Przewodnik Kibica - Premium Liiga 2021

Page 1

PRZEWODNIK KIBICA PREMIUM LIIGA 2021 PODSTAWOWE INFORMACJE | ARTYKUŁY | WYWIADY | SYLWETKI KLUBÓW


PRZEWODNIK KIBICA PREMIUM LIIGA 2021 Redaktor Naczelny

Słowem wstępu

Dawid Czemko Autorzy tekstów: Szymon Góralski Jan Gawlik Mateusz Dubiczeńko Rafał Kobza Skład, grafika, okładka: Dawid Czemko

Kontakt: dawidczemko7@gmail.com Kody państw:

ARM ­ Armenia, ALB ­ Albania, AUS ­ Australia, AZE ­ Azerbejdżan, BRA ­ Brazylia, BUL ­ Bułgaria, CAN ­ Kanada, CIV ­ Wybrzeże Kości Słoniowej, CMR ­ Kamerun, CYP ­ Cyprs. CRO ­ Chorwacja, CZE ­ Czechy, ENG ­ Anglia, ERI ­ Erytrea, ESP ­ Hiszpania, EST ­ Estonia, FIN ­ Finlandia, FRO ­ Wyspy Owcze, GAM ­ Gambia, GEO ­ Gruzja, GER ­ Niemcy, GHA ­ Ghana, GRE ­ Grecja, GUI ­ Gwinea, IRL ­ Irlandia, ITA ­ Włochy, ISL ­ Islandia, KSA ­ Arabia Saudyjska, LTU ­ Litwa, LVA ­ Łotwa, MDA ­ Mołdawia, MKD ­ Macedonia Północna, MLI ­ Mali, NED ­ Holandia, NGA ­ Nigeria, NOR ­ Norwegia, POL ­ Polska, POR ­ Portugalia, RUS ­ Rosja, SRB ­ Serbia, SUI ­ Szwajcaria, SWE ­ Szwecja, SVN ­ Słowenia, TJK ­ Tadżykistan, UGA ­ Uganda, UKR ­ Ukraina, UZB ­ Uzbekistan.

Składamy na Wasze ręce efekt naszej cięzkiej pracy w postaci przewodnika. Jest to projekt w stu procentach fanowski, realizowany w naszym wolnym czasie. W tekstach z pewnością występują błędy składniowe, czy też językowe. Od tego takie osoby jak my, które na co dzień nie zajmują się z pisaniem tekstów, nie są w stanie się uchronić. Wierzymy jednak, że samo "mięso", czyli merytoryczna część naszego dzieła Was nie zawiedzie. A jaki sezon Premium Liigi nas czeka? Bez wątpienia liga jest najbardziej wyrównana od lat. Kandydatów do mistrzostwa jest więcej, niż kiedykolwiek. Mimo wszystko, najrealniejszym scenariuszem wydaje się być wygranie ligi przez Florę Tallin. Florę, która od blisko dwóch lat jest na fali wznoszącej i w tym sezonie chce dokonać czegoś historycznego, a mianowicie awansować do fazy grupowej europejskich pucharów. Jak będzie? Czas pokaże Miłej lektury, Dawid Czemko


Spis treści 4 Reprezntacja: Nowe rozdanie 5 Pierwsze złote pokolenie estońskich piłkarzy 7 Gwiazdy wracają do kraju 8 Oni grali w Estonii 10 Ott Järvela: Levadia będzie głównym rywalem Flory do zdobycia mistrzostwa 12 Towar wciąż egzotyczny. Estońscy piłkarze w ekstraklasie. 16 Estończycy z przeszłością w Polsce 18 Polscy piłkarze w Estonii 19 Jeremiah Dąbrowski: To był udany sezon 20 Ats Purje ­ Ikona KuPS 22 Łotewski goleador 24 FC Kuressaare 28 FCI Levadia Tallin 32 FC Flora Tallin 36 JK Narva Trans 40 Nõmme Kalju FC 44 Paide Linnameeskond 48 Pärnu JK Vaprus 52 Tartu JK Tammeka 56 TJK Legion 60 Viljandi JK Tulevik 64 FAQ ­ najczęściej zadawane pytania


Reprezentacja: Nowe rozdanie W styczniu tego roku doszło do zmiany na stanowisku selekcjonera reprezentacji Estonii. Karela Voolaida zastąpił Szwajcar Thomas Häberli, który ostatnio prowadził FC Luzern. Przed 46­latkiem stoi bardzo trudne zadanie. Musi zbudować kadrę na nowo. Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

Estonia nie ma w sobie już nic z drużyny, która otarła się

Oczywiście Thomas Häberli nie będzie mógł skorzystać z

o EURO 2012. Ostatni mecz o punkty wygrała

nich już teraz. Ich czas dopiero nadejdzie. Jednak

w listopadzie 2018 roku. Po przeciętnym meczu

mówimy o perspektywie dwóch­trzech lat.

Estończycy pokonali 1­0 Greków. Po tym spotkaniu było już tylko gorzej. Głównym problemem estońskiej kadry

Obecnie Szwajcar powinien skoncentrować się na

jest wąskie pole manewru przy wysyłaniu powołań.

nadaniu reprezentacji jakiegokolwiek stylu. Estonia

Trzon kadry od kilku lat stanowią ci sami zawodnicy,

w kilkunastu ostatnich meczach głownie się broniła.

przez co w drużynie brakuje świeżej krwi. Żaden

Nie było widać żadnego pomysłu na grę ofensywną.

Estończyk nie gra regularnie w silnej europejskiej lidze.

Estończycy najczęściej nie istnieli w środku pola. Trudno

Większość reprezentantów kraju występuje na co dzień

było im wyjść poza własną połowę. Dotychczasowy

w Premium Liidze. Ci którzy wyjeżdżają za granicę

trener Karel Voolaid żonglował formacjami. Często

w wieku 21­23 lat, najczęściej odbijają się od ściany.

wystawiał zawodników na ich nienaturalnych

Odstają od innych pod względem techniki użytkowej

pozycjach. Defensywa pod wpływem ciągłych ataków

oraz szybkości myślenia na boisku. Teoretycznie są wciąż

często popełniała szkolne błędy, które prowadziły do

młodzi, ale ich czas na naukę tych ważnych aspektów,

straty goli. 46­latek zdążył już po części zaprezentować

już dawno minął. Zasiedzieli się w Estonii, przez co

swój pomysł na kadrę. W styczniu zorganizował

pewnego poziomu już nie przeskoczą.

zgrupowanie poza oficjalnym kalendarzem FIFA. Do Hiszpanii zabrał ze sobą głownie piłkarzy estońskiej

Światełkiem w tunelu dla reprezentacji Estonii jest

ekstraklasy. W Marbelli Estonia zagrała sparing z…

pokolenie piłkarzy urodzonych w XXI wieku. Wielu z nich

węgierskim Ferencvarosem. Uczestnik tegorocznej

będąc nastolatkami wyjechało do zagranicznych

edycji Ligi Mistrzów wygrał 1­0, ale gra „Niebieskich

akademii (więcej o nich na następnej stronie). Już

Koszul” pierwszy raz od dawna mogła się podobać.

będąc juniorami mają kontakt z europejską piłką na

Ofensywa nareszcie zaczęła funkcjonować. Zawodnicy

najwyższym poziomie. W Estonii często byli kimś z innej

wyzbyli się zbędnego respektu do przeciwnika.

planety, za granicą są jednymi z wielu. Na ich miejsce

Wyglądało to całkiem obiecująco.

czeka dwudziestu innych. Mają na sobie presję systematycznego rozwoju, której nie doświadczyli

Przed kibicami reprezentacji Estonii naprawdę ciekawe

w ojczyźnie. Paradoksalnie jest to dla nich dobre.

czasy. Wkrótce dojdzie do wymiany pokoleniowej,

Nie mogą stać w miejscu i być zadowoleni ze swojego

a w między czasie za sterami kadry pojawił się ktoś,

położenia. Ich trenerami są często byli piłkarze lub

kto w końcu ma na nią pomysł. Thomas Häberli ma

światowej klasy fachowcy w dziedzinie szkolenia

duże szanse, by wkraść się w łaski Estończyków.

młodzieży. To od nich zależy przyszłość estońskiej kadry.

4


Pierwsza złote pokolenie estońskich piłkarzy? Reprezentacja Estonii po udanych eliminacjach do EURO 2012 nie poszła za ciosem i w ostatnich latach głównie rozczarowywuje. Trzon kadry stanowią zawodnicy przed lub już po trzydziestce, a kolejni selekcjonerzy nie mają dużego wyboru przy rozsyłaniu powołań. Jednak w ostatnim czasie pojawiło się pewne światełko w tunelu. Do seniorskiego futbolu zaczyna wchodzić pokolenie piłkarzy urodzonych w XXI wieku, Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

Kierunek Włochy

19­latek mimo młodego wieku ma za sobą epizod

W Italii piłkarsko kształtuje się lwia część potencjalnej

w duńskim Velje oraz blisko 60 spotkań na rozegranych

złotej generacji. Georgi Tunjov zdążył już nawet

w lidze estońskiej na swoim koncie. Obecnie jest

zadebiutować w Serie A. Pomocnik urodzony w 2001

wypożyczony do klubu z Ferrary z Paide LM. Kivila jest

roki, trzy lata temu przeszedł z Narvy Trans do SPAL.

bramkarzem, który zaliczył dość spektakularny awans

Dobre występy w Primaverze umożliwiły mu debiut

sportowy. W październku 2020 roku przeszedł

w pierwszej drużynie już po roku. W sezonie 2019/20

z trzecioligowego Tartu JK Welco do Hellasu Werona.

rozegrał dziesięć spotkań we włoskiej elicie oraz jedno w Coppa Italia. Po spadku drużyny do Serie B i zmianie

Trudna, niemiecka szkoła

trenera, jego pozycja w zespole zaskakująco osłabła.

Do niedawna zawodnikiem Freiburga był Aleksandr Sapovalov, który w nadchodzącym sezonie Premium

Większe nadzieje pokłada się w Oliverze Jürgensie,

Liigi przywdzieje koszulkę TJK Legion. 17­letni napastnik

którego pierwszym przystankiem we Włoszech był Hellas

pod koniec poprzedniego roku odszedł z niemieckiego

Verona. Dynamiczny napastnik już wieku piętnaście lat

klubu w niewyjaśnionych okolicznościach. Wciąż mówi

imponował skutecznością na poziomie 3. ligi estońskiej.

się o nim jako dużym talencie. Przed podpisaniem

Dobrze prezentował się również w Hellasie, dzięki czemu

kontraktu z klubem Bundesligi był na testach

zwrócił na siebie uwagę Romy, która wypożyczyła go

w Arsenalu. Jeszcze wcześniej zabawiał się i strzelał

do siebie na rundę wiosenną sezonu 2019/20.

wiele goli na boiskach Esiliigi (drugi poziomi

Po udanej kampanii młody Estończyk znalazł się w

rozgrywkowy w Estonii).

orbicie zaintersowań Leicester, Valencii oraz Interu. 17­latek wybrał ostatecznie Mediolan. Nerazzurri wyłożyli

W sezonie 2019/20 na wypożyczeniu w Holstein Kiel

za niego ćwierć miliona euro. Jak dotąd nie obniżył

przebywali obrońca Markkus Seppik oraz rosły napastnik

lotów i przyzwoicie wygląda w swoim nowym klubie.

Mattias Männilaan. Obaj nie podbili Niemiec, ale dobrze sobie radzą po powrocie do kraju.

Na Półwyspie Apenińskim występują również Martin

Seppik otrzymał w styczniu pierwsze powołanie do

Vetkal, Kristofer Piht oraz Kaur Kivila. Pierwszy z nich gra

seniorskiej reprezentacji. Männilaan drugą część

w Romie, a pierwszą bramkę w estońskiej ekstraklasie

poprzedniego sezonu Premium Liigi spędził na

zdobył mając ledwie piętnaście lat. W klubie z Rzymu

wypożyczeniu z Flory Tallin do FC Kuressaare, dla

regularnie występuje na pozycji środkowego

którego zdołał strzelić kilka goli.

pomocnika. Piht, podobnie jak Tunjov, gra w SPAL.

5


Karl Hein regularnie broni w drużynie Arsenalu do lat 23. Kilka razy pojawił się już ławce "The Gunners" w meczach Ligi Europy. We wrześniu ubiegłego roku, z powodu braku innych możliwość, zadebiutował w reprezentacji Estonii. W północnym Londynie

innymi dwaj pomocnicy Flory Tallin Rocco Robert Shein

W Arsenalu dynamicznie rozwija się golkiper Karl Hein,

i Tristan Toomas Teeväli. Pierwszy z nich był dotąd

który ma za sobą debiut w reprezentacji Estonii.

motorem napędowym drużyny „Kaktusów” do lat 21.

Regualrnie broni w drużynie do lat 23. Kilka razy pojawił

Teeväli trafił do klubu latem ubiegłego roku z JK Tallinny

się na ławce „The Gunners” podczas spotkań Ligi

Kalev. Jeszcze przed transferem interesowało się nim

Europy. Jego talent jest regularnie dostrzegany przez

Schalke 04 i duński Aalborg BK. Zawodnikiem obecnych

wielu ekspertów i często pojawia się w rankingach

mistrzów Estonii jest od zimy obrońca Erko Jonne

dotyczących najbardziej utalentowanych bramkarzy

Tõugjas. W poprzednim sezonie był czołowym obrońca

nadchodzącego pokolenia.

Esiliigi, mając jedynie siedemnaście lat. Jesienią był na testach w Tottenhamie. Typ nowoczesnego obrońca,

Z miejsca ważna postacią młodzieżowej drużyny

bardzo odważny i pewny swoich umiejętności.

Tottenhamu stał się środkowy obrońca Maksim Paskotši,

Na boisku emanuje niesamowitym spokojem. Materiał

który do Anglii przyszedł ponad pół roku temu.

na dużego piłkarza.

Młody obrońca dobrze czuje się z piłką przy nodze i w elegancki sposób potrafi odebrać piłkę

Na trzecim poziom rozgrywkowym swoją grą zachwyca

przeciwnikowi.

17­letni napastnik Gregor Lehtmets. Regularnie strzela w barwach Viimsi JK. Jest szybki, dysponuje niezłą

6

Na krajowym podwórku

techniką oraz świetnym wykończeniem. Ma już za sobą

W Estonii również można znaleźć kilku bardzo

testy w Sportingu Lizbona. Bardzo ciekawa opcja dla

utalentowanych piłkarzy. Uwagę przykuwają między

polskich klubów.


Gwiazdy wracają do kraju W ostatnich latach do Premium Liigi z mniej lub bardziej udanych zagranicznych wojaży wraca co raz więcej estońskich piłkarzy. Zawodnicy z doświadczeniem w kadrze i silniejszych ligach z pewnością podnoszą poziom ligi. Stanowią świetny przykład dla młodzież, występującej u ich boku. Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

W ściąganiu piłkarzy o takim profilu przoduje Flora Tallin.

występują także Sergei Mosnikov (znany z Górnika

Klub, za którym stoi Pelle Pohlak, sięgnął w 2019 roku po

Zabrze czy szczecińskiej Pogoni) oraz Henri Anier,

Konstantina Vassiljeva. Z możliwość powrotu do ojczyny

który ma na swoim koncie kilkanaście goli strzelonych

na atrakcyjnych warunkach skorzystali ostatnio

na szkockiej Premiership. Do Tartu Tammeki wrócił pod

Ken Kallaste, Sergei Zenjov oraz Henrik Ojamaa.

koniec ubiegłego roku Taijo Teniste. 32­letni boczny

Niedawno w klubie z A. Le Coq Areny karierę zakończył

obrońca rozegrał dwieście spotkań w norweskiej

Enar Jääger, który przez wiele lat grał za granicą

Eliteserien i od wielu lat stanowi podporę reprezentacji

i estońskiej kadrze. „Biało­zielonym” taka polityka

Estonii. Kapitanem Nõmme Kalju jest za to Marko

transferowa wychodzi zdecydowanie na dobre.

Meerits, który zaznał smaku Eredivisie jako rezerwowy

Takie transfery podnoszą renomę klubu, a do tego

bramkarz Vitesse Arnhem.

bronią się pod względem sportowym. Vassiljev to niekwestionowana gwiazda ligi, która wciąż potrafi

A kiedy możemy spodziewać się powrotu Ragnara

zabłysnąć w kwalifikacjach do europejskich pucharów.

Klavana do Premium Liigi? Kibice z pewnością chcieliby

Kaktusy sięgają w końcu po piłkarzy, którzy wciąż

zobaczyć na ligowych boiskach byłego piłkarza

oferują pewną jakość. Każdy z nich mógłby jeszcze

Liverpoolu. 35­latkowi w czerwcu tego roku wygasa

pozostać za granicą. Dla przykładu, Sergei Zenjov

kontrakt z Cagliari. Nie opuszczają go problemy

w ostatnich dwóch sezonach był czołowym

zdrowotne i być może już wkrótce zdecyduje się na

skrzydłowym ligi kazachskiej.

powrót do kraju. Klavan jest prezydentem Tallinny Kalev, która spadła w poprzednim sezonie z estońskiej

Inne kluby Premium Liigi działają podobnie, lecz na

ekstraklasy i to prawdopodobnie w tym klubie zakończy

mniejszą skalę. Paide zasilił ostatnio Mihkel Aksalu,

karierę. Nie wykluczone jednak, że żywa legenda

który był jednym z najlepszych golkiperów fińskiej

estońskiej piłki podejmie zgoła odmienną decyzję.

Veikkausliigi ostatnich lat. W „Estońskiej Barcelonie”

Świat futbolu jest nieprzewidywalny.

7


Oni grali w Estonii Estońska ekstraklasa z pewnością nie kojarzy się z oknem wystawowym na lepsze lig. Jednak w jej historii, było dwóch zawodników, którzy po czasie spędzonym w Estonii, rozwinęli się na tyle, by z powodzeniem grać na wysokim poziomie. Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

Fińska legenda Jonatan Johansson ma na swoim koncie sto pięć występów w reprezentacji Finlandii. Śmiało można nazwać go ikoną fińskiego futbolu. Fani Premier League na pewno kojarzą go z gry w Charlton Athletic. Do Flory Talin przyszedł wiosną 1997 roku. Miał za sobą przeciętne sezony w barwach Pargas IF oraz TPS. Był pierwszym Finem, który został zawodnikiem estońskiego klubu. Od razu stał się gwiazdą Meistriliigi. W dziewięciu ligowych spotkaniach strzelił dokładnie dziewięć bramek. Dzięki dobrym występom we Florze, dostał szansę debiutu w reprezentacji Finlandii. Długo w Tallinie jednak nie pozostał. Jego instynkt strzelecki dostrzegli działacze Glasgow Rangers i wykupili go za 430 tys. euro. Początki w Szkocji miał ciężkie. Wszystko zmieniło się w 1998 roku wraz z przyjściem na Ibrox Stadium Dirka Advocaata. Johansson szybko wywalczył u Holendra miejsce w podstawowej jedenastce. W sezonie 1998/99 sięgnął z „The Gers” po potrójną koronę. Po kolejnym, równie udanym sezonie, po Fina zgłosiło się Charlton Athletic. Świeżo upieczony beniaminek Premier League zapłacił za napastnika 4,3 mln euro. Pierwszy sezon na boiskach angielskiej elity był

8

udany zarówno dla byłego zawodnika Flory, jak i samego klubu. Johansson strzelił 11 goli, a „The Addicks” zajęli miejsce w środku tabeli. W kolejnych pięciu sezonach Fin nie prezentował się jednak już tak dobrze. Pomimo regularnej gry rzadko pokonywał bramkarzy rywali. W zimie 2006 r. w ramach wypożyczenie trafił do Norwich City. Tam również nie sprostał oczekiwaniom kibiców oraz działaczy. Po wygaśnięciu kontraktu z Charlton Athletic lipcu 2006 roku fiński napastnik trafił do szwedzkiego Malmö FF, a następnie grał w szkockich Hibernian oraz St. Johnstone. We wszystkich tych klubach spisywał się przeciętnie. Mając 35 lat na karku, zdecydował się w 2010 na powrót do Finlandii. Z TPS wywalczył krajowy puchar i zajął trzecie miejsce w lidze. Johansson był ważną częścią zespołu i strzelił 10 goli. Po udanym sezonie zakończył karierę.


