Page 16

Te m a t n u m e r u : P R Z E M O C W R O D Z I N I E

mówić o kumulacji barier na rynku pracy. Są to bariery:  charakterystyczne dla kobiet (niechęć do zatrudniania przez pracodawców kobiet mających dzieci; konieczność godzenia ról macierzyńskich z pracowniczymi, co w przypadku kobiet doświadczających przemocy jest szczególnie trudne);  charakterystyczne dla kobiet doświadczających przemocy (o nich była mowa powyżej); a w przypadku niektórych kobiet również:  charakterystycznych dla osób z niskimi kwalifikacjami;  charakterystycznymi dla osób starszych. Kobiety doświadczające przemocy domowej jako pracownice

Mimo kłopotów z wypełnianiem obowiązków zawodowych kobiety doświadczające przemocy są przekonane, że są dobrymi, lojalnymi pracownicami, w które pracodawcy opłaca się „inwestować”. Kobieta doświadczająca przemocy jest silnie motywowana do pracy – można powiedzieć, że przemoc „wypycha ją z domu”. Praca jest miejscem, gdzie kobieta chce i może się wykazać, wypełnić pustkę wynoszoną z domu, nabrać pewności siebie, dowartościować. Stała, pewna, dająca kobiecie poczucie bezpieczeństwa praca stanowi solidne podstawy do rozwiązania przez kobietę jej problemów rodzinnych, a przez to stwarza jej warunki do bycia jeszcze lepszą pracownicą w przyszłości. Wsparcie przez pracodawcę kobiety w trudnych dla niej chwilach życiowych sprawi, że będzie miał w niej lojalną i dobrą pracownicę: „To mu się opłaca. Kobieta odwdzięczy się”. Kobiety oczekują od pracodawcy, że okaże się „człowiekiem”, że zrozumie zdarzające się im poranne spóźnienia i potraktuje ich sprawę indywidualnie. Chcą, aby pracodawca dał im możliwość rozwiązania problemów rodzinnych, a ich „niedyspozycję” potraktował jako chwilową. Pracodawca nie powinien też przerzucać odpowiedzialności za zacho-



wania mężów/byłych mężów na pracownice. W sytuacjach gdy ci pojawiają się w pracy i zakłócają porządek, powinna być wzywana policja, a nie zwalniana z pracy kobieta. Zasady organizacji pomocy kobietom doświadczającym przemocy domowej w ich funkcjonowaniu na rynku pracy

Pomoc kobietom w podejmowaniu przez nie aktywności zawodowych powinna polegać na usuwaniu barier, na jakie natrafiają kobiety doświadczające przemocy domowej na rynku pracy. Jest to między innymi:  wsparcie kobiet w macierzyństwie – organizowanie miejsc opieki nad dzieckiem (system żłobków, przedszkoli, opieki pozaszkolnej) i wypracowanie nowych, bardziej elastycznych form opieki nad dzieckiem, umożliwiających kobietom wykonywanie pracy zawodowej w różnych godzinach – jest to zadanie dla władz samorządowych, ale i zakładów pracy, domów kultury, oraz szkół i przedszkoli już istniejących;  pomoc kobietom o niższym statusie w podnoszeniu kwalifikacji i umiejętności, co pozwoli odnaleźć się im na rynku pracy – organizowanie kursów doszkalających, przekwalifikujących, systemu szkół wieczorowych, zaocznych, w których mogłyby uczestniczyć kobiety, mając zapewnioną w tym czasie opiekę nad dziećmi – jest to zadanie dla władz administracji państwowej i samorządowej, urzędów pracy, organizacji kobiecych;  pomoc kobietom w poszukiwaniu pracy – organizowanie kursów aktywnego poszukiwania pracy, autoprezentacji, pisania CV – zadanie dla urzędów pracy i organizacji kobiecych;  wsparcie psychiczne kobiet podnoszące ich poczucie własnej wartości i siły – organizowanie profesjonalnej pomocy psychologicznej, grup wsparcia, treningów asertywności – zadanie dla władz samorządowych, organizacji kobiecych;  uwrażliwienie pracodawców, osób z urzędów pracy i innych zajmujących się sprawami zatrudniania

na problemy kobiet doświadczających przemocy domowej – organizowanie szkoleń z zakresu odpowiednich w takich sytuacjach działań – zadanie dla władz samorządowych, organizacji kobiecych zajmujących się przemocą. Funkcjonowanie kobiet na rynku pracy jest ściśle związane z doświadczaną przez nie przemocą domową. Dlatego jeśli pomoc kobietom w ich funkcjonowaniu na rynku pracy ma być skuteczna, musi również obejmować obszar ich życia prywatnego. Z tego też względu należy:  zapewnić bezpieczeństwo osobiste kobietom doświadczającym przemocy domowej (skuteczne interwencje w sytuacjach, gdy dochodzi do przemocy domowej, odseparowywanie ofiar od sprawców przemocy domowej – schroniska, tymczasowy areszt, eksmisje, zakaz zbliżania się sprawców do ofiar);  zapewnić pomoc prawną ofiarom przemocy;  zapewnić pomoc w pozyskaniu samodzielnego mieszkania ofiarom przemocy (skuteczne eksmisje sprawców, przydziały mieszkań zastępczych, zamiany mieszkań);  zapewnić pomoc w kwestiach zabezpieczenia materialnego ofiar przemocy (zasiłki, alimenty, pomoc w pozyskaniu pracy). Pomoc kobietom doświadczającym przemocy domowej w ich funkcjonowaniu na rynku pracy musi być kompleksowa (obejmować zarówno obszar pracy zawodowej, jak i życia rodzinnego), a w jej realizację musi być zaangażowanych wiele podmiotów, współpracujących ze sobą na zasadach partnerskich. Szczególną rolę powinny w niej odgrywać kobiece organizacje pozarządowe, które dysponują najlepszą wiedzą o mechanizmach domowej przemocy, a także mają rozpoznane potrzeby kobiet doświadczających przemocy z racji wieloletniej już praktyki w organizowaniu takiej pomocy. Informacja o prawach kobiet doświadczających przemocy domowej oraz o formach i miejscach pomocy, jaką mogą uzyskać, powinna być wiedzą powszechną. 

9  2008

prawo_i_p_e__9_2008.pdf  

prawo_i_p_e__9_2008.pdf

prawo_i_p_e__9_2008.pdf  

prawo_i_p_e__9_2008.pdf

Advertisement