a product message image
{' '} {' '}
Limited time offer
SAVE % on your upgrade

Page 1

ZOMER 2017 D 5,95

TESSA DE LOO VOND GELUK IN DE ALGARVE

EILANDGEVOEL

SARDINIË PORTO SANTO CORSICA KLEINE CYCLADEN

Beach & the city DE MOOISTE STADSSTRANDEN

RECEPTEN DE KROONJUWELEN VAN DE SLOVEENSE RIVIÈRA

LEKKERS UIT BARCELONA

BP


Natuurlijk 100% Italiaans

De smaak van traditie Passie en voorliefde voor natuurlijke streekproducten, dat is waarom de familie Massa het eeuwenoude familierecept als basis heeft genomen voor Vila Massa Limoncello. Al sinds 1890 wordt deze traditionele limoncello op ambachtelijke wijze in Sorrento gemaakt. En dat proef je!

Villamassa.nl Facebook.com/VillaMassaNederland

Geen 18, geen alcohol. Geniet, maar drink met mate.


M

medewerkers Vivian de Gier & Marc Brester, journalisten, p. 76 Journalisten Vivian de Gier en Marc Brester zochten voor dit nummer Tessa de Loo op in haar huis in de Portugese Algarve. ‘In de Algarve schijnt altijd de zon, behalve tijdens drie regendagen in het voorjaar. Hoe toevallig dat wij er net op dat moment waren! Maar zelfs in de regen was het gebied prachtig. En gelukkig piepte de zon nét op tijd door de wolken om Tessa’s mooie huis vast te leggen.’

Suzanne Bergman, tekstschrijver, p. 30 Suzanne is freelance tekst­ schrijver en maakte voor deze editie van Méditerranée het artikel over steden die ook gezegend zijn met een mooi strand. Zelf heeft ze fijne herinneringen aan het strand in Frankrijk, waar ze vroeger altijd met haar ouders naartoe ging. ‘Mijn zus en ik vermaakten ons urenlang met volleytennis en boeken. Ik kan niet wachten tot ik dat met mijn eigen zoon kan doen.’

Leonie Collombon, stagiaire, o.a. p. 36 Van huis uit kreeg Leonie de liefde voor reizen mee. Haar laatste reis was naar Canarisch eiland Lanzarote. ‘Hoewel officieel natuurlijk niet gelegen in de Méditerranée, heeft het eiland alles wat ik mooi vind aan het Middellands Zee­ gebied: fijne stadjes en dorpen, maar ook volop mooie natuurgebieden en stranden.’ Leonie interviewde voor dit nummer onder andere de Italiaanse Areana Beekhuizen­Belfi voor de rubriek Mijn Mediterrane Gevoel.

voorwoord

Stad & strand ’s Ochtends een mooi museum en ’s middags een duik in zee! En dan ’s avonds rozig van de zon neerstrijken op het terras van een goed restaurant, op een plein omgeven door historische gebouwen. De meest intense herinneringen aan een stedentrip heb ik aan die naar Barcelona en Nice. Niet toevallig allebei levendige steden die direct aan de Middellandse Zee liggen en aangename stadsstranden hebben. Al was Nice een ‘wintertrip’ eind februari, het was prachtig weer en we konden lunchen op het strand. (Tip voor populaire steden: ga in de winter, want het is er dan heerlijk rustig en vaak mooi weer!) De perfecte combinatie van stad en strand geeft een extra dimensie aan je citytrip. Suzanne Bergman tipt vijf van zulke steden, en nu eens andere dan de usual suspects. Met in elke stad een ‘geheimtip’! Aangezien de lijst met eilanden in het mediterrane gebied schier oneindig is, hoppen we ook deze editie weer van bekende naar minder bekende eilanden: van Zuid-Corsica (met de mooiste boetiekhotels) naar de Kleine Cycladen (waar je je nog in de jaren zeventig waant) en van Sardinië (met de warme kleuren van Bosa) naar Porto Santo (waar de verstilde schoonheid overweldigend is). Jeroen Jansen bleef aan wal en toerde langs de Sloveense Rivièra, een beetje het kleine, stille zusje van de nabije Kroatische kust. En laten we hopen dat dat zo blijft, want het gebrek aan lengte en bekendheid wordt ruimschoots gecompenseerd door charme! Jeroen raakte niet uitgepraat over de zonsondergangen in Piran, om maar een voorbeeld te noemen. Ten slotte bezochten Vivian de Gier en Marc Brester schrijfster – en oud-columniste van Méditerranée! – Tessa de Loo in haar huis in de Algarve, waar ze zoveel warmte en kleur creëerde dat ze na een bezoek aan het grijze Nederland niet kan wachten om weer terug naar huis te gaan. Ook haar recent verschenen boek speelt in de Algarve. Een mooie leestip voor op het strand of aan het zwembad! Een van de vele die we zoals gewoonlijk weer voor je hebben op het gebied van boeken, cultuur, culinaria en accessoires. Ik wens je een mooie mediterrane zomer!

Mariëtte van de Sande, hoofdredacteur m.vandesande@creditsmedia.nl

M éditerranée

3


M INHOUD ZOMER 2017 M ÉDITERRANÉE 15DE JAARGANG NUMMER 3

Reizen

7 M Weg

De Biënnale van Venetië, een festival op de Cycladen, dobberen op de Dode Zee: logeeradresjes, reisgidsen, apps & andere tips voor trips naar de Méditerranée.

16 Het einde van de wereld

De Portugese zeevaarders dachten dat hier de wereld eindigde, maar Porto Santo, het zustereiland van Madeira, bleek het paradijs op aarde.

16

30 Beach in the city

Dubrovnik, Málaga, Marseille, Napels en Valencia: onze selectie van vijf van de mooiste stadsstranden van Zuid-Europa. Met voor elke stad een geheimtip!

28

38 De Kleine Cycladen

Wandelen over geitenpaadjes, ‘chillen’ tussen oude hippies en een dorp met één inwoner: het ongerepte Griekenland bestaat nog.

54 De Sloveense Rivièra

Koper, Izola en Piran: langgerekt is de kust van Slovenië misschien niet, verrassend mediterraan en idyllisch des te meer.

88 Weelde in Zuid-Corsica

Vijf verrassende logis de charme, midden in het natuurschoon van een van de mooiste eilanden in de Middellandse Zee.

102

102 De betovering van Bosa

Nergens is de kleurenrijkdom overweldigender dan in dit stadje op Sardinië, waar natuur en het lokale coloriet wonderschoon samengaan.

30

38

Mensen & wonen

36 M Mijn Mediterrane Gevoel

De Italiaanse familie van Areana Beekhuizen-Belfi had een ijssalon die nog altijd een begrip is in Heerlen. Ze voelt zich nog steeds meer Italiaans dan Nederlands.

76 Op bezoek bij Tessa de Loo

De bestsellerauteur woont al jaren met liefde in de Algarve, waar ze alweer een nieuwe roman heeft geschreven. We werden gastvrij ontvangen in haar sfeervolle Casa Barroca.


54 73 Beauty & shopping

28 M Beauty, Fashion & Accessoires Licht, luchtig, zomers en verfrissend: met deze must haves kun je naar strand en restaurant.

53 M Shopping

76

‘Ik kom terug uit Frankrijk en neem mee naar huis...’

Culinair

64 Culinair Barcelona

De Catalaanse keuken van de havenstad is een explosie van smaken uit alle windstreken. Zes sublieme zomerrecepten uit dit nieuwe kookboek.

73 M Culi

Mediterraan koken op reis met Onno Kleyn, pinchos in Amersfoort en ander culinair nieuws.

Cultuur

99 M Boeken

Opnieuw beginnen in het zonnige zuiden, dat is de rode draad in onze nieuwe boekenoogst.

112 M Cultuur

Jazz, dans, muziek en film: een greep uit het nieuwste culturele aanbod met mediterrane touch.

En verder...

64

88

114 Volgend nummer & Colofon

M ÉDITERRANÉE

5


FREEMAN SEATING SYSTEM

|

RODOLFO DORDONI DESIGN

MINOTTI CONCEPT STORES NOORT INTERIEUR JONCKERWEG 11 - 2201 DZ NOORDWIJK T. 071-4080008 - E. INFO@NOORTINTERIEUR.NL - WWW.NOORTINTERIEUR.NL

WWW.MINOTTI.COM

VAN DER DONK INTERIEUR NEWTONWEG 18 - 4207 HK GORINCHEM T. 0183 646 353 - E. INFO@VANDERDONKINTERIEUR.NL - WWW.DESIGNMEUBELS.NL


M WEG De beste tips voor logeeradressen, reisgidsen en bijzondere reisideeën rond de Méditerranée.

Sinds 1895 vindt elke twee jaar de Biënnale van Venetië plaats, de toonaangevende internationale kunstmanifestatie. Maar liefst 87 landen doen mee aan deze editie, waarvan er dertig hun eigen paviljoen hebben in de Giardini. De Biënnale duurt nog tot eind november, dus als je deze periode in Venetië bent vergeet dan vooral niet een bezoekje te brengen. Geen idee waar je moet beginnen? Faust, de Duitse inzending, trok al tijdens de voorbezichtiging lange rijen. Deze performance van kunstenaar Anne imhof zal zeven maanden lang, vijf uur per dag, door vijftien performers en vier honden worden uitgevoerd… Biënnale van Venetië, nog tot 26 november. De Giardini zijn op maandag gesloten. Kijk voor meer informatie op www.labiennale.org.

Verblind door het licht ‘Terwijl ik dit kleine vissersdorp ontdekte, begreep ik dat kunst niet het zichtbare weergeeft, maar zichtbaar maakt’, aldus de DuitsZwitserse schilder Paul Klee. In 1914 deed hij het Tunesische Hammamet aan en was diep onder de indruk van het licht, de kleuren en de vormen. De moderne Riad La

BEElD: ©FRAnSEScA PAGlAi

BEElD: ©FRAnSEScO GAlli

Kunst in Venetië

Terug naar de roots Wat begon als een zoektocht naar een vakantiehuis in de buurt van hun geboortegrond, groeide uit tot hotel, restaurant met Michelinster, kunstgalerij én de reconstructie van een eeuwenoud wijndomein van 35 hectare. Domaine de Fontenille is letterlijk en figuurlijk het domein van Frédéric Biousse en Guillaime Foucher, eigena-

ren van La Galerie Particulière, een fotogalerij in Brussel en Parijs. Elk vertrek en elke kamer is versierd met minstens één kunstwerk uit de collectie van deze kunstliefhebbers. Vanaf c� 178 voor twee personen per nacht. Domaine de Fontenille, Route de Roquefraiche, Lauris, Frankrijk, +33 (0)4 1398 0000, www.domainedefontenille.com.

Badira maakt goed gebruik van dit bijzondere licht: door de grote ramen in de kamers kijk je vanuit je (kingsize) bed uit over de witte zandstranden en de zee. Vanaf c� 67 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt. Riad La Badira, Hammamet, Tunesië, +21 6 7226 2812, www.labadira.com.

Jungle in Florence Pasquale Velona, de grootvader van Veronica Grechi, was een befaamd Florentijns antiekhandelaar. Hij nam de mooiste kunstwerken en meubels mee van zijn reizen. in Velona’s jungle, een vier suites tellend boetiekhotel even ten westen van het drukke centrum van Florence, hebben veel van Pasquale’s schatten een plekje gevonden. latere generaties zochten zorgvuldig moderne kunst ter

aanvulling. Het junglethema is zelfs zó ver doorgevoerd dat honden worden ontvangen met een eet- en drinkbak en een lekker bedje krijgen om uit te rusten. Vanaf K 180 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt en lokale frisdrank in de minibar. Velona’s Jungle, Via Montebello 86, Florence, +39 05 5274 1536, www.velonasjungle.com.

>

tekst & samenstelling Amélie Dufour M éditerranée

7


M WEG

Hip Madrid

Méditerranée mee naar huis nemen uit de landen rond de Middellandse Zee.

BEElD: ©BEnOÎT linERO

BEElD: ©nicOlAS AnETSOn

We kunnen een hoop leren van de mediterrane levensstijl, nietwaar? Daarom vanaf nu in elk nummer: iets om mee naar huis te

Deze keer, de Italiaanse passeggiata. Veel Italianen doen het meerdere keren per dag: een wandeling na het eten. Lang hoeft het niet te duren, een kwartiertje is al prima. Niet alleen heel ontspannend, maar ook nog eens goed tegen overtollige kilo’s. Je bloedsuikerspiegel wordt stabieler en dit effect werkt wel 24 uur door!

FRAnkRijk AAn ZEE Frankrijk heeft bijna 3500 kilometer kustlijn. Buitenlandse toeristen trekken vaak naar de Middellandse Zee, maar de meeste Fransen geven de voorkeur aan de Atlantische westkust. Twee mooie logeeradressen aan zee, aan jou de keus: • Méditerranée… Het pas geopende Hôtel les Roches Rouges in voormalig vissersdorpje Saint-Raphaël ligt pal aan zee, tegenover het Île d’Or. Er is een natuurlijk zoutwaterzwembad en een steiger zodat je zó een duik kunt nemen. Vanaf J 128 voor twee personen per nacht. Hôtel Les Roches Rouges, 90 boulevard de la 36ième Division du Texas, Saint-Raphaël,

8

M éditerranée

+33 (0)4 7933 0104, hotellesrochesrouges.com. • ...ou Atlantique Aan de voet van de Dune du Pyla, het hoogste duin van Europa, bevindt zich Hôtel Ha(a)ïtza. Dit oude familiepension uit de jaren dertig is vorig jaar door de Franse ontwerper Philippe Starck omgetoverd tot kosmopolitisch hotel. Bezoek ook de Pâtisserie de Famille, waar Antony Prunet (26) de lekkerste klassiekers maakt: in 2012 won hij de prijs voor beste canelés ter wereld. Vanaf J 195 voor twee personen per nacht. Hôtel Ha(a)ïtza, 1 avenue Louis Game, Pyla-sur-Mer, +33 (0)5 5622 0606, www.haaitza.com.

De oorspronkelijke volkswijk Chueca in Madrid is met hippe restaurants en bars een goede uitvalsbasis om de Spaanse hoofdstad te ontdekken. In stijl overnachten doe je in het Only YOU boetiekhotel, gevestigd in een voormalig 19de-eeuws paleis. Wat dacht je van cocktails drinken in de oude

bibliotheek? En: aan het begin van de zomer vindt hier El Orgullo Gay plaats, de Madrileense variant van de Gay Parade. Vanaf c 165 voor twee personen per nacht. Only YOU Boutique Hotel, Calle Barquillo 21, Madrid, +34 910 052 222, www.onlyyouhotels.com.


BOTAniScHE WEElDE kampferbomen die normaal alleen in Azië voorkomen, kleurrijke bougainvilles, koraalplantjes en alle mogelijke soorten palmen: het is slechts een greep uit de vele boom- en plantensoorten die groeien in de botanische tuin van Quinta da casa Branca op Madeira. Met een grootte van 1,2 hectare vind je hier altijd een rustig plekje om te zitten. Zin in

Op de feiten vooruit in Matera Het duurt nog even, maar in 2019 is het Zuid-Italiaanse Matera de Culturele Hoofdstad van Europa. De stad van de Sassi – deels uit de bergen gehouwen grotwoningen die overigens nog tot 1952 werden bewoond – versloeg hiermee ‘concurrenten’ Lecce, Perugia, Ravenna, Siena en Cagliari.

Palazzo Gattini is gebouwd met de beroemde steensoort uit de regio. In de gewelfde kelder bevindt zich een spa. Vanaf K�250 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt en toegang tot de spa. Palazzo Gattini, Piazza Duomo 13, Matera, Italië, +39 08 3533 4358, www.palazzogattini.it.

wat meer reuring? in twintig minuten wandel je naar de haven van hoofdstad Funchal. Vanaf K� 165 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt en toegang tot de spa. Quinta da casa Branca, Rua da Casa Branca 7, Madeira, Portugal, +351 291 700 770, www.quintacasabranca.com.

VEILIG BINNEN DE MUREN binnenplaats en de veertien kamers zijn ingericht met speciaal voor het hotel ontworpen meubels in middeleeuwse stijl. Vanaf K 176 voor twee personen per nacht. Solar do Castelo, Rua das Cozinhas 2, Lissabon, Portugal, +351 218 806 050, www.solardocastelo.com.

Joie de vivre

BEElD: ©ZOÉ FiDji

Het castelo de São jorge torent hoog boven lissabon uit: vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de Portugese hoofdstad. Overnachten binnen de kasteelmuren kan bij Solar do castelo, dat is gebouwd op de plek waar vroeger de paleiskeukens waren. Er is een rustige

Natuurlijk, geluk zit niet in materie, maar dat neemt niet weg dat deze tas van het Franse merk Jamini ongetwijfeld vrolijk maakt. Hij is met de hand gemacrameed en ideaal voor een

dagje strand – of voor de dagelijkse boodschappen in vakantiesferen natuurlijk. Tas ‘Betty’ in de kleur vert sapin kost c 65 en is te bestellen via www.jaminidesign.com.

>

M éditerranée

9


M WEG

Geld over in Valencia

IJskunst Het zijn heuse kunstwerken, de créations du chef van La Fabrique Givrée. Wat dacht je van de Pom d’Api met appel-saffraansorbet, verse appel en kiemen? De Hot Charlotte met frambozensorbet, biscuits de Reims en pistachepoeder? Of de Fada du Mont Blanc met kastanjeijs, bergamot-merengue en gekonfijte zwarte bessen? Drie jeugdvrienden begonnen in 2012 met een ijswinkel op het marktplein van Aubenas, in de Ardèche.

Inmiddels zijn er ook winkels in Lyon, Tournonsur-Rhône, Bordeaux, Uzès en Saint-Rémy-de-Provence. Bijna alle ingrediënten komen uit de omgeving van het ‘ijslaboratorium’ in Tournon, waar ze nieuwe smaken ontwikkelen. Mocht je tijdens je vakantie een van bovenstaande Franse steden aandoen: neem dan vooral een uitgebreide ijspauze! Kijk op www.lafabriquegivree.com voor de exacte adressen.

Zin in een stedentrip naar Valencia, maar wil je er geen bakken geld aan kwijt zijn? (Of houd je liever wat meer geld over om uitgebreid uit eten te gaan of te shoppen?) De tijd dat een hostel synoniem was voor krakende stapelbedjes en vieze badkamers lijkt voorgoed voorbij. in Valencia lounge Hostel

slaap je voor een prikkie – en nog volledig in stijl ook. Geen kamer in dit door het Spaanse designbureau Masquepacio ontworpen hostel is hetzelfde. Vanaf K� 39 voor twee personen per nacht. Valencia Lounge Hostel, Calle Cadires 11, Valecia, Spanje, +34 963 923 425, valencialoungehostel.com.

Skiën in de zomer Ja, het kan echt! En wel hier:

• Tignes – Frankrijk: van 24 juni tot en met 6 augustus zijn de skiliften geopend en kun je terecht op twintig pistes. Het winterseizoen begint daarna overigens alweer begin oktober, dus lang hoef je niet zonder skilatten onder je voeten.

• Passeo Stelvio –

Italië: dit skigebied is

10

M éditerranée

alleen maar in de zomer open. Of ja, een nogal ruime interpretatie daarvan: van 25 mei tot en met 1 november. In de winter ligt op de pas naar het gebied toe – die bestaat uit 48 haarspeldbochten – namelijk teveel sneeuw.

• Les Deux Alpes –

Frankrijk: in een van de hoogstgelegen gletsjerskigebieden ter wereld kun je tussen 24 juni en 2 september terecht op elf pistes.

TiEn TOPTiPS De tien beste restaurants, de tien leukste winkels en de tien interessantste musea: lijstjesliefhebbers kunnen hun hart ophalen met de geheel herziene gidsen van capitool. ideaal voor een weekendje weg waarin je zoveel

mogelijk wilt zien. Verkrijgbaar voor de steden Rome, lissabon, Madrid, Venetië en Barcelona. Capitool Top 10 Reisgidsen, Uitgeverij Unieboek | Het Spectrum, K� 13,99, capitool.nl.

>


M WEG

‘Zij vertrokken’

Ze deden mee aan de Britse realityserie ‘Ons droomhotel’, waarin mensen worden gevolgd bij het starten van een eigen hotel in het buitenland. Het Brits-Luxemburgse stel Eric en Stephen verhuisde van miljoenenstad Londen naar Olmet, een gehucht in de Languedoc bestaande uit twintig huizen. Alle rust van de

wereld dus, terwijl je tegelijkertijd op minder dan een uur rijden van de vliegvelden van Montpellier en Béziers zit: ideaal voor een lang weekend weg! Vanaf c 100 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt. Château Olmet, Las Caudieres Olmet-etVillecun, Frankrijk, +33 (0)6 2441 2708, www.chateauolmet.com.