Anton Miranchuk (przy piłce) w barwach Levadii Tallin rozegrał 35 spotkań, strzelił 15 goli i zaliczył 10 asyst.

Rosyjski gwiazdor

Mniejsze przypadki, równie ciekawe historie

Anton Miranchuk to obecnie jeden z najlepszych

Trudno wskazać innych tak dobrych i znanych piłkarzy z

rosyjskich piłkarzy. Jego brat Aleksey jest zawodnikiem

przeszłością w lidze estońskiej. Jest jednak kilku

Atalanty Bergamo, a on sam jest ważną postacią

zawodników znanych z estońskich boisk, którzy

Lokomotiwu Moskwa. W 2016 r. trafił na wypożyczenie

występują obecnie w ciekawych klubach.

do Levadii Tallin. Miał wówczas 20 lat i w przeciwieństwie do jego brata, ciężko było mu się

Sezon 2013 na wypożyczeniu we Florze Tallin spędził

przebić do pierwszej drużyny moskiewskich „Kolejarzy”.

holenderski pomocnik Sander van de Streek. Był

Młody pomocnik na początku nie zachwycał na

wówczas ważną częścią zespołu, który sięgnął po

boiskach Premium Liigi. Dobra forma przyszła kilka

krajowy puchar. Po powrocie do Vitesse związał się z SC

tygodni po przyjeździe do Estonii. W połowie maja

Cambuur. Dzięki dobrym występom w tym klubie,

Miranchuk wystrzelił i stał się czołową postacią

zapracował sobie na transfer do Utrechtu. Obecnie jest

rozgrywek. Błyszczał na ligowych boiskach oraz w

ważnym elementem Eredivisie gra regularnie i jest jego

eliminacjach do Ligi Europy. Na koniec sezonu uzbierał

ważną częścią.

14 goli i 9 asyst. Levadia skończyła sezon na drugim miejscu. Biało­zieloni sięgnęli jednak po krajowy puchar.

Evgeni Kharin urodził się w Tallinie, ale jest Rosjaninem.

Dzięki świetnej grze na wypożyczeniu, Miranchuk dostał

Przez kilka lat był czołowym skrzydłowym ligi. W lecie

powołanie do rosyjskiej kadry U21.

2018 r. trafił z FCI Levadii do Akhmatu Grozny, gdzie występuje regularnie. Gdy wyjeżdżał do Rosji, w Estonii

Po powrocie z Estonii Anton stał się ważną postacią

myślano nad możliwością powołania go do kadry.

Lokomotiwu. W 2018 roku jego drużyna po czternastu

Kharin nie ma jednak estońskiego obywatelstwa i nie

latach odzyskała tytuł mistrzowski, a on sam

jest zainteresowany grą dla kraju Estów.

zadebiutował w reprezentacji Rosji. W kolejnym sezonie prezentował jeszcze lepiej. „Loko” nie zdołało jednak

W drugiej lidze austriackiej występuje Nigeryjczyk Wale

obronić mistrzostwa. Ostatnie dwa lata to mały zjazd

Musa Alli. Pierwszym europejskim klubem obecnego

formy Miranchuka spowodowany kontuzjami. Wydaje

zawodnika SKU Amstetten była JK Tallinna Kalev. 20­letni

się jednak, że ofensywny pomocnik ma już za sobą ten

skrzydłowy jest ważną postacią swojego zespołu. Ma na

trudny okres i być może, podobnie jak brat, wyjedzie

swoim koncie kilka asyst. Jakiś czas temu pojawiła się

wkrótce na zachód.

informacja, że przygląda mu się Manchester City.

9


Levadia będzie główny rywalem Flory do zdobycia mistrzostwa Ott Järvela to dziennikarz portalu "soccernet.ee". W wywiadzie obszernie opowiada o poprzednim i nadchodzącym sezonie. Wskazuje cele poszczególnych klubów i piłkarzy wartych uwagi. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Czy poziom spotkań w sezonie 2020 był dla ciebie satysfakcjonujący? Generalnie tak. Estoński ZPN wsparł finansowo wszystkie sześć klubów, które nie zakwalifikowały się do europejskich pucharów, więc mogły one zakontraktować dodatkowych zawodników. Efektem tego było mniej jednostronnych starć. Faworyci musieli włożyć więcej wysiłku, by wygrać ze słabszymi zespołami. Który mecz poprzedniego sezonu uważasz za najlepszy? Bardzo podobał mi się mecz, w którym Flora pokonała 1­0 Paide. Jeżeli Paide, by wtedy wygrało, mogłaby nawiązać walkę z Florą. Emocje sięgały zenitu. Mecz stał na dobrym poziomie, tempo gry było wyjątkowo wysokie. Najładniejszy gol poprzedniego sezonu to… Trafienie Henriego Järvelaida z Flory Tallin przeciwko JK Narvie Trans. Który mecz w historii Premium Liigi zapadł ci najbardziej w pamięć? Jest kilka takich wspomnień, ale wskazałbym na ostatnią kolejkę sezonu 2016, ponieważ zespoły z TOP4 zmierzyły się w niej między sobą. Trzy z nich wciąż miały szanse na tytuł. Był to bardzo

10

Piłkarska Estonia

ekscytujący moment. Flora chciałaby w końcu osiągnąć sukces w Europie. Czy „Kaktusy” mierzą w awans do fazy grupowej Europa Conference League? Tak, Flora dała jasno do zrozumienia, że ich celem jest zostanie pierwszą drużyną, która awansuje do fazy grupowej europejskich pucharów. Czy liczne wzmocnienia pomogą Levadii w osiągnięciu dobrych wyników? Myślę, że tak. Największym wyzwaniem dla Levadii będzie utrzymanie w zespole dobrych nastrojów w sytuacji, gdy co tydzień, któryś z piłkarzy będzie musiał pogodzić się z tym, że nie wyjdą na boisko. Według mnie Levadia będzie głównym rywalem Flory do zdobycia mistrzostwa. Paide i Nõmme Kalju były również aktywne zimą na rynku transferowym. Jak ocenisz ich ruchy? W mojej opinii oba kluby były raczej nieaktywne w trakcie okna transferowego. Przynajmniej jeśli porównamy ich ruchy do ruchów Flory, którą ściągnęła Henrika Ojamę i Sergei’a Zenjova, czy Levadii, które zakontraktowało aż dwunastu nowych piłkarzy.


Paide ma za sobą dwa bardzo dobre sezony, jednak pomimo dobrych nastrojów, trudno im będzie osiągnąć coś więcej. Jeżeli chodzi o Kalju, to trener Sergey Frantsev preferuje konkretny styl i ma do tego odpowiednich piłkarzy. Choć wątpię, by „Różowe Pantery” liczyły się w walce o tytuł. Miejsce na podium będzie dla nich sukcesem. Narva Trans w poprzednim sezonie była dużym rozczarowaniem. Czy jest w stanie powalczyć o podium w najbliższym sezonie? Nie mają żadnych szans na podium, nawet miejsce w TOP6 byłoby pewną niespodzianką. Klub nie ma dyrektora sportowego i dlatego nie dokonuje solidnych wzmocnień Który klub może być odkryciem następnego sezonu? TJK Legion nieźle wyglądało w drugiej połowie sezonu 2020. Sądzę, że „Legioniści” i Tartu JK Tammeka mogą wkraść do TOP4, jeśli Paide i Kalju będą

Któremu zawodnikowi lub którym zawodnikom warto przyglądać się w sezonie 2021? Pomocnik Flory Tallin Markus Soomets w poprzednim sezonie zadebiutował w kadrze i pokazał, że może w przyszłości stać się klasowym pomocnikiem. Obrońca Abdul Razak Yusif z Ghany od sierpnia gra w Paide i miło jest przyglądać się jego rozwojowi. Patrick Veelma i Mihkel Järviste mogą w tym sezonie stać gwiazdami Tartu JK Tammeki. Co może osiągnąć Paide i inny trzeci zespół w następnych kwalifikacjach w europejskich pucharach? Jeśli przejdą pierwszą rundę, będzie to sukces. Paide nie będzie rozstawione, więc może trafić na ciężkiego rywala.

11


Towar wciąż egzotyczny. Estońscy piłkarze w Ekstraklasie. Autor: Jan Gawlik

@GawlikJan

Gdy myślimy o polskiej Ekstraklasie,

znaczącymi postaciami. Ranking ten

Kalju notował po 12 asyst w ligowym

nie myślimy o piłkarzach z Estonii. Na

obejmuje pięciu najlepszych

sezonie! Do tego wyniku nie zbliżył się

przestrzeni wielu lat nad Wisłą grali

Estończyków, występujących na

w Polsce. Choć z miejsca wywalczył

przede wszystkim litewscy i łotewscy

polskich boiskach na przestrzeni

sobie miejsce w podstawowym

zawodnicy. W tym sezonie

dekady, czyli dokładnie połowę,

składzie Górnika, to swoimi rajdami

przedstawicieli państw bałtyckich w

która biegała po ekstraklasowej

lewą flanką i asystami nie pomógł

Polsce nie zabrakło, ale są to tylko

murawie.

zabrzanom w utrzymaniu się w elicie. W piętnastu meczach rundy

Litwini i Łotysze. Na Estonię polskie kluby otworzyły się bardzo późno, bo

5. Ken Kallaste, Górnik Zabrze

wiosennej zaliczył tylko jedną asystę,

dopiero w drugiej dekadzie XXI

(styczeń ­ lipiec 2016), Korona Kielce

po wrzutce z rzutu rożnego na głowę

wieku. Przez dziesięć lat w naszej

(2016 ­ 2019) ­ mecze i gole w

Bartosza Kopacza w meczu z Lechią

elicie grało dziesięciu Estończyków.

Ekstraklasie ­ 82/2.

Gdańsk, który "Górnicy" zremisowali 1­1. Po spadku 14­krotnych Mistrzów

W większości jednak nie trafiali nad

12

Wisłę wprost z Premium Liigi. Nieliczni

W tym rankingu nie znalazł się Sergei

Polski trafił do Korony, gdzie spędził

zostali zapamiętani na dłużej przez

Zenjov, występujący w latach 2017 ­

trzy sezony. Pierwsze dwa sezony w

kibiców, zaś większość po prostu

2019. 87­krotny reprezenant Estonii,

stolicy województwa

przyjechała tu na chwilę i wyjechała

kluczowy zawodnik kadry w

świętokrzyskiego może uznać za

dość szybko, jak znaczna część

pamiętnych eliminacjach do EURO

udane. W premierowej, pełnej

estońskich piłkarzy.

2012. Po urodzonym w Parnawie

kampanii w Ekstraklasie rozegrał 24

skrydłowym zarówno kibice Cracovii,

mecze i zaliczył dwie asysty w

Typowi reprezentanci Estonii w

jak i fani estońskiej piłki mogli się

wygranym 4­1 spotkaniu z Lechem

znamienitej części swojej kariery

spodziewać więcej niż tylko cztery

Poznań i przegranym 1­2 starciu ze

piłkarskiej bardzo często zmieniają

gole i dwie asysty w 39 meczach. W

Śląskiem Wrocław. Choć przez 14

kluby. Tacy przyjechali też do Polski.

zestawieniu znalazł się natomiast Ken

gier z rzędu grał od deski do deski, to

Gracze z Estonii, którzy grali w

Kallaste. Syn Risto Kallaste, byłego

w listopadzie stracił miejsce w

Ekstraklasie, w kadrze byli

reprezentanta Estonii, który wsławił

składzie. Grał wówczas

znaczącymi postaciami przez wiele

się dalekimi, ekwilibrystycznymi

sporadycznie. Przeważnie siedział na

lat, także wtedy, kiedy reprezentacja

rzutami z autu. Ken nie nauczył się

ławce. Podstawowym zawodnikiem

Estonii zagrała w barażach o EURO

jednak tej umiejętności.

Korony został ponownie w kwietniu

2012, które w przeciwieństwie do

Wychowanek Flory, który znaczną

2017 roku. Był nim przez kolejny

sąsiadów z południa, przegrali

część swojej seniorskiej kariery spędził

sezon, który dla reprezentanta Estonii

sromotnie, 1­5 w dwumeczu z Irlandią

u rywala zza miedzy, Nomme Kalju, z

był najlepszym w Polsce.

(0­4 w pierwszym spotkaniu i 1­1 w

którym w 2012 roku zdobył

Prowadzona przez Gino Lettieriego

rewanżu ­ przyp.red.). Ci zawodnicy,

Mistrzostwo, a trzy lata później

Korona, skazywana przez wielu

pamiętający tamte eliminacje i

Puchar Estonii. Do Polski przyszedł z

ekspertów na spadek, poprawiła

barażowy pojedynek z

opinią przebojowego lewego

osiągnięcie Macieja Bartoszka z

reprezentantami Zielonej Wyspy, w

obrońcy, asystującego, ale i czasem

poprzedniego sezonu i uplasowała

Ekstraklasie przez moment byli

strzelającego gole. Warto zaznaczyć,

się dwie pozycje wyżej, na szóstym

że w sezonie 2013 i 2014 w barwach

miejscu. Kallaste rozegrał 31


meczów, strzelił jednego gola i

przegrali wszystkie mecze, zaś Pikk w

Camary. Dzięki temu Miedź wygrała z

zaliczył cztery asysty. Swoją

spotkaniu z Portugalią strzelił

Cracovią u siebie. Po spadku

debiutancką bramkę w Ekstraklasie

samobója, to tamte Mistrzostwa

legniczan do Fortuna 1.ligi został w

zdobył w wygranym 3­2 u siebie

pozwoliły mu się rozwinąć. Po 3,5

Legnicy. Po powrocie na zaplecze

starciu z Legią Warszawa. Warto też

roku w Levadii, z którą dwukrotnie

elity Pikk był jej podstawowym

dodać, że Estończyk podczas pobytu

sięgnął po tytuł najlepszej drużyny w

graczem. Zagrał w 28 spotkaniach.

w Polsce dostał też jedyną czerwoną

kraju oraz po Puchar i Superpuchar

Strzelał gole w meczach z Bruk­Bet

kartkę w swojej karierze. Było to w

Estonii, trafił do białoruskiego

Termalicą Nieciecza i GKS­em

meczu z Legią przy Łazienkowskiej.

potentata, BATE Borysów, gdzie

Bełchatów i dołożył trzy asysty w

Po jego faulu na Cafu sędzia Piotr

spędził półtora roku. W tym czasie

starciach z Wartą Poznań, Chrobrym

Lasyk podyktował rzut karny, który

dwa razy zdobył Mistrzostwo i raz

Głogów i Olimpią Grudziądz. Choć

wykorzystał Miroslav Radović. W

Superpuchar Białorusi. Do Polski trafił

ekipa z Legnicy awansowała do

swoim ostatnim sezonie w Kielcach

jednak ze słowackiego średniaka,

baraży o Ekstraklasę, ostatecznie nie

Kallaste częściej niż na boisku

MFK Ruzomberok. Pozyskała go

powróciła do elity. Pikk odszedł więc

przebywał na trybunach,

Miedź Legnica, do której trafił też

do Finlandii. Przez niespełna pół roku

okazjonalnie na ławce. Trafił jednak

jego rodak, Henrik Ojamaa.

grał w Kuopion Pallosuera, z którym

do siatki w wygranym 3­1 spotkaniu z

Dlaczego Pikk jest wyżej w tym

występował w eliminacjach do Ligi

Zagłębiem Sosnowiec. Po odejściu z

rankingu niż Zenjov, czy Kallaste?

Europy. Od stycznia jest piłkarzem

Korony został w Polsce. Wrócił na

Dlatego, że urodzony w Tartu lewy

Diósgyori VTK. Pobyt w Polsce z

Śląsk, ale nie do Górnika Zabrze, tylko

obrońca pokazał w Ekstraklasie

pewnością pomógł mu się

do pierwszoligowego GKS­u Tychy.

pełnię swoich umiejętności.

odbudować.

Tam był tylko rezerwowym. Choć

Przychodził do Polski po przeciętnych

sezon zaczął jako podstawowy

sezonach na Białorusi i Słowacji.

3. Henrik Ojamaa, Legia Warszawa

zawodnik, po drugiej kolejce usiadł

Choć pierwszy miesiąc spędził na

(2013­2014), Miedź Legnica (2018 ­

na ławce, z której podniósł się

ławce, to w swoim drugim meczu w

2020) ­ mecze i gole w Ekstraklasie ­

dopiero po trzech miesiącach. Swój

Ekstraklasie zaliczył asystę przy golu

69/5, mecze.

ostatni mecz nad Wisłą rozegrał

Rafała Augustyniaka, który przesądził

4.czerwca 2020 roku z ekipą z

o zwycięstwie Miedzi 3­2 w

Jedyny piłkarz z tego zestawienia,

Sosnowca. W lipcu wrócił do klubu,

Białymstoku z Jagiellonią. W kolejnym

który nie ma ani jednego meczu w

którego jest wychowankiem. Choć z

meczu Pikk odwdzięczył się jeszcze

Premium Liidze. Ojamaa może się

Florą zdobył Mistrzostwo, nie był jej

jednym ostatnim podaniem. Tym

pochwalić jedynie siedmioma

kluczowym zawodnikiem. Rozegrał

razem w wygranym 2­0 spotkaniu z

meczami i jednym golem w

tylko trzy ligowe mecze, notując

Zagłębiem Lubin. Reprezentant

nieistniejących już rezerwach Flory

jedną asystę. Mało, jak na 46­

Estonii miał pewny plac u Domnika

Tallinn w 2007 roku. Piłkarski

krotnego reprezentanta Estonii.

Nowaka do listopada. Potem znów

obieżyświat. Do Legii trafił w wieku 22

usiadł na ławce, a jeśli meldował się

lat jako wielki talent i przyszłość

na murawie, to wchodząc na

estońskiej piłki. Przed występami w

ostatnie minuty. Podstawowym

Polsce grał w młodzieżówce Derby

zawodnikiem "Miedzianki" stał się w

County, Stafford Rangers, Alemanii

kwietniu. I odwdzięczył się najlepiej

Aachen, Fortunie Sittard,

Jeden ze zdolniejszych estońskich

jak tylko mógł. 5.kwietnia kibice w

Rovaniemen Palloseura i Motherwell.

piłkarzy ostatnich lat. Wielokrotny

Legnicy obejrzeli "Artur Pikk show". W

Przed przyjściem do Ekstraklasy

reprezentant estońskich

36.minucie meczu z Cracovią

zaliczył fantastyczny sezon w Scottish

młodzieżówek. Wraz z kadrą U19

wykorzystał podanie Ojamy i strzelił

Premiership. W 37 meczach strzelił

uczestniczył w Mistrzostwach Europy

swojego pierwszego gola na polskich

cztery gole i zaliczył 16 asyst. Swój

U19 u siebie. Choć podopieczni Arno

boiskach, a pięć minut później

talent i klasę potwierdził przy

Pijpersa strzelili tylko jednego gola i

asystował przy bramce Joana

Łazienkowskiej. Z miejsca wywalczył

4. Artur Pikk, Miedź Legnica (2018 ­ 2020) ­ mecze i gole w Ekstraklasie ­ 21/1.

13


2. Sergei Pareiko, Wisła Kraków (2011

Choć Wisła grała coraz gorzej, to

wtedy trafił do Ekstraklasy, jego

­ 2013) ­ mecze i gole w Ekstraklasie

Pareiko był jednym z jej jaśniejszych

kariera wyglądałaby zupełnie

­ 64/0.

punktów. Przez dwa kolejne sezony

inaczej. Wylądował jednak w

był niekwestionowanym numerem

średniaku rosyjskiej elity, Amkarze

Pierwszy estoński piłkarz w

jeden i nauczycielem dla Filipa Kurto,

Perm, gdzie występował razem z

Ekstraklasie. Legenda estońskiej piłki.

