Issuu on Google+

#50 CITY UNCOVERED // ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ 03 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009 http://cityuncovered.blogspot.com

Harvey Milk Φωτό: Γιώργος Καραβυκύρης

Athens Pride 2008: ο λόγος στην επιτροπή LGBT athens guide


editorial*

Τ

ο κείμενο αυτό γράφεται ένα μήνα περίπου μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Δεν είναι κείμενο οργής, καθώς η οργή έχει ξεσπάσει. Δεκάδες διαδηλώσεις, εκατοντάδες σπασμένες βιτρίνες και καμένα αυτοκίνητα, σημαντικές πρωτοβουλίες ειρηνικής αλλά εκκωφαντικής διαμαρτυρίας βοήθησαν ώστε σήμερα να μην έχουμε ξεχάσει τον Αλέξανδρο αλλά τουλάχιστον να έχουμε κάπως εκτονώσει αυτή την οργή. Τώρα αισθανόμαστε ένα κενό και έντονα την ανάγκη να προχωρήσουμε πέρα από αυτό που η εκδίκηση μπορεί να προκαλέσει. Αναρωτιόμαστε καθημερινά ποιος μπορεί να είναι ο τρόπος, προσπαθούμε να αφήσουμε ελεύθερη τη φαντασία μας να ταξιδέψει και σε επαφή με την καρδιά μας να μας δώσει μια λύση. Δυσκολευόμαστε βέβαια, καθώς η φαντασία μας έχει παγιδευτεί από καιρό και τώρα που την χρειαζόμαστε οδηγό είναι λίγο αργά… ή μήπως όχι…; Το παγκόσμιο LGBT κίνημα ξεκίνησε να γιορτάζει μια επέτειο που είχε πολλά κοινά με τα όσα συνέβησαν το Δεκέμβριο στην Αθήνα. Και εκείνη τη μέρα στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα ήταν το οργανωμένο σχέδιο της αστυνομίας που προκάλεσε την οργή και τα επεισόδια στο Στόνγουολ. Η αστυνομία έκανε επιχειρήσεις «αρετής» στα γκέι μπαρ, έβγαλε βίαια έξω τους ομοφυλόφιλους, τις λεσβίες και τους/τις τρανς της εποχής και έτσι άρχισε μια φρενήρης σύγκρουση, με οδοφράγματα, βανδαλισμούς, τραυματισμούς και προσαγωγές. Οι αδελφές μπορούν και τσαμπουκαλεύονται; Οι λεσβίες και οι τρανς αντιμετωπίζουν πρόσωπο με πρόσωπο τις αστυνομικές δυνάμεις; Ακουγότανε σχεδόν απίστευτο… Το κίνημά μας έκτοτε αποφάσισε να βγει από την ντουλάπα, να φοβάται λιγότερο, να κάνει αυτές τις παρελάσεις και να επιδεικνύει την ύπαρξή του. Άφησε χρόνο με το χρόνο την φαντασία του ελεύθερη και μετέτρεψε τα οδοφράγματα σε άρματα γιορτής, τις πέτρες σε κονφετί και γκλίτερ, τα συνθήματα σε τραγούδια, τα αμπέχονα σε φαντεζί εμφανίσεις με φτερά, τις κουκούλες σε σούπερ μακιγιάζ και το απλό βάδην σε χορό. Όχι ότι πριν από δυο χρόνια ή ακόμα και πέρσι στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλογκ δεν άνοιξαν και μύτες… Έξω από το δημαρχείο της Μόσχας πρόπερσι μέχρι και ο επίτροπος της ευρωπαϊκής ένωσης δεν γλίτωσε τη μπουνιά από τον αστυνομικό που προστάτευε τους θεσμούς αντί να προστατεύει τους διαδηλωτές. Όμως, σε γενικές γραμμές, η μετατροπή της επετείου μνήμης σε γιορτή και διεκδίκηση έδωσε μια σημαντική πρόταση στην ανθρωπότητα: μπορούμε να διαδηλώσουμε με φαντασία και πάλι να «μπούμε στο μάτι» όσων δεν αντέχουν το διαφορετικό αλλά και να στηρίξουμε νομικές αλλαγές υπέρ μας. Αυτό που ωριμάζει σιγά-σιγά στο ελληνικό LGBT κίνημα είναι η ανάγκη να είμαστε στους δρόμους πιο συχνά και να καταλάβουμε αυτό που όλος ο κόσμος έχει πρόβλημα να καταλάβει: ότι η κρίση είναι συνολική και ότι δεν υπάρχουν προβλήματα μόνο σε μια μερίδα του κόσμου. Οι πολιτικές πιέζουν χωρίς διακρίσεις. Ο οικονομικός κλοιός που μας σφίγγει δεν διακρίνει λαιμούς. Οι μαζικές απολύσεις σε ένα κλάδο προκαλούν αλυσιδωτές αντιδράσεις σε όλη την κοινωνία. Η δικαιοσύνη είναι τυφλή για μεγάλη μερίδα των συνανθρώπων μας. Η ένταση που δημιουργείται μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις μεταφέρεται στα κρεβάτια όλων μας. Και το απόλυτο εσωτερικό κενό ακόμα κι αν καλυφθεί με μια στιγμιαία εκτόνωση εξακολουθεί να τρώει τις σάρκες μας και την ψυχή μας. Το ελληνικό LGBT κίνημα βρίσκεται μπροστά σε ένα πολύ σημαντικό δίλημμα: Μπορεί να αποφασίσει να αφοσιωθεί στην πατροπαράδοτη γιορτή του Ιουνίου με στόχο να την κάνει κάθε φορά μαζικότερη και πιο φανταχτερή. Να δουλεύει έναν ολόκληρο χρόνο μόνο για αυτό και να μένει θεατής στα όσα συμβαίνουν ενδιάμεσα. Ή μπορεί να αποφασίσει την «είσοδό» του στην ελληνική καθημερινότητα, τη διοργάνωση μαζικών παρεμβάσεων και την εγρήγορση απέναντι στα αδιέξοδα που όλοι μας ζούμε. Θα είναι κρίμα να διαλέξει τον πρώτο δρόμο γιατί έχει τόσα πολλά να προσφέρει στην μπλοκαρισμένη φαντασία της ελληνικής κοινωνίας…

Φωτό: Γιώργος Καραβυκύρης

Μαριανέλλα Κλώκα * Γράφτηκε και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Βαβυλωνία

03 Φεβρουαρίου 2009 ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ // CITY UNCOVERED #50 Σύνταξη: Μαριανέλλα Κλώκα Art direction: Κατερίνα Ζουράρη Κείμενα σε αυτό το τεύχος: Ειρήνη Πετροπούλου, Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, Πάνος Μιχαήλ Κωνσταντίνος Ματσούκας, Κωστής Μπίτσιος, Andrea Gilbert, Δημήτρης Νίκου, Ισαβέλλα Κωνσταντινίδου, Athens Pride 08. Φωτογραφίες: Γιώργος Καραβυκύρης // Διόρθωση κειμένων: Νίκη Σταυρίδη Εκτύπωση: Βιβλιοσυνεργατική α.ε.


altera pars

ακτιβισμός 03

Ομοφυλοφιλολογία: η σύγχρονη ειδικότητα

Κωνσταντίνα Κούνεβα ΓΡΑΦΕΙ Η ΛΕΣΒΙΑΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΘΗΝΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ανέκαθεν μου προκαλούσε γέλιο το γεγονός πως κάθε φορά που το θέμα περιστρέφεται γύρω από την ομοφυλοφιλία, όλοι έχουν μια άποψη να εκφράσουν. Αυτή η σύγχρονη ομάδα «ειδικών» - σχεδόν πάντα μαϊντανοί και σε συντριπτική πλειοψηφία ετεροφυλόφιλοι – προσπαθούν με περισπούδαστο ύφος να εξηγήσουν αν γεννιέσαι ή γίνεσαι θέτοντας ερωτήματα που ούτε τεκμηριωμένη επιστημονική απάντηση αποτελούν ούτε και διαφωτίζουν.

Π

ροσωπικά, δεν έχω ιδέα γιατί έγινα λεσβία ούτε και με απασχολεί το πώς και το γιατί. Εν τούτοις, οι «ειδικοί» έχουν ενάγει το ζήτημα σε καθημερινό σπορ με ποικίλες αιτιολογήσεις, ανάλογα με τα όρια της φαντασίας τους, και λόγω της εμμονής τους κοντεύουν να δημιουργήσουν μια νέα ειδικότητα: αυτή της ομοφυλοφιλολογίας. Ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τι ακριβώς κάνει η ειδικότητα αυτή με όρους ταινίας… επιστημονικής φαντασίας. Το βασικό ερώτημα του νεοσυσταθέντα κλάδου, όπως κατάλαβα από τον πρώτο Ειδικό που με πλησίασε με κάτι περίεργα εργαλεία και όργανα, είναι αν γεννιέσαι ή γίνεσαι γκέι και στην προσπάθεια να βρεθεί άκρη, μπέρδεψε ο καψερός τον σεξουαλικό προσανατολισμό ανάμεσα σε γεννητούρια και επιλογές και τα ’κανε σαλάτα. Ενδεχομένως να πρόκειται για έμφυτο χαρακτηριστικό, αλλά τι σημασία μπορεί να έχει; Όταν ξέρεις τι σου αρέσει πριν ανακαλύψεις τις διαφορές που υπάρχουν είναι περιττό να προσπαθείς μετέπειτα να δώσεις εξηγήσεις για κάτι που δεν πρόκειται ν’ αλλάξει όσο και αν κόπτονται για το αντίθετο. Δηλαδή, οι στρέιτ γιατί διάλεξαν να γίνουν στρέιτ; Και αν όντως τίθεται θέμα επιλογής, μπορεί κάποια στιγμή στην ζωή τους να μας προκύψουν γκέι ή μπάι κατά το δοκούν; Με παραπεμπτικό στάλθηκα στον δεύτερο Ειδικό, ο οποίος θεώρησε πως το ζήτημα είναι πάρα πολύ σοβαρό και πως έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις εθνικού συμφέροντος αφού τίποτα δεν μπορεί να αποδειχτεί επιστημονικά. Αντί, λοιπόν, να καθίσει σε μια μεριά και να πάψει να σπέρνει τον όλεθρο και την καταστροφή, πέρασε στην αντεπίθεση. «Κυρία μου,» είπε με ύψος περισπούδαστο, «περνάτε μια φάση και θα την ξεπεράσετε. Εμείς μπορούμε να σας βοηθήσουμε σε αυτό!» Είχε τόσο βαλθεί να βρει την άκρη (να με ξεκάνει κανονικά πήγαινε, αλλά είπα να μην τον απογοητεύσω καθότι ευγενής από γεννησιμιού μου) που πήρε κανονικά το θέμα εργολαβία. Αφού μου φόρεσε ένα περίεργο κράνος (κάτι μεταξύ σουρωτηριού μακαρονιών και καθικιού με διάφορα καλώδια), ισχυρίστηκε πως μεγαλώνοντας θα το ξεπεράσω, ειδικά αν βρεθεί ο κατάλληλος εκπρόσωπος του αντίθετου φύλου. Αφού άκρη δεν έβγαλε ούτε αυτός, με παρέπεμψε με διάφορα χαρτιά και παραπεμπτικά σε άλλον πιο ειδικό. Ο Ειδικός Νο 3 είχε την τρελή ιδέα του «προγραμματισμού», κάτι, δηλαδή, σαν τους Ex-Gays, ώστε να «διορθωθώ». Τουλάχιστον προσπάθησε, αλλά δεν του έδωσα την ευχαρίστηση ενός ρεκτιφιέ της προσωπικότητας μου. Για να μην σας τα πολυλογώ, ο επόμενος μου φάνηκε κάπως άγριος γιατί ισχυρίστηκε πως η ύπαρξή μου υπονομεύει τις βάσεις θρησκείας και κράτους. Εδώ γέλασα. Σιγά μην πήγαινα να χαλάσω το κονσόρτιουμ Εκκλησίας-Κράτους δημιουργώντας ένα «Ροζ-Μοβ καθεστώς» που θα κυρίευε την υφήλιο. Τς τς τς μια ισονομία ζήτησα και κόντεψα να καταδικαστώ για εσχάτη τρομοκρατία!

