Page 8

van BelgiĂŤ, al kent hij dan enkel Brussel en nu ook Antwerpen, en van de "continental audience". "You're always sure to meet some really interesting people over here," zegt hij. Overigens is het Belgische bier ook niet te versmaden. "In Engeland doen ze d'r water in ... " En zo, voor je 't weet, is het zondagmorgen en zit je tot over je oren in de stoelen-tafels-broodjes-koffie-Stella-problemen. Waarom dat laatste met een hoofdletter hoort, lees je in het volgend nummer van Parallax, neem ik aan. En omstreeks 10 uur duiken reeds de eerste gegadigden op. 110 of 120 zouden het er later worden, met een niet te overziene drukte. Jan Geysen en de Brt, minstens een achttal boekenstands,en, op het middaguur, nog een tweede schilder met zijn werk. Tafels bijhalen, inschrijvingen noteren, en af en toe zelf een kijkje werpen bij een van de verkopers. Interviews ook, voor onze nationale zender, voor "Gazet van Antwerpen", en waarschijnlijk ook voor "Alle Macht aan de Arbeiders", maar dat weet ik niet meer zo juist. Zowat elf uur opent toastmaster Simon Joukes officieel de festiviteiten, met een voorstelling van fan eregast Ron. Bennett en van de "guest of honor", dear Mike, bescheiden als altijd. Daarop volgt ook een presentatie van AndrĂŠ Beguin, en, in principe, de uitslag van de short-story wedstrijd. Maar natuurlijk is het juryverslag zoek en dat moet dan later maar. En terwijl de dames (Dank U, Dames) de restauratie voorbereiden, volgt een bestorming in regel van de aanwezige auteurs. Eddy C. Bertin (Eddy met C+ verwijdert alle vlekken), Paul Van Herck, Manuel Van Loggem, Frank Visser, Catherine Duval en Kathinka Lannoy versieren hun werken met liefdevolle opdrachten. (Niemand vergeten, hoop ik maar !) En ja, Mike natuurlijk, ook, maar dan moet je er wel vooraf bij zeggen dat je hebt ontdekt dat hij niet Robert Heinlein is. (He probably gets kind of a kick out of it; this sure deserves a closer observation, I think ..,) Eenmaal iedereen van bij de broodjos-stands terug binnengehaald, gaat dan de namiddagzitting in. Thys van Ebbenhorst, Edward Charles the First en Manuel van Loggem nemen de prijzen in ontvangst voor hun winnende bijdragen in de verhalenwedstrijd. Eddy sleept dan waarempel nog een Award in de wacht voor zijn bundel "De Achtjaarlijkse God" en kondigt een tweede bundel aan, voor het einde van dit jaar. Toe maar. Julien Raasveld, van zijn kant, triomfeert met "Parallax", terwijl diploma's gaan naar Paul Van Herck, voor zijn TROS-luisterspelen, en, last but not least, maar dan gans onverwacht, naar onze vriend Paul, die nu al jaren de zware technische werkzaamheden van Sfan op zijn atletische schouders Torfst. Paul houdt wat we wel een historische toespraak mogen noemen en wordt dan ook meteen onthaald op het langste en luidste applaus van de dag. 32 sekonden juist, een hele halve minuut lang : That's celebrity, Man ! "Some serious stuff now" zegt Simon. En zo geschiedde het. Vooraleer over zichzelf te spreken hield Mike Moorcock eraan een ontroerde hulde te brengen aan de onlangs overleden editor Ted Carnell, de man die "new-wave" mogelijk maakte, zowel door zijn voortdurend stimuleren van de verschillende Britse uitgevers als door zijn aanmoedigen van jonge auteurs. Ongetwijfeld hebben alle aanwezigen begrepen hoe emotioneel geladen Mike wel was en hoe de ontroering hem soms het spreken bemoeilijkte. Omdat een gepland paneelgesprek, wegens verstek vanwege de gesolliciteerde auteurs kwam te vervallen, vervolgden we, na een break, met een verder gesprek met de eregast, ditmaal meer in het bijzonder in verband met zijn eigen werk. "Behold the Man" werd in een periode van depressie van verhaal tot roman omgewerkt, en ik heb er al mijn obsessies en moeilijkheden in uitgestort, zegt Mike. Persoonlijk houdt hij meer van de Jerry Cornelius verhalen (The Dehli Division, The Tank Trapeze e.a.) en - romans. Elderskomen wij hier meer uitgebreid op terug. Buiten de zaal woedde

Info Sfan 15  

Clubmagazine SFAN

Info Sfan 15  

Clubmagazine SFAN

Advertisement