ProvEnçaalsE kEukEnGEhEimEn na een bezoek aan de boeren­ markt van Coustellet en een rondje door de moestuin duik je met de chef de keuken in. van gevulde courgettebloemen, auberginerolletjes tot kersen­ clafoutis: de Provençaalse keuken heeft hierna geen gehei­ men meer voor je. la Bastide de marie is een zorgvuldig gerestaureerde boerderij en ligt midden in een wijngaard van 23 hectare, tussen Gordes en ménerbes. Je komt hier aanrijden over een laantje met cipressen

aan de ene, en lavendelstruiken en olijfbomen aan de andere kant. kan het idyllischer? Vanaf K 330 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt, ‘goûter’ met zelfgemaakte patisserie, lunch of diner en wijn van het domein. De kookcursus vindt plaats op bepaalde zondagen en kost K 90 per persoon. La Bastide de Marie, 64, chemin de Peirellles, Ménerbes, Frankrijk, +33 (0)4 9072 3020, www.labastidedemarie.com.

Als muren konden praten… Dan zouden die van Palazzetto rosso een hoop te vertellen hebben! in de middeleeuwen zat hier al een locanda, een herberg. Een overnachtingsplek voor de vele handelaren die Toscane aandeden – toen een belangrijk Europees handels­ centrum. nog altijd kun je overnachten in dit bakstenen gebouw in het historische

centrum van siena, al is er binnen wel het nodige veranderd. Een mooie mix van Toscaanse traditie en eigentijds design. Vanaf K 165 voor twee personen, inclusief ontbijt. Palazetto Rosso, Via dei Rossi 38-42, Siena, Italië, +39 057 723 6197, www.palazzettorosso.com.

digitale wereldreis Alvast weten hoe de omgeving van je vakantiebestemming eruit ziet? Of heb je juist wat inspiratie nodig? Google Earth heeft een flinke update gekregen waardoor je nu in 3D door de wereld kunt

scrollen. Of leer meer over een plaats met de functie Voyager, die plekken linkt aan verhalen van bijvoorbeeld BBC Earth. Neem een kijkje op www.google.nl/earth.

>

M éditerranée

13


M WEG Groepsgevoel op Kreta

Iets te vieren? Villa Kerasi, aan de relatief rustige noordwestkust van Kreta, is de perfecte plek om met een groep af te huren. Vanaf de patio – waar je zelf pizza’s kunt bakken in de houtoven of kunt barbecueën – heb je uitzicht over de baai van Souda, de diepste baai van de Middellandse Zee. Buiten de zomermaanden is bed & break-

fast ook mogelijk. Vanaf c 2795 per week voor 8 personen, c 87 per nacht extra voor de vijfde slaapkamer. Bed & Breakfast (niet in juli & augustus) vanaf c 80 voor twee personen per nacht.Villa Kerasi, Apokoronos, Kreta, Griekenland, +44 797 720 6889, www.hotelvillakerasi.info.

FEsTival oP FoléGranDos het is een flinke reis om er te komen: vanaf havenstad Piraeus doe je er zo’n acht uur over, drieënhalf als je de hogesnel­ heidsboot pakt. maar dan heb je ook wat. Folégrandos is een klein, bergachtig eiland in de centraal­zuidelijke Cycladen waar je zelfs midden in het hoogseizoen geen last zult hebben van grote drommen toeristen. sinds vorig jaar orga­ niseert hotel anemi een zomers

muziekfestival: van 27 tot en met 29 juli geniet je van de muziek van populaire Griekse artiesten en worden er tours, workshops en lezingen gegeven. ’s avonds duik je hier in je serene, witte bedje. Vanaf K 174 voor twee personen per nacht, inclusief ontbijt. Anemi, Folégrandos, Cycladen, Griekenland, +30 228 604 1610, www.anemihotel.gr.

Met een korreltje zout het is de laagst gelegen plek ter wereld: de Dode Zee. De oevers van dit binnenmeer – dat is ontstaan door een scheurtje in de aardkorst – liggen zo’n 418 meter ónder zeeniveau. het extreem zoute water werkt ontspannend en zou helpen tegen verschillende huidaan­ doeningen. ma’in hot springs, in de zuidelijke Jordaanvallei, maakt hier dankbaar gebruik van. neem een allesbehalve verfrissende duik in het thermale zwembad, laat je inpakken met Dode­Zeeklei en voel de letter­

AtLAntisCh rOAdtrippen De Nederlandse Alexandra, Geert-Jan en Dim reizen en surfen al jaren de Atlantische kust in Zuidwest-Europa af. Vorig jaar brachten ze met behulp van crowdfunding een Engelstalig boek uit waarin ze hun ontdekkingen en passies delen: I love the Seaside. Nu komen ze met Neder-

14

M éditerranée

lijke en figuurlijke ballast van je af vallen door een massage met Dode­Zeezout. Vanaf K 123 voor twee personen per nacht, inclusief toegang tot het thermale zwembad en de watervallen die bij het publieke gedeelte horen. Toegang tot de rest van de spa kost K 48 per dag, gratis bij boeking van een behandeling in de spa van minimaal één uur. Ma’in Hot Springs, Madaba, Jordanië, +962 532 455 00, www.mainhotsprings.com.

landstalige versies, waarin de kusten van Frankrijk, Spanje dan wel Portugal alle afzonderlijk aan bod komen. Alexandra Gossink, Geert-Jan Middelkoop & dim rooker, ‘i love the seaside Frankrijk, portugal en spanje’, Uitgeverij Mo’media, c 19,95.


500+ ZORGVULDIG SAMENGESTELDE ROUTES

400+ UNIEKE BESTEMMINGEN

1 PERFECTE REIS: JOUW REIS Maak een compleet verzorgde cruise en ervaar de bestemmingen, bezienswaardigheden, culturen en mensen die onze wereld zo bijzonder maken.

12-NACHTEN MIDDELLANDSE ZEE

Incl. volpension, gratis drankjes en meer! ms Oosterdam Venetië naar Civitavecchia (Rome) 30 apr*, 17 jun, 04 aug & 21 sep 2018 Vanaf

€1699,-*p.p.

REIS INCLUSIEF:

BEKIJK HET VOLLEDIGE MIDDELLANDSE ZEE AANBOD OP HOLLANDAMERICA.COM. NEEM VOOR MEER INFORMATIE EN/OF RESERVERINGEN CONTACT OP MET JE REISSPECIALIST EN ONTDEK MÉÉR OP ONTDEKCRUISEN.NL *Voorwaarden: Tarieven zijn gebaseerd op dubbele bezetting, inclusief havengelden, toeslagen en belastingen en exclusief optionele fooien en privé uitgaven. Weergegeven tarieven zijn gebaseerd op de dikgedrukte data. Aanbod is alleen mogelijk voor nieuwe boekingen en beschikbaar op geselecteerde 2018-2019 afvaarten en is niet combineerbaar met andere promoties. Tarieven zijn afhankelijk van beschikbaarheid en onder voorbehoud van prijswijzigingen, druk- en zetfouten. Bepaalde restricties kunnen gelden. Voor de volledige voorwaarden kijk op hollandamerica.com/Explore4. Explore4-aanbieding eindigt 17 november 2017. Registratie schepen: Nederland.


Verstild geluk op

Porto Santo Altijd gedacht dat vulkanische eilanden zwarte stranden hebben? Mis. Op Porto Santo, het kleine zustereiland van Madeira, vind je een van de langste en schoonste stranden ter wereld, met zand zo oogverblindend mooi dat het aan goud doet denken. Porto Santo staat garant voor rust en ontspanning. Maar trek er ook een dagje op uit met de jeep, want het landschap staat bol van verstilde schoonheid.


tekst & foto’s Monique van Gaal M éditerranée 17


S lenterend over het goudgele zand van het negen kilometer lange strand van Porto Santo kan ik me heel goed indenken dat dit eiland ook wel Ilha Dourada wordt genoemd, ‘gouden eiland’. Want niet alleen het fijne zand, maar ook het dorre landschap heeft die kleur aangenomen. Kaal is het eiland echter geenszins. Waar je ook kijkt, overal valt wel een bijzondere plant of een kleurige bloem te bespeuren. Porto Santo en Madeira behoren tot een en dezelfde archipel, en liggen slechts een kilometer of vijftig van

18

M éditerranée

Openingspagina’s: het negen kilometer lange strand van Porto Santo. deze pagina, linksonder: bananenplantage van Fajã dos Padres. rechterpagina: de befaamde huisjes van Santana.

elkaar vandaan. Maar kunnen zusters méér van elkaar verschillen dan deze twee eilanden in de Atlantische Oceaan?

Twee zeeën Vanmorgen nog heb ik het noordoosten van Madeira bezocht. Een prachtig gebied, opgebouwd uit overwegend zwart vulkanisch gesteente. Bovenop de steile rotsen vergaapte ik me aan de prachtige vergezichten. Met de toppen van de bergen gehuld in wolken, en diep beneden mij de wilde zee, die ononderbroken de smalle kiezelstrandjes op rolde. Langs de wijnranken van het elegante hotel Quinta do Furão was het mooi wandelen. In het uiterste oosten zag ik hoe smal een eiland kan zijn. Bij de Ponta da São Lourenço stond ik letterlijk tussen twee zeeën in, met zicht op zowel de haast loodrechte noordkust en de iets lieflijker zuidkust. Daarna stond een bezoek aan de befaamde huisjes van Santana op het programma. Rood-wit-blauwe driehoekige optrek- >


Onder: het zand van Porto Santo zou over helende krachten beschikken. rechterpagina: de vrolijke bemanning van de zodiac.

20

M éditerranée

jes met rieten daken. Vroeger vond je dit soort huisjes op heel Madeira. Een trekpleister van jewelste, getuige de vele bezoekers die even nieuwsgierig naar binnen koekeloeren. Tegenwoordig woont er niemand meer in zo’n huisje. Nu worden er souvenirs en lokale producten verkocht aan de vele toeristen. En dan is het tijd om door te vliegen. Het blijft een raar idee: het vliegtuig nemen naar een eiland dat je in de verte al ziet liggen. In slechts twaalf minuten brengt de kleine vliegmachine, met maar negentien stoelen, mij naar een totaal andere wereld. Terwijl ik mijn voeten in het fijne zand begraaf, probeer ik me de vermeende wonderen die dit zand zou kunnen verrichten voor te stellen. Want het zand

van Porto Santo ziet er niet alleen heel uitnodigend uit, het zou ook over helende krachten beschikken. Alhoewel nooit echt wetenschappelijk bewezen, kan de aanwezigheid van al die mineralen, zoals magnesium, calcium en fosfor, natuurlijk nooit kwaad. Een zandkuur, waarbij je van top tot teen in zand wordt begraven, behoort tot de opties op Porto Santo. Ik houd het liever bij een flinke strandwandeling. Intussen bedenk ik me wat een mazzel de Portugese zeevaarders João Gonçalves Zarco en Tristão Vaz Teixeira hadden, toen zij zeshonderd jaar geleden op dit eiland strandden. Het was in die tijd nog zaak om niet al te ver van de westkust van Afrika af te dwalen, want je zou toch eens van die platte pannenkoek – de aarde – af kunnen


In een felle storm dachten de zeevaarders van de aarde af te vallen maar ze stuitten onvermoed op dit eenzame eiland vallen. Maar een felle storm besloot anders, en zij dreven af naar een onafwendbaar einde. Tenminste, dat dachten ze. Maar het geluk was met hen, en zij stuitten onvermoed op dit eenzame eiland. Dankbaar als zij waren, noemden ze het Porto Santo, wat heilige haven betekent. Nu wonen er zo’n vijfduizend mensen op het elf kilometer lange, en zes kilometer brede eiland. Maar het is nog altijd de rust die overheerst. De inwoners zijn er trots op: van die absolute vredigheid hebben zij zelfs hun handelsmerk gemaakt.

Wonder der natuur Tijdens een jeeptour krijg ik alle uithoeken van het eiland te zien, en het is allemaal even prachtig. Ooit, miljoenen jaren geleden, ontstaan na een reeks vulkanische uitbarstingen waar het landschap zijn unieke karakter aan dankt. Het meest in het oog springende bewijs hiervan is wellicht Pico de Ana Ferreira. Reusachtige zeshoekige rotspilaren rijzen

op tegen de bergwand, als in een amfitheater. Ze noemen dit natuurfenomeen ook wel de ‘piano’, maar wat mij betreft heeft het meer weg van een gigantisch orgel. Ver beneden mij rijden golfkarretjes af en aan langs de greens van de uitgestrekte golfbaan die van de noordtot de zuidkust reikt. En daar ligt ook dat lange strand, dat nagenoeg de gehele zuidoostkust in beslag neemt. Miradoura das Flores biedt een totaal ander uitzicht. Voor me ligt het donkergekleurde Ilhéu da Cal, een door zeevogels bewoond rotseiland. Wanneer ik een achteloze blik op de grond werp, ontdek ik een uniek schouwspel: minuscule paarsrode plantjes, die omhuld zijn met druppelvormige waterreservoirs. Een natuurlijke manier van wateropslag. In tijden van droogte kauwen dieren erop, maar je blijkt er ook heel goed je handen mee te kunnen wassen. Met name vetplanten en cactussen gedijen goed in dit dorre landschap. En droogte of niet, ook bloemen vind je hier in overvloed. >

M éditerranée

21


Slechts een enkel buitje is er nodig om het hele eiland te doen transformeren in een groene oase. In Quinta das Palmeiras is het wel elke dag groen. In deze kleine botanische tuin zijn allerhande planten en bloemen te bewonderen. Waterpartijen zorgen voor verfrissing, vissen komen uit je hand eten en papegaaien voeren er het hoogste woord. Met horten en stoten bedwingt de jeep elk stenen pad dat naar wéér een magnifiek uitzichtpunt voert. De Pico do Facho is met 517 meter de hoogste top van het eiland. Deze berg dankt zijn naam – facho betekent fakkel – aan het vuur dat op de top werd aangestoken als waarschuwing voor oprukkende piraten. Het is echter de Pico do Castelo die de meeste indruk maakt, vanwege de conische vulkaanvorm. In Casa da Serra zie ik hoe men vroeger leefde op het platteland. Het stenen huisje met de kleine patio is nog net zo ingericht als in de tijden van weleer.

En dan is daar Portela, een hooggelegen punt met misschien wel het allermooiste uitzicht van heel Porto Santo. Dit onweerstaanbare plaatje had ik al op veel foto’s van het eiland gezien, maar toch, in het echt is het allemaal stukken indrukwekkender. Ver beneden mij ligt het adembenemende strand, dat halverwege onderbroken wordt door de pier die dateert uit 1935. Boten komen vandaag de dag echter alleen nog maar aan in de haven. Wanneer ik een halve slag draai, zie ik daar drie windmolentjes parmantig op een rij staan. Vroeger was het eiland bezaaid met deze fotogenieke monumenten.

Beroemdheden Uiteraard bezoek ik ook de hoofdstad van Porto Santo, Vila Baleira. Hoewel hoofdstad een veel te groot woord is voor dit witgeschilderde dorpje. Veel vertier is hier niet te vinden, en dat is nu juist waar de naar stilte zoekende

>

Waterpartijen zorgen voor verfrissing, vissen komen uit je hand eten en papegaaien voeren er het hoogste woord

deze pagina, met de klok mee: de rotspilaren van Pico de ana Ferreira; vroeger was het eiland bezaaid met deze windmolentjes; Vila Baleira, de hoofdstad. rechterpagina: overal zie je de uitbundige kleuren van inheemse planten.

22

M éditerranée


Tientallen dolfijnen zwemmen mee naast de boot en geven af en toe een spectaculaire sprong ten beste

Boven: het is goed toeven op het strand. rechterpagina, boven: de kerk van Vila Baleira; rechtsonder: tijdens de wandeling naar de Pico Branco kijk je de onpeilbare diepte in.

24

M éditerranée

bezoeker heel blij mee is. Toch heeft dit plaatsje een welverdiende plek in de wereldgeschiedenis gekregen. Hier heeft namelijk Christoffel Columbus (1451-1506) een tijd gewoond. Hier is hij getrouwd met niemand minder dan de dochter van de plaatselijke gouverneur, en bereidde hij zijn ontdekkingsreis naar Amerika (West-Indië) voor. Het is niet bekend in welk huis hij precies heeft gewoond, maar men vermoedt dat het het eenvoudige 15deeeuwse huis vlak achter de kerk is geweest. In het Casa Colombo bevindt

zich nu een museum, waar portretten – hoewel ook niemand precies weet hoe Columbus eruit heeft gezien – en zeekaarten worden tentoongesteld. Jaarlijks vindt in Vila Baleira in september het Columbusfestival plaats, en hult de lokale bevolking zich in oude kostuums. Madeira kent ook een beroemdheid: de in Funchal geboren en getogen voetballer Cristiano Ronaldo. Hij kent Porto Santo goed van de vakanties uit zijn jeugd, en heeft hier alvast een lap grond gekocht om er een villa of hotel op te laten bouwen. Op het rustige centrale


plein is het goed toeven, onder het genot van een ijsje – volgens de locals het lekkerste van het eiland. De drakenbloedbomen naast het gemeentehuis danken hun naam aan het rode sap dat vroeger werd gebruikt als kleurstof of vernis voor muziekinstrumenten.

Epische reis Net als op het veel grotere Madeira is het goed wandelen op Porto Santo. Ik kies voor de steile PR1-route naar de Pico Branco (460 meter hoog) en Terra Chã. Heen en terug goed voor zo’n vijf kilometer wandelplezier langs witte klaprozen en goudgele grassen. Hier in het uiterste noordoosten van het eiland is het landschap op z’n ruigst en kijk je menigmaal een onpeilbare diepte in. Dit is ook het domein van de slakken. Op de rotsen, in de planten, ze zitten werkelijk overal. Op Porto Santo vind je meer dan honderd slakkensoorten. Charles Darwin heeft ze ooit uitvoerig bestudeerd, alhoewel hij hier tijdens zijn epische reis met de Beagle in de winter van 1832 niet kon aanmeren; slechte weersomstandigheden zorgden ervoor dat hij – geveld door zeeziekte – vermoedelijk alleen de muren van zijn hut heeft kunnen zien.

Even later, tijdens een boottocht in een snelle zodiac, zien we een hele school dolfijnen. Met tientallen tegelijk zwemmen ze met de boot mee en geven zo nu en dan een mooie sprong ten beste. Zie daar maar eens een foto van te maken! Ze zijn alweer verdwenen voordat je je camera paraat hebt. Mijn zoektocht naar dolfijnen en walvissen gaat gestaag verder als ik na een aangename overtocht per veerboot weer terug ben op Madeira. Ditmaal zijn het de grienden – donkergrijze tot zwarte tandwalvissen die familie zijn van de dolfijnen – die de show stelen. Ze zijn niet zo speels als dolfijnen, maar wel heel bijzonder met hun bolvormige kop, kromme rugvin en rustige manier van zwemmen. We varen recht op de Fajã dos Padres aan, een nagenoeg onbereikbare, smalle strook land aan de voet van een driehonderd meter hoge klif. In het rustieke restaurant verwelkomt men mij met een welkome en zeer smakelijke lunch, voordat ik per kabelbaan mijn weg kan vervolgen. Aan het einde van die duizelingwekkende rit langs de loodrechte rotswand word ik bovenop de berg opgewacht door grijze wolken en dikke regenspetters. • >

>

M éditerranée

25


tips & adressen

Met de klok mee: Fajã dos Padres; in de tuin van Casa Colombo; de Pico do Castelo.

KLIMAAT De Madeira Archipel kent een subtropisch klimaat, met het hele jaar door milde temperaturen. Toch zijn er aanzienlijke verschillen: op het lage Porto Santo valt nauwelijks regen, terwijl de hoge bergen van Madeira dikwijls omhuld zijn met wolken. In de maanden januari en februari kan het wat guur zijn, maar vanaf maart is het goed vakantie vieren op beide eilanden. ETEN & SLAPEN • Op Porto Santo verbleef ik in het stijlvolle, moderne

viersterrenhotel Pestana Ilha Dourada. Ruime, strak ingerichte appartementen, op slechts vijf minuten lopen van het strand. pestana.com. • Heerlijk dineren kun je op Porto Santo in het sfeervolle landhuis Quinta do Serrado (+351 291980270), en in het op het strand gelegen Pé na Água Restaurant, penaagua.com • Op Madeira over­ nachtte ik in Hotel Baia Azul, een com­ fortabel viersterren­ hotel in de hotelwijk

van de hoofdstad Funchal, hotel-baia-azulfunchal.h-rez.com • Lunchen op een prachtige locatie – bovenop de kliffen met uitzicht op de dramatische noord­ kust van Madeira – kan in Quinta do Furão, quintadofurao.com • Lunch je liever aan de voet van de steile Madeirese kust, dan is Fajã dos Padres de aangewezen plek. Dit spectaculair gelegen restaurant is per boot of kabel­ baan te bereiken, fajãdospadres.com

VERVOER & TOURS • Zomer 2017 vliegt TUI Fly direct naar Porto Santo, met tus­ senstop in Funchal. Eerst naar Madeira vliegen (met Transavia of TUI Fly) kan ook. Per 19­seater van Aero VIP vlieg je dan in een paar minuten naar Porto Santo. www.tui.nl aerovip.pt • Ook vaart er dage­ lijks een veerboot met plaats voor 1150

26

M éditerranée

passagiers en 145 auto’s tussen Madeira en Porto Santo. De tocht met de Lobo Marinho duurt ruim twee uur. portosantoline.pt • Jeeptours kunnen worden geboekt bij Lazermar Viagens e Turismo (lazermar.com), en de boottrip per zodiac langs de kust van Porto Santo wordt georganiseerd door Mar Dourado (discoverportosanto. com). Rota dos Cetá­ ceos verzorgt tochten per zodiac langs de kust van Madeira, rota-dos-cetaceos.pt REISGIDS • Zojuist is de vernieuwde Domini­ cus­reisgids Madeira (inclusief Porto Santo) door journalist Guido Derksen verschenen. ISBN 9789025763732, prijs B  22,99. Te bestellen via www.gottmer.nl

HANDIGE WEBSITES • visitmadeira.pt • visitportugal.com • madeiraallyear. com/en


M

BEAUTY, FASHION & ACCESSOIRES

KLASSIEKERS Deze Atena-oorbellen van de Italiaanse ontwerper Michela Panero zijn geïnspireerd door de klassieke stijl van de oude Romeinen en Grieken, met een vleugje exotische kleur erdoor-

heen. Gemaakt van luxe materialen heb je zo het beste van twee werelden. Rosantica, Atena Earrings, c 124, www.rosantica.com.