Η

επίθεση που δέχτηκε η Κωνσταντίνα Κούνεβα μας τρόμαξε. Μας τρόμαξε η κυριολεξία της βίας της και μας εξόργισε ο συμβολισμός της. Η πράξη αυτής της αποτρόπαιης βιαιότητας, που έχει θέσει σε σοβαρό κίνδυνο της ζωή της Κούνεβα και έχει ήδη προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία της, ήταν η αφορμή για να γίνει φανερή η βία, ο αποκλεισμός και η υποτίμηση που βιώνουν καθημερινά οι άνθρωποι που εργάζονται για τους εργολάβους των συνεργείων καθαρισμού δημόσιων χώρων. Ταυτόχρονα μας υπενθύμισε πόσο ευάλωτο είναι ακόμη το στοιχειώδες δικαίωμα στη ζωή για όσες και όσους δεν προστατεύονται από ταξικά και εθνικά προνόμια. Οι δημόσιες καθαρίστριες, στην πλειοψηφία τους γυναίκες μετανάστριες, παλεύουν να επιβιώσουν μέσα σε ένα κύκλωμα το οποίο τις εκβιάζει και καταπατά κάθε μέρα τα εργασιακά τους δικαιώματα. Ένα κύκλωμα με δομή δουλοκτητικού συστήματος και σύγχρονης μαφίας, που καλύπτεται από τους θεσμούς και το κράτος. Μια μορφή δουλεμπορίου και ακραίας εκμετάλλευσης που αντλεί την νομιμοποίησή της από δύο στοιχεία: Πρώτον από το γεγονός πως η εργασία των γυναικών αυτών, η φροντίδα της καθαριότητας, είναι μία αφόρητα υποτιμημένη κοινωνικά εργασία. Υποτιμημένη γιατί ακολουθεί τους νόμους και τους κανόνες της άτυπης έμφυλης ιεραρχίας που θέλει τις γυ��αίκες να προσφέρουν εργασία «υποδεέστερη», εργασία που ενώ είναι ζωτικής σημασίας για την λειτουργία της κοινωνίας δεν αναγνωρίζεται ως τέτοια. Δεύτερον γιατί για τις γυναίκες αυτές, που είναι και μετανάστριες, η ζωή διασταυρώνεται με την άρνηση της ελληνικής πολιτείας να νομιμοποιήσει την παραμονή τους στην Ελλάδα, στερώντας τους έτσι τα κοινωνικά, πολιτικά και ατομικά τους δικαιώματα. Οι μεταναστευτικοί νόμοι όλων των κυβερνήσεων συντηρούν το αβέβαιο στάτους μεταναστών και μεταναστριών και δεν τους αποδίδουν ουσιαστικά την ιδιότητα του πολίτη. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Η Κωσταντίνα Κούνεβα αψήφησε «αυτονόητες» κοινωνικές επιταγές. Αγωνίστηκε για τα εργασιακά δικαιώματα του κλάδου της μέσα σε ένα εχθρικό και αδιάφορο συνδικαλιστικό κατεστημένο. Δεν υπέκυψε στις εκκωφαντικές φωνές του κοινωνικού ελέγχου που της έλεγαν, «η εργασία σου δεν έχει αξία». Δεν υπέκυψε στις επίσης εκκωφαντικές κρατικές φωνές που της έλεγαν «πρόσεχε! το αίτημα της παρουσίας σου στην Ελλάδα θα επανεξετάζεται επ’ αόριστον». Δεν υπέκυψε στον φόβο της απέλασης. Δεν υπέκυψε στην τρομοκρατία των εργοδοτών, ούτε στις φυσικές φωνές που απειλούσαν την ζωή της. Δεν υπέκυψε στον τρόμο. Η Κωσταντίνα Κούνεβα αψήφησε όλες αυτές τις «αυτονόητες» κοινωνικές επιταγές. Για αυτό την θαυμάζουμε. Παρόλαυτα: οι αναλύσεις και οι εκλογικεύσεις, δεν βοηθούν στο να συλλάβουμε την βιαιότητα της επίθεσης. Δεν έχουμε τα διανοητικά μέσα να αντιληφθούμε μια τέτοια, τόσο συνειδητή και ψυχρά σχεδιασμένη, απόπειρα δολοφονίας. Αυτή η πράξη, αν και συχνά συνδέεται με έναν κάποιο μεσαίωνα δεν είναι παρά μια ακόμη απόδειξη πως δεν υπάρχει «μπροστά και πίσω» στην ανθρώπινη ιστορία, πώς και σήμερα, όπως και τότε-κάποτε, υπάρχουν ζωές που αξίζουν λιγότερο από άλλες, ζωές ανώνυμες και αναλώσιμες, ζωές που καταδιώκονται όταν διεκδικούν την αξιοπρέπεια. Μπροστά σε αυτή την βιαιότητα δεν θα μείνουμε σιωπηλές. Για εμάς τις λεσβίες, η βία των «αυτονόητων» κοινωνικών επιταγών, είναι σφραγίδα στο σώμα μας. Παλεύουμε καθημερινά να αποτινάξουμε το στίγμα της υποτίμησης, να επιβιώσουμε μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει βουβές και κρυμμένες, που συχνά μας απειλεί κυριολεκτικά ζητώντας μας να συμμορφωθούμε. Για αυτά και για άλλα τόσα στεκόμαστε στο πλευρό της Κωνσταντίνας και των υπόλοιπων γυναικών και αντρών που εργάζονται σε καθεστώς επισφάλειας στερούμενοι βασικών δικαιωμάτων. Στεκόμαστε στο πλευρό τους, ενώνουμε τις φωνές μας, τις κάνουμε πιο δυνατές από τις εκκωφαντικές κραυγές που απειλούν να μας εξοντώσουν και με την πράξη μας αναλαμβάνουμε την ευθύνη για έναν κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης. Να αντισταθούμε στον τρόμο. Να αντισταθούμε με αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη.


04 αλλοκοτα

face control

Milk εκεί, μέλι-γάλα εδώ

Kαινούριες μικρές βόλτες

ΓΡΑΦΕΙ Η ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Ο λόγος για την ταινία «Μιλκ», που προκάλεσε διάφορες ενδιαφέρουσες και ενδεικτικές αντιδράσεις. Παρατηρούμε ότι άρεσε γενικότερα, προβλημάτισε, αλλά κατέδειξε επίσης και την ντόπια ομοφοβία μας που έχει αναχθεί σε τέχνη με ποικίλες τεχνοτροπίες.

Ά

λλοτε αυτή κρύβεται κάτω από πετρούλα στο απέραντο και κατά τόπους πράσινο λιβάδι της κριτικής κινηματογράφου, άλλοτε τη βρίσκουμε να μας βγάζει γλώσσα μέσα από εκμοντερνισμένη και φιλελεύθερη προσέγγιση εκμοντερνισμένου και φιλελεύθερου σταλινικού εντύπου. Αλλά δε θα με νοιάξει αυτό τώρα. Αυτό το ξέραμε, το ξέρουμε και θα το βλέπουμε μπροστά μας όσο καπνιστές πίπας με γκρίζα μαλλιά θα κρατάνε τα ηνία της προοδευτικής ιντελλιγκέντσιας (ζητώ εκ βάθους συγγνώμη από τους/τις καπνιστές και καπνίστριες πίπας με άλλα χρώματα στα κεφάλια, ή με άλλα κεφάλια). Ένα πράμα που φέρνει δάκρυα στα μάτια είναι ότι ακόμα και πολιτικά ζώα μπορούν δυνητικά σε παράλληλα σύμπαντα να έχουν στόχους και ιδεολογία. Άτομα που, αν ήταν μέινστρημ, μπορεί να ήταν πραγματικά ο / η μέσος-η δημοτική-ός σύμβουλος, βουλευτής κλπ. που ανταλλάσσει ψήφους και χάρες με πανάλαφρη καρδούλα για ένα προσωπικό πολιτικό μέλλον, όντας όμως άνθρωπος μειονότητας του περιθωρίου, ζει για την επίτευξη του καλύτερου κόσμου με πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα. Και πεθαίνει κιόλας εξ αιτίας αυτού. Περισσότερα δάκρυα επίσης γεμίζουν τα ματάκια μας μόλις κοιτάξουμε τα θέματα για τα οποία σκιζόντουσαν οι ήρωες του έργου. Δηλαδή, τα πλήρη ΛΟΑΤ δικαιώματα εν τη δεκαετία του ’70 και τον εθνικό πόλεμο εναντίον μιας νομοθεσίας που θα χτυπούσε μία κοινωνία στο μεδούλι της, την παιδεία. Με άλλα λόγια, η Αμερική το 1978 προσπαθούσε να περάσει νόμο να διώκονται οι γκέι και οι λεσβίες παιδαγωγοί από τα σχολεία και δεν τα κατάφερε. Ο Μιλκ, με τον λόγο του «της ελπίδας» («Hope Speech»), έκανε το πράιντ εκείνης της χρονιάς διπλάσιο σε όγκο και αναπτέρωσε το ηθικό όλων δείχνοντας ότι ένας καλύτερος κόσμος με απόλυτο σεβασμό στη διαφορετικότητα μάς περιμένει στη γωνία. Οπότε ας θίξουμε τώρα αυτό που προκαλεί, πραγματικά, γοερά κλάματα και ατελείωτα δάκρυα. Είναι αυτά που συμβαίνουν εδώ χάμω. Όχι το 1978 αλλά τώρα δα. Στην πολιτικο-ακτιβιστικά νεκρή χώρα μας, οι δήμαρχοι με αμφιλεγόμενη σεξουαλικότητα δεν στηρίζουν ανοιχτά το πράιντ και παρεμπιμπτόντως στον πρωτοχρονιάτικο λόγο τους αναφέρονται με ανακούφιση στη σφαγή της Γάζας για να αποφύγουν να αναφερθούν στο κάψιμο της Αθήνας. Για βουλευτές και βουλευτίνες με αμφιλεγόμενη σεξουαλικότητα, ούτε λόγος για ακτιβιστική δράση. Γενικά, όσοι και όσες ξέρετε τίποτα αιρετό που να έχει ασχοληθεί με ΛΟΑΤ δικαιώματα, δηλαδή με την πρόθεση να πλησιάσουν την πλήρη εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στείλτε μας δυο γραμμές. Αυτή είναι η κατάσταση. Το ερώτημα είναι πού διάολο οφείλεται τέτοια συλλογική έλλειψη περηφάνιας για το άτομό μας και το φύλο του και την σεξουαλικότητά του. Στην τουρκοκρατία; Στον εμφύλιο; Στο βαλκανικό DNA; Μα πού; Άραγε πάει χέρι χέρι με άλλα εθνικά φριχτά ελαττώματα; Με τα ιατρικά φακελάκια που παίζουν δολοφονικά ανάλαφρα με σοβαρά άρρωστα άτομα των οποίων θίγεται το βασικό δικαίωμα της επιβίωσης; Με την αέρινη, καταστροφική ευκολία που φυτεύεται το βαμβάκι σε έναν κάμπο ρημαγμένο και εξαθλιωμένο από νερό χωρίς δεύτερη σκέψη για το δικαίωμα και την υποχρέωση της φύσης να υπάρχει; Είναι ολοφάνερο ότι η σκέψη της βαρύτητας των συνεπειών της καταστολής της υπερηφάνειας και των αυτονόητων αλλά και αναφαίρετων δικαιωμάτων δεν είναι εθνικό σπορ. Τη σκηνή που ο Μιλκ ξεκαθαρίζει ότι δεν γίνεται να έχει γύρω του ακτιβιστές μέσα στο ντουλάπι την προσέξατε; Αυτή που δίνει το τηλέφωνο σ’ εκείνον τον κακομοίρη που δεν το είχε πει στον μπαμπά του; Για να δω τι έχω να αντιτάξω σ’ αυτό ως βαλκανική πανωλεθρία. Α, ναι. Κάπου από τα βάθη της μνήμης βγάζω το συμβάν εκείνο που ένας Μίστερ Γκέι Γκρης είχε κάποτε κάνει μήνυση γιατί κάποιο έντυπο τον είχε κατονομάσει. Έχει περάσει καιρός από τότε αλλά το σαγόνι πάλι πέφτει στο πάτωμα με γδούπο γιατί ήταν τόσο ελληνική αυτή η παράνοια. Θα μπορούσα να αντιτάξω και το ότι η ΛΟΑΤ κοινότητά μας σημείωσε απούσα ως επί το πλείστον από τα γεγονότα της Αθήνας, με κάποιες φωνές κιόλας να λένε ότι μιας και δε μας δέρνουν πια οι μπάτσοι δε μπορούμε να στραφούμε εναντίον τους. Περί περηφάνιας ο λόγος και ο μεγάλος εθνικός καημός λοιπόν. Ας το γιορτάσουμε το φεστιβάλ της και φέτος, αλλά αυτή η λεξούλα στη γλώσσα μου δεν πείθει ακόμα. Παραείναι μέλι-γάλα τα πράματα και η πίπα πάει σύννεφο.

