποστηρίζουμε το σύνθημα Έλληνες και Tούρκοι εργάτες ενωμένοι.

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ: «ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ» Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ΕΚΔΟΤΗΣ: Γιάννης Χαριτόπουλος ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ:

Αντώνης Νταβανέλλος

Eίμαστε αντίθετοι στην καταπίεση των μειονοτήτων στη Θράκη και τη Mακεδονία και στα μέτρα αστυνόμευσης των μεταναστών.

ΕΚΤΥΠΩΣΗ:

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ της εργατικής πρωτοπορίας

Κλαζομενών 1-3, Τ.Κ. 10440 ΑΘΗΝΑ Eπικοινωνία: τηλ: 210-3306286, e-mail: sidaxi@dea.org.gr , Fax: 210-3303566

H εργατική τάξη μπορεί να απελευθερώσει τον εαυτό της και όλους τους καταπιεσμένους μέσα από τη δική της δράση. Για να κερδηθούν όλα τα κομμάτια της τάξης σ΄ αυτήν την πάλη είναι απαραίτητο να οργανωθούν τα πιο ξεκάθαρα και μαχητικά τμήματα σε ένα επαναστατικό σοσιαλιστικό εργατικό κόμμα. Ένα τέτοιο κόμμα μπορεί να πείθει τους εργάτες για την επαναστατική προοπτική, παρεμβαίνοντας στους μαζικούς αγώνες. Eίμαστε αντίθετοι σε κάθε αντίληψη υποκατάστασης της τάξης, απ’ όπου και αν προέρχεται.

ΧΕΛΙΟΣ-ΠΡΕΣ Α.Β.Ε.Ε.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:

ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ: • Εξάµηνη 25 ευρώ • Ετήσια 50 ευρώ • Εξωτερικού 70 ευρώ Μπορείτε να καταθέσετε τη συνδροµή σας στο λογαριασµό 109/618539-82 της Εθνικής Τράπεζας.

www.dea.org.gr

ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ μέσα από την ανεξάρτητη δράση της εργατικής τάξης

Επικοινωνήστε μαζί μας: ΑΘΗΝΑ: Εξάρχεια 6977248750 ● Γκύζη 6957500105 ● Αμπελόκηποι 6973005569 ● Πετράλωνα 6974018716 ● Νέος Κόσμος 6985749304 ● Παγκράτι 6974793603 ● Κυψέλλη-Αγ.Παντελεήμονας 6957500101 ΒΟΡΕΙΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ: Νέα Ιωνία 6972036692 ● Χαλάνδρι 6974972217 ● Μαρούσι 6978641672 ● Ν. Ηράκλειο 6945498732 ΝΟΤΙΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ: Άλιμος 6945754555 ● Γλυφάδα 6944548787 ● Άγ. ΔημήτριοςΜπραχάμι 6932566460 ΔΥΤΙΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ: Περιστέρι 6977710683 ● Αγ. Ανάργυροι 6936899442 ● Ίλιον 6957500102 ● Χαϊδάρι 6974701829 ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ: Ζωγράφου 6937271330 ● Βύρωνας 6972318747 Λαύριο 6979925065 ΠΕΙΡΑΙΑΣ: 6944810156

● Σαλαμίνα 6973376378

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 6972878820 ● 5ο Διαμέρισμα 6972814199 ● Τούμπα 6995270465 ● Δυτικές Συνοικίες 6979942083 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ: Καλαμάτα 6932422501 ● Πάτρα 6973235894 ● Βόλος 6979459034 ● Ρέθυμνο 6932008743 ● Ηράκλειο 6976332197 ● Ιεράπετρα 6976786326 ● Γιάννενα 6945704488 ● Βέροια 6977684341 ● Κοζάνη 6934374825 ● Λιβαδειά 6948364232 ● Κομοτηνή 6907843752

Στο δρόμο του Δεκέμβρη…

Σ 

Του Δημήτρη Μπάρκα

υμπληρώνονται τρία χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τους ειδικούς φρουρούς Κορκονέα και Σαραλιώτη. Η δολοφονία ήταν το αποτέλεσμα όχι της «ψυχοσύνθεσης» του εκτελεστή, όπως προσπάθησαν οι «από πάνω» να παρουσιάσουν, αλλά η αυξανόμενη καταστολή που συνόδευε τα όλο και πιο σκληρά μέτρα. Τρία χρόνια μετά, με τους τόνους δακρυγόνων στο Σύνταγμα το καλοκαίρι, με τους εκατοντάδες τραυματίες από τους ξυλοδαρμούς και τις βόμβες κρότου-λάμψης έχει γίνει συνείδηση για πλατιά κομμάτια κόσμου ότι η αύξηση της καταστολής έρχεται με την κρίση του συστήματος και την αδυναμία του να πείσει για τις αντιμεταρρυθμίσεις του. Όμως ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν μόνο η καταστολή. Η εξέγερση του Δεκέμβρη, με κρότο που ακούστηκε σε όλο τον κόσμο, ήρθε να «τινάξει το καπάκι», να φέρει με βίαιο τρόπο στο προσκήνιο την καταπίεση, την απελπισία και την ανασφάλεια της νεολαίας μπροστά στο μέλλον, αλλά και να αποδείξει ότι αυτή η γενιά δεν είναι «γενιά της τηλεόρασης» ή «δεδομένη κι απαθής». Άλλωστε, παρά τις προσπάθειες να υποβαθμιστεί και να ξεχαστεί το γεγονός, κάθε χρόνο μαθητές και νεολαίοι κρατούν το ραντεβού «μνήμης», δηλώνοντας στους δρόμους ότι ο αγώνας συνεχίζεται στις σημερινές μάχες. Γι’ αυτό το λόγο θα άξιζε καλύτερη προετοιμασία για τις διαδηλώσεις στις 6 Δεκέμβρη, τόσο από πλευράς ΟΛΜΕ και εκπαιδευτικών, αλλά και από πλευράς συνδικάτων, ώστε να συνδεθεί ο Δεκέμβρης του 2008 με απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στην κυβέρνηση Παπαδήμου και το πρόγραμμά της. Στην Αθήνα έχει προγραμματιστεί απογευματινό συλλαλητήριο για τις 6 μμ στα Προπύλαια, ενώ έγιναν καλέσματα δεκάδων σχολείων για συγκέντρωση στις 12μ, επίσης στα Προπύλαια.

Όχι στις διώξεις των 17 της Θεσσαλονίκης

Ε 

κδικητικές διώξεις σε 17 άτομα άσκησαν οι εισαγγελικές αρχές για τα γεγονότα στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, υπενθυμίζοντας ότι τα αντεργατικά μέτρα πηγαίνουν χέρι-χέρι με τον αυταρχισμό. Οι διωκόμενοι κλήθηκαν στην Ασφάλεια για να δώσουν… εξηγήσεις, αφού σύμφωνα με την αστυνομία έχει «αποδειχθεί» η συμμετοχή τους στις διαμαρτυρίες της παρέλασης. Μάλιστα, παρόλο που οι διωκόμενοι προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους, σχηματί-

στηκε κοινή δικογραφία εναντίον τους. Δηλαδή, επέλεξαν περίπου 3 άτομα από κάθε συλλογικότητα που συμμετείχε στην κινητοποίηση, γιατί πολύ απλά είναι γνωστοί στο κίνημα και γιατί φυσικά δεν μπορούσαν να τρέχουν στα δικαστήρια τους χιλιάδες που ματαίωσαν τη μιλιταριστική φιέστα. Απέναντι στην ποινικοποίηση των αγώνων έχει δημιουργηθεί ένα πλατύ κίνημα συμπαράστασης στους 17. Στις 29 Νοέμβρη, συνδικαλιστές, αριστερές οργανώσεις, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Τ. Κουράκης και Λίτσα Αμανατίδου και δεκάδες αλληλέγγυοι

πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης και ζήτησαν από τις εισαγγελικές αρχές να σταματήσουν άμεσα οι πολιτικές –όπως αποδεικνύεται– διώξεις. Ανάλογο διάβημα για την άρση των διώξεων έγινε και στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, τη Δευτέρα 5/12. Συγχρόνως, εκατοντάδες άτομα έχουν υπογράψει τη δήλωση με τίτλο «Ήμουν και εγώ στη παρέλαση του λαού», αναλαμβάνοντας από κοινού με τους 17 διωκόμενους την πολιτική ευθύνη για τα γεγονότα της ημέρας.

«Debtocracy» και στην Κύπρο Η «Πρωτοβουλία για τη συλλογική υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας» οργανώνει προβολή του ντοκιμαντέρ «Debtocracy» στο «Στέκι Ιπποκράτη», στην οδό Ιπποκράτους στη Λαϊκή Γειτονιά της Λευκωσίας, την Παρασκευή 9 Δεκέμβρη, στις 7.30 μμ.


οικονομία • 11

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Ενόψει της Συνόδου Κορυφής στις 9 Δεκέμβρη

Ευρώπη: Λιγότερη δημοκρατία, χάριν των τραπεζών Του Πέτρου Τσάγκαρη

Σ 

τις 5/12, με μία άνευ προηγουμένου κίνηση, ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s έθεσε ουσιαστικά όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης σε καθεστώς επιτήρησης για πιθανή υποβάθμιση (creditwatch negative). H Κύπρος βρισκόταν ήδη σε creditwatch negative, ενώ η Ελλάδα είχε περιπέσει στη βαθμίδα CC/Negative. Το creditwatch negative σημαίνει πως υπάρχουν μία στις δύο πιθανότητες να υποβαθμιστούν τα συγκεκριμένα κράτη τους επόμενους τρεις μήνες. Η Γερμανία, η Αυστρία, το Βέλγιο, η Φινλανδία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο απειλούνταν πλέον με υποβάθμιση κατά μία μονάδα, ενώ οι υπόλοιπες χώρες απειλούνταν με υποβάθμιση κατά δύο μονάδες. Βέβαια οι «οίκοι αξιολόγησης» δεν είναι αντικειμενικά επιστημονικά ιδρύματα. Είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις που συνήθως τζογάρουν ότι θα επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις τους. Και οι προβλέψεις δεν υπήρξαν ιδιαίτερα επιτυχείς στο πρόσφατο παρελθόν: Η τράπεζα Lehman Brothers είχε άριστη αξιολόγηση μέχρι την μέρα που κατέρρευσε. Οι «οίκοι» απέτυχαν επίσης να προβλέψουν την κατάρρευση που ερχόταν στις ΗΠΑ από τα στεγαστικά δάνεια υψηλού ρίσκού. Απέτυχαν ακόμη να προβλέψουν την κατάρρευση των ισλανδικών τραπεζών όπου είχαν τοποθετήσει μεγάλο μέρος των χρημάτων τους δήμοι και ασφαλιστικά ταμεία της Βρετανίας και της Ολλανδίας.

