Page 1

มดกับตั๊กแตน ั เกียจคร ้านชอบความ ตั๊กแตนเจ ้าสำาราญตัวหนึง่ มีนส ิ ย ั ว์อน สะดวกสบาย ตลอดชว่ งฤดูร ้อนทีส ่ ต ื่ ๆ พากันหาอาหารไป เก็บสะสมไว ้ในรัง มันมัวแต่ร ้องรำาทำาเพลง สนุกสนานไปวันๆ ครัน ้ ถึงฤดูหนาวหิมะตกหนัก ตั๊กแตนไม่สามารถหาอาหารกินได ้ อดอยูห ่ ลายวัน จนในทีส ่ ด ุ ต ้องซมซานมาเคาะประตูรังของมด ซงึ่ เคยรู ้จักกัน ั หน่อย เมือ "ได ้โปรดเถิดเพือ ่ น ขออาหารให ้ฉั นประทังชวี ต ิ สก ่ ั ญาว่าจะหามาใชคื้ นให ้ พ ้นฤดูหนาวอันแสนทารุณนีแ ้ ล ้ว ฉั นสญ เป็ นเท่าตัว" ตั๊กแตนพยายามวิงวอน "อ ้าว..ก็เมือ ่ ตอนฤดูร ้อนทีใ่ ครๆเขาพากันทำามาหากินตัวเป็ น เกลียว เจ ้ามัวทำาอะไรอยู่" มดย ้อนถาม "ฉั นไม่ได ้อยูเ่ ปล่าๆ นะ แต่ได ้ร ้องรำาทำาเพลงตลอดเวลา เมือ ่ ่ รือ" ตอนทีเ่ ธอและเพือ ่ นๆ ขนอาหารผ่านมาก็ได ้ยินมิใชห "ได ้ยินซ ิ..ในเมือ ่ เจ ้ามัวแต่ร ้องเพลงตลอดฤดูร ้อน เมือ ่ ถึงฤดู หนาวก็จงเต ้นรำาให ้สนุกเถิด" กล่าวจบมดก็ปิดประตูทันที นิทานเรือ ่ งนีส ้ อนให ้รู ้ว่า “จงเตรียมพร ้อมและตัง้ มั่นอยู่ ในความไม่ประมาท สำาหรับ เหตุการณ์ในอนาคต”

มดกับตั๊กแตน  

Chananya..