Michała Miśkiewicza i Gerarda

Januszem Golem i Jakubem

Pierwszy bramkarz w historycznych

Bieszczada. Stracił miejsce w

Wawrzyniakiem. Czas spędzony w

eliminacjach do EURO 2012. Do Wisły

podstawowym składzie pod koniec

Rosji był dla niego średnio udany.

trafił z rosyjskiego średniaka, Tomu

sezonu 2012/13, gdy zerwał więzadła

Trafił tam jako lider reprezentacji,

Tomsk. Wcześniej występował m.in.

krzyżowe. Po wyleczeniu kontuzji

którą doprowadził do baraży o EURO

w Rotorze Wołgograd, Levadii,

usiadł na ławce rezerwowych, z

2012. W ciągu trzech lat w Amkarze

włoskim czwartoligowcu, Casale

której już się nie podniósł. Dał się

miał tak naprawdę jeden udany

Calcio oraz w Tallinnie Sadam i KSK

zapamiętać jako piłkarz wybuchowy,

sezon, 2012/13. Wówczas zagrał w 27

Vigri Tallinn. W lutym minie 10 lat od

nie potrafiący powstrzymać emocji.

ligowych meczach, strzelił dwa gole i

jego debiutu w Ekstraklasie. Stało się

Szczególnie widać było to w

zaliczył cztery asysty. Przechodząc

to dokładnie 25.lutego w Gdyni.

meczach podwyższonego ryzyka, jak

do Piasta Gliwice miał pokazać to,

Wisła wygrała z Arką, a Pareiko

z Legią Warszawa. Po odejściu z Wisły

co w reprezentacji. Udało się.

zachował czyste konto.

grał w Wołdze Niżny Nowogród, z

Vassiljev z miejsca wywalczył sobie

Doświadczony golkiper zapewnił

którą spadł z Premier Ligi. Na koniec

miejsce w pierwszej jedenastce

spokój w bramce "Białej Gwiazdy", z

kariery wrócił do Levadii. Obecnie

"Piastunek". Do Ekstraklasy przyszedł

którą sięgnął po Mistrzostwo Polski.

pracuje tam jako dyrektor sportowy,

w trakcie sezonu 2014/15. W debiucie

Zasłynął jako specjalista od bronienia

zaś od lipca do grudnia 2016 roku

z Zawiszą Bydgoszcz doznał kontuzji

rzutów karnych. Warto również

pomagał Igorowi Prinsowi w

kolana, która wykluczyła go z gry na

zaznaczyć, że podczas pobytu w

prowadzeni pierwszego zespołu. W

półtora miesiąca. Potem na dobre

Krakowie popisał się asystą w

piłkę gra także jego syn, Daniil.

wskoczył do jedenastki gliwiczan.

wygranym 2­0 meczu z Jagiellonią

Pareiko junior jest golkiperem drużyny

Błysnął pod koniec sezonu, w rundzie

Białystok. Zdarzały mu się także i

U17 Levadii i reprezentantem Estonii

finałowej. W trzech meczach z rzędu,

błędy, jak w przegranym w

do lat 16.

z Ruchem Chorzów, GKS­em Bełchatów i Podbeskidziem Bielsko­

dramatycznych okolicznościach spotkaniu decydującej rundy

1. Konstantin Vassiljev, Piast Gliwice

Biała strzelił cztery gole i zaliczył dwie

eliminacji Ligi Mistrzów z APOEL­em

(2014 ­ 2015 i 2017 ­ 2019),

asysty. W swoim pierwszym sezonie

Nikozja. Pareiko zrehabilitował się

Jagiellonia Białystok (2015 ­ 2017) ­

na polskich boiskach zagrał w 25

jednak w fazie grupowej Ligi Europy.

mecze i gole w Ekstraklasie ­ 115/26.

meczach, strzelił pięć goli, dokładając do tego pięć ostatnich

Prowadzona wówczas przez

14

Kazimierza Moskala Wisła

Najlepszy estoński piłkarz w historii

podań. To wystarczyło, by przejść do

awansowała do 1/16 finału po

Ekstraklasy. Ale i zarazem najbardziej

Jagiellonii Białystok, wówczas

zwycięstwie z Twente Enschede, w

pechowy. Do polskiej ligi trafił o co

czołową drużynę ligi. W stolicy

którym Pareiko zaliczył asystę przy

najmniej pięć lat za późno. Gdyby

Podlasia przeżył swój najlepszy okres

bramce Tsvetana Genkova. Do tego,

trafił wcześniej, dzisiaj grałby w

w Polsce. W pierwszym sezonie w

by awansować wygrana z

topowej europejskiej lidze. A tak

Białymstoku rozegrał 35 meczów,

Holendrami nie wystarczyła.

Vassiljev trafił nad Wisłę jako piłkarz

strzelił siedem goli i miał dziesięć

Potrzebny był remis Odense z

już ukształtowany. Swoją grą

asyst. Jak się okazało, był to dopiero

Fulham. Gdy ten został osiągnięty,

czarował kibiców Legionu i Levadii.

przedsmak. W kolejnym grał

krakowianie mogli świętować. W

Potem trafił do Słowenii, gdzie

fantastycznie. W 32 meczach

fazie pucharowej pechowo odpadli

również błyszczał. W kraju nieco

trzynastokrotnie trafił do siatki i

ze Standardem Liege. Rywale

ludniejszym od Estonii grał w NK

zaliczył czternaście asyst. Choć nie

awansowali tylko ze względu na

Nafta 1903 i FC Koper. Z Bałkanów

udało mu się ustrzelić hat­tricka,

korzystny bilans goli na wyjeździe.

wyjechał w 2011 roku. Może gdyby

to dublety, zarówno bramkowe,


jak i asystowe zdarzały mu się bardzo

Warto też dodać, że w trakcie

ważne role w swoich zespołach, dla

często. Nie sposób wszystkich

kampanii leczył też kontuzję. W

Ekstraklasy Estończycy wciąż są

wymienić. Jego strzały z dystansu i

kolejnym sezonie podopieczni

towarem egzotycznym i kojarzącym

rzutu wolnego były postrachem dla

Waldemara Fornalika wywalczyli

się często z brakiem jakości i

ligowych bramkarzy. Mimo to nie

historyczne Mistrzostwo Polski, ale

umiejętności. Taki pogląd wynika

został Piłkarzem Roku w Ekstraklasie.

Vassiljev został odsunięty od drużyny.

głównie z tego, że Premium Liiga jest

Przegrał z Vadisem Odjdiją­Ofoe.

Grał tylko w występujących w

jedną z najgorszych lig na Starym

Belg zdobył Mistrzostwo i tytuł

okręgówce rezerwach gliwiczan.

Kontynencie. Jej poziom często jest

najlepszego gracza ligi, a

Mimo to nadal był powoływany do

wyśmiewany z powodu wysokich

Vassiljevowi musiało wystarczyć

reprezentacji, w której grał w

wyników, jakie padają w meczach

wicemistrzostwo Polski i drugie

wyjściowej jedenastce. Cesarz Estonii

ligowych, czy pucharowych. Mimo

miejsce w plebiscycie. Kibice "Dumy

był niczym Imants Bleidelis, który

to, nawet drużyny z zaplecza polskiej

Podlasia" nadali mu tytuł Cesarza

pomimo braku gry w Southampton

elity, dla których Premium Liiga

Estonii. Będąc na Gali Ekstraklasy w

(wychowanek Skonto Ryga grał w

mogłaby stać się dobrym miejscem

2017 roku zapytałem Vassiljeva, czy

ekipie "Świętych" w latach 1999 ­

do wyławiania niezłych piłkarzy,

gdyby był co najmniej pięć lat

2002 i przez ten czas rozegrał tylko

rzadko sięgają po zawodników z ligi

młodszy, to pakowałby walizki i

dwa mecze, a i tak był powoływany

estońskiej. Trudno się jednak nie

grałby ze swoim rodakiem,

do łotewskiej kadry ­ przyp. red.).

dziwić, że ten kierunek jest dla

Ragnarem Klavanem w Liverpoolu,

Jego męczarnie skończyły się w 2019

pierwszoligowców spalony. Poza

albo w innym klubie z ligi TOP 5 w

roku. Wówczas wrócił do ojczyzny,

Mosnikovem, Ojamą, Pikkiem i

Europie. Moje pytanie skwitował

zasilając szeregi Flory. Pomimo 36 lat

Kallaste, mającymi występy w

uśmiechem. Zamiast Liverpoolu, czy

na karku wciąż jest kluczową

Ekstraklasie, po boiskach 1.ligi biegali

topowej ligi wrócił do Piasta. Nie

postacią "Kaktusów". Po powrocie do

Igor Subbotin i Artjom Artunin, którzy

błyszczał już jednak jak dawniej. W

Premium Liigi rozegrał w niej 57

również grali w Miedzi, tyle że w 2016

23 meczach ligowych strzelił tylko

spotkań, 22 razy trafił do siatki i 27

roku i Albert Taar, który dwa lata

jednego gola, dokładając taką

razy asystował! To wiele mówi o jego

wcześniej trafił do Wisły Płock.

samą liczbę asyst. Jego podanie do

klasie. W nadchodzącym sezonie

Zarówno Subbotin, Artunin, jak i Taar

Karola Angielskiego dało

także będzie kluczowym graczem

mieli przetarcie ligowe i

"Piastunkom" remis 2­2 we Wrocławiu

Flory, z którą dwukrotnie sięgnął po

reprezentacyjne (poza Taarem, który

ze Śląskiem. Punkt gliwiczanom dała

Mistrzostwo, a raz po Puchar i

grał wyłącznie w młodzieżówkach ­

też jego bramka w Kielcach z

Superpuchar Estonii.

przyp. red.), ale na zapleczu polskiej

Koroną. Vassiljev trafił do siatki osiem

elity sobie nie poradzili. Subbotin

minut po wejściu na boisko. Jak się

Pomimo, że polska liga w drugiej

rozegrał jedenaście, Taar siedem, a

okazało, był to jego ostatni gol na

dekadzie otworzyła się na

Artunin cztery mecze, w których

polskich boiskach. W sezonie 2017/18

Estończyków, a ci odgrywali często

strzelił jednego gola.

coraz częściej siedział na ławce.

15


Estończycy z przeszłością w Polsce Kilku Estończyków grających niegdyś w Polsce odpowiedział na kilka pytań przed rozpoczęciem nowego sezonu. Porównali między innymi infrastrukturę w Estonii z tą w Polsce. Wskazali również cele swoich drużym na najbliższy rok. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Piłkarska Estonia

Henrik Ojamaa (obecnie Flora Tallin,

Celem jest obrona mistrzostwa i

ale radzimy sobie i jesteśmy

kiedyś Legia Warszawa, Miedź

historyczny sukces w europejskich

wdzięczni fanom za to, że nas

Legnica i Widzew Łódź)

pucharach, a ja chcę w tym jak

wspierają. Po prostu piłka nożna w

najbardziej pomóc.

Polsce jest o wiele popularniejsza.

Co może zachęcić polskich kibiców

Jakie są wasze cele na sezon 2021?

do oglądania Premium Liigi w

Igor Subbotin (obecnie Nõmme

Chcemy wygrać w Puchar Estonii, a

sezonie 2021?

Kalju, kiedyś Miedź Legnica)

następnie zdobyć mistrzostwo.

bardzo wyrównany, ponieważ

Co może zachęcić polskich kibiców

Konstantin Vassiljev (obecnie Flora

czołowe kluby dokonały ciekawych

do oglądania Premium Liigi w

Tallin, kiedyś Jagiellonia Białytsok i

transferów. Poza tym w lidze jest

sezonie 2021?

Piast Gliwice)

wielu młodych i utalentowanych

Myślę, że to, czy ktoś zainteresuje się

zawodników.

naszą ligą, zależy od tego, jak bardzo

Co może zachęcić polskich kibiców

Jak wygląda liga estońska od strony

lubi piłkę. Jeżeli żyjesz futbolem, to

do oglądania Premium Liigi w

organizacyjnej? Jakbyś to porównał

obejrzysz każde możliwe rozgrywki.

sezonie 2021?

z Polską?

Premium Liiga może być jedynie

Nie łatwo jest ją zareklamować, ale

Mogę mówić tylko na podstawie

dobrą odskocznią, bo każdy wie jaki

to dobra liga dla osób, które są

tego co mamy we Florze. Posiadamy

poziom sportowy w niej panuje.

zainteresowane nie tylko Ekstraklasą i

duży stadion, dwa boiska z naturalną

Jak wygląda liga estońska od strony

topowymi ligami europejskimi, ale

nawierzchnią, dwa boiska ze

organizacyjnej? Jakbyś to porównał

również

sztuczną nawierzchnią i jedno boisko

z Polską?

obserwowaniem rozwijających się lig.

kryte, więc warunki są na naprawdę

Jeżeli chodzi o organizację, to jest

Można też poznać specyfikę ligi, a

bardzo wysokim poziomie, nawet w

całkiem podobnie. Każdy robi to co

także trafić na talenty, które w

porównaniu do Ekstraklasy.

ma robić. Oczywiście w Estonii nie

przyszłości mogą zagrać w silnych

Jakie są wasze cele na sezon 2021?

mamy aż tylu kibiców na stadionach,

ligach europejskich.

Myślę, że najbliższy sezon będzie

16


Do tego w lidze estońskiej występuje

Zeenjov czy ja. Wszystkie mecze są

sam poziom sportowy. Jeśli w innych

obecnie chyba ośmiu piłkarzy, którzy

dostępne online za darmo, więc

estońskich miastach powstaną takie

grali w Polsce. Grali w różnych

stosunkowo łatwo można obejrzeć

stadiony jak A. Le Coq Arena, to jest

klubach, więc duża część

Premium Liigę.

szansa na to, że one przyciągną

polskich kibiców może obejrzeć w

Jak wygląda liga estońska od strony

kibiców. Nie muszą być to duże

akcji piłkarzy, którzy występowali w

organizacyjnej? Jakbyś to porównał

stadiony. Ważne, żeby były nowe i

ich

z Polską?

typowo piłkarskie. Polską ekstraklasę,

drużynach.

Jeśli chodzi o względy organizacyjne

jeśli chodzi o stadiony, można

Jak wygląda liga estońska od strony

w lidze estońskiej to jest okej.

porównywać do topowych lig w

organizacyjnej? Jakbyś to porównał

Premium Liidze jest jednak trudno

Europie. Wszystkie kluby mają

z Polską?

konkurować z polską ligą. Dopiero od

nowoczesne areny, bądź je budują.

Z każdym rokiem organizacja ligi

niedawna wszystkie zespoły w elicie

Do tego wielu kibiców chodzi na

estońskiej jest coraz lepsza. Ciężko

są w pełni profesjonalne. Pozytywem

mecze. Gdy grałem w Polsce, byli oni

porównać ją z

jest to, że infrastruktura z roku na rok

dużym wsparciem. Bardzo mi się to

polską ligę, ze względu na inne różne

jest co raz lepsza.

podobało. W Estonii tego brakuje.

możliwości finansowe. W Polsce są

Jakie są wasze cele na sezon 2021?

Plusem u nas jest to, że wszystkie

też lepsze stadiony, na

Chcemy cieszyć się grą, strzelać

mecze można obejrzeć w telewizji

innym poziomie jest otoczka

bramki i wygrywać mecz po meczu.

lub internecie, i to za darmo.

medialna. Generalnie liga estońska

Mam też nadzieję, że pomimo

Mówił Pan o polskich kibicach. Jak

się rozwija,

panującej pandemii, kibice w końcu

wspomina Pan atmosferę panującą

dużo meczów jest dostępnych przez

wrócą na trybuny.

przy ul. Reymonta?

internet, a niektóre w telewizji.

Zagrać na tym stadionie to coś

Patrząc

Sergei Pareiko (obecnie dyrektor

wspaniałego. Atmosfera i sposób

całościowo na to jakie są możliwości,

sportowy FCI Levadii Tallin, kiedyś

kibicowania są tam niesamowite. Ten

to ludzie którzy pracują nad

Wisła Kraków)

doping był ogromnym wsparciem

rozwojem tej

dla zespołu w ciężkich chwilach.

ligi robią duże postępy.

Co może zachęcić polskich kibiców

Trzeba też docenić fakt, że kibice

Jakie są wasze cele na sezon 2021?

do oglądania Premium Liigi w

zawsze byli z nami w trudnych

Chcemy wygrać wszystkie mecze w

sezonie 2021?

momentach. Pomimo niepowodzeń,

roku 2021. Fajnie, gdyby udało się

Myślę, że liga będzie bardziej

wspierali nas. Mam duży szacunek

nam

wyrównana. Zespoły z dołu tabeli

dla wszystkich, którzy przychodzą na

awansować do fazy grupowej w

zbroją się i sprowadzają niezłych

stadion i wydają swoje pieniądze,

europejskich pucharach. Jest to na

piłkarzy. Ciężko będzie z kimś wygrać

aby tak kibicować.

pewno jeden z

po 5 lub 6:0 tak jak w poprzednich

Jakie są wasze cele na sezon 2021?

celów na ten sezon. Zobaczymy czy

latach. W tym sezonie rywalizacja

Jak zawsze, chcemy zdobyć

się uda.

będzie ciekawsza. Więcej niż cztery

mistrzostwo. Każde miejsce oprócz

zespoły powalczą o mistrzostwo kraju

pierwszego będzie dla nas

Sander Puri (obecnie TJK Legion,

i będzie to dodatkowa presja dla

katastrofą. Jeżeli to się uda, to ja i

kiedyś Korona Kielce)

wszystkich. Szykuje się zacięta walka.

pozostałe osoby w klubie będą

Polscy kibice mogą też kojarzyć

zadowolone. Walka o złoty medal

Co może zachęcić polskich kibiców

niektórych zawodników z ekstraklasy.

nie będzie jednak łatwym zadaniem i

do oglądania Premium Liigi w

Jak wygląda liga estońska od strony

myślę, że to będzie dla nas trudny

sezonie 2021?

organizacyjnej? Jakby Pan to

sezon. Jeżeli chodzi o Puchar Estonii,

Sezon 2021 będzie na pewno

porównał z Polską?

to chcemy go zdobyć, żeby zagrać

wyrównany. Poza tym w lidze gra

Jest duża różnica pomiędzy ligą

w europejskich pucharach. Jeśli się

kilku zawodników z przeszłością w

estońską, a polską. W Polsce jest

do nich zakwalifikujemy, to będziemy

ekstraklasie, między innymi Konstantin

większe zainteresowanie kibiców,

chcieli dobrze wypaść w Europa

Vassiljev, Henrik Ojamaa, Sergei

lepsze stadiony, oprawa medialna i

Cofenrence League.