Β

λέπω τη συνέντευξη του Άλαν Χόλινγκχερστ, του διάσημου πια gay συγγραφέα των εξαιρετικών βιβλίων «Η βιβλιοθήκη της πισίνας» και του βραβευμένου με Booker «Η γραμμή της ομορφιάς», στην εκπομπή της ΕΤ1 «Οι κεραίες της εποχής μας» πριν μερικές ημέρες. Γλώσσα γεμάτη φλεγματική βρετανικότητα, μάτια που εξετάζουν έντονα τους συνεντευξιαστές του, μια κούπα τσάι που αχνίζει στο διπλανό τραπέζι. Ο Χόλινγκχερστ στη Γραμμή της Ομορφιάς είχε σκιαγραφήσει εξαιρετικά τις λεπτές κόκκινες γραμμές και τα απωθημένα αδιέξοδα που όριζαν τις φαντασιώσεις της gay θατσερoθρεμμένης ελίτ αλλά και της εργατικής τάξης, με φόντο τα πρώτα χρόνια της επέλασης του Aids. Δυστυχώς μελαγχολώ με την αδυναμία των ελλήνων συγγραφέων να αναμετρηθούν με τόλμη με τις δικές μας συλλογικές φαντασιώσεις και με τα δικά μας ταμπού. Ακόμα. Διαβάζω για τη βράβευση του Δήμαρχου της Τήλου Τάσου Αλιφέρη από το Monette-Horwitz Trust με το βραβείο ακτιβισμού για τους 2 γάμους που τέλεσε το περασμένο καλοκαίρι. Και θυμάμαι πως χρειάστηκε σαφώς θάρρος και τόλμη από τη πλευρά του κυρίου Αλιφέρη για να σπάσουν ομοφοβικά στεγανά και συσσωρευμένες προκαταλήψεις. Παρ’ όλ’ αυτά ας μην ξεχνάμε πως η αγωγή κατά του Δημάρχου και των 2 ζευγαριών ακόμα εκκρεμεί στο Πρωτοδικείο της Ρόδου και πως το Σύμφωνο Συμβίωσης ψηφίστηκε έτσι κουτσά όπως ψηφίστηκε. Όπως επίσης και η αγωγή κατά της «Σύνθεσης» και του Λύο Καλοβυρνά. Ωστόσο κάτι αλλάζει γύρω μας. Σταθερά πια. Και μια που αναφέρθηκα στο Σύμφωνο Συμβίωσης, διάβασα πως 19 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν στη Βουλή πρόταση νόμου «ως απάντηση στο ανεπαρκές και υποκριτικό σχέδιο νόμου της κυβέρνησης, με το οποίο συντάχθηκαν το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ» όπως αναφέρουν. Κάνει ζέστη, τα σύννεφα σκεπάζουν την πόλη, υπάρχει άπνοια. Στο ΠΑΣΟΚ κυκλοφορεί ένας ιός γρίπης. Πρόωρες εκλογές ονομάζεται. Και τον Γρηγόρη τον πνίξανε νωρίς στη θάλασσα, για να μην ξεχνιόμαστε. Βλέποντας το Milk, το biopic του Αμερικανού ακτιβιστή ομοφυλόφιλου Χάρβεϊ Μιλκ σε σκηνοθεσία Γκάς Βαν Σάντ τις προάλλες, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται σε πολλά σημεία της ταινίας το πόσο διαφορετική θα μπορούσε να ήταν και η δικιά μας πορεία εδώ στην Ελλάδα, αν τα πολιτικά διακυβεύματα ήταν πιο έντονα και με πιο σαφήνεια καθορισμένα από νωρίς. Και ατομικά , όχι μονάχα εκφρασμένα στο πλαίσιο των οργανώσεων. Ένα μεγάλο ποσοστό της gay μεταπολιτευτικής γενιάς επέλεξε την ιδιώτευση, ένα άλλο τη lifestyle απάθεια, ένα τρίτο κομμάτι την εθελοτυφλική τοπογραφία της ντουλάπας. Συνειδητοποιούμε πια οι περισσότεροι της γενιάς μου πως μονάχα οι πολιτικές της ορατότητας θα προχωρήσουν τα πράγματα επαρκώς, όσο και αν ανθίσταται το παλιό. Στα κρεμασμένα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, στις οθόνες των υπολογιστών, στα τηλεφωνήματα που ανταλλάσσουμε, ακόμη και στις βιαστικές συνομιλίες στον ευρύτερο δημόσιο χώρο.

Μια είναι η λέξη. Ορατότητα...


                                    

0 0 : 1 2 | υ ο ί ρ υα ο ρ β ε 0 ΣΤΟ 0 : 0 0 14 Φ ΤΑ ΤΙΣ Ι ΜΕ Ε Τ Σ Ι Χ ΣΥΝΕ Α SE Θ U O Υ H Τ Ρ T Α Ο AR ΤΟ Π Τ Σ Y T PAR DELICE na: u a S r . Ïäüò nde É a x & e 4 l A ñïõ 13 ä í Ü î ëå Ìåã. Á se: u o H t ò 46 Ar ù å ë ü íïõð é ô í á ô Êùíó


06 pride

Athens Pride 2008 ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΙΝΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

Η χρονιά που πέρασε (2008), η τέταρτη χρονιά συνεχούς διεξαγωγής του Φεστιβάλ, το απογείωσε σε όλους τους τομείς, ποιοτικά και ποσοτικά... Πολιτική αποτίμηση του Φεστιβάλ

Το Athens Pride έχει σαν κύριο στόχο την ορατότητα της LGBT κοινότητας και των διεκδικήσεών της, μέσα από ποικίλες εκδηλώσεις, με κεντρική την ολοήμερη στην πλατεία Κλαυθμώνος. Το σημαντικότερο είναι, πιστεύουμε, ότι το Φεστιβάλ αγκαλιάζεται από το σύνολο της ελληνικής LGBT κοινότητας, αφού όλες οι ομάδες (εντός κι εκτός Αθήνας), ΜΜΕ κι επιχειρήσεις, καθώς και πολλά άτομα συνεργάζονται με διαφορετικούς τρόπους με το Athens Pride. Μέσα από το Athens Pride έχει διαψευστεί η εικόνα της διάσπασης και των εντάσεων που κυριαρχούσε παλαιότερα. Η αύξηση των περιπτέρων στην πλατεία, η μόνιμη στήριξη από ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ και άλλων εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων, η παρουσία βουλευτών και άλλων πολιτικών, καθώς και γνωστών καλλιτεχνών ως απλών επισκεπτών, η αποστολή αντιπροσωπείας από ξένα κόμματα καθώς κι η κατακόρυφη αύξηση της δημοσιότητας για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, δείχνει ότι το Φεστιβάλ μας εδραιώνεται, γίνεται όλο και πιο αναγνωρίσιμο και οι πολιτικές συμμαχίες αποκτούν βάθος. Ο πυρήνας του Athens Pride είναι η παρέλαση, η οποία φέτος πέτυχε τουλάχιστον διπλάσια συμμετοχή, μεγαλύτερη σε μήκος πορεία στο κέντρο και ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Ακολουθούν επί μέρους αποτιμήσεις.

Προσβλέποντας στο 2009 και στο απώτερο μέλλον

Το Φεστιβάλ μας πατάει πλέον σε στέρεη βάση. Η επιθυμία μας για την χρονιά που ξεκίνησε είναι να επαναλάβουμε την περσινή επιτυχία, αν και δουλεύουμε ήδη προς την κατεύθυνση να την ξεπεράσουμε. Γνωρίζοντας ότι το Φεστιβάλ μας είναι σημείο αναφοράς για όλη την κοινότητα, προτρέπουμε άτομα και ομάδες να το πλαισιώσουν ακόμη περισσότερο. Θα μπορούσαν οι ομάδες να διοργανώσουν προφεστιβαλικές εκδηλώσεις σε συνεργασία με το Athens Pride, ώστε οι εκδηλώσεις αυτές να μπούνε –πχ.- κάτω από την αιγίδα του Athens Pride σε ένα κοινό πρόγραμμα, με στόχο να γίνει πλέον ένα πολυήμερο φεστιβάλ. Ενθαρρύνουμε και άτομα να αναλάβουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Έτσι, ας παρουσιαστούν στην επιτροπή ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, τις οποίες οι ίδιες οι ομάδες ή τα άτομα θα υλοποιήσουν με δική τους ευθύνη, με στόχο να εμπλουτίσουμε το πρόγραμμα του Φεστιβάλ, αλλά και να δώσουμε μέσα απ αυτό ώθηση και στις ίδιες τις ομάδες ή τις προσωπικές πρωτοβουλίες. Η επιτροπή είναι ανοιχτή και σε όποιες άλλες προτάσεις για τη διεξαγωγή του φετινού Φεστιβάλ, επιφυλάσσεται ωστόσο ως προς την υλοποίησή τους λόγω του περιορισμένου του ανθρώπινου δυναμικού και των χρηματικών πόρων. Το Athens Pride είναι ακόμα ένα μικρό Pride σε σχέση με το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο επίπεδο, έχει δείξει όμως τη δυναμική του. Το όραμά μας είναι να συνεχίσουμε να χτίζουμε ένα Pride, το οποίο θα είναι αντάξιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας και το οποίο θα δυναμώνει τη φωνή της κοινότητάς μας χρόνο με το χρόνο. Για το απώτερο μέλλον, προσβλέπουμε σε μια πιο διεθνή εικόνα του Φεστιβάλ μας κι ειδικότερα στην φιλοξενία διεθνών events σχετικών με το Pride. Και ας θυμόμαστε, η πορεία του Φεστιβάλ εξαρτάται από τον καθένα και την καθεμία μας ξεχωριστά.

Ορατότητα και επικοινωνία

Κατά τη διάρκεια του 2008, το Athens Pride κατάφερε να κάνει επικοινωνιακά το επόμενο βήμα. Εκτός από τις παραδοσιακές και αναμενόμενες συμμαχίες με όλα τα ΜΜΕ, τις οργανώσεις και τις επιχειρήσεις της κοινότητας, πέρσι μας στήριξαν μια σειρά από ΜΜΕ ως χορηγοί επικοινωνίας που ανήκουν στα mainstream media. Στο άρμα του Athens Pride ανέβηκαν τα έντυπα «Ελευθεροτυπία», Athens Voice, ΓΑΛΕΡΑ, οι ραδιοσταθμοί Κόκκινο και Ράδιο DJ 95,2 καθώς και το διαδικτυακό ραδιόφωνο MINDRADIO. Το Athens Pride είχε μιντιακή παρουσία από τον Μάρτιο μήνα με παρεμβάσεις σε τηλεοπτικά κανάλια, ραδιόφωνα κι εφημερίδες, ενώ το κύριο γεγονός προβλήθηκε, εκτός από το σύνολο του τύπου κι από έναν αυξανόμενο αριθμό ραδιοφωνικών σταθμών, και για πρώτη φορά με έκταση και σοβαρότητα και από τηλεοπτικούς σταθμούς (ΣΚΑΪ, APLHA, NET, STAR, ALTER) To ότι η κεντρική εκδήλωση συνέπεσε ημερολογιακά λίγες μέρες μετά τους γάμους ενός αντρικού κι ενός γυναικείου ζευγαριού στην Τήλο, έδωσε περαιτέρω ώθηση στο Φεστιβάλ, τόσο από πλευράς κόσμου, όσο και από πλευράς διάθεσης.