Συνολική κρίση Ωστόσο, σήμερα τα επιχειρήματα της Standard & Poor’s δεν είναι μετέωρα. Η εταιρεία αναφέρει πως η απόφασή της «πηγάζει από την πεποίθησή μας ότι οι συστημικές πιέσεις στην ευρωζώνη έχουν ενισχυθεί τις τελευταίες εβδομάδες σε βαθμό που δημιουργούν πτωτική πίεση στην πιστοληπτική θέση της ευρωζώνης ως σύνολο». Η S&P επικαλείται διάφορους αλληλένδετους παράγοντες για αυτούς τους κινδύνους. Ανάμεσά τους τις ολοένα και πιο σφιχτές πιστωτικές συνθήκες σε όλη την ευρωζώνη, τα αυξανόμενα επιτόκια ακόμη και για χώρες με αξιολόγηση ΑΑΑ, τις συνεχιζόμενες πολιτικές διαφωνίες για την αντιμετώπιση της κρίσης, τα υψηλά ποσοστά χρέους σε πολλά κράτη και τον κίνδυνο ύφεσης στο σύνολο της ευρωζώνης το 2012. Σε όλα έχει δίκιο: οι τράπεζες, ενώ έχουν ενισχυθεί με πολλά τρισ. ευρώ δεν δανείζουν φθηνά

αλλά κερδοσκοπούν σε βάρος των κρατών που τις ενισχύουν. Οι ισχυρές χώρες δυσκολεύονται να δανειστούν: Π.χ. στις αρχές Δεκέμβρη η Γερμανία βγήκε στις «αγορές» για να δανειστεί και δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει αγοραστές για το 35% των δεκαετών ομολόγων που προσέφερε –παρεκτός αν ανέβαζε το επιτόκιο. Επίσης τα ποσοστά χρέους είναι πολύ μεγάλα σε όλη την ευρωζώνη. Και όχι μόνον. Αν κοιτάξει κανείς το χάρτη που παρουσιάζει ο «Economist» στο διαδίκτυο, θα δει ότι ολόκληρος ο καπιταλιστικός κόσμος είναι σε βαθύ «κόκκινο». Η Ιαπωνία έχει δημόσιο χρέος 199% ως ποσοστό του ΑΕΠ, η Ισλανδία 130%, η Ιταλία 120%, το Βέλγιο 102%, η Γαλλία και ο Καναδάς 83%, η Αγγλία 81%, η Γερμανία 77%, οι ΗΠΑ 70%. Δηλαδή, κατ’ ουσία στο«κόκκινο» βρίσκεται ολόκληρος ο παγκόσμιος καπιταλισμός (ακόμη και η Κίνα γιατί κι αυτή είναι εκτεθειμένη ως δανείστρια χώρα). Χώρες που είναι σε βαθύ «πράσινο», δηλ. δεν χρωστάνε (ούτε τους χρωστάνε) σχεδόν τίποτε, είναι κράτη όπως το Αζερμπαϊτζάν (4%), η Λευκορωσία (4,9%), η Ουγκάντα (20%), η Τανζανία (23%), δηλ. χώρες όπου ενδημούν η φτώχεια, ο λιμός και οι δικτατορίες. Αυτός, άραγε, είναι ο στόχος του «πολιτισμένου κόσμου»;

Διαφωνίες Ήδη πριν από τη Σύνοδο της 9ης Δεκεμβρίου, με τον κλασικό αντιδημοκρατικό τρόπο το δίδυμο Μέρκελ-Σαρκοζί είχαν προαποφασίσει τις… αποφάσεις της Συνόδου. Οι «Μερκοζί» παρέκαμψαν ακόμη και τα θεσμοθετημένα όργανα της ΕΕ: θα παρουσίαζαν εκ των υστέρων τις ειλημμένες αποφάσεις τους στον

πρόεδρο της ΕΕ Χ. Ρομπάι και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ. Μπαρόζο. Οι «Μερκοζί» συμφώνησαν σε τροποποίηση της συνθήκης της Λισαβόνας προβλέποντας αυτόματες κυρώσεις για τα απείθαρχα κράτη, δηλ. για τα κράτη το χρέος και το έλλειμμα των οποίων θα υπερβαίνουν το 60% και το 3% αντίστοιχα. Στην κοινή συνέντευξή τους στο Παρίσι ο Γάλλος πρόεδρος και η Γερμανίδα καγκελάριος είπαν επίσης ότι οι αποφάσεις πλέον θα λαμβάνονται με την αρχή της πλειοψηφίας και όχι της ομοφωνίας, ενώ εξήγγειλαν ότι –όπως συμφωνούν πολλά παπαγαλάκια και της ελληνικής άρχουσας τάξης– θα πρέπει να υπάρχει συνταγματική κατοχύρωση των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, δηλ. της αιώνιας λιτότητας. Ο Σαρκοζί υποχώρησε στο ζήτημα του ευρωομολόγου και έτσι και οι δύο εμφανίστηκαν σίγουροι ότι αυτό δεν αποτελεί λύση. Ταυτόχρονα ναυάγησε και η πρόταση μερίδας της ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης για απευθείας δανεισμό κρατών από την ΕΚΤ, μέσω του ΔΝΤ. Όμως, η S&P έχει δίκιο όταν επισημαίνει και το ζήτημα των διαφωνιών. Παρά τις συμφωνίες Μέρκελ-Σαρκοζί οι μεγαλοεκπρόσωποι της ευρωπαϊκής άρχουσας τάξης συνεχίζουν να ερίζουν για το ποιος φταίει και πώς μπορεί να ξεπεραστεί η κρίση. Μέσα στη Γαλλία ο Σαρκοζί καταγγέλλεται από άκρα δεξιά και αριστερά για ενδοτισμό. Ασφαλώς πρόκειται για λάθος κριτική. Ο εκπρόσωπος του γαλλικού ιμπεριαλισμού ξέρει πόση ισχύ εκπροσωπεί και με αυτή διαπραγματεύεται –αυτό ισχύει και στην περίπτωση της Ελλάδας. Αλλά δεν είναι μόνον το εσωτερικό της

Γαλλίας. Είναι και το εσωτερικό της Γερμανίας όπου φωνές κριτικής υψώνουν οι πρώην καγκελάριοι, Χ. Κολ και Χ. Σμιτ (ο ένας χριστιανοδημοκράτης και ο άλλος σοσιαλδημοκράτης). Ο πρώτος διαμαρτυρήθηκε γιατί η Μέρκελ του «χαλάει την Ευρώπη του». Ο δεύτερος προειδοποίησε πως «εάν αφήσουμε τους εαυτούς μας να σαγηνευθούν από έναν ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη, τότε οι γείτονές μας θα κινηθούν εναντίον μας». Τώρα ύψωσε τη φωνή του και ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ρομάνο Πρόντι. «Απογοητεύθηκα από τη διαχείριση της κρίσης εκ μέρους της κυρίας Μέρκελ», δήλωσε σε αυστριακή εφημερίδα. Ο Πρόντι, που υποστηρίζει τη δημιουργία ευρωομολόγων και την πιο ενεργή ανάμιξη της ΕΚΤ, προσέθεσε και τα εξής: «Η Γερμανία συσσώρευσε ένα τεράστιο πλεόνασμα, 200 δισεκατομμύρια μόνο για πέρυσι. Αυτό για το οποίο κατηγορώ το Βερολίνο είναι ότι δεν αναλαμβάνει τον ηγετικό ρόλο του. Αντί γι’ αυτό, η Γερμανία αντιδρά πολύ αργά». Φυσικά ο Πρόντι, όπως και πολλοί άλλοι που απευθύνουν αυτήν την «κατηγορία», κάνει λάθος. Πόσο πιο ευέλικτη μπορούσε να είναι η Ευρώπη από ένα δίδυμο που αποφασίζει μόνο του σε κλειστές πόρτες;

Χωρίς δημοκρατία Πράγματι, σε αντίθεση με τις κατηγορίες που τους απευθύνουν οι ηγέτες των δύο ισχυρότερων καπιταλισμών της ευρωζώνης είναι και ευέλικτοι (οι προτάσεις για το πώς θα ξεμπερδέψουν γρήγορα από τις συνθήκες που τους δέσμευαν χωρίς να προσφύγουν στα εθνικά κοινοβού-

λια, είναι χαρακτηριστική) και αποφασισμένοι (να τσακίσουν το εισόδημα και τις άλλες κατακτήσεις εργαζομένων, συνταξιούχων και άλλων φτωχών στρωμάτων). Το πρόβλημα που έχουν είναι ότι δεν υπάρχουν οριστικές λύσεις, χωρίς να τσακίσει κανείς την καρδιά του παγκόσμιου καπιταλισμού, δηλ. τις τράπεζες. Τα τρισεκατομμύρια που διαθέτουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στους τραπεζίτες, χρησιμοποιούνται από τους τελευταίους για να κερδοσκοπούν ενάντια στα ίδια τα κράτη που τους διέσωσαν, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που κατεβαίνει στην άβυσσο. Η ύφεση δεν απασχολεί τους τραπεζίτες όσο εμφανίζονται πακέτα διάσωσης. Και ακόμη και αν καταστραφούν κάποιες τράπεζες (οι ίδιοι οι τραπεζίτες ως άτομα μένουν αλώβητοι: όσες οικονομικές αθλιότητες κι αν έχουν κάνει, ξαναεμφανίζονται λίγο καιρό μετά σε άλλα πόστα, συνήθως καλύτερα –και ο Παπαδήμος είναι μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση), υπάρχουν άλλες τράπεζες που θα βγουν ωφελημένες αρπάζοντας το μερίδιο αγοράς που θα μείνει ελεύθερο.