17


Polscy piłkarze w Estonii W ostatnich latach przez polskie kluby przewinęło się kilkunastu Estończyków . Ważnymi postaciami ekstraklasy byli na przykład Konstantin Vassiljev oraz Sergei Pareiko. Jednak w estońskiej Premium Liidze przez całe jej istnienie występowało tylko trzech Polaków. O tym w jaki sposób trafiali do Estonii i jak sobie w niej radzili, dowiecie się z poniższego tektu. Autor: Dawid Czemko Pierwszym polskim piłkarzem, który związał się z klubem Premium Liigi był Damian Jaroszewski, obecnie bramkarz czwartoligowego Orła Lubawka. 38 latek jest wychowankiem Górnika Wałbrzych. W 2001 roku trafił do Śląska Wrocław. Nie udało mu się jednak przebić do pierwszej jedenastki i rok później został wypożyczony do Levadii Tallin (wówczas Levadia Maardu). W Estonii spędził pół roku. Rozegrał 11 ligowych spotkań, w których cztery razy zachował czyste konto. W debiucie miał okazję zagrać w derbach stolicy. Flora pokonała wtedy 1­0 drużynę Jaroszewskiego. Po sześciu miesiącach gry w kraju Estów, polski golkiper wywarł na tyle dobre wrażenie, że władze klubu ze stolicy miały zamiar go wykupić. Jednak jak sam zawodnik przyznał w jednym z wywiadów, transfer zablokował… Grzegorz Schetyna (polityk był wówczas sponsorem klubu). Potem Jaroszewski jeszcze przez następne trzy lata grał w Śląsku. Następnie trafił do Lechii Zielona Góra, gdzie spędził 1,5 roku. Po trzech rundach spędzonych w klubie z woj. Lubuskiego powrócił do wspomnianego wcześniej Górnika Wałbrzych. Po jedenastu latach przerwy na estońskich ziemi ponownie pojawił się piłkarz z nad Wisły. Był nim wychowanek Pogoni Szczecin

18

@estonski_futbol Marcin Zomerski. Mając nieco ponad dwadzieścia lat dołączył do Nõmme Kalju. Jeszcze przed tym transferem, polski bramkarz był bliski przejścia do łotewskiego Gulbene. W Estonii spędził trzy miesiące. W drużynie „Różowych Panter” napotkał m.in. na Kena Kallaste czy też Hidetoshiego Wakui, jednego z najlepszych obcokrajowców w historii Premium Liigi. Po wyjeździe z Tallina długo pozostawał bez klubu. W 2013 roku trafił na testy do islandzkiego zespołu BÍ/Bolungarvík, lecz ostatecznie nie związał się na stałe z tym tajemniczym klubem. Niedługo potem zakończył zawodową karierę. Ostatnim Polakiem, który grał w lidze estońskiej jest obrońca Jeremiah Dąbrowski. 25 latek przed startem sezonu 2020 podpisał kontrakt z Viljandi JK Tulevik. Wcześniej występował w rezerwach fińskiego VPS. Pomimo tego, że drużyna z Viljandi dysponowała w poprzedniej kampanii bardzo wąską kadrą, Dąbrowski rozegrał tylko cztery ligowe spotkania. W sumie przebywał na boisku 152 minuty. Dwukrotnie wychodził na boisko w pierwszym składzie. Estoński portal soccernet.ee uznał polskiego obrońcę za jeden z najgorszych transferów sezonu.


To był dla nas udany sezon Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

Jeremiah Dąbrowski był w poprzednim sezonie zawodnikiem Viljandi JK Tulevik. Pierwszy polski zawodnik z pola w historii Premium Liigi w wywiadzie mówi między innymi o tym, jak liga radziła sobie z pandemią. Gdy trafiłeś do Estonii, w Europie zaczynała szaleć pandemia. Po rozegraniu pierwszej kolejki liga została zawieszona. Wróciliście do gry po kilku tygodniach przerwy. Jak funkcjonowałeś podczas lockdownu?

myślisz, co było tego powodem? To była decyzja trenera i nie chcę tego komentować. Oczywiście byłem i nadal jestem z tego powodu bardzo niezadowolony. Poprzedni sezon była dla ciebie

To był dla nas trudny czas. W szczególności dla obcokrajowców. Wszyscy Estończycy byli ze swoimi rodzinami, a my musieliśmy zostać w Viljandi. Panowała niepewność. Nie wiedzieliśmy kiedy to się skończy. Trener od przygotowania motorycznego wysyłał nam filmiki z ćwiczeniami, które mieliśmy zrobić. Mieliśmy konkretne plany treningowe. Czy podczas trwania sezonu czułeś się bezpieczny? Szczerze mówiąc, tak. Rozmiary pandemii zauważyłem dopiero po powrocie do Polski. Już po sezonie. Jak często byliście badani na obecność COVID­19? Byliśmy testowani co tydzień lub dwa. Mimo tego, że dysponowaliście wąską kadrą, rozegrałeś tylko cztery ligowe spotkania. Jak

i twojej byłej drużyny naprawdę udany. Pewnie wywalczyliście utrzymanie. W pewnym momencie nawiązaliście nawet kontakt z czołówką. Jak go oceniasz? To był dla nas bardzo udany sezon. Skończyliśmy rozgrywki na 6. miejscui. Viljandi wciąż gra w Pucharze Estonii (przyp. red. krajowy puchar jest w Estonii rozgrywany system jesień­ wiosna). Myślę, że wszyscy byli zadowoleni z tego co osiągnęliśmy. Chciałbym się ciebie zapytać o poziom organizacji ligi oraz samego klubu. Jak go oceniasz? Sama organizacja pozostawiała nieco do życzenia, szczególnie podczas lockdownu. Myślę jednak, że był to trudny czas dla wszystkich. Kontrakty w lidze estońskiej nie są zbyt wysokie. Czy klub oferował ci jednak coś oprócz

samego wynagrodzenia? Dostałem od klubu mieszkanie i mogłem raz dziennie zjeść w restauracji, która była naszym sponsorem. Miałem też dostęp do siłowni. Powróćmy do tematów związanych z piłką. Kto z twojej drużyny robił na Tobie największe wrażenie? Chyba nasz bramkarz (przyp. red. Karl Romet Nõmm). Kilka razy uratował nas od straty punktów. Gdyby nie on, nie bylibyśmy tak wysoko. Co możesz powiedzieć o infrastrukturze piłkarskiej i kibicach w Estonii? Infrastruktura stała na dobrym poziomie. Niestety większość meczów odbyła się bez kibiców, którzy wyglądali na mocno silnie związanych ze swoimi klubami. Czy podobało Ci się życie w Viljandi? Życie w Estonii z pewnością może być piękne. W czasach pandemii nie było jednak za ciekawie. Czasami bywało naprawdę ciężko. Jakie masz plany na przyszłość? Jestem w kontakcie z pewnymi klubami. Na razie nie mogę nic zdradzić.

19


Ats Purje – Ikona KuPS @M_Dubiczenko

Autor: Mateusz Dubiczeńko Finlandię od zawsze będzie kojarzył bardzo

Wybór padł na Veikkausliigę, gdzie tak jak sam

sentymentalnie i to nie tylko ze względu na klubowe

wspominał, wiedział o niewielkich zarobkach, lecz

wyniki i osiągnięcia. I tak, jak swój pobyt w tym kraju

kluczowe były regularne wypłaty. Osiadł w Kuopio, choć

zaczynał w Turku, tam tez po raz ostatni kopnął

nic nie wskazywało, że zapisze się w historii klubu takimi

futbolówkę na boisku.

zgłoskami.

W Veikkausliidze pojawił się w roku 2007, zmieniając

Początek był udany i bardzo szybko parafowano nową,

Levadię na Inter Turku. I był to strzał w dziesiątkę.

dłuższą umowę, na 2 lata. Zresztą z optymizmem

Estończyk debiutował spotkaniem z Rovaniemen

przyjmowano jego transfer ze względu na udany

Palloseura i szybko wpisał się na listę strzelców ustalając

wcześniej pobyt w Turku. Mimo to na forach kibicowskich

wynik spotkania na 3:1. Pod wodzą holenderskiego

pojawiały się komentarze o zbyt wolnej reakcji oraz

trenera – Joba Dragtsmy, z zaciągiem piłkarzy z kraju

częstych kombinacjach, poprzez które nie udawało się

tulipanów cały zespół spisywał się kapitalnie, co

wykończyć dogodnych sytuacji pod bramką rywali.

przyniosło efekt w postaci mistrzowskiego tytułu. Purje w

Oczekiwano więc z niecierpliwością najlepszego Purje

Finlandii przebywał jednak tylko dwa lata, by później

jakiego dotychczas w Finlandii znano.

spróbować sił w nieistniejącym już cypryjskim AE Pafos. Choć można było przypuszczać, że nominalny skrzydłowy Cypryjska przygoda nie była zła w wykonaniu Atsa, lecz

od początku pobytu w Kuopio, będzie miał kłopot po

problemem stały się kwestie finansowe. Klasycznie na

powrocie Hakoli, to udało się znaleźć na boisku miejsce

tamte lata 2010­2011 wypłacalność klubów w tych

dla obu graczy. Purje skorzystał z pecha innego kolegi i

rejonach bywała przeciętna. Na wypłaty należało

został przez trenera przesunięty do środka ataku w

oczekiwać znacznie dłużej. To był powód, przez który

miejsce Chibuike. Ats odpłacił się dziewięcioma golami w

Estończyk zaczął szukać punktu zaczepienia, czyli ligi, w

lidze, co było najlepszym wynikiem w KuPS. Złapanie takiej

której otrzyma pieniądze na czas i utrzyma formę.

dyspozycji strzeleckiej nieoczekiwanie zakończyło się brakiem nowej umowy dla reprezentanta Estonii.

20


fiaskiem i jak można przypuszczać w grę wchodziły tu

Skąd więc prozaiczna decyzja o powrocie do Estonii?

także kwestie finansowe.

Przede wszystkim rodzina, do której Purje mógł podróżować tylko raz na miesiąc. Ats twierdzi, że

W Kalju pełni optymizmu wystarczyło znów tylko na jeden

nadszedł czas, by więcej czasu poświęcić w

sezon, choć tutaj piłkarz jako jednego z winowajców

szczególności dzieciom.

wskazuje trenera Siergieja Frantseva. 35 latek nie gryzł się w język w jednym z wywiadów w krajowych mediach w

Finlandię opuszcza w glorii chwały i żegnany owacyjnie

ocenie Rosjanina. Zresztą niemal identyczne zdanie

przez kibiców klubu, w którym zanotował 206 spotkań. W

posiada o ostatnim swym szkoleniowcu w KuPS – Arne

30 letniej historii Veikkausliigi udało się to w sumie 14

Erlandsenie. Obu trafnie opisał jako trenerów starej szkoły, piłkarzom innych nacji niż Finlandia. W samym Kuopio jest u których niewielkie znaczenie ma boiskowe myślenie czy

absolutnym wyjątkiem, bo kolejny obcokrajowiec pod

dokładna analiza taktyczna. KuPS było dla przeciwników

względem liczby występów w żółto­czarnej koszulce to

łatwe do rozczytania i analizy, z meczu na mecz słabł

Babacar Diallo mający tych spotkań 95. Mówimy więc

mental w drużynie. Mimo to Purje trzymał się Kuopio, bo

absolutnie o swego rodzaju fenomenie, o historii

wskazywał na mniej presji czy stres, niezależnie czy wyniki

wyjątkowej, by na tak długo zagościć w księgach mistrza

były słabsze od oczekiwań.

kraju sprzed dwóch lat.

Mistrzostwo z roku 2019 traktuje jako swój ogromny sukces, Wprost pojawić się mogą komentarze o największym do którego stabilnie i długo dążył. Nie dziwi więc również

bohaterze dla fanów KuPS w XXI wieku. To wszystko to nie

rozczarowanie sezonem 2020, przegranym przez błędy

tylko kwestia boiskowej dyspozycji, bo Ats miewał wzloty i

trenera oraz, jak wskazuje sam piłkarz, spore zmęczenie

upadki. Chodzi jednak o pełne oddanie się klubowi i jego

mnóstwem spotkań włącznie z europejskimi pucharami.

fanom. Stały kontakt z nimi, zarówno podczas spotkań i

Purje jest niezadowolony nie tylko z wyniku zespołu, ale też przy świętowaniu bramek, ale też poza boiskiem. Historia tego jak rzadko pojawiał się na murawie.

kapitalna, również biorąc pod uwagę specyficzne podejście w Kuopio do obcokrajowców, którzy rzadko

Sentyment do Finlandii i najstarszego miasta w tym kraju

pozostają tam na bardzo długo.

może wiązać także z reprezentacją Estonii. Choć swoje bramki strzelał dla niej już siedem lat wcześniej to jedyny

Dwa lata po mistrzostwie Finlandii kończy się więc pewna

dublet jaki zanotował w narodowych barwach miał

era w klubie… Era, której symbolem pozostaną filmy z

miejsce właśnie w Turku, przeciwko reprezentacji Suomi.

dopingu na cześć Estończyka, a fani KuPS z pewnością będą teraz przyglądać się jego poczynaniom w Estonii.

21


Łotewski goleador Państwa bałtyckie, jak zwykło nazywać się Litwę, Łotwę i Estonię, ze względu na podobną wielkość, historię, kulturę czy położenie geograficzne zazwyczaj są wymieniane jednym tchem. Ma to swoje odzwierciedlenie także i w piłce nożnej. Reprezentacje wspomnianych krajów rozgrywają między sobą jeden z najstarszych pucharów Europy (Puchar Bałtyku), a ich futbolowa przeszłość od zarania dziejów jest nierozerwalnie związana ze sobą nawzajem. Autor: Rafał Kobza

@baltycki_futbol

Bałtycki Futbol

baltyckifutbol.pl

Naturalną sytuacją w obliczu tych wszystkich

Swój świetny instynkt strzelecki Čekulajevs ujawnił

czynników była obecność Litwinów, Łotyszy

jedak wcześniej, jeszcze na Łotwie, kiedy w 2007

i Estończyków w ligach innych państw bałtyckich.

roku na drugim poziomie rozgrywek strzelił aż 51

Dziś dominują trendy brazylijskie, bałkańskie czy

bramek dla Audy Ķekava. Szybko przykuł uwagę

afrykańskie, więc brakuje wyrazistych akcentów

grającej na najwyższym szczeblu FF Jurmali­VV.

z sąsiedzkich państw. Takich, jakim 10 lat temu był

Tam jednak nie poradził sobie tak dobrze

bohater tego tekstu, Aleksandrs Čekulajevs.

(23 mecze i zaledwie 3 trafienia) i jeszcze w 2008 roku został wypożyczony do klubu z trzeciej ligi

Urodzony w Rydze 35­latek w piłkę od kilku lat już

czeskiej ­ FK Náchod­Deštné. Po dobrym okresie

nie gra, ale w historii ligi estońskiej zapisał się po

gry (18 występów i 11 goli) wrócił do Jurmali,

dziś dzień. Od 2011 roku pozostaje rekordzistą jeżeli

ale po 6 meczach bez bramki wybył na Islandię.

chodzi o liczbę strzelonych bramek w jednym

Víkingur Ólafsvík miał z niego duży pożytek ­ w 17

sezonie ­ wówczas w barwach Narvy Trans strzelił

spotkaniach zaliczył 10 trafień i walnie przyczynił się

ich aż 46, co dało mu w Europie drugie miejsce

do awansu klubu na drugi poziom rozgrywek. Jego

ex­aequo z Cristiano Ronaldo, i tuż za plecami Leo

dobra postawa nie umknęła działaczom Narvy

Messiego (50). Poprawił tym samym rekord ligi

Trans, która zdecydowała się w 2011 roku

z 2005 roku, kiedy Tarmo Neemelo dla TVMK Tallinn

zakontraktować Łotysza.

strzelił 41 goli.

22


To co działo się z Čekulajevsem w tamtym sezonie

Po tak owocnym sezonie napastnik przykuł uwagę

jest do dziś niesamowitym wyczynem, choć nie

dużo silniejszych niż Narva klubów ­ był na testach

wszyscy uznali zdobycie 46 bramek za coś

w tureckim Trabzonsporze, niemieckim

niezwykłego. Ówczesny prezes Levadii Tallinn

MSV Duisburg i w polskiej Lechii Gdańsk.

Sergei Hohlov­Simson powiedział na koniec sezonu:

Finalnie nie dostał angażu w żadnej z tych drużyn

"Gdy widziałem go na własne oczy, nic nie

i wylądował na Malcie, w tamtejszej Valettcie. W

pokazał”. Z kolei trener Flory Tallinn Martin Reim

zaledwie 6 meczach strzelił 4 gole, i dalej ruszył w

dodał, że "rekord Meistriliigi jest niezwykły, ale to

świat. Odwiedził takie kraje jak Węgry, Tajlandię,

tylko statystyka. Był zupełnie niezauważalny

później ponownie Maltę i Wyspy Owcze. Nigdzie

przeciwko nam"! Nie brakowało też głosów,

jednak nie strzelał już tyle co w Audzie i Narvie.

że wyczyn Čekulajevs byłby zdecydowanie mniej

I chyba też nigdy potem nie wspiął się na podobny

okazały gdyby w lidze zabrakło całkowitych

poziom. Mimo niesamowitego sezonu w Estonii nie

"outsiderów" z Ajaxu Lasnamäe, którzy stracili aż 192

zdołał także zadebiutować w reprezentacji

bramki w 36 spotkaniach! Tylko tej drużynie

narodowej swojego kraju, ma na koncie występy

Čekulajevs w 4 spotkaniach wbił łącznie 18 goli.

jedynie w młodzieżówce U21.

Nie zmienia to jednak faktu, że trafienia Łotysza pomogły w zajęciu przez Narvę 3. miejsca

Obecnie Aleksandrs Čekulajevs realizuje się jako

w ligowej tabeli, a sam zespół okazał się

ojciec i agent piłkarski. Prowadzi swoją agencję

najskuteczniej grającą drużyną w całej stawce.

o nazwie MGC Sports Agency, a Estonia nadal

W 2011 roku strzelili aż 107 bramek, co daje

przewija się gdzieś w jego działaniach, na przykład

o 7 więcej niż druga pod tym względem Flora.

pracujący kilka miesięcy temu w Tallinie Kalev łotewski trener Dmitrijs Kalašņikovs jest klientem

Sam Łotysz również z dużym dystansem podchodzi

agencji Čekulajevsa. A kto wie, być może któregoś

do swojego osiągnięcia. Zapytany przeze mnie

razu za jego pośrednictwem do Estonii trafi

o ówczesne odczucia i dzisiejsze wspomnienia tego

następny Łotysz, który również narobi niemałego

sezonu, odpowiedział: "Czułem się wtedy dobrze,

zamieszania w lidze? Na to jednak musimy

ale to nic specjalnego". Nawet jeżeli przez

poczekać przynajmniej do 2022 roku, gdyż

Čekulajevsa przemawia skromność umniejszająca

obecnie w każdym z krajów bałtyckich kluby

jego dokonanie, to trwale zapisał się w historii ligi

chętniej sięgają po przybyszy z dalszych krajów,

estońskiej. Do dziś nie znalazł się nikt, kto przebiłby

niż od sąsiadów.

te osiągnięcie. Jeżeli nie zmieni się to także w nadchodzącym sezonie, to w tym roku rekord Łotysza obchodzić będzie swój jubileusz dziesięciolecia.

23


FC KURESSAARE

Kuressaare linnastaadion Pojemność: 1.000

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 1997 Miasto: Kuressaare Budżet: 350.000 euro Barwy: żółto­niebieskie Przydomek: Kure Internet: fckuressaare.ee E­mail: info@fckuressaare.ee Twitter: ­ Facebook: FC Kuressaare Instagram: @fckuressaare @estonski_futbol

HISTORIA KLUBU FC Kuressaare zostało założone w 1997 roku. Pierwszym prezydyntem klubu był Aivar Pohlak, obecny prezes Estońskiego Związku Piłki Nożnej. Popularni „Kure” awansowali do elity już trzy lata po zawiązaniu drużyny. W następnych latach stale balansowali pomiędzy pierwszym, a drugim szczeblem rozgrywkowym. W 2016 roku klub popadł w spory kryzys i znalazł się na moment w trzeciej lidze. Zespół z Saremy zdołał jednak przetrwać ten trudny okres i już po dwóch latach wrócił do Premium Liigi. POPRZEDNIE SEZONY FC Kuressaare ostatnie trzy sezony kończyło na miejscu barażowym. Zespołowi z Saremy udawało się jednak za każdym razem pokonać w dwumeczu drugą drużynę Esiliigi i pozostać w elicie. Ostatnio wyższość „Kure” uznać musiało Maardu Linnameeskond.

NADCHODZĄCY SEZON Jak co roku celem wyspiarzy będzie wywalczenie utrzymania. Nie będzie to jednak łatwe. Nie wiadomo, jak na postawę „Kure” wpłynie fakt, że trener Roman Kozhukhovskyi będzie jednocześnie pełnił rolę selekcjonera reprezentacji Estonii do lat 21. Przed Ukraińcem stoi duże wyzwanie. Musi pogodzić ze sobą pracę na dwóch stanowiskach jednocześnie. W Kuressaare po raz kolejny skorzystano z dobrych relacji z Florą Tallin i na Saremę w ramach wypożyczenia przyszło kilku interesujących zawodników. Jednym z nich jest młody napastnik Mattias Männilan, który w trakcie sezonu 2019/20 był wypożyczony z Flory do drużyny młodzieżowej Holstein Kiel. To on ma być odpowiedzialny za strzelanie goli. Ciekawym wzmocnieniem jest również ofensywny pomocnik Artjom Jermatsenko. 19­latek był w poprzednim sezonie gwiazdą Flory Tallin U21 oraz drugiej ligi estońskiej. Spośród zawodników związanych z „Kure” na stałe, należy przede wszystkim wyróżnić Sandera Lahta, który zdecydowanie wyróżnia się na tle swojej drużyny. Jest gwarantem goli i asyst, prawdziwą gwiazdą FC Kuressaare. Ważnymi postaciami zespołu są również pomocnik Sander Seeman i obrońca Märten Pajunurm. Obaj nie schodzą poniżej pewnego poziomu i dysponują sporym doświadczeniem.

