Page 1

Γε.Λ.Α.

Σχολικο Περιοδικο Τευχος 13ο


ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ τον δικό της κονιορτό που εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο. Οι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα, τα τζάμια θρυμματίζονται. Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη. Κι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι. Ότι ένας κοιτώντας με τη μυστική συνεννόηση των σωμάτων μας παρακολουθεί παντού και μας παραπέμπει στην αγιότητα χωρίς συγκατάβαση.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ


Editorial Παπαδάκης Μιχάλης

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ Παπατζανάκης Θοδωρής

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΚΔΟΣΗΣ Παπαδάκης Μιχάλης Παπατζανάκης Θοδωρής

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ Ζεάκη Κλαίρη Μπενέκου Ελένη Χατζηδάκης Ιωάννης

ΚΑΤΑΓΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΕΑΚΗ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24.

ΔΡΑΜΗΤΙΝΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΕΛΙΒΑΣΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΥΡΚΑΚΗ ΕΒΕΛΙΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΑΓΑΠΗ ΚΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ ΜΑΝΟΥΚΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΟΥΛΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΜΠΟΥΛΗΣ ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΤΖΑΝΑΚΗΣ ΘΟΔΩΡΗΣ ΣΤΑΜΠΟΥΛΗ ΦΕΡΕΝΙΚΗ ΣΤΑΥΡΑΚΑΚΗ ΕΛΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΑΡΧΟΝΤΙΑ ΛΙΛΗ ΜΑΡΙΑ ΚΕΧΑΓΙΑ ΥΡΩ ΤΖΑΝΙΔΑΚΗ ΡΑΦΑΕΛΑ ΧΑΤΖΗΜΗΝΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΧΟΥΡΣΑΝΙΔΗ ΜΑΡΙΑ ΜΠΕΖΑΤΙ ΓΚΑΜΠΡΙΕΛΑ ΠΛΕΥΡΙΔΗ ΤΟΝΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ www.gelalikaranssos.weebly.com


Η ΑΝΑΠΗΡΊΑ ΑΠΌ ΜΙΑ …ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΉ ΟΠΤΙΚΉ Ονομάζομαι Παναγιωτάκης Γιώργος είμαι 17 ετών και πηγαίνω στην Β Λυκείου. Από το νηπιαγωγείο μου έχει διαγνωστεί κάποιο νευρολογικό πρόβλημα, το όποιο με την πάροδο των χρόνων με καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Παρακάτω θα σας περιγράψω την ροή της καθημερινότητας μου μέσα στο σχολείο. Θα προσπαθήσω, όσο μπορώ τουλάχιστον, να σας δείξω ότι πέρα από τις ειδικές ανάγκες που έχω είμαι και εγώ ένα φυσιολογικό παιδί . Όπως όλα τα παιδιά, έτσι και εγώ κάθε μέρα πηγαίνω στο σχολείο. Εκεί με περιμένει το βοηθητικό προσωπικό μου το οποίο είναι μαζί μου όλη μέρα και με εξυπηρετεί στις ανάγκες που έχω. Επίσης, λόγω της αναπηρίας μου, το σχολείο μου έχει κάνει κάποιες αλλαγές, όπως ράμπες, αναπηρική στάθμευση και αναπηρική τουαλέτα, για να έχω και εγώ πρόσβαση σε όλους τους χώρους και να μπορώ να καλύψω τις ανάγκες μου. Κατά την διάρκεια των διαλειμμάτων βγαίνω έξω στην αυλή με τους φίλους μου, για να κάνουμε βόλτα και να μιλήσουμε . Η μονή διαφορά μου με τα υπόλοιπα παιδιά είναι ότι, εάν χρειαστώ κάτι στο διάλειμμα, ζητάω την βοήθεια τους και. φυσικά. όλοι μου την δίνουν απλόχερα. Κάπως έτσι, ακούω το κουδούνι να χτυπάει για το σχόλασμα και αναρωτιέμαι πώς πέρασε έτσι η μέρα ; Απαντάω αμέσως στον εαυτό μου ότι η μέρα πέρασε γρήγορα γιατί και εγώ πέρασα καλά. Έτσι είναι η καθημερινότητα μου στο σχολείο. Και κάτι τελευταίο: θεωρώ, ως Γιώργος, ότι το σημαντικότερο από όλα είναι να μην ντραπείς ούτε στιγμή για την αναπηρία σου και ό,τι δυσκολία και αν αντιμετωπίζεις να ζητάς την βοήθεια του άλλου. Άλλωστε όλοι έχουμε ανάγκη τον Άλλο, τον Άνθρωπο…

3

Παναγιωτάκης Γιώργος


44


Ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να μην έχετε ακούσει έστω και μία φορά στις ειδήσεις, στο δρόμο, ή κάπου αλλού, την λέξη τζιχαντιστές . Πλέον όλος ο κόσμος μιλάει για αυτούς, όχι όμως για τα αξιοθαύμαστα κατορθώματα τους, αλλά για τις αιματοχυσίες, τις βάρβαρες καταστροφές και γενικότερα τις απάνθρωπες χuδαιότητες που αυτοί οι υποτιθέμενοι ‘’ άνθρωποι ‘’ έχουν προκαλέσει . Αποκεφαλίζουν παιδιά, καταστρέφουν αρχαιολογικούς χώρους τεράστιας ιστορικής σημασίας, προκαλούν βομβιστικές επιθέσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη σκοτώνοντας χιλιάδες αθώους ανθρώπους. Kαι όλα αυτά στο όνομα του Θεού ! Ποιος άνθρωπος με σώας τας φρένας θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοιες αιματοχυσίες στο όνομα του Θεού, οποιουδήποτε Θεού ; ! Η απάντηση, φυσικά, είναι οι τζιχαντιστές, αν βέβαια αυτοί μπορούν να χαρακτηριστούν ως άνθρωποι . Υποστηρίζουν πως ο πόλεμος τους είναι ιερός (τζιχάντ) και συμπληρώνουν <<φι σαμπίλ αλλά >>, δηλαδή για το δρόμο του Θεού . Θεωρούν πως η τζιχάντ αποτελεί θρησκευτικό καθήκον, αγνή αφοσίωση και ενισχύει την πίστη των αγωνιστών του Θεού. Μάλιστα αναφέρεται και ως μια από τις πύλες του παραδείσου, δηλ. όποιος πεθάνει αγωνιζόμενος για τον Θεό ανοίγουν για αυτόν οι πύλες του παραδείσου . Οι τζιχαντιστές είναι οι οπαδοί του Ισλαμικού Νόμου (Σαρία), οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι πρέπει να κάνουν τον ιερό αυτό πόλεμο προσηλυτισμού εναντίον των απίστων και να ιδρύσουν ένα Ισλαμικό Χαλιφάτο (ISIS) που θα εκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο . Έτσι οι τζιχαντιστές είναι εναντίον κάθε Συντάγματος, αφού πιστεύουν στον Ισλαμικό Νόμο και για αυτό το λόγο δρουν εναντίον τους . Ο πόλεμος του τζιχάντ είναι υποχρεωτικός για όλους τους πιστούς . Όποιος δεν πολεμήσει στο όνομα του Θεού και παρουσιαστεί, όταν πεθάνει, μπροστά του τότε θα τιμωρηθεί, γιατί είναι υποκριτής . Έτσι οι τζιχαντιστές σπέρνουν στην κυριολεξία τρόμο, αίμα και πόνο σε ολόκληρο τον κόσμο νομίζοντας πως έτσι θα ανοίξουν για αυτούς οι αιώνιες πύλες του παραδείσου . Πώς γίνεται όμως να υπάρχει μια τέτοια θρησκεία που να προτρέπει τους πιστούς να σκοτώνουν αθώους ανθρώπους στο όνομα της ; Οι θρησκείες υποτίθεται πως πρέπει να ενώνουν τους ανθρώπους και να τους συμφιλιώνουν . Οι θρησκείες πρέπει να σέβονται αυτές που είναι διαφορετικές και όχι να τις καταδικάζουν. Κατά την άποψη μου , αυτό το πράγμα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως θρησκεία . Για μένα η τζιχάντ αποτελεί αρρώστια και όσοι συμμετέχουν σε αυτή είναι άρρωστοι . Δεν είναι δυνατόν να σκοτώνεις οικογένειες , να βομβαρδίζεις μωρά και να αποκεφαλίζεις στο όνομα του Θεού . Κατά την γνώμη μου, δεν υπάρχει Θεός που θα ήθελε να προκληθεί τέτοιο χάος, τόσος πόνος για το όνομα του... ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

