Issuu on Google+

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

Κλείσιμο βιβλίων ( στην ποιητική ευφορία )

Σονέτ@ (2002–2012) ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ · E-Book & ΣΥ ΛΛΕΚ ΤΙΚ Α ΑΝΤΙΤΥΠΑ Λ ε υ κ ά δ α - 2 0 13


Σο νέ τ α ( 2002 – 2012 )

«Γρήγορα πού παλιώνουν όλα – και προπαντός τα ποιήματα!» Για σκέψου να πεθάνεις μέσα στις δάφνες και το μέλλον να σε κάνει στιφάδο!

Λ ε υ κ ά δ α - 2013


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 5

Μαντατοφόρος Νιώθω σαν αιµοφιλικός σ’ εργοστάσιο ξυραφιών. Robin Williams

Όταν πρωτάκουστες φωνές θα σε κελεύσουν, «αυτός που γύρευες να βρεις θα δεις αν ήσουν». Πριν ο σκαιός κι ο σκοτεινός κοντά σου σπεύσουν, όσο µπορούν να σ’ αγνοούν, θα σ’ αγνοήσουν. Ύστερα, µ’ όποιο τρόπο θα σε πολεµήσουν. Κι αν ηττηθούν, σε χρυσό άρµα να σε ζεύσουν θα προσπαθήσουν : µε το να σε αναγνωρίσουν. Κι αν αποτύχουν, ίσως τότε σε βραβεύσουν! Όµως εσύ, του πεπρωµένου σταυροφόρος και της καρδιάς σου αλχηµιστής, στάσου – πολέµα! Τα κέρατά του επιχρυσώνει ο Εωσφόρος: Δόξα; Τιµή; – Σκόνη! Σκουριά! Μα γράψε µε αίµα! Και µελανόµορφων καιρών µαντατοφόρος, φόρα το ακάνθινο στεφάνι σου σαν στέµµα.

23 / 8 / 2012

Αριθµός αναθεώρησης: 42


6 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Τρύπια κρανία Κι αν φαλιρίσαµε, όπως λεν, σαν κοινωνία, πρωτογενές πλεόνασµα έχουµε τον τρόπο να ζούµε ακόµα σαν νεκροί σ’ αυτόν τον τόπο, που ’ναι το σκότος µες στο φως παρατονία. Μόνη επανάσταση είναι πια η αυτοκτονία! Αχ, και να µπαίναµε για µια φορά στον κόπο να σηµαδέψουµε σωστό µε τ’ όπλο στόχο και να µας κυβερνούν στο εξής τρύπια κρανία! Όλοι µαζί και ο καθένας µας µονάχος, µε µια καρδιά λες και την βάλαµε στην πρέσα κι έχει ενός χαρτονοµίσµατος το πάχος. Να µας ψεκάζουνε – το κέρατό µου µέσα! – ή όταν ψέκαζε ο Θεός την εξυπνάδα όλοι κρατούσαµε οµπρέλα στην Ελλάδα;

4 / 4 / 2012

Αριθµός αναθεώρησης: 16


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 7

Τούνελ Το λεωφορείο σαν φάντασµα περνά… Όλη η Ελλάδα µια πεσόντων στήλη. Οµίχλη κι ηπειρώτικα βουνά – το Δρίσκο και η λήθη του Μαβίλη. Αίµα ο Κρυστάλλης δίπλα µου ξερνά βήχοντας κι όλο φτύνει στο µαντήλι. Το Σούλι πολιορκείται και πεινά κι ανάβει ο Δαβάκης το φυτίλι. Η Σκάλα της Τζαβέλαινας µπροστά και πίσω µας της Δέσπως το Ταµπούρι. Τριγύρω τα παράθυρα κλειστά και σπάνε οι πόρτες µόνο µε τσεκούρι. Τα φώτα ανάβουµε για όλα τα ενδεχόµενα – περνάµε τούνελ αλληλοδιαδεχόµενα…