Goddelijk lichaam Voel je na gebruik van deze bodymilk van Korres als een Griekse godin. De olijfolie zorgt ervoor dat deze snel in de huid wordt opge-

28

M ÉDITERRANÉE

door Leonie Collombon

nomen en zo nóg zachter aanvoelt. Korres, bodymilk, K� 13,80, www.korres.com.

Fris gezicht

Om de huid jong te houden, komt Lancôme met dit 2-in-1 masker: het houdt de huid zacht én glad tegelijk. En de vrolijke pot

staat ook nog leuk in de badkamer. Lancome, Énergie de Vie masker, K� 69, www.lancome.nl.

PARTYTAS Tot de Paula’s Ibiza-lijn van LOEWE behoort onder andere dit vrolijke tasje. Met felle kleurtjes en opvallende bloe-

men is die op het bekende partyeiland helemaal in stijl. LOEWE, Paula’s Ibiza T Pouch, c 590, www.loewe.com.


All-in-one Draag hem naar het strand, tijdens de lunch of in het vliegtuig. Door het comfortabele model en de elegante uitstraling staat hij overal goed. Het is maar net hoe je hem combineert. ZARA, maxi-jurk, K 49,95, www.zara.com.

Zomersensatie Deze Portugese zeep ruikt door zijn frisse geuren als de zomer: naar zee, maar ook naar watermeloen, aardbei, perzik en vers

gemaaid gras. Castelbel, zeep Portus Cale Aqua 150 g, c 7,25, www.castelbel.com.

SLIPPERTJE Deze jute slippers zijn perfect om mee over de boulevard te slenteren, maar kunnen ook goed onder een chique jurkje

tijdens het diner. Stradivarius, slippertjes, c 29,95, www.stradivarius.com.

Femme fatale

Mon Guerlain is gebaseerd op de vrouw anno 2017: sterk en sensueel. Niet zo verwonderlijk dat een vrouw als Angelina Jolie het

gezicht van deze geur is. Guerlain, Mon Guerlain 50 ml, K 84, www.guerlain.com.

M ÉDITERRANÉE

29


City & beach Cultuur en strand, een fijne combinatie. In deze vijf mediterrane steden kun je ’s ochtends cultuur snuiven en ’s middags ontspannen aan zee. Of andersom natuurlijk.

30

M ÉDITERRANÉE


MAGISCH MÁLAGA Het heeft de oudste zeeboulevard en leuke strandjes met veel strandtenten waar verse vis op het menu staat. Ook op buurstrand El Palo zijn nog vele vissersbootjes te vinden. Aan de andere kant ligt het strand Los Baños del Carmen. In 1918 opende hier een bijzondere spa, inclusief badhuis, tennisbanen, restaurant en danszaal. De sfeer is nog steeds bijzonder op dit kleine strand, net als het uitzicht op de baai. GOUDEN TIP Het oude badhuis van Los Baños del Carmen is tegenwoordig een leuk restaurant met uitgebreide viskaart en bijpassende wijnen. De locatie is uniek: aan het strand, met het beste terras van Málaga (al zeggen ze het zelf). >

© FOTO’S MALAGA: MALAGA CITY TOURIST BOARD

Het allerbeste uitzicht op Málaga krijg je vanaf het Moorse Castillo de Gibralfaro, gelegen op de gelijknamige berg. Gebouwd ter bescherming van het al even indrukwekkende, iets lager gelegen fort-paleis Alcazaba. Vanaf dit hoogste punt zijn de rijzige kathedraal (die nog altijd een toren mist), de fotogenieke haven en de arena heel goed te zien. En de kustlijn, natuurlijk. Zestien stranden telt Málaga. Het 1200 meter lange stadsstrand Playa de la Malagueta ligt aan een boulevard met vele restaurants en strandtenten (chiringuitos). Net als op naastgelegen strand La Caleta kun je hier overal strandbedjes huren. Op vijf kilometer van het centrum biedt vissersdorpje Pedregalejo een gemoedelijk sfeertje.

tekst Suzanne Bergman M ÉDITERRANÉE 31


HISTORISCH NAPELS Pas als je Napels gezien hebt, kun je rustig sterven. (En als je de Napolitaanse pizza gegeten hebt, nat, zacht en met een grote korst.) Ook dit oude stadscentrum staat op de Werelderfgoedlijst, dankzij zijn schat aan historische monumenten. Zoals het imposante Castel Nuovo, waarvan de eerste overblijfselen dateren uit de 13de eeuw, het nabijgelegen Palazzo Real, gebouwd in art-decostijl, en de witte Duomo waarin de overblijfselen van veel oudere christelijke kerken te vinden zijn. Even buiten Napels lonkt de Vesuvius, klaar om bedwongen te worden met daarnaast Pompeii, ooit bedolven onder de as van de vulkaan en daardoor een van de best bewaarde Romeinse steden. Na al het sightseeën kun je je handdoekje neerleggen op het kleine openbare stadsstrand Lido Mappatella. Dit zandstrandje bij de Rotonda Diaz biedt geen voor-

32

M ÉDITERRANÉE

zieningen, maar wel een mooi uitzicht op het Castel dell’Ovo en uitwijkmogelijkheden naar de nabije rotsen. In de wijk Posillipo ligt het beroemde Bagno Elena. Dit zandstrand met bar en toegangsprijs werd al bezocht door grootheden als Oscar Wilde en Richard Wagner. Even verderop biedt La Baia delle Rocce Verdi, privéstrand met zwembad (en eveneens toegangsprijs), een geweldig uitzicht op de Baai van Napels en Sorrento aan de overkant. GOUDEN TIP Op het puntje van Posillipo ligt Parco Sommerso, een beschermd zeegebied. Hier vind je, na een lange afdaling, het gratis toegankelijke strand van Gaiola. Kristalhelder water, warme rotsen en uitzicht op twee grappige hoge rotseilandjes met een brug ertussen en Capri in de verte.


© FOTO’S: WWW.VISITVALENCIA.COM

VEELZIJDIG VALENCIA Van het bijzondere stadspark in de voormalige rivierbedding van de Turia tot de prachtige kathedraal met heilige graal. Van eeuwenoude stadswijken met christelijke, romeinse en (voor wie goed kijkt) Moorse overblijfselen tot het futuristische Ciudad de las Artes y las Ciencias: de derde stad van Spanje heeft heel veel te bieden. Ook op culinair gebied: de bakermat van de paella heeft natuurlijk genoeg gelegenheden waar ze dit typisch Spaanse gerecht serveren. Maar liefst drie stadsstranden heeft Valencia, allemaal zandstranden. Las Arenas ligt naast de haven en het dichtst bij het centrum. Het is dan ook het drukste strand, mede door de boulevard vol restaurants (paella!) die er langs loopt. Een ligstoel is hier overal te huren. De stranden Malvarrosa en Patacona liggen ten noorden van Las Arenas en worden meer bezocht door de locals dan door toeristen. Net onder de haven van

Valencia is het lange zandstrand Playa de Pinedo Pueblo – inderdaad bij het dorpje Pinedo – een favoriete plek van vissers en kitesurfers. Je vindt hier genoeg restaurants voor een dagje uit. Afgeschermd door duin en den is het strand (bij) El Saler ook de moeite waard. Dat water, groenblauw! GOUDEN TIP La Más Bonita aan het Pataconastrand is vermaard om zijn heerlijke homemade taarten. Voor hun Red Velvet en Chocorgasm-cake kun je maar beter je ontbijt overslaan. Ontbijten kun je hier overigens ook, net als lunchen en dineren. Dat doen de Valencianen dan ook graag. Gelukkig kun je in de zomer uitwijken naar hun strandtent vlakbij, met een net zo fris wit uiterlijk. Paseo Marítimo de la Patacona, 11 Alboraya, Valencia

>

M ÉDITERRANÉE

33


DYNAMISCH MARSEILLE Kloppend hart van Marseille is de levendige Vieux Port. De basiliek Notre-Dame-de-la-Garde, gelegen op het hoogste punt van Marseille, torent er hoog bovenuit. Ernaast bieden de voetgangersstraatjes van de oudste stadswijk Le Panier de leukste restaurantjes, boetiekjes en conceptstores. Op de kop van de haven verrijst het MuCEM (Musée des Civilisations de l’Europe et de la Méditerranée), door een hoge loopbrug verbonden met het 12de-eeuwse fort Saint-Jean. En dan hebben we het nog maar over een klein deel van Marseille. De kustlijn is maar liefst 42 kilometer lang. Vlak bij de Vieux Port is het kleine zandstrand Les Catalans te vinden, thuisbasis van de gelijknamige beachvolleybalclub. De twee grootste stranden liggen iets zuidelijker. Het Prado-strand maakt deel uit van een op de zee gewonnen park, met meerdere kiezelstranden met veel faciliteiten,

34

M ÉDITERRANÉE

waaronder een groot skatepark. Het strand van Pointe Rouge is het grootste zandstrand, dat zich uitstrekt naast het gelijknamige haventje. Wie iets speciaals zoekt, gaat naar de Baie des Singes. Aan het einde van de wereld, volgens de Marseillais, ligt dit kleine paradijselijke baaitje met (privé) strandjes, het mooiste blauwe water en droomuitzicht. Iets dichterbij het centrum heeft de wijk Malmousque zijn eigen idyllische calanque, met rotsen om heerlijk op te zonnen, een haventje en kleurrijke Provençaalse huisjes. GOUDEN TIP Op een klein halfuur lopen van de Vieux Port kun je ontspannen zonnen op een ligbed, een glas wijn drinken en aan tafel gaan bij Le Bistrot Plage. Met het Château d’If als decor en de Middellandse Zee aan je voeten voor een verfrissende duik.


SPROOKJESACHTIG DUBROVNIK Geen wonder dat het oude centrum van Dubrovnik op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Wie hier doorheen wandelt, komt langs pittoreske huisjes met rode daken, statige forten en paleizen, en sfeervolle kloosters en pleinen. Het is een van de best bewaarde historische steden, met gebouwen uit verschillende periodes. De indrukwekkende stadsmuren – soms wel zes meter breed – met forten en torens ommuren de hele stad en geven een prachtig uitzicht op Dubrovnik en de Adriatische Zee. Die zee is van een wonderschoon blauw en vraagt om een verfrissende duik. Dat kan vanaf diverse stranden. Het stadsstrand van Dubrovnik is Banje strand. Een kiezelstrand – zoals de meeste stranden hier – met prachtig uitzicht op de stad en de stadsmuren. Alles is voorhanden: ligstoelen, parasols, douches, bootverhuur en beachvolleybalvelden.

Als je liever een wat rustiger strand bezoekt, loop je door naar Sveti Jakov, dat een net zo mooi uitzicht, ligstoelen en activiteiten biedt maar minder drukte. En dan is er nog het Copacabana-strand in de wijk Babin Kuk. Een van de grootste stranden van Dubrovnik met heel veel actie: waterskiën, jetskiën, bananenbootverhuur, paragliden of gewoon van de glijbaan. Het kan allemaal op dit Kroatische stadsstrand. GOUDEN TIP Achter een deurtje in de oude stadsmuur bevindt zich het best bewaarde publieke geheim van Dubrovnik: het Buza-strand. Meer rotsen dan strand in feite, met een trap die naar de zee leidt en ‘terrassen’ waar je kunt zonnen. In de zomer serveert de Buza Bar de nodige verfrissingen. Wie dit strand weet te vinden, wacht een onvergetelijke zonsondergang.

M ÉDITERRANÉE

35


M

MIJN MEDITERRANE GEVOEL Of je er nu bent geboren of niet: als de liefde voor de Méditerranée je eenmaal heeft gegrepen, laat zij je nooit meer los.

De Italiaanse Areana Beekhuizen-Belfi (1962) woonde de eerste zes jaar van haar leven in het Noord-Italiaanse Vodo di Cadore. Hoewel ze dus het grootste deel van haar leven in Nederland heeft gewoond, keert ze minimaal twee keer per jaar terug en voelt Italië als thuis.

‘Zodra we de grens over zijn verander ik in een ander mens’

Waar liggen je roots?

‘Ik ben geboren in het Zuid-Limburgse Heerlen, maar opgegroeid in Italië. Tot mijn zesde woonde ik het grootste deel van het jaar in Vodo Di Cadore, een dorpje in het noorden van Italië waar mijn opa vandaan kwam.’

Hoe kwam jouw opa in Nederland terecht? ‘Hij runde een timmerbedrijf in zijn geboortedorp, maar tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het bedrijf bezet door de Oostenrijkers. Toen de oorlog was afgelopen kostte de wederopbouw van het bedrijf zoveel tijd, dat hij in 1934 samen met zijn vrouw en drie zoons – mijn vader en ooms – naar Nederland vertrok. Ze gingen de ijsbusiness in en begonnen La Veneziana in Heerlen, waar echt Italiaans schepijs werd gemaakt. De ijssalon is nog altijd een bekend begrip in de stad.’

Hoe was het om op te groeien in Italië? ‘We woonden het ene deel van het jaar in Nederland en het andere in Italië, dus ik heb de kleuterschool in beide landen gedaan. Het was grappig om de verschillen te zien. In Italië werden schooluniformpjes gedragen: jongens droegen een schortje met blauwe strik, meisjes een schortje met roze strik. Ook thuis wordt er in de twee

36

M ÉDITERRANÉE

landen op heel verschillende manieren geleefd. De familieband wordt in Italië bijvoorbeeld met meer respect behandeld dan hier in Nederland.’

Op welke manier is er in Italië meer respect voor familie? ‘Je merkt het aan twee dingen: de manier waarop met ouderen wordt omgegaan en op culinair gebied. In Nederland worden opa’s en oma’s in een bejaardentehuis gestopt, terwijl ze in Italië echt in de familie worden opgenomen en door de kinderen in huis worden genomen. Ik kan me herinneren

tekst Leonie Collombon foto’s privébezit

dat ik vroeger vaak met nonno (opa) en nonna (oma) langs de boulevard slenterde en een ijsje at. Hier is dat nauwelijks voor te stellen en dat vind ik jammer. Het maakt de cirkel mooi rond; vroeger zorgden zij voor jou, en nu zorg jij voor hen.’

En wat is het verschil op culinair gebied? ‘Het doorgeven van traditionele familierecepten is voor Italianen erg belangrijk. Deze mogen niet verloren gaan en we brengen dan ook veel tijd met elkaar door in de keuken. Bij ons wordt eten meer als qualitytime gezien dan in Nederland; wij


kunnen uren aan tafel zitten. Dat probeer ik mijn dochter Chiara ook mee te geven, zij heeft op dat gebied echt de Italiaanse opvoeding gekregen.’

Wat versta je onder een Italiaanse opvoeding? ‘Er zijn twee dingen die je aan je kind moet meegeven: de wortels en de vleugels. Daarmee bedoel ik dat ze eerst trots moeten zijn op hun afkomst en zich vervolgens moeten kunnen ontwikkelen. Dit zorgt in Italië vaak wel voor een erg beschermde opvoeding, Italiaanse kinderen blijven dan ook vaak langer bij hun ouders wonen dan Nederlandse kinderen.’

Kom je nog vaak in Italië? ‘Ja, ik ga minstens twee keer per jaar met

Chiara en mijn man Erwin terug. We gaan dan vaak naar het dorpje Borighera, waar mijn tante en nichtje nog wonen. Daarnaast is de Bloemenrivièra favoriet. Erwin en ik hebben ook plannen om binnen nu en tien jaar terug te emigreren naar Italië, daar voel ik mij het meest thuis.’

Dus je voelt je meer Italiaans dan Nederlands? ‘Absoluut. Erwin zegt altijd dat zodra we de grens over zijn, ik een totaal ander mens ben. Ik voel me er meer op mijn gemak en kan er echt mezelf zijn. Toen ik achttien was stond ik voor de keus om een Nederlands paspoort aan te vragen, want toentertijd had ik een Italiaans. Maar voor mij was die keuze zo gemaakt; ik wilde de Italiaanse nationaliteit behouden.’ •

GOUDEN TIP ‘Het beste restaurant is je eigen keuken. Ontdek oude familierecepten, kook met lekker verse ingrediënten maar vooral: geniet van de tijd die je met elkaar in de keuken doorbrengt.’

M ÉDITERRANÉE

37


de KLEINE CYCLADEN Ruwe diamanten in de Egeïsche Zee

Vlakbij het eiland Naxos ligt een aantal van de kleinste bewoonde eilanden van Griekenland: de Kleine Cycladen. Tot in de jaren tachtig was er geen elektriciteit en waren de vier bewoonde eilanden geïsoleerd. Annette Spaan ging eilandhoppen om te kijken of deze eilanden hun authentieke sfeer hebben behouden. Buiten het hoogseizoen vond ze er eeuwenoude geitenpaadjes, hippiestranden en een dorp met één inwoner.


tekst en foto’s Annette Spaan, foto ezel op Iraklia: Yiannis Gavalas M éDIteRRAnée 39


D

Openingspagina’s: Café Xara is de sociale hotspot van Schinoussa. Deze pagina, met de klok mee: inwoner van Koufonissi voor zijn huis; ook de kerken van Iraklia zijn wit met blauw geschilderd; het havendorpje Stavros op Donoussa; de Agia Sofia-kerk in Mersini; Almiera, een lokaal gerecht van Schinoussa. Rechterpagina: het hippie-leven op het Livadi-strand.

40

M éDIteRRAnée

ONOUSSA


‘In 1971 was ik de eerste toerist op Donoussa. Het eiland had geen weg, elektriciteit, hotel of taverna, laat staan moderne toiletten, en er waren geen auto’s. Ze koelden het bier in zakken in de zee. Omdat er geen haven was, klommen mensen via een keten van vissersboten naar de ferryboot voor de kust. Ik was destijds een hippie en ik vond het geweldig.’ In de haven van Donoussa vertelt de Griek Dimitris Kouklakis over het eiland waar mijn ontdekkingstocht naar de Kleine Cycladen begint. De 72-jarige kunstenaar en dichter heeft grijze haarlokken tot op zijn schouders en een ketting met schelpen om zijn nek. We zijn in taverna Kafeneio To Kyma, waar elke avond de eilandbewoners samenkomen aan de blauwe houten tafels. Boven de ingang hangt een bol knoflook met stokjes erin om het kwaad buiten de deur te houden. Dimitris bouwde uiteindelijk een huis op Donoussa en legt uit waarom hij het hier zo bijzonder vindt. ‘Dit is het


stressvrije eiland. Donoussa ligt in open zee en voelt ver weg van alles, ik voel me hier vrij. Op één agent na in augustus is hier geen politie.’