5


6


Το φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα Φανταστείτε ένα σχολείο χωρίς κάγκελα, όπου τα παιδιά φτάνουν στις 8 το πρωί, βγάζουν τα παπούτσια τους και μπαίνουν σε μία τάξη με διαδραστικό πίνακα, πιάνο και προτζέκτορα. Τα μαθήματα διαρκούν 45 λεπτά και οι μαθητές μαθαίνουν μέσω βίντεο, εμπειρικών δράσεων και υψηλού επιπέδου. Φανταστείτε τα παιδιά να έχουν όλο το απόγευμα στη διάθεσή τους, επειδή το σχολείο καλύπτει τις εκπαιδευτικές ανάγκες και δεν φορτώνει το παιδί με εργασίες. Φανταστείτε το σχολείο της γειτονιάς σας να μην υστερεί σε τίποτε από το καλύτερο ιδιωτικό της χώρας. Στη Φινλανδία η ζωηρή φαντασία δεν είναι προϋπόθεση γιατί απλούστατα όλα τα παραπάνω είναι η πραγματικότητα που ζει κάθε οικογένεια Η μεγαλύτερη δύναμη παγκοσμίως, σε ό,τι αφορά στο εκπαιδευτικό σύστημα, είναι η Φινλανδία. Βρίσκεται στις πρώτες θέσεις των δεικτών PISA και ανταγωνίζεται στα ίσα υπερδυνάμεις στο χώρο της εκπαίδευσης όπως η Νότιος Κορέα και η Σιγκαπούρη. Η διαφορά όμως, είναι πως στις ασιατικές χώρες το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ακολουθείται είναι εξουθενωτικό, ενώ αντίθετα η Φινλανδία έχει τις λιγότερες ώρες διδασκαλίας μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, λιγότερο διάβασμα στο σπίτι και δίνει έμφαση στο δημιουργικό παιχνίδι. Το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας γεννήθηκε τη δεκαετία του 1960. Τότε οι Φινλανδοί μαθητές ήταν οι χειρότεροι στην Ευρώπη. Η χώρα δεν βρισκόταν σε καλή οικονομική κατάσταση και είχε ένα από τα χειρότερα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο. Κατά τη δεκαετία του 1970, οι Φινλανδοί προχώρησαν στην εκπαιδευτική τους μεταρρύθμιση υιοθετώντας μία βασική και καθοριστική αρχή: στόχος δεν ήταν η αριστεία των μαθητών, αλλά η ισότητα στην εκπαίδευση. Η φιλοσοφία των Φινλανδών στην εκπαίδευση είναι πως όλοι έχουν κάτι να συνεισφέρουν και, όσοι δυσκολεύονται σε ορισμένους τομείς, δεν πρέπει να μένουν πίσω.

7


Όλα τα παιδιά είναι στην ίδια τάξη ανεξαρτήτως ικανοτήτων. Το σχολείο όμως, παρέχει ενισχυτική διδασκαλία στα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Το αποτέλεσμα είναι πως στη Φινλανδία, το χάσμα μεταξύ των αποκαλούμενων κακών και καλών μαθητών, είναι εξαιρετικά μικρό. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι μαθητές στη Φινλανδία έχουν τις λιγότερες ώρες διδασκαλίας από οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη χώρα Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι ενιαία. Τα παιδιά δεν αλλάζουν τάξη όταν τελειώνουν το αντίστοιχο δημοτικό. Τα παιδιά ξεκινούν σχολείο στα 7 έτη, γιατί οι Φινλανδοί πιστεύουν ότι μέχρι τότε, μπορούν να μάθουν μόνο μέσα από το παιχνίδι. Μόνο μετά τα 7 είναι έτοιμα για εκπαιδευτικό πρόγραμμα και έτσι αντιδρούν και τα ίδια καλύτερα. Στα σχολεία της Φινλανδίας επίσης… δεν υπάρχουν εξετάσεις. Μόνο στην τελευταία προαιρετική τάξη του σχολείου. Η αξιολόγηση των μαθητών γίνεται από τους δασκάλους, οι μαθητές μπορεί να δίνουν παροδικά τεστ στην τάξη και έχουν ελέγχους στο τέλος κάθε τριμήνου. Η βαθμολόγηση όμως, εξαρτάται από την εκτίμηση του καθηγητή και όχι από εξετάσεις. Η φιλοσοφία τους είναι: «Μαθαίνουμε, δεν εξεταζόμαστε». Στη Φινλανδία οι καθηγητές είναι άτομα που σέβονται τον εαυτό τους και τα σέβεται και η κοινωνία. Έχουν αντίστοιχο κύρος με τους γιατρούς και τους δικηγόρους. Διαθέτουν μεταπτυχιακές σπουδές, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, ενώ οι αμοιβές τους δεν ξεπερνούν το μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους, οι καθηγητές περνούν εκτενές πρόγραμμα προετοιμασίας, προκειμένου να μπορέσουν να διδάξουν. Αφού περάσουν αυτό το πρόγραμμα, με ατελείωτες ώρες παρατήρησης τάξεων και μαθημάτων, οι Φινλανδοί εκπαιδευτικοί μπαίνουν οι ίδιοι στην τάξη, έμπειροι, έχοντας αναπτύξει ένα ιδιαίτερο εκπαιδευτικό στυλ.

