Issuu on Google+


gayPARSHIP steunt whiteknot.org

IEMAND WACHT OP JOU. Je moet elkaar alleen nog ontmoeten. Mannen die verlangen naar een ernstige relatie hoeven niet verder te zoeken. Vind de partner die echt bij je past op gayPARSHIP. Doe vandaag nog de psychologische PARSHIP test en ontvang direct geschikte partnervoorstellen. Discreet en veilig. Je vindt elkaar op gayPARSHIP.be Doe nu de gratis test: www.gayparship.be

Ook v r ou w vinden en b gayPAR ij SH I P de gep a s te par tne r


Van harte gefeliciteerd ste met jullie 20 verjaardag!

www.cdenv.be www.facebook.com/cdenv www.twitter.com/cdenv

v.u. Jonathan Cardoen, Wetstraat 89 - 1040 Brussel


Inhoudstafel

42

14

Voorspel colofon  mundo vero  edito  ZIZO GEZEGD onder de gaydar

6 6

7 8 10

INTIEM PARTNERGEWELD 29 Onderzoekster Sabine Hellemans licht een onderzoek toe waarin wordt aangetoond dat intiem partnergeweld even vaak voorkomt bij holebikoppels als in heterorelaties.

THE BLONDE & THE BEAUTIFUL 14 Sven Pichal & Nathalie Delporte delen hun inzichten over relaties.

GIRLFRIENDS WITH BENEFITS 30 Wie denkt dat het fenomeen ‘friends with benefits’ zich beperkt tot jongens, vergist zich. Het fenomeen is in opmars bij jonge vrouwen. ZiZo sprak met vijf ervaringsdeskundigen.

dossier relaties

POLYAMORIE 18 Wanneer je in staat bent om met meerdere personen intieme relaties op te bouwen, voorbij de utopie van de monogamie.

ZIZO BRENGT MENSEN DICHTERBIJ 32 Christophe Maes en Bram Deneweth vertellen hoe ze elkaar vonden via de zoekertjes van ‘ZiZo, Gezocht’.

LIEFDE ZONDER GRENZEN 20 Radiomaker Serge De Marre volgde zijn hart, helemaal naar Houston in Texas.

EINDELIJK ONTSLUIERD! 34 Peter De Vos ontfutselde het eeuwenoude geheim van een langdurige relatie

POTTEN BREKEN IN BED 22 Cathy Heyman verdiepte zich in de bevindingen van Dr. Glenda Corwin over lesbische intimiteit. Bestaat het fenomeen lesbische beddendood nu echt?

GENDERLEGS 24 Erica De Winter liet zich inspireren door haar relatie met transman Dan bij het schrijven van haar roman ‘Genderlegs’.

4

Hoofdredacteur Dennis De Roover ziet nefaste fenomenen voor het zelfbeeld van homomannen op datingsites en breekt een lans voor verantwoordelijkheidszin.

FEEST! 20 JAAR ZIZO TOT UW DIENST! 36 ZiZo-magazine wordt al twintig jaar gemaakt door een groep enthousiaste vrijwilligers. Hoog tijd om hen eens in de spotlights te zetten! TOM ONTMOET VERO 38 De karakters van Tom Bouden en Vero Beauprez ontmoeten elkaar op het verjaardagsfeest van ZiZo-magazine. Dat moet wel vonken geven!

DE JUISTE KLIK 26 Bram Bierkens & Ivan Denis vonden elkaar via het internet. Ze zijn lang niet de enige holebi’s, zo blijkt uit sociologisch onderzoek. Hoe zit het met de digitale vonken?

TUSSENSPEL SUPERHELDIN TRUUS DRUYTS

40

OPINIE | DE KWELGEESTEN VAN DATINGSITES

COLUMN SNEUVELENDE SCHAAKSTUKKEN

41

28


64 78

74

ECCE HOMO 42 Arend en Nathalie zijn voortrekkers van het Regenbooghuis Limburg. Ze zetten zich in voor Anders Gewoon, een vereniging voor transgenders.

FILM LGBT HALL OF FAME 68 ‘Rope’ is de ‘Classic Scene’ en we verwachten de nieuwe film van de regisseur van ‘L’Auberge Espagnol’ en de Finse film ‘Open Up to Me’.

SNEL BEZORGD

FILM IN THE NAME OF 70 Pools acteur Andrzej Chyra over zijn filmrol als homoseksuele priester in een commune met probleemjongeren.

44

SWAB2KNOW 46 Hoe werkt dat nu? Zo’n speekseltest waarmee je thuis zelf een hiv-test kunt doen. COLUMN M ZKT. KAPPER

47

HOREN, ZIEN EN GENIETEN

FILM GESPOT OF HET FILM FEST GENT 73 Hannelore Goosens blikt vooruit op de films ‘In the Name of’ en ‘Kill Your Darlings’.

REIS SNELLE BEET IN THE BIG APPLE 50 Geert De Weyer bezocht New York City en belandde tussen trotse nerds en wereldsterren.

MUZIEK BOY GEORGE 74 Boy George praat over zijn nieuwe muziekcarrière als deejay. Hij wordt vergezeld door zijn poulain Marc Vedo. Of was nu net Boy Goerge Vedo’s bitch?

“IK BEN ZEER DANKBAAR OM EEN TRANSGENDER ALS ZOON TE HEBBEN” 56 Mieke Gabriëls vertelt over haar ervaring als moeder van een transzoon.

OM DE TUIN GELEID 77 Groenjournalist Angelo Dorny opent zijn kersverse ZiZo-rubriek met de vroege voorbereidingen in de tuin voor de zomer.

BRIEF VOOR NATHAN 58 Marleen Hufkens, co-voorzitster van çavaria, heeft het nieuws van de euthanasie van transman Nathan Verhelst verwerkt en schrijft hem een brief.

GOED GELUKT 78 Grietje Bouman volgt het verhaal van transman Ernst in het fotoboek ‘Goed Gelukt’.

HET DOCUMENT LIEFDE IN OORLOG & VREDE

59

MUZIEK HOOVERPHONIC 60 Alle kleuren van de regenboog door de ogen van Alex Callier. MUZIEK HEATHER PEACE 64 Heather Peace zingt ‘Lip Service’ vaarwel. Ze laat haar rol als Sam Murray in de lesbische tijgerkuil van Glasgow achter zich en stapt in de muziekwereld.

MUZIEK HOLEBIMUZIEK 80 Robbe Herreman kraakt de code van wat nu precies ‘holebimuziek’ is (of toch een beetje).

UITSMIJTER WEDSTRIJDEN ZIZO ACTIEF ZIZO, GEZOCHT MAN & MAN SCHRIJFKAT KAMT UIT: ‘WIFI-HAREM’

84 85 93 94 97

5


COLOFON

Verantwoordelijke uitgevers: Yves Aerts Hoofdredactie: Dennis De Roover Eindredactie: Dennis De Roover Vormgeving: Virginie Soetaert Administratie: Nicole De Neve Advertentiewerving: Olivier Deschodt Redacteur politiek: Paul Borghs Redacteur buitenland: Kenneth Mills Redacteurs muziek: Mark Coel Redacteur film: Hannelore Goossens Redacteur human interest: Thierry Scheers Redacteur toerisme: Geert De Weyer Werkten verder mee aan dit nummer: Angelo Dorny ∙ Annelies Leysen ∙ Cathy Heyman ∙ Delia Vermant ∙ Eline Van Meervenne ∙ Jeltje Hellinckx ∙ Kirsten Kamphuis ∙ Laura Liems ∙ Linsy Loose ∙ Marleen Hufkens ∙ Peter De Vos ∙ Robbe Herreman ∙ Stefaan Vallet ∙ Thierry Scheers ∙ Timothy Junes ∙ Vanessa Dewanin

mundo vero door vero beauprez

6

Columnisten: David Schoenmaekers ∙ Isha Van Alsenoy ∙ Annelies De Waele Cartoonisten: Vero Beauprez ∙ Tom Bouden Cover: Lukas Bultereys Rugcitaat: uit ‘Imagine Me & You’ van Ol Parker. Inzendingen: teksten: zizo@cavaria.be Bureau: Kammerstraat 22 ∙ 9000 Gent ∙ 09 223 69 29 zizo@cavaria.be ∙ www.zizo-online.be Postabonnement: 15 euro voor verzending onder plastic folie (reknr. BE41-0682-1596-8810) Gratis verkrijgbaar via verschillende afhaalpunten (check www.zizo-online.be) ZiZo is een onafhankelijk blad dat uitgegeven wordt door çavaria.


edit

Relaties zijn enorm belangrijk voor een mens, maar evenzeer voor een tijdschrift! ZiZo-magazine bestaat 20 jaar. Een feestelijk moment! We danken ons bestaan aan onze trouwe lezers, abonnees en adverteerders, maar vooral aan de uitgebreide groep vrijwilligers die dit blad maken. Met de volle overtuiging dat holebi’s en transgenders een tijdschrift verdienen waarin ze zichzelf herkennen en dat betrouwbare informatie bevat, verzetten zij al twee decennia bergen werk. Redenen genoeg om hen eens in de spotlights te zetten. Nathalie Delporte en Sven Pichal kunnen meespreken over relaties. Beiden zijn al enkele jaren getrouwd en werpen hun licht op relaties. Liefde is zo grenzeloos dat we er heel ver voor gaan. Vraag dat maar aan Serge De Marre die door zijn lief belandde in Houston. We have no problem! Voor polyamoristen is liefde ook niet begrensd tot één persoon. Ze hebben meerdere - al dan niet seksuele - relaties tegelijk en/of kunnen ook van meerdere mensen tegelijk houden. De vonk is vaak de aanzet tot een relatie. Sociologisch onderzoek suggereert dat holebi’s hun partner veel vaker op het internet vinden dan heterokoppels. Bram Bierkens en Ivan Denis zijn daarvan een mooi voorbeeld. Datingsites zijn zo’n cybermiddel om elkaar te leren kennen. Toch is de sfeer er vaak allesbehalve constructief. Als we zelf niet meer onze maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen op datingssites, misschien zelfs destructief voor het welzijn van homomannen. Mijn opinie daarover lees je verderop in dit blad. Ook ZiZo is een ‘dating medium’. David Schoenmaekers brengt in zijn column een humoristische analyse van deze omstreden rubriek. Maar toch! Christophe Maes en Bram Deneweth leerden elkaar via de ZiZo-zoekers en zijn al jaar samen. Erica de Winter op haar beurt vertelt over haar relatie met transman Dan. Hun relatie inspireerde haar bij het schrijven van de roman ‘Genderlegs’. Daarnaast nemen Arend & Nathalie van Anders Gewoon plaats voor de lens. Natuurlijk heeft niet iedereen al een relatie of ze willen zelfs geen relatie. Sommigen hebben een innige band met een vriend - waar ze ook seks mee kunnen hebben - zonder de verplichtingen van een relatie: de gekende friends with benefits. Of girlfriends with benefits? Want het fenomeen beperkt zich niet tot homokoppels. Jeltje Hellinckx pluisde het voor ZiZo uit. En nu we toch bij de vrouwen zijn beland, ontkrachten we meteen wat mythes over de seksuele relaties van lesbiennes. Niet alle relaties verlopen harmonieus. Denk maar aan intiem partnergeweld. Recent onderzoek toont aan dat intiem partnergeweld even vaak voorkomt in holebirelaties als bij hetero’s. Onderzoekster Sabine Hellemans licht de onderzoeksresultaten toe. In cultuurrubriek ontmoeten we zeer bekende gezichten. We verkennen de 7 deugden van Hooverphonic, Truus Druyts ontplooit haar doe-het-zelfkwaliteiten als superheldin en we spreken met de creatieve kameleon en wereldster Boy George. Om in de Angelsaksische sferen te blijven, strikten we Heather Peace (‘die vamp van Lips Service’) en trokken we meteen door naar New York, de groenste metropool van de VS. Voor wie toch liever het groen op het eigen terras of in de eigen achtertuin opzoekt, is er de gloednieuwe rubriek van journalist Angelo Dorny. Hij leidt ons graag om de tuin, maar wel met bruikbare tips. En er zijn nog meer feestelijke verrassingen in dit 125ste nummer van ZiZo! Maar die laat ik je graag zelf ontdekken…

Dennis De Roover

7


samenstelling: isha van alsenoy

Johnny Weir

Sigourney Weaver © Ivan Bessedin

Olympische Winterspelen "Het is niet slim dat het IOC dit toelaat. Het zou verstandiger met de toewijzingen van de Spelen om moeten gaan. Met de keuze voor Rusland doet het IOC een stap terug in de tijd." Openlijk lesbische snowboardster Cheryl Maas hekelt dat Rusland de Olympische Spelen mag organiseren, terwijl het land anti-homowetten heeft. NOS, 14 oktober 2013 "Hoewel deze wet een verschrikkelijke zaak is dat je niet publiekelijk homo kunt zijn in Rusland, ben ik van plan om er te zijn en niet bang te zijn, ter volle ondersteuning van onze broers en zusters daar. Als ik word gearresteerd, dan word ik gearresteerd; indien niet, fijn, maar onze aanwezigheid is nodig. Voor alle Olympiërs die zo hard hebben gewerkt is een boycot gewoon het ergste wat je kan doen voor al deze jonge mensen." Voormalig kunstschaatser en openlijke homo Johnny Weir. Hij gaat naar Sotsji als commentator voor tv-zender NBC. GayStarNews, 23 oktober 2013 Superieure gorilla’s "Gorilla’s zijn superieur aan de mens ‘op elk vlak’ omdat gorilla’s niet homofoob zijn. " Amerikaans actrice Sigourney Weaver, GayStarNews, 17 oktober 2013 "Daders zijn opvallend vaak laagopgeleid, werkloos en afkomstig uit probleemgezinnen. Gaybashing is voor deze mannen een manier om hun mannelijkheid te tonen aan hun vrienden. Homo's zijn een makkelijk doelwit, omdat ze door deze daders worden gezien als het toppunt van onmannelijkheid." Amsterdamse socioloog Laurens Buijs over zijn conclusies van het onderzoek naar homohaat. De Morgen, 24 oktober 2013 Echte seks en fantasie "Wie porno kijkt, wil genieten en niet met zijn neus op de risico's en verantwoordelijkheden geduwd worden. Je ziet ook niet dat de lakens na de seks gewassen worden. Dat soort praktische dingen worden geweerd, omdat ze haaks staan op de fantasiebeleving. Die [kijkers] kunnen