28 / 12 / 2012

Αριθµός αναθεώρησης: 24


8 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Άνθρωποι Άνθρωποι µε ταφόπετρες στα µάτια, του γέλιου ξεπεσµένοι αριστοκράτες, που ξόδεψαν για πάµφτωχες αγάπες καρδιές είκοσι τέσσερα καράτια. Άνθρωποι που σ’ εβένινα κρεβάτια δεν ξάπλωσαν, µα χάµω µε τις πλάτες – γραφείων τελετών κακοί πελάτες και του θανάτου άχρηστη πραµάτεια. Άνθρωποι που στερήθηκαν την λίγη στοργή που δεν αρνούµαστε στα ζώα. Σε µια ζωή-εµπόρευµα που λήγει, πεσόντες αφανείς χωρίς ηρώα οι άνθρωποι µ’ αισθήµατα και βάθος. Κι εµείς οι άλλοι, ανθρώποι κατά λάθος!

26 / 5 / 2002

Αριθµός αναθεώρησης: 58


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 9

Το γυφτάκι Τρύπωσε στο προαύλιο ένα γυφτάκι µε τ’ άλλα για να παίξει τα παιδάκια. Μα εκείνα – που … δεν ήτανε γυφτάκια – πλακώσαν στις κλωτσιές τ’ αθώο παιδάκι! Το πιάνει ο επιστάτης απ’ τ’ αυτάκι, του ρίχνει ένα - δύο χαστουκάκια… Κι όπως κοκκίνισαν τα µαγουλάκια µοιάζει να ’ναι λιγότερο µαυράκι! Τώρα έξω απ’ τα κάγκελα κοιτάει γελώντας προς τον χώρο του σχολείου ενώ κρυφά ένα δάκρυ του κυλάει… Μαθήτευσε του κόσµου του γελοίου την τάξη! Και νωρίς αποφοιτάει – χωρίς καν την βοήθεια ενός βιβλίου!

22 / 10 / 2004

Αριθµός αναθεώρησης: 45


10 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Θέα Είν’ όµορφη, ψηλή, ξανθιά! Φοράει διάφανο φόρεµα, που διαγράφει κορµί από ευλύγιστο ελάφι – σαν βέλος η µατιά µου το τρυπάει! Ποτέ δεν µου µιλά – µόνο γελάει… Κι εγώ της προσαρτώ καινούργια εδάφη καθώς συνθήκη ο αέρας υπογράφει µε όρο το φουστάνι να κουνάει. Χυµά η φαντασία και την γδύνει! Αχ, άνεµε του πόθου κι άλλο φύσα, γυµνή µπρος στο παράθυρο να µείνει. Κι ας είναι το παράθυρό µου αφίσα, που εικονίζει µια γυναίκα ωραία για ν’ αποκτήσει το υπόγειο θέα.

25 / 6 / 2002

Αριθµός αναθεώρησης: 32


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 11

Ατάκτως ερριμμένα Κι εκεί που όλα µοιάζαν τακτοποιηµένα στην σκέψη µου, σαν τα χαρτιά µου στο γραφείο, τώρα φαντάζουνε ατάκτως ερριµµένα – σπασµένα µάρµαρα σ’ αρχαίο νεκροταφείο. Ένα κοµµάτι σάρκας µ’ έκοψε στα δύο : µια γάµπα που έλαµπε σε πόδια σταυρωµένα κάποιας γυναίκας, που απέναντι από µένα καθόταν κι ήταν σαν µισάνοιχτο βιβλίο. Ένιωσα αγράµµατος στα µέλη τα γραµµένα µπροστά. Κι όλες οι λέξεις µου κοντά της γίνανε άοσµα λουλούδια µαραµένα που υποκλιθήκαν ταπεινά στο άρωµά της. Κι όπως η φούστα της ανέβαινε απ’ το ρεύµα του αέρα, µου αποκαθήλωνε το πνεύµα!

