Page 12

12

GROO(T)S

Tekst: Mariken Bokeloh | Beeld: Hugo Schuitemaker*

Herder Johan Griffioen over landschapsbeheer EEN JONGENSDROOM, NEE, DAT WAS HET NIET. JOHAN GRIFFIOEN ROLDE NA EEN VERLEDEN ALS JEUGD- EN JONGERENWERKER EN LANGDURIG MELKVEEHOUDER NOODGEDWONGEN IN ZIJN BAAN ALS BEHEERDER VAN DE SCHAAPSKOOI BIJ HET GOOIS NATUURRESERVAAT. HET WAS VOORAL EEN SOCIALE AFWEGING OM BIJ ZIJN VRIENDEN EN FAMILIE IN DE BUURT TE BLIJVEN WERKEN. INMIDDELS ZIJN DE SCHAPEN EN HET CULTUURLANDSCHAP IN BLARICUM UITGEGROEID TOT GRIFFIOENS’ GROOTSTE PASSIE.

Dieren raken snel uit

balans,

dat blijft een broos gegeven Waarom juist schapen (en runderen) op de Blaricumse hei? Schapen handhaven sinds jaar en dag het cultuur landschap op zandgrond. Vóór 1900 (vóór de kunstmest) hield men schapen voor de mest, waarmee de arme zandgronden tot bouwakkers werden gemaakt. De mest wordt vooral geproduceerd in rusttijd tijdens het herkauwen. In de potstal, het woord zegt het al, een stal waar de mest wordt opgepot, werd de mest afgedekt met heideplaggen (met wortel en al) en heidemaaisel. De zaden hierin kunnen in gunstige omstandigheden na tachtig jaar nog ontkiemen. Na 1900 werden schapen minder belangrijk. Er ontstonden meer bossen, kijk maar naar de Utrechtse Heuvelrug, waar deze hei een uitloper van is. Welke taak is u toebedeeld bij het Goois Natuurreservaat? Mijn taak is om het terrein verschraald te laten blijven en zo een evenwichtige situatie te creëren. Ik streef na dat het oorspronkelijke in de natuur van het terrein niet wordt aangetast. We spannen ons in om dieren met een optimaal

gedrag te ontwikkelen, want we willen dat de dieren zo veel mogelijk op zichzelf blijven. Met respect voor de dieren beschouwen wij ze als onderdeel van het terrein. Alleen bij extreme (weers)omstandigheden voeren we bij op diverse locaties. Zo behouden we de natuurlijke trek en zoektocht naar voer. Het blijft een broos gegeven, want als mensen dit langdurige proces doorbreken (door bijvoorbeeld te voederen) raken de dieren uit balans. Wanneer is uw taak volbracht? Nimmer. In 2007 trok ik zo’n honderd kilometer met mijn schapen over de Utrechtse Heuvelrug. De schapen dienden als surrogaat voor wilde dieren om de versnippering van hun leefgebied en de noodzaak van natuurlijke gebiedsovergangen aan te tonen. Het resulteerde in de ontwikkeling van twee naar negen ecoducten. Ook vloeide er een overeenkomst uit voort met de provincie Noord-Holland, Utrecht, gemeentes op de Heuvelrug en Prorail, die rekening houden met natuurlijke overgangen, daar waar wegen worden geconstrueerd.

Wat maakt uw functie als herder zo bijzonder? Als herder draag ik mijn steentje bij aan de uitvloeisels van de Bijbelse schepping en ben ik één met de natuur. Dat is prachtig. Het natuurlijke karakter van de dieren is zo puur. De samenhang die je in een kudde ziet, dieren die de wacht houden en het voortouw nemen bij gevaar, dat zijn wij mensen kwijt. Het feit dat je met begrazing openheid in het cultuurlandschap weet te waarborgen treft mij. Het buitenleven, zo in de vroegte met opkomende zon, dan is de natuur op haar mooist. Dat geeft een extra drive om buiten actief te zijn.

*Hugo Schuitemaker is freelance fotograaf. Met zijn bedrijf Zeeliefhebbers verkoopt hij duurzame vis in combinatie met fotografie en recepten. www.zeeliefhebbers.nl Johan Griffioen is beheerder van de Schaapskooi, stuurt de herders aan en is verantwoordelijk voor de educatieprojecten in de Schaapskooi. Aan huis heeft Griffioen een paardenpension, waar eigenaars zelf hun paarden verzorgen.

GRNVLD 08  

Magazine over het verbinden van stad en land

GRNVLD 08  

Magazine over het verbinden van stad en land

Advertisement