8

heus wel het onderscheid maken tussen porno en het echte leven. " Chris Lambrechts, directeur van het Vlaams expertisecentrum voor seksuele gezondheid Sensoa in De Standaard, 21 september 2013 "Ik ken nogal wat intelligente, breeddenkende heteromannen die met geen stokken naar Brokeback Mountain te krijgen waren uit een vreemde vrees dat alleen al kijken naar intimiteit tussen mannen hun mannelijkheid zou aantasten. […] Lesbische seks gehoorzaamt aan andere wetten. Twee vrouwen, dat passeert. Omdat het niet echt als seks wordt aanzien – of zoals een verbaasde man in de klassieker Desert Hearts het formuleert: ‘How do you get all that action with no equipment?’ Of omdat mannen seks tussen twee vrouwen opwindend vinden. Tenminste, als het er aan toe gaat zoals in hun fantasie, waar lesbische seks voorspel is en zij het hoofdgerecht blijven. " Auteur Gaea Schoeters in De Standaard, 12 oktober 2013 Oostwaarts "Op zich kunnen seksuele minderheden in Japan vrij leven, er zijn immers geen religieuze of andere regels die ons belemmeren. Maar discriminatie en vooroordelen zijn er volop. En in juridische zin bestaan wij zelfs helemaal niet. […] Toen we uitlegden dat wij als twee vrouwen een huwelijksceremonie wilden, reageerde Disney verrast. Ze vertelden dat het alleen kon als een van ons een smoking zou dragen en de ander een jurk", zegt Hiroko Masuhara, een van de vrouwen die trouwden, Trouw, 10 november 2013 "Een homoseksuele Indiër is geen zondaar, maar een grote egoïst. Iemand die zijn eigen voorkeuren bóven het belang van het gezin stelt. Je mag als man best van mannen houden, maar je moét trouwen en kinderen krijgen. Wij voeren dus een andere strijd dan homo's in het Westen: wij vechten voor de maatschappelijke aanvaarding van een individuele keuze", Indiase homoactivist Ashok Raw Kavi licht de situatie van Indiase holebi’s toe, De Volkskrant, 22 oktober 2013 Tussen de sterren "Toen ik opgroeide in Detroit was ‘faggot’ net zo gangbaar als bijvoorbeeld ‘bitch’. Het is een strijd in mijn


Karl Lagerfeld © Rex

Ru Paul © David Shankbone

Meningen vragen hoofd geworden om te kunnen zeggen wat ik wil, zonder daarmee iemand te kwetsen. Ik zeg zoveel dingen die grappig bedoeld zijn, ik maak anderen én mezelf belachelijk. De echte ik heeft helemaal geen problemen met homo's, hetero's of transseksuelen. Ik vind het juist mooi dat mensen tegenwoordig hun leven kunnen leiden zoals ze willen." Rapper Eminem ontkent dat hij homofoob is. Rolling Stone, 6 november 2013 "Toen ik elf jaar was, heb ik aan mijn moeder gevraagd wat homoseksualiteit was. Ze heeft me geantwoord: ‘Het is niet erg. Het is zoals de kleur van je haren: er zijn blondines en brunettes.” Karl Lagerfeld in Moustique, 30 oktober 2013 "Het enige moment dat je mij in drag zal zien in wanneer ik – Wat? Wordt betaald. Het is mijn job. […] Het is niet mijn passie. " Maar hij heeft er wel iets uit geleerd: "Je wordt naakt geboren de rest is drag. Iedereen gaat in drag." Dragqueen RuPaul in het Oprah-programma ‘Where Are They Now’, 12 november 2013

"Wat is de houding van de lokale kerken tegenover de staat als promotor van burgerrechtelijke verbintenissen tussen mensen van hetzelfde geslacht en tegenover hen die een dergelijke verbintenis hebben gesloten? Welke pastorale aandacht kan gegeven worden aan hen die voor een dergelijke levensstaat hebben gekozen? ", maar ook: "Als echtparen van hetzelfde geslacht kinderen hebben geadopteerd, wat kan er dan pastoraal gedaan worden om het geloof door te geven? " Het Vaticaan verspreidt een vragenlijst voor priesters om hun mening te vragen. KerkNet, 8 november 2013 "Mijn partner (Gauthier Destenay, een architect uit Aarlen) is een beetje bang. Ik tracht zo veel mogelijk thuis te overnachten want we zijn een team maar de verplichting [die horen bij het premierschap] betekenen dat ik veel in het buitenland zal vertoeven. Ik heb hem de dag na de verkiezingen gevraagd of het OK was om een regering te vormen en hij steunde me. Zei hij neen, dan had ik er toch over nagedacht. Ik wilde onze relatie niet op het spel zetten. We zijn een team in goede en slechte tijden." Luxemburgs formateur en toen premier in spe Xavier Bettel (Democratische Partij). BuzzFeed, 12 november 2013

A tweet a day… Boy George “Isn’t it sad how the media just accepts abuse of gay people? #fucked” Bert Beauprez “Een rij-examinator naast je is even veel stress als @Harry_Styles voor je. Ik mis je. Harry.” - 15/10/2013

Dolly Parton “I do not sit in the seat of judgment... I love people for who they are. We’re all God’s children! :)” - 11/10/2013

Claudia de Breij “La Vie d’Adele. Heel mooi. Hoewel wij denken dat je ook gewoon alleen naar de eerste helft kunt gaan en dan lekker thuis vrijen” – 27/10/2013

9


onder (en helemaal op) de gaydar Terwijl we de voorbije maanden ondergesneeuwd raakten door een lawine aan berichten over Rusland, verliezen de holebi- en transgenderbladen wel eens het zicht op de rest van de wereld. Die rauwe stukjes nieuws vissen we op in de ‘Onder de gaydar’ en serveren we als voorafje. samenstelling: timothy junes

Michel is Mr. Bear Belgium 2014 Begin november is Michel verkozen tot Mr. Bear Belgium 2014. Hij volgt Binxente op. Veel komen we over Michel niet te weten, maar zoek op Facebook ‘Mr. Bear Belgium’ en je vindt tal van foto’s. Frankrijk bekent kleur Ze hebben iets met mutsen (bonnet in het Frans, beenie voor de hipsters). Tegenstanders van het homohuwelijk dragen roze mutsen (tja…), wie boos is over de verhoging van de btw draagt een oranje muts. Treinreizigers die klagen over te dure treinbiljetten dragen een groene muts. De witte muts is voor mensen tegen de hervorming van de schooluren zijn, de gele muts voor mensen die vinden dat er te veel geld wordt verspild in de sociale zekerheid. Dan is er nog een blauwe muts voor protesterende politieagenten en een zwarte muts voor boeren die vinden dat de wolf uit de Alpen verjaagd moet worden. Senegal arresteert lesbiennes Vijf vrouwen zijn in Senegal opgepakt op beschuldiging van homoseksuele daden. De vrouwen zeggen dat ze gewoon aan tafel zaten. De meeste antihomowetten viseren homomannen. Het is de eerste keer in Senegal dat vrouwen worden opgepakt voor homoseksualiteit. De wet voorziet tot vijf jaar cel en 2225 euro boete voor ‘ongepast of onnatuurlijk gedrag met personen van hetzelfde geslacht’. De vrouwen werden vrijgelaten bij gebrek aan bewijs.

10

Wachten op Schotland Al is het niet ongewoon dat het implementeren van een wet lang duurt in het Verenigd Koninkrijk, hebben holebi’s in Engeland en Wales geen concrete datum om hun huwelijk te beginnen plannen. Koningin Elizabeth II tekende de openstelling in juli, maar de wet wordt nog niet uitgevoerd. Bronnen bij de regering zeggen dat de regering wacht op Schotland, die in het voorjaar van 2014 het homohuwelijk zou invoeren. Als Noord-Ierland dat ook eens zou doen (maar de tekenen zijn slecht) dan zouden holebikippels in heel het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland kunnen trouwen. Bi’s lijden onder vooroordelen De universiteit van Pittsburgh onderzocht vooroordelen van hetero’s, lesbiennes en homo’s over biseksuelen. De meeste respondenten van het onderzoek vinden biseksualiteit geen ‘legitieme’ geaardheid en/of van voorbijgaande aard. Vooral mannelijke bi’s worden niet serieus genomen. Bi’s voelen zich dan ook vaker geïsoleerd en dat uit zich op een grote kans op depressie en druggebruik (inclusief medicijnen). Vrouwen, blanke mensen en lesbiennes staan het meest positief tegenover bi’s.

“Beit Shemesh is LGBT-vrij” Er wonen geen holebi’s en transgenders in Beit Shemesh (Israël), beweert de ultraorthodoxe burgemeester Moshe Abutbul. De stad ligt tussen Tel Aviv en hoofdstad Jeruzalem en telt ongeveer 50.000 inwoners. Het is een slaapstad, waarbij de meeste inwoners naar de twee grote steden pendelen om te werken. Minister van Binnenlandse Zaken Gideon Sa’ar (Likud) heeft Abutbul op het matje geroepen. “Als burgemeester ben je een publiek figuur en heb je verantwoordelijkheden in je woorden en daden.” Gay = dom De Amerikaanse Becca Gorman (15), dochter van een lesbisch koppel, was gechoqueerd toen ze ontdekte dat de ingebouwde woordboek in haar MacBook gay ook definieerde als ‘stupid, foolish, unimpressive’. Ze kaartte het aan bij Apple, die verrast reageerde. Maar omdat er niet snel genoeg schot in de zaak kwam, maakte ze haar vondst publiek: door meer tamtam te maken hoopt ze dat er iets verandert.


e abonne o iz z s l a oegang varia.be Gratis t an via sparkle@ca Meld je a

concertzaal

VOORUIT GENT

awards.artists.afterparty

hosted by

nathalie delporte & sven pichal tickets & info

doors 19h

WWW.SPARKLE-EVENT.BE

EEN

EVENT TEN VOORDELE VAN DE HOLEBIFOON


AD_NatLot_Monument_A5_NL.pdf

1

08/02/11

12:03

Samen creëren we kansen Dankzij u geeft de Nationale Loterij jaarlijks 26,1 miljoen euro aan cultuur.

www.nationale-loterij.be

Ook als je er niet meer bent, kan je voor çavaria nog meer betekenen dan je denkt. ONTVANG GRATIS “GOED GEVEN”, DE PRAKTISCHE GIDS VOOR SCHENKEN EN NALATEN AAN ÇAVARIA. BESTELLEN OP 09 223 69 29 OF STEUNCAVARIA.BE

Uit Sympathie.

bouwen of verbouwen. En voor zij die willen


dossier: relaties

THE BLONDE & THE BEAUTIFUL Sven Pichal & Nathalie Delporte delen hun inzichten over relaties

KWELGEESTEN VAN DATINGSITES De valluiken van datingssites voor het zelfbeeld van homo’s

POLYAMORIE Voorbij de utopie van de monogamie

INTIEM PARTNERGEWELD Komt even vaak voor bij holebi’s als hetero’s

GRENZELOZE LIEFDE Serge De Marre volgde zijn partner naar Houston

FRIENDS WITH BENEFITS In opmars bij jonge vrouwen

POTTEN BREKEN IN BED Mythes en werkelijkheid over lesbische intimiteit

ZIZO BRENGT MENSEN DICHTERBIJ Christophe & Bram vonden elkaar via de ZiZo-zoekertjes

GENDERLEGS Erica de Winter schreef een roman over samen zijn met een transman

EINDELIJK ONTSLUIERD! Het eeuwenoude geheim van een langdurige relatie

DE JUISTE KLIK Bram Bierkens & Ivan Denis over hun digitale vonken Foto: Grietje Bouman


In het begin was ik op zoek naar een utopie van de nog perfectere man - Sven

Nathalie Delporte en Ilse De Gendt zijn al verscheidene jaren getrouwd en voeden samen hun kindjes Aimée (5) en Feliz (3) op. Sven Pichal trouwde een paar jaar geleden met Kristof. Beiden verwierven ze bekendheid via de radio. Nathalie bij Top Radio, vervolgens Studio Brussel en nu bij Q-Music. Sven bij Radio 1, hij werkt momenteel voor de VRT-redactie. Ze werden gekoppeld voor de presentatie van ‘Sparkle’, het benefietevenement ten voordele van de Holebifoon. Hoe zouden ze aankijken tegen relaties? Tekst: Dennis De Roover Foto's: Lukas Bultereys