9 / 2 / 2003

Αριθµός αναθεώρησης: 34


12 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Δαιμονισμένο Ψηλαφίζω τα ιδρωµένα σεντόνια µε καρβουνιασµένα δάχτυλα κι η σκάλα φλερτάρει κάτι τακούνια που αποµακρύνονται…

Αφρός δαιµονισµένων τ’ άγρια πάθη – τα κολασµένα πόδια σου σαν κρίνα, που σπέρµα σιντριβάνι, Μεσσαλίνα, πίνουν καυτό απ’ τ’ απύθµενά µου βάθη. Λευκό φρικτών ερώτων κατακάθι στα χείλη τα χυµώδη σου, Αγριππίνα, µεδούλι απ’ τα κόκαλα, που η πείνα των ηδονών τροφή τους µόνη εστάθη. Αχόρταγο κεντρί µου ! Ψυχοφθόρε φαλλέ! Στην σκοτεινιά πνιγµένε δύτη της µήτρας! Μ’ έχεις κάνει τρωγλοδύτη! Γυναίκα – ενσαρκωµένε Εωσφόρε! Πάντα, Ιησού, την τύχη σου φθονούσα, που ’χες µια Παναγιά γλυκοφιλούσα.

10 / 7 / 2002

Αριθµός αναθεώρησης: 37


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 13

Κολοκύθια Αχ, πώς γλιστράει µέσ’ απ’ τα χέρια η ευτυχία! Όσο ακριβή, τόσο επίπλαστη η χαρά. Απαίσιο άρωµα τα καιγόµενα φτερά. Και πόσο γνώριµη ερωµένη η δυστυχία! Γοργά πού κλείνουν της αγάπης τα ορυχεία! Άνεργοι εργάτες πεινασµένοι στην σειρά πόθοι και πάθη, που χορταίναν µια φορά έστω µε λίγα ψευδαισθήσεων ψιχία. Κι αν κάτι µε παρηγορεί, κάπως, στ’ αλήθεια, είναι πως έπεσε ο στρατός µου µέχρι ενός κι είχε πληγές όχι στην πλάτη, µα στα στήθια. Και δεν µε νίκησαν ο φόβος κι η συνήθεια, αλλά µονάχα του άλλου – που έγινε καπνός – τα συναισθήµατα, που ήταν … κολοκύθια!

2 / 6 / 2005

Αριθµός αναθεώρησης: 26


14 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Κατάρ-ρευση Των ποιητών που περισσότερο κι απ’ το να γράψουν ένα υπέροχο ποίηµα, λαχτάρησαν ν’ αγγίξουν µια όµορφη γυναίκα…

Θα πέσω, µα θα σηκωθώ να περπατήσω πάλι – το ένστικτο ξανά θα θριαµβεύσει! Τι κι αν στα χείλη µου χολής θα έχω γεύση; Μέχρι το τέλος τελικά θα συνεχίσω τον δρόµο ιδρώνοντας και δεν θα καταρρεύσει η µαταιότητα: ζωή, για να σε ζήσω! Και στα σεντόνια µατωµένη θα ’χω ρεύση ξυπνώντας πόθους που ποθώ ν’ αποκοιµίσω. Θα πάω µπροστά κοιτώντας πάντα προς τα πίσω και θα τρακάρω µε το µέλλον που θα φτάνει. Έτσι, συντρίµµι το παρόν µου θ’ αντικρίσω κι η τελευταία ελπίδα πρώτη θα πεθάνει. Κι αν ζούσε, ίσως να µην ήτανε πιο ωραία, µα θα ’χα κάποια να πεθαίναµε παρέα!