8


Μέρος της επιτυχίας του φινλανδικού εκπαιδευτικού συστήματος οφείλεται στους γονείς. Στη χώρα αυτή είναι ισχυρή η κουλτούρα του οικογενειακού διαβάσματος, ενώ οι γονείς φροντίζουν να έχουν τακτική επαφή και επικοινωνία με τους δασκάλους. Ας δούμε λίγο τα δεδομένα: • Η υποχρεωτική 9ετής εκπαίδευση είναι ενιαία και περιλαμβάνει το κατώτερο στάδιο (ISCED 1) και το ανώτερο στάδιο (ISCED 2). Υπάρχει η 10η προαιρετική τάξη που την ακολουθούν, συνήθως, όσοι δεν συνεχίζουν σπουδές. • Στόχος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης είναι να προωθήσει την ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών, να υποστηρίξει την απόκτηση γνώσεων και ικανοτήτων, που απαιτούνται για περαιτέρω εκπαίδευση ή απασχόληση, και να διασφαλίσει την ανάπτυξη και μεταξύ τους συνεργασία, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές προσωπικότητες των μαθητών. • Η διάρκεια του σχολικού έτους είναι 190 ημέρες. Οι διδακτικές ώρες ανά εβδομάδα είναι από 19 έως… 30(!) ανάλογα την τάξη. • Τα παιδιά δεν ξεκινούν σχολείο πριν τα 7 έτη. • Μέχρι να φτάσουν στην εφηβεία, τα παιδιά δεν δίνουν εξετάσεις και έχουν σπανίως εργασία για το σπίτι. • Οι εκπαιδευτικοί επιμορφώνονται συχνά, μερικές φορές με δικά τους έξοδα. Κάθε χρόνο δε, χάνονται μαθήματα 3 ημέρες, κατά τις οποίες οι εκπαιδευτικοί επιμορφώνονται σε διάφορα προγράμματα. • Όλοι οι μαθητές δικαιούνται δωρεάν μεταφορά και ένα σχολικό γεύμα. • Ιδιωτικά σχολεία δεν υπάρχουν. • Η οικονομική στήριξη των σχολείων αντιστοιχεί κατά 57% στο κράτος και τα υπόλοιπα έξοδα τα αναλαμβάνουν οι δήμοι. • Τα πανεπιστήμια επιχορηγούνται απευθείας από τον κρατικό προϋπολογισμό. • Το φινλανδικό σύστημα καλλιεργεί τη διαθεματικότητα και την κριτική σκέψη.

9


Οι μαθητές γυμνασίου στη Φινλανδία δεν έχουν περισσότερο από μισή ώρα την ημέρα διάβασμα στο σπίτι. Δεν έχουν στολή για το σχολείο, δεν έχουν μαθητικές κοινότητες, δεν έχουν επαίνους και βραβεία ούτε τάξεις για χαρισματικά παιδιά. Δεν υπάρχουν καθιερωμένες εξετάσεις, οι γονείς αγωνιούν ελάχιστα για τις πανεπιστημιακές σπουδές και τα παιδιά δεν αρχίζουν σχολείο πριν τα 7… Η φινλανδική νεολαία, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου, χάνει ώρες online, ακούει rap και heavy metal… Σχεδόν οι μόνοι κανόνες στην τάξη είναι όχι κινητά, όχι ipod, όχι καπέλα. Στο τέλος του σχολείου όμως, είναι πολύ μπροστά από τους υπόλοιπους στα μαθηματικά, τις επιστήμες και το διάβασμα “

10


ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΤΟΥ ΧΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΤΟΥ ΣΉΜΕΡΑ.

Παλιά τα σχολεία ήταν ελάχιστα και οι μαθητές έπρεπε να περπατάνε πολλές ώρες για να φτάσουν στο σχολείο. Τα σχολεία ήταν πολύ μακριά και δεν υπήρχαν και δεν υπήρχαν ούτε μηχανάκια ούτε τίποτα για να μετακινηθούν. Το χειμώνα τα παιδιά αντιμετώπιζαν πάρα πολλά προβλήματα λόγω των καιρικών συνθηκών ,ειδικά τα παιδιά που πήγαιναν μακρινές αποστάσεις και περπατούσαν ξυπόλυτα. Ειδικότερα στις επαρχίες ήταν πολύ πιο δύσκολη η κατάσταση . Τα σχολεία δεν ήταν ίδια με τα σημερινά ,δεν είχαν μεγάλες αυλές πολλά παγκάκια και γήπεδα και μεγάλες αίθουσες. Δεν είχαν πολυτέλειες εργαστηρίων και αιθουσών πληροφορικών . Οι αίθουσες ήταν πολύ μεγάλες για να μπορούν να ικανοποιούν τις ανάγκες από 30-50 μαθητών. Ήταν πάρα πολλοί μαθητές στην τάξη . Μετά από καιρό έκαναν σε χωριστές τάξεις μάθημα τα αγόρια (αρρένων) και χωριστά τα κορίτσια (θηλέων).Τα παιδιά έκαναν μάθημα το πρωί και το απόγευμα, αλλά και το Σάββατο. Οι δάσκαλοι παλιά ήταν πάρα πολύ αυστηροί και ακολουθούσαν την μέθοδο της παλαιάς Παιδαγωγικής. Οι τιμωρίες για τους αδιάβαστους ή τους άτακτους μαθητές ήταν πάρα πολύ αυστηρές και όλοι φοβόταν την βίτσα ή βέργα και τα τραβήγματα των αυτιών. Θυμάμαι τον παππού μου που μου έλεγε όποιος δεν διάβαζε ή πείραζε τον δάσκαλο του κολλούσε με την βίτσα όπου έβρισκε μέχρι να ματώσει, τους έβαζε με το ένα πόδι στην γωνία για όλη την ώρα και τους τραβούσε τα αυτιά. Η βέργα ήταν κυδωνένια επειδή πονούσε πιο πολύ. Ο δάσκαλος έλεγε στα παιδιά να κρατάνε κάθε μέρα από μια βέργα στο σχολείο. Οι γονείς των παιδιών δεν είχαν κανένα πρόβλημα να τα βαράνε τα παιδιά τους, ήθελαν να τους κάνουν ανθρώπους ειδικότερα επειδή ήταν δύσκολες εποχές . Οι πατεράδες έλεγαν στους δασκάλους ´´ το δέρμα δικό σου τα κόκαλα δικά μου΄´, και αν τα παιδιά το λέγανε στους γονείς τους, τους έλεγαν καλά να πάθεις ή και λίγες σου δώσανε ή τους έδερναν και οι ίδιοι. Αν τα παιδιά πείραζαν ή έκαναν καμιά παταξοδουλειά στο χωριό επειδή γνωρίζονταν όλοι πήγαιναν και έλεγαν στον δάσκαλο ποιος το έκανε ( ο τάδε) και την επόμενη μέρα ο δάσκαλος τον βαρούσε με την βέργα μέχρι να ματώσει. Τα παιδιά φορούσαν ποδιά και δεν πήγαιναν όλα στο σχολείο γιατί δούλευαν στα χωράφια και βοηθούσαν τους πατεράδες τους. Τα παιδιά δεν κοροϊδευαν το ένα το άλλο ή να το σχολιάζουν ήταν όλοι μαζί φίλοι σαν μια γροθιά . Τα σχολικά είδη ήταν η πλάκα ,το κοντύλι και η σβήστρα για να γράφουν, και βιβλίο τους είχαν το αναγνωστικό για όλες τις τάξεις. Τα μαθήματα που διδασκόταν ήταν η γλώσσα ,η αριθμητική, τα θρησκευτικά ,η ιστορία, η γεωγραφία και η βοτανολογία .Παρόλες αυτές τις δυσκολίες υπήρχαν και πολύ καλοί μαθητές τότε γιατί ήθελαν να σπουδάσουν για να ξεφύγουν. Το όνειρο τους ήταν να ζήσουν στην πόλη ή (χώρα) όπως την λέγανε ,να βρουν μια καλή δουλειά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους αλλά και της οικογένειας τους.