Sven Pichal & Nathalie Delporte delen hun inzichten over relaties

14


dossier relaties

Ik heb Ilse wel gecreëerd

- Nathalie

“Ilse en ik hebben elkaar leren kennen via een gemeenschappelijke vriendin”, steekt Nathalie van wal, “Een verschrikkelijk cliché, maar zo ging het. Ik heb Ilse wel gecreëerd. Ik was vrijgezel en een paar weken voor we elkaar ontmoetten, zat ik met een vriendin op een terras. We waren allebei vrijgezel en babbelden over wat we nu feitelijk wilden van een toekomstige partner. Ik zei toen: ‘ik wil iemand die kleiner is dan ik, ouder, die heel sociaal is, die met totaal andere zaken bezig is dan mij, sportief, met de voeten op de grond, die een baan heeft…’ We praten verder en hadden al wat wijntjes op. En ik lachte: ‘weet je wat, ze mag ook een cabrio hebben.’ Wij maar lachen. De eerste keer dat we elkaar ontmoetten, bleek ze aan heel het lijstje te voldoen. De tweede keer dat ik Ilse zag, kwam ze met haar eigen wagen. Bleek dat toch geen cabriolet te zijn, zeker. Het was zo grappig.” “Ik was aan het werk voor Radio 1”, herinnert Sven zich, “Bij een live uitzending moest ik de publieksregie doen, wat betekent dat je teken moet doen aan de muzikanten wanneer ze kunnen beginnen met spelen en het publiek zo lang mogelijk moet laten applaudisseren, want op de radio kan er geen stilte vallen. Het was in de Ancienne Belgique met een groot publiek. Er was echter één persoon in de zaal waar ik de hele tijd oogcontact mee had. Ik wist niet wie het was. Een collega van mij zat naast hem. Toen ik hem daarna zag vroeg ik meteen: ‘wie zat er naast u?!’ Het bleek een journalist voor de krant De Morgen te zijn. Ik heb toen gemaild en kort daarop zijn we elkaar tegengekomen op een feestje van Humo. Sindsdien zijn we een koppel.” Hadden jullie daarvoor al vaste relaties gehad? Sven: “Toen ik Kristof leerde kende, kwam ik net uit een vaste relatie van drie jaar. Ik wou in feite nog niet meteen opnieuw iets beginnen. Doordat ik had samengewoond, wist ik ook wat het was om de inboedel te scheiden als je uiteengaat. Kristof was helemaal wat ik wou. Het begon steeds beter te klikken, op alle gebieden. In het begin dacht ik echter: er zal misschien iemand zijn die toch nog geschikter is

voor mij. Ik was op zoek naar een utopie van de nog perfectere man. Dat klinkt nu misschien wat meewarig tegenover hem, maar zo bedoel ik het zeker niet. Je lief is niet ideaal in alles, maar wel de ideaalste persoon om mee door het leven te gaan. Ik sluit niet uit dat ik nog eens een knappere of een lievere man tegenkom, maar het geheel van al die kwaliteiten heb ik toch in Kristof gevonden.” Nathalie: “De dag dat je het ideaalbeeld loslaat en stopt om je partner te willen veranderen, heb je de geschikte partner gevonden. Velen proberen hun lief te veranderen, terwijl er eerder zaken zijn bij zichzelf die ze moeten veranderen. Oordelen vellen over anderen zegt bijvoorbeeld ook meer over jezelf.” Sven: “Als je merkt dat je partner jouw kleine kantjes begint te aanvaarden, besef je dat pas ten volle. Vroeger kon ik heel furieus zijn over bepaalde zaken, soms nog. Daarna schaam ik me daar dan over, dat ik zo over mijn grens kan gaan. Kristof nam daar vrede mee nadat hij mij een paar keer in die toestand had meegemaakt. Het was voor hem geen breekpunt. Ik vond dat ongelofelijk, want die eigenschap vond ik hatelijk aan mezelf.” Nathalie: “Je beschrijft nu echt het toppunt van liefde hé. Ik zie dat ook aan onze kinderen. Thuis gaan ze over alle grenzen heen. Vooral de kleinste heeft een heftig kantje. Op een ander gaat die dat zelden of nooit doen. Ze weten daar immers niet of dat ertoe zouden leiden dat ze met hun bloot gat op straat worden gezet. Ze weten dat hun mama’s dat nooit zullen doen.” Hebben jullie altijd een relatie gewild of was het ooit helemaal anders? Nathalie: “Ik zit op dat vlak nogal complex in elkaar. Ik kom uit een enorm boerengat: Stasegem, in Harelbeke. Ik kende homoseksualiteit niet hé. De enige homo in het dorp was de bloemist, meer cliché kon niet. Ik zat helemaal niet goed in mijn vel. Toen ik 21 jaar was, ben ik vertrokken met Up with People, een Amerikaanse or-

15


Ik kan vrij goed alleen zijn, zelfs tot op het punt waarop ik helemaal verdwijn - Nathalie ganisatie die mensen tussen 18 en 25 jaar wereldwijd bijeenbrengt. Je bent dan een jaar weg. Om de drie à vijf dagen zaten we in een andere Amerikaanse stad. Je logeert in gastgezinnen, doet vrijwilligerswerk en doet ook nog met z’n allen een show. Die ervaring heeft voor mij alles veranderd. De organisatie is weliswaar wat omstreden, maar ik heb dat twee jaar gedaan. Daar ben ik voor het eerst verliefd geweest op een meisje, een Zwitserse. Ze wou dat niet laten zien aan de groep. Dat hakte er zo hard in. (maakt een stikgeluid) Het kwam aan alsof ik nog maar twaalf jaar was. Want nu is het gebruikelijk dat jongeren al veel vroeger er achterkomen dat ze vallen op personen van hetzelfde geslacht. Ik moest dat een plaats geven. Maar intussen veranderde je om de vier dagen van gezin. Dat was heftig. Ik was er nog niet uit. Ik heb ook nog samengewoond met een Duitser in Antwerpen, maar na zes maanden was dat ook weer gedaan. Uiteindelijk heb ik de som gemaakt, tegen mezelf gezegd: ‘je hebt het gewoon laat ontdekt, waardoor je nogal wat mannen bent afgewandeld.’ (lacht)” Zijn homorelaties au fond anders dan heterorelaties? Sven: “Ik denk dat alle relaties tegenwoordig wel moeilijk zijn. De verwachtingen zijn zo hoog gespannen. Het is moeilijk de perfecte zoon te zijn, de perfecte broer, de perfecte partner, de perfecte vader… We verwachten zo veel, aangemoedigd door reclame, waardoor we allemaal onder stress komen te staan. Bij ons heeft het bijvoorbeeld jaren geduurd om ons huis volledig te renoveren. Mijn jonge schoonzus heeft nu ook een huis gekocht en dat moest allemaal perfect in orde zijn van de start. Dat maakt het moeilijk. Het is belangrijk om zeer hard te beseffen dat je daar niet aan moet voldoen.” Nathalie: “Je moet op de rem kunnen staan. Agenda’s en social media loslaten, vind ik heel moeilijk. Ilse en ik zijn allebei zelfstandig.” Sven: “Je ziet ook iedereen statussen delen en foto’s van op reis op Facebook. Ze gaan

16

niet posten dat ze weer ruzie hebben gehad met hun partner.” Nathalie: “Nochtans zou je dat ook moeten kunnen delen.” Sven: “Ik blijf het wel spijtig vinden. Als ik zie dat heterovrienden elkaar vinden, trouwen, kinderen krijgen en na heel wat jaren uit elkaar gaan. Dat klinkt misschien ouderwets, maar ik denk dan: ‘is er echt geen manier om de brokken te lijmen?’ Je hebt toch enorm van elkaar gehouden.” Nathalie: “Het is een stuk eigen verantwoordelijkheid. Vanochtend zei ik nog tegen Ilse: ‘ik zie je zo weinig.’ Als zij behoefte heeft aan ontspannen door televisie te kijken, heb ik vaak behoefte aan een intiem gesprek. Ik heb die inhoud enorm nodig. Als we de sleur wat doorbreken, door bijvoorbeeld onlangs twee nachtjes naar Brugge te gaan, voel je meteen dat alles nog prima zit.” Sven: “Wij doen dat met een trappist op zondag. We hebben ook die twijfels gehad. Kristof heeft ook een superdrukke baan. We wandelen ’s zondags voorbij onze favoriete plekken in Antwerpen. We belandden dan bij café De Faam. In dat café hebben we zaken leren uitpraten, want er was een tijd dat we dreigden elkaar voorbij te lopen. Dat ritueel heeft de relatie echt gered, hoe raar dat ook mag klinken. Die momenten, de mobiele telefoon even achterwege laten, praten over wat je belangrijk vindt, dat werkt echt.” Nathalie: “We hebben dat meer dan ooit nodig.” Sven: “In het begin voelde dat wel kunstmatig. We spraken echt af om eerst iets te bespreken waar we mee zaten. Maar dat liep los en heeft ons enorm geholpen. We hebben natuurlijk geen kinderen, wat het iets gemakkelijker maakt om die momenten in te bouwen.” Nathalie: “Wij moeten er inderdaad meer moeite voor doen. Dat maakt het ook kostbaarder. Uiteindelijk blijf je toch met de telefoon in de buurt. Omschakelen is niet gemakkelijk. Je blijft altijd moeder.” Was het gemakkelijk om je te hechten aan jullie huidige partners?

Sven: “Wat ik wel fout deed in vorige relaties, was dat ik daar enorm in opging. Ik sloot me echt wel op in mijn relatie. En als je dan na een paar jaar opnieuw alleen komt te staan, zijn je vrienden al lang niet meer met je bezig. Ik ging niet meer met hen uit toen ik in een relatie zat. Dat is dan logisch hé. Toen heb ik geleerd een evenwicht te maken tussen partner en vrienden. Je moet ook niet altijd alles samen willen doen. Ik kan alleen uitgaan met vrienden. Ik ga ook soms op reis met vrienden zonder dat Kristof erbij is. De eerste dagen is dat leuk, en de vierde dag mis ik hem dan al enorm. Ik loop dan helemaal stapel omdat ik van hem een onnozel sms’je krijgt. Dan voel je ook wat het is om elkaar niet te hebben. Voor ons is dat belangrijk om af en toe te doen, misschien niet voor iedereen.” Nathalie: “Toch. Je moet die afstand kunnen nemen. Ilse zit elke week twee dagen in Bree voor haar job. Ze blijft daar dan slapen. Ik kan vrij goed alleen zijn, zelfs tot op het punt waarop ik helemaal verdwijn. Zij kan dat totaal niet en blijft het contact dan opzoeken. Voordat wij samen waren, was ze ook minstens een week per maand weg naar het buitenland voor het werk. Dat gaat misschien terugkomen. Dat is niet erg, wellicht zelfs gezond in een vaste relatie.” Sven: “Toen ik nog Peeters & Pichal presenteerde, moest ik iedere dag om vijf uur opstaan en dat tien maanden aan een stuk. Kristof wordt dan onmiddellijk wakker. Ik moest minstens zes keer kunnen snoezen. Ik kan gewoon niet meteen opstaan. Toen zijn we noodgedwongen apart gaan slapen in de week. In het begin voelde dat raar. Maar nu doen we dat soms nog. Je slaapt ook gewoon enorm goed als er niemand naast je ligt te woelen. En ik ben een enorme woeler, voor hem is het ook zalig om 7 à 8 uur te kunnen doorslapen. We hebben dat ooit in een artikel met Dag Allemaal verteld. Ik ben daar enorm veel op aangesproken. Er rust dus een enorm taboe op. Sommige mensen vertellen me: ‘ik zou dat eigenlijk ook soms willen met mijn partner.’ Maar spreek dat dan uit! Dat is ook de kracht van een goede relatie.” Hoe kennen jullie elkaar? Sven: “Ik kende Nathalie natuurlijk eerst van de radio. Ik heb nog met holebi-jongerenvereniging Enig Verschil met lijstjes over de Meir gelopen om na te gaan wie welke bekende homo of lesbienne kende. Nathalie kwam er toen als bekendste uit.” Nathalie: “Ik doe al van mijn dertiende


dossier relaties

radio. Nu gij!” Sven: “Ik ben begonnen met het holebiprogramma ‘Uit de kast’. Daarna ben ik meteen bij Radio 1 begonnen.” Nathalie: “We hebben nog nooit zo lang samen gezeten als nu, voor dit interview.” Sven: “Ik hoorde wel veel over Nathalie via Sieg, een vriend die we gemeenschappelijk hebben. Tegenwoordig luister ik vaak naar Q-Music. De muziek die ze draaien ligt me wel. Bij Q-Music willen ze alles technisch perfect doen. Er spreekt veel liefde uit voor het vak. Er wordt heel secuur omgegaan met jingles, het inleiden van liedjes, … Die sfeer, je merkt dat ze mooi gedoseerde zinnen willen maken.” Nathalie: “Ik werk bij Q-Music, maar luister in de vrije tijd wel graag eens naar iets anders. Ik beland dan bij Radio 1 of Studio Brussel. Het is fijn om eens in een ander bad te zitten.” Hebben jullie ooit al samen gepresenteerd? Nathalie: “Nee. Sparkle wordt de eerste keer.” Sven: “Ik hoop dat er veel mensen naartoe komen. Ik vind het benefietevenement een leuke combinatie van inhoud en feest. Misschien is het voor velen ook een gelegenheid om over zichzelf na te denken. Homo’s, biseksuelen, lesbiennes en transgenders worden vaak in één gemeenschap gedropt. We doen dat natuurlijk zelf, maar het blijft soms een wat kunstmatige groep. En dan ontstaat er wel wat kleine wrevel. Een mannelijke homo vindt het soms niet goed dat er ook vrouwelijke homo’s zijn. We zeggen altijd dat iedereen zichzelf moet kunnen zijn, tot iedereen daadwerkelijk zich is.” Nathalie: “Ik heb het zelf meegemaakt. Tijdens de mensenrechtenconferentie van worldOutgames. De mannen van Mr. Gay World zaten daar na een ernstig debat met Alice Nkom. Ik had het liedje ‘Boys’ van Sabrina meegebracht en dacht: ‘even leuk en luchtig doen’. Jullie mogen allemaal passeren op het podium en zeggen uit welk land jullie komen. Daardoor was er geen tijd meer voor een pauze. We hielden dan maar een ingekorte pauze. Kwam daar in de gang een vrouw aangestoven: ‘You wouldn’t make time for the lesbians to have coffee but you let those gay men… !!!’ Daar was ik toch even niet goed van.”

