Page 4

JuLia WoLfE Bang on a can all-stars, een product van new York

Bang on a Can All-Stars © Christine Southworth

Op 7 en 9 mei komt het beroemde Bang on a Can voor het eerst naar Brugge. Dit collectief werd 25 jaar geleden in New York opgericht door de componisten David Lang, Michael Gordon en Julia Wolfe. Met een 12 uur durend marathonconcert zetten ze in 1987 de toon: deze componisten beoogden intense concertervaringen met nieuwe muziek waarbij geen grens of conformisme overeind bleef. Het 5 jaar later opgerichte ensemble Bang on a Can All-Stars moest die doelstellingen mee helpen realiseren. Met drums en elektrische gitaar, en de bewuste keuze voor elektrische versterking refereert de groep naar de rockmuziek. Bovenal staat Bang on a Can voor openheid. Muzikale en andere invloeden laten ze vrij in hun muziek immigreren. Ze zijn dan ook een kind van hun stad: Bang on a Can is een product van New York. De levendigheid en energie spat van deze muziek, complexiteit en snelheid gaan hand in hand met ‘less is more’. Op het programma van de concerten in mei staat dan ook werk van de drie stichtende componisten, naast de minimal

mag_apr_jun_1213.indd 4

music van Steve Reich en Louis Andriessen. Een hoogtepunt wordt ongetwijfeld Steel Hammer van Julia Wolfe. We zochten haar op in het appartement in Lower Manhattan, waar ze samenwoont met haar man Michael Gordon. Hoe kijkt u terug op het ontstaan van Bang on a can, welk doel streefden jullie na? Julia Wolfe: Het was een reactie tegen de idee dat (nieuwe) muziek altijd in een hokje gestopt moest worden, volgens stilistische criteria. Wij hanteerden liever eigenschappen als avontuurlijk, krachtig, fris, opwindend. We waren ook op zoek naar een breder publiek, zowel qua profiel als qua aantal. De nieuwe-muziekscene stond toen nogal op zichzelf, wat niet het geval was met andere hedendaagse kunstdisciplines zoals film, dans en literatuur. Ons idee sloeg aan: bij de eerste happenings hadden we meteen al 400 toeschouwers, dat was toen ongezien voor nieuwe muziek.

‘Bang on a Can staat voor openheid: muzikale en andere invloeden immigreren vrij in hun muziek.’

de openheid van Bang on a can voor de zogenaamde populaire muziek, zoals rock en volksmuziek, is opvallend. Hoe kijkt u aan tegen de vooroordelen over high en low culture? Ik zou het nooit in die zin verdelen, er is kwaliteit in elk genre. Er zijn bijvoorbeeld fantastische fiddlers, waar ik met open mond naar sta te kijken. Je zou het ook kunnen verdelen in commercieel en niet-commercieel, maar ook die lijn is erg dun. Muziek en bij uitbreiding kunst interesseert me wanneer het interessant is; innovatief, fris, grensverleggend. Ik ga ook erg spontaan met de tweedeling oud en nieuw om. Ik laat me graag inspireren door traditionele muziek, maar niet als een hommage. Het maakt deel uit van mijn leven, en sluipt dus binnen in mijn muziek. uw roots liggen ook in de folkmuziek? Ik groeide op in een klein dorp nabij Michigan, een echte folktown. En hoewel er ook bij volksmuziek sprake is van een zekere openheid, staat de traditie centraal, vernieuwing is er geen prioriteit. Er waren geweldige instrumentisten, zoals een virtuoze ‘bone player’. Ik gebruik dat percussie-instrument ook in Steel Hammer. Dat werk is een erg persoonlijk project, het staat voor wie ik ben. Mijn fascinatie voor de muziek en de verhalen van Appalachia (culturele bergregio in het Oosten van de VS, red.) maakt deel uit van mijn identiteit. Wat ik apprecieer in die volkscultuur is

26/02/13 17:13

CONCERTGEBOUW BRUGGE MAGAZINE APR -JUN 2013  

CONCERTGEBOUW BRUGGE MAGAZINE APR -JUN 2013

CONCERTGEBOUW BRUGGE MAGAZINE APR -JUN 2013  

CONCERTGEBOUW BRUGGE MAGAZINE APR -JUN 2013

Advertisement