24


Wyjątkowo oddani i zagorzali kibice to znak rozpoznawczy FC Kuressaare.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: ­

Puchar Estoni: ­

Superpuchar Estonii: ­

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (13): 2000­2001; 2003; 2005; 2007; 2009­2013; nieprzerwanie od 2018 Awanse (6): 1999; 2002; 2004; 2006; 2008; 2017 Spadki (5): 2001; 2003; 2005; 2007; 2013 DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

FC KURESSAARE W SEZONIE 2020 BRAMKI FC KURESSAARE Zdobyte ­ 28

Stracone ­ 63

NAJWIĘCEJ GOLI Sander Laht ­ 6 NAJWIĘCEJ ASYST Sander Laht i Silver Alex Kelder ­ 4 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Silver Alex Kelder ­ 12/0

25


FC KURESSAARE Chcemy się utrzymać Oliver Rass to wychowanek Flory Tallin, ale to w barwach FC Kuressaare debiutował w Premium Liidze. Pomocnik "Kure" odpowiedział na kilka pytań przed rozpoczęciem nowego sezonu. Autor: Szymon Góralski

@huralinho

Jak oceniasz sezon 2020 w waszym wykonaniu? Z powodu pandemii był to dla nas trudny sezon. Nie spełniliśmy oczekiwań i zajęliśmy 9. miejsce miejsce. Różnica między nami, a zespołam z czołówki była ogromna. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem? Mamy w kadrze dobrych zawodników i chcemy się utrzymać w lidze. Pracujemy ciężko każdego dnia. Motywujemy siebie nawzajem, by jak najlepiej przygotować się do sezonu. Liczymy na to, że będziemy grać lepiej. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Jest kilka aspektów gry, w których chciałbym wyglądać lepiej. Stale pracuje nad ich poprawą. Nie lubię jednak zbytnio mówić o sobie, więc po prostu będzie

Piłkarska Estonia

trzeba mnie oglądać i samemu przekonać się, czy zrobiłem postępy. Kto zostanie następnym mistrzem Estonii? Trudno przewidzieć kto sięgnie po mistrzostwo. Z pewnością faworytami do wygrania ligi są zespoły, które w poprzednim sezonie były w pierwszej czwórce. Choć nie możemy wykluczyć również tego, że dojdzie do jakieś niespodzianki. Jak myślisz, na co stać estońskie kluby w najbliższych kwalifikacjach do europejskich pucharów? Każdy klub ma szansę na osiągnięcie sukcesu, jeśli zawodnicy ciężko pracują i są skoncentrowani. Flora pokazała w poprzednim sezonie, że nawet zespół z Estonii może zajść daleko w eliminacjach.

RASMUS SARR W SEZONIE 2020

29 spotkań 3 asysty 2302 minuty 26


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Sten Penzev (Ajax Lasnamäe, wypożyczenie), Markus Allast (JK Tallinna Kalev, transfer definitywny), Kristen Lapa, Aleksander Iljin, Mattias Männilaan, Michael Schjonning­Larsen, Tanel Neubauer, Artjom Jermatsenko,Ralf­Sander

ODESZLI Elari Valmas (koniec kariery), Marco Lukka (Flora Tallin, transfer definitywny).

PRZYGOTOWANIA JK Narva Trans 0:1 TJK Legion 2:2 (S. Laht, M. Pajunurm), Flora Tallin U21 6:2 (M. Pajunurm 2x, M. Männilaan 2x, R. Tutk, gol samobójczy), Flora Tallin U21 6:2 (M. Pajunurm 2x, M. Männilaan 2x, gol samobójczy. R. Tutk).

TRENER Roman Kozhukhovskyi (Ukraina, ur. 24.01.1979) W estońskiej piłce funkcjonuje od 2014 roku. W kwietniu 2019 roku przejął Nõmme Kalju po zwolnionym Sergey'u Franstevie. Z "Różowymi Panterami" wywalczył trzecie miejsce w lidze i doszedł do półfinału Pucharu Estonii. Pomimo przyzwoitych wyników, klub postanowił zakończyć z nim współpracę. Przed rozpoczęciem sezonu 2020 został trenerem FC Kuressaare. Utrzymał zespół, pracując w trudnych warunkach. Warsztat trenerski Ukrainca docenił niedawno prezes Estońskiego Związku Piłki Nożnej Aivar Pohlak. W lutym tego roku mianował go selekcjonerem kadry U21.

27


FCI LEVADIA TALLLIN Rok założenia: 199 Miasto: Tallin Budżet: 1.300.000 euro Barwy: biało­zielone Przydomek: Biało­zieloni Internet: fcilevadia.ee E­mail: sport@fclevadia.ee Twitter: @LevadiaFC Facebook: FCI Levadia Instagram: @fcilevadiatallinn A. Le Coq Arena Pojemność: 14.336

Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

HISTORIA KLUBU W 1998 roku biznesmen Viktor Levada przejął wsytępujące na drugim poziomie rozgrywkowym Maardu Olümpia. W tym samym roku klub zmienił nazwę na Levadia Maardu. Już rok później Levadia awansowała do Premium Liigi i sięgnęła po mistrzostwo jako beniaminek. W 2004 roku drużyna przeniosła się do Tallina. W sezonie 2009/10 Levadia doszła do fazy play­off Ligi Europy, po drodze pokonując Wisłę Kraków. Jest to jej największe osiągnięcie na scenie europejskiej. Blisko cztery lata temu Levadia dokonała fuzji z FCI Tallin, które wygrało ligę w sezonie 2016. Celem tego zabiegu było zwiększenie szans na awans do fazy grupowej Ligi Europy. Dziewięciokrotnym mistrzom Estonii wciąż jednak nie udało się tego osiągnąć. POPRZEDNIE SEZONY FCI Levadia po raz ostatni wygrała Premium Liigę w sezonie 2014. Od tego czasu klub należący do Viktora Levady regularnie rozczarowuje zarówno na krajowym podwórku, jak i w Europie. W ostatnich latach przez klub przewinęło się wielu piłkarzy oraz kliku trenerów. Drużynie brakuje ciągłości. Jest to po części spowodowane nietrafionymi transferami, za którymi stoi dyrektor sportowy Sergei Pareiko. Presja wokół klubu stale narasta, a największy rywal w postaci Flory Tallin co raz bardziej odjeżdża dziewięciokrotnym mistrzom Estonii. NADCHODZĄCY SEZON Zimą Levadia dokonała prawdziwej rewolucji kadrowej. Klub pozyskał aż dwunastu nowych piłkarzy. "Biało­zielonych" opuścił za to Marcelin Gando, który był gwiazdą ligi w ostatnich sezonach. Ponadto, Viktor Levada podjął dość zaskakującą decyzję, mianując na stanowisko trenera dwóch szkoleniowców. Serb Marko Savić i Estończyk Vladimir Vassiljev, który dotąd pracował samodzielnie, wspólnie poprowadzą drużynę w nadchodzącym sezonie. Ich nadrzędnym celem będzie odzyskanie mistrzostwa. Trzon zespołu stanowią prawy obrońca Markus Jürgensson, skrzydłowy Mark Oliver Roosnupp, pomocnik Brent Lepistu i atakujący Bogdan Vaštšuk Nadchodzący sezon może okazać się przełomowy dla ofensywnego pomocnika Artjoma Komlova. 18­latek jest nazywany dużym talentem. W poprzednich dwóch sezonach był czołowa postacią rezerw występujących na zapleczu estońskiej ekstraklasy. Spośród nowych zawodników warto zwrócić uwagę na Gruzina Zakarię Beglarishviliego i pomocnika Ilję Antonova. Pierwszy z nich to żywa legenda… Flory Tallin. Doświadczony napastnik wraca do Estonii po nieudanym wyjeździe za granicę. Antonov zagrał w kadrze ponad pięćdziesiąt spotkań. Do Levadii wraca po czterech latach spędzonych za granicą.

28


Mark Oliver Rossnupp (po lewej) i Markus Jürgenson (po prawej) to ważne postacie "Biało­zielonych". Obaj występują w Levadii już od kilku sezonów.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii (9): 1999; 2000; 2004; 2006; 2007; 2008; 2009; 2013; 2014 Puchar Estoni (9): 1998/99; 1999/00; 2003/04; 2004/05; 2006/07; 2009/10; 2011/12; 2013/14; 2017/18 Superpuchar Estonii (7): 1999; 2000; 2001; 2010; 2013; 2015; 2018 SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (21): nieprzerwanie od 1999

Awanse (1): 199

Spadki (­):

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

FCI LEVADIA TALLIN W SEZONIE 2020 BRAMKI FCI LEVADII Zdobyte ­ 66

Stracone ­ 34

NAJWIĘCEJ GOLI Marcelin Gando ­ 11 NAJWIĘCEJ ASYST Bogdan Vaštšuk i Yuriy Kolomoets ­ 8 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Brent Lepistu ­ 8/0

29


FCI LEVADIA TALLLIN Wygranie ligi to nasz nadrzędny cel Markus Jürgenson w estońskiej ekstraklasie rozegrał 457 spotkań. Nikt z obecnie grających w lidze zawodników, nie może się z nim pod tym względem równać. W klasyfikacji wszechczasów zajmuje 5. miejsce. Do pierwszego Andrei'a Kalimullina brakuje mu dokładnie 70 meczów. Mimo 33 lat na karku, przegonienie go przez lidera defensywy Levadii wydaje się realne. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Jak oceniasz poprzedni sezon? Z różnych powodów nie spełniliśmy oczekiwań. Wiemy co robiliśmy źle i chcemy w nadchodzących rozgrywkach wyglądać lepiej. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem? Naszym celem, jak zawsze, będzie zdobycie mistrzostwa i Pucharu Estonii. Wygranie ligi to jednak cel nadrzędny. To na tym chcemy się skupić. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Moje personalne ambicje są powiązane z wynikami klubu. Staram się dawać z siebie wszystko. Wykorzystuje swoje doświadczenie, by pomagać kolegom na boisku. Najważniejsze jest wygrywanie meczów. W każdy weekend, w każdej

Piłkarska Estonia

kolejce. Jeśli drużyna będzie zwyciężała, to moje osobiste cele zrealizują się same. Kto zostanie następnym mistrzem Estonii? Mam nadzieję, że Levadia. Pracujemy nad tym intensywnie. Myślę, że zespoły z „TOP4” (przyp. red. Flora Tallin, FCI Levadia Tallin, Nõmme Kalju i Paide) to główni kandydaci do zdobycia mistrzostwa. Jak oceniasz szanse estońskich klubów w następnych kwalifikacjach do europejskich pucharów? Trudno powiedzieć. Jeżeli nie napotkamy jakiś problemów, to wszystko jest możliwe. Trzeba być w dobrej formie i mieć odrobinę szczęścia na boisku, jak i w losowaniu. Levadia i Flora pokazały już w przeszłości, że w Europie też można odnieść sukces.

TRENER Marko Savić (Serbia, ur. 19.07.1984)

30

Vladimir Vassiljev (Estonia, ur. 13.02.1988)

Przez kilka lat pracowali wspólnie jako asystenci. Savić pojawił się w klubie w 2017 roku, wraz z przyjściem Aleksandara Rogicia, który później został trenerem Arki Gdynia. Vassiljev w Levadii jest o rok dłużej. Teraz wspólnie stoją przed ogromnym wyzwaniem. Mają małe doświadczenie w prowadzeniu pierwszej drużyny, a oczekiwania są duże. Zdobycie mistrzostwa nie będzie łatwym zadaniem.


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Zakaria Beglarishvili (KTP, wolny transfer), Anton Tolordava (FC Telavi, wolny transfer), Volodymyr Bayenko (Worskła Połtawa, wolny transfer), Milijan Ilić (FK Indija, wolny transfer), Strahinja Krstevski (Crvena Zvezda II, wolny trasnfer), Luka Luković (FK Sindjelić Belgrad, wolny transfer), Aamir Abdallah (Heidelberg Uinted, wolny transfer), Ilja Antonov (FC Ararat­Armenia. wolny transfer), Frank Liivak (Flora Tallin, wolny transfer), Ernest Agyiri (Manchester City, wolny transfer), Hannes Anier i Karl Andre Vallner (obaj JK Tallinna Kalev, transfer definitywny).

ODESZLI

Zurab Ochigava (UKR, Sabah/AZE, koniec kontraktu), Manucho (CIV, Al­Kawkab/KSA­2, koniec kontraktu), Nemanja Lakić­ Pesić (SRB, OFK Bačka/SRB, koniec kontraktu), Marcelin Gando (CMR, EN Paralimniou/CYP, koniec kontraktu), Dmitri Kruglov (EST, Maardu LM/EST­2, wolny transfer), Richard Aland i Martin Käos (obaj EST, JK Narva Trans/EST, wolny transfer).

PRZYGOTOWANIA Nõmme Kalju 3:1 (M. O. Roosnupp, A, Abdallah, S. Krstevski), Tartu JK Tammeka 3:0 (E. Agyiri, S. Krstevski, A. Komlov), Maardu LM 6:0 (Z. Beglarishvili, 2x F. Liivak, R. Kirss, K.R. Õigus, A. Abdallah), Viljandi JK Tulevik 3­1 (Z. Beglarishvili, gol samobójczy, R. Kirss), JK Narva Trans 1:1 (S. Krstevski).

31


FC FLORA TALLIN Rok założenia: 1990 Miasto: Tallin Budżet: 2.900.000 euro Barwy: zielone­białe Przydomki: Kaktusy, Pasiaści Zielono­biali Internet: fcflora.ee E­mail: fcflora@fcflora.ee Twitter: ­ Facebook: FC Flora Instagram: @fcflora A. Le Coq Arena Pojemność: 14.336

Autor: Dawid Czemko

@estonski_futbol

HISTORIA KLUBU Flora Tallin została założona w 1990 roku przez Aivara Pohlaka, obecnego prezesa Estońskiego Związku Piłki Nożnej. Była jedną z drużyn, które zakładały Premium Liigę i występuje w niej nieprzerwanie od początku jej istnienia. Flora to najbardziej utytułowana estońska drużyna. Zdobyła trzynaście mistrzostw, osiem krajowych pucharów i dziesięć superpucharów. Warto podkreślić, że nigdy nie skończyła sezonu na miejscu niższym niż czwarte. POPRZEDNIE SEZONY Od pewnego czasu „Biało­zieloni” znajdują się na fali wznoszącej. W poprzednich dwóch sezonach estońskiej ekstraklasy „przegrali tylko pięć spotkań i pewnie zdobywali mistrzostwo. W 2020 roku Flora zdobyła potrójną koronę i po raz pierwszy w historii doszła do 4. rundy eliminacji Ligi Europy. Klub regularnie ściąga do siebie reprezentantów Estonii, wracających do kraju. Wielu obserwatorów estońskiej piłki twierdzi, że Flora może na długie lata zdominować NADCHODZĄCY SEZON To naturalne, że Flora chce obronić mistrzostwo i wygrać Puchar Estonii. Natomiast w tym roku „Pasiaści” liczą na coś więcej, a mianowicie na awans do Europa Conference League. Będzie to trudne zadanie, ale jak najbardziej wykonalne. Prezes Pelle Pohlak (syn Aivara Pohlaka) zimą zakontraktował Sergei’a Zenjova i Henrika Ojamę. Szczególnie transfer pierwszego z nich wywołał duże emocje. Były piłkarz Cracovii w ostatnich dwóch latach był czołowym skrzydłowym ligi kazachskiej i z pewnością nie mógł narzekać na brak ofert po odejściu z Szachtiora Karaganda. Flora po raz kolejny sięgnęła po wyróżniających się piłkarzy Premium Liigi. Do klubu z Viljandi JK Tulevik przyszedł bramkarz Karl­Romet Nõmm, a z Tartu JK Tammeki napastnik Sten Reinkort. Warto również odnotować ściągnięcie Erko Jonne Tõugjasa z Nõmme United. 17­latek był w poprzednim sezonie czołowym obrońcą Esiliigi. Kilka miesięcy przed transferem był na testach w Tottenhamie.

32

Trener Jürgen Henn bez wątpienia dysponuje najsilniejszą kadrą w lidze. Defensywę tworzy zazwyczaj kwintet Igonen – Kallaste, Pürg, Lukka, Lilander. W środku pola młody szkoleniowiec może liczyć na Martina Millera, Markusa Pooma, czy też Markusa Soometsa. Prawdziwym liderem zespołu jest dobrze znany polskim kibicom Konstantin Vassiljev, który pomimo wieku jest niekwestionowaną gwiazdą ligi. Wielu kibiców za następcę „Cesarza Estonii” uważa Henriego Välję, którego w poprzednim sezonie prześladowały kontuzje. W klubie liczą na to, że w nadchodzących rozgrywkach wróci do formy z 2019 roku, gdy mając 18 lat, był motorem napędowym Paide. Za strzelanie goli odpowiedzialny jest przede wszystkim Rauno Sappinen, który już nie raz udowodnił, że przerasta Premium Liige. 24­latek zimą chciał ponownie spróbować swoich sił za granicą, ale do żadnego transferu nie doszło. Napastnik reprezentacji Estonii świetnie współpracuję ze skrzydłowym Rauno Alliku, który we Florze jest już od ponad dekady i powoli staje się ikoną „Kaktusów”.


Konstantin Vassiljev (po lewej) i Rauno Sappinen (po prawej) to gwiazdy Premium Liigi. To oni mają doporowadzić Florę do fazy grupwej Europa Conference League.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii (13): 1993/94; 1994/95; 1997/98; 1998; 2001; 2002; 2003; 2010; 2011; 2015; 2017; 2019; 2020 Puchar Estoni (9): 1994/95; 1997/98; 2007/08; 20008/09; 2010/11; 2012/13; 2015/16; 2019/20 Superpuchar Estonii (7): 1998; 2002; 2003; 2004; 2009; 2011; 2012; 2014; 2016; 2020 SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (30): nieprzerwanie od 1992

Awanse (­): ­

Spadki (­): ­

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

FCI LEVADIA TALLIN W SEZONIE 2020 BRAMKI FCI LEVADII Zdobyte ­ 76

Stracone ­ 17

NAJWIĘCEJ GOLI Rauno Sappinen ­ 26 NAJWIĘCEJ ASYST Konstantin Vassiljev ­ 10 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Vladislav Kreida ­ 6/0

33


FC FLORA TALLIN Chcemy obronić tytuł Mistrza Estonii Konstantina Vassiljeva nie trzeba nikomu przedstawiać. Przez kilka lat z powodzeniem występował w polskiej ekstraklasie. Obecnie jest wiodącą postacią Premium Liigi i Flory Tallin, z którą zdobył dwa mistrzostwa z rzędu. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Jak oceniasz poprzedni sezon? Uważam, że pod względem wyników, czyli wygraniu mistrzostwa i Pucharu Estonii, był to dobry sezon. Do tego nieźle spisaliśmy w Europie. Mogliśmy ugrać coś więcej, ale myślę, że całościowo był to udany sezon. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem? Na pewno chcemy obronić tytuł Mistrza Estonii, co nie będzie łatwe. Naszym celem jest też wygranie krajowego pucharu. Będziemy mocno pracować, aby zdobyć te trofea. W tym roku startuje też pierwsza edycja Europa Conference League. To zwiększa nasze szanse na dłuższą grę w Europie. Chcemy awansować do fazy grupowej tych rozgrywek. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon?