Sven: “We zijn zelf soms wat kortzichtig. We mogen ergens blij zijn dat we holebi of transgender zijn, waardoor we net bewust hebben moeten nadenken over de normen die er op ons rusten. We willen met Sparkle bereiken dat we die last echt loslaten en iedereen zichzelf kan zijn. Laat die butch lesbiennes, lipstick lesbiennes, leermannen, vrouwelijkere mannen, transgenders, transseksuelen, … allemaal maar eens samen feesten!” Nathalie: “In Sparkle gaat heel wat humor en emotie zitten.” Sven: “Het event met de çavaria awards begint rustig en gaat naadloos over in een groot feest. We leven in een prachtig deel van de wereld om holebi of transgenders te zijn! De toestand in andere landen is zo verschrikkelijk. En natuurlijk is hier nog lang niet alles in kannen en kruiken, maar we mogen erg blij zijn dat we al zo ver staan in België. Dat mogen we echt uitdragen! Sparkle is een mooie aanleiding om dat nog eens in de verf te zetten.”

Shine bright like a diamond! Sparkle is een sprankelend benefietevent ten voordele van de Holebifoon. Volg op 18 januari samen met tal van bekende Vlamingen als Roos Van Acker en Showbizz Bart wie de Çavaria Awards wint. Deejays Kelly Pfaff, Ilse Liebens en Dimitri d'Anvers maken hun opwachting in de concertzaal van de Vooruit in Gent voor een wervelende afterparty. Als klap op de vuurpijl komt Eurovisiesong-diva Conchita Wurst optreden. Tickets kunnen besteld worden op:

www.sparkle-event.be

17


Polyamorie Voorbij de utopie van de monogamie

Polyamorie staat voor een levenswijze waarbij mensen meerdere, al dan niet seksuele, relaties tegelijk hebben en/of van meerdere mensen tegelijk houden. Dit kan bijvoorbeeld over twee evenwaardige relaties gaan, met alles erop en eraan. Verschillende emotionele verbindingen met personen, waarbij er met slechts één seksuele betrekkingen zijn, zijn echter ook mogelijk. Zo is polyamorie een tegenpool voor de Westerse, cultureel ingebakken monogamie. Daardoor stuiten polyamoristen op veel vooroordelen. Hannelore Goossens

Polyamoristen zien hun levenswijze als een verrijking van hun leven en als tegenpool van monogamie, waarbij ze zich ongelukkig hebben gevoeld of zouden voelen. Er bestaat wel een bepaalde gedragscode waar elke deelnemer akkoord mee moet gaan en naar moet leven. Alleen zo kan de levenswijze standhouden en kunnen alle betrokken partijen er tevreden mee blijven. Die gedragscode is gebaseerd op de meest fundamentele waarden van alle menselijke relaties: liefde, openheid, eerlijkheid en respect. Op die manier vermijden polyamoristen het vaak voorkomende fenomeen van vreemdgaan, psychisch of fysiek, dat gepaard gaat met monogamie. Binnen de monogamie zien ze namelijk geen ruimte voor het ontwikkelen van liefdevolle relaties met andere mensen, hoewel dat bij ieder individu een aangeboren behoefte is. Bij polyamorie wordt er vaak van primaire, secundaire en tertiaire relaties gesproken. Deze duiden de mate aan waarop partners met elkaar verbonden zijn. Respectievelijk gaat dit om een stabiele, langdurige relatie waarbij men elkaar als basis ziet, een relatie waar vooral een sterke vriendschapsband de kern van vormt en een relatie die minder ontwikkeld of langdurig is, al dan niet met de klemtoon op het fysieke.

18

De feiten Natuurlijk werkt dergelijke levenswijze enkel als alle betrokkenen ermee akkoord gaan. Als polyamorie wordt misbruikt voor andere doeleinden, is er geen sprake van eerlijkheid en respect. Dan steken begrippen als bedrog en vreemdgaan de kop op. Polyamorie draait immers zelden om ‘scharrels’. In de meeste gevallen gaat het wel degelijk om twee of meerdere fundamentele relaties met steeds dezelfde personen. Er hoeft zelfs geen seksueel contact aan te pas te komen. Communicatie speelt vanzelfsprekend een belangrijke rol voor het goede verloop van deze levenswijze. In monogame relaties wordt vaak geen ruimte gelaten voor gesprekken en/of handelingen die te maken hebben met gevoelens voor iemand anders dan de partner. Daar wel over spreken of naar handelen gaat in dat geval gepaard met een brede waaier aan verdriet, onzekerheid, angst en boosheid. Dergelijke situaties kunnen een monogame relatie sterker maken, maar ook de fundamenten ervan ondermijnen en uiteindelijk zelfs doen ontploffen. Als er sprake is van geheimen en affaires, groeit er tussen de partners bijna onoverkomelijk een psychische of fysieke afstand. Zoals gezegd vormen liefde, openheid, eerlijkheid en respect net zo goed de kern van polyamoreuze relaties. Bij polyamorie is er echter geen ruimte voor het schenden van deze voorwaarden. Iedere deelnemer kan namelijk openlijk vertellen over zijn of haar verlangens en die zelfs in de praktijk brengen zoals hij of zij het graag wil. Als alle partijen hiermee akkoord gaan, zijn leugens en bedrog niet van toepassing. Iedereen kan exact doen wat hem of haar gelukkig maakt terwijl iedereen die het

aanbelangt daarvan op de hoogte is. Het invullen van verschillende behoeftes speelt een grote rol binnen de polyamorie. Iedereen kent mensen waar hij of zij goed mee kan praten, een feestelijke avond kan beleven, zich rot kan lachen of gewoon tot rust bij kan komen. Deze voorbeelden gaan vooral over vriendschappen, maar ook binnen liefdesrelaties zijn dergelijke verschillen te vinden. Polyamoristen zoeken in hun verschillende partners vaak net de dingen die ze bij de andere niet vinden. Misschien is vrijen met de ene veel leuker, maar kan er met de andere een veel sterkere emotionele band worden opgebouwd. In monogame relaties wordt er vaak gezocht naar al die eigenschappen in één persoon. The Lucky few zullen hier ook in slagen en een perfect match vinden, maar die gedachte is vaker een utopie dan werkelijkheid. De leegtes die soms worden ervaren in monogame relaties, zien polyamoristen opgevuld met andere partners en/of liefdesrelaties. Ze hebben hierdoor minder of nooit de neiging om een relatie op basis van een gemis af te breken en al zeker niet om deze stiekem ergens anders op te gaan zoeken. Polyamoristen hebben daardoor vaak de neiging om zichzelf gelukkiger te bestempelen dan de meeste mensen. Ze hebben het gevoel dat ze zich op alle vlakken volledig kunnen ontplooien en meer zichzelf kunnen zijn dan in een monogame relatie. Polyamoristen ervaren zo’n vrijheid waardoor ze zich op geen enkele manier onder druk gezet voelen of de neiging hebben om anderen onder druk te zetten binnen hun relaties.


dossier relaties

De vooroordelen Gehalveerde liefde versus verdubbelde liefde Er wordt vaak gedacht dat polyamoristen nooit ten volle hun hart aan iemand kunnen geven. Ze moeten tenslotte genoeg liefde overhouden om ook in de andere relatie(s) te kunnen investeren. ‘Liefde’ wordt door die gedachte echter als een concept gezien dat zijn beperkingen heeft, terwijl polyamoristen hun liefde net vermenigvuldigd zien. Vanuit hun standpunt, geven ze zich ten volle aan ieder die deel uitmaakt van hun levenswijze, maar kunnen ze zich soms meer binden aan de ene dan aan de andere partner. Volgens hen kent liefde geen grenzen en dus ook geen opdeling waarbij de 100% waartoe een mens in staat is, moet worden gesplitst en verdeeld. Alles draait om seks Omdat seks voor velen een belangrijk aspect is van een liefdesrelatie, lijkt polyamorie voor velen alleen maar om seks te draaien. Ze denken dat die levenswijze enkel wordt gebruikt om een gevarieerd seksleven te kunnen blijven behouden, om de spanning erin te houden of om gewoonweg vaak seks te hebben. Veel

polyamoreuze relaties draaien echter om een sterke emotionele band met iemand te mogen hebben naast de partner. Het gaat dus om echte liefde en seks maakt er slechts een onderdeel van uit of er is zelfs geen sprake van seks. Voor anderen is seks dan weer wel een belangrijk facet van de verschillende relaties die ze hebben, maar voor hen geldt het dan ook als de opvulling van iets wat ze bij één van de andere partners missen. Veel relaties gaan ten onder aan het gebrek aan (goede) seksuele betrekkingen. Voor polyamoristen kan hun levenswijze er zo voor zorgen dat ze alle andere goede aspecten van hun primaire relatie niet hoeven te verliezen door dit ene gemis. Bovendien vermijden ze de monogame invulling van dit gemis in de vorm van vreemdgaan en affaires die gepaard gaan met oneerlijkheid, stress en vervreemding. Monogamie is de enige juiste relatievorm Net zoals nog steeds veel mensen de relatie tussen een man en een vrouw als de enige juiste relatievorm zien, gelooft het merendeel van de Westerse samenleving enkel in monogamie. Voor hen is relaties

of seks hebben met meerdere mensen een groot taboe of gewoonweg onaanvaardbaar. Die redenering houdt echter geen rekening met het ontstaan van monogamie. Die relatievorm begon zich pas te ontwikkelen toen het Christendom in onze contreien doordrong en een enkelvoudige relatie tussen en man en een vrouw als enige correcte levenswijze afdwong. Behalve homoseksualiteit, werden ook alle vormen van polyamorie als een zonde gezien. In culturen zoals die van het oude Rome werd er geen enkel probleem gemaakt van deze beide fenomenen. De overwegend christelijke samenleving ontwikkelde zich echter tot een monogame, heteronormatieve massa, met alle bekende gevolgen. Hoewel homoseksualiteit stilaan wordt geïntegreerd en geaccepteerd in onze huidige samenleving, geniet polyamorie (nog) niet hetzelfde lot. Monogamie geldt bijgevolg als enige juiste relatievorm, ook al gaat die in tegen de menselijke aard. Monogamie lijkt voor de meerderheid van de bevolking te werken. Toch vallen de hoge scheidingcijfers binnen dergelijke relaties niet te ontkennen. Polyamorie bestempelen als incorrect, is dus even kortzichtig als homoseksualiteit veroordelen als onnatuurlijk.

De nadelen De maatschappij De maatschappij vormt het grootste obstakel voor polyamoristen. Wanneer ze mensen leren kennen en hun levenswijze ter sprake brengen, wordt er vaak met vooroordelen gereageerd. Bovendien is de kans klein dat ze op dezelfde manier met hun nieuwe relatie(s) naar buiten kunnen komen als met hun ‘normale’ monogame relatie. Vrienden en familie zullen om die reden minder snel betrokken worden in de secundaire relaties, hoewel dit ook kan afhangen van de mate waarin de secundaire relaties aanwezig zijn en de manier waarop die worden beleefd. Polyamorie is doorgaans geen geaccepteerde relatievorm, waardoor polyamoristen hun levenswijze nog steeds vaak verborgen (moeten) houden. Pseudo-polyamorie Jammer genoeg wordt polyamorie soms misbruikt als excuus voor variaties erop.