Το διεθνές πρόσωπο του Athens Pride

Η φύση του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας είναι διεθνιστική, αφού διεξάγεται σε όλο τον κόσμο με αναφορά στο ίδιο γεγονός (Stonewall, New York, 1969). Αυτό μας επιβάλλει ηθικά την επιδίωξη διεθνών συνεργασιών. ‘Ετσι, εκτός από τη μόνιμη συνεργασία μας με τον ΕΡMΗ Γερμανίας (λεσβιακή και γκέι κοινότητα των Ελληνίδων και Ελλήνων της Γερμανίας), φέ-

τος φιλοξενήσαμε αντιπροσωπεία από το κόμμα των Πρασίνων της Γερμανίας, καθώς και από το Γαλλικό Σοσιαλιστικό κόμμα. Επίσης, το Athens Pride είναι μέλος της EPOA (European Pride Organisators’ Association) και του Interpride (αντίστοιχο της EPOA σε παγκόσμιο επίπεδο). Να σημειωθεί ότι μέλος της επιτροπής μας είναι μέλος και στο ΔΣ του Interpride. Έτσι εξασφαλίζεται ένα διεθνές πρόσωπο για το Φεστιβάλ μας καθώς κι η σύνδεσή του με τα παγκόσμια τεκτενόμενα γύρω από το Φεστιβάλ. Επίσης λαμβάνουμε την υποστήριξη και προσβλέπουμε μελλοντικά στη φιλοξενία διεθνών events σχετικών με το Pride της στην Αθήνα.

Το νέο λογότυπο μας

Το νέο λογότυπο του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Athens Pride, καθώς κι όλο το δημιουργικό, σχεδιάστηκαν από την Company, μια design ομάδα με έδρα το Λονδίνο, με συντονιστή τον Γιώργο Κυπαρισσιάδη. Η Company εμπνεύστηκε το λογότυπο από την έννοια της περηφάνιας και τη σημασία που έχει ο Παρθενώνας για την Αθήνα ως σύμβολο της Πόλης διεθνώς αναγνωρίσιμο, για το οποίο είμαστε όλες και όλοι περήφανες/οι. Ο Παρθενώνας ντύνεται πολύχρωμα, συμμετέχοντας στη γιορτή της αποδοχής και της ελευθερίας επιλογής στον έρωτα και μεταφέρει το μήνυμα του σεβασμού της κάθε σεξουαλικής ταυτότητας στην Αθήνα, την Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Προφεστιβαλικές εκδηλώσεις

‘Έγιναν δύο προφεστιβαλικές συζητήσεις στο χώρο του Nosotros (Εξάρχεια). Η πρώτη ήταν ιστορικού ενδιαφέροντος, για το κίνημα στην Ελλάδα και η δεύτερη είχε θέμα επίκαιρα πολιτικά αιτήματα με κέντρο βάρους τις γυναίκες (και με ομιλήτριες αποκλειστικά γυναίκες). Και οι δύο γέμισαν ασφυκτικά το φιλόξενο χώρο του Nosotros. Η πρώτη εκδήλωση τυπώθηκε σε σύνοψη και σε βιβλιαράκι. Ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε να κάνουμε και στην εικαστική έκθεση «Ιστορια μου, αμαρτια μου...», με επιμέλεια της Andrea Gilbert, που φιλοξενήθηκε στην γκαλερί Spilioti Projects στο χώρο του bacaro, και η οποία διάρκεσε ένα μήνα, με σημαντική επισκεψιμότητα. Σκοπός της έκθεσης αυτής ήταν να συνθέσει μια εικόνα της ιστορίας της LGBT κοινότητας στην Ελλάδα. Επικεντρώθηκε σε αφίσες, εξώφυλλα περιοδικών, φυλλάδια, φλάιερ, παλιές φωτογραφίες και άλλα αντικείμενα. Το υλικό παρουσιάζε τις πρώτες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις του Pride, τις καμπάνιες κατά του AIDS, πολιτικές διαδηλώσεις, έντυπα ορόσημα όπως το Κράξιμο, το Αμφί και η Λάβρυς, ανώνυμες παλιές φωτογραφίες και άλλα αναμνηστικά.

Εθελοντισμός

Καθώς το Φεστιβάλ μας μεγαλώνει, αυξάνονται κι οι απαιτήσεις του σε ανθρώπινο δυναμικό. ΟΛΟΙ ΚΙ ΟΛΕΣ που εργάζονται για το Φεστιβάλ αυτό, εργάζονται εθελοντικά. Συγκεκριμένα, εκτός των ατόμων που απαρτίζουν την επιτροπή διοργάνωσης και όλα τα άτομα που βοηθούν στην διοργάνωση τους προηγούμενους μήνες, όσο και την ίδια τη μέρα της κεντρικής εκδήλωσης, εθελοντικά εργάστηκαν για το Φεστιβάλ μας: η ομάδα “Company” του δημιουργικού (βλ. παραπάνω) καθώς και όλοι οι καλλιτέχνες κι όλες οι καλλιτέχνιδες που ονομαστικά αναφέρουμε πιο κάτω.

Ημέρα διεξαγωγής κεντρικής εκδήλωσης/ παρέλαση

Η ημέρα αυτή σημείωσε εντυπωσιακή αύξηση σε όλα τα μεγέθη: στην πλατεία πέρασαν πάνω από 5000 κόσμου όλη τη μέρα, ενώ την παρέλαση ακολούθησαν 4000 άτομα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Αστυνομίας. Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα ήταν πιο πλούσιο από άλλες χρονιές, ενώ ο Χρήστος Δάντης υπήρξε ο πρώτος ευρέως γνωστός καλλιτέχνης που τραγούδησε στη σκηνή και ευχήθηκε τα καλύτερα από καρδιάς για τους αγώνες μας. Το υπόλοιπο καλλιτεχνικό πρόγραμμα απαρτίστηκε από το Drag Queen Show, που ήταν προσφορά του κλαμπ «Κούκλες» και της Εύας Κουμαριανού, τον drag King Peter Alnighter, και τα συγκροτήματα Berlinbrides και Katrin the Thrill. Τη μουσική επένδυση της ημέρας οφείλουμε στους και στις DJ Sissy Stardust, Irene, Jima, που ήρθε για το Φεστιβάλ από την Κύπρο και τον Muscle K, o οποίος στήριξε το Φεστιβάλ πολλαπλά. Δυστυχώς ο Muscle K (Κωνσταντίνος Καρανάσιος) απεβίωσε στις αρχές του 2009. Φίλε Κωνσταντίνε, καλό σου ταξίδι… Περισσότερες ήταν κι οι οργανώσεις που φιλοξενήθηκαν στην πλατεία κατά την ημέρα της κεντρικής εκδήλωσης. Η παρέλαση χαρακτηρίστηκε από την παρουσία των Glitterbanditz από το Λονδίνο, οι οποίοι, στο πρώτο μεγάλο άρμα σε Φεστιβάλ μας, ξεσήκωσαν το πλήθος. Οι φωτογραφίες με το βρετανικό αυτό συγκρότημα έξω από τη Βουλή, δέσποσαν σε όλα τα ΜΜΕ της επόμενης μέρας.


«Το Athens Pride είναι ακόμα ένα μικρό Pride σε σχέση με το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο επίπεδο, έχει δείξει όμως τη δυναμική του. Το όραμά μας είναι να συνεχίσουμε να χτίζουμε ένα Pride, το οποίο θα είναι αντάξιο μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας και το οποίο θα δυναμώνει τη φωνή της κοινότητάς μας χρόνο με το χρόνο...»

Τα επαπειλούμενα επεισόδια με τους Χρυσαυγίτες στην Ομόνοια έδωσαν κι αυτά το δικό τους στίγμα στην παρέλαση, χωρίς να σταθούν ικανά να μειώσουν το κέφι και την αποφασιστικότητα του μεγάλου όγκου της παρέλασης. Οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι η Αστυνομία πραγματικά περιφρούρησε και προστάτευσε την παρέλασή μας με αποτελεσματικότητα, ενώ παρέμειναν διακριτικά γύρω από το χώρο της πλατείας Κλαυθμώνος σε συνεννόηση με την επιτροπή μέχρι αργά το βράδυ.

Οικονομική Υποστήριξη

Η φετινή οικονομική υποστήριξη χαρακτηρίστηκε κι αυτή από μια μεγάλη ποιοτική αλλαγή. Eίχαμε χορηγό κρατικό φορέα (ΚΕΛΠΝΟ- Υπουργείο Υγείας). Αν και η στοχευμένη στήριξη – ενημέρωση στην κοινότητα εξακολουθεί να είναι ισχνή από πλευράς του ΚΕΛΠΝΟ, η συμβολική κίνηση της οικονομικής στήριξης, μας κάνει να ελπίζουμε σε αλλαγή πορείας του ΚΕΛΠΝΟ. Ευχόμαστε το παράδειγμά του να ακολουθήσουν κι άλλοι φορείς και κυρίως ο Δήμος της Αθήνας. Eίχαμε την πρώτη χορηγία από επιχείρηση, η οποία δεν ήταν του LGBT χώρου. Η Αθηναϊκή Ζυθοποιία έκανε μια μικρή δωρεά μέσα από ένα προϊόν της. Σημαντική οικονομική υποστήριξη έλαβε το Athens Pride και από τις οργανώσεις της κοινότητας, οι οποίες διοργάνωσαν ένα πάρτυ από κοινού και ένα δεύτερο, το οποίο διοργάνωσε η Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας (ΛΟΑ). Και τα δύο έγιναν στον χώρο του Booze. Διάφοροι ανώνυμοι και διάφορες ανώνυμες στήριξαν το θεσμό της κοινότητάς μας με καταθέσεις στον τραπεζικό μας λογαριασμό ή μέσω paypal, αποδεικνύοντας ότι ο θεσμός μας έχει πια πείσει την κοινότητα. Η υποστήριξη αυτή, μαζί με δωρεές σε χρήματα ή σε είδος, καθώς και με τα πάρτυ (βλ. Γ), πλαταίνει τα είδη των οικονομικών υποστηρικτών του Athens Pride, οπλίζοντάς το με αυτοπεποίθηση και σχετική ανεξαρτησία. Ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε και στην Ελισσάβετ Βακαλίδου (Μπέττυ) για τη προσφορά της στο κίνημα γενικά και την περσινή της υποστήριξη. Όπως κάθε χρόνο, το Athens Pride στηρίχτηκε οικονομικά και από το σύνολο των LGBT επιχειρήσεων. Ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε στην εφημερίδα City Uncovered, η οποία χορήγησε τη φιλοξενία των Glitterbanditz, καθώς και στο λ club, Γρανάζι, City Uncovered και την κ. Μαίρη Ψαρουδάκη προσωπικά, που κάλυψαν τα έξοδα του άρματος των Glitterbanditz στην παρέλαση.

Οικονομικά

Ακολουθώντας την παράδοση πάνω στην οποία στήθηκε το Athens Pride, η συνετή οικονομική διαχείριση έφερε και πάλι θετικό ισολογισμό στα οικονομικά μας και αφήνει, μαζί με την πολιτική και ιστορική, και οικονομική παρακαταθήκη στην επόμενη επιτροπή.

Αρνητική Εξαίρεση

Τη διαφορά στο φετινό σκηνικό έκανε και πάλι ο Δήμος της Αθήνας. Δια στόματος του ίδιου του Δήμαρχου κ. Νικήτα Κακλαμάνη, ο Δήμος θεωρεί ότι μας βοηθάει παρέχοντάς μας το χώρο της πλατείας, καθώς και το ρεύμα και το νερό στην πλατεία για την κεντρική εκδήλωση. Ασφαλώς και αρνήθηκε οποιαδήποτε άλλη στήριξη, ηθική ή υλική, όπως το να δώσει την αιγίδα του. Να σημειωθεί ωστόσο ότι η συνεργασία με του υπαλλήλους του Δήμου ήταν όπως πάντα εξαιρετική.