Dorp met één inwoner


In de Egeïsche Zee vormt Donoussa samen met Iraklia, Schinoussa, Koufonissi en een aantal onbewoonde eilanden de Kleine Cycladen. Ze horen bij de gemeente van buureiland Naxos en liggen er vlak onder, behalve Donoussa. Dat eiland ligt kilometers verderop middenin zee en is het meest geïsoleerd. Op de Kleine Cyladen wonen bij elkaar nog geen duizend vaste inwoners. Als ik de volgende dag Donoussa wil verkennen is er dan ook geen auto- of scooterverhuur, geen tankstation of taxi. Wel rijdt er een bus en er is een taxiboot. Je kunt echter in anderhalf uur van het zuiden naar het noorden lopen en het eiland heeft goed bewegwijzerde wandelpaden, dus ik ga lekker te voet. 
In het ruige gebergte wandel ik over oude geitenpaden naar Kalotaritissa. Vlakbij het hoogste punt van het eiland kijk ik neer op de tien huizen van dit dorp, die zijn omringd door ongerepte stranden. Ik daal af en hoor slechts het geluid van scharrelende kippen en een balkende ezel. Dimitris vertelde me dat de inwoners van Kalotaritissa zijn overleden of verhuisd naar het zuiden, op één na. Ik ontmoet het dorpshoofd in taverna O Mitsos, het is de 85-jarige Fani. Haar familie runt de taverna en woont alleen

in de zomer op Donoussa. Fani’s kleinzoon vertelt trots over zijn oma: ‘Ze is een heel sterke vrouw. Mijn oma is kerngezond, heeft nog steeds geen leesbril en zorgt voor zichzelf.’ Ik vraag waarom ze niet verhuist. ‘Ze wil hier niet weg. Mijn oma heeft altijd in Kalotaritissa gewoond en kan zich geen leven buiten het dorp voorstellen. Ze is hier gelukkig met haar ezel en geiten en heeft zelfs geen behoefte aan televisie.’ Ik wandel terug naar het zuiden en kom aan op het Livadistrand. In de baai, beschut door hoge rotsen, stap ik een wereld binnen zoals ik mij de jaren zeventig voorstel. Jonge ‘hippies’ spelen gitaar op het bijna verlaten strand. Ze schuilen voor de zon onder lappen gespannen over stokken en hebben een oude vissershut omgebouwd tot keuken. Zo te zien is Dimitris niet de enige vrijheidszoeker op Donoussa.



KOUFONISSI Een paar dagen later vaar ik in een uur tijd met de Express Scopelitis naar het eiland Koufonissi. Aan boord van de kleine ferry ontmoet ik toeristen die mij vragen alsjeblieft niet over de Kleine Cycladen te schrijven. Ze vrezen dat het massatoerisme hun paradijs ontdekt. Eenmaal aan wal lijkt het ‘geheime bestaan’ op Koufonissi al verklapt. Vakantievierders zitten achter blauwe cocktails in trendy bars, tientallen fietsers flitsen aan me voorbij en er is een ruime keuze aan hotels. Er is wel een rustig alternatief: Koufonissi bestaat namelijk uit twee >

M éDIteRRAnée

41


eilanden, te weten Pano en Kato Koufonissi. Kato Koufonissi is het andere eiland, waar slechts tien mensen wonen. Er is geen elektriciteit en er zijn geen hotels, wel is er een taverna. 
 Fietsers zijn in Griekenland een zeldzaam verschijnsel, behalve op Pano Koufonissi. Het eiland is er dan ook uitermate geschikt voor: het is maar 5,7 kilometer groot, het hoogste punt is 113 meter en er rijden bijna geen auto’s. Eenmaal zelf op de tweewieler geniet ik van de zeewind door mijn haar. Op de kustpaden fiets ik langs inhammen met kleine kiezelstranden, grillige kliffen en zeegrotten. Gelegen aan zeewater in vijftig tinten blauw zijn de stranden overweldigend mooi. 


Piratengangs


In de zeegrotten van het Pori-strand probeer ik me voor te stellen hoe ooit piraten zich daar schuilhielden. In de 17de

In de 17de en 18de eeuw maakten piraten het leven op de Kleine Cycladen onmogelijk

en 18de eeuw maakten deze bandieten het leven op de Kleine Cycladen onmogelijk. Steeds meer bewoners vertrokken en uiteindelijk waren de eilanden nog slechts een uitvalsbasis voor piraten. De bandieten werden verdreven na de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog, die eindigde in 1829. Als ik even later in restaurant Kalofego een versnapering bestel, vertelt eigenaar Alexandros dat het piratenverleden op het eiland nog steeds traceerbaar is. ‘De palmbomen op Koufonissi zijn door de piraten aangeplant als aanwijzing voor een waterbron. Er waren hier verschillende gangs met de naam van de kleur van hun vlag. Bijvoorbeeld Mavros, zwart, of Prassinos, groen. Nog altijd zijn er families die de naam dragen van die gangs, omdat hun voorouders erbij hoorden.’

SCHINOUSSA Mijn volgende stop is Schinoussa. Over dit eiland maakte regisseur Jean Baronnet in 1982 de film Skinoussa. Voor deze film zocht hij naar een eiland dat niet beïnvloed was door de moderne tijd. Hij laat het leven in zo'n kleine geïsoleerde gemeenschap zien. In het dorp Panagia ga ik ’s avonds naar Café Xara, de sociale hotspot van het eiland. Aan een tafel kaarten boeren en andere locals tussen blauwe muren. Ze drinken raki en praten druk door elkaar over het wel en wee

>


DOnOUSSA Linkerpagina: traditioneel huis in Mersini. Deze pagina, rechtsonder: Dimitris Kouklakis, een van de kleurrijke inwoners van Donoussa; onder: Kalotaritissa heeft prachtige ongerepte stranden; midden: loungen in Kedros Beach Bar.

M ĂŠDIteRRAnĂŠe

43


KOUFOnISSI Deze pagina, boven: relaxen in Café Pori op het Pori-strand; midden: het 'bad van Aphrodite' is door de rotsen gevormd; onder: Koufonissi is goed te fietsen;. Rechterpagina: bij Chora dobberen vissersboten voor de kust.

44

M éDIteRRAnée


van de geiten, het weer en het werk op de boerderijen. Eigenaar George Klaoudatos (46) wijst naar zijn stamgasten. ‘Ik noem ze het parlement. Als je de laatste roddels van Schinoussa wilt horen, moet je erbij gaan zitten.’ 
Ik praat met George over de film Skinoussa. ‘Het is een film uit de jaren tachtig, maar je hebt het idee dat je naar de jaren dertig zit te kijken’, zegt hij lachend. Ik kijk naar de cafégasten met smartphones en het hippe restaurant aan de overkant van de straat. Het moderne leven heeft inmiddels ook Schinoussa bereikt. Toch geeft de hechte gemeenschap van maar 250 mensen en de afwezigheid van een stad, druk verkeer en stress mij een gevoel van aangename afstand tot dat moderne leven. De volgende dag laat George mij het noorden zien, een van de rustigste delen van het eiland. We wandelen langs velden met schapen, waar de drinkbakken omgebouwde koelkasten zijn en hekken gemaakt zijn van spijlenbedden. 
George vertelt over de

De afwezigheid van stad en druk verkeer geeft een aangename afstand tot het moderne leven

korte geschiedenis van het huidige Schinoussa. ‘Nadat de piraten verdreven waren was het eiland leeg. Schinoussa was net als de andere Kleine Cycladen op dat moment het bezit van het Chozoviotissa-klooster op buureiland Amorgos. Rond 1840 stuurde dit klooster vijf gezinnen naar Schinoussa om het land te bewerken en te oogsten. Omdat ze veel belasting moesten betalen aan het klooster, kwamen ze in opstand en dwongen onafhankelijkheid af. Zo ontstond de eerste gemeenschap. De grootvader van mijn moeder was de eerste priester op Schinoussa.’

Archeologisch ‘speelgoed’ Donoussa, Koufonissi en Iraklia hebben een soortgelijke geschiedenis. In de verte zien we het eiland Keros, een van de onbewoonde eilanden van de Kleine Cycladen. Ooit was Keros een begraafplaats voor vooraanstaande mensen uit de Cycladische beschaving (3000 tot 1100 voor Christus). Een heilige plek waar rituelen werden uitgevoerd. De marmeren sculpturen die in de graven zijn gevonden inspireerden het werk van Pablo Picasso en de beeldhouwer Henry Moore. Ik moet denken aan wat Dimitris vertelde over de sculpturen die op Donoussa zijn gevonden. De bewoners gaven ze aan hun kinderen, die met de ‘poppetjes’ speelden. Pas later kwamen ze erachter dat het archeologische kunstschatten waren. George: ‘Keros is een >


belangrijke archeologische site en daarom onbewoond, maar het is ook geen plek voor mensen. Als je er bent, heb je het gevoel dat het eiland je terugstuurt naar waar je vandaan bent gekomen. Het is wild, er is geen water, altijd onaangenaam weer en je wordt gek van de wind.’ Na de wandeling proef ik in de avond de lokale keuken in restaurant Kira Pothiti. Ik probeer de hartige en romige fava, een puree van gele spliterwten met bovenop gesneden uien, kappertjes en olijfolie. Fava is hét product van Schinoussa. Het favataartje met de lokale xynomizithra-kaas, gekaramelliseerde uien en gekonfijte tomaat bezorgt een ware smaaksensatie. Geitenvlees is populair op de Kleine Cycladen en een bekend gerecht is patatato, geit gekookt met aardappels en tomatensaus. Ik kies uiteindelijk voor heerlijk malse lamskoteletjes van de grill.



De aankomst van de ferry is een sociale gebeurtenis waar het hele eiland voor uitloopt

46

M éDIteRRAnée

IRAKLIA Mijn reis eindigt op Iraklia: het grootste eiland met de minste inwoners: tachtig. Vanaf Schinoussa vaar ik er in tien minuten heen. De aankomst van de ferryboot is een sociale gebeurtenis waar het hele eiland voor uitloopt. Iedereen wil weten wie en wat er van de boot afkomt en waarom. Ik ontmoet Fanis Gavalas (33), ingenieur en eigenaar van Villa Meltemi, waar ik verblijf. Ik vraag hem hoe hij het wonen in een kleine gemeenschap ervaart. ‘Het past bij mijn karakter en ik vind het heel prettig. In de winter heb je op Iraklia geen geld nodig, want we helpen elkaar. Als ik de computer van de bakker repareer, geeft hij mij brood. De meeste mensen hier zijn familie van elkaar.’ Fanis vertelt mij over een bekende plek op het eiland: de grot Agios Ioannis, één van de grootste van de Cycladen. De grot is vernoemd naar Johannes de Doper, wiens dood daar elk jaar op 28 augustus wordt herdacht. De bewoners van Iraklia dragen die dag zijn icoon naar de grot, waarin honderden kaarsen zijn aangestoken. Elk jaar beschermt een andere familie het icoon in zijn huis. We besluiten samen de ‘pelgrimstocht’ af te leggen. Op de steile rotskust beneden ons spatten golven uiteen. Boven ons hoofd cirkelt een vale gier, een vogel met een spanwijdte van bijna drie meter. Het verbaast me niets dat juist deze roofvogel zich thuis voelt in het bergachtige > Iraklia vol cactussen, rotsblokken en ruige struiken. 



SCHInOUSSA Linkerpagina: bij nikolas eet je in de haven met zicht op zee. Deze pagina, boven en midden: in CafĂŠ Xara, van George Klaoudatos, kom je voor de laatste roddels; onder: fava is hĂŠt culinaire product van Schinoussa.


48

M éDIteRRAnée


We stoppen bij een boom waarin een kerkklok hangt en Fanis geeft me een zaklamp. We klimmen op handen en voeten door een gat in de rotswand en komen in een ruimte waar we net kunnen staan. Mijn zaklamp verlicht een Grieks-orthodoxe olielamp aan de muur en een altaar met kaarsen. Het is de ingang van Agios Ioannis; er zijn nog 25 andere ‘kamers’.

De reus met één oog Iraklia is rijk aan bijzondere grotten want naast de heilige plek staat de grot van de cycloop Polyphemus, een reus met één oog en zoon van de god Poseidon. Fanis legt de mythe uit. ‘De Griekse dichter Homerus schreef het verhaal over Odysseus die na de oorlog in Troje met twaalf van zijn mannen naar huis terugkeerde. Polyphemus nam ze onderweg gevangen in deze grot. De reus at de mannen stuk voor stuk op maar Odysseus ontsnapte, vastgeklampt aan één van de schapen van de cycloop.’ 
Op mijn laatste dag zwem ik met Fanis in de zee van het verlaten Alimnia-strand in het zuiden van Iraklia. Vlakbij de kust ligt een neergeschoten Duits vliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog op de zeebodem. Het is een bijzondere ervaring om erboven te snorkelen. ‘De piloten overleefden de crash en Iraklia liet ze na de oorlog vrij. Het toont de zachte inborst van de mensen hier,’ zegt Fanis. Ik denk na over zijn woorden. Het meest bijzondere aan de Kleine Cycladen zijn misschien nog > wel de bewoners. •

IRAKLIA Linkerpagina: de bougainville bloeit weelderig in het havendorp Agios Georgios. Deze pagina, linksboven: het ruige landschap van Iraklia; rechtsonder: de heilige grot Agios Ioannis; midden: wandelen met Fanis Gavalas in de bergen van Iraklia.


tips & adressen 
Hoe kom je er? Vanuit athene vaart Blue star Ferries naar de Kleine Cycladen. Het buureiland naxos is met snellere boten bereikbaar en in het hoogseizoen kun je ook met de seajet naar schinoussa en Koufonissi. tussen naxos en de Kleine Cycladen vaart de ferryboot express scopelitis. Vanuit nederland kun je ook vliegen op santorini en Mykonos en van daaruit de boot nemen. naxos heeft een nationaal vliegveld. Facebook: Express Scopelitis, www.seajets.gr, www.openseas.gr. IRAKLIA Slapen • Villa Meltemi. 
Mooie kamers met schitterend uitzicht op zee. Gerund door een zeer gastvrij echtpaar. 
 Agios Georgios, +30 (0)2285 077024, www.meltemi-iraklia.gr. eten • Akathi Restaurant Café-Bar. Heerlijk eten in sfeervol restaurant, café en cocktailbar. Agios Georgios, +30 (0)2285 071118, www.facebook.com/akathi. cafe.bar. • To Ypovrichio. 
dit café-ouzeri met een mooi uitzicht over de haven serveert lekkere gerechten. 
 Agios Georgios, +30 (0)2285 071991, www.panorama-iraklia.com. 


een van de oudste inwoners van Schinoussa; wandelen op Donoussa; attribuut van de Grieks-orthodoxe kerk in de grot Agios Ioannis.

50

M éDIteRRAnée

SCHInOUSSA Slapen • Notos Studios. prachtige luxe ingerichte studio’s aan het strand. 
 Livadi-strand, +30 (0)6 976638075, www.notostudios.gr. • Ailouros Hotel. Budgethotel met mooi uitzicht over zee.


Panagia, +30 (0)2285 074224, www.ailouroshotel.gr. eten • Kira Pothiti. sfeervol restaurant met verfijnde Griekse gerechten.
 Panagia, +30 (0)2285 071184, Facebook: Kira Pothiti. • Café Xara. sfeervol en gezellig café waar de eilandbewoners graag samenkomen. Panagia, +30 (0)2285 072026. • Lioliou Café Restaurant. 
Goed restaurant met prachtig uitzicht op het strand. Lioliou-strand, +30 (0)2285 071975, www.lioliou-beach.com. • Deli Restaurant and Cocktail Bar. smaakvol interieur, heerlijk eten en mooi uitzicht over de zee. 
 Panagia, +30 (0)2285 074278, www.delirestaurant.gr. • Nikolas. Mooie locatie in de haven en verrukkelijke gerechten. 
 Mersini, +30 (0)2285 071254, www.nikolas-schinoussas.gr. KOUFOnISSI Slapen • Hotel Arpistis. Goed ingerichte appartementen op een rustige locatie. 
 Chora, +30 (0) 6978915276, www.arpistis.gr. • Boutique Hotel Windmill-Villa. een uniek hotel in een traditionele windmolen uit 1830. 
 Chora, +30 (0)2 107293789, www.windmill-villa.gr. eten • Fos Fanari. Gezellig restaurant met lekkere Griekse en italiaanse gerechten. 
 Pano Koufonissi – Chora, +30 (0)2285 071796, www.arpistis.gr. • Kalofego. Griekse en mediter-

rane keuken in een mooie finca op het strand. Pano Koufonissi - Pori-strand, +30 (0)6 937641805, www.facebook.com/kalofego. • Cafe Pori. Gezellig restaurant met heerlijke vis op een van de mooiste stranden van het eiland. 
 Pano Koufonissi - Pori-strand, +30 (0)2285 771160, www.cafepori.gr. DOnOUSSA Slapen • Prassinos Studios. prachtige locatie met uitzicht op zee en stavros. Gerund door een zeer gastvrij echtpaar. Stavros, +30 (0)2285 051579, www.facebook.com/prassinosstudios. • Makares. smaakvol ingerichte appartementen met zeezicht. 
 Stavros, +30 (0)2285 079079, www.makares-donoussa.gr. eten • Kafeneio To Kyma. de sociale hotspot van donoussa met lekkere Griekse gerechten. Stavros (haven), +30 (0)2285 051566. • Kedros Beach Bar. Mooie loungeplekken en heerlijke gerechten met ingrediënten uit de moestuin. 
 Kedros-strand • I Kori tou Michali. Originele, lekkere gerechten. Mersini, +30 (0)2285 100006. • O Mitsos. taverna met traditionele gerechten en een prachtig uitzicht op zee. Kalotaritissa, +30 (0)2285 051522.

Met dank aan de gemeente naxos en de Kleine Cycladen (www.naxos.gr) en rederij express scopelitis (Facebook: Express Scopelitis).


CAPITOOL LAAT JE DE WERELD ZIEN!

Capitool laat zien in 123 gidsen: • 45 landen • 43 steden • 38 streken / eilanden • 53.417 foto’s • 3.292 illustraties

Capitool biedt al meer dan 20 jaar het allergrootste reisplezier: • De vijf sterren-reisgids voor levensgenieters • Zorgvuldig samengestelde, kwalitatief hoogwaardige inhoud • Schitterende foto’s en illustraties • Bestand tegen intensief gebruik voor, tijdens en na je reis • De gids die je nog lang zult bewaren samen met je herinneringen

Voor het complete aanbod allergrootste reisplezier zie capitool.nl Verkrijgbaar bij alle (online)boekhandels *Deze korting geldt voor alle algemene Capitool Reisgidsen van 1 juni t/m 31 juli 2017.


BESTEL NU EN BETAAL TOT 1 SEPTEMBER GEEN VERZENDKOSTEN!

95

, 4 1 E

De nieuwe agenda of scheurkalender 2018 van Italië Magazine en Leven in Frankrijk Ga naar www.mediterranee.info en klik op Shop of bel 088 2266635


M

SHOPPING ‘IK KOM TERUG UIT FRANKRIJK EN NEEM MEE NAAR HUIS...’

Stranddag

Een Zuid-Franse vakantie is niet compleet zonder retro strandtas. Deze geweven rieten ‘mand’ van Agnes B is perfect

voor een heerlijke dag aan zee. Agnes B, Raffia Ana Basket, K 95, www.agnesb.eu.

Hogere sferen Met deze luxe Franse kaars geniet je tot wel 90 uur van de heerlijke geur en sfeer die hij verspreidt.

Rigaud Paris, Grand Model Tournesol, c 73,50, www.bougies-rigaud.com.

Le temps des cerises Deze geur van L’Occitane is geïnspireerd op de kersenbloesem in de Provence. Een lichte, zoete geur in een

vrolijke pastelkleurige flacon. L’Occitane, Cerisier Pastel Limited Edition 50 ml, c 39, www.loccitane.com.

THEEDOEK DELUXE Maak van de afwas een vrolijke bezigheid met deze stijlvolle theedoek, die herinnert aan de Franse Rivièra. Le Jacquard Français, French Riviera theedoek, K 12,90, le-jacquard-francais.com.

À la Parisienne Met de ruches aan de mouwtjes en hals is deze blouse van het trendy merk Sandro niet alleen vrouwelijk

maar in deze diepgroene kleur ook een tijdloos item. Sandro, top, c 175, www.sandro-paris.com.

door Leonie Collombon M ÉDITERRANÉE 53


DE SLOVEENSE RIVIÈRA In populariteit legt de Sloveense kust het af tegen buurlanden Italië en Kroatië. Voor een deel is dat logisch. Er is namelijk niet zo heel veel kust, maar de kust díe er is, is van een ongekende schoonheid. Nergens gaat de zon zo mooi onder als in Piran, het Venetiaanse kroonjuweel van de Sloveense Rivièra.

tekst & foto’s Jeroen Jansen M éditerranée 55


A

ls de lucht helder is en de zon vrij spel heeft, verzamelt zich elke avond een paar dozijn toeristen op de Presernovo Nabrezje. Onder hen opvallend veel Aziaten, die de ondergaande zon begroe­ ten met de armen geheven en de handen gekromd, alsof ze de koperen ploert willen vangen en meenemen. Achter hen staat iemand om het beeld te vereeuwigen, met de iPad of spiegelreflexcamera. De eenzame visser op de pier gunt het gezelschap geen blik waardig. Alleen als iemand te dichtbij dreigt te komen, kijkt hij geïrriteerd opzij. Dat hij zelf ook vastgelegd wordt, is prima, maar wel van een afstandje graag. De ondergaande zon is misschien niet de grootste attractie van Piran, maar hij draagt wel bij aan de populariteit van deze Sloveense kust­ plaats. De rivièra van Slovenië is hemels­

56

M éditerranée

breed slechts 46 kilometer lang en dat verklaart misschien waarom de meeste toeristen doorkarren naar Kroatië. Daar wachten immers duizenden kilometers aan kust, inclusief de eilanden. Of ze blijven hangen in Italië, waar de keuze ook niet gering is. Jammer voor Slovenië, maar misschien beter voor de vakantie­ ganger die wél de moeite neemt om hier te blijven. Want ook al is het dan even druk voordat de zon aan de einder verdwijnt, overdag loop je hier echt niet in de file. Zelfs het terras van Spuzva, dat half over zee uitsteekt, is voor de helft gevuld. Deze kant van Piran is sowieso een stuk rustiger dan het stuk dat het meest gefotografeerd wordt. Het is een beetje alsof de mensen vergeten de kaap te ronden en bij de middeleeuwse vuurtoren op de punt weer rechtsom­ keert maken. Toegegeven, de boulevard met zijn gekleurde huizen en vele terrassen oefent een magische aantrek­ kingskracht uit. Maar wie doorloopt, wordt beloond met fraai uitzicht op de besneeuwde Alpentoppen achter Triëst. En het terras van Spuzva natuurlijk, zonder twijfel het mooiste in Piran.