Ποιος θα πληρώσει Το εργατικό κίνημα και η Αριστερά καταγγέλλουν πια σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη ότι στο μόνον που ομονοούν οι εκπρόσωποι των αφεντικών είναι η ανάγκη να πάει ο λογαριασμός της «διάσωσης» στους εργαζόμενους. Πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι τα μέτρα λιτότητας ύψους 30 δισ. ευρώ που εξήγγειλε στην Ιταλία η κυβέρνηση του συναδέλφου του Παπαδήμου, επίσης τραπεζίτη, Μάριο Μόντι. Με δημοσιονομική λιτότητα και «σταθερότητα των τιμών» μόνον με τη μεταβολή (δηλ. τη συντριβή) του κόστους εργασίας μπορεί να μειωθεί το χρέος, να «βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα και να αυξηθούν τα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα» (παρεμπιπτόντως τα υψηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα τα έχουν η Ζιμπάμπουε, το Ουζμπεκιστάν, το Περού, η Παραγουάη, η Βολιβία, η Λιβύη και η Παπούα – Νέα Γουινέα). Για να επιβάλουν αυτήν την εξωφρενική πολιτική τα αφεντικά θα χρειαστεί να περιστείλουν ελευθερίες, δικαιώματα, ακόμη και τη στοιχειώδη νομιμότητα της αστικής δημοκρατίας. Ο Παπαδήμος στην Ελλάδα και ο Μόντι στην Ιταλία είναι ίσως μόνον η αρχή των κοινοβουλευτικών πραξικοπημάτων που θα οργανωθούν. Αλλά πάντα υπάρχει και ο ξενοδόχος…


12

• διεθνή

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Αίγυπτος: Η εξέγερση του Νοέμβρη Με τον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών σε 9 από τις 27 διοικητικές περιφέρειες της χώρας, άνοιξε η χρονοβόρα και σύνθετη εκλογική διαδικασία στην Αίγυπτο που θα ολοκληρωθεί το Μάρτη του 2012. Το καθεστώς ήλπιζε αυτές οι εκλογές να είναι η σφραγίδα στον τάφο του επαναστατικού κινήματος, που ξέσπασε το Γενάρη του 2011. Μετά την πτώση του Μουμπάρακ, η χούντα επιχείρησε με την καταστολή στη ριζοσπαστική πτέρυγα του κινήματος και τη συμμαχία με τους «πρόθυμους» της αντιπολίτευσης να επαναφέρει την Αίγυπτο στην κατάσταση πριν τις 25 Γενάρη και να οδηγήσει ελεγχόμενα τη χώρα σε μια «κοινοβουλευτική δημοκρατία» που θα άφηνε την εξουσία του στρατού άθικτη. Αυτοί οι σχεδιασμοί τινάχτηκαν στον αέρα από τα γεγονότα που ονομάστηκαν «δεύτερος γύρος της επανάστασης». Η κατάληψη της Ταχρίρ μπορεί να υποχωρεί, αλλά η εξέγερση του Νοέμβρη ήταν ένα καθοριστικό γεγονός: Έσπασε την αποθάρρυνση και αναζωογόνησε τον επαναστατικό ενθουσιασμό του Φλεβάρη, προχώρησε πολιτικά εκατοντάδες χιλιάδες αγωνιστές, επανέφερε την πρωτοβουλία κινήσεων στο «δρόμο», ανέδειξε ένα μαζικό αντίπαλο δέος απέναντι στην εξουσία των στρατηγών. Του Πάνου Πέτρου

Τ 

ο καθεστώς είχε καταφέρει να ξεπεράσει πολλούς «σκοπέλους»: τη δεύτερη κατάληψη της Ταχρίρ το καλοκαίρι, την εισβολή των διαδηλωτών στην ισραηλινή πρεσβεία, το απεργιακό κύμα του Σεπτέμβρη, τις διαδηλώσεις και τη σφαγή στο Μασπιέρο. Η καταστολή αυτών των κινητοποιήσεων έφθειρε τους στρατηγούς, καθώς αποκάλυψε όλο και περισσότερο πως «λαός και στρατός» δεν είναι «ένα χέρι».

Πρόκληση

Το Νοέμβρη θεώρησαν πως είχαν την κατάσταση υπό έλεγχο και ανακοίνωσαν πως, και μετά τις εκλογές και το νέο σύνταγμα, ο πυρήνας των εξουσιών και των προνομίων του στρατού θα μείνει άθικτος. Στις 18 Νοέμβρη ο στρατός ένιωθε αρκετά ισχυρός για να δείξει «μηδενική ανοχή», τσακίζοντας μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές –τραυματίες του Φλεβάρη– που επέλεξαν να παραμείνουν στην Ταχρίρ μετά το τέλος μιας διαδήλωσης. Ήταν μια από αυτές τις στιγμές στην ιστορία όπου μια προκλητική αντεπίθεση της αντεπανάστασης ξαναβάζει φωτιά σε μια επαναστατική διαδικασία που έχει «παγώσει».

Η βαθύτερη αιτία της εξέγερσης είναι πως για εκατομμύρια εργαζόμενους, φτωχούς και νέους «τίποτα δεν έχει αλλάξει». Ο ι διαδηλώσεις ήταν οι μεγαλύτερες από το Φλεβάρη. Με τα ισλαμικά κόμματα να μποϊκοτάρουν τις κινητοποιήσεις, η Αριστερά και οι οργανώσεις νεολαίας κέρδισαν το στοίχημα της «διαδήλωσης του ενός εκατομμυρίου» δύο φορές: την Τρίτη 22 και την Παρασκευή 25 Νοέμβρη. Η Ταχρίρ θύμισε «μέρες Φλεβάρη». Με πρωτοβουλία των λαϊκών επιτροπών για την υπεράσπιση της επανάστασης, των οργανώσεων ενάντια στα στρατοδικεία (12.000 πολίτες βρίσκονται στα κελιά του στρατού) και των Επαναστατών Σοσιαλιστών, προσυγκεντρώσεις από τις εργατογειτονιές κατέβηκαν διαδηλώνοντας στην κατειλημμένη πλατεία. Απέναντι στην πιο αδίστακτη καταστολή (η αστυνομία έριχνε χημικά «νέου τύπου» ανά 5λεπτο, ενώ οι σκοπευτές σημάδευαν στα μάτια τους διαδηλωτές), χιλιάδες νέοι έδειξαν απίστευτη αποφασιστικότητα, υπερασπιζόμενοι την Ταχρίρ όλη μέρα και όλη νύχτα για συνεχή 24ωρα. Η «μάχη της οδού Μοχάμεντ Μαχμούντ» (που συνδέει την Ταχρίρ με το υπουργείο Εσωτε-

Η αντίφαση των εκλογών Το ρευστό τοπίο εκφράστηκε στις εκλογές, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από μια μεγάλη αντίφαση. Για τους στρατηγούς ήταν μια πολύτιμη ανάσα. Βγήκαν αποδυναμωμένοι από αυτή τη σύγκρουση και είχαν ανάγκη τις εκλογές για να αποκαταστήσουν σε μερίδα του λαού την αξιοπιστία τους ως «θεματοφύλακες της επανάστασης» που είπαν πως θα φέρουν τη δημοκρατία και κράτησαν το λόγο τους. Για την πλειοψηφία του λαού η συμμετοχή στις εκλογές δεν είναι μήνυμα υποστήριξης στο καθεστώς. Αντίθετα, τα εκατομμύρια που πήγαν να ψηφίσουν, θεωρούν τις εκλογές τον

πιο εύκολο και γρήγορο τρόπο για να φύγει το Στρατιωτικό Συμβούλιο από την εξουσία. Η συμμετοχή έφτασε στο 62%. Αν και η αποχή δεν είναι ποτέ ομοιογενής, ένα μεγάλο ποσοστό της εκφράζει την απήχηση που είχε το κάλεσμα για μποϊκοτάρισμα των εκλογών από τις δυνάμεις που έχουν καταλάβει την Ταχρίρ. Το παιχνίδι των στρατηγών να κατευθύνουν όλες τις προσδοκίες προς τις εκλογές και την ίδια στιγμή να δηλώνουν πως το κοινοβούλιο θα έχει περιορισμένες εξουσίες απέναντι στο στρατό μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνο για την εξουσία τους στο άμεσο μέλλον.

ρικών) πέρασε ήδη στην «επαναστατική μυθολογία», με τα άρθρα του προοδευτικού αιγυπτιακού Τύπου να ανακαλύπτουν «τα φτωχόπαιδα της εργατικής τάξης που δεν έχουν να χάσουν τίποτα, που έρχονταν στην οδό Μαχμούντ αποφασισμένα να χτυπήσουν και να χτυπηθούν»... Η ίδια η καταστολή γύρισε μπούμερανγκ. Η εικόνα αστυνομικών να σέρνει τα πτώματα στους δρόμους για να τα στοιβάξει στα σκουπίδια σόκαρε πολλούς, που δήλωναν πως επί Μουμπάρακ δεν έζησαν τέτοια βαρβαρότητα. Σε ένα εντυπωσιακό παράδειγμα της δύναμης των «από κάτω», οι εργαζόμενοι στο Σουέζ μπλόκαραν την παραλαβή 7 τόνων χημικών από τις ΗΠΑ, καθώς τα αποθέματα του καθεστώτος τέλειωναν...

«Κάτω οι στρατηγοί!»

Για 10 μέρες, το «ο λαός απαιτεί την ανατροπή του καθεστώτος» και τα συνθήματα ενάντια στους στρατηγούς φωνάζονταν από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές. Η οργή ενάντια στους στρατηγούς είχε εκφραστεί και σε προηγούμενες κινητοποιήσεις, αλλά ήταν η πρώτη κινητοποίηση τέτοιας μαζικότητας που είχε ως κεντρικό αίτημα την ανατροπή του Συμβουλίου. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό στοιχείο της εξέγερσης. Όπως είπε ο επαναστάτης Μοσταφά Ομάρ σε συνέντευξή του: «Έχουμε μια μειοψηφία στην κοινωνία –που συμβολικά ονομάζεται «η Ταχρίρ»– που έχει προχωρήσει πολιτικά και με

Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι είναι οι μεγάλοι νικητές των εκλογών, συγκεντρώνοντας γύρω στο 40%. Όμως πίσω από την εκλογική επιτυχία κρύβεται μια βαθιά εσωτερική κρίση. Αν κάποτε έχτισαν τη δύναμή τους ως η πιο συνεπής αντιπολίτευση στον Μουμπάρακ, σήμερα χάνουν αυτή τη «νομιμοποίηση» ραγδαία. Στις 25 Νοέμβρη, στελέχη της Αδελφότητας, που πήγαν στην Ταχρίρ να ζητήσουν από τους διαδηλωτές να συμμετέχουν στις εκλογές, κυνηγήθηκαν. Η νεολαία του κόμματος ήρθε για άλλη μια φορά σε ρήξη με την ηγεσία, καθώς συμμετείχε μαζικά στις διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις της εξέγερσης του Νοέμβρη, τις οποίες η ηγεσία του κόμματος είχε καταδικάσει. Έχουν όρους συνείδησης. Και με αυτή την έννοια βρίσκεται πιο μπροστά από την υπόλοιπη χώρα». Αυτή η μειοψηφία έχει πια τη μαζικότητα να αποτελέσει αντίπαλο δέος στους στρατηγούς. Η μεγάλη πλειοψηφία των εργατών και των φτωχών δεν πιστεύει ότι έχει τη δύναμη να ανατρέψει η ίδια τους στρατηγούς «από το πεζοδρόμιο». Οι στρατηγοί έχουν ακόμα τη δυνατότητα να ισχυρίζονται πως «η Ταχρίρ δεν είναι η Αίγυπτος». Αυτή είναι η κρίσιμη μάχη του επόμενου διαστήματος, η «κατά-