Piłkarska Estonia

Nie stawiam sobie jakichś konkretnych celów. Najważniejsze, żeby być zdrowym, dobrze grać i pomagać zespołowi osiągać cele, które sobie wyznaczyliśmy. Kto zostanie następnym mistrzem Estonii? Na pewno tych kandydatów będzie więcej niż w ostatnim sezonie. Myślę, że każdy zespół chce jak najlepiej przygotować się do sezonu, zrobić dobre transfery. Ja i wszystkie osoby związane z klubem chcą, żeby była to Flora. Jak oceniasz szanse estońskich klubów w następnych kwalifikacjach do europejskich pucharów? Każdy klub chce dobrze wypaść, przejść przez co najmniej jedną rundę. Oczywiście dużo zależy też od losowania. Zobaczymy jak to będzie wyglądało.

KONSTANTIN VASSILJEV OD CZASU POWROTU DO ESTONII

67 spotkań 24 gole 31 asyst 4 trofea 34


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Taaniel Usta (KTP, wolny transfer), Henrik Ojamaa (Widzew Łódź, wolny transfer), Sergei Zenjov (Szachtior Karaganda, wolny transfer), Sten Reinkort (Tartu JK Tammeka, transfer definitywny), Karl­Romet Nõmm (Viljandi JK Tulevik, transfer deinitywny), Marco Lukka (FC Kuressaare, transfer definitywny), Kristo Hussar (JK Tabasalu, transfer definitywny), Erko Jonne Tõugjas (Nõmme United, transfer definitywny).

ODESZLI Pavel Dõmov (EST, TJK Legion, koniec kontraktu), Vladislav Kreida (EST, Helsinborgs IF/SWE­2, wypożyczenie), Vlasiy Sinyavskiy (EST, MFK Karvina/CZE, transfer definitywny), Frank Liivak (EST, FCI Levadia Tallin, wolny transfer), Kristen Lapa (EST, FC Kuressaare, wypożyczenie), Herol Riiberg (EST, Viljandi JK Tulevik, wypożyczenie), Enar Jääger (EST, koniec kariery), Leonid Arhipov (EST, TJK Legion, koniec wypożyczenia).

PRZYGOTOWANIA Pärnu JK Vaprus 2:0 (R. Sappinen. I. Ustritski), JK Narva Trans 7:0 (R. Sappinen, S. Zenjov 3x, R. Alliku 2x, S. Reinkort), Nõmme Kalju 2:1 (M. Kuusk, S. Reinkort), IK Sirius (M. Seppik), Tartu JK Tammeka 2:0 (R. Sappinen, K. Vassijev).

TRENER Jürgen Henn (Estonia, ur. 02.06.1987) Estoński Julian Nagelsmann. Stworzył z Flory Tallin maszynę do wygrywania. Nadał zespołowi konkretny styl, wyciska z każdego zawodnika tyle ile się da. Umie dobrze ustawić drużynę pod konkretnego przeciwnika. Udowodnił to w europejskich pucharach. Ma duże szanse, na to, by być pierwszym estońskim trenerem, który zaistnieje za granicą. Warto mu się bacznie przyglądać.

35


JK NARVA TRANS

Narva Kalev­Fama Staadion Pojemność: 1.000

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 1979 Miasto: Narwa Barwy: czerwono­niebieskie Przydomek: Pogranicznicy Budżet: 625.000 euro Internet: fctrans.ee E­mail: sport@fclevadia.ee Twitter: @jknarvatrans Facebook: JK Narva Trans Instagram: @jknarvatrans @estonski_futbol

HISTORIA KLUBU JK Narva Trans została założona w 1979 roku. Początkowo nosiła nazwę FK Avtomobilist i była drużyną przyzakładową. Z klubem od początku jego istnienia związany jest obecny właściciel i prezes Nikolay Burdakov, który występował w nim jako zawodnik, a później był trenerem. Zespół z Narwy w latach 80. grał w najwyższej lidze Estońskiej SRR. W 1992 roku był jednym z założycieli Premium Liigi, w której gra nieprzerwanie od momentu jej powstania. Pomimo wielu sezonów spędzonych w elicie, Narva Trans nigdy nie zdobyła mistrzostwa. Najbliżej upragnionego sukcesu „Pogranicznicy” byli w 2006 roku, gdy w tabeli wyprzedziła ich jedynie Levadia.

36

POPRZEDNIE SEZONY JK Narva Trans to klub niespełnionyc ambicji. Przeplata gorsze okresy lepszymi. Poprzedni sezon był kompletną porażką. Drużyna, która miała walczyć o miejsce w czołówce, do ostatniej kolejki walczyła o utrzymanie. Jedynym pozytywem było dojście do finału Pucharu Estonii. JK Narva Trans nie powtórzyła jednak sukcesu z 2019 roku i nie obroniła trofeum. NADCHODZĄCY SEZON Po nieudanym sezonie, prezes Burdakov postanowił dokonać pewnych zmian. W Narwie pojawił się nowy trener. Został nim Rosjanin Igor Pyvin, który prowadził ostatnio rosyjskiego drugoligowca, Fakieł Woroneż. Ponadto, z klubu odeszło aż dziesięciu zawodników. Mimo małej rewolucji, ważną postacią Narvy Trans nadal powinien być pomocnik Aleksandr Zakarlyuka. Prezes Burdakov tak bardzo ceni sobie 25­latka, że konsultował z nim kandydaturę nowego szkoleniowca. O swoją pozycję w zespole nadal spokojni powinni być kapitan Roman Nesterovski, Iworyjczyk Irié Elysée czy doświadczony pomocnik Denis Polyakov. Nadchodzący sezon może okazać się przełomowym dla osiemnastoletniego Nikity Mihailova. Młody pomocnik w poprzednim roku miewał przebłyski i ma potencjał by stać się motorem napędowym swojej drużyny. Narva Trans dokonała kilku solidnych transferów. Do klubu po rocznym pobycie w Tallinnie Kalev wrócił napastnik Eduard Golovjov. W poszukiwaniu regularnej gry, do Narwy przyszedł bramkarz Richard Aland, który powinien zagwarantować spokój między słupkami. Swoje kontakty uruchomił również trener Igor Pyvin i sprowadził do klubu czterech piłkarzy, znanych mu z czasów pracy w Rosji. Jednak najciekawszym wzmocnieniem wydaje się być Tabrezi Davlatmir z Tadżykistanu. 22­letni lewy obrońca zdobył w poprzednim sezonie mistrzostwo kraju z Istiqolem Duszanbe. Ponadto, ma na swoim koncie czternaście spotkań w reprezentacji. Powinien być solidnym dodatkiem.


Nikolai Burdakov (po lewej) i Aleksandr Zakarlyuka (po prawej) to czołowe postacie klubu. 25­late rządzi i dzieli na boisku, a 70­latek poza nim.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: ­

Puchar Estoni: 2001; 2019

Superpuchar Estonii: 2017; 2018

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (30): nieprzerwanie od 1992

Awanse (­): ­

Spadki (­): ­

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

JK NARVA TRANS W SEZONIE 2020 BRAMKI JK NARVY TRANS Zdobyte ­ 31

Stracone ­ 49

NAJWIĘCEJ GOLI Aleksandr Zakarlyuka ­ 8 NAJWIĘCEJ ASYST Aleksandr Zakarlyuka ­ 8 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Roman Sobtšenko ­ 11/0

37


JK NARVA TRANS Poprzedni sezon był dla nas dużym rozczarowaniem 22­letni Martin Käos był w poprzednim sezonie tylko wypożyczony do Narvy Trans z Levadii. Zimą związał się z "Czerwono­niebieskimi" na stałe. W krótkim wywiadzie mówi między innymi o nieudanym sezonie 2020, czy o szansach estońskich klubów w europejskich pucharach. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Jak oceniasz poprzedni sezon? Poprzedni sezon był dla nas dużym rozczarowaniem. Mieliśmy ambitne cele, ale nie udało nam się ich zrealizować. Jedynym pozytywem była nasza postawa w Pucharze Estonii. W ćwierćfinale pokonaliśmy Nõmme Kalju, a w finale stoczyliśmy wyrównany bój z Florą. Natomiast w lidze nic nam nie wychodziło. Minęło już jednak trochę czasu i chcemy zapomnieć o poprzednim sezonie. Jesteśmy skupieni na nadchodzących meczach. Nie chcemy powtórzyć błędów sprzed roku. O co będzie walczyła JK Narva Trans w nadchodzącym sezonie? Narva zawsze stawia sobie wysoko poprzeczkę, Wygranie Pucharu Estonii to bezwątpienia coś, co chcielibyśmy osiągnąć. Jeżeli chodzi o ligę, to chcemy wypaść lepiej, niż w poprzednim sezonie i znależć się w pierwszej "piątce". Każdego dnia ciężko trenujemy, by tak się stało.

Piłkarska Estonia

Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Nie jestem typem zawodnika, który zakłada sobie, że zaliczy ileś asyst lub strzeli ileś goli. Chce się stale rozwijać i być jak najbardziej przydatny zespołowi. Kto zostanie następnym mistrzem Estonii? Szczerze mówiąc, to trudno powiedzieć. Jest kilku mocnych kandydatów, ale w piłce wszystko jest możliwe. Być może pojawi się jakiś czarny koń, który wszystkich zaskoczy. Jak oceniasz szanse estońskich klubów w następnych kwalifikacjach do europejskich pucharów? Niestety każdego roku jest podobnie. Zawsze przed kwalifikacjami są duże oczekiwania, a na końcu nic z tego nie wychodzi. Oczywiście mam nadzieję, że coś się zmieni i któraś z drużyn awansuje do fazy grupowej europejskich pucharów. Wierzę, że to się kiedyś wydarzy. Nie wiem, czy to będzie ten rok, ale mam taką nadzieję.

MARTIN KÄOS W SEZONIE 2020

23 spotkania 1879 minut 3 mecze w kadrze U21 38

T (


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Tabrezi Davlatmir (Istiqol Duszanbe, wolny transfer), Mikhail Belov (Lada Dmitrowgrad, wolny transfer), Nikolay Vdovichenko (Codru Lozova, wolny transfer), Nikita Zagrebelnyi (Strela Woroneż, wolny transfer), Vitali Kalenkovich (Tom Tomsk, wolny transfer), Kristi Marku (Pyunik Erywań, wolny transfer), Eduard Golovljov (JK Tallinna Kalev, transfer definitywny), Richard Aland (FCI Levadia Tallin, transfer definitywny), Martin Käos (FCI Levadia Tallin, transfer definitywny), Daaniel Maanas (Tartu JK Tammeka, transfer definitywny).

ODESZLI Sadio Tounkara (MLI, Keshla/AZE, koniec kontraktu), Aleksei Matrossov (EST, FK Khujand/TJK, koniec kontraktu), Roman Sobtšenko (EST, Maardu LM/EST­2, koniec kontraktu), Chinedu Geoffrey (NGA, Oimpik Doniec/UKR, koniec wypożyczenia), Aleksandr Ivanjusin (RUS, Nõmme Kalju, koniec wypożyczenia), Offosu Appiah (GHA, koniec kontraktu, szuka klubu), Nurlan Novruzov (AZE, koniec kontraktu, szuka klubu), Nikita Jegorov, Nikita Stepanov, Viktor Plotnikov (wszyscy EST, koniec kontraktu, szukają klubów).

PRZYGOTOWANIA TJK Legion 1:1 (E. Golovljov), FC Kuressaare 1:0 (I. Ciumacenco), Flora Tallin 0:7, FCI Levadia 1:1 (V. Kalenkovich).

TRENER Igor Pyvin (Rosja, ur. 04.08.1967) Przez całą karierę trenerską pracował na drugim lub trzecim poziomie rozgrywkowym w Rosji. Narva Trans to pierwszy zagraniczny klub, który poprowadzi. W kadrze jest kilku znanych mu piłkarzy. W meczach towarzyskich próbował wielu rozwiązań taktycznych, między innymi ustawienie 3­5­2. Przed nim trudne zadanie, bo oczekiwania przewyższają możliwości klubu.

39


NÕMME KALJU FC

Hiiu staadion Pojemność: 500

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 19 (reaktywacja 1997) Miasto: Tallin Budżet: 1.500.000 euro Barwy: czarno­białe­różowe Przydomek: Różowe Pantery Internet: jkkalju.ee E­mail: kalju@jkkalju.ee Twitter: @KaljuFC Facebook: Nõmme Kalju FC Instagram: @kaljufc @estonski_futbol

HISTORIA KLUBU Nõmme Kalju zostało założone w 1923 roku, jednak zniknęło z piłkarskiej mapy Estonii już po szesnastu latach. Klub reaktywowano pod koniec XX wieku. Kalju długo błąkało się po niższych ligach i w estońskiej ekstraklasie pojawiło się dopiero w 2008 roku. „Różowe Pantery” krótko po awansie stały się jedną z czołowych ekip Premium Liigi i zdobyły mistrzostwo już w 2012 roku. W sezonie 2013/14 zespół pod wodzą Igora Prinsa doszedł do ostatniej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy. Estończycy przegrali jednak w dwumeczu z Dnipro Dniepropietrowsk i nie awansowali do fazy grupowej. POPRZEDNIE SEZONY Drugie i jak dotąd ostatnie mistrzostwo Nõmme Kalju zdobyło w sezonie 2018. „Różowe Pantery” mają na swoim koncie również dwa wicemistrzostwa i cztery brązowe medale. W 2015 roku sięgnęły po Puchar Estonii, a blisko dwa lata temu po superpuchar. Pomimo sukcesów, klub wciąż zdaje się pozostawać w cieniu Levadii i Flory NADCHODZĄCY SEZON Nõmme Kalju jak co roku będzie chciało sięgnąć po mistrzostwo. Nie będzie to jednak łatwe zadanie. Flora Tallin stale odjeżdża reszcie stawki, a do walki o najwyższe cele włączyło się Paide. Nie wolno zapomnieć też o Levadii, które co prawda ma swoje problemy, ale wciąż pozostaje groźnym rywalem. Na stanowisko trenera po dwuletniej przerwie wrócił 61­letni Sergey Frantsev. Doświadczony rosyjski szkoleniowiec poprowadził Kalju do mistrzostwa w 2018 roku. Będzie miał do dyspozycji ciekawą kadrę, którą władze klubu zimą jedynie uzupełniły. Najciekawszym wzmocnieniem jest bez wątpienia skrzydłowy Pavel Marin, do niedawna gwiazda Viljandi JK Tulevik, który ma za sobą świetny rok. Gwiazdą „Różowych Panter” jest Rosjanin Amir Natcho. 24­letni pomocnik będąc nastolatkiem trafił do słynnej La Masii, następnie często zmieniał kluby. Grał w rezerwach czołowych rosyjskich klubów, białoruskim BATE Borysów czy rumuńskim Viitorul Constanca. W Estonii odnalazł stabilizację i szybko stał się czołowym piłkarzem ligi. W środku pola często występuje z Igorem Subbotinem i Denissem Tjapkinem. Spośród ofensywnych zawodników warto wyróżnić Kaspara Paura i Alexa Matthiasa Tamma, który ma bez wątpienia duży talent i w tym sezonie może wyrosnąć na gwiazdę klubu. Defensywą przewodzą Ukrainiec Andriy Markovych oraz bramkarz Marko Meerits

40


Amir Natcho (po lewej) i Igor Subbotin (po prawej) to prawdziwe gwiazdy Nõmme Kalju. Gwarantują wiele goli i asyst.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: 2012; 2018

Puchar Estonii: 2014/15

Superpuchar Estonii: 2019

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (13): nieprzerwanie od 2008

Awanse (1): 2007

Spadki (­): ­

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

NÕMME KALJU W SEZONIE 2020 BRAMKI NÕMME KALJU Zdobyte ­ 52

Stracone ­ 31

NAJWIĘCEJ GOLI Aleksandr Volkov i Vladyslav Khomutov ­ 9

NAJWIĘCEJ ASYST Amir Natcho ­ 14 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Amir Natcho ­ 10/0

41


NÕMME KALJU FC Kto będzie następnym mistrzem Estonii? Nõmme Kalju. Igor Subbotin kilka lat temu grał w Miedzi Legnica. Nie zabłysnął jednak na pierwszoligowych boiskach i już po pół roku wróćił do Estonii. Od blisko pięciu sezonów jest motorem napędowym Nõmme Kalju. Otwarcie mówi, że celem "Różowych Panter" jest zdobycie mistrzostwa. Autor: Szymon Górlaski Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem? Checemy pokazać to, że jesteśmy silniejsi, niż rok temu i możemy rywalizować z innymi zespołami o mistrzostwo. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Chcę pomóc zespołowi w osiągnięciu czegoś więcej, czyli zdobyciu mistrzostwa. Kto będzie następnym mistrzem Estonii? Tak jak powiedziałem, Nõmme Kalju. Oczywiście musimy sobie na to zapracować.

@huralinho

Piłkarska Estonia

Jak oceniasz szanse estońskich klubów w następnych kwalifikacjach do europejskich pucharów? W piłce każdy ma równe szanse. Jeśli dobrze przepracujesz okres przygotowawczy i utrzymasz formę, wtedy sukces przyjdzie sam. To na kogo trafisz w losowaniu nie ma znaczenia, jeżeli skupisz się na swoich celach.

IGOR SUBBOTIN W PREMIUM LIIDZE

317 meczów 98 goli 65 asyst 4 mistrzostwa IGOR SUBBOTIN W MIEDŹI LEGNICA

11 spotkań 212 minut 0 goli i asyst 42


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI

Pavel Marin (Viljandi JK Tulevik, wolny transfer), Sergei Lepmets (ostatnio FCI Levadia Tallin, wolny transfer), Stanislav Tsõmbaljuk (Maardu LM, wypożyczenie), Mark Edur (SFK Etyr Wielkie Tyrnowo, wolny transfer) Arthur Jeršov (Flora Tallin, transfer definitywny).

ODESZLI

Sander Puri (EST, TJK Legion, koniec kontraktu), Ivan Lobay (UKR, PFK Lwów, koniec kontraktu), Pedro Victor (BRA, szuka klubu), Andreas Raudsepp i Peeter Klein (obaj EST, szukają klubów).

PRZYGOTOWANIA FCI Levadia Tallin 1:3 (A. Volkov), Viljandi JK Tulevik 1:0 (I. Subbotin), Maardu LM 1:0 (A. Markovych), Pärnu JK Vaprus 1:0 (A. Markovych), Flora Tallin 1:2 (A. Kulinits), Tartu JK Tammeka 5:0 (K. Usta, A. Volkov, A. Natcho, P. Marin, A. Ramadani), Paide 0:1.

TRENER Sergey Frantsev (Rosja, ur. 17.03.1959) W estońskiej piłce jest obecny od 2014 roku. W latach 2015­2019 po raz pierwszy prowadził Nõmme Kalju. W sezonie 2018 zdobył z "Różowymi Panterami" mistrzostwo, a rok później superpuchar. Ceni sobie dyscyplinę i dużo wymaga. Umie dobrze poukładać zespół, nadać mu konkretny styl. Kalju pod jego wodzą powinno być regularne i odporne na proste błędy.

43


PAIDE LINNAMEESKOND

Paide linnastaadion Pojemność: 268

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 1997 Miasto: Paide Budżet: 1.100.000 euro Barwy: granatowo­czerwone Przydomek: Estońska Barcelona Internet: paidelinnameeskond.ee E­mail: info@paidelinnameeskond.ee Twitter: ­ Facebook: Paide Linnameeskond Instagram: @paidelinnameeskond @estonski_futbol

HISTORIA KLUBU Paide Linnameeskond zostało założone w 2004 roku pod nazwą FC Flora Paide i początkowo było klubem satelickim Flory Tallin. Do zmiany nazwy na obecną doszło w 2009 roku, gdy „Estońska Barcelona” (przydomek nawiązuje do barw klubu) awansowała do Premium Liigi. Zespół z Centralnej Estonii występuje w elicie nieprzerwanie od tego momentu. POPRZEDNIE SEZONY Przez wiele lat Paide było typowym średniakiem. Dopiero w 2019 roku „Estońska Barcelona” otarła się o podium, zajmując na koniec rozgrywek 4. miejsce w ligowej tabeli. W poprzednim sezonie zespół z Białego Kamienia (polska nazwa Paide) dokonał historycznego osiągnięcia, zdobywając wicemistrzostwo kraju. NADCHODZĄCY SEZON Celem drużyny prowadzonej przez Vjateslava Zahovaiko będzie ugruntowanie swojej pozycji w czołówce oraz nawiązanie walki z Florą Tallin. Przybliżyć ich do tego mogą ciekawe transfery. Rywalizację o miejsce pomiędzy słupkami wzmocnił 45­krotny reprezentant Estonii Mihkel Aksalu. 36­latek był w ostatnich latach czołowym golkiperem fińskiej ekstraklasy. Muhammeda Sanneha, który odszedł do czeskiego Banika Ostrawa, ma zastąpić Hindrek Ojamma, brat Henrika. 25­letni prawy obrońca, podobnie jak Mihkel Aksalu, grał jeszcze doniedawna w Finlandii. Potencjał ofensywny „Estońskiej Barcelony” ma zwiększyć skrzydłowy Raimond Eino. Młodzieżowy reprezentant Estonii był w poprzednim sezonie gwiazdą drugiej ligi estońskiej. Regularnie strzelał i asystował w barwach Nõmme United. Następcą Edrisy Lubegi, który po dobrym sezonie wyjechał do Czech, ma być Gwinejczyk Sekou Camara. 23­latek ma na koncie dwa występy w reprezentacji. Ostatnio grał w drugiej lidze szwajcarskiej.

