Page 7

LIFE Focus

Lasy należą do najcenniejszych źródeł odnawialnych Europy. Pokrywają ponad jedną trzecią terytorium Unii, czyli około 160 mln hektarów, a większość

O

z nich w mniejszym lub większym stopniu użytkowana jest jako źródło drewna.

Ogólna charakterystyka sektora leśnego w UE

I

LIFE – ekosystemy leśne

I

Poszczególne kraje członkowskie różnią się w znacznym stopniu pod względem powierzchni pokrywy leśnej: • Austria, Finlandia, Szwecja i trzy kraje nadbałtyckie – Litwa, Łotwa i Estonia – mają wiele lasów i rozwinięty przemysł drzewny oparty głównie na drzewach iglastych. • We Francji, Grecji, Włoszech, Hiszpanii, Portugalii i na Cyprze występują lasy śródziemnomorskie, w których prowadzone są głównie działania ochronne i gdzie pożary stanowią potencjalne poważne zagrożenie. Terytorium Francji i Włoch pokrywają również rozległe drzewostany górskie i strefy umiarkowanej. • W Belgii, Luksemburgu, Francji i Niemczech struktura własnościowa i gatunkowa lasów jest zróżnicowana, a produkcja drewna jest ważnym, lecz nie zawsze najważniejszym celem gospodarki leśnej. • Lasy Danii, Irlandii, Holandii, Wielkiej Brytanii i Węgier są w przeważającej mierze sztucznie nasadzone, hodowane na zasadzie plantacji, chociaż w ostatnich latach do praktyk leśnych włączono również działania chroniące wartości ekosystemu. • Duże obszary w południowo-zachodniej Francji, północnej części Hiszpanii i w Portugalii pokrywają przemysłowe plantacje leśne, przeznaczone głównie na produkcję masy celulozowej. • Polska, Czechy, Słowacja i Słowenia posiadają lasy iglaste, liściaste i mieszane, w których prowadzona jest zrównoważona gospodarka, z wycinką opierającą się na klasyfikacji drzew i drzewostanów według ich wieku. W tych krajach ogólny wskaźnik zadrzewienia jest wyższy niż w Europie Zachodniej, a sadzone gatunki drzew bardziej zbliżone do rodzimych. • Na Malcie lasy nie występują prawie w ogóle, jednak kraj ten posiada ambitny plan ich restytucji. Od 1960 r. całkowita pokrywa leśna Europy regularnie się zwiększa w wyniku wprowadzanych programów zalesiania oraz naturalnych odnowień na półnaturalnych obszarach, na których zaprzestano upraw lub wypasu zwierząt. Jednak ten wzrost nie zawsze jest związany ze wzbogaceniem różnorodności biologicznej, a coraz większa powierzchnia terenów zalesionych maskuje poważny problem degradacji priorytetowych ekosystemów leśnych. Zmiany w strukturze lasów z ostatnich kilkudziesięciu lat – takie jak intensyfikacja gospodarki leśnej, stosowanie obcych gatunków i zwiększenie jednorodności gatunkowej – doprowadziły do spadku jakości przyrodniczej lasów.

s. 

Forests_PL_Version_Final  
Forests_PL_Version_Final  

LIFE III European Commission Większość dodatkowych informacji dotyczących Unii Europejskiej dostępna jest na stronie internetowej dostępnej...

Advertisement