Φωτό αρχείου City Uncovered


08 λυκος Σκόρπιες σκέψεις για μια χαμένη γλώσσα ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ

«… ένα βιβλίο πρέπει να είναι το τσεκούρι για την παγωμένη θάλασσα μέσα μας.» ΦΡΑΝΤΣ ΚΑΦΚΑ

Η

συζήτηση την περασμένη Τετάρτη στον Πολύχρωμο Πλανήτη, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Λύο Καλοβυρνά, Στα πρόθυρα Γραμματικής κλίσης, αφορούσε την γλώσσα: τις ιδιότητες, τα συστατικά, την επικράτειά της, την ικανότητά της να μας διαμορφώνει . ‘Τα όρια του κόσμου μου είναι τα όρια της γλώσσας μου’, σύμφωνα με την γνωστή ρήση του στοχαστή και φιλόσοφου Λούντβιχ Βίτκετνσταϊν. Με αυτό το αξίωμα σαν αφετηρία και με διάθεση ανατρεπτική και σκωπτική, ο μεταφραστής και συγγραφέας Λύο Κ. μίλησε για την επανάσταση των λέξεων, για την κοινωνική τους προέλευση και για τον διακανονιστικό τους ρόλο στις ανθρώπινες σχέσεις. «Θεωρούμε ‘καθωσπρέπει’ και ‘σωστούς’ ορισμένους γλωσσικούς τύπους και σύνταξη που έχουν επιβληθεί από καθαρά ιστορικές συγκυρίες. Φανταστείτε, ας πούμε, πρωτεύουσα της Ελλάδας να μην είχαν υπάρξει πρώτα το Ναύπλιο και μετά η Αθήνα αλλά η Κρήτη ή η Θεσσαλονίκη. Σε μια τέτοια περίπτωση στα επίσημα έγγραφα του κράτους θα βλέπαμε τύπους από εκείνες τις, σήμερα, ‘περιφερειακές’ ιδιολέκτους.» Όσον αφορά τα όρια της γλώσσας, η λογοτεχνία, και ειδικότερα η ποίηση, είναι, βέβαια, οι τέχνες που πολεμούν συνέχεια για να προεκτείνουν τα όρια εκείνου που μπορεί να ειπωθεί, για να δελεάσουν ή και να σύρουν εκόν άκον «το άρρητο» μέσα στην επικράτεια της γλώσσας. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα μέτωπα όπου η γλώσσα αποδεικνύεται μια ύλη πλαστική και ευμετάβλητη, της οποίας τα συστατικά, οι λέξεις, έχουν μια δική τους ζωή (και άρα γέννηση και θάνατο!). Μέτωπα, επίσης, όπου οι σχέσεις που συνάπτουν μεταξύ τους οι λέξεις, δεν είναι και οι πλέον ορθόδοξες. Πάρτε για παράδειγμα την λέξη «διαστημάνθρωπος»: οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν την λέξη «αστροναύτης» («astronaut»), η πρώην Σοβιετική Ένωση την λέξη «κοσμοναύτης («cosmonaut») και τώρα, από το 2003, έχει υπεισέλθει ένας καινούργιος όρος στην διαστημική ορολογία, το «taikonaut» (προερχόμενο από το Κινεζικό»taikong,» που σημαίνει «διάστημα»), και ο οποίος σημαίνει τον Κινέζο διαστημάνθρωπο. Καθώς η εθνική ισχύς μιας χώρας μεγαλώνει, ή καθώς συγκεντρώνει επάνω της περισσότερη προσοχή, γίνεται πιθανότερο κάποιοι από τους γλωσσικούς όρους της να μετακληθούν για ενεργή υπηρεσία σε χώρες με διαφορετική γλώσσα. Άλλο παράδειγμα. Ο Τάκης, γιος ενός φιλικού ζευγαριού, τρεισήμισι χρονών και πανέξυπνος, δεν χορταίνει να μαθαίνει λέξεις, κάθε μέρα τρεις και τέσσερις και παραπάνω. Ένα βράδυ, έξω φρενών με τον μπαμπά του για κάποιο λόγο, άρχισε να τον λούζει χρησιμοποιώντας ό,τι πιο αποτελεσματικό διέθετε, τις καινούργιες του λέξεις εκείνης της ημέρας : «Πετσέτα! Παπούτσι! Φαράσι!» ωρυόταν ο μικρός, καταφέρνοντας να κάνει τον μπαμπά του να κοκκινίσει από αμηχανία και μεταμέλεια. Άλλο παιδί, η εξάχρονη Ρόζα, επίσης πανέξυπνη και τρομερά ανυπόμονη να μεγαλώσει, στην μαμά της: - Μαμά, μήπως δεν είμαι άνθρωπος; - Και γιατί να μην είσαι άνθρωπος καλή μου; - Ε, να, γιατί όλο μεγαλώνω και μεγαλώνω και πουθενά δεν πάω. Μήπως, λέω, είμαι δέντρο! Το βιβλίο, τέλος, που διαβάζω αυτές τις μέρες, το Παιχνίδι με τις λέξεις, της δαιμόνιας Τζέννυ Έρπενμπεκ (εκδ. Ίνδικτος) είναι μια ενορχηστρωμένη αναπαραγωγή του λόγου μιας ηλικίας (της παιδικής) που δεν πολυσκοτίζεται για τους συμβατικούς διαχωρισμούς ανάμεσα στην πραγματικότητα και την φαντασία, στο υποκείμενο και το αντικείμενο, στο παρελθόν και στο μέλλον. Ή, μάλλον, προσπαθεί με μεθοδικότητα, αν όχι και με πείσμα, να συλλάβει/ συλλαβίσει εκ νέου αυτούς τους διαχωρισμούς με όρους που άπτονται της εμπειρίας της. «… Από δω πέρασε ένα πουλί, λέει ο πατέρας μου, έχει σκύψει δίπλα μου με λυγισμένα πόδια και δείχνει μια δυο γρατζουνιές που μοιάζουνε μ’ αστέρια πάνω στο σκούρο χρώμα στην άκρη του κήπου μας, στη σκιά κάτω απ’ τα δέντρα, εκεί που δεν βγαίνει χορτάρι. Έχω δυο πουλάκια μες τα καλαθάκια, έφυγε το ένα, έφυγε και τ’ άλλο, ήρθε το ένα, ήρθε και το άλλο. Τι είναι ίχνος, ρωτάω τον πατέρα μου. Κάτι που δεν μπορεί να είναι σύμπτωση, απαντάει ο πατέρας μου. Ναι, αλλά τότε πρέπει, λέω εγώ, προτού μάθει κάποιος τι δεν μπορεί να είναι σύμπτωση να μάθει όλα τ’ άλλα. Μάλλον, λέει ο πατέρας μου. Και τι γίνεται τότε με το διπλό χρόνο, ρωτάω εγώ, που έχει ένα τέτοιο ίχνος. Ποιο διπλό χρόνο, λέει ο πατέρας μου. Ο χρόνος λέω εγώ, που πέρασε το πουλί, και ο δεύτερος χρόνος που το μαθαίνουμε εμείς, ανάμεσά τους το ίχνος είναι κάτι σαν γέφυρα. Ίσως λέει ο πατέρας μου. Ναι, αλλά άμα κάποιος είναι τελικά τόσο μεγάλος που μπορεί να ξεχωρίζει τη σύμπτωση απ’ όλα τ’ άλλα, είναι πάλι και πολύ βαρύς για να περάσει πάνω απ’ τη γέφυρα. Όχι, λέει ο πατέρας μου, αυτό είν’ ανοησία, και μ’ ένα ξυλαράκι κάνει δίπλα στις γρατζουνιές που μοιάζουνε μ’ αστέρια γρατζουνιές που μοιάζουνε μ’ αστέρια.» Ξαναδιαβάζοντας αυτό το απόσπασμα αντιλαμβάνομαι για πρώτη φορά και το εξής: ο λόγος που με ευφραίνει τόσο η παιδική λογική της Έρπενμπεκ, διεισδυτική αλλά και απείρως δεκτική στα φαινόμενα, είναι γιατί πρόκειται και για μια υπεράσπιση εκείνου του απροκατάληπτου και δημιουργικού τρόπου σκέψης (βλ. λόγου) των παιδιών τον οποίο, σαν χαμένο παράδεισο, προσπαθώ και εγώ να ξανακερδίσω για μένα τον ίδιο.

φλασια Σπίτια αντοχής ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΒΛΑΜΗ

Σε αυτά τα σπίτια εργάζονται εκείνες-οι που όλες-οι πιστεύουμε ότι μπορούμε να τις πούμε τι να (μην) κάνουν. Οι ίδιες αποφάσισαν για διάφορους λόγους που δεν είναι της παρούσης να εργάζονται στο σεξ.

Ε

μείς οι άμεμπτες-οι για λόγους που αφορούν τη δική μας μιζέρια, φτώχια και ανούσια ηθική απαγορεύουμε σε αυτές να εργαστούν. Το δικαίωμα όλων, αυτό της αυτοδιάθεσης και της πρόσβασης στην εργασία μας διαφεύγει. Ο συνήθης ισχυρισμός μας είναι ότι δεν είναι δυνατόν να διαλέγουν το συγκεκριμένο επάγγελμα κι ότι αναγκάζονται σε αυτό είτε με άμεση βία είτε από τις δομές των κρατών. Ο εξαναγκασμός σε οτιδήποτε, δεν χωρά πουθενά και είναι καταδικαστέος. Οι δυο βασικές συγκρουόμενες απόψεις είναι ο εξαναγκασμός σε σεξουαλική εργασία και από την άλλη η ανάγκη ύπαρξης του επαγγέλματος για εκείνους που δεν έχουν ή δεν μπορούν να έχουν συντρόφισσα. Πχ. ηλικιωμένοι, πολύ νέοι, ανάπηροι. Εννοείται ότι το σεξ δεν σχετίζεται με τις γυναίκες, γιατί αυτές δεν κάνουν σεξ, μόνο δέχονται το αντρικό σεξ και αναπαράγουν παιδιά. Η ευχαρίστηση και πολύ περισσότερο ο οργασμός είναι άγνωστη λέξη για τις περισσότερες. Γι’ αυτό δεν υπάρχουν σπίτια για την ικανοποίηση των γυναικών. Όταν σε μια παρέα ρωτιέται κάποιος αν επισκέπτεται τα σπίτια η απάντηση είναι ένα μασημένο: « Μμμ ναι, όταν ήμουν μικρός μια δυο φορές». Όμως οι έρευνες λένε πως ένας στους δύο ενεργούς σεξουαλικά κατοίκους αυτής της χώρας είναι σταθεροί πελάτες των σπιτιών. Η πραγματικότητα είναι ότι το πληρωμένο σεξ αφθονεί τόσο που οι τιμές είναι εξευτελιστικές και μπορούμε να έχουμε σεξ με την καλύτερη κυρία. Με αυτά κι άλλα πολλοί νοιώθουν νέοι, ντούροι και παίρνουν διαζύγιο από τις εδώ και 30 χρόνια συζύγους τους. Το σπορ νόμιμα ή όχι ασκείται. Το θέμα είναι να πάψουμε εμείς να έχουμε αρνητικό λόγο για δικαιώματα που αναγνωρίζουμε πρώτα στις εαυτές μας. Ας έχουμε κατά νου ότι αν θέταμε σε δημόσιο διάλογο την επιλογή της συντρόφισσάς μας ή τις σεξουαλικές μας πρακτικές, δεν θα ήμασταν σίγουρα αποδεκτές ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό προσανατολισμό μας. Θέτοντας σε παρανομία τις εργαζόμενες-ους στο σεξ υποστηρίζουμε το υπάρχον και συνεχώς αναπτυσσόμενο σύστημα εκμετάλλευσης. Αφήνουμε στα χέρια της αστυνομίας, του δήμου, των δικαστών, των προστατών, και των δικηγορίνων-ων την διαπραγμάτευση της «παρανομίας» η οποία λύεται πολύ γρήγορα αλλά ακριβοπληρώνεται. Κι επειδή το χρήμα είναι με ουρά, τις διατηρούν σε αυτή την ανόητη συνθήκη παρανομίας με το νόμο 2734/1999. Όπου ξεκίνησε για να δημιουργήσει την λειτουργία των σπιτιών όμως οι όροι και οι προϋποθέσεις είναι αποτρεπτικές, θέτοντας εκτός νόμου ακόμη και εκείνες που ως τώρα είχαν νόμιμο σπίτι. Η παρανομία τις καθιστά φτωχότερες, ανίκανες ή αμελείς για υγειονομικές εξετάσεις, ανίσχυρες στην χρήση προφυλακτικού, ανασφάλιστες, θύματα εκμετάλλευσης στα ενοικιοστάσια, στην παροχή υπηρεσιών και χωρίς σύνταξη. Ας σταματήσουμε να δίνουμε την ευχέρεια σε κάθε τυχάρπαστο με τα όποια απωθημένα να βιαιοπραγεί στις εργαζόμενες στο σεξ και αυτές όντας «παράνομες» να μην μπορούν ούτε την αστυνομία να καλέσουν για βοήθεια. Ας μην επιτείνουμε την εξαθλίωση και την απαξία που ήδη εισπράττουν.