44

Trzon zespołu dalej powinni stanowić jednak ci sami piłkarze. Boczny obrońca Joseph Saliste i młody stoper Kristjan Pelt przewodzą linią obrony. Środek pola trzymają w ryzach kapitan Andre Frolov oraz znany z polskich boisk Sergei Mošnikov. Na skrzydłach występują najczęściej Edgar Tur i mający duże doświadczenie Siim Luts. Za strzelanie bramek odpowiedzialni są wychowanek Ajaxu Amsterdam Deabeas Owosu­Sekyere i wielokrotny reprezentant Estonii Henri Anier, który podczas swojej kariery występował w wielu zagranicznych ligach. Warto zwrócić również uwagę na dwóch młodych Afrykańczyków: skrzydłowego Hadjiego Drame z Mali oraz pochodzącego z Ghany obrońcę Abdula Razaka Yusifa. Mogą w być objawieniami nadchodzącego sezonu.


Hadji Dramé i Abdul Razak Yusif to jedni z najciekawszych młodych piłkarzy w Premium Liidze. Przed przyjściem do Paide wzbudzali zainteresowanie dużych zagranicznych marek. Odnosili również sukcesy ze swoimi reprezentacjami na arenie międzynarodowej.

HISTORIA Mistrzostwo Estoni (­): ­

Puchar Estonii (­): ­

Superpuchar Estonii (­): ­

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (12): nieprzerwanie od 2009

Awanse (1): 2008

Spadki (­): ­

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

PAIDE W SEZONIE 2020 BRAMKI JK NARVY TRANS Zdobyte ­ 80

Stracone ­ 43

NAJWIĘCEJ GOLI Edrisa Lubega ­ 14 NAJWIĘCEJ ASYST Sergei Mošnikov ­ 16 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Joseph Saliste i Sander Sinilaid ­ 6/0

45


PAIDE LINNAMEESKOND Naszym celem jest zdobycie mistrzostwa! Obrońca "Estońskiej Barcelony" Joseph Saliste nie kryje zadowolenia z przebiegu poprzedniego sezonu. Mówi też otwarcie o celach na nadchodzące rozgrywki: Paide mierzy w zdobycie mistrzostwa. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Piłkarska Estonia

Jak oceniasz sezon 2020 w waszym

Chciałbym zaliczyć 8­10 asyst grając na

wykonaniu?

pozycji lewego obrońcy. No i oczywiście

W ciągu ostatnich dwóch lat Paide bardzo

pomagać zespołowi w wygrywaniu

urosło w siłę. Wicemistrzostwo

spotkań.

w poprzednim sezonie było dla nas dużym

Kto będzie następnym mistrzem Estonii?

osiągnięciem. Taki też był nasz cel. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem?

Mistrzem zostanie najlepsza drużyna

Musimy być gotowi na rywalizację

następnych kwalifikacjach do

z każdym przeciwnikiem, ponieważ

europejskich pucharów?

chcemy pokazać dobry futbol. Naszym

Naszym celem jest dojście do drugiej rundy

celem jest zdobycie mistrzostwa!

eliminacyjnej. Innym estońskim klubom

Jakie są twoje cele na najbliższy sezon?

życzę jak najlepiej i im kibicuje!

w stawce. Czas pokaże kto nią będzie. Jak oceniasz szanse estońskich klubów w

JOSEPH SALISTE W SEZONIE 2020

29 spotkań

3 gole

4 asysty

TRENER Vjatšeslav Zahovaiko (Estonia, ur. 29.12.1981) W przeszłości był bramkostrzelnym napastnikiem. W 2004 roku został nawet królem strzelców Premium Liigi w barwach Flory Tallin. Dla reprezentacji Estonii zagrał 39 spotkań i strzelił 8 goli. Karierę zakończył pięć lat temu w Paide. Po roku objął zespół, który pod jego wodzą stał się czwartą siłą ligi. Najczęściej ustawia zespół w formacji 4­5­1. Nie boi się stawiać na młodzież, choć w jego zespole dużą rolę odgrywają również bardzo doświadczenie zawodnicy.

46


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Hindrek Ojamma (KTP, wolny transfer), Mihkel Aksalu (SJK, wolny transfer), Sékou Camara (FC Wil 1900, wolny transfer), Raimond Eino (Nõmme United, transfer definitywny), Marten Kelement (Keila JK, wolny transfer), Ishaku Konda (Asokwa FC, transfer definitywny).

ODESZLI Edrisa Lubega (UGA, 1.FK Příbram/CZE, wypożyczenie), Muhammad Sanneh (GAM, Banik Ostrava/CZE, wypożyczenie), Marten Ritson (EST, Viljandi JK Tulevik, koniec kontraktu), Rene Merilo (EST, TJK Legion, koniec kontraktu), Ander Ott Valge (EST, Nõmme United/EST­2, transfer definitywny), Magnar Vainumäe (EST, Harju JK Laagri/EST­3, koniec kontraktu), Mikel Gurrutxaga (ESP, szuka klubu), Bruno Caprioli (BRA, szuka klubu).

PRZYGOTOWANIA Tartu JK Tammeka 7:0 (D. Owosu­Sekyere 2x, H, Dramé 2x, H. Anier, J. Luts, E, Lubega), Nõmme Kalju 1:0 (H. Anier).

47


PÄRNU JK VAPRUS

Pärnu Rannastaadion Pojemność: 1.501

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 1922 (reaktywacja 1999) Miasto: Pärnu Budżet: 700.000 euro Barwy: żółto­czarne Przydomek: Niedźwiedzie Internet: vaprus.ee E­mail: info@vaprus.ee Twitter: @jkparnuvaprus Facebook: Pärnu JK Vaprus Instagram: @jkparnuvaprus

@estonski_futbol

HISTORIA KLUBU Pärnu JK Vaprus to jeden z najstarszych estońskich klubów, został założony w 1922 roku. Klub po raz pierwszy zniknął z piłkarskiej mapy Estonii na dwa lata przed rozpoczęciem II Wojny Światowej. Był to skutek fuzji z innym zespołem. Założono go na nowo w 1999 roku. W Premium Liidze znalazł się po siedmiu latach funkcjonowania. W 2011 roku doszło do kolejnej fuzji w wyniku której miejsce Pärnu JK Vaprus w drugiej lidze zajęło Pärnu Linnameeskond. Drużynę reaktywowano trzy lata później i zaczęła ona zmagania na szóstym poziomie rozgrywkowym. Po kilku latach, przed startem sezonu 2017 Pärnu POPRZEDNIE SEZONY Po powrocie do Premium Liigi w 2017 roku Pärnu JK Vaprus spadło z niej już rok później. W sezonie 2019 „Niedźwiedzie” były bliskie powrotu na pierwszy szczebel rozgrywkowy, lecz w barażu lepsze okazało się FC Kuressaare. W poprzedniej kampanii klub z letniej stolicy Estonii wygrał drugą ligę i wywalczył automatyczny awans do estońskiej NADCHODZĄCY SEZON Klub z Parnawy i FC Kuressaare to główni kandydaci do spadku. Władze klubu chcą jednak pozostać w Premium Liidze na dłużej i dokonali dwóch bardzo ciekawych transferów. Z Parnu JK Vaprus związali się doświadczenie pomocnicy Tauno Tekko i Marek Kaljumäe. Tekko to wychowanek klubu. W ostatnich latach był ważną postacią Tartu JK Tammeki. Kaljumäe ma na koncie pięć spotkań w kadrze, W poprzednim sezonie występował w Tallinnie Kalev. W poprzedniej kampanii trzynaście goli dla Pärnu JK Vaprus strzelił Ronaldo Tiisma, tyle że 19­latek odbywa obecnie służbę wojskową i nie będzie dostępny przez cały rok. W nadchodzącym sezonie bramki zdobywaći mają przede wszystkim Enrico Veensalu i Kristen Saarts, którzy już nie raz udowodnili, że potrafią być prawdziwym zagrożeniem dla rywali. Sporym problemem „Niedźwiedzi” może okazać się młoda i niedoświadczona defensywa. Brakuje jej prawdziwego lidera. Być może okaże się nim golkiper Hendrik Vainu, który w poprzednim sezonie zachował dwanaście czystych kont.

48


Enrico Veensalu (po lewej) i Kristen Saarts (po prawej) w poprzedniej kampanii strzelili razem ponad dwadzieścia goli.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: ­

Puchar Estoni: ­

Superpuchar Estonii: ­

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (5): 2006­2008; 2017­2018

Awanse (3): 2005; 2016; 2020

Spadki (2): 2008; 2018

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

* ­ Pärnu JK Vaprus nie funkjconowało w latach 2011­2013. ** ­ JK Silimäe Kalev w wyniku problemów finansowych wycofało się z rozgrywek i zostało sklasyfikowana na ostatnim 10. miejscu. Z tego powodu Pärnu JK Vaprus zajęło ostatecznie 9. miejsce i po wygraniu barażu o utrzymanie, pozostało w Premium Liidze.

PÄRNU JK VAPRUS W SEZONIE 2020 BRAMKI FC KURESSAARE Zdobyte ­ 72

Stracone ­ 30

NAJWIĘCEJ GOLI Ronaldo Tiisma ­ 14 NAJWIĘCEJ ASYST Enrico Veensalu ­ 6

49


PÄRNU JK VAPRUS Chcemy się utrzymać Tauno Tekko wrócił do Pärnu JK Vaprus po kilku latach gry w Tartu JK Tammeka. Z miejsca powinien stać się liderem "Niedźwiedzi", których głównym celem, jak sam mówi, będzie utrzymanie. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Piłkarska Estonia

Jak oceniasz sezon 2020 w waszym

przykład młodszym zawodnikiem.

wykonaniu?

Kto będzie następnym mistrzem Estonii?

Wygraliśmy Esiliigę i awansowaliśmy do

Mistrzem zostanie Flora Tallin.

Premium Liigi, więc był to bardzo udany

Jak oceniasz szanse estońskich klubów w

sezon. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem?

następnych kwalifikacjach do

Chcemy pozostać w Premium Liidze na kolejny rok. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Moim celem jest dobra gra i bycie liderem zespołu. Chciałbym też dawać dobry

europejskich pucharów? Myślę, że szanse na awans którejś z drużyn do fazy grupowej europejskich pucharów są większe, niż kiedykolwiek. Kluby z Estonii mają sporo doświadczenia oraz kilku nowych i bardzo dobrych zawodników.

TAUNO TEKKO W PREMIUM LIIDZE

8 sezonów 234 mecze 23 gole 7 asyst

50


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Tauno Tekko (Tartu JK Tammeka, wolny transfer), Marek Kaljumäe (JK Tallinna Kalev, wolny transfer), Anton Krutoglov i Devid Lehter (obaj FCI Levadia Tallin, wypożyczenie).

ODESZLI Ander Paabut (EST, koniec kariery), Hernik Tali, Siim­Sten Palm, Raido Ott, Greger Könninge i Alder Lepik (wszyscy EST, szukają klubów).

PRZYGOTOWANIA Viljandi JK Tulevik 0:2, Flora Tallin 0:2, Nõmme Kalju 0:1, Maardu LM 1:3 (R. Limberg), Paide LM 0:1.

TRENER Taavi Midenbritt (Estonia, ur. 14.10.1989) W Pärnu JK Vaprus jest już ponad dwa lata. Klub pod jego wodzą robi stałe postępy. Midenbritt nie ma łatwych warunków pracy. Dysponuje wąską kadrę, a do tego duża część zawodników to półprofesjonaliści. Przed startem sezonu ze składu wypadł mu Ronaldo Tiisma, który wyjechał odbyć służbę wojskową. Utrzymanie "Niedźwiedzi" w Premium Liidze będzie dużym wyczynem. Przed nim naprawdę trudne zadanie.

51


TARTU JK TAMMEKA

Tartu Tamme staadion Pojemność: 1.638

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 1989 Miasto: Tartu Budżet: 1.000.000 euro Barwy: niebiesko­białe Przydomek: Niebiesko­biali Internet: jktammeka.ee E­mail: jktammeka@jktammeka.ee Twitter: ­ Facebook: Tartu Jalgpallikool Tammeka Instagram: @jktammeka @estonski_futbol

HISTORIA KLUBU Klub z kulturalnej stolicy Estonii powstał w 1989 roku. Do 2000 roku szkolił on jedynie młodzież. „Niebiesko­Biali” w elicie pojawili się w 2005 roku. Grają w niej nieprzerwanie aż do dziś. W 2013 roku przyszłość drużyny z Tartu stanęła pod znakiem zapytania. Zawodnicy nie otrzymywali pensji, a zespół nie otrzymał licencji. Ostatecznie została ona przyznana klubowej akademii i od tamtej pory klub funkcjonuje jako akademia piłkarska, mimo posiadania drużyny seniorskiej w Premium Liidze. POPRZEDNIE SEZONY Tartu JK Tammeka to klub środka tabeli. Mimo tego, że w estońskiej ekstraklasie gra nieprzerwanie od piętnastu lat, nigdy nie awansował do europejskich pucharów. Największym sukcesem „Niebiesko­Białych” było dojście do finału Pucharu Estonii w sezonie 2016/17. Przegrali wtedy 0­2 z FCI Tallin. NADCHODZĄCY SEZON Poprzedni sezon Tammeka skończyła na piątym miejscu. Miała dużą przewagę nad drużynami walczącymi o utrzymanie i jeszcze większą stratę do pierwszej czwórki. W nadchodzącym sezonie powinno być bardzo podobnie. Szerokim echem w Estonii odbił się powrót Taijo Teniste do Tammeki. 33­letni boczny obrońca rozegrał w reprezentacji osiemdziesiąt cztery spotkania i przez wiele lat grał w lidze norweskiej. Z pewnością wniesie do drużyny dużo doświadczenia. Innym ciekawym wzmocnieniem jest napastnik Kevin Mätas. 21­latek w poprzednim sezonie został królem strzelców Esiliigi, strzelając 21 goli i zaliczająć 15 asyst. Czas na weryfikację jego umiejętności na poziomie Premium Liigi. Mocnymi punktami klubu z Tartu są obrońca Igor Dudarev, bramkarz Karl­Johan Pechter oraz napastnik Tristan Koskor. W Tammece gra również kilku ciekawych młodych piłkarzy na przykład skrzydłowy Mihkel Järviste, napastnik Patrick Veelma czy obrońca Ats Toomsalu, którym jakiś czas temu interesowała się Hellas Verona.

52


Mihkel Järviste (po lewej) i Patrick Veelma (po prawej) to młodzi zawodnicy, którzy mają co raz większy wpływ na grę "Niebiesko­białych". Jeżeli będą rozwijać się w takim tępie jak dotąd, wkrótce mogą zwrócić na siebie uwagę zagranicznych klubów.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: ­

Puchar Estoni: ­

Superpuchar Estonii: ­

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (16): nieprzerwanie od 2005

Awanse (1): 2004

Spadki (­): ­

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

* ­ Tartu JK Tammeka utrzymało się w lidze, ponieważ z rozgrywek wycofało się się FC Viljandi.

TARTU JK TAMMEKA W SEZONIE 2020 BRAMKI TARTU JK TAMMEKA Zdobyte ­ 33

Stracone ­ 44

NAJWIĘCEJ GOLI Tristan Koskor ­ 13 NAJWIĘCEJ ASYST Sten Reinkort ­ 6 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Igor Dudarev ­ 8/2

53


TARTU JK TAMMEKA W poprzednim sezonie osiągneliśmy nasze maksimum Artur Uljanov to wychowanek Tartu JK Tammeki. Z klubem jest związany od najmłodszych lat. Po mału staje się co raz ważniejszą postacią zespołu. Przed nadchodzącym sezonem młody skrzydłowy stawia sobie ambitne cele. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Jak oceniasz sezon 2020 w waszym wykonaniu? W poprzednim sezonie osiągneliśmy nasze maximum. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem? Chcemy wygrać Puchar Estonii, co pozwoli nam zagrać w europejskich pucharach. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Chciałbym strzelić więcej niż dziesięć goli i zaliczyć minimum pięć asyst.

Piłkarska Estonia

Kto będzie następnym mistrzem Estonii? Mistrzem zostanie Flora albo Levadia. Jak oceniasz szanse estońskich klubów w następnych kwalifikacjach do europejskich pucharów? Myślę, że to ten rok, w którym Flora wypadnie w Europie bardzo dobrze i awansuje do Conference League lub nawet do Ligi Europy. Paide raczej nie zajdzie dalej, niż w poprzednim roku, a Levadia potrzebuje pewnych zmian, żeby myśleć na poważnie o fazie grupowej

POWRÓT TAIJO TENISTE DO PREMIUM LIIGI 32­latek to jedna z czołowych postaci reprezentacji Estonii ostatnich lat. Powinien z miejsca stać gwiazdą klubu oraz jednym z najlepszych obrońców ligi. Jego powrót do kraju był dużym wydarzeniem. Początkowo nic jednak nie wskazywało na to, że Teniste zostanie zawodnikiem Tartu JK Tammeki. Pod koniec ubiegłego roku jedynie trenował z "Niebiesko­białymi", w między czasie rozglądając się za ofertami zza granicy.

KARIERA TAIJO TENISTE W LICZBACH

200 meczów w lidze norweskiej 84 mecze w reprezentacji Estonii 4 mistrzostwa kraju z Levadią Tallin 54


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Taijo Teniste (SK Brann, wolny transfer), Sander Kapper (Viljandi JK Tulevik, transfer definitywny), Kevin Mätas (Nõmme United, transfer definitywny).

ODESZLI Stein Reinkort (EST, Flora Tallin, transfer definitywny), Daaniel Maanas (EST, JK Narva Trans, transfer definitywny), Tauno Tekko (EST, Pärnu JK Vaprus, transfer definitywny), Mart Paul Preiman (EST, Nõmme United/EST­2, transfer definitywny), Karl Vaabel (EST, FA Tartu Kalev/EST­4, transfer definitywny), Mikhail Slashchev (RUS, szuka klubu), Alfred Tammiksaar i Joonas Kartsep (obaj EST, szukają klubów).

PRZYGOTOWANIA FC Elva 6:0, Paide 0:7, FCI Levadia Tallin 0:3, Viljandi JK Tulevik 1;2 (P. Veelma), Nõmme Kalju 0:5, Flora Tallin 0:2, Nõmme United 1:0 (K. Mätas),

TRENER Kaido Koppel (Estonia, ur. 09.05.1988) Tartu JK Tammekę objął mając jedynie 28 lat. Ustabilizował grę zespołu i uczynił z "Niebiesko­białych" drużynę środka tabeli, która nie martwi się o utrzymanie. Nie lubi zbędnych roszad i stawia na wąską grupę zawodników.

