Page 1

— DE

WAT DENKT KUNSTENAAR —

KOYUKI KAZAHAYA

Naast uitleg over haar artistieke praktijk en haar curriculum vitae, kan men in dit interview ook wat andere informatie te weten komen over de kunstenares, Koyuki Kazahaya. ________ Wat zijn je bedenkingen over het medium van een interview? Heeft dit medium een negatieve of positieve connotatie voor u?

Soms is het moeilijk om op sommige vragen een antwoord te vinden, maar aan de ander kant helpt het me wel om meer te begrijpen over mijn eigen werk, alsook mijn werk kritisch te bekijken vanuit een ander perspectief. Wat is jouw educatief parcours?

2006-2010 Musashino Art University, Tokyo, JAPAN (BA Beeldende Kunst, afdeling Olieverf, Druktechniek lessen) 2010-2012 Musashino Art University, Tokyo, JAPAN (MA Beeldende Kunst, Drukwerk) 2012-2014 Royal Academy of Fine Arts Antwerp (MA Beeldende Kunst, Drukwerk) 2014-2015 Sint-Lucas Antwerpen (Manama, Master research in Kunst en Design) Ik studeerde ook geluidsontwerp aan KASKA DKO in Antwerpen en Drukwerk/techniek aan RHoK in Brussel. Rond welke leeftijd beschouwde je jezelf als kunstenaar?

Toen ik 25 jaar was. Na het behalen van mijn master diploma in Tokyo. Ik startte weliswaar mijn artistiek parcours als student, maar het is pas nadien dat ik mezelf kon beschouwen als een kunstenaar. Hoe zou je jouw artistieke praktijk in 5 woorden omschrijven?

Tijd, Ruimte, Herinneringen, Sporen, Opeenvolging Mocht je terug kunnen gaan in de tijd. Welke tentoonstelling zou je graag willen hermaken of herbeleven/aanpassen?

Op het einde van een tentoonstelling beschouw ik het als een compleet project. Maar als ik toch zou kunnen voortwerken aan een bepaald project dan zou ik “See the line project” kiezen dat plaatsvond in 2013 in Oostende. Ik had toen een 15m lange tekening aangebracht op een bestaande muur, maar deze ruimte had ook veel ander muren. Mocht ik tijd gehad hebben, dan had ik alle andere muren ook wel willen vullen met mijn tekeningen. ________ Wat zal je in Cc Strombeek presenteren, kan je ons een hint geven?

Mijn werk voor “In de Wind” heeft de titel “The earth trembles” en is afkomstig van de film “La Terra Trema” van Visconti. Mijn gepresenteerde beelden zijn afkomstig van mijn onderzoek rond Rokakudo, een theehuis, gebouwd in 1905 in Okakura Tension (Kakuzo) aan de Japanse kust, dat vernield werd door de tsunami in 2011 en uiteindelijk heropgebouwd werd op dezelfde locatie als voordien. Dit theehuis werd gebruikt als een meditatie ruim-

1

te met zicht op de zee. Ik had interesse in het feit dat dit theehuis gebouwd was op een plek dat meer als mogelijks zou vernield worden, aangezien tsunami’s en aardbevingen frequent aanwezig zijn in Japan, en zijn locatie is daartegenover zeer fel blootgesteld. Aan de andere kant interesseert het mij ook dat mensen in het theehuis, dankzij het zicht op de zee, kunnen reflecteren over de confrontatie van hun menselijk bestaan tegenover de natuur. Ik zal een combinatie van beelden tonen uit verschillende momenten op verschillende plaatsen, door het tonen van verschillende beeldfragmenten van het zeezicht vanuit het theehuis. Voor dit project wou ik spelen met het idee van de vlag als een icoon. Ik gebruik de zee golven als een veelvoorkomend icoon afkomstig uit de Japanse cultuur, kijk maar naar ‘The Great Wave” van Hokusai dat nu een zeer bekend voorbeeld is. Daarnaast wou ik de representatie van de golven combineren met mijn kunstwerk die in beweging wordt gebracht door de wind, alsook het creëren van een collaboratie tussen de mens en de natuur om zo het werk tot leven te laten komen.

Bent u eerder al in Cc Strombeek geweest? Zo ja, wat was uw eerste indruk?

Ja, ik nam deel aan de tentoonstelling “EUtopia 28” in 2017 and had daarvoor het Cc van Strombeek bezocht om de ruimte te kunnen bezichtigen. (Op dat moment was het juist de tentoonstelling van Kimsooja.) Ik had al reeds, van verschillende bronnen, goede commentaar gehoord over Cc Strombeek, maar had het toen zelf nog nooit bezocht. Het verraste me te zien dat dit soort instituten bestonden in Brussel en was achteraf ook positief verrast van de presentatie van de tentoonstelling. Hoe zou je werk kunnen gerelateerd worden met het publiek of de geografische context van Cc Strombeek?

Ik zie Cc Strombeek als één van de meest interessante culturele centra of hedendaagse kunst instituut van België, maar daarnaast zie ik het ook en vooral als een ontmoetingsplek. Ik ben blij te mogen collaboreren in een ruimte waarin kunstenaars, met verschillende achtergronden en culturen, doorheen de jaren dit ook hebben mogen doen in dezelfde ruimte. Ik zie Cc Strombeek als een plek waar reflectie over multiculturaliteit alsook verschillende expressies tot stand kunnen komen, die op hun beurt uiteindelijk in relatie komen met onze hedendaagse maatschappij. Ik zie mijn kunstwerk als een contributie voor dit laatste. ________ Hoe zijn jouw relaties vandaag met Japan, jouw moederland?

Ik heb nog steeds veel contacten in Japan. Ik heb daar ook verschillende tentoonstellingen en organiseer zelf ook soms tentoonstellingen met Europese kunstenaars. Uiteraard gebruik ik ook in mijn eigen werk veel motieven en contexten afkomstig uit Japan, dit is deels mogelijk omdat ik er elk jaar naar toe ga om onderzoek te doen. Beschouw je jezelf als een geglobaliseerde kunstenaar?

Ik heb mijn werk in veel verschillende landen getoond. Ondanks het feit dat ik nooit naar al deze landen ben geweest, reist mijn werk wel veel en veel verschillende mensen zien deze ook. Hier-

Interview— KOYUKI KAZAHAYA  

Stagiaire Christine gaat de komende maanden op zoek naar de verhalen achter de kunstenaars die in Cc Strombeek passeren.

Interview— KOYUKI KAZAHAYA  

Stagiaire Christine gaat de komende maanden op zoek naar de verhalen achter de kunstenaars die in Cc Strombeek passeren.

Advertisement