5 / 9 / 2004

Αριθµός αναθεώρησης: 53


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 15

Όσα δεν έζησες Στην µνήµη του Γεωργίου Δροσίνη

Όσα δεν έζησες, είναι δικά σου : αεροφαντάσµατα, ονειροπλασµένα, όσα νοστάλγησε βαθιά η καρδιά σου κι ας µην σ’ αντάµωσαν ζωντανεµένα. Όσα δεν κράτησες στα δάχτυλά σου όρθιο σε κράτησαν, κι αυτά σε ξένα χέρια κρατήθηκαν όρθια – φαντάσου! – κάποιον προσµένοντας όπως εσένα. Αυτά που αντίκρισες, µην πεις ζωή σου. Κι ό,τι φαντάστηκες, µην πεις απάτη. Μια ιδέα, µια έµπνευση, µια συλλογή σου, µία συγκίνηση κρυφή για κάτι, είναι ο πλούτος που έχει η ψυχή σου στην φτώχεια η πλάση που είναι γεµάτη.

26 / 1 / 2009

Αριθµός αναθεώρησης: 34


16 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Πυριφλεγές Προτιµώ ένα παρανάλωµα ονείρων γι’ απόσβεση κάθε πραγµατικότητας…

Λεφτά, ευτυχία, όνειρα, καριέρα: σκυλάκια που µε πήραν από πίσω προσµένοντας να τα υιοθετήσω, µα εγώ τον πολικό αρπάζω αστέρα σαν κάρβουνο στην χούφτα µου να σβήσω και το µηδέν που φόρεσα για βέρα στον ουρανό πανσέληνο θ’ αφήσω ν’ αρραβωνιάζει ο φόβος την φοβέρα. Στο µύρο και στο αγίασµα θα φτύσουν και θ’ αφοδεύσουν τα όσια ένα - ένα κι όλα τ’ ανόσια θα ιερουργούνε και θα ξεσκιούν µε νύχια ακονισµένα όσους θα ρθούν το φως ν’ αναζητήσουν και θα το βρούν… όταν πυρποληθούνε!

15 / 2 / 2004

Αριθµός αναθεώρησης: 64


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 17

Ιδέες Η γη ανήκει στα πτώµατά µας – να, µια καλή ιδέα!

Θεοί, πατρίδες, σύµβολα, σηµαίες : ναοί για να στεγάζεται η απάτη. Τι δόλωµα πανάρχαιο οι Ιδέες – µ’ αγκίστρια η πλάση είναι γεµάτη! Ιδέες : σαρκοβόρες ορχιδέες, που αφού πλανέψουν τ’ άδολό σου µάτι, ανοίγουνε το στόµα πειναλέες να φάν’ και την ελπίδα την υστάτη. Πάντα ν’ αµφισβητείς ό,τι πιστεύεις κι ό,τι σ’ αµφισβητεί να το λατρεύεις – οι αλήθειες παρελαύνουν τελευταίες… Μπροστά-µπροστά, φορώντας πάθους ντύµα, το ψεύδος φωνασκεί : «Σεβάσου, τίµα θεούς, πατρίδες, σύµβολα, σηµαίες!»

23 / 2 / 2005

Αριθµός αναθεώρησης: 29


18 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Κλείσιμο βιβλίων ( στην ποιητική ευφορία )

Φτερό µαδηµένου παγωνιού στην φαντασµαγορία του τίποτε…

Ό,τι ήτανε να ζήσω, το ’χω ζήσει: των πόθων, των παθών την κουστωδία και της χαράς την µαύρη κωµωδία. Σε κάθε ανατολή βρήκα µια δύση κι έχω πολύ µελάνι κι αίµα χύσει… Φόρεσα και στους ώµους µου µανδύα την θάλασσα του Νίκου Καββαδία και τον Σεφέρη έχω εξαντλήσει. Και βρήκα του Καβάφη την Ιθάκη φτωχή – κι έχω στο στήθος µου µπηγµένη µια σφαίρα σαν κι αυτή του Καρυωτάκη. Ελύτη, άξιον εστί τι αποµένει; Αναγνωστάκη, κλείσε πια το σκάκι – η ΜΑΤαιότητα είναι κερδισµένη.

