Page 3

DE GROENE VENEN

BESTE BURGEMEESTER tekst maarten divendal

“Zijn er veel 60- en 65-jarige huwelijken? Worden dat er minder omdat mensen later trouwen en ook vaker scheiden dan vroeger? Gaat u altijd op bezoek?” Ik vind het een mooie traditie dat de burgemeester op bezoek gaat bij huwelijksjubilarissen. Waar die traditie vandaan komt weet ik overigens niet. Wellicht stamt zij uit de tijd dat mensen minder oud werden en het uitzonderlijk was. Voor mij is het bijzonder om bij mensen thuis te komen en met hen terug te mogen kijken op hun levensgeschiedenis, praten over hun passies en ervaringen. Geboren en getogen in de eigen gemeente (soms zelfs één van de twee altijd in dezelfde woning), of juist mensen die later onze gemeente hebben leren ontdekken. Het afgelopen jaar ben ik 19 keer bij een 60-jarig huwelijksechtpaar en 5 keer bij een 65-jarig huwelijksechtpaar op bezoek geweest. Dat is iets meer dan de helft van het totaal aantal jubilarissen. Soms is het bezoek niet aan de orde, bijvoorbeeld vanwege ziekte of vakantie van het echtpaar. Ik vermoed dat het aantal jubilarissen voorlopig nog wel zal toenemen, want landelijk lag het hoogtepunt van het aantal huwelijken in 1970 op ruim 123.000, terwijl het vóór 1965 en ná 1975 rond de 90.000 huwelijken per jaar lag.

Graag wens ik u fijne dagen en het allerbeste voor 2020! Altijd leuk om aan het eind van het jaar tips van anderen te horen, maar de mijne geef ik ook graag. Het boek “De rechtvaardigen’ van Jan Brokken, lag vorige kerstvakantie op de stapel en die heb ik met veel plezier uitgelezen. Andere mooie boeken vond ik onder andere van Murat Isik “Verloren grond” en van Peter Waterdrinker “Tsjaikovskistraat 40”. Ik benadruk hier vooral de boeken die zorgden voor onvoldoende nachtrust, omdat ik te lang bleef doorlezen. De boeken die nu smekend liggen te wachten zijn “Zwarte schuur” van Oek de Jong en “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman. De Netflixtip is van mijn kant het dramatische verhaal “When they see us”, een aangrijpend verhaal over ten onrechte veroordeelde jongeren en dat dan relatief nog zo kortgeleden. Een tip voor de vakantie van een geheel andere orde is een bezoek aan het Scheepvaartmuseum in Amsterdam voor de prachtige audiovisuele tentoonstellingen “De Strijd om het IJs” en “Rijzend Water”. Met name de laatste, van Kadir van Lohuizen, zet je aan het denken over thema’s als duurzaamheid, klimaatverandering en bodemdaling. Thema’s die ook in onze gemeente hoog op de agenda staan. “Wat waren belangrijke zaken het afgelopen jaar?“

“Heeft u dit jaar wederom tips voor mooie boeken die u heeft gelezen? Of series die u heeft gezien?”

De meest trieste gebeurtenis is een dieptepunt: de dodelijke schietpartij die begin april in Mijdrecht plaatsvond. Vreselijk voor de kinderen, ouders en vrienden en familie van het slachtoffer. Hoogtepunten waren er gelukkig ook: het is goed dat er steeds meer aandacht is voor kinderen en jongeren in de gemeente. Niet alleen aandacht vóór hen, maar ze worden ook steeds meer betrokken bij het gemeentebestuur. Zo hebben we de eerste kinderburgemeesters gehad, er wordt via het onderwijs gewerkt aan de kinderraad en kinderen die iets bijzonder hebben gedaan krijgen via het zogenoemde ‘kin-

Natuurontwikkelingsprogramma laat veenvormingsproces herleven Mensen met eigen ogen laten waarnemen hoe de oorspronkelijke veenvorming in Vinkeveen tot stand is gekomen. Dat is het doel van een groep initiatiefnemers die het oorspronkelijke veenvormingproces opnieuw tot leven willen wekken. Op een aantal legakkers in de zone tussen het beschermde natuurgebied van Botshol en de rest van de Vinkeveense Plassen start binnenkort een natuurontwikkelingsprogramma. tekst rob isaacs

In de komende jaren kan iedereen die van natuur houdt zelf de oorspronkelijke veenvorming van Vinkeveen aanschouwen. De natuur kan hier, weliswaar gecontroleerd, volop en ongestoord haar gang gaan. Omgevallen bomen en bladeren zullen blijven liggen en jaar na jaar een laag vormen die uiteindelijk zal weer veen zal vormen.  