11


Και τέλος το μάθημα δεν τους ήταν τόσο ευχάριστο με αυτήν την σκληρή παιδαγωγική ,αλλά όλοι ήθελαν να αποκτήσουν καινούργιες γνώσεις και με αυτό τον τρόπο που χρησιμοποιούσαν, όλοι οι άνθρωποι ήταν πιο μορφωμένοι .Παλιά τα παιδιά δεν έκαναν μαθήματα εκτός σχολείου, δεν υπήρχαν φροντιστήρια γιατί το μάθημα ήταν πιο αποδοτικό, ποιοτίκο και υπήρχε απόλυτη ησυχία μέσα στην τάξη.Τα παιδιά έδιναν έμφαση στο μάθημα και διάβαζαν περισσότερο και αυτός ήταν ενάς λόγος που δεν χρειαζότουσαν φροντηστήρια.Ο άλλος λόγος είναι επειδή οι δάσκαλοι μπορούσαν να κάνουν ένα ήσυχο μάθημα και οι καθηγήτες είχαν πιο πολύ όρεξη. Αντίθετα το σημερινό σχολείο έχει όλες τις ανέσεις ,τα σχολεία είναι πάρα πολλά και πολύ κοντά από το σπίτι του κάθε μαθητή , σπάνιες είναι οι περιπτώσεις που είναι μακριά, και υπάρχουν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ,τα μηχανάκια ,ή οι γονείς μεταφέρουν τα παιδιά τους με τα αυτοκίνητα τους. Σήμερα τα σχολεία είναι μεγάλα ευρύχωρα, έχουν μεγάλες αίθουσες ,πολλά παγκάκια ,μεγάλες αυλές, γήπεδα κ.α.. Όλα έχουν αίθουσα πληροφορικής με Η/Υ ,και εργαστήριο για το μάθημα της χημείας και της φυσικής. Οι τάξεις είναι αρκετά μεγάλες με χωρητικότητα 20-25 παιδιών ,όπου φοιτούν μαζί αγόρια και κορίτσια. Το σχολείο λειτουργεί μόνο τις καθημερινές από τις 8:00 το πρωί έως τις 2:00 το μεσημέρι. Οι δάσκαλοι σήμερα είναι πολύ ελαστικοί και είναι λίγοι αυτοί που μπορεί να σε έχουν στην σούζα. Η μόνη τιμωρία είναι η ωριαία αποβολή ή μονοήμερη αλλά δύσκολα βάζουν. Με την χαλαρότητα των καθηγητών όλα τα παιδιά συνομιλούν μες την τάξη ,δεν προσέχουν καθόλου δεν διαβάζουν και σκέφτονται μόνο πότε θα πάνε σπίτι και πότε θα πάνε βόλτα. Το 90% βαριέται να πάει σχολείο και πάει μόνο γιατί είναι υποχρεωτικό, άλλοι σταματάνε και άλλοι μαθητές πάνε για να περάσει η ώρα τους. Όλοι σήμερα κάνουν ότι σκαρφιστούν στο σχολείο και δεν υπάρχει καμιά τιμωρία .Πολλές φορές μαθητής πάει να δείρει τον καθηγητή, δηλαδή το αντίθετο της παλιάς εποχής, τους βρίζουν, τους φτύνουν ,τους κοροϊδεύουν και γενικά δεν υπάρχει καθόλου σεβασμός ,και δεν υπάρχει και καμία τιμωρία .Πολλοί παίζουν με το κινητό τους μέσα στην τάξη για να περάσει η ώρα, γι’ αυτό και παρατηρούμε σήμερα ότι πολλοί λίγοι έως ελάχιστοι διαβάζουν σοβαρά και φταίει η ελαστικότητα. Ότι συμβάν και να γίνει όπως να βαρέσει ο καθηγητής τον μαθητή θα πάνε οι γονείς και θα κάνουν μεγάλη φασαρία, ενώ παλιά θα τους έδερναν και οι ίδιοι πιο πολύ για τον εξευτελισμό. Όποιος δεν διαβάζει δεν του κάνουν τίποτα ,λένε μόνο ένα γιατί δεν έκανες την εργασία και θα τα πούμε στους βαθμούς. Τα παιδιά σήμερα ντύνονται όπως θέλουν, ανάλογα με τα γούστα τους και την οικονομική τους δυνατότητα, γι’ αυτό και τα παιδιά σήμερα κρίνουν, σχολιάζουν και κοροϊδεύουν ο ένας τον άλλο. Σήμερα τα παιδιά έχουν πολλά σχολικά είδη ,πολλά βιβλία μέχρι και υπολογιστή. Στις μέρες μας οι μαθητές παρόλο που έχουν όλες τις ανέσεις δεν αγωνίζονται για να αποκτήσουν κάτι καινούργιο γιατί πολύ απλά τα έχουν όλα στο πιάτο. Τέλος το μάθημα των μαθητών είναι ευχάριστο, γιατί σπάνε πλάκα, περνάει η ώρα τους, και λένε βλακείες, σε αντίθεση με τον καθηγητή που δεν μπορεί να κάνει κάτι για να επιβάλει τον νόμο και την τάξη. Κρασανάκης Στέφανος