λεμε τωρα...

εικαστικα 09

Η μοναξιά των γυναικών

Εντοπίζοντας το Αχανές Tarek Al-Ghoussein στις Kalfayan Galleries

ΓΡΑΦΕΙ Η ΒΙΛΜΑ ΜΗΤΣΕΛΗ

Η μοναξιά: γένους θηλυκού. Σε απομονώνω: ενεργητικό ρήμα ετεροφυλόφιλης κλίσης. Ετεροφυλόφιλες και λεσβίες μόνες, λεσβιακά ζευγάρια, είναι οι λιγότερο καλεσμένες στα γιορτινά δείπνα. Αλλά και η καθημερινότητα δεν τυπώνει συχνά προσκλήσεις. Της λείπουν τα τυπογραφικά στοιχεία της εγγύτητας. Τρομάζει το κοντά!

Η

λιόλουστο πρωινό! Ταξιδεύω προς Βορρά, βορά των χριστουγεννιάτικων θηρίων. Συγγενείς απόμακροι, ψυχαναγκαστικά γεύματα, ανείπωτες ιστορίες και η γαλοπούλα στη μέση. Γεμιστή με σπυρωτές φαντασιώσεις και σταφιδωτά ψέματα. Ξηρό κρασί συνοδεύει τη <<σκασμένη σαν έρημο >> επικοινωνία μας. Θα μου πεις τώρα, γιατί συν-εστιαζόμαστε; Γιατί όπως λέει και ο βιβλικός μου φίλος Yalom ,μην αφαιρείς την ψευδαίσθηση από καμία και κανέναν, όταν δεν έχεις να την αντικαταστήσεις με κάτι καλύτερο και όταν η απουσία της δημιουργεί περισσότερα προβλήματα, από ό,τι η ύπαρξή της. Να δύο ουσιαστικοί λόγοι για να ανατρέψουμε την πατριαρχική και ετεροφυλόφιλη κοινωνία μας! Έχουμε έτοιμη την ψευδαίσθηση μιας άλλης ευτυχίας! Με αιφνιδιάζει όμως κι η άλλη μου εαυτή: κι εδώ στην Αθήνα τι θα έκανες; Εδώ αλλάζει. Βόλτες, θέατρο, σινεμά, καφεδάκι με τις φίλες. Ποιές φίλες-ους δηλαδή; Που σχεδόν όλες-οι είναι με τις αρχικές τους οικογένειες, γύρω από ένα καζάνι φαγητών που σιγοβράζει. Τρώμε όμως από αυτό. Και με βουλιμία! Μοναξιά. Μον(αδική)-αξία. Χαράζει εσωτερικούς δρόμους και ανακαλύπτει μονοπάτια, λένε. Ηδονίζει η στιγμή της εσωτερικής πληρότητας και της αυτοσυνύπαρξης. Ιδανική φόρμα ευτυχίας. Κάποιες μέρες όμως, δε φτάνει η φόρμα αυτή. Υπερχειλίζει η αίσθηση της απομόνωσης! Της κοινωνικής μοναξιάς των γυναικών! (υπάρχει και η ιστορική μοναξιά των γυναικών, αλλά θα το δούμε άλλη στιγμή). Και κυρίως στις γιορτινές μέρες και στις ομαδικές συνευρέσεις. Ετεροφυλόφιλη και λεσβία που δεν είναι σε σχέση, δεν την καλούν εύκολα ετερό ζευγάρια, ούτε συγγενείς και γείτονες. Σε τουριστικό πρακτορείο για ομαδικές εκδρομές, ναι, υπάρχει θέση! Λεσβίες που είναι σε σχέση, βιώνουν μία σχάση. Ετερό ζευγάρια πρέπει να μεθύσουν για να τις καλέσουν. Λεσβία μόνη, δεν τις καλεί γιατί κάτι βγάζουν λένε τα ζευγάρια και της υπενθυμίζουν τη δική της ερημιά. Γονείς και συγγενείς πολύ σπάνια θα τις προσκαλέσουν, σαν ζευγάρι. Άλλωστε είναι μόνες γυναίκες (χωρίς την παρουσία άνδρα),οπότε και μόνες θα καλεστούν. Τι μένει λοιπόν; Μία άφατη αίσθηση απερήμωσης. Πρόσκληση δεν λαμβάνεις συχνά. Για να σε καλέσει η άλλη-ος, πρέπει να έχει περίσσευμα. Διαθεσιμότητα. Δοτικότητα. Ακοή. Βλέμμα. Περιέργεια. Κέφι. Πόνο. ΠΡΟΣΩΠΟ.

Η εφημερίδα διανέμεται δωρεάν σε ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ και σε άλλα 100 σημεία της Αθήνας. Διανέμεται επίσης σε: Θεσσαλονίκη//Λάρισα //Πάτρα//Βόλο Σέριφο//Σύρο//Λέσβο//Μύκονο

ΓΡΑΦΕΙ Η ANDREA GILBERT

Τ

ο ότι η εικαστική αναζήτηση του διεθνώς αναγνωρισμένου φωτογράφου Tarek Al-Ghoussein καταπιάνεται με τον προσδιορισμό της ταυτότητας και την οριοθέτηση του τόπου δεν εκπλήσσει. Είναι Παλαιστίνιος, όμως δεν έχει ζήσει ποτέ στον τόπο καταγωγής του. Γεννημένος στο Κουβέιτ, έφυγε μικρό παιδάκι στην Αμερική οπού μεγάλωσε και σπούδασε. Τώρα ζει και εργάζεται στη Sharjah (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) οπού από το 1998 διδάσκει φωτογραφία στην Σχολή Αρχιτεκτονικής και Ντιζάιν του Αμερικάνικου Πανεπιστήμιου. Στην πλούσια και πραγματικά συναρπαστική ατομική έκθεσή του (δυστυχώς, η γκαλερί δεν είχε να παραχωρήσει ανάλογα πλούσιο φωτογραφικό υλικό να συνοδεύει το άρθρο μου) παρουσιάζει νέα και παλαιότερα έργα από την σειρά “Self Portraits” – ένας τίτλος υπαινικτικός. Παρότι ο ίδιος ο Al-Ghoussein είναι πάντα «ο εικονιζόμενος», εκείνος όμως που απεικονίζεται είναι ο “Everyman,” ένας σύγχρονος οικουμενικός εξερευνητής του εξωτερικού και εσωτερικού Εαυτού. Απρόσωπος, είναι στην ουσία μια μαύρη σιλουέτα, που όντως βρίσκεται στο τοπίο της εικόνας, αλλά πολύ συχνά μοιάζει ξεκομμένος από – άρα ξένος με – αυτό. Στις πιο παλιές εικόνες της σειράς, είχε ντυθεί «τρομοκράτης», το κεφαλή του τυλιγμένο με τον χαρακτηριστικό παλαιστινιακό μαντίλι. Η ασυνόδευτη φιγούρα προβάλλεται σε φόντο βιομηχανικό (φορτηγό πλοίο, στιβαρισμένους ογκόλιθους, κλπ), μοιάζοντας περισσότερο μοναχική και χαμένη, παρά απειλητική. Αυτές οι εικόνες μπορούν να γοητεύουν λόγο της μάλλον εύκολης και οικείας ανάγνωσης. Ωστόσο σε αυτές, ο θεατής παραμένει παρατηρητής. Αντιθέτως, τα επόμενα έργα του (από την “C-Series”) είναι λιγότερο αφηγηματικά, περισσότερο αινιγματικά και μας ανοίγουν έναν χώρο, στον οποίο μπορούμε νοητικά να εισχωρήσουμε, να νιώσουμε και να κατανοήσουμε με τρόπο προσωπικό. Ο Al-Ghoussein φωτογραφίζει την έρημο, το αχανές τοπίο που παραδοσιακά – από τους Δυτικούς τουλάχιστον – ταυτιζόταν και αποδιδόταν με ρομαντικούς συνειρμούς. Βέβαια, ο φακός του δεν μας στερεί την ασύλληπτη ομορφιά του τοπίου, αλλά αντί για τις στερεότυπες σκηνές, η απέραντη αμμουδιά σημαδεύεται με στοιχεία κάποιας σύγχρονης κατάληψης. Κατασκευές εξίσου προσωρινές παραπέμπουν σε τείχους, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, καταυλισμούς ή ό,τι έρχεται στο νου. Επίτηδες τα αφήνει ατέλειωτα, ασαφή. Ο άνθρωπος (ο ίδιος ο καλλιτέχνης εδώ), συχνά μικροσκοπικός σε αντιπαράθεση με το μεγαλειώδες τοπίο και πάντα σιωπηλός, είναι ο ταξιδιώτης, ο εξερευνητής, ο κατάσκοπος, ο ανακριτής. Και στα πιο πρόσφατα έργα απουσιάζει εντελώς, αφήνοντας ωστόσο τα ίχνη του σε έργα (καλά ή κακά) στην γη. Πέρα από την εικονογραφία και την θεματολογία του – ή μάλλον πριν από αυτήν – οφείλω να σχολιάσω την εξαιρετική εικαστική και τεχνική αξία του έργου του Al-Ghoussein. Μονταρισμένες σε αλουμίνιο, οι εκτυπώσεις Lamda αποδίδουν τα χρώματα, τα περιγράμματα, την υφή και την όλη ατμόσφαιρα με μια λεπτότητα που, αν δεν το ξέρεις, μπορείς να τις πάρεις για ζωγραφική. Και όλα αυτά τα κατορθώνει δίχως να καταφεύγει σε ψηφιακή επεξεργασία. Οφείλεται, μου είπε με υπερβολική μετριοφροσύνη, στην ποιότητα του φωτός, στην μηχανή που χρησιμοποιεί και στις εκατοντάδες λήψεις που τραβάει μέχρι να πετύχει την κατάλληλη. Μην χάσετε αυτή την έκθεση! Μέχρι 21/02/2009 Kalfayan Galleries, Χάριτος 11, Κολωνάκι ΤΡ – ΠΑ 10.00-20.00, ΔΕ & ΣΑ 10.00-15.00

Χωρίς τίτλο, 3 “C-Series” εκτύπωση Lamda σε αλουμίνιο


10 θεατρο/tv

σινεμα/dvd

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΗΣ ΜΠΙΤΣΙΟΣ

ΓΡΑΦΕΙ O ΚΩΣΤΗΣ ΜΠΙΤΣΙΟΣ

γυμνή αλήθεια***

THE WRESTLER***

Η

θεατρική ομάδα του σκηνοθέτη Λάμπρου Γιώτη για πρώτη φορά ανεβάζει μία παράσταση βασισμένη σε κείμενο. Το συγκεκριμένο έργο έχει προκύψει από τις προσωπικές εμπειρίες των τεσσάρων ηθοποιών. Εμπειρίες που προέρχονται από επώδυνες οικογενειακές καταστάσεις, προσωπικές σχέσεις ή επαγγελματική πορεία. Αυτό το γεγονός καθιστά το έργο μία ψυχοθεραπεία για τους ίδιους τους ηθοποιούς (Χρήστο Θεοχαρόπουλο, Αντώνη Ιορδάνου, Βέρα Λάρδη, και Δημήτρη Μπέγιογλου, ο οποίος εμπνέεται από την βραδινή αναζήτηση σεξουαλικής εκτόνωσης στα γκέι κλαμπ), αλλά και μία ξεχωριστή εμπειρία για τους θεατές που ανακαλύπτουν κοινά βιώματα σε αυτά που ακούν και βλέπουν. Αν εξαιρέσω κάποια σκηνή που το κείμενο κάνει «κοιλιά» και το νόημα θαμπώνει, η αφοσίωση του θιάσου σε αποζημιώνει. Βοηθός σκηνοθέτη: Κλαίρη Χριστοπούλου. Σκηνικά: Ά. Δημητρολοπούλου. Μουσική: Κ. Ελοσίτου, Γ. Παπαθανασίου. Χορογραφίες: Στ. Κρούσκα. ***«ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ» DEVISED THEATRE, STUDIO ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ (Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια, τηλ.: 210-6453330). Παραστάσεις: Τετ., Πέμ., Παρ., Σάβ., Κυρ. στις 21:30. Τιμές εισιτηρίων: 15€. Διάρκεια: 90’ λεπτά. Μέχρι 15/2.