COLOFON De Groene Venen wordt uitgegeven door A-side Publishing B.V., Genieweg 14, 3641 RH Mijdrecht. Tel: 0297-38 52 57. E-mail: info@degroenevenen.nl www.degroenevenen.nl Oplage: 19.000 ex.; Lezersbereik: 45.000 ex. De Groene Venen wordt wekelijks huis-aan-huis bezorgd door een eigen bezorgteam. Bel voor bezorgklachten: 0297-38 52 57.

3

Eind december is het weer tijd om de balans op te maken van het afgelopen jaar.

“Zijn er veel 100-jarigen in de gemeente?” Als het ik goed heb zijn er 5 inwoners 100 jaar of ouder. Op de dag dat deze krant verschijnt bezoek ik een 100-jarige inwoner van Vinkeveen. Soms wordt weleens gezegd ‘hoe ouder, hoe gekker’. Ik maak meer mee ‘hoe ouder, hoe wijzer’. Onlangs was ik op het feest van een dame die 100 werd. Haar geheim en motto vatte ze samen in vijf woorden: “niet zeuren, maar positief blijven”.

20 DECEMBER 2019

In dit gebied kunnen dieren broedplaatsen vinden, vogels kunnen er nestelen en ongestoord broeden, vissen krijgen paaiplaatsen en ringslangen broedhopen. Elk dier, elke inheemse plant kan zich op deze legakkers laten zien en floreren. De ruigten, Galigaanvegetatie en kranswierbegroeiingen die zullen ontstaan, zijn van internationaal van belang en vormen een natuurlijke verbinding met het achterliggende, beschermde natuurgebied ‘Botshol’.  

Hoofdredacteur: Rob Isaacs Vormgeving en opmaak: Rachel Gerards, Rob Isaacs Redactie en medewerkers: Peter Bakker, Piet van Buul, Fem van Duuren, Patrick Hesse, Rosanne Kok, Arthur van der Kooij, Michael Reuling en Anja Verbiest.

derlintje’ een blijk van waardering. De jongerenadviescommissie is op dit moment ook weer lekker actief. Ik denk dat dit helpt ons er steeds meer bewust van te zijn dat we de gemeente besturen voor de generaties ná ons. “Verzint u de vragen in deze rubriek altijd zelf?” Dit is een variatie op de vraag of ik de rubriek zelf schrijf. Het afgelopen jaar heb ik 23x keer mijn rubriek gemaild naar Rob Isaacs, de hoofdredacteur van De Groene Venen. Per keer beantwoord ik vier à vijf vragen. Dus het aantal vragen en antwoorden ligt rond de 100. Ik denk dat ik ongeveer de helft daarvan ook daadwerkelijk per mail binnenkrijg. Zo’n 40 procent zijn antwoorden op vragen die me op andere momenten worden gesteld: mondeling tijdens vergaderingen of op straat. Zo’n 10 procent van de vragen verzin ik zelf, omdat ik graag iets wil uitleggen. Vragen over specifieke, concrete zaken voor wat betreft het verkeer of de openbare ruimte, beantwoord ik steeds minder vaak in de rubriek. De reden hiervoor is dat regelmatig wordt gedacht dat ik als burgemeester genomen besluiten zou kunnen veranderen. Juist bij dit soort besluiten komt het voor dat de meningen verdeeld zijn, wat de één een voordeel vindt, kan de ander een nadeel vinden. Het is dan niet zo dat de burgemeester daarin ‘een knoop kan doorhakken’. Dit soort besluiten wordt mede op basis van adviezen en inspraak genomen door de organisatie, de wethouder of het college. Afhankelijk van wie daartoe bevoegd is.

Heeft u zelf vragen, brandende kwesties of prangende problemen, mail ze dan naar: burgemeester@degroenevenen.nl

De initiatiefnemers brengen hiermee een opvallend ander geluid dan gemeente De Ronde Venen, die wil dat de rest van de legakkers op de Vinkeveense Plassen uiteindelijk allemaal worden bebouwd met recreatieverblijven. Wie daar straks tussendoor vaart, zal dit niet echt beleven als ‘varen in de vrije natuur.’ De vaarwegen in de nieuwe natuurzone daarentegen blijven toegankelijk voor iedereen, zodat recreanten er kunnen genieten van groen, rust en ruimte. Daarmee is deze natuurzone in het algemeen belang van Vinkeveen, haar bewoners, haar bezoekers en de natuur. Het wordt de enige zone waar men kan varen zonder menselijke aanwezigheid te ervaren.    Tijdens de traditionele Nieuwjaarsmarkt op 6 januari a.s. in de Willisstee in Wilnis wordt dit natuurontwikkelingsprogramma groots gepresenteerd. In een komende editie komen we uitgebreid terug op alle aspecten van het initiatief.