12


Συμβουλές για αποδοτική μελέτη

Καλές πρακτικές μελέτης 1. Κάντε χρήση της ανάκλησης. Αφού διαβάσετε μια ενότητα, κλείστε το βιβλίο σας και ανακαλέσετε τις κεντρικές έννοιες ή ακόμα και όλο το κείμενο (ανάλογα με το αντικείμενο). Είναι η λεγόμενο «αυτοεξέταση». Η ανάκληση μπορεί να γίνει και σε στιγμές που δεν είναι αφιερωμένες στη μελέτη. 2. Ομαδοποιήστε τις έννοιες. Κατά τη διάρκεια της μελέτης σας προσπαθήστε να κατασκευάσετε «πακέτα» εννοιών ή διαδικασιών. Σε μερικά μαθήματα τέτοια «πακέτα» χρησιμοποιούνται συχνά, όπως πχ η λύση μιας 2βάθμιας εξίσωσης. Σε άλλα μαθήματα μπορείτε να ομαδοποιήσετε εσείς έννοιες και διαδικασίες με το δικό σας τρόπο φτιάχνοντας τα δικά σας «πακέτα». Οι έννοιες που ομαδοποιούνται καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο στην προσωρινή μνήμη και αργότερα θα ανακληθούν σαν μία οντότητα. 3. Οι επαναλήψεις να απέχουν επαρκώς χρονικά. Αν θέλετε να μάθετε πχ τον κύκλο του αζώτου δεν είναι τόσο ωφέλιμο να τον διαβάσετε πέντε φορές σε ένα βράδι. Απλώστε τις επαναλήψεις σας στο χρόνο. Ιδανικά: αν γράφετε εξετάσεις σε 20 ημέρες, κάντε μία ανάγνωση/επανάληψη κάθε τέσσερις ημέρες. 4. Εναλλαγές στα είδη των ασκήσεων/προβλημάτων που λύνετε σε μια συνεδρία μελέτης. Δεν είναι αποδοτικό να κάθεστε επί 2 ώρες να λύνετε ασκήσεις χρησιμοποιώντας τον ίδιο τύπο πχ των στάσιμων κυμάτων ή ασκήσεις που λύνονται με παρόμοια στρατηγική. Μη ξεχνάτε ότι στις εξετάσεις σας, οι ασκήσεις θα είναι από όλη την ύλη! 5. Ελέγξτε τον εαυτό σας σε τυχαίες ασκήσεις/ερωτήσεις από όλο το εύρος της ύλης! Ειδικά τις τελευταίες ημέρες/ώρες πριν την εξέταση είναι πολύ αποτελεσματικό! 6. Κάντε διαλλείματα. Συχνά δυσκολευόμαστε να λύσουμε κάποιο πρόβλημα ή να κατανοήσουμε κάποια έννοια. Τότε έφτασε η στιγμή για κάποιο μικρό διάλλειμα! Το καλύτερο είναι να περπατήσετε ή απλώς να κοιτάξετε από το παράθυρο μακριά στον ορίζοντα (όχι τηλεόραση ή κινητό !). Το μυαλό σας έτσι θα περάσει σε άλλο τρόπο λειτουργίας (mode). Συγκεκριμένα θα μεταβεί από την κατάσταση εστίασης (focus mode) στην κατάσταση διάχυσης (diffuse mode). Είναι τότε πολύ πιθανό να «ξεκλειδώσει» το μυαλό σα;!

13


7. Χρησιμοποιήστε αναλογίες και διευκρινιστικές ερωτήσεις. Γίνετε εσείς ο δάσκαλος. Όταν παλεύετε να κατακτήσετε μια δύσκολη έννοια κάντε το εξής: προσπαθήστε να τη διδάξετε σε έναν φανταστικό ( ή και πραγματικό) συμμαθητή σας χρησιμοποιώντας το λόγο και τη γραφή. Αυτό θα διευκολύνει την κατανόηση αλλά και θα εδραιώσει τελικά ισχυρότερες μνήμες. 8. Eat your frogs first. Ασχοληθείτε με το δυσκολότερο κομμάτι της μελέτης σας στην αρχή της συνεδρίας ή της ημέρας, όταν είστε ακόμη φρέσκοι. Ξέρω ότι συνήθως αναβάλλουμε τα δύσκολα για το τέλος αλλά έτσι τα κάνουμε ακόμη δυσκολότερα. 9. Εστιάστε. Την εποχή της οθόνης, οι έφηβοι (screenagers) έχουν πολλές αφορμές για να χάσουν την εστίασή τους. Κλείστε όλες τις οθόνες και τα κινητά σας πριν αρχίστε τη μελέτη σας. Ρυθμίστε ένα χρονόμετρο στα 25 min και εστιάστε στην εργασία σας για το χρόνο αυτό. Μη σας νοιάζει πόσες σελίδες θα διαβάσε ή ποσες ασκήσεις θα λύσετε στα 25 min. Όταν χτυπήσει το χρονόμετρο κάντε 5 min διάλλειμα. Επαναλάβετε για 3 ακόμα φορές τον κύκλο 25-5. Αν τα καταφέρετε, ανταμείψτε τον εαυτό σας με 25 min διάλλειμα. Η τεχνική αυτή λέγεται Pomodoro. Το παραπάνω αποτελεί μέρος του υλικού του μαθήματος: «Learning How to Learn: Powerful mental tools to help you master tough subjects» University of California, San Diego. Μετάφραση και τροποποίηση: Γιάννης Χατζηδάκης

14


ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ... Κάνοντας ένα γκάλοπ στο κέντρο του Ηρακλείου Κρήτης και ακούγοντας διαφορετικές απόψεις για το θέμα των ομοφυλοφίλων και το σύμφωνο συμβίωσης που υπογράφτηκε μερικούς μήνες πριν, παρατηρήσαμε πως ο ρατσισμός στο σύνολο των ατόμων είναι σχετικά μειωμένος, παρόλο που οι περισσότεροι απλά αναγκάστηκαν να το αποδεχθούν . Θέσαμε, λοιπόν, μερικές ερωτήσεις. Αυτές ήταν: Ποια είναι η άποψη σας για τους ομοφυλόφιλους; Τι θα λέγατε στο παιδί σας αν σας έλεγε ότι είναι ομοφυλόφιλος; Έχετε κάποιο φίλο ομοφυλόφιλο ή bisexual, και αν όχι, αν είχατε τι θα κάνατε, πώς θα το αντιμετωπίζατε; Οι απαντήσεις που μας δόθηκαν για τις παραπάνω ερωτήσεις είναι οι περισσότερες ενθαρρυντικές και θετικές. Στην πρώτη ερώτηση μερικές από τις απαντήσεις είναι οι εξής (με τα λόγια όπως ακριβώς ειπώθηκαν): άτομο(1)«Δεν έχω πρόβλημα, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει στο κρεβάτι του χωρίς να μας αφορά. Απλά δεν μ’ αρέσουν εκείνοι που το φανερώνουν με επιδεικτικό τρόπο, όπως με ενοχλούν και όλοι οι επιδεικτικοί straight.» άτομο(2)«Έχω την καλύτερη εικόνα για αυτούς και πιστεύω ότι είναι από τα καλύτερα παιδιά!» άτομο (3)«Δεν έχω κανένα πρόβλημα αρκεί να μην είναι παντρεμένοι και να μην κοροϊδεύουν τις γυναίκες τους.» άτομο(4)«Έχουν δικαίωμα και αυτοί!!!» Εκτός από αυτές τις μερικές θετικές απαντήσεις, υπήρχαν και απορρίψεις.. Για παράδειγμα δύο ηλικιωμένοι που βρέθηκαν στον δρόμο μας στάθηκαν να τους ρωτήσουμε με χαρά και προθυμία μέχρι που άκουσαν την ερώτηση. Τότε απλά μας είπαν «Αα, μάλιστα. Καληνύχτα σας!» Αρχικά τους δικαιολογείς, λόγω της ηλικίας τους και του ότι τα χρόνια που ήταν έφηβοι ή νεότεροι ήταν σχεδόν ανύπαρκτη η υποστήριξη προς τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Από την άλλη βέβαια, αφού όλοι μας ανήκουμε σε ένα σύνολο-μια κοινωνία, έχουμε χρέος να εξελισσόμαστε παράλληλα με την κοινωνία σε όλους τους τομείς και κυρίως στο πνευματικό επίπεδο.

