Page 1


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

4


AndoriĂąa

5

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

6


AndoriĂąa

7

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

8


AndoriĂąa

9

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

10


Andoriña

nº 56 decembro 2012

OS NENOS E NENAS DE 4 ANOS CONVERTÉMONOS EN DISTINTOS MEDIOS DE TRANSPORTE

11


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

12


AndoriĂąa

13

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

14


AndoriĂąa

15

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

16


AndoriĂąa

17

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

18


AndoriĂąa

19

nÂş 56 decembro 2012


AndoriĂąa

nÂş 56 decembro 2012

20


AndoriĂąa

21

nÂş 56 decembro 2012


Andoriña

nº 56 decembro 2012

O programa de debuxo Tux Paint dá moito xogo. Velaquí algunhas mostras.

Noé Reboreda

Adrián Pintos

Lorena Castro

Raúl Fernández

David Fletcher

Xacobo Pereira

22


Andoriña

nº 56 decembro 2012

Os nenos e nenas de cuarto preséntanvos algo interesante: Neste curso estudamos o tema dos vertebrados. Foi moi guai! Aprendemos como se agrupan e as súas características. Sabiades que nós pertencemos ao grupo dos primates? É dicir, somos un pouco monos... Pero de guapos, non de animais! Para que estudalos se nos fixese máis fácil realizamos esquemas, xogos de preguntas e respostas e máis dunha persoa gañou o gran premio: CANICAS DE CHOCOLATE!!! (mmm... que ricas) Pensamos que sería boa idea facer un mural sobre os vertebrados. Cando estea rematado pegarémolo no corredor para que todos o poidades ver, e se cadra, aínda aprendedes algo (gha,gha,gha...) Aquí tendes algunhas fotos do mural. A ver se vos gustan:

23


Lingua proletaria do meu pobo, eu fáloa porque si, porque me gosta, porque me peta e quero e dáme a gana; porque me sai de dentro, alá do fondo dunha tristura aceda que me abrangue ao ver tantos patufos desleigados, pequenos mequetrefes sen raíces que ao pór a garabata xa non saben afirmarse no amor dos devanceiros, falar a fala nai, a fala dos avós que temos mortos, e ser, co rostro erguido, mariñeiros, labregos da linguaxe, remo i arado, proa e rella sempre. Eu fáloa porque si, porque me gosta e quero estar cos meus, coa xente miña, perto dos homes bos que sofren longo unha historia contada noutra lingua.

Non falo pra os soberbios, non falo pra os ruíns e poderosos, non falo pra os finchados, non falo pra os baleiros, non falo pra os estúpidos, que falo pra os que aguantan rexamente mentiras e inxustizas decotío; pra os que súan e choran un pranto cotián de bolboretas, de lume e vento sobre os ollos núos. Eu non podo arredar as miñas verbas de tódolos que sofren neste mundo. E ti vives no mundo, terra miña, berce da miña estirpe, Galicia, doce mágoa das Españas, deitada rente ao mar, ise camiño...

Andoriña nº 56  

Revista escolar de CEIP de Randufe, (Tui, Galiza)

Advertisement