23 / 10 / 2004

Αριθµός αναθεώρησης: 53


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 19

Φεύγα Μα µε βαραίνει κάτι µέσα µου ωστόσο : το παιδί που σκότωσα για να µεγαλώσω.

Μέσα στο τάβλι ψάχνω πόρτες για το φεύγα. Ρίχνει τα ζάρια της η τύχη σαν εκτρώµατα. Το κύµα δίπλα µου ρωτά την κάθε λεύγα πόσους πνιγµούς µετρούν του χρόνου τα πληρώµατα. Το δειλινό µοιράζει κάλπικο χρυσάφι σ’ ένα ζευγάρι που φιλιέται στον ευκάλυπτο. Παρέκει ο Έρωτας, γελώντας, υπογράφει ένα γραµµάτιο που πάντα θα ’ναι ακάλυπτο. Τ’ αστέρια ανάβουνε σαν λάµπες σε πορνείο. Κλείνω το τάβλι για να φύγω, η ώρα πέρασε… Μουντζούρα µοιάζει πλέον τ’ άδειο καφενείο σε ποίηµα που η πολλή διόρθωση το γέρασε… – Γκαρσόν! Μ’ αυτόν της Μοναξιάς, καφέδες δύο. – Άσε, µου λέει, απόψε ο Θάνατος τα κέρασε!

25 / 6 / 2002

Αριθµός αναθεώρησης: 82


20 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Αποσιωπήσεις… Έρχονται σαν στρατιές οι παραισθήσεις, σκιών σκιές που σώµατα ζητούνε… Ρέει στα τζάµια η νύχτα… Όµορφη πού ’ναι η ώρα πριν τα µάτια σου να κλείσεις! Νωρίς για ύπνο, αργά για να ξυπνήσεις… Η αγάπη – ποιοι µπορέσαν να την δούνε; – σαν τον Θεό σιωπά, µα την υµνούνε όλες του πάθους οι αποσιωπήσεις… Τα ποιήµατά σου στίχων συναθροίσεις. Όσο προσεκτικά κι αν τους διαλέξεις, δεν είναι τίποτ’ άλλο από λέξεις αντιοργασµικές, που προσποιούνται πολλαπλούς οργασµούς, ενώ στερούνται και τις πιο κοινότυπες συγκινήσεις…

23 / 10 / 2004

Αριθµός αναθεώρησης: 79


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 21

Σκιές Μες στο δωµάτιο σκιές, σαν από κάποια µάχη πολεµιστές να γύρισαν ακρωτηριασµένοι, µε το κεφάλι τους σκυφτό, καµπουριασµένη ράχη, κι αν νίκησαν δεν νοιάζονται ή αν είναι νικηµένοι. Τα µέλη τους απώλεσαν, κι αφού σαν πεθαµένοι λογιούνται, προτιµότερο να µην είχαν γυρίσει. Μες στο δωµάτιο σκιές, µαύρο χορό έχουν στήσει. Κι ο ήλιος πια βασίλεψε κι η µέρα πάει να σβήσει… Μες στο δωµάτιο σκιές, µε την σκιά µου σµίγουν, ψυχές που απ’ το σώµα τους πριν λίγο έχουν χωρίσει κι αµίλητες βαδίζουνε και βιάζονται να φύγουν και µόλις κοντοστέκονται, το βήµα τους ξανοίγουν λες και τους κράζει µια φωνή κι έχουν αργοπορήσει… Μες στο δωµάτιο σκιές – σκιαγραφούν την δύση.