15


Στην δεύτερη ερώτηση μια από τις πιο ενδιαφέρουσες απαντήσεις που πήραμε ήταν: «Θα το ρωτούσα αν το εννοεί πάντως δεν θα το έβριζα ούτε θα το έδιωχνα από το σπίτι.» Επίσης, στην ερώτηση νούμερο 3 σταθήκαμε αρκετά τυχεροί, αφού βρήκαμε μέσα σε αυτά τα άτομα που ρωτήσαμε δυο κορίτσια από τα οποία το ένα ήταν bisexual. Η φίλη της μας απάντησε: «Άνθρωποι είναι και αυτοί και δεν έχω θέμα μαζί τους. Έχω φίλους ομοφυλόφιλους και δεν με έχει εμποδίσει σε κάτι αυτό. Είναι το ίδιοι με τον καθένα από εμάς στις συζητήσεις και στην επικοινωνία, μέσα στην παρέα και στο χιούμορ. Οι άνθρωποι το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να τους κατανοήσουν και να μάθουν να συνυπάρχουν μαζί τους χωρίς να τους θεωρούν κάτι παράξενο.» Συμπέρασμα από τα παραπάνω βγαίνει ότι η κοινωνία έχει ¨ωριμάσει¨ και εξελιχτεί. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν και να κάνουν πράξη οι άνθρωποι είναι να δεχτούν και όχι να αποδεχτούν τα ομοφυλόφιλα άτομα. Διότι το να συνειδητοποιήσουν την έννοια της ισότητας και της ομοιότητας τους σε πολλά πράγματα με αυτά τα άτομα είναι από τα σημαντικότερα βήματα που θα μπορούσαν να γίνουν στο παρόν θέμα. Με αυτό το ένα βήμα το σύνολο της κάθε κοινωνίας θα ξεχειλίσει από ομόνοια, ζεστασιά και φιλικότητα προς κάθε συνάνθρωπο. Νερολαδάκη Ειρήνη Τζωρτζακάκη Αναστασία

16


ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΌΣ Ο Νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση – εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία. Και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες, μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται. «Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος». Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων», σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου, που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες. Διαβάστε ακόμα: «Πείτε με κυνικό. Μόνο Ναζί μην με λέτε, γιατί πληγώνομαι» Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μια ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ” αυτό τον πόλεμο η δημοκρατία πολέμησε τον φασισμό και τον ενίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη, και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε τον Ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη με μας τους ίδιους και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλαγμένοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα, υποταγμένη ολοκληρωτικά σ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη, που επιθυμούσε να μας υποτάξει. Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανοήτους, σε άλλους ανοήτους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά, όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», άξια για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες.

17


Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού την στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους. (Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και στο διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας, εφ’ όσον κι όταν τον θυμηθούμε, μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης). Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω. Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Είναι οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Είναι εκείνοι που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις, σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι από το αστυνομικό τμήμα, άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμμιά ανησυχία, ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνόμους. Φυσικά ούτε και για τους περιοίκους). Διαβάστε ακόμα: Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το γείτονά μας, τον χρυσαυγίτη, τον έναν στους 6; Ο εθνικισμός είναι και αυτός Νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά την θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικό τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματά. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος, κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία. Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα, που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν.

18


Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερος ο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού κι ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε. «Το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος». Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία των ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία με τεράστια και αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέροντα. Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός, η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε τον χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από την συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας. Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη.

19


Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτού του κατάπτυστου περιεχομένου μας. Και τότε θα ’ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο Νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά σας. Δεχόμαστε να’μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια, αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του Φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια. Και το Κακό ελλοχεύει, χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο Νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστής είναι ο Θάνατος. (Το κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι για τον νεοναζισμό και τον εθνικισμό που έγραψε τον Φεβρουάριο του 1993 δημοσιεύθηκε στο πρόγραμμα της αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα των Φραντς Λιστ, Κουρτ Βάιλ και Μπέλα Μπάρτοκ, και παράλληλα στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία). Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/manos-hadjidakis/ ]

20


Το 2050 οι ωκεανοί θα έχουν περισσότερα πλαστικά παρά ψάρια Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός προειδοποιεί πως το πλαστικό θα έχει αντικαταστήσει τα ψάρια στους Ωκεανούς μέχρι το 2050, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα Η μαζική χρήση πλαστικών έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις που το 2050 οι ωκεανοί θα περιέχουν περισσότερα πλαστικά κατάλοιπα παρά ψάρια, υποστηρίζει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. “Το σημερινό σύστημα παραγωγής, χρήσης και απόρριψης των πλαστικών έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις: κάθε χρόνο πετιούνται πλαστικά περιτυλίγματα αξίας 80-120 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και, πέρα από το οικονομικό κόστος, αν δεν αλλάξει κάτι, οι ωκεανοί θα περιέχουν περισσότερα πλαστικά παρά ψάρια (σε βάρος) μέχρι το 2050”, υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Φόρουμ. Το Φόρουμ του Νταβός, που ξεκινά αύριο Τετάρτη τις εργασίες του, παρουσίασε μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το ίδρυμα της ιστιοπλόου Έλεν Μακάρθουρ και τη συνδρομή της εταιρείας McKinsey. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, η αναλογία πλαστικών-ψαριών, σε τόνους, ήταν ένας προς πέντε το 2014, θα είναι ένας προς τρεις το 2025 και θα ξεπεράσει τον έναν προς έναν το 2050. Το Φόρουμ κρίνει αναγκαία “την πλήρη αναδιοργάνωση” της χρήσης περιτυλιγμάτων και πλαστικών γενικότερα αλλά και την αναζήτηση εναλλακτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το πετρέλαιο ως πρώτη ύλη, αφού, αν δεν αλλάξει τίποτα, ο τομέας αυτός θα καταναλώνει το 20% του παραγόμενου πετρελαίου μέχρι το 2050. Δεδομένου ότι οι πλαστικές σακούλες είναι μιας χρήσης, “το 95% της αξίας των περιτυλιγμάτων, που εκτιμάται στα 80-120 δισεκατομμύρια δολάρια κατ’ έτος, χάνεται”, προσθέτει το Φόρουμ, ζητώντας να προωθηθεί η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίησή τους. Πολλές χώρες προσπαθούν τα τελευταία χρόνια να περιορίσουν τη χρήση πλαστικών σακούλων. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι πλαστικές σακούλες μιας χρήσης θα απαγορευτούν από τον Μάρτιο. Πηγή: http://news247.gr

21


22 20


Η... μυθολογία του σύμπαντος Μέσα στο Ηλιακό Σύστημα συναντάμε μια εκτενή αναφορά στην αρχαία μυθολογία.

Ερμής

Σύμβολο της ταχύτητας και της ευλυγισίας, ο αγγελιοφόρος του δωδεκάθεου είναι ο ιδανικότερος για να συμβολίσει τον πρώτο πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος. Τον μικρό πλανήτη που βρίσκεται πιο κοντά στον Ηλιο από κάθε άλλον. Αυτός είναι και ο λόγος που τον βλέπουμε να «τρέχει» με μεγαλύτερη ταχύτητα από τους υπόλοιπους.