ήδη περάσει από μια διάσπαση, όταν μερίδα της νεολαίας δημιούργησε το «Αιγυπτιακό Ρεύμα» που συμμάχησε με οργανώσεις της Αριστεράς στις εκλογές. Αυτό που τους χάρισε την εκλογική επιτυχία σήμερα –τη δυνατότητα να πατάνε σε δυο βάρκες– μπορεί να τους δημιουργήσει κρίση αύριο. Εκλογικά, βοήθησε το προφίλ μιας δύναμης που συνομιλεί και με τους στρατηγούς και με την πλατεία και με τους ακραίους Σαλαφιστές και με τους κοσμικούς φιλελεύθερους. Όμως στις μεγάλες μάχες που έρχονται, ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία και με την πόλωση να βαθαίνει, θα πρέπει να διαλέξουν στρατόπεδο και να πάρουν αποφάσεις που θα τους κοστίσουν. κτηση της πλειοψηφίας». Το Συμβούλιο προσπαθεί να απομονώσει την «Ταχρίρ» ως «εχθρούς της επανάστασης» που «διαλύουν τη χώρα και θέλουν να διχάσουν το λαό από το στρατό», για να μπορέσει να την συντρίψει στην επόμενη ευκαιρία. Αλλά δεν θα είναι εύκολο. Όπως θυμίζει ο Χαμαλαουΐ: «Όλοι θυμόμαστε το Φλεβάρη, όταν σε μια λαϊκή διαδήλωση μπορεί και να σε λύντσαραν, αν φώναζες σύνθημα ενάντια στο στρατό...». Αυτές οι μέρες είναι μακρινό παρελθόν. Τα προχωρήματα στη συνείδηση των ανθρώπων αυτούς τους μήνες είναι εντυπωσιακά. Η σημερινή «λαϊκή συναίνεση» ζητά μια πολιτική κυβέρνηση «πιστή στην επανάσταση» που θα στείλει το στρατό στα στρατόπεδα. Ακόμα περισσότερο, οι διαδηλωτές δεν θα κάνουν ξανά το λάθος να δώσουν στην όποια κυβέρνηση λευκή επιταγή. Στις αναζητήσεις για το τι θα διαδεχτεί τους στρατηγούς προκύπτουν και πιο προωθημένες ιδέες: Οι εργάτες στις υφαντουργίες, με κάλεσμά τους «στους επαναστάτες στα οδοφράγματα», ζητούν τη δημιουργία συμβουλίων ως μόνη λύση για να εξασφαλιστεί μια «πραγματική, επαναστατική δημοκρατία».


διεθνή • 13

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Ακήρυχτος πόλεμος στο Πακιστάν Η Καμπότζη του Ομπάμα

Η 

επιδρομή νατοϊκών δυνάμεων στα σύνορα ΑφγανιστάνΠακιστάν, που έγινε στις 26 Νοέμβρη και κατέληξε στο θάνατο 24 Πακιστανών στρατιωτών, είναι το τελευταίο επεισόδιο στον ακήρυχτο πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ εδώ και μήνες στο Πακιστάν. Καθώς το Αφγανιστάν εξελίσσεται σε Βιετνάμ, η Ουάσινγκτον έχει μετατρέψει το Πακιστάν σε Καμπότζη, με επιχειρήσεις μέσα στο έδαφός του και τυφλούς βομβαρδισμούς από μηεπανδρωμένα αεροσκάφη που έχουν σκοτώσει εκατοντάδες αμάχους. Το Πακιστάν, με αντάλλαγμα μια γερή οικονομική βοήθεια, είναι σύμμαχος των ΗΠΑ στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» από το 2001. Όμως πρόκειται για μια «δύσκολη» συμμαχία. Ο πακιστανικός στρατός, για τα συμφέροντά του στην περιοχή, διατηρεί πολύτιμους δεσμούς με ισλαμικές ένοπλες ομάδες, πολλές από τις οποίες μάχονται ενάντια στους Αμερικανούς στο Αφγανιστάν. Οι ΗΠΑ χρειάζονται το Πακιστάν για να πετύχουν μια «πολιτική λύση», αλλά καταπατούν συστηματικά την εθνική του κυριαρχία για να πετύχουν στρατιωτικές νίκες. Αυτές οι «διπλές τακτικές» προκαλούν διαρκείς

Πάει και ο Σάλεχ

Διαδήλωση συνδικάτων ενάντια στους βομβαρδισμούς.

εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες. Οι ΗΠΑ καταγγέλλουν την πακιστανική κυβέρνηση για την απροθυμία της να πολεμήσει τους «τρομοκράτες» και συμπεριφέρονται όλο και περισσότερο λες και το Πακιστάν είναι εχθρική χώρα. Λίγους μήνες πριν, πράκτορας της CIA συνελήφθη από την πακιστανική αστυνομία για δύο δολοφονίες. Η επιχείρηση δολοφονίας του Μπιν Λάντεν έγινε χωρίς καμιά ενημέρωση των πακιστανικών αρχών. Μερίδα του αμερικανικού στρατιωτικού κατεστημένου μιλά όλο και πιο αιχμηρά για το Πακιστάν που «μαχαιρώνει πισώπλατα τους δικούς μας». Ανάλογα αισθήματα αναπτύσσονται και στην άλλη πλευρά. Οι φονικές επιθέ-

σεις των μη επανδρωμένων αεροσκαφών προκαλούν οργισμένες αντιαμερικανικές διαδηλώσεις. Το τίμημα του πολέμου αποδεικνύεται βαρύ και για την πακιστανική άρχουσα τάξη: Ο βορράς της χώρας έχει αποσταθεροποιηθεί, ενώ η οικονομική καταστροφή, που προκαλούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, «εξανεμίζει» τα οφέλη της αμερικανικής βοήθειας. Αυτό είναι το φόντο της κρίσης που ξέσπασε μετά τις 26 Νοέμβρη. Παρά τις εκκλήσεις του Αμερικανού πρέσβη στο Πακιστάν, ο Λευκός Οίκος δεν ζήτησε ποτέ συγνώμη. Αντίθετα έχει ξεκινήσει ένας πόλεμος δηλώσεων ανάμεσα σε αξιωματικούς των δύο χωρών για το ποια πλευρά ευθύνεται. Η πακιστανική κυβέρνηση έκλεισε τα σύνορα για τις προμήθειες

του ΝΑΤΟ προς το Αφγανιστάν, ζήτησε την εκκένωση αεροπορικής βάσης, που χρησιμοποιούσαν οι ΗΠΑ, και δεν παρέστη στο συνέδριο των «συμμάχων» για το Αφγανιστάν στη Βόνη. Η επιδείνωση των σχέσεων των δύο χωρών έχει σχέση και με το πολύ μεγαλύτερο παιχνίδι στην περιοχή. Ίσως λέει πολλά το γεγονός ότι οι πρώτες χώρες με τις οποίες επικοινώνησε η πακιστανική κυβέρνηση για το ζήτημα ήταν η Κίνα, η Ρωσία και η Τουρκία. Και λέει περισσότερα η παρουσία κινεζικού στρατού σε περιοχή του βορείου Πακιστάν, στην οποία το κινεζικό κράτος κατασκευάζει υποδομές για ένα μεγάλο «εμπορικό διάδρομο» που θα δίνει στην Κίνα πρόσβαση μέσω Πακιστάν στον περσικό Κόλπο…

Βρετανία: Η μεγαλύτερη απεργία εδώ και δεκαετίες Στις 30 Νοέμβρη η Βρετανία έζησε τη μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση εδώ και δεκαετίες. Ήταν ίσως η μεγαλύτερη μετά την ιστορική γενική απεργία του 1926. Απέργησαν 2.600.000 δημόσιοι υπάλληλοι και πάνω από 500.000 άτομα συμμετείχαν σε διαδηλώσεις που έγιναν σε 1.000 πόλεις. Η συντριπτική πλειοψηφία των σχολείων έκλεισε, τα νοσοκομεία λειτούργησαν με προσωπικό ασφαλείας, μια σειρά δημοτικές υπηρεσίες παρέλυσαν. Απέργησαν από νεκροθάφτες μέχρι εργαζόμενοι στον επισιτισμό του Γουέστμινστερ (το κτίριο της βρετανικής βουλής). Αναβίωσαν οι καλύτερες παραδόσεις του εργατικού κινήματος. Σε διάφορους χώρους οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν την απεργία από τις 12 τα μεσάνυχτα. Από τα ξημερώματα εργαζόμενοι και συνδικαλιστές βρίσκονταν στους χώρους δουλειάς τους ή στα γραφεία σωματείων, φτιάχνοντας πανό, συγκεντρώ-

ης» στις απεργιακές συγκεντρώσεις...

νοντας τρόφιμα και τσάι για τη μεγάλη μέρα. Σε όλες τις πόλεις υπήρξαν απεργιακές φρουρές που αποδείχθηκαν πυκνές και αποτελεσματικές. Αρκετοί συνδικαλιστές εργάστηκαν εντατικά το πρωί της απεργίας, για να εγγράψουν νέα μέλη που έμπαιναν στα σωματεία για να απεργήσουν. Στο Λονδίνο πολλά σωματεία έκαναν προσυγκεντρώσεις και κατέληξαν στην κεντρική συγκέντρωση από διάφορες διαδρομές, δίνοντας στην

πόλη ένα ξεχωριστό απεργιακό χρώμα. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν οι φοιτητές που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ενάντια στην αύξηση των διδάκτρων. Μαζί με τα συνθήματα υποστήριξης στους απεργούς, υπενθύμισαν και τον ξεσηκωμό του περσινού Νοέμβρη με το «Κάμερον σε ξέρουμε – εμείς διαλύσαμε τα γραφεία σου!». Ακτιβιστές από ομάδες ενάντια στις περικοπές οργάνωσαν συλλογή τροφίμων και μοίρασαν «τσάι αλληλεγγύ-

Ήταν μια μαχητική και «γιορτινή» μέρα που συμπυκνώνεται στο σχόλιο αρθρογράφου: «Τα συνδικάτα απέδειξαν πως είναι και πάλι ένα κοινωνικό κίνημα, πως μπορούν να γονατίσουν την κυβέρνηση». Για τις περισσότερες αστικές εφημερίδες η απεργία δεν υπήρξε. Οι «Τάιμς» την στρίμωξαν σε ένα μονόστηλο, αλλά υποχρεώθηκαν στον τίτλο να γράψουν: «Η μεγαλύτερη απεργία εδώ και δεκαετίες». Ανταποκρινόμενοι στην πίεση της βάσης, που απαιτούσε με συνθήματα και δηλώσεις συνέχεια, πολλοί συνδικαλιστές είπαν πως είναι μόνο η αρχή. Η συνέχεια των κινητοποιήσεων άμεσα και όχι σε μερικούς μήνες δεν είναι αυτονόητη. Αλλά το «καπάκι» άνοιξε και η εργατική μαχητικότητα μπορεί να κάνει το χειμώνα που έρχεται «χειμώνα της δυσαρέσκειας»...

