{' '} {' '}
Limited time offer
SAVE % on your upgrade.

Page 7

DE GROENE VENEN

7 FEBRUARI 2020

Wilnisse Barbara op weg naar de top van de Kilimanjaro De Kilimanjaro. Voor Barbara van Tongeren uit Wilnis is het al jaren een droom om de top te bereiken. Een persoonlijke overwinning. Samen met een goede vriend is zij op weg naar Tanzania voor de bijna zestig kilometer lange wandeling richting het hoogste punt van Afrika op 5895 meter hoogte; een ware beproeving. “Anderen konden het ook’’, zegt zij. “Die gedachte gaat mij helpen.’’ tekst rosanne kok

Gids, hulpgids en dragers Haar goede vriend vroeg of de plannen voor de beklimming er nog steeds waren en bedacht om samen te gaan. “We reizen in totaal met elf personen’’, legt Barbara uit. “Zij zijn allemaal nodig om onze reis mogelijk te maken. Onder hen zijn een gids, een reserve gids, een kok en meerdere dragers. Alles moet mee de berg op; spullen voor de overnachting en voedsel.’’ Vanaf de tweede dag komt het drinkwater uit de rivier. Strak trainingsschema Om zich voor te bereiden op deze intensieve tocht, traint Barbara tweemaal per week in de sportschool. “Daarnaast ga ik driemaal per week wandelen. De tochten die ik maak ter voorbereiding variëren een beetje van tien tot dertig kilometer. De afstanden die we op de berg lopen, vallen

In deze column geeft Rosanne Kok een schets van gebeurtenissen die uit het leven zijn gegrepen. Alledaagse ontmoetingen en kleine avonturen kunnen aanleiding geven voor een Groot Verhaal.

Goedemorgen! trouwens best wel mee. In zes of zeven dagen lopen we ‘slechts’ zestig kilometer. De hoogte is wat het zo zwaar maakt.’’ Een groot risico van het wandelen op grote hoogte is het krijgen van hoogteziekte. “Daar kun je je niet op voorbereiden’’, stelt Barbara. “Goed drinken (minimaal 3 liter per dag) en blijven eten zijn het beste devies. Maar ook onder de zeer ervaren bergbeklimmers kan hoogteziekte toeslaan. Dat moeten we echt maar afwachten…’’ Genieten van de hele reis Barbara weet dat het zwaar wordt. Toch is ze niet nerveus. “Wij proberen zoveel mogelijk te genieten van de hele reis’’, stelt de Wilnisse. “Het gaat niet alleen om de beklimming, maar ook om de weg ernaartoe. We genieten van de voorbereidingen en de reis naar Afrika. Wat helpt, is dat al zoveel mensen de top hebben bereikt. Ook blinde mensen en mensen zonder benen. Zij konden het ook. Dan moeten wij het ook kunnen. Die gedachte is helpend. Ook als het straks zwaar is.’’

Naar de top Het zwaarste deel van de beklimming, is de laatste etappe; de route naar de top. “Die dag maken we een tocht van vijftien uur’’, legt Barbara uit. “We beginnen al midden in de nacht. Dan is het nog pikkedonker. Iedereen moet een hoofdlamp op. Als het goed is, komen we rond zonsopkomst op de top van de berg aan. Dat moet magisch zijn. Het uitzicht dat je hebt over het landschap terwijl de zon opkomt. Op dat moment verheug ik me enorm.’’ Maar, op de top kun je niet blijven. Na de beklimming volgt dus onvermijdelijk de afdaling. “Dat wordt hel, vrees ik. Dat moet je heel voorzichtig doen. Er liggen veel losse stenen. Je moet oppassen dat je niet uitglijdt. De adrenaline zal ons naar beneden helpen verwacht ik.’’ Barbara kan niet wachten tot ze eindelijk richting Tanzania mag vertrekken. Ondanks de gezonde spanning, kijkt ze er vooral heel erg naar uit. “Dit is echt een ‘once in a lifetime-experience.’’’, besluit zij. “Een persoonlijke overwinning. Deze tocht betekent heel veel voor mij. We gaan er met volle teugen van genieten.’’

Ik fiets. Jij ook?

Fietsles voor iedereen die dat (opnieuw) wil leren In Nederland zijn meer fietsen dan mensen. Per persoon bezitten we er gemiddeld 1,3. Kortom, we zijn echt een fietsland. In onze cultuur maakt het leren fietsen deel uit van de opvoeding. Wie nieuw is in Nederland, moet daar flink aan wennen. Anderen hebben het vroeger wel geleerd, maar durven niet meer. Met fietsles van speciaal opgeleide Fietsmeesters kan iedereen (weer) leren fietsen. De fietslessen gaan in maart van start. tekst rosanne kok foto arthur van der kooij

GROTE VERHALEN tekst rosanne kok

- foto arthur van der kooij

Barbara droomt al ruim vijftien jaar van de beklimming van Kilimanjaro. “Sinds 2004 lees ik boeken en verhalen over deze bijzondere tocht’’, vertelt zij. “Het blijft me maar trekken. Enige tijd was het vanwege mijn gezondheid geen optie om deze uitdaging aan te gaan, maar nu voel ik mij goed genoeg. Het is nu of nooit.’’ Vorig jaar werden de plannen meer concreet gemaakt en in juni de tickets geboekt. “En dan gaat het gewoon echt gebeuren’’, vertelt de Wilnisse vol trots.