Die zijn meestal niet gebaseerd op een onderlinge overeenkomst. Zo zijn er mensen die hun partners trachten te dwingen om dergelijke relaties toe te laten, waardoor die zich enorm bedreigd en onzeker zullen voelen. Sommigen gebruiken polyamorie bewust of onbewust om iemand beter te leren kennen dan hun huidige partner en de oorspronkelijke partner tenslotte te verlaten, of om iemands partner af te nemen. Hoewel beoefenaars van zulke praktijken zich polyamoristen noemen, stoelt het niet op de basiswaarden van liefde, openheid, eerlijkheid en respect. De risico’s Bovenstaand onderdeel illustreert meteen de risico’s die verbonden zijn aan het beleven van polyamorie. Iedereen kan immers met enthousiasme en de juiste ingesteldheid beginnen aan polyamoreuze relaties, maar er is altijd het risico dat de praktijk voor één of meerdere partijen niet uitdraait zoals verwacht. Er kan bijvoorbeeld

een sterkere verbintenis optreden met de secundaire partner waardoor de primaire in het gedrang komt, er kan onenigheid zijn over de invulling van de verschillende liefdesrelaties en aangeleerde gevoelens zoals angst en jaloezie kunnen de kop op steken, ondanks alle goede afspraken. Natuurlijk hangen die risico’s evenzeer vast aan monogame relaties, al dan niet in een andere vorm. Overal en altijd loopt iemand het risico om bedrogen of belogen te worden of om niet te krijgen waar hij voor had gewed. Critici zullen argumenteren dat binnen de polyamorie deze risico’s worden vergroot. De openheid en eerlijkheid waarmee deze relaties verlopen, zorgen echter voor een sterk antigif. Communicatie blijft, samen met het loslaten van die cultureel ingebakken normen, een prioriteit om polyamoreuze relaties te doen slagen. Wat je ook verkiest: monogame of polyamoreuze relaties, één cliché blijft overeind: it’s better to have loved and lost than never to have loved at all!

19


e d f e i L e z o l e z n Gre

“Love long distance is testing me, trying my patience”, zingt Beth Ditto van Gossip. Maar hoe is het echt, om een langeafstandsrelatie te hebben? Of om voor de grote liefde zelfs “across the whole Atlantic” te verhuizen? ZiZo-magazine voerde een long distance Skype-gesprek met de bekende Vlaamse stem Serge De Marre, die precies dat heeft gedaan. Marion Wasserbauer

Was het liefde op het eerste gezicht tussen jou en je man? Serge: “Eigenlijk wel. Jeroen en ik hebben elkaar een kleine tien jaar geleden ontmoet. Dat ging redelijk romantisch. We hebben elkaar namelijk voor het eerst gezien op de plek waar we vier jaar later zijn getrouwd: de Grote Markt in Antwerpen. Tijdens die eerste ontmoeting hebben we heel lang gebabbeld en lekker veel wijntjes gedronken. We vonden elkaar meteen leuk. Maar ik had me voorgenomen om eerst wat afstand te houden - ik had net een aantal minder leuke relatie-ervaringen achter de rug - en ik dacht, hij gaat toch wat moeite moeten doen. (lacht) Hij heeft zich een paar weken erg moeten uitsloven. Intussen zijn we al vijf jaar getrouwd.” Hadden jullie dan eerst een ‘gewone’, short distance relatie in België? Serge: “Jeroen komt uit Nederland, maar woonde toen in Antwerpen omwille van zijn werk. Ik woonde ook in Antwerpen. Onze relatie werd vrij snel short distance want na drie maanden woonden we al samen. Zes jaar later, in 2010, zijn we verhuisd naar de VS. Jeroen is écht een slimme jongen, een echte carrière-man. Zijn

20

baas wilde hem laten doorgroeien en hem naar het hoofdkantoor in de VS overplaatsen. We hebben er lang over nagedacht en veel over gebabbeld: leven in Amerika, dat is een unieke kans, maar ook wel een grote verandering in je leven. Voor ons allebei. Voor hem was dit een nieuw hoofdstuk in zijn carrière en ik zou niet langer fulltime voor Q-music kunnen blijven werken. Zo’n verhuis is langs de ene kant een unieke levenservaring, langs de andere kant betekende dat het einde van mijn droomjob, mijn radioshow. Ik moest plots de touwtjes loslaten en mijn baas gaan vertellen dat ik ermee stopte. Dat was emotioneel moeilijk voor mij. Maar het voelde rationeel wel als de juiste keuze.” Wat was uiteindelijk de beslissende factor? Serge: “Het was, voor ons allebei, tijd om nieuwe ervaringen op te doen. Ten tweede leek het logischer dat ik ander werk ging zoeken dan dat hij zich zou moeten aanpassen. Ik heb al meer dan tien jaar mijn eigen bedrijfje waarmee ik voor radio en televisie in België werk. Als je je eigen baas bent, ben je wat flexibeler. In het begin vreesde ik wel een beetje voor die veran-


dossier relaties

dering. Het was een stap in het onbekende. Ik had totaal geen idee wat ik zou gaan doen. Maar uiteindelijk komt alles altijd goed. Ik werk nog redelijk wat voor Q-music en voor VTM en nu heb ik er een tweede mini-carrière bij. Ik reis bijvoorbeeld vaak voor het VTM Nieuws binnen de VS en kom ook regelmatig terug naar België. Zoveel flexibiliteit en avontuur, dat is fantastisch! Was ik in België gebleven, had ik dit nooit kunnen doen.” “Als ik er zo aan terugdenk, was het gekkenwerk. We hadden al wel langer het vermoeden dat we ooit zouden verhuizen naar het buitenland, maar tussen het moment waarop Jeroen zijn baas zei ‘je vertrekt naar Washington’ en het moment dat hij daar effectief moest beginnen werken, zat niet veel tijd. Anderhalve maand later zat Jeroen aan de andere kant van de wereld.” Hoe was die periode voor jou? Serge: “Dat was niet makkelijk. We zijn ongeveer een half jaar van elkaar weggeweest: hij is eerst vertrokken, terwijl ik in België mijn werk bij de radio nog netjes afrondde. Ik reisde wel af en toe heen

Wat mis je het meest sinds je België hebt verlaten? Serge: “Eigenlijk mis ik niet zoveel. Ik ben hier bij mijn beste vriend, mijn echtgenoot! Natuurlijk mis ik wel persoonlijk contact met vrienden, familie en collega’s, maar die zie ik wel weer wanneer ik in België ben. En het radio-maken! Gelukkig doe ik dat nog af en toe tijdens schoolvakanties. Ach, ik denk liever aan de dingen die hier beter zijn. Het weer bijvoorbeeld. En de mensen zijn ook zo veel vrolijker: Amerikanen zijn positiever ingesteld. Wist je dat heel wat Amerikanen naast hun gewone job ook vrijwilligerswerk doen? Ik heb me maar aangepast en ga nu ook helpen in een dierenasiel en bij een publieke radiozender.” Hoe waren de reacties van je familie en vrienden, toen je vertelde dat je zou verhuizen? Serge: “De reacties waren voornamelijk positief, maar ik hoorde wel vaak: ‘leuk voor jou, maar wij gaan je wel missen hier’. Mijn mama had het er moeilijk mee dat ik zo ver weg zou gaan. Ondertussen is ze het wel al gewoon, denk ik. Mijn vader

bepaald op de agenda. Gelukkig valt dat ontzettend mee: wist je dat Houston een lesbische burgemeester heeft, die daar heel open over is? Er zijn hier veel zaken voor holebi’s: bars, clubs en we zijn zelfs lid van een holebi wine club waar we maandelijks wijn gaan proeven. We hebben onterecht schrik gehad. In de voorsteden van Houston is de situatie wel een beetje anders: de mensen zijn er conservatiever en vijandelijker tegenover holebi’s. Gelukkig is Houston heel groot en hoeven we dus niet vaak in de voorstad te zijn.” Hoe en waar zie je jullie toekomst? Serge: “De toekomst op lange termijn is wat onzeker, omdat veel van Jeroens job afhangt. De eerstvolgende jaren blijven we in de VS, maar wat er daarna komt… daar denken we nog niet over na. Misschien keren we ooit wel terug naar België. Of Nederland. Maar dan hopelijk om achteraf weer te vertrekken naar ergens anders. Het is zo fantastisch om andere culturen te zien, nieuwe mensen te leren kennen en om in een andere omgeving te wonen. Het leven is hier wel degelijk anders dan in België, maar het is verdomd leuk om hier te zijn.”

Het was voor ons allebei tijd om nieuwe ervaringen op te doen en weer naar de VS, maar toch is dat een moeilijke periode geweest.” Jullie hadden toen dus een échte langeafstandsrelatie. Hoe en hoe vaak hebben jullie contact gehad? Serge: “We hebben elkaar bijna elke dag gehoord. Dat is vandaag ook niet meer zo moeilijk, je hebt Skype en WhatsApp. Enkel dat tijdsverschil is moeilijk. We woonden eerst in Washington, D.C. en daar is het zes uur vroeger. Zeker als je allebei werkt is dat lastig: als het in België avond is, is het in Washington middag. Eer hij dan 's avonds thuis was van zijn werk, was het in België al vaak één of twee uur ’s nachts. Nu in Houston, Texas, is er zeven uur tijdsverschil. Tijdens de zomermaanden keer ik terug naar België om voor Q-music te werken en dan moeten we ook goed puzzelen om elkaar wat lieve woordjes toe te kunnen fluisteren. (lacht)”

heeft er altijd van gedroomd om naar het buitenland te verhuizen dus hij vindt het geweldig dat ik zijn droom beleef. We merken wel dat het moeilijk is om goed contact te houden met vrienden. Maar wanneer ik even terug ben in België, dan lijkt het precies alsof ik nooit ben weggeweest. Als we dan afspreken, wordt de draad weer gewoon opgepikt.” Nu wonen jullie in Texas, niet meteen de meest holebivriendelijke staat van de VS volgens velen. Hoe ervaar jij dat? Serge: “Wel, Washington, D.C., waar we eerst woonden, is echt een van de meest holebivriendelijke steden in Amerika. Zeer democratisch en liberaal. Dus toen we vorig jaar hoorden dat we gingen verhuizen naar Texas hadden we wel wat aanpassingsangst. Texas is een Republikeinse staat en voor de conservatieve Republikeinen staan holebirechten niet

meer info Volg Serge op Twitter: twitter.com/SergeDeMarre

21


Vind je hete potten enkel op het fornuis? Seksuele intimiteit bij vrouwen

Er zijn weinig zaken die zo besproken, beschreven en onderzocht zijn als seks. Eindelijk begint men nu ook aandacht te besteden aan de vrouwelijke kant, zo werd de clitoris pas in 2005 volledig in kaart gebracht terwijl de oude Grieken al wisten wat testikels waren. Mijn zoektocht naar feiten over lesbische seks was dan ook niet vanzelfsprekend. Uiteindelijk vond ik een boek van een Amerikaanse psychologe die lesbische intimiteit als specialisatie heeft: Dr. Glenda Corwin. Een internetbestelling later dompel ik me onder in de resultaten van haar onderzoek… Cathy Heyman

Geen wonder dat mythes over lesbische seks dan ook welig tieren. Het is makkelijker om een nieuw lief te vinden dan feiten hierrond. De meest gekende is de lesbische beddendood: koppels hebben na een tijd geen seks meer en vervallen in vriendschap. Volgens Corwin zijn 20% van de lesbische koppels die samenleven ‘seksueel actief’: minstens twee maal per maand seksueel contact met elkaar. Moeten we passie echt opgeven voor stabiliteit? Is seks echt belangrijk genoeg om er een verder goede relatie voor op te geven? Of ben je eerder benieuwd naar het geheim van die 20%? Nog een mythe is dat de frequentie van seks niet belangrijk is voor de meeste lesbiennes. Volgens een bevraging vindt 90% seksueel contact elke week of twee belangrijk in een langdurige relatie. Corwin ziet erg vaak frustraties over de kwantiteit, zelden over de kwaliteit. Kwaliteit boven kwantiteit gaat dus niet volledig op. Er leven nog veel andere mythes, te veel om hier op te noemen, maar de meeste gaan over wat wordt aanzien als ‘normaal’ of ‘gewoon’. Het is waardevol om te weten of je normaal bent. Maar dat wil niet zeggen dat we niet op meer mogen hopen

