Page 99

koluna yaslandığı düşüncesiyle yüreği çarpar, yıldızlara bakarak eve giderler, kızın evinin zilini çalar, kız gözden kaybolur, oğlan kahrolur-ama bir dahaki sefere diye umutlanır. Hâlâ ayağını onun evinin eşiğinden içeri atmış değildir, ki bunun için harika fırsatları vardır elinde, içimden Edvard’la dalga geçmekten kendimi atamıyorsam da onun bu çocuksuluğunda güzel bir şeyler var. Aşkın özü konusunda genelde epey şey görmüş geçirmiş olduğumu düşünmeme karşın kendimde böylesi bir durumu hiç gözlemedim, bu sevdalı korku ve titremeyi, ya da bunun kendime hâkimiyetimi yok edecek derecesini; öteki durumları da gayet iyi bilirim ama kendi durumumda, bu duygu beni güçlendirici etki yapar. O halde aslında benim belki de hiç âşık olmadığım ileri sürülebilir. Belki de öyle. Edvard’ı payladım, dostluğuma güvenmesi için cesaretlendirdim onu. Yarın kesin bir adım atacak: bizzat gidecek ve kıza birlikte dışarı çıkmayı teklif edecek. Benim de onunla birlikte gitmem için bana yalvarmak gibi delice bir ikre yönelttim onu ve gideceğime söz verdim. Bunu olağanüstü bir dostluk gösterisi

Profile for Cihan Eyri

Baştan Çıkarıcının Günlüğü  

Baştan Çıkarıcının Günlüğü  

Profile for cihaneyri
Advertisement