Parels langs de kust De Sloveense kust telt één echte bad­ plaats (Portoroz) en een trio ‘parels’: Piran, Koper en Izola. Alle drie liggen ze

op een schiereiland, rond een vrijwel identieke kerk op het hoogste punt. Het beeld van de slanke kerktoren omringd door oranje daken en de azuurblauwe zee levert mooie plaatjes op. Toch zijn er ook verschillen. Piran, het meest zuide­ lijke dorp, is het meest romantisch. Auto’s rijden er alleen tot aan de haven, voor de rest is het dorp autovrij. Wij parkeerden die van ons in de garage vóór de haven, waarna we voor niets met de bus mochten. Geen auto’s dus, wel veel mooie en kleurrijke huizen uit lang vervlogen tijden. En van de drie ligt Piran het mooist op de kaap, met aan elke kant weidse vergezichten over zee. Izola, het middelste dorp, is meer mondain. De jachten in de haven zijn hier net wat luxer dan in Piran. De muziek die over de terrassen galmt, is meer loungy dan traditioneel. Izola is ook kleiner en telt minder bezienswaardig­ heden. Daar staat tegenover dat het dorp meer groen heeft. Het grootste park ligt pal aan zee en doet het beter als ligplaats dan het kiezelstrand. Koper, ten slotte, is van de drie het grootst en wordt aan de buitenkant ontsierd door havens en industrie. De stad tegenover Triëst moet het vooral van zijn binnenkant hebben, waarover straks meer. Piran is liefde op het eerste gezicht. De laatste bushalte is strategisch gekozen:


tussen de haven en het ovale Tartinijev­ plein. Wie hier uitstapt, weet even niet waar te kijken: naar de boten op zee of naar het plein in de schaduw van de ranke kerktoren.

Sporen van Venetië Pirans centrale plein is vernoemd naar Guiseppe Tartini. De componist en violist is geboren in Piran, toen de stad nog bij Venetië hoorde. Later werd deze

kust onderdeel van het Habsburgse Rijk van Oostenrijk­Hongarije, om na de Eerste Wereldoorlog weer ingelijfd te worden door Italië. Pas in 1954 werd alles ten zuiden van Triëst, inclusief Piran, toegewezen aan het toenmalige Joegoslavië. Toch zijn de sporen van Venetië nooit helemaal verdwenen. Hoe kan het ook anders, in een stad die door de eeuwen heen nauwelijks is veranderd. Een van de mooiste huizen aan het >

Openingspagina's: Piran gezien vanaf de heuvel bij de Sint-Joriskathedraal. Linkerpagina, v.l.n.r.: de haven van Piran met daarachter de klokkentoren; de kade in het licht van de ondergaande zon; de champagne ligt koud. Boven, met de klok mee: de eenzame visser op de pier; suppen in de baai van Piran; het tartini-plein.

M éditerranée

57


Tartinijev­plein heet het Venetiaanse Huis en telt behalve het sierlijke balkon ook veel gotische ornamenten.

Vierlandenpunt

Boven, met de klok mee: zonnebaden op het terras van Hotel Piran; het Prvomajski-plein; spitsuur in de haven van Piran. rechterpagina, boven: bedrijvigheid op de boulevard, een favoriete plek om te werken, genieten en lekker te eten; onder: de vuurtoren op de pier van het stadje.

58

M éditerranée

’s Middags beklimmen we de heuvel achter het plein, voor het mooiste uitzicht over Piran en de Adriatische Zee. Op de top, bij de Sint­ Joriskathe­ draal, waait een aangename bries van zee. Links van ons ontwaren we de nog hoger gelegen stadswallen, die de stad moesten beschermen tegen de Ottoma­ nen. We besparen ons de klim en dalen af naar het middeleeuwse doolhof van stegen en poorten. De afdaling eindigt

bij het Prvomajski­plein, dat er met zijn sculpturen en stenen trap opvallend Romeins uitziet. We stoppen op het terras van Cantina Klett, in de schaduw van de druivenranken. Van de uitbaatster horen we dat dit het centrale plein van Piran was voordat het Tartinijev­plein er kwam. Na de prosciutto en een glas Sloveense pinot grigio zoeken we de zee weer op. Die is hier overigens zo gevon­ den, want de kaap is nog geen kilometer breed. Inmiddels beginnen ook de terrassen aan het water aardig vol te lopen, al wil het nooit echt druk worden. Bij de vuurtoren, op het uiterste puntje, reikt het zicht tot Kroatië, Oostenrijk,


Italië en Slovenië zelf natuurlijk. Kleine zeilschepen en luxe cruiseschepen varen van de ene naar de andere havenplaats, een enkel vrachtschip begeeft zich richting Triëst of Koper. De avond beginnen we op het plein van Tartini. De meester zelf wijst vanaf zijn sokkel onverstoorbaar richting bergen. We volgen zijn strijkstok en vinden een plek aan de champagnebar van Zizola, met zicht op de haven. Tegen achten zoeken we de boulevard weer op. Eerst

voor de vangst van de dag bij visrestau­ rant Pavel 2 (gegrilde zeebaars) en dan voor het schouwspel van de ondergaande zon. Ja, ook wij zijn gevoelig voor de kitscherige romantiek van het dovende licht, dat prachtig weerkaatst tegen de huizen. Bij Hotel Piran genieten we van het mooiste uitzicht op de kaap. Het laatste zonlicht wordt gebroken door de eenzame visser op de pier, op dit tijdstip de meest gefotografeerde inwoner van Piran.

De volgende dag nemen we de kustweg naar Izola. Al na vijf kilometer zien we het plaatsje liggen, als een kleine replica van Piran, op een landtong in zee. Inclusief jachthaven, pastelkleurige huizen, een levendige boulevard en het hoger gelegen kerkje. De naam Izola verwijst naar de tijd dat er nog sprake was van een echt eiland. Net als Piran kent Izola een lange geschiedenis die teruggaat tot de Romeinse tijd. Het verhaal gaat dat er tot de 19de eeuw >

M éditerranée

59


Er wordt meer gezond dan gezwommen. Slechts een handjevol jonge Slovenen waagt zich aan een duik van de pier

Onder: terras met uitzicht op italië in izola. rechterpagina, met de klok mee: het gezellige tartini-plein in Piran; de Sint-Joriskathedraal; de Sloveense jeugd waagt zich aan een duik in de haven van Koper.

60

M éditerranée

een muur om de stad liep. Nadat die was neergehaald, zouden de inwoners het afval gebruikt hebben om de smalle zeestraat te dempen.

Sloveense inborst Izola is groot geworden door de vis­ vangst. Vandaag de dag leeft de stad vooral van het toerisme en zijn de vissersboten goeddeels geweken voor kleine en grote jachten. Dat er nog wel degelijk gevist wordt, bewijst de uitste­ kende keuken van de stad. Ook wij maken kennis met de culinaire rijkdom van Izola, als we tegenover de haven fruits de mer bestellen. Alles is dagvers en wordt volgens de ober van restaurant Marina afgenomen van lokale vissers, geheel volgens het slowfood­principe van Kilometre zero. Lokaal is ook hier het toverwoord, net als ambachtelijk. De groenten, olijfolie en wijnen komen uit het vruchtbare achterland van Istrië, dat begint voorbij de stadsgrens. We prijzen

het werk van de chef, maar gaan de fout in zodra we de link leggen met de keuken van buurland Italië en verwijzen naar het Italiaanse verleden van Istrië. Dan neemt de Sloveense inborst van onze ober de overhand en wordt het tijd om van onderwerp te veranderen. Na de lunch lopen we de promenade op, die hier minder fotogeniek is dan in Piran. Wel rustig en groen, met een grote ligweide op de punt van de kaap. Er wordt meer gezond dan gezwommen; slechts een handjevol jonge Slovenen waagt zich aan een duik van de pier. Achter hen varen de vracht­ en cruise­ schepen van open zee richting Koper, en vice versa. Het centrum van Koper ademt dezelfde historische sfeer als Piran en Izola. Alleen is alles net iets groter. Als we het stadje inlopen raken we snel verzeild in een labyrint van smalle stegen en doorgangen, waarin je gemakkelijk kunt verdwalen als je niet oplet. Achter de


romaans­gotische gevels ontwaren we de leukste winkels, van kleine boetiekjes tot hippe wijnbars en kunstateliers.

De familie Brug Na een tijdje lopen we via een middel­ eeuwse poort het mooiste plein van Koper op. De poort hoort bij het Pretoriaans Paleis, een opvallend witte vesting in Venetiaans­gotische stijl. Aan hetzelfde Titov­plein liggen ook de

Koper­kathedraal en het Loggia­paleis. Op het terras van Kavarna Loggia, onder de Venetiaanse bogen van het paleis, genieten we van het uitzicht en een Aperol met Sloveense charcuterie. De rest van de middag nemen we ruim de tijd om alle bezienswaardigheden van Koper in ons op te nemen. We bestijgen de wachttoren van de Kathe­ draal en lopen langs de oranjerode huizen aan de Kidriceva Ulica richting

haven. Op het prachtige Presernov­ plein vinden we verkoeling bij een fontein die eruitziet als een brug. De fontein is in de 17de eeuw gebouwd in opdracht van de Italiaanse familie Ponte (vrij vertaald: de familie Brug), dus vandaar. Pas tegen acht uur ’s avonds zoeken we onze auto weer op. Over pakweg anderhalf uur verdwijnt de zon achter de horizon. Dan kun je toch het > beste in Piran zijn. •

M éditerranée

61


tips & adressen • Portoroz is de meest zuidelijke kustplaats en wordt ook het ‘Monaco van Slovenië’ genoemd. Hier vind je een van de weinige zandstranden aan de Sloveense Rivièra. Verder veel betonstranden, grote hotels, prima restaurants, een casino en een haven met plezierjachten. Portoroz is daarnaast een van de meest sportieve stadjes. Je kunt er onder andere tennissen, scubaduiken, snorkelen en surfen.

Met de klok mee: uitzicht op izola; aan de aperol Spritz in Piran; Café alle Porte in izola; het Pretoriaanse paleis van Koper.

62

M éditerranée

• Even geen zin in de kust? Het achterland van Sloveens Istrië biedt alle ingrediënten voor een mooie toertocht: een glooiend landschap vol wijn- en olijfgaarden, verstilde boerendorpen, lekker eten en drinken en vooral kasteel Predjama, een spectaculaire grotburcht op 45 minuten rijden van Koper. Predjamski Grad hangt als het ware tegen de bergwand aan, boven kilometerslange grotten. Zowel het kasteel als de grotten zijn begaanbaar. Wie de smaak te pakken heeft, kan zes kilometer verderop ook de wereldberoemde Postojnska Jama bezoeken, een van de grootste druipsteengrotten ter wereld. Van de ruim twintig kilometer is ongeveer vijf kilome-

ter toegankelijk voor publiek. De eerste kilometers worden afgelegd in een treintje. • Het knusse familierestaurant Pri Mari in Piran biedt een mix van Sloveense en Italiaanse gerechten uit ‘grootmoeders keuken’. Van huisgemaakte gnocchi met langoustines en zeebaars in zoutkorst tot tagliatelle met truffels uit Istrië. Alles met passie bereid. Gostilna Pri Mari, Dantejeva Ulica 17, Piran. www.primari-piran.com. • Hotel Piran, gelegen tussen haven en boulevard, biedt niet alleen de beste hotelkamers van Piran, maar ook het mooiste uitzicht. Alle kamers en suites kijken uit op zee, maar voor het mooiste vergezicht moet je op het dakterras zijn. Daar wil het, gezeten in een loungestoel bij de bar, nog wel eens laat worden. Het hotel beschikt ook over wellnessfaciliteiten en een prima restaurant. Hotel Piran, Stjenkova Ulica 1, Piran. www.hotel-piran.si. • Reserveer voor de lekkerste vis en zeevruchten van Izola een tafel bij hotel-restaurant Marina.

Bij voorkeur op het terras met zicht op de haven. Marina is een trotse ambassadeur van het Sloveense product en bovenal een uitstekend restaurant. Het hotel erboven telt 49 moderne kamers en een spa. Hotel-restaurant Marina, Veliki trg 11, Izola. www.hotelmarina.si. • Ten zuiden van Portoroz liggen, middenin een natuurpark, de zoutpannen van Secovlje Salina. Hier wordt al zevenhonderd jaar op dezelfde manier zout gewonnen. Bij de pannen hoort ook een museum en een winkel vol zoutproducten. De naastgelegen Lepa Vida Thalasso Spa biedt schoonheidsbehandelingen met zout in de hoofdrol www.thalasso-lepavida.si. • Subaquatic verzorgt boottochten voor de kust van Piran. Een motorboot biedt plaats aan vijftig passagiers. Een dozijn van hen past onder het dek, waar grote ramen een blik gunnen op de wereld onderwater. De tocht voert onder meer langs de kliffenkust van Strunjan, iets ten noorden van Piran. www.subaquatic.si.


Verkrijgbaar bij Vandyck Stores, de betere linnenshops en beddenspeciaalzaken. Voor verkooppunten bij u in de buurt en de volledige collectie zie www.vandyckshop.nl TE ZIEN OP BED: DEKBEDOVERTREKSETS ‘PASTEL FLOWERS’ EN ‘TRIANGLE’


Bromera de gargoines Zee-egelschuim (voor recept zie pagina 71)

64

M ĂŠditerranĂŠe


Lekkers uit

Barcelona De Catalaanse stad heeft altijd mensen aangetrokken uit alle windstreken van Spanje en daarbuiten, die er een beter leven hoopten te vinden. Hun producten en streekgerechten, afkomstig uit Andalusië, Galicië en Extremadura, het nabije en verre oosten en Afrika reisden mee. Met een zeer veelzijdige keuken als gevolg.

M éditerranée

65


Escamarlans amb crema de alvocat Langoustines met avocadocrème Langoustines behoren tot de fijnste lekkernijen uit de zee. Ze ontbreken in geen enkele zeevruchtenpaella of fideua. En eenvoudig a la plancha (van de grill) zijn ze verrukkelijk. Er zijn echter ook allerlei andere varianten, zoals deze die ik eens in restaurant Etapes heb gegeten.

Voor 4 personen | Bereidingstijd: 20 minuten | Braadtijd: 10 minuten | Koeltijd: 4 tot 5 uur

Ingrediënten

Voor de avocadocrème • 4 rijpe avocado’s • 2 el slagroom • sap van 1 limoen • 4 el olijfolie • 1 sjalot, fijngesnipperd • zout • versgemalen zwarte peper Voor de langoustines • 1 rijpe tomaat, ontveld, zaadjes verwijderd en in kleine blokjes gesneden • 1 groene paprika, in kleine blokjes gesneden • 1 sjalot, fijngesnipperd • 4 el olijfolie • 1 tl pimentón de la vera (mildscherp paprikapoeder) • 12 langoustines van 150 g elk, darm verwijderd • zout • salade naar keuze • kervelblaadjes of bieslook, gesneden, ter garnering

De avocadocrème bereiden

Halveer de avocado’s, verwijder de pit en lepel het vruchtvlees uit de schil. Doe het samen met slagroom, limoensap, olijfolie en sjalot in een keukenmachine en pureer tot een crème. Breng deze op smaak met zout en peper en doe de crème 4 tot 5 uur in een

66

M éditerranée

ijsmachine of zet deze in de vriezer en roer dan elke 30 minuten door.

De langoustines bereiden

Meng in een kom tomaat, paprika en sjalot met olijfolie en paprikapoeder. Verwijder de koppen van de langoustines en

pel de staartstukken tot aan het laatste seg­ ment. Bestrooi ze met zout. Bak ze kort in een pan met antiaanbaklaag op middelhoog vuur. Leg op elk bord drie langoustines met groente naar keuze en een bol bevroren avocado­ crème, bestrooi het gerecht met kervel of bies­ look en serveer direct.


Tellerines a la plancha Gebakken zaagjes Nog maar vijftien jaar geleden kon je op de stranden rondom Barcelona hele families in het strand zien woelen en iets naar boven zien halen: ze zochten naar zaagjes (donaxschelpen). Dit beeld is tegenwoordig nog maar zelden te zien. Deze schelpdieren zijn a la plancha een absolute lekkernij en heel eenvoudig te bereiden! In de restaurants aan het strand staan ze vaak onder de naam tallarines op de kaart. Informeer echter eerst voordat je bestelt, want dit woord wordt ook gebruikt voor ‘tagliatelle’.

Voor 4 personen | Bereidingstijd: 10 minuten | Braadtijd: 10 minuten | Tijd om de schelpen schoon te maken: 3 tot 4 uur

Ingrediënten

• 600 g zaagjes (donaxschelpen) • 1 knoflookteen, in plakjes gesneden • olijfolie • sap van 1 citroen • versgemalen witte peper • bladpeterselie, gehakt, ter garnering

Bereiding

Wie verse schelpen uit een zanderige ondergrond mee naar huis neemt, moet

ze zelf reinigen want niets is onplezieriger dan op zand bijten. Leg daarvoor de schelpen, ongeacht de soort, enkele uren voor de bereiding in een kom met zout water (50 gram zout op 1 liter water) en vervang dit water twee tot drie keer. Stoom de in zout water gereinigde schelpen samen met de knoflook 3 tot 4 minuten in een afgesloten pan op hoog vuur, zodat ze opengaan. Schud de pan om en verwijder alle onge­ opende schelpen. Schenk er een flinke scheut olijfolie en het citroensap over. Serveer de schelpen bestrooid met witte peper en peterselie. >

M éditerranée

67


Sangria de cava Sangria met cava Een andere variant is de sangría de cava, die ook heel eenvoudig te bereiden is en op een zomeravond heerlijk prikkelend en fris smaakt. Hij stamt oorspronkelijk uit het directe achterland van Barcelona, waar cava wordt gemaakt.

Voor 1,2 l sangria de cava | Bereidingstijd: 10 minuten

Ingrediënten

• schijfjes van 1 onbespoten sinaasappel, in vieren gesneden • schijfjes van 1 onbespoten citroen • 200 ml sinaasappellimonade • 200 ml citroenlimonade • 400 ml Cointreau • 400 ml droge vermout (Martini of Noilly Prat) • ijsblokjes • 1 fles cava brut, goed gekoeld

Bereiding

Meng het fruit, de sinaasappel­ en citroenlimonade, de Cointreau en de vermout in een grote karaf. Voeg de ijsblokjes toe en schenk de cava er voor­ zichtig bij, zodat niet te veel koolzuur ontsnapt. Roer alles voorzichtig door en serveer het direct.

68

M éditerranée


Esqueixada Stokvis-groentesalade Esqueixada (uit te spreken als ‘eskeisjade’) is een soort salade die wordt bereid met ontzoute stokvis en verschillende groenten. Hij is snel te maken en vooral in de zomer verfrissend en gezond. Net als bij zoveel andere eenvoudige en klassieke gerechten komt esquiexada in veel verschillende varianten voor. Gebruik groenten van het seizoen en die je lekker vindt.

Voor 4 personen | Bereidingstijd: 15 minuten | Tijd om te trekken: 30 minuten

Ingrediënten

• 300 g tomaten • 600 g stokvis, ontzout, zonder vel en graten • 1 groene paprika • 1 rode paprika • 2 uien • 200 ml olijfolie • 4 el azijn • zout • versgemalen zwarte peper • 150 g zwarte olijven

Bereiding

Snijd de tomaten in kleine stukken. Knijp de stokvis wat uit en snijd hem in eetbare stukken. Houd de tomaten­ en visstukken apart. Maak de paprika’s en uien schoon en snijd ze in kleine blokjes. Meng ze in een kom met olijfolie en azijn en breng ze op smaak met zout en peper. Laat de groenten 30 minuten trekken in de koelkast en leg de salade dan met behulp van kookringen op borden: druk eerst de tomaten, dan de stokvis en dan de gema­ rineerde groenten in de ringen. Druppel de marinade erover en garneer de salade met zwarte olijven. Verwijder de ringen en serveer.