22

of we ons leven moeten leiden naar wat ‘normaal’ is. Dan hadden we ook geen relaties met vrouwen. Leg je niet neer bij een onbevredigende situatie omdat het normaal is. De romantische en seksuele intensiteit van een nieuwe relatie kan niet blijven duren. Gelukkig maar, onze lichamen zouden dit niet volhouden en we moeten nog tijd investeren in de rest van ons leven (huishouden, vrienden, familie, werk,...). Als we hierna een diepere, blijvende seksuele intimiteit willen, moeten we een aantal romantische fantasieën loslaten en een aantal realistische veranderingen omarmen. Wanneer seks niet meer gemakkelijk en spontaan voelt, kunnen partners dit interpreteren op een manier die de deur open zet voor chronische, onproductieve cycli van conflict en vermijding. Dr. Rosemary Basson heeft een model opgesteld voor het vrouwelijk seksueel verlangen, het ‘responsief verlangen’model. Het conventionele standpunt is gebaseerd op het model van de mannelijke sex drive, dat uitgaat van een spontane drang om seks te hebben. De meerderheid van seksueel tevreden vrouwen geeft aan dat ze niet veel spontaan verlangen voe-


len. Maar ze ervaren de mogelijkheid om verlangen te genereren door intentioneel erotische prikkels op te zoeken, die op hun beurt een seksuele respons oproepen. Seks begint voor vrouwen vaak met een bewuste keuze, niet een hormonale of genitale drang. Ze zijn meer op zoek naar emotionele beloningen die seks vaak vergezellen. Je kan dus een erg seksueel actieve persoon zijn, zelfs al heb je nog nooit een spontane drang ervaren in je leven. Het normaliseert ook erg, minstens een derde van de vrouwen heeft geen spontane driften. Struikelblokken Het meest voorkomende en aanhoudende probleem in lesbische seksuele relaties is het ‘discrepant verlangen’. Het is een geweldige term want het neemt de schuld weg van beide individuen en herleidt de aandacht naar de echte bron van het probleem: de betrokken vrouwen hebben verschillende niveaus van interesse in seks. Toch mondt dit maar al te vaak uit in een langdurig conflict. De partners dragen emoties en percepties met zich mee die de neiging hebben om dit in stand te houden. De partner die meer wil, initieert het meeste seksuele contact en wordt daardoor ook het meest ‘afgewezen’. Dit is zwaar voor haar zelfvertrouwen en dit daalt door de waargenomen afwijzingen. Na een tijdje worden haar pijnlijke emoties vergezeld door woede en wrok. Diegene met minder behoefte voelt zich schuldig en probeert te vermijden haar partner te kwetsen. Ze begint zichzelf te analyseren en dit resulteert vaak in seksuele verlamming. In plaats van te denken over hoe ze elkaar kunnen helpen, debatteren de meeste koppels over wie wie controleert. Vaak zien we een triest proces waarbij de partner die meer wil haar pogingen staakt en de relatie aseksueel wordt. Partners beginnen zich af te vragen hoeveel ze al hebben geïnvesteerd in de huidige relatie en wat de alternatieven zijn. Het gebeurt dan ook regelmatig dat men een seksuele relatie aanknoopt met iemand anders. Is er een manier om dit te vermijden? Jazeker, als je seks ziet als gemeenschappelijk doel en het eens raakt over hoe dat te bereiken. Als het doel is om een seksuele relatie te ontwikkelen die bevredigend is voor beide partners. Het is ook belangrijk om niet

veroordelend te zijn naar zowel jezelf als je partner. Medeleven werkt veel beter om deze grote uitdaging te boven te komen. Naast dit struikelblok zien we nog andere zaken die intimiteit in de weg kunnen staan zoals lichaamsbeeld en de tirannie van gewicht, seksueel misbruik en trauma, ouder worden en hormonen, problemen met trouw of de druk van het ouderschap. Geheimen van langdurige intimiteit Communicatie is erg belangrijk in een relatie, ook over seks. Je zal haar moeten zeggen wat je leuk vindt en wat niet. Je zal over seks moeten praten en vaak, het is dan ook belangrijk om goed naar je partner te luisteren en niet te veroordelen. Actief luisteren en parafraseren helpen hierbij. Wanneer je zelf aan het woord bent, zijn ik-boodschappen je goede vriend. Ook zijn we cultureel geprogrammeerd om onze partner te bevredigen, anders zijn we niet goed in bed. Dat kan ook als rem functioneren wanneer je wilt zeggen wat je wilt maar dat je allemaal maar wat egoïstisch vindt. Veel struikelblokken voor communicatie, het is dan ook een hele uitdaging maar de beloning is er ook naar.

opflakkeren en het belang van de tijd te nemen en te genieten van elk moment in bed, niet racen naar het orgasme. Leg het magazine neer, kijk naar je mooie eega en begin van haar te genieten. Het volledige artikel vind je op www.cavaria.be/vrouwen.

Geprikkeld door dit artikel en wil je meer?

meer info

Çavaria biedt een vorming aan over dit thema: www.cavaria.be/vormingen Meer weten rond de vrouwenwerking van çavaria: www.cavaria.be/LesBI-werking

Als we naar die 20% kijken die nog wel seksueel actief zijn, wat kunnen we daar dan van leren? Daar zien we al snel de link naar ‘24 uur voorspel’. Stop met hyperventileren, het gaat niet om het soort voorspel waar je nu aan denkt. Mensen die pas verliefd zijn, dromen vaak weg van elkaar. De laatste keer samen, hoe ze aanvoelt, wat er allemaal kan gebeuren de volgende keer, wat ze graag met elkaar wil doen. Wanneer ze elkaar gaan zien, fatsoeneren ze zichzelf en de ontmoetingsplaats. Zoals de lakens vervangen, wat kaarsjes zetten maar ook je scheren en flatterende kledij uitkiezen. Lijkt het té geforceerd om seks te plannen? Hoe spontaan was seks vroeger wanneer je die zaken ook al deed? Veel hiervan is een soloactiviteit. Dit toont dat we niet van onze partner kunnen verwachten om ons op te winden. Word je bewust van wat je opwindt en wat seksueel contact met je partner kan verhinderen. Eens je dat weet, kan je onbewuste zelfsabotage tegengaan en je concentreren op wat je in de stemming brengt. Nog twee zaken die aan bod komen zijn hoe je je erotische verbeelding doet

23


In de eerste plaats ben je een mens Erica de Winter schreef een boek over haar transgender echtgenoot

De man van Erica de Winter is een stoere vent, compleet met een nonchalant stoppelbaardje. Tot voor kort wist niemand dat hij als vrouw geboren is. Erica schreef een biografische roman over zijn leven. Met ‘Genderlegs’ wil zij iedereen aansporen om vooral zichzelf te zijn. Kirsten K amphuis

24

Erica is zorgvuldig opgemaakt en draagt een kleine tatoeage op haar pols. De goedontwikkelde gaydar ziet meteen: dit is een keurige heterodame. Wel één met een kinky randje, want ze werkt al jaren in een erotiekzaak en noemt zichzelf ‘sexpert’: ze coacht mensen die problemen hebben in hun seksleven. Dat ze bezig was met een boek over transgender zijn, deed in haar kleine Zuid-Hollandse stadje wat stof opwaaien: zou ze zelf geboren zijn als Eric? De verrassing was groot toen niet zij, maar haar echtgenoot Dan bij de boekpresentatie als trans uit de kast kwam.

“Sommige kennissen waren in shock”, vertelt Erica. “Maar we kregen enkel leuke, respectvolle reacties. Alleen via-via hoor ik dat mensen er negatief op reageren. We hadden het niet hoeven te vertellen, want aan mijn man zie je niet dat hij trans is. We deden dit puur om anderen te helpen. Om te laten zien: in de eerste plaats ben je een mens. Ik heb wel altijd gevoeld dat we samen een geheim hadden. Nu is dat niet meer zo, en dat voelt goed!” ‘Genderlegs’ leest makkelijk weg, al is het zeker niet vrij van heftige onderwerpen.


dossier relaties

Hoe meer je jezelf in hokjes propt, hoe moeilijker het allemaal wordt Het boek is gebaseerd op het leven van Dan, met een fictief sausje eroverheen. Hoofdpersoon René wordt als klein meisje misbruikt en mishandeld, vooral door zijn moeder. Als hij de huisarts vertelt over zijn transgendergevoelens, reageert die: “Meisje, je bent ziek. Je bent heel erg ziek in je hoofd. Je moeder heeft gelijk.” Maar René zet door en kan uiteindelijk de V uit zijn paspoort laten wegstrepen. Naast Renés perspectief komen allerlei mensen uit zijn omgeving aan het woord, waaronder de schrijfster zelf. “Met dit boek wil ik een discussie op gang brengen, en laten zien wat mensen elkaar aan kunnen doen”, vertelt Erica. “Eerst wilde ik zijn jeugd niet zo beschrijven, want het moest geen boek worden over mishandeling. Maar het is zoals het is. Natuurlijk is hij gevormd door zijn jeugd, maar iedereen heeft een verhaal. Het heeft hem wel kwetsbaar gemaakt. Inmiddels vindt hij het niet meer zo moeilijk om zijn gevoelens te delen.” Erica en Dan zijn nu tien jaar getrouwd, vertelt ze. “Maar we kennen elkaar nu al twintig jaar. Hij is de broer van een goede vriendin van me. Ik had wel iets gehoord over zijn verleden, maar de details wist ik niet. Hij vertelde me zelf dat hij trans is. Heel even dacht ik wel: wat zullen de mensen denken. Maar dat was meteen weer over.” Hun relatie verschilt niet van alle andere, zegt Erica. “Onze seksualiteit is wel iets anders, lichamelijk werkt het allemaal net iets anders. Maar daar zijn we samen goed uitgekomen, we hebben veel aan tantra. En we hebben alles benoemd. Alle littekens zijn aangeraakt. We kunnen samen geen kinderen krijgen, maar dat probleem hebben veel biomannen ook. Verder zijn we een

heel gewoon stel, we gaan op vakantie, we werken, we gaan uit eten zoals iedereen.” Het eerste exemplaar van ‘Genderlegs’ werd uitgereikt aan voetbalcommentator René van der Gijp. Die haalde onlangs het nieuws met gepeperde uitspraken over homo’s die niet zouden voetballen, “omdat ze op hun veertiende in een kapperszaak gaan werken”. Reden voor Erica om hem eens op te bellen. “Ik las in de krant over zijn uitspraken, maar wist meteen dat hij het niet zo bedoelde. Hij heeft het zelfs op tv nog over mijn boek gehad. Ik denk dat het voor transgenders hetzelfde werkt als bij homo’s en lesbiennes: iedereen accepteert het, tot het te dichtbij komt. Bij de borrelpraat komt dan naar buiten wat mensen echt denken. Er zijn veel tolerante mensen, maar ook veel mensen die er raar over doen. Dat gaat niet altijd bewust. Het komt vaak voort uit onwetendheid.” Achterin het boek is ruimte gemaakt voor informatie over transgenderisme, compleet met een woordenlijst en een interview met een arts van een genderteam. Erica: “Daar heb ik voor gekozen omdat het gros van de mensen niet weet wat een transgender is. Ik krijg vragen als: ‘Is dat hetzelfde als een homo?’ Ik hoop dat de informatie in het boek heel Nederland en België bereikt, want dit is niet zomaar een boekje. Ik werd bijvoorbeeld gebeld door een vrouw die over mijn werk had gelezen. Haar transgender dochter had haar opgebeld en gezegd: koop dat boekje maar. Kippenvel krijg ik daarvan. Er zijn ook genderkinderen die het boek meenemen naar school.” Naast de hartverwarmende reacties is er ook veel nieuwsgierigheid, merkt Erica. En mensen uiten die niet altijd op een ge-

paste manier. “Vaak wordt er nu gevraagd naar de geslachtsdelen van mijn man. Alsof je daardoor wordt gedefinieerd! Het eerste tv-programma dat mij belde over het boek was ‘Spuiten en Slikken’, een talkshow over seks. Daar ben ik niet op ingegaan, ik wil er geen circus van maken.” Gelukkig is Erica als echte Hollandse niet op haar mondje gevallen. “Als iemand mij vraagt hoe groot de penis van mijn man is, vraag ik gewoon terug: hoe diep is jouw vagina?” Erica heeft de smaak van het schrijven te pakken. Er zijn plannen voor verdere boeken, en er is zelfs in de VS interesse voor ‘Genderlegs’. Trots laat Erica de e-mail van een literair agent uit New York zien. “Maar het gaat me niet om het geld,” benadrukt ze, “Ik wil zorgen dat er meer acceptatie komt. Mensen moeten stoppen met oordelen.” Ook in de holebi- en transgendergemeenschap is er op dat gebied nog wel wat werk te doen, denkt ze. “Ik was een keer met Dan op een holebi- en transgendercongres en daar vroegen mensen bij welke letter wij hoorden. Mijn man zei dat hij T was, maar ik zei: wat denk je? Ik ben een M’etje, een mens. Hoe meer je jezelf in hokjes propt, hoe moeilijker het allemaal wordt.”

meer info www.genderlegs.nl

25


Druk ENTER voor

een partner

Bram Bierkens & Ivan Denis over hun digitale vonken Is de ridder op het witte paard ook digitaal te vinden of niet? Zou het internet als medium al dermate gevorderd zijn dat het verder gaat dan enkel datingsites goed voor een vlug, éénmalig contact? Kan je er de echte ware liefde ontmoeten? We vroegen het ons af en lanceerden een oproep via Facebook … Tekst:Stefaan Vallet - Foto: Andy Huysmans

En jawel hoor, Cupido heeft al digitale pijltjes! Zo hebben Bram en Ivan de elektronische vibes gevoeld en blijft de Enter-toets nog steeds hangen. Bram is professioneel televisiemaker en werkte in 2009 voor All-Entertainment. Hij wilde een coming-out programma maken voor de zender JimTV en plaatste een oproep naar kandidaten op de gay netwerksite QTiD : “Welke jonge gasten zijn geout en willen daarover komen vertellen op televisie ?” Uit research via internet had hij al zelf een aantal profielen bijeengesprokkeld en hen dezelfde vraag doorgemaild. Er was echter één profiel dat Bram intrigeerde. Er stond een echte knapperd in zijn lijst. Maar een stille knapperd, want hij reageerde niet. We hebben hier al een voorbeeld van de gelijkenis met de echte wereld : je komt ergens toe, kijkt rond en je zegt: “Oh, die ziet er lekker uit.” Heel de nacht online Na een poosje zuchten omdat die knapperd maar niet reageerde, kreeg Bram toch plots een bericht van hem. “Dit is mijn MSN, ik heet Ivan, voeg me maar toe.” De hele avond en nacht waren ze online aan het chatten met elkaar. Toen Bram informeerde naar de reden waarom Ivan pas na een tijd had gereageerd, zei hij dat hij zijn coming-out nog niet had gedaan en daarom ook moeilijk op televisie kon verschijnen. Hij was toen ook al topsporter dus dat maakte uit de kast komen niet echt evident. De dag na het chatten kwam de echte ontmoeting. Bram voelde zich enorm aangetrokken. Hij vond Ivan boeiend, knap en ze deelden tijdens deze 24 uur al hun hele levensverhaal. Ivan gaf later toe dat hij Bram al op televisie had gezien en hem eigenlijk ook wou leren kennen want het hele tv-gebeuren creëerde toch wel een serieuze aantrekking. Tijdens de chatgesprekken werd het wereldje van de glamour dat ze elk op hun beurt hadden wel wat uitgespeeld. En de aantrekking was wederzijds.