De columnisten die aan onze krant bijdragen doen dit op persoonlijke titel en verkondigen niet noodzakelijkerwijs de mening van de redactie. Fotografie: Peter Bakker, Patrick Hesse, Arthur van der Kooij, Fem van Duuren, e.a. Advertentieverkoop: Peter Bakker, Arthur van der Kooij

LUISTERVINK 2.0 Expeditie Robinson Vannacht werd ik badend in het zweet wakker. Een nachtmerrie. Ik droomde dat ik in een gourmetpannetje lag te sudderen. Bloedheet was het. Gelukkig was het maar een droom, dacht ik nog. Tot de harde werkelijkheid doordrong. Gourmetten? Klinkt als... Kerst!!!! OMG – familie op bezoek, kerstboodschappen doen, winkels die nog maar de helft van je boodschappenlijstje in voorraad hebben, rijen bij de kassa. Snel naar de volgende winkel, parkeerterrein vol, wachten, wachten, wachten. Nieuwe ronde, nieuwe kansen. O ja, de wijn nog. En wat wordt het toetje? Hyperventilerend tijger je je een weg door de mensenmassa, langs de schappen, recht op je doel af. Om je heen alleen maar mensen met een eigen doel en met blijkbaar de missie om jou van jouw doel af te houden. Expeditie Robinson, gewoon in je eigen dorp. Ga je dat winnen? Hoe anders is het gevoel waar de supermarkten ons in willen onderdompelen in de aanloop naar de kerstdagen. Sinterklaas was nog niet uitgecheckt, of de eerste kerstcommercials rolden de huiskamer al in. Mini-speelfilmpjes, pure feelgood-TV, met mensen die glimlachend en doodgemoedereerd over brede winkelpaden langs schappen vol met etenswaren lopen, waar de filiaalmanager en passant nog wat kooktips geeft. Wanneer is die onzin opgenomen? Tijdens de bouwvak of zo, als iedereen het land uit is? En wanneer hebt ú voor het laatst een kooktip van uw filiaalchef gekregen? Ik bedoel maar. Die kerstcommercials worden jaarlijks door communicatiestrategen, die hiervoor hebben doorgeleerd, van een professioneel oordeel voorzien. Nipte winnaar: Plus, met het filmpje over de familie die met de hele kerstdis inclusief kerstboom komt binnenvallen bij de netbevallen dochter in het ziekenhuis. Qua waardering zitten Plus, Albert Heijn en heel dicht bij elkaar, oordeelden de strategen. Ik had het zoontje van supermarktmanager Ilse getipt. Hij serveert op zijn zolderkamer op aandoenlijke wijze een kerstmaaltijd met ‘sarpassio’ voor het gezin en één-vooréén binnendruppelende gasten. Maar ja, over smaak valt, ook met kerst, niet te twisten. Hoe aandoenlijk sommige spotjes ook zijn, het gaat om keiharde pegels en marktaandeel. Het kerstfeest is de Black Friday van de supermarkten geworden. Grootgrutters prijzen hun overvloed aan in lange commercials in alle reclameblokken en op alle netten. Er is geen ontkomen aan. Na zo’n avondje vaderlandse TV heb ik al gegeten en gedronken, en dan moet het nog kerst worden. Iemand herinnerde mij aan mijn uitspraken van vorig jaar. Ik constateerde toen dat we zo vaak alleen nog met onszelf bezig zijn. Met gevoelens van onvrede en van afgunst. Zonder respect voor de mening van anderen, maar met de wil om die anderen ónze mening op te dringen. Vluchtelingenaanpak, geweld tegen hulpverleners, de zwartwitpietendiscussie, auto’s in brand, pesten en scheldkanonnades op sociale media. En ik schrok, want er lijkt nog niets veranderd. Misschien moet ik hetzelfde doen als die supermarkten: de boodschap eindeloos herhalen tot het kwartje valt.

Zie www.degroenevenen.nl voor aanleverspecificaties en -tijden. Druk: Rodi Rotatiedruk, Diemen © 2019 A-side Publishing B.V. Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder uitdrukkelijke toestemming van de uitgever.

Profile for De Groene Venen

De Groene Venen 20-12-2019  

De Groene Venen 20-12-2019

De Groene Venen 20-12-2019  

De Groene Venen 20-12-2019

Advertisement