>

M éditerranée

69


Sorbet de prunes Pruimensorbet

70

M ĂŠditerranĂŠe


Sorbet de prunes Pruimensorbet

Bromera de gargoines Zee-egelschuim

Spanje is gezegend met allerlei groente- en fruitteeltgebieden. Uit het vruchtbare Ebro-dal komen onder meer heel veel pruimen. In Barcelona worden er vrolijk gekleurde desserts van gemaakt.

Er is nauwelijks een chiquere tapa te vinden dan zee-egelschuim. Het wordt bij voorkeur in de zee-egelschaal op een zoutbed geserveerd. Vergroot de opening van de zee-egel voor het serveren voorzichtig met behulp van een scherpe schaar.

Voor 4 personen | Bereidingstijd: 10 minuten | Kooktijd: 20 minuten | Koeltijd: 5 uur

Voor 4 personen | Bereidingstijd: 20 minuten

Ingrediënten

Ingrediënten

Bereiding

Bereiding

• 7-9 grote, rijpe pruimen • 3 el suiker • 5 kaneelstokjes, waarvan 4 kleine (of halve) • 1 steranijs • 200 ml rode wijn

• 16 verse zee-egels (vishandel) • 2 eidooiers • 4 el roze cava of mousserende rosé • 4 el slagroom • zout of stenen

Halveer de pruimen en verwijder de pitten. Snijd er één in vieren en houd hem apart. Verwarm de suiker met drie eetlepels water in een pan op middelhoog vuur. Leg de pruimenhelften in de suiker zodra deze bruin begint te kleuren en roer ze goed om, zodat de suiker niet verbrandt. Voeg het grote kaneelstokje en de steranijs toe. Schenk er na 4 tot 5 minuten de wijn bij en kook de pruimen zacht. Verwijder kaneel en steranijs, druk de pruimenmoes door een zeef en voeg naar smaak suiker toe. Laat de moes afkoelen en doe hem in een ijsmachine of een kom die je enkele uren in de diepvries plaatst. Roer de pruimenmoes dan geregeld om, liefst elk halfuur, om de ijskristallen te breken. Serveer het ijs in cocktailglazen met een kwart pruim en 1 klein kaneelstokje. Deze sorbet smaakt ook goed met wilde perziken of een andere zoete vrucht naar keuze.

M MAIL & IN

Bereid de zee­egels voor zoals hieron­ der beschreven staat*. Maak de zee­ egelschalen goed schoon vanbinnen. Klop de eidooiers en cava au bain­ marie schuimig, tot het schuim de dikte van een sabayon heeft. Klop ook de slagroom en kuit van de zee­egel schuimig. Verwarm ze in een pan op laag vuur en klop ze door de ‘sabayon’. Schenk het schuim in de schoongemaakte zee­egelschalen en serveer ze op een zout­ of stenenbed met een koffielepel. *Het kuit losmaken Neem met behulp van een doek een zee­egel in je linkerhand en houd de vlakke onderkant naar boven. Knip met een schaar een rond stuk uit rond de mond; gooi dit stuk met de bijbehorende ingewanden weg. Schenk het vocht dat zich in de zee­egel bevindt door een zeef en vang het op. Binnenin zijn vijf lichtoranje ‘tongen’ te zien, de kuit. Neem ze met een kleine lepel voorzichtig uit de schaal en houd ze apart.

Wij mogen drie exemplaren weggeven van ‘Recepten uit Barcelona’. Om kans te maken, ga naar www.mediterranee.info.

‘Recepten uit Barcelona’, Stephan Mitsch, fotografie Arnold Pöschl, uitgeverij Good Cook, ISBN 9789461431714, I� 24,95 (eind juli in de winkel).

M éditerranée

71


Zet het beste van ItaliĂŤ op tafel met Galbani

E T H C A Z R TEXTUU


M

Koffie op z’n Grieks Met deze handgemaakte koffiemokjes – ieder kopje is uniek – waan je je weer op een lommerrijk Grieks pleintje op een zonnige morgen. Urban Folk, Greek Island koffiemokjes, c� 39,80 per twee, www.urbanfolk.eu.

Vakantiekokkerellen

Lekker koken tijdens je (glamping- of kampeer)vakantie zonder een state of the artkeuken, wordt met deze boekjes van culinair en wijnschrijver Onno Kleyn een stuk makkelijker. In zijn vakantiekookboeken verzamelt hij eenvoudig te maken recepten waar slechts goede streekproducten voor nodig zijn om een écht Frans, Italiaans of

Spaans gerecht te bereiden. Ook leuk voor thuis natuurlijk. Onno Kleyn, ‘Vakantiekookboek Frankrijk, Spanje, Italië’, Nijgh & Van Ditmar, K 16,50 per stuk.

Wij mogen drie sets van drie boekjes weggeven. Kans maken? Ga naar www.mediterranee.info.

M MAIL & IN

CULI

Siciliaanse tradities De keuken van het Italiaanse eiland Sicilië is vol variatie. Giancarlo en Katie Caldesi, die verschillende restaurants in Italië hebben en liefhebbers zijn van lokale gerechten, maakten een vrolijk kookboek waarin je veel van deze gerechten tegenkomt.

Maak bijvoorbeeld gevulde sardientjes of bak een ricottataart, waar het eiland om bekendstaat. Giancarlo & Katie Caldeso, ‘Sicilië, heerlijke gerechten van een Italiaans eiland’, Uitgeverij GoodCook, ISBN 9789461431646, K� 24,95.

Pinchos y mas Voor pinchos en andere Spaanse gerechten kun je terecht bij het nieuwe restaurant Brasa in Amersfoort. Het restaurant wordt gerund door het duo Maurice Pouw en Nacho Zabal Bustamante, wiens oorsprong ligt in Barce-

lona. Pouw heeft al zijn hele leven een voorliefde voor Spanje. Je krijgt hier dus gegarandeerd een authentiek Spaanse maaltijd geserveerd. Restaurant Brasa, Amersfoort, www.restaurant-brasa.nl.

door Leonie Collombon M ÉDITERRANÉE 73


t.w.v. D 8 95 9,


WORD ABONNEE Vandyck-dekbedovertrekset bij een tweejaarabonnement ABONNEMENT Een abonnement op Méditerranée (8 edities) kost D 45, inclusief de eenmalige verzendkosten van het geschenk. Deze aanbieding is geldig zolang de voorraad strekt.

Bloesemtakken Deze 100% katoenen overtrekset van Vandyck heeft aan de ene kant een lieflijke print in beige en blauw van bloesemtakken en vogeltjes. De andere kant van het dekbedovertrek is effen wit. De kussenslopen hebben het dessin aan beide kanten. Zo kun je, afhankelijk van je stemming, variëren met de bedrukte of effen kant van het dekbed. Bij de set ontvang je tevens twee kussenslopen. Neem nu een abonnement op Méditerranée en ontvang de dekbedovertrekset in de maat van je keuze: • 2 x eenpersoons 140 x 200/220 • 1 x lits - jumeaux 240 x 200/220

KORTING In plaats van het cadeau kun je ook kiezen voor een eenmalige korting. Je betaalt dan maar D 30 voor 8 edities.

AL ABONNEE? Geef dan nu een abonnement cadeau en ontvang zelf de dekbedovertrekset.

KIJK OP

www.mediterranee.info

OF BEL

088-2266635 (op werkdagen van 9.00 - 17.00 uur)

LEVEN IN FRANKRIJK 73


De gouden gloed van Casa Barroca Tessa de Loo in de Algarve

De bouwvergunning liet tweeënhalf jaar op zich wachten en het kippenhok annex gastenhuis moest worden afgebroken. Kortom, het duurde Portugees lang voordat het huis van Tessa de Loo ‘af’ was. Maar het was het wachten waard.

tekst & foto’s Vivian de Gier en Marc Brester M éditerranée 77


Openingspagina’s en deze pagina: Casa Barroca is geschilderd in zonnige mediterrane kleuren en wordt omgeven door kleurrijke bloemen, planten en bomen. rechterpagina: ‘ik kan hier uren zitten’, zegt tessa, genietend van haar weelderige tuin.

H

et eerste wat opvalt als we het slingerweggetje omhoog zijn gereden tot aan het hek van Casa Barroca, is de gigantische boeddhaboom die hond en tuin van koelte en schaduw voorziet. Op weg de heuvel op – het huis van schrijfster Tessa de Loo ligt aan de rand van een gehuchtje in de Portugese Algarve – piepte op een gegeven moment heel even de Arabisch

aandoende schoorsteen van haar huis boven de bomen uit. ‘Wist je dat die boom een minificus is?’ zegt De Loo, als ze ons welkom heet op het mozaïekterras van haar kleurrijke woning. ‘Je weet wel, zo’n onooglijk plantje in een potje dat altijd in kantoren staat weg te kwijnen?’ We knipperen even met onze ogen – een minificus? De schrijfster knikt. ‘Ik heb ‘m uit het potje gehaald en in de grond gezet, en het is een schitterende boom geworden, die voor intimiteit zorgt en het uitzicht wegneemt op die suikertaarten van villa’s daarginds.’ Ze wijst op een okerkleurige bloeiende frangipani, die >


M ĂŠditerranĂŠe

79


'Ik had zo'n romantische droom van een huisje met een schoorsteen en een rookwolkje erboven' in het avondlicht goud kleurt en de tuin in zoete geuren onderdompelt. Ook dat was jaren geleden een sneu stekje. Totdat ze er een paaltje naast zette en de plant ineens zin kreeg om te groeien. ‘Maar niet alles lukt hoor’, lacht De Loo. ‘De planten die het écht niet deden, heb ik rustig dood laten gaan.’

Lelijk eendje De schitterende tuin en de wonderbaarlijke groei van de planten is een mooie metafoor voor het huis waar de schrijfster zo’n twee decennia geleden neerstreek: hoe een lelijk eendje veranderde in een mooie zwaan. Want ook al woont De Loo er al ruim twintig jaar, eigenlijk is haar huis pas sinds een paar jaar, na een grondige verbouwing, helemaal hoe ze het hebben wilde. In 1994, vlak nadat De tweeling was verschenen, besloot ze haar geluk in de Algarve te beproeven. ‘Mensen denken altijd dat ik veel verdiende met dat boek en daarom lekker lui in Portugal kon

gaan wonen, maar zo is het niet. Het boek begon pas goed te lopen toen ik hier al woonde; ik had geen cent toen ik hiernaartoe kwam. Al was ik best een goedverkopende schrijfster, ik had nog niets kunnen sparen. Het lukte me in Nederland niet om een huis te kopen. Tijdens vakantiereizen door Portugal ontstond bij mij het plan naar dit land te emigreren; de huizen waren er nog heel goedkoop. Dan kan ik op het land leven zoals de boeren, dacht ik, met fruitbomen, een moestuin en een houtkacheltje. Ik had zo’n romantische droom van een huisje met een schoorsteen en een rookwolkje erboven.’ Zoonlief de deur uit, geen verplichtingen in Nederland – De Loo vertrok in haar uppie terwijl ze in Portugal nog niemand kende en de taal niet sprak. De exotische geur van bloeiende mimosa, eucalyptus en parasoldennen in februari, de slapende dorpjes in het binnenland waar geen toerist te zien was, veroverden haar hart. Als een blad op de wind liet ze zich die


eerste tijd meevoeren: via een Portugese collega-schrijver bij De Arbeiderspers kwam ze eerst in Coimbra terecht. Daar huurde ze twee jaar een appartementje in de historische binnenstad, terwijl ze op zoek ging naar een definitieve plek om te wonen. Op een dag ontdekte ze een heel mooi huis in de buurt van Penacova, een klein dorpje ten noordoosten van Coimbra. ‘Een mooi oud pand, met een veranda over de hele breedte, bloeiende camelia’s, een olijfboomgaard en sinaasappelbomen waar je vanaf de veranda de vruchten van kon plukken.’ Ze glundert bij de herinnering.

‘Een droomplek. In de verte zag je op de toppen van de Serra de Estrela de sneeuw liggen. Op zondag ging ik met mijn Nederlandse vriendin daar op de trappen zitten, gewoon, om te genieten van de sfeer. Vanbinnen was het ook prachtig, met overal dubbele deuren en allerlei soorten tropisch hardhout.’ Met pijn in haar hart besloot ze uiteindelijk het huis toch niet te kopen. ‘Ik realiseerde me dat ik daar dan in de middle of nowhere in een dorpje met alleen maar grijsaards zou zitten in mijn antieke huis. En dan? Wat moest ik daar? Maar nog altijd ga ik er even >

Linkerpagina, van boven naar beneden: de vrolijke patio achter het huis; vooraanzicht van Casa Barroca; het terras bij het gastenverblijf waar Fatima woont. deze pagina, boven: de sfeervolle woonkamer; onder, v.l.n.r.: tessa bij een graffiti-werk in alte; de woonkeuken waar ze ooit verliefd op werd; een van de affiches in haar schrijfkamer.


Boven, v.l.n.r.: ingelijste promotieposter voor een van de Loo’s boeken; bron en winkeltje in het charmante plaatsje alte; onder: de prachtige, ruime werkkamer waar ze haar romans schrijft. rechterpagina: tessa voor een muurschildering van de grote Portugese dichter Fernando Pessoa.

langs als ik in de buurt ben.’ Tijdens een bezoek aan de Algarve, in februari – het regende – landde het blaadje eindelijk op de grond. ‘Ik voelde: dit is het, hier moet ik heen. De open natuur, de lage begroeiing, de nabijheid van de zee. Héérlijk! En zo begon ik dus weer helemaal opnieuw.’ In anderhalf jaar tijd bekeek ze 75 oude huizen in het binnenland en ten slotte werd het Casa Barroca. ‘Ik werd verliefd op de woonkeuken, maar vond de rest van het huis eigenlijk te klein, omdat ik ook ruimte wilde hebben voor familie en vrienden. En een behoorlijke werk-

kamer. Toch kocht ik het. Ik liet het een beetje opknappen en op oudejaarsavond trok ik erin.’

Mooie zwaan Jarenlang woonde De Loo in het witte, later blauwe huis met keuken, schuur en bakhuisje. Na een recente grootschalige verbouwing is de ruimte verdubbeld en heeft ze plek voor gasten en schrijfcursisten. De woning heeft een lichte woon-eetkamer gekregen, de royale werkkamer waar ze altijd van droomde en waar ze haar romans kan schrijven, en een tuin waaraan je niet afziet dat het


Een verdieping op het huis mocht niet, een zolder 'om vijgen te drogen' wel - de woonkamer kreeg dus een vide hier in de zomermaanden zinderend heet kan worden. Het verbouwen ging op z’n Portugees. Dat wil zeggen: het duurde veel langer dan gepland en ging een stuk moeizamer dan je op basis van een tiptop in orde bouwplan zou mogen verwachten. De bouwvergunning van de gemeente liet tweeënhalf jaar op zich wachten. Een verdieping in het huis mocht niet, maar een zolder om de vijgen te drogen dan weer wel – en dus kreeg de woonkamer een vide. De Loo met een knipoog: ‘Officieel is dit dus de droogzolder. Nou ja, het geeft wel mooi licht zo.’

Geen woonvergunning Als klap op de vuurpijl bleek het bijna honderd jaar oude huis geen woonvergunning te hebben. ‘Alle huizen van vóór 1952 hebben geen woonvergunning, terwijl ze allemaal gebouwd zijn om erin te wonen.’ Het kippenschuurtje in de tuin dat De Loo had verbouwd tot gastenverblijf, waar haar Braziliaanse rechterhand Fatima woonde, moest worden afgebroken, anders zou ze de woonvergunning überhaupt niet krijgen. ‘Tijdens de verbouwing heb ik hierachter een gastenhuisje laten bouwen met twee slaapkamers, en een badkamer, dus uiteindelijk is Fatima daar gaan wonen. Dat mocht wel, mits het huisje maar geen keuken kreeg. Ik wacht nu nog op de officiële papieren. Ik ken Portugezen die hun hele tuin vol beton hebben gestort – hier in het buitengebied doet iedereen wat hij wil. Ik heb alles officieel

gedaan, maar ik ben een buitenlander en word dus strenger gecontroleerd. Het keukentje staat te wachten totdat de controle is geweest; daarna plaatsen we dat alsnog.’ Het was door de zure appel heen bijten, maar het eindresultaat mag er zijn: Casa Barroca is een warm, sfeervol en fraai huis geworden dat met de zuidelijke kleuren en grote bloeiende cactus op het terras haast Zuid-Amerikaans aandoet.

Het uitzicht is er ook op vooruitgegaan, vertelt De Loo. ‘Toen ik hier kwam was alles helemaal dicht begroeid. Toen ik met pijn in het hart – dat wel – een aantal bomen kapte, kon ik tot mijn verrassing opeens de zee zien.’ In haar stoere Landcruiser rijdt Tessa door het binnenland naar Alte, een klein en elegant plaatsje in de buurt. Onderweg stoppen we nog even bij het riviertje waar iedereen graag gaat zwemmen in >

M éditerranée

83


PRAIA DA ROCHA - ALGARVE - PORTUGAL T E H U U R O P TO PLO C AT I E LUXE APPARTEMENTEN & STR ANDVILL A

APAR TA M E N TOS R I OM AR w w w . a l g a r v e r i o m a r. c o m

V IV E N DA FLE AU E PLEUNTJ E w w w . v i v e n d a fl e a u e p l e u n t j e . c o m

i n f o @ a l g a r ve r i o m a r. c o m


water helder als glas. Je hoeft in de Algarve niet ver van de kust te gaan om bijna geen toerist meer tegen te komen. Meer naar het westen toe, het gebied waar haar meest recente boek Liefde in Pangea zich ten dele afspeelt, is de natuur nog ruig en ongerept. Maar ook in de heuvels ten noord­ westen van Loulé, waar je vanwege de dramatisch slechte bewegwijzering gauw kunt verdwalen, vind je voorna­ melijk locals. Met hond Bonar in de achterbak rijden we het dorpje binnen: witte huisjes, klinkerstraatjes, een lekker bakkertje en

een kerk. Hier ligt eigenlijk de kiem van haar Portugese avontuur, vertelt ze.

Tante op het strand Nadat ze in 1986 de roman Meander en een jaar later het Boekenweekgeschenk Het rookoffer had geschreven, was ze dringend aan vakantie toe. Ze zocht haar tante op die in Praia da Rocha verbleef, maar tot haar spijt wilde tante alleen maar op het strand liggen. ‘Ik huurde een autootje en trok eropuit, door de dorpen in het achterland. Toen ik op een dag mijn tante meekreeg, reden we naar Alte.’ De Loo parkeert bij een >

Boven, v.l.n.r.: waterval bij Alte; Tessa met Bonar op het cipressenpad in haar tuin; zicht op de fraaie mozaïekvloer op het terras; onder: in de schaduw is het heerlijk toeven op het terras. Volgende pagina, met de klok mee: de ‘droogzolder voor de vijgen’; het weidse uitzicht vanaf Casa Barroca reikt tot aan zee; muurschildering in Alte; bloemenweelde in de Algarve.


riviertje. ‘Dit is de plek waar het voor mij allemaal begon. Dit water komt uit de bron daar’, wijst ze. ‘Een vroegere burgemeester heeft het stroompje vanaf de bron gekanaliseerd, waardoor er een baan van honderd meter lang met heerlijk fris water is ontstaan; veel mensen gaan er zwemmen.’

Stokvis bij de wijn Langs het water staan bomen en tafeltjes. ‘Toen mijn tante en ik hier kwamen, zat daar een enorme Portugese familie te picknicken. De mannen waren aan het jeu­de­boulen. Mijn tante is een enorme gangmaakster, dus zij stond algauw bij die mannen, die vroegen of ze wilde meespelen. De vrouwen drukten mij een lottokaart en een glas wijn in mijn handen. Zo hebben we hier de rest van de middag met die mensen gezeten, het was zó gezellig. Ze hadden stokvis en trokken daar steeds een stukje vanaf als zoutje bij de wijn. Wat een

mooie plek, dacht ik. Die heeft zich voorgoed in mij verankerd.’ De avond valt en na een glaasje port in het barretje in het hart van Alte keren we huiswaarts, naar de gouden gloed van de frangipani en de terracotta muren van Casa Barroca. ‘Sinds ik in Portugal woon, vind ik Nederland zo grijs’, zegt Tessa. ‘Als ik er kom, valt me iedere keer weer op dat er zo weinig kleur is, zo weinig speelsheid. De huizen aan het IJ in Amsterdam bijvoorbeeld worden geroemd als architectonische hoog­ standjes; architecten uit de hele wereld komen ernaar kijken. Maar er zijn geen ronde vormen, geen driehoeken – alles is rechthoekig. Rechthoeken met een grijze kleur, met een plas grijs water erachter en een grijze hemel erboven. Er valt best het nodige op Portugal aan te merken, het is hier echt niet allemaal geweldig. Maar je vindt hier wel een wereld van kleur.’ •

Tessa’s tips in de omgeving

• Silves

‘Vanaf hier is het 25 minuten rijden, je bent er zó. Silves is een mooie oude stad en het heeft een heel gezellig café op het plein bij het kasteel, waar elk weekend concerten worden gegeven en in de zomer bandjes spelen.’