Ο Σάλεχ αποδέχτηκε τελικά την πρόταση των μοναρχιών του Κόλπου και αποχωρεί από την προεδρία της Υεμένης μετά από δεκαετίες. Αν και έκπτωτος στην ουσία εδώ και καιρό, όταν οριστικοποιηθεί η συμφωνία, θα είναι ο τέταρτος δικτάτορας που πέφτει από την έναρξη των αραβικών εξεγέρσεων. Η συμφωνία, που κατάρτισαν οι μονάρχες, εξασφαλίζει την «ομαλότητα» που επεδίωκε η Σαουδική Αραβία και εξασφαλίζει το μέλλον του δικτάτορα. Η νέα εξουσία θα αμνηστεύσει «όσους έκαναν λάθη στη διάρκεια της διαχείρισης της κρίσης», εννοώντας τις δολοφονίες 850 διαδηλωτών και τον τραυματισμό άλλων 25.000. Αυτό δεν ενδιαφέρει τα κόμματα της αντιπολίτευσης που εγκρίνουν τη συμφωνία. Μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», με σύνθεση 50-50% από την κοινοβουλευτική αντιπολίτευση και από το κυβερνών κόμμα του Σάλεχ, θα οδηγήσει τη χώρα σε προεδρικές εκλογές το Φλεβάρη του 2012. Πρόκειται για το απόλυτο ξεπούλημα ενός ηρωικού αγώνα που κρατάει εδώ και πολλούς μήνες. Αυτό το αντιλαμβάνονται βέβαια οι πρωταγωνιστές του. Η νεολαία της επανάστασης, μέσα από τα όργανα αγώνα που δημιούργησε αυτούς τους μήνες, δεν αναγνωρίζει τη συμφωνία και στις 25 Νοέμβρη στη Σαναά μια διαδήλωση δεκάδων χιλιάδων υποστήριξε την απόφασή της, καταγγέλλοντας το συμβιβασμό...

«Θάνατος στους Σαούντ!»

Στις 20 Νοέμβρη οι δυνάμεις ασφαλείας της Σαουδικής Αραβίας δολοφόνησαν έναν νεαρό στη διάρκεια συγκρούσεων με μια ομάδα διαδηλωτών που είχε αποκλείσει ένα δρόμο. Τις τρεις επόμενες μέρες χιλιάδες διαδήλωσαν στην Αλ Κατίφ, στην ανατολική επαρχία της Σαουδικής Αραβίας όπου κυριαρχούν οι Σιίτες που καταπιέζονται από το καθεστώς και ζουν στη φτώχεια. Τουλάχιστον άλλοι 3 δολοφονήθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας στη διάρκεια των διαδηλώσεων. Η ενημέρωση από τη Σαουδική Αραβία είναι –τουλάχιστον– ισχνή, αλλά το ξέσπασμα των φτωχών Σιιτών δεν μοιάζει με μεμονωμένο περιστατικό. Στο «κάστρο» της αντίδρασης στον αραβικό κόσμο χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους και φώναξαν «θάνατος στους Σαούντ». Γι’ αυτό και η σαουδαραβική βασιλική οικογένεια τρέχει να κλείσει «μέτωπα» στην Υεμένη, το Μπαχρέιν, τη Συρία, την Αίγυπτο...

Συγκρούσεις για το «πυρηνικό τρένο»

Το ταξίδι ενός τρένου με πυρηνικά απόβλητα, που μετά την επεξεργασία τους στη Γαλλία επέστρεφαν στη Γερμανία για να τοποθετηθούν σε ένα παλιό αλατωρυχείο που χρησιμεύει ως χώρος «προσωρινής αποθήκευσης», σημαδεύτηκε από εντυπωσιακές αντιδράσεις του αντιπυρηνικού κινήματος. Ακτιβιστές δεν άφησαν το «ραδιενεργό τρένο» σε ησυχία σε όλη τη διαδρομή του και από τις δυο μεριές των συνόρων. Κατά μήκος των γραμμών αναπτύχθηκαν χιλιάδες αστυνομικοί και οι ακτιβιστές κατήγγειλαν πως υπήρξαν 150 τραυματίες από επιθέσεις. Όταν 5.000 διαδηλωτές απέκλεισαν τη σιδηροδρομική γραμμή έξω από το Ντάνενμπεργκ, η αστυνομία δεν δίστασε να συλλάβει 1.300 ανθρώπους (!) για να ανοίξει το δρόμο...

Αποδυναμωμένο το κόμμα του Πούτιν

Οι εκλογές στη Ρωσία έβγαλαν μεγάλη πτώση για το κόμμα του Πούτιν «Ενωμένη Ρωσία». Το 50%, που συγκέντρωσε, παραμένει ισχυρό ποσοστό, αλλά είναι περίπου 15 μονάδες κάτω από το προηγούμενο συντριπτικό αποτέλεσμά του. Για τα δεδομένα της Ρωσίας, το κόμμα του Πούτιν δεν θεωρείται πια η «κραταιά» πολιτική δύναμη με αυτό το αποτέλεσμα. Έχασε την πλειοψηφία των 2/3 στη βουλή, την οποία επεδίωκε για να αναθεωρήσει το σύνταγμα, και βρέθηκε με 238 έδρες από 315 και μια ισχνή πλειοψηφία 13 βουλευτών στη Δούμα. Αυτό που δεν αμφισβητείται πάντως είναι η εκλογή του Πούτιν στην προεδρία το Μάρτη, μετά το μικρό «διάλλειμα» Μεντβέντεφ. Ο μεγάλος κερδισμένος των βουλευτικών ήταν το ΚΚ που εκτινάχθηκε στο 19,5% από το 12% του 2007.


14 • νεολαία

νέα από τις σχολές Αντιφασιστικό ψήφισμα Το ψήφισμα αυτό κατατέθηκε στο διήμερο της ΑΡΕΝ, με σκοπό να κυκλοφορήσει σε όσο το δυνατόν περισσότερες σχολές και να προταθεί στα ΔΣ. Στις 12 Δεκεμβρίου δικάζονται τρείς φασίστες, οι οποίοι στις 18 Σεπτεμβρίου μαχαίρωσαν έναν Αφγανό μετανάστη στον Αγ.Παντελεήμονα. Το ρατσιστικό μίσος δεν έχει καμία θέση ανάμεσά μας. Έλληνες και μετανάστες παλεύουμε μαζί ενάντια στα χαράτσια, τα μνημόνια και τα βάρβαρα μέτρα. Γι’ αυτό καλούμε κάθε εργαζόμενο και φοιτητή στα δικαστήρια της Ευελπίδων, στις 9 το πρωί. Διεκδικούμε και παλεύουμε: – Να καταδικαστούν οι δολοφόνοι. – Όχι στην κρατική συγκάλυψη των ρατσιστικών εγκλημάτων. – Να διαλυθούν οι φασιστικές συμμορίες. – Έξω οι φασίστες από τα υπουργεία. – Γειτονιές αλληλεγγύης και όχι ρατσιστικού μίσους.

Δημιουργία σχημάτων Μετά το κίνημα των καταλήψεων που ξέσπασε το Σεπτέμβρη ενάντια στο νόμο Διαμαντοπούλου, δημιουργήθηκε η ανάγκη σε πολλούς φοιτητές να ασχοληθούν με την πολιτική κατάσταση και να οργα-

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Επιμέλεια: Μυρτώ Σιδέρη

νώσουν δράσεις για την αντίστασή τους ενάντια στο νόμο πλαίσιο και στα βάρβαρα μέτρα των κυβερνήσεων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την έναρξη διεργασιών σε πολλές σχολές, για τη δημιουργία σχημάτων που θα συσπειρώσουν και θα οργανώσουν τους φοιτητές, για να μπλοκάρουν σε πρώτη φάση το νόμο Διαμαντοπούλου. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Κέρκυρα και η Λαμία. Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν πάρει ακόμα μια επίσημη μορφή, έχουν γίνει ήδη κάποιες κινήσεις. Στην Κέρκυρα μάλιστα έχουν ήδη ξεκινήσει οι διαδικασίες για τη δημιουργία Πρωτοβουλίας για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία.

Πάτρα Στην Πάτρα οι ΦΕΣ αποφάσισαν ψήφισμα για κοινή σύσκεψη ΔΣ ΔΕΠ, σωματείων ΕΤΕΠ, ΕΔΙΠ και φοιτητικών συλλόγων, η οποία θα γίνει στις 14/12 ή στις 15/12. Το ίδιο πρότειναν και στην Πρωτοβουλία για Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία. Από τη μεριά τους οι καθηγητές που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία το κατέβασαν σαν πρόταση στη γενική συνέλευση των μελών ΔΕΠ. Επιπλέον, την Πέμπτη 8/12, θα πραγματοποιηθεί παράσταση διαμαρτυρίας από τους φοιτητικούς συλλόγους στη Σύγκλητο για το θέμα της εξεταστικής.

Απολογισμός διήμερου ΑΡΕΝ Στο διήμερο της ΑΡΕΝ, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 26 και 27 Νοεμβρίου, πάρθηκαν κάποιες σημαντικές αποφάσεις για την οργάνωση και τη συνέχιση του αγώνα τόσο σε επίπεδο σχολών όσο και για την υπόλοιπη κοινωνία. Αποφασίστηκε: – Συγκρότηση ενωτικών Πρωτοβουλιών Αγώνα για τη συσπείρωση ανένταχτου δυναμικού και τη συμπόρευση των φοιτητών με τους καθηγητές και το διοικητικό προσωπικό, για να μπλοκαριστεί ο νόμος πλαίσιο, όπου πάει να εφαρμοστεί. – Όσον αφορά τους εκβιασμούς της κυβέρνησης Παπαδήμου και της ΕΕ για τη «διάσωση της χώρας», η ΑΡΕΝ απαντάει ότι δεν κάνουμε καμία θυσία για το ευρώ, απειθαρχία στην ΕΕ και δεν πληρώνουμε το χρέος. – Συμμετοχή σε απεργίες, απεργιακές κινητοποιήσεις και δράσεις για τα χαράτσια. – Σχηματισμός Δικτύων Αλληλεγγύης (π.χ. κοινωνικά ιατρεία, ομάδες επανασύνδεσης ρεύματος) σε μια περίοδο όπου τίθεται καθημερινά θέμα επιβίωσης, είναι σημαντικό να γίνει κτήμα των φοιτητών ότι το πανεπιστήμιο αποτελεί κομμάτι της λαϊκής αντίστασης. – Να πραγματοποιούνται συχνότερες πανελλαδικές συναντήσεις της ΑΡΕΝ ειδικά σε περιόδους πύκνωσης του πολιτικού χρόνου, για να συζητούνται σημαντικά θέματα και

να παίρνονται αποφάσεις. Βέβαια υπήρχαν και παραφωνίες στο Πανελλαδικό. Παρά τις αποφάσεις που πάρθηκαν, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές, η συζήτηση δεν ήταν η αναμενόμενη. Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στη στείρα αντιπαράθεση που υπήρξε ανάμεσα στην ΚΟΕ και τη νεολαία ΣΥΝ. Η ΚΟΕ στις τοποθετήσεις της επικεντρώθηκε μόνο στη «γερμανική κατοχή», ενώ η νεολαία ΣΥΝ από την άλλη απέφυγε να απαντήσει σε καίρια πολιτικά ζητήματα και μίλησε πολύ γενικά για εκδημοκρατισμό της ΑΡΕΝ, για αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους στα συντονιστικά των σχολών και τη δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης. Είναι μεγάλο στοίχημα όχι μόνο για την ΑΡΕΝ, αλλά και για τους ΦΕΣ ειδικότερα, να υλοποιηθούν αυτές οι αποφάσεις, για να αποκτήσει το φοιτητικό κίνημα ξανά το δυναμισμό και την ενεργητικότητα που του αρμόζει.