19 / 2 / 2005

Αριθµός αναθεώρησης: 26


22 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Βόλτα στο Σεληνόφως Νύχτα γεµάτη θαύµατα, νύχτα σπαρµένη µάγια! Διονύσιος Σολωµός

Νύχτα γεµάτη ποιητική µαγεία: τ’ άστρα αδαµάντινα καρφιά στον θόλο τ’ ουρανού και το φως µυσταγωγία! Όπως µετά τον οργασµό, στον µόλο κοιµούνται οι βάρκες – βράδυ ονειροπόλο! Ξυπνούν τα παραµύθια… Αιµορραγία της οµορφιάς στην Γη! Στο σύµπαν όλο η ασχήµια κάνει απόψε απεργία! Φυσά απαλά, φιλά δειλά, θωπεύει ερωτικά τ’ αεράκι όλα τα φύλλα των λουλουδιών, κι απ’ τ’ άνθη άρωµα κλέβει. Η Σελήνη ασηµένια ανατριχίλα πίσω απ’ το τζάµι (ενώ στην λεωφόρο αιµόφυρτο µε πάει τ’ ασθενοφόρο ).

8 / 9 / 2002

Αριθµός αναθεώρησης: 43


ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 ) ______ 23

Αξιοπρέπεια Τώρα, στεφάνια καταθέτουν οι νικητές στων ηττών µου το «ευ αγωνίζεσθε» και κρατούν τα µετάλλια την ευθανασία τους να επιχρυσώσουν.

Εγωισµοί, χυδαίοι έρωτες, µίση, αγώνες γι’ αναγνώριση, καριέρα και ποιος τον άλλον θα ποδοπατήσει. Τώρα, το πρόσωπό µου στρέφω πέρα µ’ αηδία απ’ την ανθρώπινη την φύση, απ’ τα εκτρώµατα κι από τα τέρατα που ’χει η ανοησία τεκνοποιήσει. Σκούριασαν τα χρυσόµαλλα τα δέρατα κι έλαµψε η σκουριά σ’ όλη την κτίση. Νύφη η ζωή, φορώντας µαύρα κρέπια έρχεται µε παράνυφη την ποίηση στην εκκλησία, µε απίστευτη συνέπεια στην ώρα της, γαµπρό να µε φιλήσει στο φέρετρο – µε τόση αξιοπρέπεια!

9 / 7 / 2004

Αριθµός αναθεώρησης: 28


24 _____ ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ

ΣΟΝΕΤΑ ( 2002 – 2012 )

Είθισται Προ παντός στα χρόνια τα δικά µας τα σακάτικα είθισται να δολοφονούν τους ποιητάς. Νίκος Εγγονόπουλος

Με σάρκασε η οµορφιά στου πόθου το σφαγείο κι αιµόπτυση την ηδονή ξέρασα στα σεντόνια. Είδα τον ήλιο φως λευκό σε κρύο χειρουργείο, λες κι έκανε έκτρωση η ζωή και µου ’δωσε τα χρόνια. Τα χέρια σήκωσα ψηλά πριν µε πυροβολήσουν κι έτσι βρισκόµουν στον Θεό κοντύτερα ένα µέτρο σαν το κεφάλι έσκυψα, τα χείλη για να φτύσουν τους σκοπευτές που αστόχησαν µε την καρδιά µου κέντρο. Για να µε σηµαδέψουνε γονάτισαν στο χώµα και κλείσαν το ένα µάτι τους – που βλέπει στην αλήθεια. Το άλλο, τους το κράτησε ορθάνοιχτο η συνήθεια να ξεπαστρεύουν ποιητές που δεν σφαλούν το στόµα. Το αίµα µου σαν κόκκινο παράσηµο στα στήθια. Λυπάµαι µόνο που ποιητής δεν είχα γίνει ακόµα…

27 / 11 / 2003

Αριθµός αναθεώρησης: 78


Ψηφιακή έκδοση & συλλεκτικά αντίτυπα – Οκτώβριος 2013


ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΒΙΒΛΙΩΝ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ε. ΣΟΛΔΑΤΟΣ) - 2013