86

M édiTerrAnée

• Loulé

‘Op zaterdagochtend stroomt de hele Algarve leeg en gaat iedereen naar de markt in Loulé. Die is in een heel mooi, open gebouw. Het sympathieke van Loulé is dat het niet in de eerste plaats toeristisch is, maar nog heel eigen en

Portugees. Het is echt een gewoon Portugees stadje waar veel bedrijvigheid is, en zelfs een theater waar ook regelmatig films worden vertoond.’

een beetje onder de voet gelopen door toeristen. Ga er dus vooral buiten het seizoen naartoe. In de zomer worden er films vertoond in de open lucht.’

‘Tavira is het mooiste plaatsje aan de kust, al wordt het inmiddels wel

‘Dieper in het binnenland loopt de Via Algarviana, een oude wandelroute die

• Tavira

• Via Algarviana

begint in Alcoutim bij de Spaanse grens en eindigt bij Cabo de São Vicente aan de Atlantische kust. Het pad is driehonderd kilometer lang en loopt door een aparte wereld met half verlaten dorpen, die ik in Liefde in Pangea heb beschreven.’


Tosca collection, design by Monica Armani

Living the good life outside. Love it, live it, share it. www.tribu.com


Logis de charme 5x logeren in stijl in het zuiden van Corsica MĂŠditerrannĂŠe doet een rondje Corse-du-Sud en ontdekt de fijnste boetiekhotels. Van hoofdstad Ajaccio en het mondaine Porto-Vecchio tot het pittoreske Bonifacio en de ruige bergen van het binnenland. En ergens daartussen vonden we Domaine de Murtoli: een 2500 hectare groot luxe koninkrijk.


tekst Katja Brokke foto’s Katja Brokke & Camille Moirenc M éditerranée 89


90

M ĂŠditerranĂŠe


LES MouEttES**** Slapen met de terrasdeur open zodat de geluiden van de zee je in slaap wiegen. Lekker ontspannen je laatste ontbijtje eten omdat je toch pas om 12 uur hoeft uit te checken. Bij Les Mouettes in de Corsicaanse hoofdstad Ajaccio kan dat. Het hotel met 27 kamers (waarvan er 21 uitzicht op zee hebben) opende in maart dit jaar A Terrazza, een restaurant dat onder leiding staat van de jonge en vernieuwende chef Alexis Vergnory (33). Met zijn moderne keuken en grafisch opgemaakte borden valt hij op in de omgeving, waar voornamelijk traditioneel Corsicaanse kost is te krijgen. Vergnory werkt veel met lokale leveranciers en is veelvuldig op Instagram te vinden onder de naam cuisinaddicte. Verder werkt hij mee aan een boek over bordopmaak en is hij maandelijks live te zien in een kookprogramma. Zijn Normandische afkomst zie je terug in het gebruik van producten als room en boter in de verder lichte mediterrane gerechten die hij serveert. Het restaurant is overigens voor iedereen toegankelijk, ook voor niet-gasten.

Les Mouettes heeft een eigen zandstrandje en ligt zo’n 25 minuten lopen van het oude centrum van Ajaccio. Je kunt ook met de taxi (duur), met de bus, óf je pakt een van de fietsen van het hotel (gratis). Eenmaal daar loop je al snel tegen Rue Roi de Rome aan, een heerlijk struinstraatje met veel restaurantjes en wijnbars. Rond zes/zeven uur komt hier het leven op gang en vloeien de bubbels rijkelijk, vergezeld door vers gesneden charcuterie of een plankje Corsicaanse kaas. Het gebouw van Les Mouettes stamt uit 1880, toentertijd een zomerhuis voor een rijke familie uit Ajaccio. Vanaf de jaren dertig doet het gebouw dienst als een inn en later als hotel. De familie Pieri kocht het hotel in 2006 om er een acht jaar lange renovatie tegenaan te gooien. Les Mouettes is van november tot maart gesloten. Les Mouettes, 9, cours Lucien Bonaparte, 20000 Ajaccio, +33 (0)4 9550 4040, www.hotellesmouettes.fr

>

M éditerranée

91


ArtEMiSiA*** Na een intensieve rit over smalle kronkelwegen, waarbij iedere bocht opperste concentratie vergt, kom je aan bij Artemisia. Het hotel, gelegen tussen de west- en oostkust, middenin de ruige bergen van het binnenland van Corse-du-Sud, biedt een serene rust. Aan de rand van het slaperige dorpje Bastelica staat een langwerpig, zandbruin gebouw waar alle tien de kamers op een rij liggen en met grote ramen uitkijken over het grillige landschap. De kleine kamers zijn efficiënt ingericht, met als leuk detail dat het (grote) bed met het voeteneind tegen het raam staat waardoor de illusie ontstaat dat je buiten ligt. Of in ieder geval een beetje. Ook het bad heeft een eigen raam met dito uitzicht. Onder de kamers liggen de sauna, sportfaciliteiten, receptie, een winkeltje en het restaurant. Buiten bevindt zich een strak opgezet terras, schaduwrijke zitjes en een klein zwembad. Een groot deel van de

92

M éditerranée

gasten bestaat uit motorrijders die de omgeving op hun Suzuki’s ontdekken. Op ieder punt van de bergroute met ook maar een beetje mooi uitzicht staan ze, waar mogelijk, langs de weg om foto’s te maken, wat te drinken of even de haren los te gooien in de wind. Eigenaar van Artemisia, Cristophe Gandon, is geboren en getogen in Bastelica en serveert ’s avonds wat de pot schaft. Boerse, Corsicaanse gerechten, klaargemaakt met de ingrediënten die op dat moment voorhanden zijn. Bestel daarbij een van de uitstekende huiswijnen (à zes euro) en je sluit je dag uitgerust en voldaan af. Hotel Artemisia is in november en december gesloten. Artemisia, Boccialacce, 20119 Bastelica, +33 (0)4 9528 1913, www.hotel-artemisia.com


DoMAinE DE MurtoLi***** Oké, formeel gezien is dit geen hotel, maar Domaine de Murtoli is ook niet in een hokje te plaatsen. Als je hier bent, wil je nooit meer weg. En als je hier bent geweest, wil je nooit meer iets anders. Het domaine bestaat uit een gebied van 2500 hectare bergen, valleien, landbouwgrond en acht kilometer kust, inclusief een paar hagelwitte stranden. Negentien gerestaureerde herdershuizen staan daarop verspreid, van elkaar afgezonderd door onverharde wegen. Stuk voor stuk zijn ze door Valérie, de vrouw van eigenaar Paul Canarelli, ingericht met brocante uit voornamelijk Corsica, Sardinië en de Provence. Sommige huizen zijn voorzien van een buitendouche, de meeste ook van een buitenkeuken. Allemaal hebben ze een zwembad, behalve de twee huizen waar het allemaal mee begon: Alivu en Albitru. Zij hebben toegang tot een eigen baaitje. Op het terrein is verder een golfbaan te vinden (voor de kenners: ontworpen door Kyle Phillips), een moestuin waaruit gasten naar hartenlust mogen plukken en drie restaurants: Club Nautique bij het strand, La Ferme bij de olijfbomen

en La Grotte in de bergen. In dit restaurant, een grote grot, wordt slechts kaarslicht gebruikt en, net als bij de andere restaurants, veelal gewerkt met producten van de eigen boerderij. Denk aan groenten, fruit, kruiden, kaas, brood, charcuterie en olijfolie, die overigens ook worden verkocht in de eigen delicatessenwinkel. Domaine de Murtoli ligt op een halfuurtje rijden van hoofdstad Ajaccio en is het hele jaar open (en een stuk goedkoper van november tot en met maart). Inmiddels weten nationale en internationale beroemdheden het afgelegen domaine te vinden. En dan te bedenken dat de banken in eerste instantie niets zagen in het plan van meneer Canarelli. Pas toen Domaine de Murtoli tien jaar na het restaureren van de eerste huizen een prijs ontving van Condé Nast (zo’n twaalf jaar geleden), kwamen ze over de brug. Vanaf toen ging het ineens heel snel. Domaine de Murtoli, Vallée de l’Ortolo, 20100 Sartène, +33 (0)4 9571 6924, www.murtoli.com

>


94 94 94

M éditerranée M éditerranée M éditerranée


GrAnD HotEL DE CALA roSSA***** Je komt ze niet heel vaak tegen: vijfsterrenhotels die met alle liefde families verwelkomen. Grand Hôtel de Cala Rossa doet dat wel. Een familiehotel voor gezinnen die graag wat meer betalen voor de ligging aan de azuurblauwe Middellandse Zee, de tropische tuinen en de goede keuken (probeer de inktvis van de plaat!). Cala Rossa heeft veertig kamers waarvan een aantal met een aparte kinderkamer. Je kunt ook kiezen om hogerop te overnachten, in de boomhut die in de tuin aan het strand ligt, pal naast Les Terrasses, een van de twee restaurants van het hotel. Acht jaar geleden heeft de familie Canarelli, eigenaar van het hotel, een enorme moestuin aangelegd, waar de koks veel van hun ingrediënten vandaan halen. Denk aan verschillende soorten tomaten en vijgen, aardbeien, frambozen en groenten. Er lopen ook kippen rond voor verse eitjes. Een groot deel van het personeel werkt er al

geruime tijd, wat voor een aangename sfeer zorgt. Gasten komen er bovendien graag (terug) vanwege het toegankelijke karakter. Hier geen poespas of opsmuk, iets wat je misschien wel zou verwachten van een hotel in het mondaine Porto-Vecchio. Cala Rossa werd in 1963 gebouwd aan de rand van het havenstadje dat ’s zomers menig jetsetter trekt. Er is genoeg nachtleven te vinden en overdag zit je in no time op twee van de mooiste stranden van Zuid-Corsica: die van Palombaggia en Santa-Giulia. Het kan er wel druk zijn dus ga dus vroeg in de ochtend of in het laagseizoen. Grand Hotel de Cala Rossa is sinds 1993 lid van Relais & Châteaux. Tijdens de gehele winter is het hotel gesloten.

Grand Hotel de Cala Rossa, 20137 Lecci de Porto-Vecchio, +33 (0)4 9571 6151, www.hotel-calarossa.com

>

M éditerranée

95


u CAPu BiAnCu****

VERVOER & INFO

Wij vlogen met easyJet naar Nice en van daaruit met Air Corsica naar Ajaccio. Er gaan per dag 6 tot 14 Air Corsica-vluchten van Nice naar de vier vliegvelden van Corsica (Ajaccio, Figari, Bastia en Calvi, vanaf D 69). Voordeel is dat je terug het vliegtuig vanaf een andere locatie kunt nemen. Wij huurden een auto in Ajaccio en brachten hem terug in Figari, vanwaar we weer terug naar Nice vlogen. easyjet.com/nl, aircorsica.com. Algemene info over het eiland: www.visit-corsica.com.

96

M éditerranée

In het zuiden van Corsica ligt Bonifacio, een gemoedelijk havenstadje, gebouwd op witte kliffen en omgeven door paradijselijke stranden. Met name de oude binnenstad is erg leuk, al vereist het een flinke klim om er te komen. Je kunt er ook voor kiezen een treintje te nemen. In de smalle straatjes liggen verschillende delicatessenzaakjes verscholen achter smalle deuren en komen de geuren van knoflook en verse vis uit de keukens van de restaurants. De hele dag kun je er terecht voor een spuntinu, een ontspannen hapje en drankje, meestal bestaande uit een vlees- en kaasplankje met goed brood en een glaasje wijn (of twee). Nabij een van de witte kliffen van Bonifacio ligt U Capu Biancu, op vijftien minuten rijden vanaf het centrum. De 41 kamers zijn stuk voor stuk ingericht door Sylvie Limongi, samen met haar man Jean-Louis eigenaar van U Capu Biancu. In de kamers is vaak iets te vinden dat door Sylvie zelf is gemaakt. Zoals lampen en plafonds van pallets en douches van koperen buizen. Daarnaast gebruikt ze veel spullen van lokale artiesten die hun handel ook verkopen

in de winkeltjes van het hotel. 25 jaar geleden ging U Capu Biancu voor het eerst open, als een standaard hotel. De weg ernaartoe was onverhard en slecht. Inmiddels is het uitgegroeid tot een van de betere hotels van Corse-duSud, is de toegangsweg geasfalteerd en is het verbouwd tot een plek die moeiteloos in de omgeving opgaat. Zo is er veel gebruikgemaakt van hout, steen en staal en ligt het zwembad verscholen in de grond. Hoewel het een luxeverblijf is, hoef je er geen opgedirkte gasten te verwachten of kaviaar op je bord. Uit de keuken komen Corsicaanse gerechten met Afrikaanse invloeden, klaargemaakt door de Senegalese chef die er al 21 jaar achter de kachel staat. Hij en zijn collega’s maken gebruik van eigen producten; U Capu Biancu is bijna zelfvoorzienend en heeft eigen vee dat zo nodig geslacht wordt. U Capu Biancu Domaine de Pozzoniello 20169 Bonifacio +33 (0)4 9573 0558 www.ucapubiancu.com


Terre de Lumière Het nieuwe parfum van L’Occitane en Provence. Tijdens het Gouden Uur, wanneer het Provençaalse landschap vervuld is van licht en de hemel in vuur en vlam staat, blijven fragiele en vluchtige noten achter. L’Occitane heeft ze vastgegrepen:Terre de Lumière is geboren. loccitane.nl


design saluces

© L. Boudereaux

saluces.com

© Agence Äkta

QUAND LA PIERRE RENCONTRE * LE TERROIR

* Waar historie en smaak elkaar ontmoeten

CADEROUSSE, CHÂTEAUNEUF DU PAPE, COURTHÉZON, JONQUIÈRES, ORANGE, www.orange-tourisme.fr

II www.chateauneuf-du-pape-tourisme.fr


M VerboDeN LieFDe De Nederlandse thrillerschrijfster Simone van der Vlugt gaat met haar nieuwe historische roman Ginevra een heel andere kant op. De jonge vrouw Ginevra is samen met Antonio, een intelli-

gente jongen die zich laat meevoeren door de ideeën van de Verlichting. Ginevra’s vader verafschuwt deze ideeën en wanneer Antonio om de hand van zijn dochter vraagt, weigert hij. Samen met haar verboden liefde besluit ze te vluchten maar nog diezelfde dag worden ze gevonden. Terug in Florence dwingt haar vader haar te trouwen met een rijke weduwnaar. Haar nieuwe echtgenoot ontneemt haar al haar rechten en ze wordt diep ongelukkig. Wanneer de pest uitbreekt in Florence hoopt ze op redding van haar eenzame bestaan en op een hereniging met haar grote liefde Antonio… Simone van der Vlugt, ‘Ginevra’, Ambo Anthos, ISBN 989026337055, K 17,99.

Griekse dorpsverhalen Nikos Panayotopoulos groeide op in een grote familie. In deze verhalenbundel maakt hij portretten van mensen met wie hij is opgegroeid: dat kunnen familieleden, vrienden of andere buurtbewoners zijn. In korte stukjes haalt hij vermakelijke, mooie en vaak ontroerende herinneringen op. Zo komt de grappige chauffeur van de schoolbus aan bod, die met Nikos’ moeder samenspande om hem zijn warme melk op te laten drinken. Maar we lezen ook aangrijpende verhalen over zijn agressieve vader. Met humor weet Panayotopoulos zelfs deze herinneringen luchtig te maken en door de foto’s uit oude familiealbums krijg je een nog scherper beeld van de beschreven mensen.

Nikos Panayotopoulos, ‘Handschrift’, Singel Uitgeverijen, ISBN 9789044538236, c 16,99.

boeKeN

drooM die uitkoMt

Marieke Woudstra heeft Een Portugese droom gebaseerd op haar eigen ervaringen in het land. Het is het vervolg op Thuis in Portugal, maar de verhalen zijn ook los te lezen. Na een tijd

in Portugal gestudeerd te hebben besluit Marieke er later, samen met haar man, terug te keren en een boerderijtje te kopen. De hoofdpersonen in haar tweede boek, Marjolein en Bart, doen hetzelfde en jagen ook hun droom na. Eenmaal in Portugal staat ze veel moois, maar ook tegenslagen te wachten. Het verhaal vertelt onder andere over het dorpsleven en hoe moeilijk het is om bevriend te raken met de inwoners van een hechte gemeenschap, maar ook hoe prachtig het kan zijn wanneer dit eenmaal lukt. Dankzij Woudstra’s eigen ervaringen een geloofwaardig verhaal. Marieke Woudstra, ‘Een Portugese droom’, Boekerij, ISBN 9789022575895, c 15.

Cité d’amour Dit verhaal speelt zich weliswaar af in Parijs, maar draait om de italiaanse Viola. Als geneeskundestudente verbreekt zij het contact met haar ouders en verhuist ze naar Parijs om zichzelf te vinden. Hier groeit ze uit tot een zelfverzekerde jonge vrouw en dit geeft haar de kracht om terug te keren naar rome, waar ze haar man ontmoet. Ze brengen samen zes gelukkige jaren door, maar wanneer hij overlijdt stort Viola in en besluit ze opnieuw naar Parijs te vertrekken. Hier gaat ze weer werken in het kruidenwinkeltje waar ze in haar studententijd ook werkte. omringd door natuurlijke producten krabbelt Viola langzaam op en ontmoet ze de geheimzinnige romain. Maar is ze daar wel klaar voor? Het geheim van Montmartre is Dona-

tella rizatti's eerste roman. Donatella Rizatti, ‘Het geheim van Montmartre’, Xander Uitgevers, ISBN 9789401605526, K 21,99.

>

door Leonie Collombon M éditerranée 99


M

boeKeN

Hedendaagse kunst Het belangrijkste aspect uit de roman In Kassel is niets wat het lijkt is de moderne kunst. Enrique, ik-persoon en auteur van het boek, wordt uitgenodigd om naar een vijfjaarlijks

kunstevenement in Kassel te komen. Hier wordt hij zelf deel van de tentoonstelling, doordat hij als levend kunstwerk wordt gebruikt. Hij moet in een Chinees restaurant doen alsof hij schrijft, maar aan echt schrijven komt hij hier niet toe. Hij peinst, omringd door talen die hij niet verstaat, over van alles en nog wat, en tentoongesteld worden blijkt niets voor hem te zijn. Om van dit nare gevoel af te komen bezoekt Enrique andere kunstwerken en denkt na over alles wat niet te zien is aan, maar wel bedoeld wordt met hedendaagse kunst. Enrique Vila-Matas, ‘In Kassel is niets wat het lijkt’, Singel Uitgeverijen, ISBN 9789044538229, c 19,99.

Offers voor de liefde

Wanneer je een enorme liefhebber bent van vlees en trouwt met een veganistische vrouw, zijn er veel dingen die je moet opgeven en veranderen in je manier van leven. Dit

overkwam Fausto brizzi, italiaans filmproducent en auteur van deze roman, zijn derde. Hij vond een nieuwe liefde, Claudia Zanella, die veel van dieren houdt en er niet aan moet denken om deze te eten. brizzi beschrijft hoezeer hij zich moet aanpassen om aan haar levensstijl te voldoen zonder dat het deprimerend wordt. Hij weet mooi te beschrijven hoe twee mensen verbonden door liefde, ondanks de obstakels, dichter naar elkaar toe groeien. Door het beperkte aantal pagina’s en de luchtige schrijfstijl is dit een lekkere roman voor bij het zwembad of op het balkon. Fausto Brizzi, ‘Mijn 2e leven’, Luitingh-Sijthoff, ISBN 9789024576142, K 18,99.

Rampspoed

eeN NieuWe STArT

Voor zijn tweede roman Onderweg liet João ricardo Pedro zich inspireren door het treinongeluk op 11 september 1985 in het Portugese Alcafache, dat voor velen fataal afliep. De rode draad van het verhaal komt overeen met wat er die dag gebeurde, de rest van het boek is echter volledig fictie. in het verhaal ontvangt Marta het bericht wat voor iedere moeder de grootste nachtmerrie is: de rugzak van haar dochter is gevonden tussen de wrakken van de ontspoorde trein. Het lichaam is echter niet gevonden. Haar jongere broertje João wil achterhalen wat er met zijn zus is gebeurd en gaat met behulp van haar eigen tekeningen en zijn herinneringen naar haar op zoek. een emotionele roman die de

Voor liefhebbers van Portugal, en dan met name de Algarve, is de debuutroman van Ellen van Herk fijn leesvoer. Van Herk schrijft hobbymatig al sinds haar jeugd, maar nu heeft ze deze hobby en haar liefde voor Portugal omgezet naar haar eerste boek. In Zwijgen is zilver zit het Alexandra, in het boek vaak afgekort tot Alex, niet mee. In korte tijd raakt ze haar baan kwijt en eindigt ook haar relatie. Om even tot rust te komen bieden vrienden aan om een tijdje in de Algarve door te brengen. De ondertitel van het boek, Lente en liefde in de Algarve, geeft al iets weg van het vervolg. Alex ontmoet Chris, die zijn vrouw verloor aan een auto-ongeluk. Zijn zoontje Ricky spreekt sindsdien niet meer. Zonder dat

100 M éditerranée

lezer beduusd achterlaat. João Ricardo Pedro, ‘Onderweg’, Signatuur, ISBN 9789056725822, K 17,99.

ze weet waarom voelt Alex zich verbonden met vader en zoon, hoewel ze helemaal niet op zoek was naar een nieuwe liefde. Ellen van Herk, ‘Zwijgen is zilver’, Lecturium, ISBN 9789048441457, c 17,95.