Μπλοκάρισμα του νόμου Οι καθηγητές του πανεπιστημίου διατρανώνουν την αποφασιστικότητά τους για μπλοκάρισμα των εκλογών για τα συμβούλια διοίκησης σε συνεργασία με τους εργαζόμενους και τους φοιτητές. Της Μυρτώς Σιδέρη

Α 

πό την ψήφισή του το καλοκαίρι, ο νόμος Διαμαντοπούλου φαίνεται όλο και πιο αδύναμος μπροστά στις αντιστάσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας. Έτσι λοιπόν, μετά τις καταλήψεις των φοιτητών το Σεπτέμβρη έρχονται οι κινητοποιήσεις των καθηγητών και των εργαζομένων στα πανεπιστήμια, για να μπλοκάρουν σε κάθε σημείο του αυτό το νόμοέκτρωμα. Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε και η 5η πανελλαδική συνάντηση των συλλόγων ΔΕΠ το Σάββατο 3 Δεκέμβρη, με συμμετοχή δεκάδων εκπροσώπων από τα περισσότερα ΑΕΙ. Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα μαχητικό. Οι καθηγητές, αλλά και οι διοικητικοί υπάλληλοι των ιδρυμάτων διακήρυξαν την απόφασή τους να μη φτάσουν στις ημερομηνίες των εκλογών και να προχωρήσουν σε καταγγελία της ηγεσίας της ΠΟΣΔΕΠ, αφού δεν θεωρούν ότι εκπροσωπούνται πλέον από αυτή. Τη στιγμή που εκατοντάδες λέκτορες περιμένουν να ολοκληρωθούν οι διορισμοί τους, συμβασιούχοι καθηγητές απολύονται, οι διοικητικοί υπάλληλοι των ιδρυμάτων βρίσκονται αντιμέτωποι με τις λίστες εφεδρείας, η Διαμαντοπούλου προσπαθεί με κάθε τρόπο να διεξαχθούν οι εκλογές για το σχηματισμό Συμβουλίων Διοίκησης σε κάθε σχολή. Παράλληλα, προσπαθεί να τρομοκρατήσει με διακοπή της χρηματοδότησης όσα ιδρύματα δεν θα έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία μέχρι το Φλεβάρη.

Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς του υπουργείου, οι εκλογές για τα εσωτερικά μέλη των Συμβουλίων θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 15 Νοέμβρη. Αυτό βέβαια έχει κλιμακώσει και τις αντιδράσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας που, μαζί με ένα μεγάλο κομμάτι των πρυτάνεων, υποστηρίζει ότι αυτός ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί, με αποτέλεσμα η προθεσμία να μεταφερθεί στα τέλη Ιανουαρίου. Παράλληλα, ο Τάκης Πολίτης, πρόεδρος του συλλόγου ΔΕΠ στο πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, έκανε κάποιες προτάσεις για τη συνέχιση και την καλύτερη οργάνωση του αγώνα, φέρνοντας το παράδειγμα του πανεπιστημίου του, όπου υπάρχει συντονισμός των Συλλό-

γων ΔΕΠ, διοικητικών, ΕΕΔΙΠ και άλλων ενάντια στην εφαρμογή του νόμου, ενώ την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε η πρώτη ανοιχτή συνάντηση για Επιτροπή Αγώνα, με συμμετοχή περισσότερων από 60 φοιτητών και αρκετών καθηγητών. Προτάθηκε επίσης η συνδικαλιστική κάλυψη και στήριξη όσων έρχονται αντιμέτωποι με το νόμο-πλαίσιο και την εργασιακή εφεδρεία. Επιπλέον, από το Ενιαίο Σύλλογο ΔΕΠ του Αριστοτέλειου τέθηκε η πρόταση για μια πανελλαδική κινητοποίηση στις πρώτες εκλογές, σε όποιο ίδρυμα κι αν γίνουν, για να στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης στη Διαμαντοπούλου ότι αυτός ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί.

Καμία δίωξη στους 12 φοιτητές του Φυσικού Οι αγώνες μας αγώνες όλης της κοινωνίας Του Ιάσωνα Γραμματικόπουλου

Σ 

το Φυσικό Ηρακλείου Κρήτης 17 μεγαλοκαθηγητές (μέλη ΔΕΠ) συνεχίζουν τις αντιδραστικές τους πρακτικές, καλώντας 12 μέλη του συλλόγου (10 εκλεγμένα μέλη του συλλόγου φοιτητών για τη Γενική Συνέλευση Τμήματος και 2 αγωνιστές που πρωτοστάτησαν) σε ένορκη διοικητική εξέταση. Αφορμή ο 12ωρος αποκλεισμός που πραγματοποιήθηκε ύστερα από απόφαση του Συλλόγου Φοιτητών, ώστε να κερδηθεί η εξεταστική που, λόγω κατάληψης και με εκδικητικό τρόπο, οι εν λόγω καθηγητές δεν μας δίνουν. Τις επόμενες μέρες, καθηγητές αρνήθηκαν να κάνουν μάθημα σε αμφιθέατρα στα οποία βρίσκονταν μέλη του συλλόγου που συμμετεί-

χαν στον αποκλεισμό, ενώ από άλλο φοιτητή καθηγητής δεν δέχτηκε την εργαστηριακή του αναφορά με την ίδια δικαιολογία. Τα περιστατικά αυτά δεν δικαιολογούνται από κάποια παράλογη άσκηση βίας από μέρους μας, αφού πριν τον αποκλεισμό είχαμε προσπαθήσει να διεκδικήσουμε την εξεταστική με συζήτηση, αλλά οι καθηγητές αρνήθηκαν κάθε συνενόηση. Aπό το 2001 μέχρι σήμερα έχουν χαθεί με αντίστοιχο τρόπο 2 εξεταστικές και ένα εξάμηνο και πριν λίγο καιρό είχαμε την εκδικητική απόρριψη 2 άριστων φοιτητών από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα λόγω πολιτικών φρονημάτων. Αν σκεφτεί κανείς ότι σε αξιολογήσεις το Φυσικό έχει λάβει υψηλότατη θέση (το αποκαλούν αλαζονικά Χάρβαρντ της Μεσογείου),

καθώς και τη στενή του σχέση με το ΙΤΕ (όπου παράγεται υψηλή έρευνα στην υπηρεσία του κεφαλαίου, π.χ. ΝΑΤΟ) καταλαβαίνει την προσπάθεια των μεγαλοκαθηγητών να μας τρομοκρατήσουν και να φιμώσουν το Σύλλογο, ώστε να μη γίνονται αγώνες, και οι φοιτητές να είναι απαθείς και χωρίς λόγο πάνω στην εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και γενικότερα. Παρ’ όλα αυτά τα προβλήματα του μέσου φοιτητή (το φαγητό στη λέσχη έχει πάει στα 4 ευρώ από 2,5, ακριβό εισιτήριο, γενικότερη πολιτική-κοινωνική κατάσταση) παραμένουν. Εμείς δηλώνουμε ότι η τρομοκρατία δεν θα περάσει και καλούμε φοιτητές, εργαζόμενους και όσους καθηγητές πλήττονται από τα μέτρα της κυβέρνησης και της τρόικα σε κοινό αγώνα μέχρι την ανατροπή.


μετανάστες • 15

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 Δεκέμβρη 2011

Δίκη φασιστών στις 12 Δεκέμβρη

Έξω οι μαχαιροβγάλτες από τις γειτονιές μας! Του Θανάση Κούρκουλα

νας και πόλεις της χώρας, όπως πρόσφατα στη Νίκαια.

τις 12 Δεκέμβρη στα Δικαστήρια της Ευελπίδων δικάζονται 3 μέλη φασιστικής συμμορίας που τον Σεπτέμβριο του 2011 μαχαίρωσε Αφγανό πρόσφυγα κοντά στην καρδιά και στο στομάχι, μέσα στην πολυκατοικία όπου έμενε μαζί με συμπατριώτες του, στην οδό Περγάμου στον Άγιο Παντελεήμονα.

Γι’ αυτό η καταδίκη των μαχαιροβγαλτών στις 12 Δεκέμβρη έχει ιδιαίτερη αξία. Όχι μόνο για τη συγκεκριμένη επίθεση ή περιοχή, αλλά για τη συνολική απονομιμοποίηση της συμμορίας. Μεταξύ των μαρτύρων κατηγορίας θα βρεθούν στο Δικαστήριο η Ελένη Πορτάλιου από την Ανοιχτή Πόλη και ο Αλέκος Αλαβάνος από το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής.

Σ 

Ο άτυχος πρόσφυγας ευτυχώς επέζησε. Οι κατηγορούμενοι αναγνωρίστηκαν από Αφγανούς πρόσφυγες που εκείνη την ώρα βρίσκονταν μαζί με το θύμα. Ανάμεσά τους και η «ακομμάτιστη Ελληνίδα» της φασιστο-επιτροπής Αγίου Παντελεήμονα Θέμις Σκορδέλη. Η «κυρία» αυτή εμφανιζόταν συχνά πυκνά τα δύο τελευταία χρόνια σε πρωινάδικα και μεταμεσονύκτιες εκπομπές και ωρυόταν για την εγκληματικότητα των «λαθρομεταναστών», εκπροσωπώντας δήθεν τους κατοίκους. Πρόκειται για την πρώτη από δεκάδες επιθέσεις εναντίον μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας που φτάνει στα δικαστήρια. Η Θ.Σ. κατηγορείται και για άλλες επιθέσεις, όπως για αυτή που έγινε εναντίον περιοδείας του συνδυασμού Ελεύθερη Αττική στις τοπικές εκλογές του περασμένου Νοέμβρη, όταν η ίδια έριχνε ντομάτες και απειλούσε τον κόσμο της Αριστεράς, παρέα με την υπόλοιπη συμμορία το-

πικών και μεταφερόμενων νεοναζί που πετούσαν πέτρες, αυγά και γιαούρτια και χτυπούσαν κόσμο στο ψαχνό. Η κάλυψη της δράσης των νεοναζί της Χρυσής Αυγής από την «επιτροπή πολιτών» είχε αποφέρει καρπούς για τη συμμορία του Μιχαλολιάκου. Ο ίδιος κατάφερε να εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Αθήνας και τώρα επιχειρεί να νομιμοποιήσει την παρουσία των φασιστών ανοίγοντας γραφεία και κάνοντας παρελάσεις μίσους σε διάφορες γειτονιές της Αθή-

Η Αντιφασιστική Πρωτοβουλία «Ποτέ ξανά», μεταναστευτικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό», δημοτικές κινήσεις όπως η Ανοιχτή Πόλη, πολιτικές οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς που συμμετέχουν στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι Οικολόγοι-Πράσινοι και κάτοικοι του κέντρου της Αθήνας καλούν στις 9 το πρωί στις 12/12 σε αντιφασιστική συγκέντρωση στα δικαστήρια. Απαιτούμε να καταδικαστούν οι μαχαιροβγάλτες δολοφόνοι. Παλεύουμε για τη διάλυση των φασιστικών συμμοριών, με πρώτη και καλύτερη τη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Την ώρα που ντόπιοι και μετανάστες παλεύουμε μαζί ενάντια στα χαράτσια και στα μνημόνια της κυβέρνησης Παπαδήμου, το ρατσιστικό μίσος και οι νοσταλγοί του Χίτλερ δεν έχουν καμία θέση ανάμεσά μας.

Εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Μέρα του Μετανάστη Εχθρός μας τα χαράτσια και τα μνημόνια, όχι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες Την Παρασκευή 16 Δεκέμβρη η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» και το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών μάς καλούν στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42) στις εκδηλώσεις που οργανώνουν ενόψει της 18ης Δεκέμβρη, παγκόσμιας μέρας του μετανάστη. Την ώρα που φασίστες με γραβάτα του Λά.Ο.Σ. στρογγυλοκάθονται σε υπουργικές καρέκλες παριστάνοντας τους υπεύθυνους συνεργάτες της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας». Λίγες μέρες μετά την αίτηση ακύρωσης του νόμου περί ιθαγένειας των μεταναστών στο Συμβούλιο της Επικρατείας από ακροδεξιούς δικηγόρους. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες εργαζόμενοι παλεύουμε σε γειτονιές και πόλεις της χώρας μέσα από επιτροπές κατοίκων και λαϊκές συνελεύσεις για να μην περάσουν τα χαράτσια και τα μνημόνια της κυβέρνησης Παπαδήμου. Σε μια περίοδο που οι «από πάνω» κλιμακώνουν την πιο μεγάλη επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και στη νεολαία ενώ παράλληλα, για να κάμψουν τις αντιστάσεις, επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο δημιουργώντας αποδιοπομπαίους τράγους όπως οι μετανάστες,

εκδηλώσεις όπως της ΚΑΡ και του ΚΣΜ αποκτούν ιδιαίτερη αξία.

Πρόγραμμα Οι εκδηλώσεις ξεκινούν στις 6 μ.μ., με την ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Ιθαγένεια, θρησκευτικές ελευθερίες, άσυλο, νομιμοποίηση: τα δικαιώματα των μεταναστών στο στόχαστρο». Στο πάνελ συμμετέχουν οι Γιάννα Κούρτοβικ (Δίκτυο), Δημήτρης Τρίμης (ΕΣΗΕΑ), Ηλίας Χρονόπουλος (Νεολαία ΣΥΝ) και Θανάσης Κούρκουλας (ΚΑΡ). Στις 8 μ.μ. στήνεται ένα εξίσου ενδιαφέρον πάνελ με θέμα «Κρίση και ακροδεξιά απειλή σε Ελλάδα και Ευρώπη», με ομιλητές τους Ανρί Κασόγκο (Action Congo), Ελένη Πορτάλιου (Ανοιχτή

Πόλη), Δημήτρη Χριστόπουλο (Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) και Παναγιώτη Λίλη (ΚΑΡ). Στις 10 το βράδυ ακολουθεί DJ-πάρτι με μουσική από χώρες προέλευσης μεταναστών, ελληνικούς και ροκ ρυθμούς. Θα λειτουργήσουν εκθέσεις φωτογραφίας και αντιρατσιστικού σκίτσου. Πρόκειται για μια σημαντική βραδιά αλληλεγγύης και κοινού αγώνα ντόπιων και μεταναστών, αλλά και οικονομικής ενίσχυσης της ΚΑΡ και του ΚΣΜ. Η είσοδος στις εκδηλώσεις θα είναι ελεύθερη, ενώ για το πάρτι κυκλοφορεί πρόσκληση οικονομικής ενίσχυσης, που κοστίζει 5 ευρώ και συμπεριλαμβάνει ποτό.

Θεσσαλονίκη Στη Θεσσαλονίκη, ενόψει της Παγκόσμιας Μέρας του Μετανάστη, η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» της πόλης προσκαλεί ντόπιους και μετανάστες στη βραδιά που οργανώνει το Σάββατο 17/12 στις 8.30 μ.μ. στο καφέ-μπαρ «Ανεμώλια» στην οδό Ολύμπου 71, σε μια εκδήλωση γνωριμίας, συζήτησης και διασκέδασης. Γιατί, όπως αναφέρει το κάλεσμα, δεν θέλουμε να βρεθεί «Κανένας μόνος του στην κρίση». Θα γίνει παρουσίαση του ημερολογίου του 2012 του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών, ενώ η τιμή της πρόσκλησης είναι 5 ευρώ (με κρασί ή μπίρα) για την ενίσχυση της ΚΑΡ Θεσσαλονίκης.

ΜΙΚΡΑ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ Επιμέλεια: Έλενα Παπαγεωργίου

Στις 17 Νοέμβρη ομάδα σπουδαστών της σχολής Ευελπίδων, καθοδηγούμενη από τον αρχηγό τους, ο οποίος μάλιστα αποκάλεσε την εξέγερση του Πολυτεχνείου «μπούρδα», τραγούδησε τον ύμνο της χούντας της 21ης Απριλίου. Το Λά.Ο.Σ. ενοχλήθηκε από την ευρεία δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση και ισχυρίστηκε πως πρόκειται για νεανικές επιπολαιότητες των Ευέλπιδων, ενώ –όπως δήλωσε– θα προτιμούσε το θέμα να είχε λυθεί στους κόλπους της σχολής. Μεταξύ μας «Μεταξά» δηλαδή... NNN

Mε αυγά και πορτοκάλια υποδέχτηκαν τον Άδωνι Γεωργιάδη στη Μυτιλήνη φοιτητές και κάτοικοι. Μάλιστα, σε βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο ακούγεται να λέει ο ίδιος «Πώς μας πήραν χαμπάρι;» και στη συνέχεια φαίνεται να βγαίνει τρέχοντας από στούντιο τοπικού σταθμού. Τελικά αποχώρησε με συνοδεία περιπολικού. Μπορεί το σύστημα να νομιμοποίησε τους φασίστες βάζοντάς τους στην κυβέρνηση, αλλά ο λαός δεν ξεχνά με ποιους έχει να κάνει… NNN Η κα Μαραγκοπούλου, πρόεδρος του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (!), έγραψε μια επιστολή-εθνικιστικό παραλήρημα προς τον Σταύρο Δήμα, στην οποία αναφέρει ότι γιορτάστηκε στη Θράκη η επέμβαση του τούρκικου στρατού στην Κύπρο, και μάλιστα παρουσία του Τούρκου πρωθυπουργού και οχτώ υπουργών της Τουρκίας. Η Τουρκική Μειονοτική Κίνηση για τα Ανθρώπινα και Μειονοτικά Δικαιώματα απάντησε αμέσως διαψεύδοντας το γεγονός και καταγγέλλοντας τον εθνικισμό τόσο του ελληνικού κράτους όσο και της τουρκικής κυβέρνησης. NNN Ο Καμίνης δήλωσε ότι η πλατεία Κλαυθμώνος, που ήταν «υγειονομική βόμβα» (σας θυμίζει τη δήλωση Λοβέρδου για τους μετανάστες απεργούς πείνας της Υπατίας;), αποδόθηκε στους δημότες. Και συμπλήρωσε πως δεν συνάδει με την εικόνα της Αθήνας ως ευρωπαϊκής πρωτεύουσας οι άστεγοι να κοιμούνται εκεί στα παγκάκια. Γι’ αυτό ξήλωσε τα παγκάκια! Ο τέως συνήγορος του πολίτη δεν ενδιαφέρθηκε για τους 20.000 αστέγους που υπάρχουν στην Αθήνα, αλλά για την εικόνα που θα παρουσιάσει η πόλη. Σε ποιον άραγε; NNN Στις 2 Δεκεμβρίου συζητήθηκε στο ακροατήριο του ΣτΕ η αίτηση δικηγόρου Αθηνών, που δραστηριοποιείται στον πέραν της ΝΔ «πατριωτικό» χώρο, κατά των υπουργικών αποφάσεων που ρυθμίζουν την εφαρμογή του νέου κώδικα περί ιθαγένειας και τη συμμετοχή μη κοινοτικών αλλοδαπών στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Την ίδια μέρα δικαζόταν στο ΣτΕ η αίτηση επιτροπών κατοίκων και δημάρχων ενάντια στα χαράτσια και στις διακοπές ρευματοδότησης της ΔΕΗ. Οι τελικές αποφάσεις θα βγουν μετά τις 19 Γενάρη. Έξω από το δικαστήριο τόλμησαν να εμφανιστούν ελάχιστοι ακροδεξιοί της φασιστο-επιτροπής του Αγίου Παντελεήμονα, διαμαρτυρόμενοι για τη «λαθρομετανάστευση». Αποδοκιμάστηκαν έντονα από εκατοντάδες κόσμου, με συνθήματα όπως «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, του απεργού, του πρόσφυγα και του μετανάστη» και «Εχθρός μας τα χαράτσια, όχι οι μετανάστες»… NNN «Απασχολούμε τους μετανάστες που δεν έχουν άδεια παραμονής ως οικιακούς βοηθούς σε καλή τιμή. Τρώμε τα φρούτα και τα λαχανικά που μαζεύουν. Όμως, παρά τη συμβολή τους στις κοινωνίες μας, όταν θέλουν να έχουν πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη ή στις υπηρεσίες παιδείας, ή ακόμη στην απόδοση δικαιοσύνης στην περίπτωση καταπάτησης των δικαιωμάτων τους, βρίσκονται πολύ συχνά απέναντι σε μια κλειστή πόρτα ή, ακόμη χειρότερα, απελαύνονται» δήλωσε ο Μόρτεν Κγέρουμ, διευθυντής της Υπηρεσίας της ΕΕ για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα. Σωστά όλα αυτά, κε Κγέρουμ, μήπως όμως απλώς αποδεικνύουν τελικά πως η Υπηρεσία σας στα θεσμικά όργανα της ΕΕ απλώς παριστάνει τη γλάστρα;


ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

7 Δεκέμβρη 2011

www.dea.org.gr

Εφεδρείες και μισθολόγιο διαλύουν το κοινωνικό κράτος ευέλικτους, ανασφάλιστους και κακοπληρωμένους ιδιωτικούς υπάλληλους. Με την… καθοριστική διαφορά ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες θα είναι πανάκριβες και επισφαλείς για τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Μετατρεπόμαστε όλοι σε «πελάτες» σχολείων, νοσοκομείων, συγκοινωνιών, κοινωνικών υπηρεσιών και, αν δεν σταματήσουμε τις εφεδρείες, «θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά».

Της Κατερίνας Γιαννούλια

Ο 

ι προσυνταξιοδοτικές εφεδρείες έφτασαν και 20.000 υπάλληλοι βλέπουν την πόρτα της εξόδου από το δημόσιο. Οι οργανικές θέσεις τους καταργούνται. Αυτοί οι εργαζόμενοι άφησαν κενά γραφεία, όπου εξυπηρετούνταν άλλοι εργαζόμενοι. Η εξυπηρέτηση δεν ήταν πάντα η καλύτερη, ήταν όμως δωρεάν. Οι συνθήκες, μπρος και πίσω από το γραφείο κάθε δημόσιου υπάλληλου, ήταν στοιχειωδώς αξιοπρεπείς. Οι εργαζόμενοι που άρον-άρον πετάγονται από τις υπηρεσίες τους είναι έμπειροι, με δυνατότητες να προσφέρουν στους συναλλασσόμενους, αλλά και στους συναδέλφους τους.