55


TJK LEGION Rok założenia: 2008 Miasto: Ta Budżet: 500.000 euro Barwy: czerwono­niebiesk Przydomek: Legioniści Internet: legion.ee E­mail: info@legion.ee Twitter: ­ Facebook: Tallinna Jalgpalli Klubi Legion Kadrioru staadion Pojemność: 5.000

Autor: Dawid Czemko

Instagram: @tjklegion @estonski_futbol

HISTORIA KLUBU TJK Legion powstał w 2007 roku w wyniku fuzji dokonanej pomiędzy Tallinną JK, a Tallinną SK Legion. Tallinna JK była jednym z najstarszych estońskich klubów. Została założona w 1921 roku. W trakcie swojego istnienia klub wydała na świat takich piłkarzy jak Tarmo Kink, Dmitri Kruglov czy Konstantin Vassilejv. POPRZEDNIE SEZONY Zeszłoroczny beniaminek przebył imponującą drogę. Jeszcze w 2017 roku TJK Legion grał na czwartym szczeblu rozgrywkowym. W ciągu trzech sezonów zaliczył trzy awanse i rok temu po raz pierwszy pojawił się w Premium Liidze. W swoim debiutanckim sezonie w elicie „Legioniści” zaprezentowali się naprawdę przyzwoicie. Potrafili wyrwać punkty lepszym od siebie zespołom i dość pewnie wywalczyli utrzymanie. Trener, a zarazem prezes Denis Belov liczył na nieco więcej, ale nie powinien narzekać na dyspozycję swoich piłkarzy w poprzedniej kampanii. NADCHODZĄCY SEZON Celem „Legionistów” na ten sezon jest walka o miejsce w górnej połowie tabeli. Pomocna może okazać się w tym najstarsza kadra w stawce (średnia wieku 28 lat). W parze z wiekiem piłkarzy idzie ich nieocenione doświadczenie. W TJK Legion występuje się aż siedmiu piłkarzy z przeszłością w reprezentacji Estonii. Kapitanem drużyny jest bramkarz Pavel Londak, który ma na swoim koncie dwadzieścia siedem spotkań w estońskiej kadrze. Obroną przewodzi znany z polskich boisk Arjom Artjunin. Ważną postacią środka pola powinien być Sander Puri, który ostatnie dwa sezony spędził w Nõmme Kalju, a w przeszłości był zawodnikiem m.in. Korony Kielce czy greckiej Larisy. „Czerwono­Niebiescy” dysponują dużą siłą rażenia w ataku. Nikita Andreev Albert Prosa razem strzelili blisko 250 goli w Premium Liidze. Zeszłoroczny beniaminek w zimą jedynie uzupełnił na kadrę. Jednak obok jednego nazwiska nie można przejść obojętnie. W nadchodzącym sezonie czerwono­niebieską koszulkę przywdzieje Aleksandr Šapovalov, uznawany za ogromny talent. 18­latek w listopadzie ubiegło roku sensacyjnie odszedł z Freiburga, w którym grał w drużynie do lat 19. W Niemczech spędził blisko rok. Przed wyjazdem za granicę błyszczał na zapleczu estońskiej ekstraklasy w barwach Flory Tallin U21. Interesował się nim wówczas nawet Arsenal. Całkiem możliwe, że Šapovalov szturmem weźmie Premium Liigę i stanie się najgorętszym nazwiskiem w Estonii.

56


Pavel Londak (po lewej) i Nikita Andreev (po prawej) to prawdziwi liderzy TJK Legion. Pomimo ich zaawansowanego wieku, wciąż można na nich liczyć.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: ­

Puchar Estoni: ­

Superpuchar Estonii: ­

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (1): nieprzerwanie od 2020

Awanse (1): 2019

Spadki (­): ­

DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

TJK LEGION W SEZONIE 2020 BRAMKI TJK LEGION Zdobyte ­ 26

Stracone ­ 44

NAJWIĘCEJ GOLI Nikita Andreev ­ 10 NAJWIĘCEJ ASYST Nikolay Mashichev ­ 3 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Artur Šarnin ­ 8/0

57


TJK LEGION Chcemy powalczyć o pierwszą czwórkę Nikita Andreev to uznana marka w estońskiej piłce. Zdobył cztery mistrzostwa z Levadią i ma na koncie ponad sto goli w Premium Liidze. To on strzelił gola na 1­0 dla Levadii w meczu z Wisłą Kraków, rozgrywanym w Sosnowcu. Co ciekawe, kilka miesięcy przed tym słynnym dwumeczem, na testy zaprosiła go Legia. Teraz wraz z TJK Legion chce namieszać w lidze i powalczyć o coś więcej, niż utrzymanie. Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Jak oceniasz sezon 2020 w waszym wykonaniu? Sezon 2020 był niestabilny w naszym wykonaniu. W jego pierwszej części nie graliśmy za dobrze, ale w drugiej połowie poprawiliśmy grę i stale zdobywaliśmy punkty, dlatego uważam, że można być zadowolonym. Jakie cele stawiacie sobie przed nadchodzącym sezonem? Mamy ambitne cele. Chcemy powalczyć o pierwszą czwórkę i być blisko podium. Jakie są twoje cele na najbliższy sezon? Chcę pomagać drużynie i wygrywać, a także zdobywać dużo bramek i zaliczać asysty.

Piłkarska Estonia

Kto będzie następnym mistrzem Estonii? Wszystkie drużyny się wzmacniają, ale głównymi kandydatami do zdobycia mistrzostwa są: Flora, Paide, Levadia i Nõmme Kalju. Nie można jednak wykluczyć tego, że ktoś sprawi niespodziankę. Jak oceniasz szanse estońskich klubów w następnych kwalifikacjach do europejskich pucharów? Estońskie kluby w europejskich pucharach nigdy nie są faworytami, ale mecze pucharowe zawsze są interesujące. Myślę, że są w stanie dostać się do 2­3 rundy eliminacyjnej.

NIKITA ANDREEV W PREMIUM LIIDZE

8 sezonów 4 mistrzostwa 188 meczów 110 goli 58


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Pavel Dõmov (JK Tallinna Kalev, wolny transfer), Rene Merilo (Paide, wolny transfer), Sigitas Olberkis (Sligo Rovers, wolny transfer), Sander Puri (Nõmme Kalju, wolny transfer), Aleksandr Šapovalov (SC Freiburg, wolny transfer).

ODESZLI Denis Vnukov (EST, KR Fjarðabyggðar/ISL­3, wolny transfer), Semen Belyakov (RUS, FC Krasniy/RUS­3, wolny transfer), Giorgi Ghvinashvili (GEO, Chikhura/GEO, wolny transfer), Vsevolod Zassuhhin (EST, FC Ararat Tallin/EST­4, wolny transfer), Eduard Orehov, Kirill Vinogradov, Rejal Alijev (wszyscy EST/RUS, szukają klubów), German Ussov, Andrei Sidorenkov, Marek Šatov (wszyscy EST, szukają klubów).

PRZYGOTOWANIA JK Narva Trans 1:1 (A. Smirnov), FC Kuressaare 2:2 (N. Andreev, A, Volodin), Maardu LM 7:2 (Aleksandr Šapovalov 3x, S. Puri, N. Andreev 2x, S. Tšendei).

TRENER Denis Belov (Estonia, ur. 01.04.1977) Człowiek instytucja. Pełni jednocześnie funkcję prezesa i trenera klubu. To pod jego wodzą "Legioniści" w spektakularny sposób awansowali do elity. Jest wierny systemowi 4­4­2. Lubi mieszankę młodości z doświadczeniem. Ma duże ambicje, przez co jest wymagający.

59


VILJANDI JK TULEVIK

Viljandi linnastaadion Pojemność: 1.006

Autor: Dawid Czemko

Rok założenia: 1912 Miasto: Viljandi Budżet: 600.000 euro Barwy: żółto­niebieskie Przydomek: ­ Internet: jktulevik.ee E­mail: info@jktulevik.ee Twitter: @jktulevik Facebook: Viljandi JK Tulevik Instagram: @jktulevik @estonski_futbol

HISTORIA Viljandi JK Tulevik zostało założone ponad sto lat temu, a dokładnie w 1912 roku. Działalność klubu przerwała II Wojna Światowa, reaktywowano go dopiero pod koniec lat 70. W 1992 roku zespół z południowej Estonii był jednym z założycieli Premium Liigi. Pięć lat później nawiązał bliską współpracę z Florą Tallin. Na przełomie wieków Tulevik odnosiło największe sukcesy. Zdobyło wicemistrzostwo i dwukrotnie zagrało w finale Pucharu Estonii. W 2011 roku po zakończeniu kooperacji z Florą, powstało FC Viljandi, które zajęło miejsce Viljandi JK Tulevik w elicie. Tym sposobem, jeden z najstarszych POPRZEDNIE SEZONY Viljandi JK Tulevik stosunkowo szybko, bo już w 2015 roku, powróciło do estońskiej ekstraklasy, jednak od razu z niej spadło. Po roku spędzonym na zapleczu Tulevik ponownie znalazło się w Premium Liidze i gra w niej do dziś. W ostatnich sezonach klub bez większych problemów utrzymywał się w elicie, ale nie był w stanie zawalczyć o nic więcej. NADCHODZĄCY SEZON Jeszcze pod koniec ubiegłego roku w Viljandi pojawił się nowy trenera. Został nim Jaanus Reitel, który ostatnio pracował w… Rwandzie! Dotychczasowy szkoleniowiec Sander Post zajmuje obecnie stanowisko dyrektora sportowego. Przed 37­letnim Reitelem nie łatwe zadanie. Musi zbudować niemal wszystko od nowa. Zimą z klubu odeszło trzech ważnych zawodników: skrzydłowy Pavel Marin, napastnik Sander Kapper i bramkarz Karl­Romet Nõmm, a ich następcy na papierze wyglądają przeciętnie. Tulevik sięgnęło przed sezonem po sześciu anonimowych obcokrajowców. W zimowych sparingach spośród nich najlepiej wyglądali holenderski skrzydłowy Carson Buschaman­Dormond i pochodzący z Kamerunu defensywny pomocnik Arcenciel Mintongo. Kluczową postacią w układance nowego trenera powinien być Kaimar Saag. Doświadczony napastnik ma na swoim koncie blisko pięćdziesiąt występów w reprezentacji Estonii. Równie ważnym elementem zespołu będzie zapewne skrzydłowy Herol Riiberg,. Obroną przewodził dotąd Gerdo Juhkam i w tej kwestii nie powinno się nic zmienić. Sytuacja wygląda za to nieco gorzej w środku pola, gdzie zdecydowanie brakuje doświadczenia. Być może liderem tej formacji okaże się 20­letni Nikita Komissarov, który ma za sobą udany sezon i debiut w kadrze do lat 21.

60


Kaimar Saag (po lewej) i Herol Riiberg (po prawej) to prawdziwi liderzy Viljandi JK Tulevik. Obaj zdobywali w przeszłości mistrzostwo Estonii z innymi klubami.

HISTORIA Mistrzostwo Estonii: ­

Puchar Estoni: ­

Superpuchar Estonii: ­

SEZONY W PREMIUM LIIDZE Liczba (21): 1992­1993; 1997­2010; 2015; nieprzerwanie od 2017 Awanse (3): 1996; 2014; 2016 Spadki (3): 1993; 2010; 2015 DZIESIĘĆ OSTATNICH SEZONÓW

VILJANDI JK TULEVIK W SEZONIE 2020 BRAMKI VILJANDI JK TULEVIK Zdobyte ­ 30

Stracone ­ 46

NAJWIĘCEJ GOLI Pavel Marin ­ 11 NAJWIĘCEJ ASYST Sander Kapper ­ 8 NAJWIĘCEJ KARTEK (Ż/CZ) Tanel Lang ­ 10/1

61


VILJANDI JK TULEVIK Chcemy pokazać kawał dobrego futbolu Nikita Komissarov po odejściu z Flory Tallin, dostał od Viljandi JK Tulevik szansę pokazania się w Premium Liidze i w pełni ją wykorzystał. Jego pozycja w klubie stale rośnie. W nadchodzącym sezonie może stać się czołową postacią środka pola. Nie ukrywa zadowolenia z przebiegu poprzedniej kampanii i stawia sobie konkretne cele na ten Autor: Szymon Górlaski

@huralinho

Piłkarska Estonia

Jak oceniasz sezon 2020 w waszym

w każdym kolejnym meczu.

wykonaniu?

Kto będzie następnym mistrzem Estonii?

To był dla nas udany sezon. Kilka razy

Oczywiście, że Viljandi JK Tulevik!

urwaliśmy punkty czołowym drużynom.

Jak oceniasz szanse estońskich klubów

Jakie cele stawiacie sobie przed

w następnych kwalifikacjach do

nadchodzącym sezonem?

europejskich pucharów?

Chcemy pokazać kawał dobrego futbolu.

Mam nadzieję, że poziom ligi urósł w górę

Już nie mogę się doczekać!

i estońskie kluby będą w stanie pokazać

Jakie są twoje cele na najbliższy sezon?

się w Europie z dobrej strony.

Chcę osiągnąć niezłe liczby i rozwijać się

NIKITA KOMISSAROV W SEZONIE 2020

27 spotkań 2 gole 2 asysty Debiut w reprezentacji do lat 21

62


KADRA

TRANSFERY PRZYSZLI Marten Ritson (Paide, transfer definitywny), Daniil Petrunin (FCI Levadia Tallin, wypożyczenie), Herol Riiberg (Flora Tallin, wypożyczenie), Daniel Tuhkanen (Flora Tallin, wypożyczenie), Ganiu Ogungbe (NK Krško, wolny transfer), Kazeem Bolaji (Team360, wolny transfer), Arcenciel Mintongo (Nkufo Academy, wypożyczenie), Tomi Fagbongbe, Carson Buschman­ Dormond (obaj Vancouver Whitecaps, wolny transfer), Abubakir Muydinov (Leixões, wolny transfer).

ODESZLI Jeremiah Dąbrowski (POL/GER, szuka klubu), Jude Barrow (CAN/ENG, szuka klubu), Marko Budić (AUT/CRO, szuka klubu), Jonas Tossou (BEN, Alodo Sports/BEN, koniec kontraktu), Pavel Marin (EST, Nõmme Kalju, transfer definitywny), Sander Kapper (EST, Tartu JK Tammeka, transfer definitywny), Karl­Romet Nõmm (EST, Flora Tallin, transfer definitywny), Reiner Peips (EST, JK Vändra Vaprus/EST­3, transfer definitywny), Matheas Madik (EST, Harju JK Laagri/EST­3,wolny transfer).

PRZYGOTOWANIA Pärnu JK Vaprus 2:0 (A. Krutoglov, K. Saag), Nõmme Kalju 0:1, Tartu JK Tammeka 2:1 (H. Riiberg 2x), FCI Levadia Tallin 1:3 (C. Buschman­Dormond), Läänemaa JK Haapsalu 9:0 (K. Kask 3x, G. Juhkam, T. Fagongbe 3x, K. Bolaji, K. Saag), JK Tallinna Kalev 3:1 (N. Komissarov 2x, K. Bolaji).

TRENER Jaanus Reitel (Estonia, ur. 22.01.1984) W swojej karierze trenerskiej prowadził tylko jeden seniorski klub, do tego w Rwandzie. Nie można mu jednak odmówić doświadczenie. Trenował juniorów w Finlandii, Holandi, Norwegii i Stanach Zjednoczonych. Teraz po raz pierwszy dostał szansę pracy w Premium Liidze i nie będzie miał łatwo. Klub opuściło kilku ważnych zawodników, a ich następcy na papierze wyglądają przeciętnie. Reitel będzie musiał poukładać wszytsko od nowa, a każda rewolucja niesie ze sobą duże ryzyko.

63


FAQ ­ najczęściej zadawane pytania PREMIUM LIIGA Kiedy zaczyna i kończy się sezon Premium Liigi? Liga estońska gra systemem wiosna­jesień. Jest to zdeterminowane klimatem, który panuje w Estonii. Sezon zaczyna się w na początku marca, a kończy na początku listopada. Jak wygląda system rozgrywek w lidze estońskiej? W Premium Liidze występuje dziesięć drużyn. Każda z każdą mierzy się czterokrotnie, co daje nam trzydzieści sześć kolejek. Ostatnia drużyna spada Esiliigi. Przedostatnia gra baraż o utrzymanie z drugą najlepszą drużyną zaplecza. Ile drużyn awansuje do europejskich pucharów? Estonia ma tylko trzech swoich reprezentantów w Europie. Mistrz gra w eliminacjach do Ligi Mistrzów. Wicemistrz i trzecia drużyna na koniec sezonu (lub zdobywca krajowego pucharu – identyczna reguła jak w polskiej lidze) rywalizują w eliminacjach do Europa Conference League. Gdzie mogę obejrzeć mecz ligi estońskiej na żywo? Mecze ligi estońskiej są dostępne bez tzw. ‘’geoblocka’’ na kanałach YouTube „Premium Liiga” i„SoccernetEE”. Mecze niższych szczebli oraz ligi pań są dostępne na stronie internetowej ‘soccernet.ee’. Czy Premium Liiga to rozgrywki profesjonalne? Tak. Od sezonu 2020 wszystkie kluby estońskiej ekstraklasy są w pełni profesjonalne. Ile zarabia się w lidze estońskiej? Średnie wynagrodzenie to około 1500 euro. W całej lidze jest około dziesięciu piłkarzy, którzy zarabiają więcej niż 3000 euro. Kluby często oferują zagranicznym zawodnikom wyżywienie oraz zakwaterowanie. Duża część młodych zawodników otrzymuje jedynie stypendium w wysokości 500 euro, wypłacane przez związek piłkarski. Jaki jest rekord transferowy Premium Liigi? W lipcu 1999r. Anders Oper za blisko milion euro przeszedł z Flory Tallin do duńskiego Aalborgu BK. Czy klub z Estonii kiedykolwiek grał w fazie grupowej europejskich pucharów? Niestety nie. Trzykrotnie estoński klub dochodził do fazy play­off Ligi Europy. W sezonie 2009/10 uległa w dwumeczu z Galatasaray (1­1; 0­5). Cztery lata później blisko upragnionego awansu było Nõmme Kalju, które ostatecznie przegrało z ukraińskim Dnipro Dniepropietrowsk (1­3; 0­2). W 2020r. do czwartej rundy kwalifikacyjnej doszła Flora Tallin. W decydującym starciu ‘’Biało­Zieloni” ulegli 1­3 Dinamo Zagrzeb.

64


OGÓLNE Ile szczebli rozgrywkowych istnieje w Estonii? Funkcjonuje sześć poziomów, trzy centralne oraz trzy regionalne Czy Estonia ma sędziów międzynarodowych? Tak, i to nawet trzech. Sędzią pierwszej kategorii UEFA jest Kristo Tohver, który sędziował już mecze fazy grupowej Ligi Europy. Juri Fischer i Roomer Tarajev (obaj druga kategoria UEFA) to arbitrzy z mniejszymi doświadczeniem. Sędziowali dotąd jedynie w kwalifikacjach do europejskich pucharów. Ilu piłkarzy z Estonii grało w polskiej ekstraklasie? W polskiej ekstraklasie grało dotąd dziesięciu estońskich piłkarzy. Najwięcej spotkań w polskiej lidze rozegrał Konstantin Vassiljev, dokładnie sto piętnaście. Obecnie na polskich boiskach nie występuje żaden Estończyk. Czy Estonia organizowała kiedyś duże wydarzenie piłkarskie? Tak, i to nawet dwa. W 2012 roku w Estonia zorganizowała Mistrzostwa Europy do lat 19. Turniej wygrała wówczas Hiszpania, a tytuł MVP zgarnął Gerard Deulofeu. Po estońskich boiskach biegali wtedy na przykład Paul Pogba, Samuel Umtiti, czy też Harry Kane. W 2018 roku na A. Le Coq Arenie w Tallinie rozgerano Superpuchar Europy. Atletico pokonało wtedy po dogrywce Real Madryt. Kto jest prezesem Estońskiego Związku Piłki Nożnej? Jest nim 59­letni Aivar Pohlak, założyciel Flory Tallin. Pod jakim hasztagiem na Twitterze mogę szukać informacji o estońskiej piłce? Wszystko co się interesuje znajdziesz pod hasztagiem #estoniapl

65


Millions discover their favorite reads on issuu every month.

Give your content the digital home it deserves. Get it to any device in seconds.