Page 17

17 levendige website, een eigen Penny tv, en hyves- en facebook-pagina’s waar de meiden volop aan deelnemen. Er worden verder boeken uitgegeven, er verschijnen regelmatig specials van het blad en er is dit jaar zelfs een succesfilm in nauwe samenwerking met Penny uitgebracht: Penny’s Shadow. Deze familiefilm van regisseur Steven de Jong, met een mysterieus zwart paard in de hoofdrol, trok in de bioscoop bijna 200.000 bezoekers en komt dezer dagen uit op dvd. Saskia: ‘Hij heeft alle ingredienten die bij het Penny-gevoel horen: de liefde en vriendschap tussen paard en mens, avontuur, spanning en… er zijn striptekeningen in verwerkt.’ ‘verzorgpaard’

Student Kinderopvang Sanne Wener (19) is gezien haar leeftijd wellicht paardenmeisje af, maar stiekem is ze het gebleven. ‘Op mijn vijfde jaar wilde ik

al voor paarden zorgen. Aanleiding was een verjaardagspartijtje van een vriendinnetje. We gingen paardrijden, voor mij was het de eerste keer. Ik was meteen verkocht: ik wilde vanaf dat moment niets liever dan met paarden werken.’ Algauw was Sanne vaste gast op de manege in Breda, waar ze nu al zo’n 14 jaar komt. ‘Mijn ouders vonden het prima, het hield me letterlijk van de straat.’ Toen Sanne er nog echt helemaal middenin zat, was ze minimaal 24 uur per week bezig met haar ‘verzorgpaard’. Sanne licht toe: ‘Dat is het paard van een ander waar jij voor mag zorgen

en waar je als tegenprestatie op mag rijden. De eigenaresse van mijn paard komt elke week even kijken, dat gaat prima. Ze kan er zelf niet op rijden, bij haar wordt hij onhandelbaar.’ Sanne won met haar verzorgpaard al de nodige prijzen in dressuur- en springconcoursen, dus ook sportief gesproken kan ze haar hart bij de paarden ophalen. ‘Ooit wil ik natuurlijk mijn eigen paard, want je kunt niet eeuwig met het paard van een ander aan de gang blijven.’ waarom geen kat of parkiet?

Waarom moet het voor deze meiden altijd een paard zijn en is een hond of kat niet voldoende? We vragen het aan

onderzoekster Linda Duits: ‘Mensen benaderen paarden van oudsher al met meer respect en als een meer gelijkwaardig wezen. Zo spreek je niet van ‘poten’ maar van ‘benen’ van een paard, een paard kan ook lachen en hij is groter dan bijvoorbeeld een hond. Dat maakt hem

bijna menselijk, een wezen dat je kunt vertrouwen. Bij meisjes die zich geen relatief dure hobby als paard of pony kunnen veroorloven, zie je overigens wel grote affectie voor het kleinere huisdier. Parkieten en cavia’s worden ook zwaar bemind! Deze liefde wordt echter niet ondersteund door speciale media: er is nu eenmaal geen tijdschrift met hamsters in een hoofdrol. Dit zal zeker een financiële reden hebben: aan de paardenmeisjes is meer te verdienen. Daarnaast biedt de liefde voor een kat of hond ook op vrijetijdsgebied minder mogelijkheden voor wat we ‘identiteitsperformance’ noemen: het laten zien wat je bent door middel van stijl, zoals kleding, mediagebruik en waar je graag over praat. Met een parkiet kun je minder tijd doorbrengen, een kat heeft minder verzorging nodig, er is geen speciaal kamp voor hondenliefhebbers – deze dieren bieden dus simpelweg minder mogelijkheden om je identiteit mee uit te dragen.’

“Ooit wil ik natuurlijk mijn eigen paard, want je kunt niet eeuwig met het paard van een ander aan de gang blijven”

GRNVLD 08  

Magazine over het verbinden van stad en land

GRNVLD 08  

Magazine over het verbinden van stad en land

Advertisement