Page 45

88

część 2

I I I .  S p o s ó b p o s t ę p o w a n i a

i dopiero w  oparciu o  całość materiału dowodowego podjęcie decyzji merytorycznej, z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów, która obowiązuje wszystkie organy postępowania, a  nie tylko sąd (art. 7 k.p.k.). Zgodnie z  utrwalonym w  tym zakresie orzecznictwem Sądu Najwyższego należy wydawać orzeczenie w  oparciu o  całokształt okoliczności sprawy, po rozważeniu okoliczności zarówno na korzyść, jak i  na niekorzyść oskarżonego, zgodnie z  zasadami wiedzy i  doświadczeniem życiowym, wyczerpująco i logicznie argumentować w uzasadnieniu. W interesie prokuratora powinno być, aby osoba pokrzywdzona wychodząca z prokuratury po pierwszym przesłuchaniu, jeżeli nawet wszystkiego nie zrozumiała, wiedziała, że w każdej chwili może osobiście lub telefonicznie skontaktować się z  prowadzącym lub nadzorującym jej sprawę prokuratorem i wyjaśnić wątpliwości. W  praktyce większość przesłuchań osób pokrzywdzonych prowadzą funkcjonariusze policji, jednak w poważnych przypadkach przesłuchiwania osób pokrzywdzonych w sprawach przemocy domowej powinny być prowadzone przez prokuratorów. Na mocy powoływanej już ustawy z  13 czerwca 2013 r., która wchodzi w życie 27 stycznia 2014 r., zostają wprowadzone specjalne zasady przesłuchiwania pokrzywdzonych przestępstwami z  art. 197–199 k.k. Jeśli więc któregoś z  nich doznała ofiara przemocy w rodzinie, odnoszą się one również do niej. Przede wszystkim w  każdym przypadku przesłuchanie pokrzywdzonego jest utrwalane za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i  dźwięk (§ 2a dodany do  art. 147 k.p.k.). Zgodnie z dodanym art. 185c k.p.k. w ta-

kim przypadku przesłuchanie pokrzywdzonego jako świadka przeprowadzane jest przez sąd na posiedzeniu, w którym mogą brać udział prokurator, obrońca i  pełnomocnik pokrzywdzonego. Na rozprawie odtwarza zapis jego obrazu i  dźwięku (§ 2). Kolejne przesłuchanie, jeśli jest ono konieczne, może zostać przeprowadzone na wniosek pokrzywdzonego na zasadach określonych w  art. 177a § 1 k.p.k. w  przypadku, „gdy zachodzi uzasadniona obawa, że bezpośrednia obecność oskarżonego przy przesłuchaniu mogłaby oddziaływać krępująco na zeznania (…) lub wywierać negatywny wpływ na jego stan psychiczny” (§ 3). Zaznaczono także, że jeżeli w  przesłuchaniu bierze udział biegły psycholog, na wniosek pokrzywdzonego należy zapewnić, aby był on osobą tej samej płci, „chyba że będzie to utrudniać postępowanie” (§ 4). Biegłego psychologa powołuje postanowieniem prokurator na takich samych zasadach jak wskazane w  piśmie Prokuratora Generalnego z  2 czerwca 2011 r. (sygn. PG II P 003/8/11). Przesłuchania mają się odbywać w  odpowiednio przystosowanych do  tego pomieszczeniach (art. 185d k.p.k.). W razie braku takich pomieszczeń na obszarze właściwości sądu przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z 13 czerwca 2013 r. przesłuchiwania mogą się odbywać w  innych pomieszczeniach (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Jeżeli natomiast na obszarze właściwości sądu nie są dostępne urządzenia rejestrujące obraz i  dźwięk, można ich nie stosować przez okres 12 miesięcy od  daty wejścia w życie wskazanej ustawy (jej art. 4 ust. 2). Przyjęte rozwiązanie zakłada z  góry, że każda ofiara przestępstwa stypizowanego w  art. 197–199 N I E Z B Ę D N I K P R O K U R A T O R A

89

Przemoc wobec kobiet w rodzinie. Niezbędnik prokuratora  
Advertisement