WORD ABONNEE

Ontvang MIJN ROME bij een jaarabonnement t.w.v.

D19,99

MIJN ROME Saskia Balmaekers, oprichtster van Italiëblog ciaotutti.nl, schreef een ontdekkingsgids voor Rome vol persoonlijke favorieten: ‘De bekende bezienswaardigheden laat ik zo veel mogelijk links liggen. In plaats van het Colosseum neem ik je mee naar de wijk waar vroeger de gladiatoren en zigeuners woonden en waar nu een mix van boetieks, restaurants en wijnbarretjes te vinden is. Ik laat je proeven van de Romeinse keuken, van authentieke gerechten uit het voormalige getto (zoals gefrituurde artisjokken) tot cocktails in een voormalig klooster.’ Beleef de Eeuwige Stad met Saskia’s tips die de rijke historie prachtig verweven met het moderne Romeinse dolce vita. ABONNEMENT Een jaarabonnement op Méditerranée (4 edities) kost D 20. Wij brengen eenmalig D 5 in rekening voor de verzendkosten van de gids. Deze aanbieding is geldig zolang de voorraad strekt. KORTING In plaats van het cadeau kun je ook kiezen voor een eenmalige korting. Je betaalt dan maar D 15 voor een jaarabonnement. AL ABONNEE? Ben je al abonnee en wil je toch de gids ontvangen? Geef dan een abonnement cadeau aan iemand anders en ontvang zelf de gids.

GA NAAR www.mediterranee.info OF BEL 088 2266635 (op werkdagen van 9 -17 uur)


102 M ĂŠditerranĂŠe


Bosa’s

betoverende kleuren Het kleine plaatsje Bosa op Sardinië is zonder twijfel een van Italië’s mooiste steden, vanwege de immense kleurenrijkdom van de bebouwing. Je komt hier werkelijk alle tinten van de regenboog tegen. En dan zijn er ook nog eens prachtige strandjes en uitzonderlijke bezienswaardigheden te vinden. Méditerranée liet zich betoveren.

tekst & foto’s Jesper Storgaard Jensen M éditerranée103


A

ls je voor de oude brug staat, de Ponte Vecchio, krijg je ongetwijfeld wat de Italianen un colpo d’occhio noemen, een ‘klap van het oog’. Recht voor je zie je namelijk een ware explosie van kleuren die uit de Serravalle-berg lijkt te barsten. Oranje huizen met groene luiken, deuren in schreeuwerig roze, geel dat met rood flirt, een poëtisch hemelsblauw, een verleidelijk groen en alles ertussenin. Je wordt gewoonweg de stad ingelokt door die kleuren, net als Odysseus werd gelokt door het gezang van de sirenen. Maar terwijl Odysseus op weg was naar zijn eigen dood, ga je hier juist veel levendigheid zien en ervaren. Die kleurenexplosie is het

104 M éditerranée

architectonische en artistieke handelsmerk van Bosa en de reden waarom deze kleine stad met maar rond de achtduizend inwoners wordt gerekend tot de mooiste van Italië.

Van Romeinen tot Saracenen Verschillende archeologische vondsten tonen aan dat de vroegste nederzettingen in dit gebied dateren uit de Neolithische tijd (6000-3900 v.Chr.). In vroeger tijden werd op sommige plaatsen het obsidiaangesteente gedolven en getransporteerd naar Frankrijk en het zuiden van Italië. Vanwege zijn strategische positie aan de kust is Bosa door de jaren heen veroverd door veel verschillende overheersers – van de oude Romeinen en de Byzantijnen tot de Spanjaarden, de Oostenrijkers en uiteindelijk natuurlijk de Italiaanse staat. Het grootste deel van de gebouwen in het centrum van de stad dateert van rond de middeleeuwen en het meest in het oog springende gebouw is zonder twijfel het kasteel van Serravalle, dat in 1112 werd gebouwd in opdracht van de markies van Malaspina, om zich te kunnen verdedigen tegen de Saracenen. Het kasteel is zeker een bezoek waard en vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over Bosa en de rivier de Temo. Een ander overblijfsel uit een roemrucht verleden vind je aan een van de oevers van de rivier. Vanwege zijn bloeiende leerindustrie was Bosa vanaf het eind van de 18de eeuw het


oranje huizen met groene luiken, deuren in schreeuwerig roze, geel dat met rood flirt, een poëtisch hemelsblauw... leerlooicentrum van Sardinië. Een vorm van bedrijvigheid die nog tot 1962 heeft geduurd. Tegenwoordig kun je het Museo delle Conce bezoeken, het leerlooimuseum, waar dat glorieuze verleden herleeft. Een andere attractie is een wandeling door het centrum van Bosa. Als je langs de centrale Corso Vittorio Emanuele II slentert kom je veel winkels, cafés en restaurants tegen. Alleen de kleuren zijn de wandeling al waard. Misschien is de beste manier om de stad te bezoeken wel zonder plattegrond. Volg je intuïtie door de kleurrijke, nauwe straatjes en steegjes. Als je verdwaalt zal dat nooit lang duren. En nu we toch slow bezig zijn, wat je zeker niet mag missen is een boottochtje op de rivier de Temo. Je vertrekt in de late namiddag op een vintage boot om in alle rust over de rivier te varen, een afstand van zo’n vier, vijf kilometer. Vanaf de plaats waar de rivier de Middellandse Zee instroomt tot de kerk >

Openingspagina’s: niks leuker dan van de klif afduiken bij torre argentina. Linkerpagina: zicht op enkele van Bosa’s kleurrijke gebouwen. deze pagina, boven: deelnemers aan de gekostumeerde zomerparade arriveren per boot; onder: vogelvlucht over de gouden huizen van Bosa.

M éditerranée

105


Bij Torre Argentina kun je een duik nemen in natuurlijke bassins tussen grillige, maanachtige rotsformaties van San Pietro. Deze langzame boottocht laat je Bosa en zijn kleuren vanuit een ander gezichtspunt zien. Als je onder de oude brug bent doorgevaren en de kathedraal van de Onbevlekte Ontvangenis links hebt zien liggen, word je omringd door de natuur en het water. Een fantastische ervaring: kijk maar naar de gelukzalige uitdrukking op de gezichten van de andere passagiers. Maar Bosa heeft meer te bieden dan de kleuren en de sfeervolle rust van het stadscentrum en de rivier. Langs de kust kun je veel stranden bezoeken, zowel in noordelijke als in zuidelijke richting. En vaak ook nog bijzondere stranden, niet alleen vanwege hun natuurlijke schoonheid, maar ook omdat je er waarschijnlijk helemaal alleen bent! Dat is bijvoorbeeld het geval voor het strand van Torolo, een paar kilometer ten noorden van Bosa. Als je niet verder kunt met de auto, vervolg je de weg te voet en na ongeveer twintig minuten kom je dan

aan op een prachtig en hoogstwaarschijnlijk verlaten strand. Een andere fantastische plek zijn de vreemde, maanachtige rotsformaties bij Torre Argentina, ook ten noorden van Bosa. Deze plek is vernoemd naar een uitkijktoren die is gebouwd rond 1578. Als je vanaf de toren verder loopt kom je bij verschillende natuurlijke bassins tussen de rotsen, waar je een verfrissende duik kunt nemen. Maar hier ben je niet alleen, daar zijn deze plekken gewoon te populair voor.

Het pastorale leven op de muur Kunst- en cultuurliefhebbers zullen zeker ook het nabijgelegen dorp Tinnura willen zien. Zo’n twintig jaar geleden had dit kleine dorp nog geen enkele claim to fame, en de 250 inwoners leefden een rustig leven zonder enige toeristische reuring. Maar aan het eind van de jaren negentig werd Tinnura uitgekozen voor een revolutionair project van stedelijke herwaardering. Dit project heeft het kleine dorp totaal op zijn kop gezet, omdat het nu il paese dei Murales werd, het ‘dorp van de muurschilderingen’. Verschillende kunstenaars werden naar Tinnura gehaald om hun steentje bij te dragen, waaronder Francesco del Casino, Angelo Pillone, Pina Monne en anderen. Door het gebruik van de trompe-l’oeuil-techniek creëerden ze een aantal pastorale taferelen die deel uitmaken van het plattelandsleven van Sardinië. > Het is aangenaam door het kleine dorp te wandelen en


Linkerpagina: de rotsen van torre argentina zijn bij de locals erg populair als zwemplek. deze pagina, met de klok mee: fontein in het centrum van Bosa; het verzadigde geel op de muren zie je overal in Bosa; de deuren met hun klassieke handgrepen zijn al even kleurrijk; een wandschildering in tinnura.

M ĂŠditerranĂŠe107


de archeologische vindplaats tharros is spectaculair bij zonsondergang. rechterpagina, met de klok mee: blik op de temo-rivier en een deel van Bosa; groen, blauw, bruin en oranje, dat is Bosa; waanzinnig uitzicht bij tharros; cannonau-druiven die de gelijknamige wijn maken.

Traag meandert het treintje door de Sardijnse heuvels om aan te komen op 537 meter boven zeeniveau steeds verrast te worden door weer andere muurschilderingen. Tussen de motieven vind je ook dieren van het land die de toeschouwer duidelijk maken hoe in dit gebied zo’n vijftig tot zestig jaar geleden werd geleefd.

Nederlands mijnavontuur Vreemd genoeg heeft deze uithoek van Italië ook een Nederlands verhaal te vertellen, wat te maken heeft met de aanwezigheid van mineralen in de streek. In veel delen van Sardinië zijn deze mineralen in het verleden gedolven, zo ook in de buurt van Bosa en het gebied van Torre Argentina. En die activiteit werd in de periode tussen 1924 en 1937 geleid door de Dutch Society for the Production of Minerals, een Nederlands bedrijf. De verschillende minerale voorraden lagen verspreid over delen van Sardinië, waardoor het een kostbare zaak was om

108 M éditerranée

ze naar boven te halen. Daarom was de productie niet erg winstgevend en het werk uitputtend voor de mijnwerkers. Het ‘Nederlandse avontuur’ heeft daardoor ook maar dertien jaar geduurd, waarna de concessies werden doorverkocht aan een Italiaans bedrijf. Er is geen toeristische organisatie om de mijnen bezoeken, maar er zijn wel een paar lokale gidsen die wandelingen aanbieden vlakbij Bosa waarbij je ook de mijnen kunt bezoeken of althans een klein deel ervan kunt zien.

De kleine groene trein Een van de populairste bezienswaardigheden in de buurt van Bosa is het zogenoemde Trenino Verde, ‘het groene treintje’. Het vertrekt bij het station van Bosa Marina, en door het raam zie je direct het indrukwekkende voorgebergte van de Capo Marrargiu opdoemen aan de horizon. Na korte tijd begint het oude veteranentreintje aan de beklimming van de Sardijnse heuvels om aan te komen op een top van 537 meter boven zeeniveau. Gaat dat traag? Ja, natuurlijk, en dat is meteen de fascinatie en de schoonheid van zo’n treinreis. Het treintje meandert door bergen, langs wijngaarden met malvasiadruiven, woestijnachtige valleien, beboste gebieden met eiken en door uitgestrekte velden met kale vegetatie, alleen gescheiden door stenen muurtjes. Deze trip neemt je mee door wat een vergeten deel van >


M ĂŠditerranĂŠe109


‘Het merendeel van onze gasten is op zoek naar de natuur, de archeologie en de goede Sardijnse keuken’ Sardinië lijkt, dat je alleen kunt ontdekken met de kleine groene trein. In Bosa stap je in voor een reis van twee uur en 46 luie kilometers, zonder auto’s of lawaai en zonder massa’s toeristen. Uiteindelijk arriveer je bij de stad Macomer, de laatste halte van de reis. ‘Het merendeel van onze gasten is op zoek naar de natuur, de archeologie en de goede Sardijnse keuken, en het kost ons geen moeite daarvoor te zorgen’, zegt Sergio Muroni, een van de organisatoren van de ritjes met de kleine groene trein. In Bosa kun je een fiets huren die je mee mag nemen in de trein, en als je eenmaal in Macomer bent, waar de trein een paar uur pauzeert, kun je het kleine stadje op twee wielen verkennen. Maar als dat je een beetje te gezond lijkt of te warm, dan kun je ook lekker gaan lunchen bij Ristorante da Gigi, met een goede fles van de lokale cannonnau-wijn. •

110

M éditerranée


TIpS & AdreSSen doen • Varen op de Temo in Bosa www.bosaweb.it • Het groene treintje www.treninoverde.com • Fietsverhuur Bosa www.stellamarisabosa.com

eTen In BoSA • Al Gambero Rosso Via Nazionale 12, +39 07857 0737, web.tiscali.it/algamberorosso

Linkerpagina: de Ponte Vecchio staat in de top dertig van italië’s mooiste bruggen; medio augustus vindt de historische parade plaats. Boven: een prachtige wandschildering in tinnura; het groene treintje is een van de meest populaire attracties in de buurt van Bosa.

• Ristorante Ponte Vecchio Via Emilio Sherer, Lungo Temo, +39 07853 76140

• Locanda di Corte Via del Pozzo 7, +39 34024 74823 • Sa Nassa Lungo Temo Alcide De Gasperi 13, +39 07853 73834

BuITen BoSA • Da Ricardo Via Vittorio Emanuele 13/15, Magomadas, +39 07853 5631 • Ristorante da Gigi Via Vittorio Emanuele II 3, Macomer, +39 07857 0737

M éditerranée 111


M

CULTUUR

Jazz aan zee Het jazzfestival in de SpaansBaskische stad San Sebastian is een van de oudste van Europa.

Marseille, je t’aime

Het nieuwe album Marseille van de Amerikaanse jazzpianist Ahmad Jamal is een ode aan Frankrijk en dan met name aan de zuidelijke havenstad. De titeltrack is op verschillende manieren te beluisteren, om weg te dromen naar deze bruisende stad aan de Côte d’Azur. Het album opent met een instrumentale uitvoering van het nummer, in het midden

vinden we het terug met ondersteuning van de Franse rapper Abd Al Malik en het sluit af met een door Mina Agossi gezongen versie. Dat dit nummer drie keer voorkomt op een totaal van acht tracks lijkt misschien eentonig maar is dit door de grote verscheidenheid zeker niet. Ahmad Jamal, ‘Marseille’, Harmonia G – O Jazz Village.

Het vijf dagen durende festival vindt dit jaar voor de 52ste keer plaats en trekt ieder jaar artiesten van wereldniveau aan. Met zestien verschillende podia en meer dan zestig artiesten is het voor jazzliefhebbers genieten geblazen. Deze editie zullen onder meer grote namen als Herbie Hancock, The Pretenders en Bryan Ferry op de planken staan. Naast deze betaalde concerten zijn er ook genoeg gratis optredens, op prachtige locaties als het Zurriola-strand en Frio Space, met uitzicht over zee. Heineken Jazzaldia, San Sebastian (Spanje), 20 t/m 25 juli, www.heinekenjazzaldia.eus.

Nieuw thuis Summer 1993 is geïnspireerd op het levensverhaal van de Spaanse regisseur Carla Simón, die als zesjarig meisje

112

M ÉDITERRANÉE

door Leonie Collombon

haar ouders verloor. In de film heet het meisje Frida. Haar moeder overlijdt aan aids, nadat ze al eerder haar vader verloor. Ze wordt opgevangen door haar oom en tante, die ook een driejarig dochtertje hebben, Anna. Het gezin woont op het platteland, terwijl Frida uit de grote stad komt. Het duurt dan ook lang voordat Frida haar plek vindt. Hoe aardig en zorgzaam mensen uit de nieuwe omgeving van een weeskind ook zijn, het kost zowel tijd als moeite om het een gevoel van thuis te geven, is de emotionele boodschap die Carla Simón met deze film wil overbrengen. ‘Summer 1993’, vanaf 20 juli in de bioscoop.

SPAANSE DANS Het nieuwste balletprogramma van Introdans heet – zeer toepasselijk – MÉDITERRANÉE en brengt het publiek in zuidelijke sferen. Het werd samengesteld door Spaanse choreografen, onder wie Cayetano Soto. Soto is een van Spanjes bekendste choreografen voor moderne dans en al enkele jaren is zijn werk te zien bij Introdans. In MÉDITERRANÉE presenteert hij drie werken, waaronder een duet dat Soto speciaal voor Introdans maakte. De andere twee worden voor het eerst vertoond in Nederland. Verder zijn er nog choreografieën te zien van Jore Pérez Martínez – die voorheen bij Introdans danste – en Nacho Duato. Introdans, MÉDITERRANÉE, 22 september 2017 t/m 1 februari 2018, www.introdans.nl.


(weer) studeren, iets voor jou? www.itv-hogeschool.nl

FRANS

ENGELS Studeren in combinatie met werk of gezin. In je eigen tempo, wekelijks of maandelijks, in studiegroepen of op afstand met het online studiesysteem. In verkorte cursussen of een vierjarige bacheloropleiding. Met inspirerende colleges en docenten.

SPAANS

DUITS

Wij maken werk In je eigen van jouw tempo: wekelijks of maandelijks passie!

RUSSISCH

ITALIAANS


M

VoLGEND NuMMER

colofon

Zomer 2017, jaargang 15, nummer 3 Carvoeiro, Algarve, Portugal, © Shutterstock

coverfoto

Genieten van de nazomer... Het najaarsnummer ligt begin oktober in de winkel

is een uitgave van Joie de Vivre BV, van Slingelandtstraat 63, 1051 CG Amsterdam, www.mediterranee.info

méditerranée

hoofdredactie eindredactie

Fabian Takx

Mariëtte van de Sande

Binja Mager, Willy van de Riet,

Suzy Benjamin (artdirector), Debby Linders, Sefanja Nods

vormgeving

Suzanne Bergman, Marc Brester, Katja Brokke, Leonie Collombon, Amélie Dufour, Monique van Gaal, Vivian de Gier, Jeroen Jansen, Annette Spaan, Jesper Storgaard Jensen

medewerkers

tel. 020 5302583, fax 020 5302585, redactie@creditsmedia.nl

redactie

uitgever

Eugen van de Pas

& traffic Daniëlle Wiersema, tel. 020 5302571, communicatie@creditsmedia.nl

marketing

Julien Frouin, Paola Lara, Rogier Welling, tel. 020 5302570, fax 020 5302585, advertising@creditsmedia.nl

sales

druk

Corelio Printing NV Betapress

distributie

Voor het opgeven, beëindigen van en vragen over abonnementen: MijnTijdschrift.com, Artemisweg 101, 8239 DD Lelystad, 088 2266635, mediterranee@mijntijdschrift.com.

abonnementen

Nederland B 20 per jaar (4 nummers).* Abonnementen in andere landen hebben een speciaal tarief, op te vragen bij MijnTijdschrift.com. Het abonnement wordt automatisch verlengd tegen de dan geldende tarieven, tenzij u minimaal drie maanden voor het einde van de lopende abonnementsperiode opzegt. Cadeauabonnementen lopen automatisch af. *Prijs bij automatische incasso. Betaalt u per acceptgiro, dan komen er B 2,50 administratiekosten bij. adviesprijs losse verkoop B 5,95 abonnementsprijs

Verkrijgbaar via diverse apps. Los nummer B 3,99, abonnement (4 nummers) B 14.

méditerranée op ipad

© FoTo’S: JESPER SToRGAARD JENSEN

rechten Méditerranée heeft zijn best gedaan om de rechten van rechthebbenden te respecteren. Van sommige beelden kunnen wij misschien niet alle rechthebbenden achterhalen. Meent u rechthebbende te zijn, neem dan contact op.

114

M éditerranée

© Joie de Vivre BV, onderdeel van Credits Media. Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen en/of op enigerlei wijze worden gereproduceerd zonder schriftelijke toestemming van de uitgever.


ONTDEK JOUW STIJL www.smeg.nl

Profile for Credits Media

Méditerranée 03 2017  

Méditerranée is the best-selling Dutch travel glossy, providing inspiration and advice for travelling in the countries surrounding the Medit...

Méditerranée 03 2017  

Méditerranée is the best-selling Dutch travel glossy, providing inspiration and advice for travelling in the countries surrounding the Medit...

Advertisement