ποτέ μην πας από τις σκάλες***

Έ

νας άνθρωπος εξαφανίζεται χωρίς κανένα προφανή λόγο κάπου ανάμεσα στον 24ο και τον 26ο όροφο ενός κτηρίου. Ένας παράξενος ντετέκτιβ, που έχει μανία με τις συμπτώσεις και αναλαμβάνει μόνο «αλλόκοτες» υποθέσεις, αρχίζει μια έρευνα που θα τον οδηγήσει σε απρόσμενες συναντήσεις. Σκηνοθεσία – Δραματουργική σύνθεση: Όλγα Ποζέλη. Σύνθεση κειμένων: Γιώργος Τζεδόπουλος. Σκηνικά – κοστούμια: Κωστής Δάβαρης. Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη. Παίζουν: Δημήτρης Βέργαδος, Γιώργος Κρήτος, Λάμπρος Παπαγεωργίου, Όλγα Ποζέλη, Στέβη Φόρτωμα.

«ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΠΑΣ ΑΠ’ ΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ» DEVISED THEATRE, ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΓΩ (Ελευσινίων 15, στάση

Μετρό Μεταξουργείο, τηλ.: 210-5201684). Παραστάσεις: Τετ., Πέμ., Παρ., Σάβ. στις 21:30. Κυρ. στις 22:30. Τιμές εισιτηρίων: 20€ (φοιτητικό 12€), ατέλειες (σε ηθοποιούς, σπουδαστές δραματικών σχολών, τμήματα θεατρικών σπουδών Πανεπιστημίων). Διάρκεια: 75’ λεπτά. Μέχρι 22/2.

Tv Παρασκευή 13/02, 23:00 ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΔΕΜΕΝΕΣ*** (BOUND)

Δραματική περιπέτεια αμερικανικής παραγωγής 1996. Σενάριο-Σκηνοθεσία: Λάρι & Άντι Γουατσόφσκι. Παίζουν: Μεγκ Τίλι, Τζίνα Γκέρσον, Tζο Παντολιάνο, Κρις Μελόνι. Η Κόρκι, μια πρώην κατάδικος που εργάζεται ως υδραυλικός, γνωρίζεται με τον Σίζαρ, που ξεπλένει χρήματα για λογαριασμό της Μαφίας, και την κοπέλα του, Βάιολετ. Οι δύο γυναίκες ερωτεύονται και αποφασίζουν να κλέψουν δύο εκατομμύρια δολάρια από τον Σίζαρ, προτού αυτός τα παραδώσει στη Μαφία. Έτσι, στήνουν παγίδα στον Σίζαρ, ο οποίος, για κακή τους τύχη, δεν αντιδρά όπως οι δύο γυναίκες είχαν προβλέψει...

Τ

ο φιλμ του σκηνοθέτη Ντάρεν Αρονόφσκι παρακολουθεί την καθημερινότητα ενός ξεπεσμένου θρύλου της αμερικανικής πάλης (:κατς). Ο Ράντι «Κριός» Ρόμπινσον (το άλτερ έγκο του πρωταγωνιστή Μίκυ Ρουρκ) μένει μόνος σε τροχόσπιτο, φέροντας όλα τα σημάδια της ζωής του στο σώμα του. Μία καρδιακή προσβολή τον φέρνει αντιμέτωπο με το παρελθόν του και ενώπιον αποφάσεων για το μέλλον του. Θα έχει την ευκαιρία μίας ρεβάνς; Το φιλμ φαίνεται να αποτελεί την «επιστροφή» του ηθοποιού Ρουρκ, που μετά από επιτυχίες στα ’80’ς, βυθίστηκε, ύστερα από αποτυχημένες επαγγελματικές επιλογές και μία επεισοδιακή προσωπική ζωή, στην καλλιτεχνική ανυπαρξία και τις καταχρήσεις. Η καριέρα του στο μποξ, τον ανάγκασε σε χειρουργικές επεμβάσεις στο πρόσωπό του. Η οσκαρούχα Μαρίζα Τομέι («Κάσιντι») είναι υποψήφια και φέτος, όπως και το 2001. Η κινηματογραφική κόρη του Ρουρκ είναι η Ίβαν Ρέιτσελ Γουντ του «Thirteen».

Oscar-Trivia: 8 οι υποψηφιότητες του «Milk». Υποψήφιο το ζεύγος Μπρα-

ντζελίνα. Το ρεκόρ υποψηφιοτήτων (15) για γυναίκα κατακτά η Μέριλ Στριπ. Ως α’ ρόλου η συμμετοχή της Κέιτ Γουίνσλετ στα «Σφραγισμένη Χείλη» (οι Σφαίρες τον χαρακτήρισαν β’). Σας τα είχα πει για τον Χιθ Λέτζερ («Σκοτεινός Ιππότης») και για την υποψηφιότητα της Αντζελίνα. Οι 5 υποψήφιες ταινίες έχουν και τους σκηνοθέτες τους επίσης υπ0ψήφιους. 4 ρόλοι για Όσκαρ το φιλμ «Doubt». Καμμία υποψήφια ιταλική ταινία. Θαυμαστής του δικού μας Vangelis ο συνθέτης του «Slumdog Millionaire» Α. Ρ. Ράχμαν. Υποψήφιος για την μουσική του «Μπέντζαμιν Μπάτον» ο Αλεξάντρ Ντεσπλά, που έχει ελληνίδα μάνα. Για 8η φορά υποψήφιος ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ για την μουσική του «Defiance», με πιο δυνατή υποψηφιότητα την πρώτη του (: «Ο Πρίγκηπας της παλίρροιας»).

Dvd ΓΟΥΟΛ – Υ/WALL-E (2 DVD Discs)

Το ρομπότ ΓΟΥΟΛ-Υ ζει μόνο για εκατοντάδες χρόνια πάνω στη Γη, εκτελώντας το έργο για το οποίο σχεδιάστηκε από τους ανθρώπους. Τακτοποιεί δηλαδή τα σκουπίδια, καθαρίζοντας τον πλανήτη. Μια μέρα όμως συναντά την Εύα, η οποία επισκέπτεται τη Γη. Έξυπνη η χρήση της φωνής της Σιγκούρνι Γουίβερ, που στο συλλογικό ασυνείδητο έχει συνδυαστεί με την επιστημονική φαντασία. Ο σκηνοθέτης Άντριου Στάντον μοντάρισε πραγματικό οπτικό υλικό από το μιούζικαλ με την Μπάρμπρα Στράισαντ «Hello Dolly», τη μοναδική βιντεοκασέτα που έχει στη συλλογή του το ρομπότ, και βλέπει συνέχεια την μπαλάντα «It only takes a moment» και το «Put on your Sunday clothes».

Αριστούργημα*****, Πολύ καλό****, Καλό***, Ενδιαφέρον**, Μέτριο*, Κακό


LGBT guide 12

city of athens

to Drink for Coffee

Big Bar Falesias 12, Votanikos TEL: 6946282845 www.bigbarathens.gr

Blue Train Konstantinoupoleos 84, Gazi TEL: 2103460667 Fantaseed Triptolemou 8, Gazi Mirovolos (Metaxourgeio station / use red metro line) Giatrakou 12, Metaxourgeio TEL: 2105228806

Mayo Persefonis 33, Gazi TEL: 2103423066 Onar Estin Ellasidon 2 & Pireos, Gazi

Taxidi Bar Zagreos 23 & Konstantinoupoleos 46, Gazi

Gazi area use blue metro line: Keramikos station

Micraasia Lounge Konstantinoupoleos 70, Gazi TEL: 6945465449

Higgs coffee, tea, food, drink (Omonia station / use red metro line) Eupolidos 4, Pl. Kotzia,

El Cielo (taratsa) summer Konstantinoupoleos 84, Gazi TEL: 2103460667 Gazi area use blue metro line: Keramikos station

to Eat Mamacaâ&#x20AC;&#x2122;s Persefonis 41, Gazi TEL: 2103464984

Koukles Zan Moreas 32, Singrou, Koukaki TEL: 2109248989

Kanela Konstantinoupoleos 70, Gazi TEL: 2103476320

Polychromo Lembesi 12, Makrigianni TEL: 2109241574

Prosopa Konstantinoupoleos 84, Gazi TEL: 2103413433 Gazi area use blue metro line: Keramikos station

Trap S. Donda 10 & Singrou 35, Koukaki TEL: 2109222248 Granazi bar Lempesi 20 & Kallirois avenue TEL: 2109244185 www.granazi.gr

Sappho Megalou Alexandrou 35, Metaxourgeio TEL: 2105236447 Myrovolos Giatrakou 12, Metaxourgeio TEL: 2105228806 Metaxurgio use red metro line: Metaxurgio station

Makrigiani use red metro line: Metaxurgio station

to Chat Cafe 4U Ipokratous 44, Exarchia TEL: 2103611981 www.cafe4u.gr Enidrio Singrou 13, Makrigianni www.enydrio.gr TEL: 2109212396

www.lesbian.gr

top greek lesbian site

www.gayathens.gr greek gay site

www.gaygreece.gr greek gay site

Pieros Trikorfon 10 & Alitsis, Victoria Sq. Sammis Filis 34, Victoria Sq. TEL: 2108822134 Test Me Pipinou 64, Victoria Sq. TEL: 2108226029 Fantastico Aristotelous 37, Victoria sq. TEL: 2108819720 Viktoria use green metro line: Viktoria station

City Uncovered the queer newspaper

Zaimi 45 / Exarhia / Athens 0030 2103830784 0030 6942913972 cityuncovered.blogspot.com


to Dance

Sex shops

Fou Club Keleou 8, Gazi TEL: 210 3466 800

Erotica Center Kapodistriou 44, Vathis Sq., Athens TEL: 2105230804

Kazarma Konstantinoupoleos 84, Gazi TEL: 210 3460 667

Lotus DVD P.O Box 28025, 11402, Gizi TEL: 8011175276 www.lotusdvd.gr

Noiz Konstantinoupoleos 70, Gazi TEL: 210 3424 771 S-Cape Megalou Alexandrou 139, Gazi TEL: 210 3411 003

Extreme Agiou Konstantinou 57, Omonia TEL: 2105240300 - 2105243666 www.sexhouse.gr

Sodade Triptolemou 10, Gazi TEL: 210 3468 657

Pink Visual Liosion 68, Stathmos Larisis TEL: 6972277963 www.pinkvisual.gr

Moe Keleou 1-5, Gazi

Videoplanet Stadiou 61, Athens (Center)

Gazi area use blue metro line: Keramikos station Lamda Club Lembesi 15 & Singrou TEL: 210 9224 202 www.lamdaclub.gr Makrigiani area use red metro line: Akropoli station

Limanakia, Limni Vouliagmenis Bus No. E22 from Sina str. & Panepistimiou Ribas Bus No. E22 from Sina str. & Panepistimiou Orfeos Str. Votanikos Agias Annis Votanikos Pedion Areos, Areos Park, Alexandras Av. Zappion Park, Center, Sintagma

Emporio Video Socratus 39, 1st floor TEL: 6946282840 Patision 24, 1st floor TEL: 6946282841 Filis 100, Victoria TEL: 6946282844 Kifisou 100 eisodos KTEL TEL: 6946282842 Fc_uk Keleou 3 TEL: 2103474852 fcukhouse.blogspot.com

National Gardens, Center

To relax

Amalias Av. (toilets)

Alexander sauna Meg. Alexandrou 134 & Iera Odos, Gazi - Athens TEL: 2106980282 / 6936959134 www.alexandersauna.gr

Rubber Rise-Rubber Productions Spiridonos Trikoupi 22, Exarchia

www.gayworld.gr greek gay site

Flex Gym Visis & Poliklitu 6, Monastiraki TEL: 2103210539

Colorful Planet

lgbt publications & bookstore

www.avmag.gr

greek gay site of Antivirus mag

www.10percent.gr greek gay online magazine

teens & twinks

party

X-Pleasure Lazaraki 4 & Papandreou, Glifada TEL: 2108980195 www.xpleasure.eu

Vassilissis Olgas Av.

