Page 23

auteur als John Brunner ? MM : Wel, ik heb sommige van zijn verhalen gepubliceerd, maar ik mag ze niet. Wanneer ik zijn werk bekijk dan stel ik vast dat hij niet geworden is wat we tien jaar geleden van hem mochten verwachten. Ik praat trouwens niet meer met hem. Als ik hem zie dan werkt dat op me als een rode lap op een stier. Wanneer hij naar een bepaalde Con gaat, dan ga ik er niet heen : ik ben bang ongelukken te maken. Zijn gedichten, man, die zijn slecht. En zijn boeken worden zo mechanisch geschreven. Neem bijvoorbeeld THE LONG RESULT, wat een vervelend boek ... TB : Ik ben het niet met je eens. MM : Dat mag. Kijk nou eens : er wordt gezegd dat dat boek uitpuilt van de ideĂŤn. Maar het is traditionele SF, en dan van de slechtste soort. Brunner gelooft dat hij ook deel uitmaakt van de Renaissance van de literatuur en hij wordt woest als ik hem zeg dat het niet waar is. TB : En hoe gaat het nu met NEW WORLDS ? MM : Best ... TB : Dat kun je makkelijk zeggen, maar de gehele geschiedenis van NEW WORLDS lijkt me een lijdensverhaal. MM : Dat is het ook in zekere zin. Maar je moet het wel relativeren. Het zit zo : NEW WORLDS werd in 1946 opgericht door TED CARNELL. Hij heeft zich daar mee beziggehouden tot in 1963. Toen ging de uitgever failliet en er moest een nieuwe firma gevonden worden. Dit bleek COMPACT te kunnen zijn. Ted Carneil heeft me toen aanbevolen als directeur. Hij ging toen zijn eigen weg met NEW WRITINGS IN SF. Ik nam het zaakje over, en ook het dat andere blad, SCIENCE FANTASY dat later van naam veranderde en IMPULSE werd. In het begin verschenen al mijn ELRIC-verhalen in SCIENGE FANTASY. Dat duurde tot 1966. Toen ging de verdeler failliet ! Later kregen we een toelage van het ministerie. Nu is die natuurlijk ingetrokken ! Er zijn nogal wat schandalen geweest. In 1968 brachten we BUG JACK BARRON van Norman Spinrad in feuilletonvorm. Die roman is nogal politiek getint en wemelt van gewilde obsceniteiten : er werden vragen over gesteld in het House of Commons ! De twee grote Britse dealers van tijdschriften, Smith voor Engeland en Magnelist voor Schotland, hebben samen gekonkelfoesd en besloten het tijdschrift niet aan te bieden. En wij ondertussen maar verder nummers van het blad drukken ! Dat duurde zes maanden. Wij wisten nergens van en zij stapelden al die nummers in hun verdomhoekje op ! De hemel viel op ons hoofd toen wij de rekening van de drukker moesten betalen. Uiteraard gingen wij failliet ! Maar ik moet toch iets rechtzetten. Het is niet zo dat de Britse Post geweigerd heeft die nummers te bezorgen. Dat is gewoon een uitvindsel van de Amerikanen want in Engeland kĂ n zoiets gewoon niet. TB : En toen ? MM : Wel, toen ben ik naar Amerika gegaan, naar Berkeley Press. Dat was in 1970. Ze besloten NEW WORLDS driemaandelijks te gaan publiceren in een pocketuitgave, onder de naam NEW WORLDS QUARTERLY, bij Sphere Books. Dat had ook heel wat voeten in de aarde. Uiteindelijk verschenen verleden jaar de nummers 1 & 2 waarbij in Engeland de oude nummering werd aangehouden. Toen kwam er weer een kink in de kabel TB : Een lijdensverhaal, zei ik toch?

Info Sfan 15  

Clubmagazine SFAN

Info Sfan 15  

Clubmagazine SFAN

Advertisement