Αφροδίτη

Το μεγαλύτερο «σημάδι» στον ουρανό, μετά τον Ηλιο και την Σελήνη. Ο φωτεινότερος πλανήτης που μπορούμε να παρατηρήσουμε, δεν θα μπορούσε παρά να πάρει το όνομα της θεάς της ομορφιάς και του έρωτα.

Αρης

«Βαμμένος» στα κόκκινα, σαν πληγωμένος πολεμιστής, ο γειτονικός μας πλανήτης πήρε το όνομα του θεού του πολέμου. Σε τροχιά γύρω του, οι δύο του δορυφόροι ονομάστηκαν Φόβος και Δείμος, όπως οι γιοι του Αρη που τον συνόδευαν στις μάχες, σύμφωνα με την μυθολογία.

Δίας

Ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού μας συστήματος, φυσικά πήρε το όνομα του από τον βασιλιά του δωδεκάθεου. Ως γνωστόν, ο Διας είχε... παρασύρει πολύ κόσμο σε ερωτικές περιπέτειες. Ετσι ακριβώς και ο πλανήτης, έχει μαζέψει γύρω του πολλά σώματα. Μέχρι τώρα έχουν παρατηρηθεί 67 δορυφόροι γύρω από τον τεράστιο πλανήτη. Καθένας από αυτούς έχει «βαπτιστεί» έτσι ώστε να... δικαιολογεί την σχέση του με τον πατέρα των θεών και των ανθρώπων. Χαρακτηριστικά, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλλιστώ ήταν οι πρώτοι που παρατηρήθηκαν, το 1610 από τον Γαλιλαίο.

23


Κρόνος

Ενας «τιτάνιος» πλανήτης, που όμως νικήθηκε από τον Δία, αφού έρχεται δεύτερος σε μέγεθος. Ο τιτάνας που βασίλεψε κατά την χρυσή μυθολογική εποχή, με τα δαχτυλίδια του να... συμβολίζουν τις παλιές του δόξες. Οι δορυφόροι του Κρόνου είναι 62, με τους περισσότερους να έχουν πάρει τα ονόματα των αδερφών του Κρόνου. Εγκέλαδος, Ατλας, Προμηθέας, Ρέα, Μίμας είναι κάποιοι από αυτούς. Ο μεγαλύτερος όλων ωστόσο ονοματίστηκε απλώς Τιτάνας.

Ουρανός

Μια ιστορία ανάλογη του Δία και του Κρόνου. Ο Ουρανός είναι τρίτος μεγαλύτερος σε μέγεθος, χάνοντας από τον Κρόνο. Οπως ακριβώς ο πρώτος θεός της μυθολογίας, που νικήθηκε από τον γιο του Κρόνο. Το γαλάζιο του χρώμα είναι ακόμα ένας καλός λόγος για να πάρει το συγκεκριμένο όνομα. Στους περισσότερους από τους 27 δορυφόρους του Ουρανού δόθηκαν ονόματα από χαρακτήρες έργων του Σαίξπηρ. Κάπου εκεί «σπάει» και αυτός ο απόλυτος δεσμός αστρονομίας και μυθολογιας.

Ποσειδώνας

Το βαθύ μπλε του μακρινού μας γείτονα, οδήγησε τους αστρονόμους να του δώσουν το όνομα του θεού των θαλασσών. Ανάμεσα στους δορυφόρους του βρίσκονται η Θάλασσα, η Ναϊάδα, η Δέσποινα (κόρη του Ποσειδώνα), ο Τρίτωνας (γιος του Ποσειδώνα) και ο Πρωτέας.

Πλούτωνας

Αν και πλέον δεν ανήκει στην κατηγορία των πλανητών, αλλά στους νάνουςπλανήτες, ο Πλούτωνας πήρε το όνομα του από τον θεό του κάτω κόσμου. Ο μεγαλύτερος δορυφόρος του είναι ο Χάροντας, ενώ σε τροχιά γύρω του βρίσκονται επίσης η Νύχτα, η Ύδρα και ο Κέρβερος. Πηγή: iefimerida.gr05|12|2016

24


ΑΣ ΞΑΝΑΣΥΣΤΗΘΟΥΜΕ … ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ! Γεια σας! Ονομάζομαι Ειρήνη-Ελένη Καλαϊτζάκη και είμαι μαθήτρια της Β’ Λυκείου. Πρόσφατα είχα την μοναδική ευκαιρία να συμμετάσχω στο Euroscola , ένα πρόγραμμα που οργανώνει η Ευρωπαϊκή ένωση για μαθητές της Β’ και Γ’ τάξης του Λυκείου και σύμφωνα με το οποίο μαθητές από όλη την Ευρώπη αναλαμβάνουν τον ρόλο ευρωβουλευτή για μια μέρα! Βέβαια η επιλογή των μαθητών δεν είναι τυχαία . Οι ίδιοι καλούνται να συντάξουν κείμενο σχετικό με θέματα της Ε.Ε και να αναπτύξουν την προσωπική τους άποψη για διάφορα ευρωπαϊκά ζητήματα. Το σχολείο μας , λοιπόν , συμμετείχε ενεργά σε αυτό το πρόγραμμα. Αρκετοί συμμαθητές μας δήλωσαν συμμετοχή και εγώ είχα την τύχη με το μέρος μου. Έτσι οι μέρες περνούσαν τα αποτελέσματα βγήκαν και εγώ διακρίθηκα Όταν προσγειωθήκαμε στην Φρανκφούρτη , βρισκόμουν σε κατάσταση απίστευτης έκπληξης . Το μάτι μου συναντούσε τεράστιους ουρανοξύστες και περίεργα κτίρια όπου και αν γυρνούσε . Μετά από πολλές ώρες στο λεωφορείο και μια σύντομη επίσκεψη στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας , φτάσαμε στο Στρασβούργο , την πιο όμορφη πόλη , αρχιτεκτονικά, που έχω δει ποτέ μου. Ήμουν διαρκώς με μια κάμερα στο χέρι , προσπαθώντας να αποθανατίσω τα περίτεχνα κτίρια που δέσποζαν παντού . Για να μην σας τα πολυλογώ ,η μέρα που θα γινόμουν Ευρωβουλευτής έφτασε. Μετά την άφιξη μας στο κτίριο Luice Weiss του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και τον διεξοδικό έλεγχο μας από την ασφάλεια , μπήκαμε στο εσωτερικό του. Τι να πω; Για τους τεράστιος διαδρόμους , για τους εναέριους εσωτερικούς κήπους , για την εντυπωσιακή τεράστια εσωτερική αυλή που συναντήσαμε πριν την κύρια είσοδο; Όλα ήταν πρωτόγνωρα μεγαλεία μπροστά στα μάτια μου!

