Page 10

10

20 juli 2018

DE GROENE VENEN

“Supertrots. Het is me gelukt!”

Verena bereikt haar doel: zwemmend van Engeland naar Frankrijk Het is ‘r gelukt! Verena Penders heeft afgelopen zondag Het Kanaal overgezwommen. De 19-jarige Baambrugse slaagde erin om in 13 uur en 46 minuten de zeestraat tussen het Engelse Dover en het Franse Calais te bedwingen. “Wat een sensatie! Ik kan eigenlijk nog steeds niet geloven dat het me gelukt is”. tekst peter van der maat

Oké, de omstandigheden konden niet beter. Het weer was perfect: zonnig en nauwelijks wind. Het water ideaal: zo’n 18 graden en vrijwel geen golven. Toch was het veel, heel veel zout water waar ze doorheen moest. Hemelsbreed moge het 33 kilometer zijn, als gevolg van de stroming werden het er uiteindelijk maar liefst 65! Met alleen een badmuts, een badpak, een zwembrilletje en hier en daar ingesmeerd met uierzalf. Het was verboden om de volgboot aan te raken, ook niet als ze iets moest eten. Het menu: stroopwafels, gevulde koeken, sportdrank en thee. Vertrouwen gekregen Vooraf, zo bekent ze, was ze er niet

- foto's stiJn penders

van overtuigd dat het haar zou lukken. Maar toen ze in Dover kennis had gemaakt met haar oversteekcoach Tracy Clark, werd ze steeds gretiger. “Zij heeft het vertrouwen in me naar boven gekregen. Ik raakte er helemaal excited van, ik was super gemotiveerd om te gaan”. “Je doet het supergoed!” Zondagochtend om 1 minuut voor 10 ’s ochtends was het zo ver. Haar ouders, broertje en zusje zaten op de volgboot en schreven op een whiteboard de berichtjes die bekenden en onbekenden voor haar op Facebook posten. Je doet het supergoed! We zijn trots op je! En ze plakten er foto’s op van “schattige diertjes,

daar word ik altijd heel blij van”. Veelvuldig oogcontact met haar vader en moeder hielp ook. “Het was superleuk en ik heb zeker een paar uur met een glimlach op mijn gezicht gezwommen”. De pijn is voor even, Het Kanaal is er voor altijd Af en toe kwam er in de verte een tanker voorbij, maar tot gevaarlijke situaties leidde dat niet. Zeker, er waren momenten dat het minder ging. Als ze bijvoorbeeld in aanraking kwam met een kwal - dat geeft een brandend gevoel - maar dan dacht ze: de pijn is er voor even, Het Kanaal is er voor altijd. Ze wilde het gewoon halen. “Ik heb er een jaar voor ge-

traind. Ik wilde mezelf bewijzen dat de mind zo sterk is dat-ie in staat is om het lichaam mee te slepen. Het is een overwinning op mezelf. Ik kan meer dan ik dacht.” Het was donker toen ze bij Cap Griz Nez – zo'n 30 km ten zuiden van Calais – de kust van Frankrijk bereikten, bijgelicht door de bundel van een vuurtoren. Vlak voor het einde sprong coach Tracy over boord om het laatste stukje mee te zwemmen. En om 23.45 uur raakte ze de grond: “Dat gaf een

enorme adrenalinekick! Super trots!! Het is me gelukt!!!” Overal beurs De volgende dagen voelde het alsof ze overal beurs was. Pijn in spieren en gewrichten, vooral in nek en schouders. Van al het zoute water een zere mond en nauwelijks kunnen slikken. En wat nu, behalve filosofie studeren? “Zwemmen is superleuk, dat blijf ik doen. Tracy heeft in New York rond Manhattan gezwommen. Daar heb ik ook wel zin in…”

Van kapitein Lance Oram van volgschip Sea Satin ontving Verena deze kaart met de door haar gezwommen route, die duidelijk de omweg toont als gevolg van de getijden en de stroming. Boven: Aanraken van de volgboot was ten strengste verboden, en dus ging er geregeld een tupperwarebakje met etenswaren overboord. Linksonder: Op een whiteboard werden berichtjes voor Verena doorgegeven. Rechtsonder: zwemcoach Tracy Clark hield Verena van begin tot eind supergemotiveerd.

Verena (links) met haar familie, vlak na volbrengen van de loodzware tocht. Uiterst rechts Verena's coach Tracy Clark, die het laatste stuk met haar meezwom.

Profile for De Groene Venen

De Groene Venen 20-07-2018  

De Groene Venen 20-07-2018

De Groene Venen 20-07-2018  

De Groene Venen 20-07-2018

Advertisement