Διάλυση υπηρεσιών Έτσι, στις συγκοινωνίες, στο καταχείμωνο, ανακοινώθηκαν δρομολόγια συχνότητας καλοκαιριού, αφού δεν υπάρχουν επαρκείς οδηγοί και εργαζόμενοι κατάλληλοι για τις ειδικότητες που απαιτούνται. Οι στάσεις λεωφορείων και οι σταθμοί του μετρό θυμίζουν μικρές διαδηλώσεις, οι επιβάτες στριμώχνονται ασφυκτικά για να χωρέσουν, τα τρένα κυκλοφορούν χωρίς τους απαραίτητους ελέγχους, ήδη. Τα «ατυχήματα» είναι πλέον θέμα χρόνου και η μετακίνηση με τα Μαζικά Μέσα Μεταφοράς ακριβότερη. Για εφορίες θα πρέπει να ψάχνουμε σε διπλανά χωριά και μακρινές συνοικίες για να περιμένουμε σε μια τεράστια ουρά, αφού το προσωπικό μειώθηκε και θα κλείσουν υπηρεσίες. Θα αποτελούσε χαρμόσυνο γεγονός να μη βλέπουμε εφοριακό, αλλά θα βλέπουμε ιδιώτες «κυνηγούς κεφαλών» που, σαν τις απεχθείς και αδίστακτες εισπρακτικές εταιρίες των τραπεζών, θα αρπάζουν το σπιτάκι κάθε φτωχού, αφήνοντας τους «συναδέλφους» τους πλούσιους ακόμα πιο ανεξέλεγκτους από σήμερα. Στα ασφαλιστικά ταμεία, αφού έχουν απολυθεί οι συμβασιούχοι και οι εργαζόμενοι με stage, το ορατότατο, από καιρό, πρόβλημα έκδοσης συντάξεων και γενικών συναλλαγών στους κλάδους υγείας, «χτυπάει κόκκινο». Ατέλειωτες ουρές και καθυστερήσεις για το παραμικρό. Ασφαλισμένοι δεν πηγαίνουν καν στα νοσοκομεία, ξέροντας ότι το πιθανότερο είναι να μην δικαιολογήσουν τίποτα απολύτως τα ταμεία τους και να μη βρουν άκρη.

Μισθολόγιο

Από τους φορείς που διαλύονται μέσω «συγχώνευσης», αν πάρουμε το ΙΓΜΕ για παράδειγμα, θα καταλάβουμε ότι, μετά την απόλυση των 200 από τους 350 εργαζομένους του, τα υπόγεια νερά δεν θα ελέγχονται επαρκώς, οι προληπτικοί κίνδυνοι από κατολισθήσεις, σεισμούς, φωτιές κ.λπ. δεν θα αντιμετωπίζονται, η υδροδότηση προβληματικών περιοχών δεν θα διασφαλίζεται, ο ορυκτός πλούτος δεν θα απογράφεται και η ενεργειακή επάρκεια δεν θα στηρίζεται. Αυτά θα ανατεθούν, ως «φυσική συνέπεια», σε ιδιώτες επιχειρηματίες, μαζί με τη διαχείριση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ ύψους προς το παρόν 23 εκατ. ευρώ.

Στους ιδιώτες Όποιος εμπιστεύεται περισσότερο τους ιδιώτες από το δημόσιο θα πρέπει να… βρίσκει εύκολα και

Σε κόλαση μετατρέπεται η καθημερινότητά μας με τις περικοπές στις υπηρεσίες φτηνά καράβι για τη Γαύδο, αλλά και τη Ρόδο, χειμώνα-καλοκαίρι, να προτιμάει να γίνονται οι έλεγχοι για την ασφάλεια των τροφίμων από το LIDL αντί από τον ΕΦΕΤ και να διαχειρίζεται τα σκουπίδια ο Μπόμπολας αντί οι δήμοι. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣτραπεζιτών δεν θα σταματήσει στις υπάρχουσες εφεδρείες. Οι εκπαιδευτικοί με το τέλος της σχολικής χρονιάς θα πάρουν σειρά. Το σχέδιο είναι να απολυθούν τον

Ιούνιο18.000-20.000 εκπαιδευτικοί στο σύνολο των 185.000 που εργάζονται σήμερα. Η παράδοση της εκπαίδευσης στα κοράκια των αγορών είναι γνωστό και παλιό «όνειρο» της Διαμαντοπούλου. Μαζί με τη διάλυση του ΕΙΝ (σίτιση και στέγαση φοιτητών) θα είναι σούπερ δώρο στους σχολάρχες και τους εργολάβους. Η περαιτέρω συρρίκνωση των δημόσιων υπηρεσιών θα εξακολουθήσει με τη μείωση του 30% των οργανικών μονάδων, μέχρι το τέλος του 2011. Ο δρόμος προς την κόλαση θα ανοίξει πλήρως από τις αρχές του 2012, οπότε μέσω της «αξιολόγησης» θα απολύονται πανεύκολα δημόσιοι υπάλληλοι ως «πλεονάζοντες» ή ως «ακατάλληλοι». Μόνο που «κατάλληλοι» δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα βρεθούν ποτέ. Γιατί θα ψάχνουν για

Πρωτοφανείς κινητοποιήσεις στα δημόσια ΜΜΕ Του Πέτρου Τσάγκαρη, εκπρόσωπου των δημοσιογράφων του ΑΠΕ στο μικτό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ

Ε 

δώ και εβδομάδες οι εργαζόμενοι στα δημόσια ΜΜΕ βρίσκονται σε διαρκείς κινητοποιήσεις ενάντια στο μισθολόγιο-φτωχολόγιο και τις εφεδρείες. Έχει πραγματοποιηθεί μια σειρά από χωριστές και ενιαίες συνελεύσεις των δημοσιογράφων στην ΕΡΤ, το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα δημοτικά ραδιόφωνα και τη Γραμματεία Τύπου, όπου διατρανώθηκε η αποφασιστικότητα των εργαζομένων να σταματήσουν την εναντίον τους κτηνώδη επίθεση. Τόσο το μισθολόγιο όσο και οι εφεδρείες ουσιαστικά διαλύουν τις λειτουργίες της ΕΡΤ, το ΑΠΕ κ.λπ. αφού δεν μπορούν να καλυφθούν, π.χ., υπερωρίες για νυχτερινά και Σαββατοκύριακα. Οι διαρκείς απεργίες και οι στάσεις εργασίας των δημοσιογράφων, σε συνδυασμό με τις παράλληλες κινητοποιήσεις της

ΠΟΣΠΕΡΤ έχουν οδηγήσει σε παγωμένη εικόνα στην τηλεόραση. Μαζί με την παγωμένη εικόνα του ιδιωτικού ALTER (εκεί οι εργαζόμενοι ζητούν δεδουλευμένα πολλών μηνών), η ελληνική τηλεόραση και τα ραδιόφωνα δίνουν τη δική τους έντονη νότα διαμαρτυρίας και καταδεικνύουν ότι υπάρχουν κλάδοι που συνεχίζουν να παλεύουν, χωρίς να δίνουν πίστωση χρόνου στους Παπαδήμους. Είναι χαρακτηριστικό το πώς καταλήγουν τα ψηφίσματα των δημοσιογράφων τόσο στην ΕΡΤ όσο και στο ΑΠΕ-ΜΠΕ στις 5/12: Η γενική συνέλευση εκφράζει τη συμπαράστασή της στους συναδέλφους απεργούς της «Ελευθεροτυπίας» και του ALTER. Οι εξελίξεις τόσο στα συγκεκριμένα μέσα όσο και στα υπόλοιπα ιδιωτικά ΜΜΕ (με τις εκβιαστικές μειώσεις μισθών, απολύσεις κ.λπ.) καταδεικνύουν με τον πιο σαφή τρόπο την ολομέτωπη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στον Τύπο και, κατά συνέπεια, τη σημασία που έχει ο αγώνας στα δημόσια ΜΜΕ για ολόκληρο τον κλάδο».

Το ενιαίο «μισθολόγιο» και οι αέναες μετακινήσεις όσων «κρατικών» υπαλλήλων απομείνουν θα αποτελειώσουν τη λειτουργία των όποιων δημοσίων δομών γλυτώσουν. Η εντατικοποίηση της αισχρά πληρωμένης εργασίας, σε όποιο σημείο της χώρας βρεθεί ο κάθε υπάλληλος για να καλύψει πραγματικά κενά (που θα έχουν δημιουργήσει οι μνημονιακές κυβερνήσεις), είναι φανερό ότι θα υποβαθμίσει ακόμα περισσότερο τις υπηρεσίες προς τους πολίτες. Ο μισθός των δημοσίων υπαλλήλων έχει πέσει ήδη στο μισό και μετά τη φοροκαταιγίδα για να καλυφθούν τα έσοδα που δεν έρχονται από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, δεν θα μένουν ούτε οι 12 κουτσουρεμένοι μισθοί ανά έτος. Αν μετακινείται, κιόλας, ο «κρατικός» υπάλληλος θα πρέπει να πληρώνει επιπλέον έξοδα (νοίκι κ.λπ.) από τα 700, 600 ή 500 ευρώ μισθό. Η σύνδεση της όποιας πενιχρής αύξησης με τη «στοχοθεσία» και την «παραγωγικότητα» καταλαβαίνουμε σε πιο επίπεδο παραχωρήσεων και υποχωρήσεων θα ρίξει τον κάθε υπάλληλο. Οι δημόσιοι υπάλληλοι συντηρούσαν την αγορά στις γειτονιές και βοηθούσαν ανέργους, χαμηλοσυνταξιούχους και όποιο συγγενή ή φίλο δεν είχε επαρκείς πόρους. Η αλληλεγγύη ήταν δεδομένη στην εργατική τάξη. Τώρα, η «εισφορά αλληλεγγύης» πηγαίνει στους τραπεζίτες. Όσο για τους «εργοδότες» του ιδιωτικού τομέα, τι καλύτερο μέτρο σύγκρισης από ένα ρημαγμένο δημόσιο τομέα σε μισθούς και εργασιακές σχέσεις! Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο αρνούνται να τα αποδεχτούν όλα αυτά. Η αγανάκτηση, η αίσθηση της απίστευτης αδικίας και η πλήρης απονομιμοποίηση της κάθε κυβέρνησης κυριαρχούν στο χώρο. Και η επιθυμία των αντιστάσεων παραμένει, σε πείσμα των συνδικαλιστικών ηγεσιών των κομμάτων εξουσίας.

Εργατική Αριστερά τ.257  

εφημερίδα Εργατική Αριστερά, τεύχος 257, 7/12/2011

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you