26


dossier relaties

Schroom Ze spraken af en gingen wandelen. Toen werd ‘het leven’ wel zichtbaarder dan via de nachtelijke chat. Er was wat schroom tijdens de eerste ontmoeting. Het contact verliep zelfs een beetje onwennig en spannend. Het is duidelijk dat het ontbreken van de face-to-face situatie tijdens de chat tot veel meer openheid kan leiden. Je geeft jezelf veel vlugger bloot, schrijft ook intense zaken die je op een andere manier zou zeggen tijdens een eerste echte ontmoeting. Op internet is de omgeving schijnbaar veel veiliger, je riskeert letterlijk en figuurlijk geen gezichtsverlies. Indien het niet klikt, tja, dan klikt het niet. Zelden kom je er in situaties terecht waarbij je je letterlijk door de grond voelt zakken. Je hebt immers geen houding aan te nemen. Bram en Ivan hebben elkaar bovendien razend vlug leren kennen: een chat van bijna 24 uur was genoeg om dingen te weten te komen of toe te geven alsof het lijkt dat je die kerel al maanden kent. Subtiel in de verf Het was echter geen liefde op het eerste gezicht. Tijdens de wandeling kreeg Bram voor het eerst de bedenking of hun levens wel bijeen zouden passen. Pas toen werd het voor Bram duidelijk dat hun levensstijl totaal verschillend was. Bram was de flamboyante extraverte tv-persoon die graag uitgaat en een onregelmatig leven leidt, terwijl Ivan de topsporter was met een heel strak leefschema in het teken van competitie en gezondheid. Tijdens die eerste ontmoeting kon Bram wel het verschil aanvoelen tussen internet en het echte leven. Ivan gaf tijdens de chat blijk van zelfzekerheid. De topsporter, recht door zee, waar emoties niet altijd op de eerste plaats staan. Bij de ontmoeting merkte Bram toch een zenuwachtigheid en een gevoeligheid. Op het internet kan je inderdaad gemakkelijk subtieler in de verf zetten hoe je zou willen zijn of overkomen. De eerste ontmoeting eindigde voor Bram vroeger dan verwacht. Hij wou nog wel iets gaan eten met Ivan maar dit was blijkbaar niet mogelijk voor hem. Bram stuurde later diezelfde avond nog een sms met de vraag of Ivan het toch leuk vond en misschien zin had om naar de film te gaan. En ja, Ivan zag dat zitten. Later die avond vertelde Ivan dat hij er eerder vandoor moest omdat hij voor zijn vader nog moest koken. Iets wat Bram zich nog steeds herinnert als één van de eerste momenten waarop hij echt vertederd raakte door Ivan. Aanklikken Gedurende twee maanden spraken ze af. De omgang werd warmer, verbondener, inniger… Plots erkenden ze dat ze een koppel waren. Inmiddels is dit nu zo’n 4,5 jaar geleden. In die voorbije periode heeft Ivan ook zijn coming-out gedaan: eerst bij zijn vader en dan als koppel met Bram in het tijdschrift Dag Allemaal. Zou Bram, achteraf bekeken, net hetzelfde doen? En verliep deze kennismaking anders dan de ‘echte’ ontmoetingen? Voor Bram is het duidelijk dat het echte leven in de gay scene soms toch iets anders verloopt. De start is dikwijls anders: eerst seks en we zien dan wel of er verder iets uit kan groeien. Via de chat hebben Bram en Ivan eerst verteld over hun leven, emoties en dromen. Daarna hebben ze elkaar nog beter leren kennen. En dan pas het bed in. Bram zou hem echter onmiddellijk terug aanklikken want zijn Ivan vond en vindt hij nog steeds een keilekker ventje. Mogen ze nog lang en gelukkig leven!

27


De kwelgeesten van datingsites trotseren

opinie

We leven in fantastische tijden. Via internet kunnen we gemakkelijker en anoniemer contacten leggen, met wat geluk mogen we onze partner tegenwoordig zelf kiezen en er is doorgaans minder sociale druk om een relatie te hebben dan vroeger. Maar die relatief grotere keuzevrijheid heeft ook averechtse effecten bij homomannen die me zorgen baren. Vooral op datingsites kan ik er niet omheen. Dennis De Roover Ik ben single en beken: ik heb een profiel op enkele datingsites. Dat is tegenwoordig heel normaal bij veel biseksuele en homomannen. Datingsites zijn bijzonder populair. Denk aan GayRomeo, Grindr, gay.eu en Gaydar. Ze bieden de mogelijkheid om af te spreken buiten het klassieke gay circuit of zijn net een manier van coming-in. Veel jongens en mannen zijn er bovendien op zoek naar (seks)partners of vrienden. We mogen op zich heel blij zijn dat datingsites voor holebi's een nieuwe sociaal terrein hebben gecreëerd. Voor sommigen zijn ze zelfs een uitweg uit het sociale isolement. Toch zie ik ongezonde fenomenen opduiken. Ze vormen een groot gevaar voor de psychische en fysieke gezondheid van homomannen. Het is tijd om die kwelgeesten te benoemen en te trotseren. Datingsites zijn steeds nefaster voor je

zelfbeeld. Ik zie overal profielenteksten met lange waslijsten waaraan iemand moet voldoen vooraleer hij een berichtje mag sturen. Het is begrijpelijk dat je aangeeft naar wat je op zoek bent, maar grove veto-lijsten vol kwetsend taalgebruik blijken steeds meer gemeengoed. Ter illustratie: “Older Daddy(+60) / young / sissy / fags / effeminate people /... fuck off. NO ASIANS PLEAZE! No picture = no answer. No answer means I’m not interested!” Deze agressieve profielteksten vinden steeds meer ingang. Ze zijn vaak een spiegel van de personen die ze schrijven, maar komen ook bijzonder hard aan bij personen die al slecht in hun eigen vel zitten. Het is zorgwekkend dat uitgerekend op gay datingsites overal homofobe scheldwoorden opduiken. Ook de genderstereotypen sijpelen door op datingsites, zoals in de rest van de samenleving. Zo zijn veel mannen op zoek naar ‘real men, no sissy’. Bestaan die ‘echte venten’? ‘Echt’ is immers een waardeoordeel. Veel jongens noemen zich trouwens ‘straight-acting’, want hetero blijft natuurlijk de norm en die nemen we klakkeloos over. De schrijvers van die agressieve profielenteksten bewijzen zichzelf echter geen dienst. Door tal van beperkende eisen te stellen aan anderen, voeren ze immers ook de druk op zichzelf op. Wat je van een ander verlangt, daar moet je immers zelf ook aan voldoen. Even zorgwekkend zijn de talloze zelfgenomen foto’s, doorgaans met een camera of smartphone. De selfies, waarop jonge kerels hun bloot bovenlijf tonen. Vaak

geen slecht zicht, maar wel een teken dat het niet goed zit met hun zelfbeeld. Velen lijken immers te denken dat hun profielen geen reacties zullen krijgen zonder de onbeholpen gemaakte selfies in de badkamer. Mea culpa, ik moet dat idee ook van me afzetten. En dan hebben we nog de promotie van onveilig vrijen. Wist je dat ‘BarebackBelgium’ de grootste ‘club’ is op GayRomeo met meer dan 1750 leden? Ook daar wringt het. Maar wat doe je aan al die fenomenen op datingsites die het gemeenschapsgevoel helemaal onderuit halen, de bestaande geïnternaliseerde zelfhaat alleen maar vergroten, de genderstereotypen in stand houden en het lage zelfbeeld van veel homojongeren bevorderen? Verbieden heeft geen zin. We nemen best allemaal onze maatschappelijke rol op, ook op datingsites. Anders blijven die kwelgeesten eindeloos rondsluimeren. Spreek mensen aan als ze kwetsende uitspraken op hun profiel zetten! Wijs mensen op de gevaren van barebacken, ook al staat in hun profiel dat ze er voor zijn. Meld zaken die echt niet kunnen consequent bij moderatoren. En vooral: laat in je eigen profiel die dwaze bathroom selfies en stereotypen achterwege. Je bent toch meer dan wat spierbundels? Het betekent toch niet dat wanneer je online bent er plots andere omgangsvormen heersen? De samenleving geef je ook vorm op datingsites, niet alleen in het ‘echte leven’. Oubollig? Het zij zo! Maar iemand moet het benoemen.

Internet als bron voor holebirelaties De vraag hoe vaak holebikoppels elkaar ontmoeten via het internet boeit onderzoekers. De sociologen Michael J. Rosenfeld van de Stanford University en Reuben J. Thomas van The City College of New York stelden zich ook die vraag. Ze publiceerden daarover hun wetenschappelijke bevindingen in 2012 onder de titel ‘Searching for a Mate: The Rise of the Internet as a Social Intermediary’. Een opvallend resultaat was dat veel meer holebi’s elkaar ontmoet hadden via Internet in vergelijking met heterokoppels. Voor de holebikoppels die elkaar ontmoetten na 2000 ging het zelfs over 60 procent van de holebikoppels die deelnamen aan het onderzoek en elkaar online leerden kennen in 2008 en 2009. Bij hetero’s lag dat percentage rond de 20 procent.

28

Volgens de sociologen is het voor mensen met wat zij noemen 'een schrale markt voor potentiële partners' waarschijnlijker dat ze hun partner online zullen leren kennen. In het internettijdperk neemt het aantal holebikoppels dat elkaar online leerde kennen zelfs verder toe, terwijl dat cijfer voor heteroseksuele partners vrij stabiel is gebleven. Het efficiënter worden van zoekopdrachten speelt hierin volgens de onderzoekers een rol. Als je immers op zoek bent naar iets wat niet vaak voorkomt - zoals potentiële partners die homo, bi of lesbisch zijn - is het interessanter als je gericht kunt zoeken. Bovendien is er minder toezicht van ouders op het internet. Kortom: voor holebi’s vormt het internet een steeds belangrijker wordende ontmoetingsplek, ook in hun zoektocht naar hun toekomstige partner.


dossier relaties

Intiem partnergeweld Komt even vaak voor bij holebi’s als hetero’s Genderstereotypen doen ons geloven dat partnergeweld bij holebi’s minder voorkomt dan bij hetero’s, of zelfs helemaal niet. Een studie naar intiem partnergeweld van de UGent bewijst echter het tegendeel: hetero’s en holebi’s rapporteren even vaak ervaringen met fysiek en psychologisch partnergeweld. Een onderzoek met maatschappelijke implicaties. Dennis De Roover Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO, 2010) verwijst intiem partnergeweld naar “iedere daad van geweld binnen een intieme relatie die een nadeel of fysiek, psychologisch, of seksueel leed veroorzaakt voor de personen die er deel van uitmaken.” Deze vorm van geweld kent geen grenzen naar seksuele voorkeur en komt zowel voor in holebi- als in heteroseksuele relaties. Nochtans zit de perceptie tegen. Er zijn een aantal factoren die ertoe geleid hebben dat er pas recent meer aandacht is voor partnergeweld in holebirelaties. Stereotypes over man-vrouw verhoudingen hebben lange tijd bijgedragen tot de mythe dat geweld enkel gepleegd wordt door heteroseksuele mannen, gericht naar heteroseksuele vrouwen. Holebiverenigingen hebben het thema zelf ook lange tijd stilgehouden uit angst voor verdere stigmatisatie en om niet ernstig genomen te worden. Verder ging de onderzoeksaandacht bij holebi’s vaak naar andere thema’s, bijvoorbeeld hiv bij homomannen. Tenslotte vormen holebi’s nog steeds een vrij onzichtbare groep in de samenleving, wat het moeilijk maakt voor onderzoek om representatieve cijfers te verzamelen.