25


Στη συνέχεια , εγκατασταθήκαμε στην Βουλή. Και έτσι ξεκίνησε η συνεδρίαση της ολομέλειας . Για μια ολόκληρη ημέρα συζητούσαμε με συνομηλίκους από διάφορες χώρες της Ευρώπης , ανταλλάξαμε τις απόψεις μας και τις προσωπικές ανησυχίες μας για το μέλλον . Παρουσιάσαμε τα θέματα που είχε αναλάβει κάθε ευρωπαϊκή επιτροπή και ήταν σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα , το μεταναστευτικό , την Ευρωπαϊκή πολιτική για την ανάπτυξη , το περιβάλλον κτλ. . Συζητήσαμε για την δύσκολη οικονομική κατάσταση της Ευρώπης , κάναμε debate, παίξαμε το Eurogame , γευματίσαμε όλοι μαζί στο εστιατόριο του κοινοβουλίου. Όλα ήταν υπέροχα… Εν κατακλείδι , νιώθω απίστευτα τυχερή που είχα αυτή την ανεπανάληπτη ευκαιρία να συμμετάσχω σε αυτήν την πρωτόγνωρη εμπειρία . Κατά τη γνώμη μου , τέτοιες δράσεις , ακόμη και στη σημερινή δύσκολη εποχή που η Ε.Ε έχει πολύ σημαντικότερα προβλήματα να την απασχολούν ,είναι αξιοζήλευτες και αναγκαίες . Γιατί μόνο έτσι , μπορεί να καλλιεργηθεί το ευρωπαϊκό πνεύμα στους νεαρούς ευρωπαίους , ώστε εκείνοι όταν μεγαλώσουν να εξελιχθούν σε ενεργούς πολίτες που μάχονται για την προάσπιση και διατήρηση της ειρήνης , της εθνικής μα και της διεθνιστικής συνείδησης και αγωνίζονται για την πρόοδο και ευημερία εντός και εκτός των συνόρων της Ε.Ε.

26


ΑΠΟΨΕΙΣ

Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος Ήτανε χρυσό παιδί και άξιο παλικάρι που σήκωνε καθημερινά δυσβάστακτα, όμως, βάρη. Και αφού αδυνατούσε τα προβλήματά του να επιλύσει σκεπτόμενος πως ίσως και αυτή ήταν μια κάποια λύση επιδόθηκε την τίμια ζωή του να διαλύσει. Έφυγε μακριά και, εκεί, στην ξενιτιά γνώρισε τη μοναξιά που άφησε πάνω του τα σημάδια της βαθιά. Και, έτσι, απ’ όλους αποξενωμένος στράφηκε στο κακό ο καημένος και, ακόμα, από το μίσος καταβεβλημένος φέρεται σε όλους με μένος.

Σπανάκης Μιχάλης

27


28


ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ

Η ‘’Αναφορά στον Γκρέκο’’ ήταν το τελευταίο βιβλίο του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη. Ο Ν.Καζαντζάκης σημειώνει ότι δεν πρόκειται για μια αυτοβιογραφία τονίζοντας ότι η ουσία του έργου βρίσκεται σε μερικές λέξεις όπως: αγώνας, κόκκινη γραμμή, Γολγοθάς, ανήφορος, Ανάσταση. Επίσης στο έργο αναφέρει τις μορφές οι οποίες στάθηκαν ‘’σκαλοπάτια στο ανηφόρισμα’’ όπως λέει ο συγγραφέας του έργου. Τέτοιες μορφές είναι: Ο Χριστός, οΛένιν, ο Οδυσσέας κι ο Βούδας. Ο καθένας με το δικό του τρόπο επηρέασε πνευματικά τον Νίκο Καζαντζάκη. Η ‘’Αναφορά’’ είναι ακριβώς όπως την δηλώνει ο συγγραφέας στο έργο του, πρόκειται για τον απολογισμό ενός στρατιώτη στον στρατηγό του:<<στέκουμαι σαν στρατιώτης μπροστά στον στρατηγό και κάνω την αναφορά μου στο Γκρέκο>>. Ο Ελ Γκρέκο είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες των τελευταίων αιώνων αλλά για τον ίδιο τον συγγραφέα είναι κάτι παραπάνω. Ο ίδιος ο συγγραφέας τον αποκαλεί ‘’παππού’’ κάτι που δηλώνει όλο τον σεβασμό που έχει ο Ν.Καζαντζάκης προς τον Έλληνα ζωγράφο. Η ‘’Αναφορά στον Γκρέκο’’ ήταν αναμφισβήτητα ένα από τα πιο σημαντικά έργα του Ν.Καζαντζάκη με το οποίο ο συγγραφέας έκλεισε το έργο που μας άφησε.

29


Tο μυθιστόρημα αυτό λαμβάνει χώρα σε ένα ελληνικό χωριό της Ανατολίας και αφηγείται την άφιξη μιας ομάδας προσφύγων από το μέτωπο, καθώς οι πιο νέοι του χωριού είναι έτοιμοι να παίξουν σε ένα θρησκευτικό δράμα το επόμενο Πάσχα. Κάτω από την πίεση όλων αυτών οι χωρικοί ταυτίζονται περισσότερο με τα πρόσωπα που υποδύονται. Η σύγκρουση δεν αργεί να έρθει μεταξύ των χωριανών καθώς άλλοι υπερασπίζονται τους πρόσφυγες και άλλοι επιθυμούν να τους διώξουν. Οι άρχοντες του χωριού χωρίς να το καταλάβουν καταλήγουν να παίζουν τον ρόλο των Φαρισαίων. Ο παπάς του χωριού, οδηγείται από την ιδιοσυγκρασία του στο ρόλο του Kαϊάφα, τον ρόλο του Πιλάτου υποδύεται εκπληκτικά και παρουσιάζεται με πολύ χιούμορ από τη μεριά του Καζαντζάκη, ο Τούρκος Αγάς, ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος που στο τέλος τρελαίνεται με τα καμώματα των Ελλήνων. Το μυθιστόρημα τελειώνει με το Mανολιό, ο οποίος υποδύεται το Xριστό, να εκτελείται στην εκκλησία μεσάνυχτα Χριστουγέννων, καθώς φτάνει η είδηση της προσπέλασης τουρκικών στρατευμάτων στο χωριό.

30


Τ' ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΜΟΥ τα έκανα στο Σχολείο της θάλασσας. Ιδού και μερικές πράξεις για παράδειγμα: (1) Εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι, κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις. (2) Το γινόμενο των μυριστικών χόρτων επί την αθωότητα δίνει πάντοτε το σχήμα κάποιου Ιησού Χριστού. (3) Η ευτυχία είναι η ορθή σχέση ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματα (χρώματα). Η ζωή μας κόβεται, και οφείλει να κόβεται, στα μέτρα που έκοψε τα χρωματιστά χαρτιά του ο Matisse. (4) Όπου υπάρχουν συκιές υπάρχει Ελλάδα. Όπου προεξέχει το βουνό απ' τη λέξη του υπάρχει ποιητής. Η ηδονή δεν είναι αφαιρετέα. (5) Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που δεν μένει στο τέλος παρά η αλήθεια. (6) Κάθε πρόοδος στο ηθικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την ικανότητα που έχουν η δύναμη κι ο αριθμός να καθορίζουν τα πεπρωμένα μας. (7) Ένας "Αναχωρητής" για τους μισούς είναι, αναγκαστικά, για τους άλλους μισούς, ένας "Ερχόμενος".

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Σχολικό Περιοδικό "Γε.Λ.Α" Τεύχος 13  
Σχολικό Περιοδικό "Γε.Λ.Α" Τεύχος 13  
Advertisement