Leather shop

soon available in free distribution

Videorama Em. Benaki 1, Athens (Center) Silverstar Klisthenous 7, Omonia TEL: 2105225311

Hotline Panepistimiou 64, Athens (Center) TEL: 2103820660

to Cruise

gay and lesbian guide for Athens

Antoniadu 6 / Pedion Areos /Athens 0030 2108826600 www.colorfulplanet.com

Μ. Αλεξάνδρου 134 & Ι. Οδός

www.alexandersauna.gr

Γκάζι

Αθήνα

info@alexandersauna.gr


μουσικη

εξοδος 11

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΙΚΟΥ

MUSIC BLAH BLOG

Δ

Φέρε πίσω το βραβείο!

ε θα ‘θελα να ήμουν στη θέση της. Να σου δίνουν βραβείο και μετά να στο παίρνουν πίσω; Για την Katy Perry μιλάω, που στα βραβεία του NRJ της απένειμαν το βραβείο καλύτερου διεθνούς τραγουδιού, για να ανακοινώσουν αργότερα ότι είχε γίνει λάθος στον φάκελο και το βραβείο έπρεπε να επιστραφεί για να δοθεί στην Rihanna. Με αυτό το ευτράπελο ανοίγουμε για φέτος την περίοδο των βραβείων, καθώς μέσα στον Φεβρουάριο έχουμε πρώτα και σημαντικότερα τα Grammy στις 8 – που είδαμε και στο προηγούμενο blogάκι – και τα Brit Awards στις 18, με παρουσιάστρια την Kylie Minogue παρακαλώ. Οι δικές μας οι απονομές αργούν ακόμα. Τώρα, για το επόμενο διάστημα, αγαπάμε ξανά Κωνσταντίνο Βήτα για τον τρόπο που «ροκάρει» στον Σταυρό του Νότου, και παραδινόμαστε στον αιώνιο έρωτα που λέγεται δεκαετία του ’80. Γαργαλιστικές λεπτομέρειες... δίπλα. από 7/2 (Σαβ-Κυρ-Δευ), Gazarte, ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ – ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΡΚΟΛΗΣ (Έναρξη: Σάββατα 22:00, Κυριακές & Δευτέρες 20:30, Είσοδος 25 – 45€) 7/2, Fuzz, TRANSGLOBAL UNDERGROUND (Έναρξη 21:30, Είσοδος 35€, Προπώληση 30€) 9, 10, 16 & 17/2, Σταυρός Του Νότου, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β��ΤΑ (Έναρξη 22:00) 14/2, Κλειστό Ο.Α.Κ.Α., ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Έναρξη 20:30, Είσοδος 20 & 25€)

καθιερωμένες προτάσεις LGBT Κάθε Τετάρτη @ micraasia, Κωνσταντινουπόλεως 70, Γκάζι

Γυναικεία μουσικά βήματα με dj την Lady E σε ήχους από ethnic μέχρι electro. Απολαύστε το ποτό σας μετά τις 22.00 το βράδυ, στην τιμή των 8€.

Κάθε Πέμπτη @ Ταξίδι bar, Ζαγρέως 23 & Κωνσταντινουπόλεως 46, Γκάζι

Ζωντανό πρόγραμμα με τη Λιάνα και τη Σοφία σε εύστοχες ενορχηστρώσεις και με καλές φωνές που μας κρατούν συντροφιά από τον Ηρώνδα μέχρι σήμερα.

@ Big bar, Φαλαισίας 12, Βοτανικός

Για τους λάτρεις της αυθεντικής ροκ σκηνής υπάρχει ο dj Sakis και το μπαρ των αρκούδων. Καθαρό ποτό και γκάζια!

Κάθε Παρασκευή @ Kazarma club, Κωνσταντινουπόλεως 84, Γκάζι

Ζωντανό Karaoke show με τον Κώστα Κούντο, γι’ αυτούς που θέλουν να νιώσουν σταρ έστω και για ένα τραγούδι!

@ Μεζεδοπωλείο Σαπφώ, Μεγ. Αλεξάνδρου 35, Μεταξουργείο, 2105236447 Κάθε Παρασκευή ζωντανό ελληνικό πρόγραμμα. Καθημερινά εκλεκτοί μεζέδες για όσες ξέρουν από την καντίνα της Ερεσού και για όσες θέλουν να μάθουν.

Κάθε Κυριακή @ Almaz, Τριπτολέμου 12, Γκάζι, τηλ 2103474763

Τα καθιερωμένα live της Κυριακής – που συνεχίζονται και φέτος με πολύ μεγάλη επιτυχία - ανεβάζουν τους τόνους από νωρίς και κρατούν δυνατά μέχρι αργά το βράδυ.

@ Big bar, Φαλαισίας 12, Βοτανικός

Μέρα - έκπληξη στο Big: ένας από τους θαμώνες κάθε φορά διαλέγει τη μουσική και αναλαμβάνει να διασκεδάσει bears and admirers. Μην το χάσετε, κέφι τρελό!

@ Higgs cafe bar, Απέλλου 2, πλατεία Κοτζιά

The lost 80’s live tour Αναμφίβολα η τελευταία καλή μουσική δεκαετία, τα 80’s δημιούργησαν ήχους, ρεύματα και επιρροές που έχουν μέχρι και σήμερα ένα μεγάλο και πιστό κοινό, να ακολουθεί φανατικά και να νοσταλγεί ή να ανακαλύπτει τα «χρώματα» και την ενέργεια εκείνης της περιόδου. Ανήμερα της γιορτής των ερωτευμένων, τέσσερα συγκροτήματα που αντιπροσωπεύουν μερικά από τα κυρίαρχα μουσικά είδη της δεκαετίας του ‘80, θα βρεθούν στην Αθήνα, σε ένα μοναδικό φεστιβάλ στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Οι «Flock of Seagulls», οι «Genes Loves Jezebel», οι Βρετανοί «When In Rome» και οι Αυστραλοί «Real Life», θα ερμηνεύσουν ζωντανά στην σκηνή τις μεγάλες του επιτυχίες, που είχαν καταφέρει να παντρέψουν τον ηλεκτρονικό ποπ ήχο με τη new wave και την glam εκδοχή της ροκ, που άνθισε την δεκαετία του ‘80. Τα εισιτήρια κοστίζουν 35 ευρώ και η προπώληση γίνεται από τις ιστοσελίδες ticketquest.gr και i-ticket.gr καθώς και από το τμήμα κρατήσεων του Ι.Μ.Ε. στο τηλέφωνο 2106786000. Άντε, να φτιαχνόμαστε σιγά – σιγά με τα φεστιβάλ... έρχεται και η Duffy!

Αντίο σε δυο μεγάλες φωνές Διακριτικά και σχεδόν αθόρυβα, έφυγαν από τη ζωή το προηγούμενο διάστημα δυο σπουδαίες ερμηνεύτριες, η Μαρία Δημητριάδη και η Δανάη Στρατηγοπούλου, που η κάθε μία σημάδεψε με την φωνή και την παρουσία της μια ολόκληρη εποχή. Η Μαρία Δημητριάδη γεννήθηκε στην Αθήνα και συνδέθηκε απόλυτα με το πολιτικό τραγούδι της δεκαετίας του ‘70, τραγουδώντας μεγάλους συνθέτες (Γιάννη Μαρκόπουλο, Μίκη Θεοδωράκη, Θάνο Μικρούτσικο, Μάνο Χατζιδάκι) σε σημαντικά έργα όπως το «Ήλιος ο πρώτος» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, «Καντάτα για τη Μακρόνησο» κ.α. Η πολυτάλαντη Δανάη Στρατηγοπούλου, που εκτός από ερμηνεύτρια ήταν μουσικός, συγγραφέας, μεταφράστρια και καθηγήτρια πανεπιστημίου, διέπρεψε με το μικρό της όνομα στο ελαφρό τραγούδι, από το 1935 πλάι στον σπουδαίο συνθέτη Αττίκ και έγινε η μούσα του, ενώ ερμήνευσε και επιτυχίες άλλων μεγάλων δημιουργών όπως του Χαιρόπουλου, του Γιαννίδη και άλλων.

LINKS www.youtube.com/watch?v=4MFBuQhuBMw (Η Μαρία Δημητριάδη ερμηνεύει μοναδικά το «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι» του Μάνου Χατζιδάκι) www.ert-archives.gr (Αναζητήστε στο οπτικοακουστικό αρχείο της ΕΡΤ την εκπομπή «Πρόβα» με την Μαρία Δημητριάδη) www.youtube.com/watch?v=A8iNRLIjDvc (Ένα μικρό αφιέρωμα στην Δανάη, από την εκπομπή «Έχει Γούστο»)

new comer

Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος ανακαίνισε ένα κλασικό χώρο στην πλατεία Κοτζιά και σας περιμένει από τις 09.00 το πρωί για καφέ και μεγάλη ποικιλία τσαγιού. Από τη 1.00 το μεσημέρι μέχρι τις 22.00 το βράδυ μένει ανοιχτή κουζίνα και μετά, φυσικά, ποτό (ή και πριν, αν το επιθυμείτε!). Μια μεγάλη εκτύπωση στον τοίχο θα σας βοηθήσει να εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας στην φυσική, εξηγώντας τα πάντα γύρω από... το μποζόνιο Higgs και την ονομασία του μαγαζιού. Το Higgs φιλοδοξεί να κάνει «δικό μας» στέκι μετά το Γκάζι και την πλατεία Κοτζιά (φάτσα να τον έχουμε τον δήμαρχο, να μας θυμάται κάθε μέρα). Έχει πολύ όμορφη αισθητική, καλή ξένη μουσική, απλότητα και αμεσότητα. Είναι η νέα πρόταση συνάντησης στο κέντρο της Αθήνας. Ανοιχτά καθημερινά.

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου @ ΒaRouge, Ανδρονίκου 4 & Τζαφέρη, Γκάζι

Βαλεντίνος

Οι DJ Fo!, DJ Ms Lefki και DJ Nikko Patrelakis τα δίνουν όλα στα deck για το Athens Pride. Βραδιά διασκέδασης και ενίσχυσης του μεγάλου θεσμού. Είσοδος 15€ με ποτό. Ξημερώστε με τον Άγιο Βαλεντίνο και δώστε την καρδιά σας στο Athens Pride!

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου @ Alexander sauna (Μεγ. Αλεξάνδρου 134) + Art house (Κωνσταντινουπόλεως 46) Πάρτυ γενεθλίων για τα 2 χρόνια της σάουνας που έφερε στην Ελλάδα ευρωπαϊκά στάνταρ. Μετά ακολουθούν τα εγκαίνια του νέου ArtHouse με τα αγόρια του Delice επιτέλους και στην Αθήνα!

@ Fcuk, Κελεού 3, Γκάζι, 2103474852

Μεγάλο αφιέρωμα στον λατρεμένο ΣΑΓΑΤ, μην το χάσετε!


Λένε ότι οι οροθετικοί φαίνονται... Τρίχες! Κάνε το τεστ για HIV - Μάθε! Προφυλάξου και προφύλαξε

Εδώ μπορώ να κάνω τεστ για HIV: ΑΘΗΝΑ: Ευαγγελισμός, τηλ: 2107201242 / Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, τηλ: 2106467473 / Ανδρέας Συγγρός, τηλ: 2107249025-026. ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ: Εθνικό Κέντρο ΑναφοράςAIDS Βορείου Ελλάδας, τηλ: 2310999161. ΠΑΤΡΑ: Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Αγ. Ανδρέας», τηλ: 2610227974. ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Πανεπιστημιακό ΝοσοκομείοΗρακλείου, τηλ: 2810239502. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ: Ι.Κ.Α. Αλεξανδρούπολης, τηλ: 2551020403. ΙΩΑΝΝΙΝΑ: Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, τηλ: 2651080426. Επίσης στις εξής Μ.Ε.Λ. (Μονάδες Ειδικών Λοιμώξεων): Αττικό, Γ.Γεννηματάς, Ι.Κ.Α. Πεντέλης, Ερυρθός Σταυρός, Ιπποκράτειο, Δυτικής Αττικής,Σισμανόγλειο, Τζάνειο, ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης, Νοσοκομείο Ρόδου. Ευχαριστούμε τον Τρύφωνα Σαμαρά για τη συμμετοχή του στην εκστρατεία. Ευχαριστούμε τους εθελοντές των ΜΚΟ: Σύνθεση, ενημέρωση, έρευνα για το HIV / AIDS: www.hiv.gr Be Positive: hiv.humanism.gr Με την υποστήριξη της


City Uncovered #50 February 2009