Page 41

80

część 2

I I I .  S p o s ó b p o s t ę p o w a n i a

Prokurator Generalny mocno zaakcentował również potrzebę każdorazowego reagowania na groźby bezprawne i akty przemocy mające na celu zastraszenie pokrzywdzonego i innych świadków, łącznie z  wszczęciem w  odpowiednich przypadkach postępowania karnego oraz zastrzeżeniem danych dotyczących miejsca ich zamieszkania w warunkach opisanych w art. 191 § 3 k.p.k. Ważne jest w  szczególności, aby pokrzywdzony wiedział, że już w postępowaniu przygotowawczym może zgłosić powództwo cywilne i wnosić o jego zabezpieczenie, zdawał sobie sprawę z różnicy między takim powództwem i wnioskiem o orzeczenie środka karnego wskazanego w art. 39 pkt 5 k.p.k. Prokurator musi też zawsze pamiętać, że może w tych przypadkach sam podjąć stosowne działania na rzecz pokrzywdzonego, który np. nie chce sam dochodzić od  sprawcy jakichkolwiek roszczeń z  obawy przed narażeniem się na jego zemstę. To samo dotyczy poinformowania pokrzywdzonego o możliwości złożenia wniosku o kompensatę lub wystąpienie z takim wnioskiem w jego imieniu na podstawie ustawy z  7 lipca 2005 r. o  państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych przestępstw (Dz. U. Nr 169, poz. 1415 z późn. zm.) wówczas, gdy pokrzywdzony poniósł skutki opisane w art. 156 § 1 lub 157 § 1 k.k. i zostały spełnione pozostałe przesłanki pozwalające na ubieganie się o takie świadczenie. Warto podkreślić, że kwestię zagwarantowania ofiarom przemocy domowej odszkodowania od  sprawcy lub kompensaty od  państwa szczególnie akcentuje Konwencja nr 210 (art. 30).

Zapewnienie, aby ofiary przestępstw były informowane w „przystępnym i zrozumiałym języku” wyraźnie eksponuje dyrektywa 2012/29/UE (art. 3 ust. 2; art. 4 ust. 1) precyzując, że chodzi w  szczególności o  udzielenie informacji dotyczących: a) rodzaju dostępnego wsparcia i  podmiotów udzielających takiego wsparcia, w tym – w razie potrzeby – dostępu do pomocy medycznej oraz wszelkiego wsparcia specjalistycznego, jak wsparcie psychologiczne i zakwaterowanie zastępcze; b)  procedur związanych ze złożeniem zawiadomienia o przestępstwie; c)  uzyskania ochrony; d)  uzyskania pomocy i porady prawnej oraz porad innego rodzaju; e)  uzyskania odszkodowania; f)  uprawnienia do  uzyskania tłumaczenia ustnego i  pisemnego; g)  skarżenia się na brak poszanowania ich praw przez organ prowadzący postępowanie karne; h)  usług w  zakresie sprawiedliwości naprawczej, w tym mediacji; i)  zwrotu kosztów poniesionych w związku z udziałem w postępowaniu karnym. Wytyczne Prokuratora Generalnego wiążą nie tylko prokuratorów, ale i  inne organy prowadzące postępowanie przygotowawcze, co wynika z art. 29 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1985 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., Nr 270, poz. 1599), a niektóre spośród standardów unijnych znalazły już swój wyraz w polskich przepisach karnych. Warto zwrócić uwagę, że bezpośrednio do  prokuratury trafia tylko niezbyt duża liczba doniesień o przestępstwie. W tej sytuacji zadaniem prokuratora nadzorującego jest wydanie odpowiednich wytycznych policji. Wiadomo z praktyki, że zwykle takie wytyczne są bardzo schematyczne, a powinny w sposób przemyślany kierunkować dochodzenie, co pozwoliłoby na przeprowadzenie wskazanych w  nich czynN I E Z B Ę D N I K P R O K U R A T O R A

81

Przemoc wobec kobiet w rodzinie. Niezbędnik prokuratora  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you