7

Het initiatief achter de fietslessen komt van opbouwwerker Annelies de Hoop van welzijnsorganisatie Tympaan-De Baat. Samen met gemeente De Ronde Venen, Vluchtelingenwerk Midden-Nederland, het Jongerenwerk en het Verkeerscollege werkte zij een plan uit om zoveel mogelijk inwoners te leren fietsen en/of te stimuleren om vaker de fiets te pakken. “Voor statushouders is het leren fietsen heel lastig’’, legt Annelies de Hoop uit. “Waar wij het heel vanzelfsprekend vinden om op de fiets te stappen en onze balans te houden, is dat voor hen echt moeilijk. Datzelfde geldt voor mensen die het

vroeger wel geleerd hebben, maar nu niet zo goed meer durven. In de fietstrainingen leren ze niet alleen de techniek van het fietsen, maar leren we hen ook meer over de verkeersborden, de regels en de veiligheid. Zo zorgen we ervoor dat ze zich veilig in het verkeer kunnen bewegen op de fiets. Dat geeft hen meer vrijheid; ze kunnen zelf weer boodschappen doen op de fiets, hun kinderen of kleinkinderen naar school brengen of gewoon eens een ommetje fietsen om een frisse neus te halen.’’ De lessen gaan eind maart van start in de verschillende kernen. Na elf weken doen alle deelnemers examen en ontvangen zij – indien zij geslaagd zijnhun fietsdiploma. Fietsvrijwilligers gezocht! Hou je van fietsen? Heb je een paar uurtjes per week tijd over? En lijkt het je heel leuk om anderen te leren fietsen? Dan kun je je aanmelden als Fietsvrijwilliger. “Iemand leren fietsen is nog niet zo gemakkelijk als het misschien lijkt’’, stelt Annelies. “Daarom krijgen alle vrijwilligers een korte training van een dagdeel. Deze training wordt verzorgd door de Fietsmeesters uit Utrecht. Het Verkeerscollege uit Mijdrecht stelt haar motorrij-instructeurs beschikbaar om de fietslessen te gaan geven. Ik vind het ontzettend leuk dat zij meewerken en hun kennis ter beschikking stellen voor onze doelgroep. Vrijwilligers ondersteunen hen daarbij.’’ Oefenfietsen van Soroptimisten Om het project van de Fietslessen een boost te ge-

De hand opsteken, zwaaien, lachen als je iemand passeert, een kort knikje of een enthousiast ‘goedemorgen!’. Het zijn tal van manieren om elkaar te groeten. In diverse groepen is groeten heel normaal. Watersporters steken naar elkaar de hand op in het voorbijgaan. Ook motorrijders groeten elkaar. En eigenaars van een Volkswagen Kever. Groeten geeft een teken van hé, ik ken jou misschien niet, maar wij hebben wel een gemeenschappelijke deler. Er is iets wat ons verbindt en met de groet maken wij deze verbinding compleet. Een aantal bekenden van mij woont in Amsterdam. De grote, drukke hoofdstad. De stad waar groeten niet meer aan de orde van de dag is. Laatst kwam een van hen op de fiets richting De Ronde Venen. Ze zei; ‘Ik wist dat ik hier was, toen de mensen mij weer begroetten op straat. Zo gaat dat hier.’ Ik snap ook wel dat er in een miljoenenstad geen beginnen aan is om iedereen om je heen te groeten. En dat doe je ook niet in een dorp. Dat hoeft ook niet. Maar heel even contact maken kan al van grote waarde zijn. Even zwaaien naar iemand in het voorbijgaan. Even knikken ten teken dat je iemand hebt gezien. Of gewoon eens heel blij “goedemorgen!’’ naar iemand roepen. Je weet niet of iemand dat al gehoord heeft die dag. In een wereld waarin we steeds meer met onszelf bezig zijn, is misschien iets heel simpels als elkaar groeten voor de ander wel een heel essentieel gebaar. Een betere wereld begint met oog hebben voor de ander. En als je dan toch naar elkaar kijkt, kun je net zo goed even knikken, lachen of je hand opsteken.

ven, heeft de Soroptimistclub Uithoorn/ De Ronde Venen een financiële bijdrage geleverd. “Dit is geweldig’’, stelt Annelies. “Hiervan kunnen we verschillende oefenfietsen kopen waarmee we onze fietsers les kunnen geven. De oefenfietsen zijn een soort loopfietsen waarmee de balans kan worden geoefend. Dat is wat de meeste deelnemers het meest spannend vinden. Wie balans kan houden, kan ook fietsen.’’ Praktisch Wat belangrijk is, is dat de deelnemers tijdens de fietsles geleerd wordt om op eigen kracht te fietsen. De fietsdocent en de vrijwilligers geven instructies, maar houden de fiets en de deelnemers niet vast. “De deelnemers dienen zelf een fiets mee te nemen en moeten in het bezit zijn van een WA-verzekering’’, vult Annelies aan. “Daarbij is het niet toegestaan om kleine kinderen mee te nemen naar de fietslessen en adviseren wij iedereen om strakke kleding te dragen.” Aan de fietslessen zijn geen kosten verbonden. Meer informatie? Of aanmelden als fietsvrijwilliger? Bel of mail met Annelies de Hoop via a.dehoop@ stdb.nl of 0297-230280. Of bezoek de informatiebijeenkomst over de fietslessen op dinsdag 10 maart van 19.45 tot 21 uur bij VerkeersCollege Mijdrecht aan de Diamant 6 in Mijdrecht.

Profile for De Groene Venen

De Groene Venen 07-02-2020  

De Groene Venen 07-02-2020

De Groene Venen 07-02-2020  

De Groene Venen 07-02-2020

Advertisement