Page 38

38

bril achterna

Emma Curvers De Olijke Tapper in Westenschouwen ‘DINSDAG EN WOENSDAG GESLOTEN’, zegt de deur van vis- en vleesrestaurant De Olijke Tapper. Ook bij de andere tenten in Westenschouwen is het donker, op straat lijkt elke levensvorm uitgestorven. Ik meen de fotograaf content te zien gniffelen. ‘Klinkt gezellig, een Olijke Tapper’, verklaarde ik in de auto nog fanatiek, waarop hij me vol walging aankeek. ‘Olijk’, dat ruikt naar gedwongen gezelligheid. Ineens staat er een vrouw met een hogedrukspuit in haar hand en een peuk in haar mond voor ons. ‘O ja, voor Martin Bril?’ Voor we kunnen uitleggen dat Martin er vandaag niet bij kan zijn, heeft ze het hogedrukspuiten al onderbroken om ons bij haar Olijke Tapper André te brengen. Binnen overal emaillen plaatjes, bierpullen en handdoekjes op de bar: een uitstekend format voor gezelligheid. Gedwongen gezelligheid, ik heb daar eigenlijk geen problemen mee. Bij de meeste gezelligheid is toch sprake van voorbedachte rade. Te pas en te onpas hoor je Nederlanders vertellen dat gezelligheid typisch Nederlands is, absoluut onvertaalbaar bovendien, maar zo gauw je iets van ze verwacht, ho maar. Goed, vandáág is het hier niet op zijn gezelligst. Maar in De Olijke Tapper ben je nooit alleen. Er zijn

mannetjes. O-ve-ral mannetjes! Weet je nog de tijd dat Laven de huizen binnendrongen, het volkje dat zich specialiseerde in het nodeloos vasthouden van huishoudelijke artikelen zoals afstandsbedieningen en toiletrollen? Die Laaf was een soort gekuiste sprookjesversie van de horeca-slaaf. Negertjes met een lichtgeel gilet, die dag in dag uit menukaarten, dienbladen en schoolborden dragen. Moet kunnen. Maar lélijk! ‘Is het normaal gesproken wel druk?’, vraag ik André. ‘Nou’, zo wil hij na wat omzwervingen wel toegeven, ‘het zijn moeilijke tijden.’ Op Schouwen-Duiveland wonen maar 30.000 man. Jeugd gaat niet meer naar Renesse, maar met de bus naar Lloret of Chersonissos. De restaurantjes naast de Olijke Tapper trekken dan ook alles uit de kast. Nieuwerwetse logo’s, exquise gerechtjes, omhooggevallen pizza’s. Het Pannenkoekenhuis aan de overkant heeft een soort meerderwaardigheidscomplex en noemt zich tegenwoordig ‘Crêperie’. Niets voor André. André wil een nieuwe website. Ja, de oude is ooit door een kennis gemaakt. ‘En social media hè’, zegt André. Aha, de winstverwachtingen van social media zijn ook hier hooggespannen. Op @Olijke_Tapper kondigt André de vangst van Oosterscheldekreeft aan bij 133 volgers. Zo wil hij de mensen naar binnen halen. Zo zie je maar weer, gezelligheid moet je gewoon een beetje afdwingen. Het debuut van Emma Curvers verschijnt binnenkort bij Atlas/Contact.

CJP Magazine April/Mei 2012  

CJP Magazine April/Mei 2012: Interviews met met Arne Toonen, Rats on Rafts, Sanne Hans (Miss Montreal). Verder: Martin Bril Achterna, Bodygu...

CJP Magazine April/Mei 2012  

CJP Magazine April/Mei 2012: Interviews met met Arne Toonen, Rats on Rafts, Sanne Hans (Miss Montreal). Verder: Martin Bril Achterna, Bodygu...

Advertisement