Sexpert Onderzoekster Sabine Hellemans ging samen met Dr. Alexis Dewaele en Prof. Ann Buysse van de UGent op zoek naar cijfers: Hoe vaak komt partnergeweld voor bij holebi’s? In het kader van het project ‘Sexpert’ (Seksuele gezondheid in Vlaanderen) verzamelden ze gegevens bij 1571 hetero’s en 119 niet-hetero’s in de algemene bevolking in Vlaanderen. In een vervolgstudie specifiek gericht naar holebi’s , ’Klik eens uit bed’, verzamelden ze via een online-survey gegevens bij 3702 deelnemers, waarvan 883 lesbische en biseksuele vrouwen en 1518 homo- en biseksuele mannen. “Hetero’s en holebi’s rapporteren even vaak ervaringen met fysiek en psychologisch partnergeweld”, bevestigt Hellemans, “Ongeveer 1 op 7 niet-heteroseksuele respondenten heeft ooit ervaring gehad met fysiek intiem partnergeweld. 57,9 % procent van de niet-hetero’s geeft aan ooit ervaring te hebben met psychologisch geweld. Het gaat echter bij zowel fysiek als psychologisch geweld gelukkig voornamelijk over lichte tot milde vormen van partnergeweld.” Intimiteit en conflict bij lesbiennes “Binnen niet-heteroseksuele relaties maken vrouwen en mannen evenveel kans om het slachtoffer te worden van fysiek, psychologisch en seksueel partnergeweld”, benadrukt de onderzoekster. “Wel zien we dat onder de slachtoffers vrouwen meer psychologisch geweld ervaren dan mannen. Dat resultaat is mogelijks te verklaren door een denkbeeld dat in de literatuur ‘fusion’ wordt genoemd. ‘Fusion’ verwijst specifiek naar de vermenging van intimiteit en conflict binnen lesbische relaties. Als reactie op een maatschappij waarin heteroseksualiteit de dominante seksuele voorkeur is, gaan sommige lesbische kop-

pels de ernst van hun relatie benadrukken door een zeer intense, intieme band op te bouwen met mekaar. Bijgevolg worden ze ook zeer afhankelijk van elkaar wat hen dan weer kwetsbaarder maakt voor conflict en intiem partnergeweld.” Intiem partnergeweld heeft ingrijpende gevolgen, toont het onderzoek aan. Meer intiem partnergeweld blijkt ook bij holebi’s samen te gaan met een minder goede mentale gezondheid. Slachtoffers zijn ook minder tevreden over hun seksleven en maakten ook gewag van minder tevredenheid over de frequentie waarmee ze seks hadden. Ze melden ook vaker te lijden aan seksuele disfuncties. Hoe moet het verder? Volgens Hellemans kan het onderzoek niet zonder gevolg blijven: “We moeten als onderzoekers, beleidsmakers, clinici en eventueel als holebislachtoffer zelf intiem partnergeweld bespreekbaar maken en erkennen als een sociaal probleem dat in alle intieme relaties kan voorkomen en niet enkel in heterorelaties. De maatschappelijke perceptie moet veranderen. Er wordt nu amper gecommuniceerd over partnergeweld in holebirelaties waardoor holebislachtoffers zich mogelijks niet beschouwen als slachtoffer, of er niet durven over praten.” Maar vraagt intiem partnergeweld een andere aanpak bij holebirelaties? Daar kan Hellemans nog niet op antwoorden: “Het onderzoek naar intiem partnergeweld kent nog maar recent een grote opmars. Als er meer onderzoek komt naar de specifieke relatiedynamieken in gewelddadige holebirelaties, zullen we meer inzicht verwerven. Die achtergrondkennis en vaardigheden kunnen clinici aanleren om alle slachtoffers van partnergeweld op een gelijke manier te behandelen, ongeacht hun seksuele voorkeur!”

melding en hulp Ben je slachtoffer van intiem partnergeweld? Doe dan zeker melding bij de politie. Je kan ook terecht bij de slachtofferhulp van de CAW in je buurt (www.caw.be).

29


Kaat (26)

Friends

with benefits

In opmars bij jonge vrouwen

Relaties bestaan in alle vormen en formaten. Friends with benefits zijn zonder twijfel ook een van de vele gedaanten waarin relaties voorkomen. Het fenomeen is wellicht gekend: alle voordelen van een relatie (affectie, seks en een luisterend oor), zonder de verplichtingen. Of zo gaat het toch in theorie. Het valt op dat steeds meer jonge vrouwen voor deze relatievorm kiezen. Jeltje Hellinckx

Avontuurlijk en ongebonden, maar tegelijkertijd toch vooral niet alleen. Ook vrouwen deinzen duidelijk niet terug voor een friend met wat voordelen, maar erover praten blijft blijkbaar toch nog taboe. Tijd om daar een einde aan te maken. ZiZo-magazine ging op zoek naar jonge vrouwen met friend with benefits-ervaring en kwam met de volgende, uiteenlopende verhalen naar huis.

30

“Pieter en ik kenden elkaar via de Chiro en zijn drie jaar samen geweest. Na drie jaar kwam er een einde aan onze relatie omdat we beiden merkten dat we meer vrienden waren dan een koppel. We waren uit elkaar gegroeid. We kwamen wel nog erg goed overeen en het was gemakkelijk om in de oude gewoonten te hervallen: hoewel we geen koppel meer waren, hadden we nog regelmatig seks. Ik heb er nooit spijt van gehad, maar ik ben ermee gestopt omdat ik verder wilde met mijn leven. Nadien heb ik nog een tweede friend with benefits gehad. Lien kende ik al langer, maar we waren elkaar een tijdje uit het oog verloren. Zij had op dat moment een vriendin, maakte daar een einde aan en begon iets met mij. Na een tweetal weken begon ze te twijfelen. Ze was niet klaar voor een nieuwe relatie. De benefits waren er echter nog wel. Lang heeft dat niet geduurd: ik wou haar, zij mij niet. Ik vond het te pijnlijk dat ze wel de benefits, maar niet de relatie wou.” Voor herhaling vatbaar? “Ik zou er op het moment zelf waarschijnlijk geen ‘nee’ tegen zeggen, maar het mij achteraf wel weer beklagen. Blijkbaar gaan er in mijn geval toch altijd gevoelens mee gepaard en al dat drama is het voor mij niet waard.”

Zoé (22) “Ik leerde Ellen kennen in het Gentse uitgaansleven. We sms’ten regelmatig en gingen vaak samen uit. Je kan dus wel zeggen dat we stilaan vrienden werden, tot we op een avond samen in bed belandden. Sindsdien gingen we nog wel samen uit als vrienden, maar meestal sliepen we daarna samen. Ook als ik ’s avonds alleen was, ging ik regelmatig naar haar… In het begin van die vriendschap vond ze het niet erg als ik aan het eind van de avond met iemand anders naar huis ging. Of dat dacht ik toch. Na een tijdje kwam ik te weten dat ze verliefd was geworden op mij. Eerst dacht ik dat het wel zou over gaan, maar ze werd steeds jaloerser en uiteindelijk heb ik voor mezelf beslist ermee op te houden. Ik had geen zin in een relatie en was ook niet verliefd. Ik miste de vriendschap achteraf wel, maar een volledige breuk was voor haar de minst pijnlijke oplossing.” Voor herhaling vatbaar? “Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, maar ik zou het zeker opnieuw doen als ik er de kans toe had. Ik vond het vooral heel leerrijk op seksueel vlak. En als vrijgezel mag je ook wel eens van de grond gaan!”


dossier relaties

Sofie (22) “Céline en ik hebben elkaar leren kennen op een verjaardagsfeestje van een gemeenschappelijke vriendin. We wisselden gsm-nummers uit en gingen een paar keer samen iets drinken. ‘Op date’ zeiden onze vrienden lachend, maar we waren op dat moment gewoon vrienden, zonder benefits. Na een avondje feesten zijn we onverwacht samen in bed beland. De gewone vriendschap werd steeds meer friends with benefits. Geen van beiden was verliefd. Dat ging zo vier maanden door, tot ik haar uiteindelijk vertelde dat ik wel iets meer voelde. Zij had geen gevoelens voor mij, daar was ze duidelijk in. Ik wilde er niet te lang bij stilstaan, kuste kort daarop iemand anders en vertelde haar dat ook, omdat ik vond dat ze dat gerust mocht weten. Céline bleek daar meer moeite mee te hebben dan verwacht. Kort daarop stelde ik haar voor een ultimatum: oftewel een relatie, oftewel vrienden zonder benefits. Toen ze een paar dagen de tijd had gehad om de situatie te plaatsen, vertelde ze mij dat ze het wilde proberen. Drie weken later vertrok ik op Erasmus voor vier maanden. Onze prille relatie was sterker dan ik me had kunnen inbeelden: we zijn nu nog altijd samen!”

Joke (23) “In tegenstelling tot vele anderen heb ik nooit bewust voor friends with benefits gekozen. Het was een heel verwarrende periode en het besef kwam pas achteraf. Een paar jaar terug al had ik een puur fysieke relatie met een vriendin van mij. Ik zag mijzelf als hetero en erkende die fysieke relatie niet echt als seks. Ik wilde ook niet dat andere mensen hier iets van wisten. Tijdens onze gezellige avonden samen wilde ik niets liever dan bij haar zijn, maar de volgende dag was dat gevoel alweer verdwenen. Het werd al snel duidelijk dat Lissa meer wilde van mij, maar dat wou ik absoluut niet. Er waren vaak spanningen en ruzies omdat ik niet wist wat ik dan wel wou. Dat ging zo drie jaar door, met af en toe een pauze, omdat ik afstand wilde telkens wanneer het te serieus begon te voelen. Ondertussen zag ik Lissa nog steeds niet als mijn lief. Toen ik na zo’n lange pauze eindelijk de knoop had doorgehakt en ervoor wilde gaan, had zij al iemand anders ontmoet. Ik was er kapot van! Toen het toch niks bleek te worden tussen Lissa en dat andere meisje, zijn we heel voorzichtig terug beginnen daten. Drie maanden later zijn we nu voor het eerst echt een koppel.” Voor herhaling vatbaar? “Absoluut niet!”

Voor herhaling vatbaar? “Je zou denken van wel, omdat het toch wel heel goed is uitgedraaid voor mij. Toch wil ik daar liever niet over nadenken, simpelweg omdat ik hoop nooit meer vrijgezel te zijn! Ik kan het iemand anders wel aanraden, op voorwaarde dat je altijd heel duidelijk bent in wat je voelt en denkt.”

Claire (21) “De enige friend with benefits die ik ooit had, was mijn ex: inderdaad, heel cliché. Nadat ik na een pijnlijke breuk opnieuw single was, zijn mijn eerste lief en ik op een dronken avond opnieuw aan de praat geraakt. We zijn beginnen zoenen, waarna onze avond bij mij thuis eindigde. Oorspronkelijk belandden we enkel bij elkaar in bed als we beiden wat gedronken hadden, maar al snel werd duidelijk dat zulke avontuurtjes even leuk waren zonder alcohol. We spraken steeds opnieuw af en praatten ook over hoe we ons voelden bij de hele situatie. Pas na enkele maanden merkten we beiden dat zij meer verwachtte dan ik, hoewel het voor mezelf ook een verwarrende periode was. Ik besefte ook dat ik om de verkeerde redenen toenadering tot haar zocht: ik denk dat ik liever niet alleen wilde zijn. Sindsdien zie ik haar nog af en toe en is het allemaal minder gênant dan je zou denken.” Voor herhaling vatbaar? “Als ik ooit terug single ben, ja! Ik heb er in elk geval geen spijt van. Het enige waar ik me schuldig om voel, is dat ik haar opnieuw gekwetst heb.”

31


ZiZo brengt mensen dichterbij Christophe & Bram vonden elkaar via de ZiZo-zoekertjes Meer en meer mensen leren elkaar kennen vanachter het scherm van hun computer of smartphone. Er was echter een tijd dat dit ook gebeurde via een klassiek zoekertje in één of ander tijdschrift. Men schreef brieven op papier naar elkaar die nog werden verstuurd met een postzegel. ‘ZiZo, Gezocht’ is een rubriek die nog altijd bestaat en elke keer weer opnieuw verschijnt in ZiZo-magazine. Christophe Maes en Bram Deneweth leerden elkaar zo kennen. Ondertussen al bijna vijftien jaar geleden, maar ze zijn nog steeds dolverliefd op elkaar. Tekst: Thierry Scheers Foto: Andy Huysmans

32


dossier relaties

Christophe: “Ik zat in een relatie met iemand die me bedroog maar waar ik wel stapelverliefd op was. Op den duur raakte ik dat gewoon beu, tot ik op een punt kwam dat ik er geen zin meer in had en een zoekertje plaatste in ZiZo-magazine. Ik verwachtte helemaal niet dat we na bijna 15 jaar nog altijd samen zouden zijn.” Bram: “Het was een heel apart zoekertje. Hij was het beu om bedrogen te worden en zocht ‘een liefdevol beertje om hem te knuffelen en om hem met respect te behandelen’. Het zoekertje hebben we wel niet meer. Spijtig.” Christophe: “Het was precies voorbestemd. Bram kocht nooit boekjes. En in november 1999 kocht hij voor de eerste keer in zijn leven een ZiZo. Mijn zoekertje stond daar in en hij reageerde erop. Zo hebben we elkaar leren kennen.” Bram: “Wij stuurden brieven naar elkaar en spraken voor een eerste keer af in Oostende. Als we elkaar wouden zien, moesten we al een week op voorhand afspreken en dan ook effectief zien dat je er was. Op het laatste moment afzeggen kon toen niet. In die periode was er nog geen gsm.” Christophe: “Over de generatie van nu niet dat ik daar een hekel aan heb - heb ik wel een uitgesproken mening. Internet met Grindr en GayRomeo. Ik vind dat de slechtste uitvinding van de eeuw. Iedereen stopt zich weg achter hun computer. Ze kunnen zijn wie ze willen, zeggen wat ze willen en zich voordoen als wie ze willen. Communicatie tussen jongeren is er niet meer. Ze gaan naar een gay fuif, zitten op Grindr te praten tegen elkaar, maar staan naast elkaar. In onze tijd moesten wij babbelen met elkaar of we leerden elkaar niet kennen. Ik ben heel open over het feit dat we elkaar leerden kennen via een zoe-

Bram: “Ik was ook nog niet uit de kast. Twee maanden voordat ik Christophe leerde kennen, had al iets tegen mijn zus gezegd, maar die zat in Amerika dus dat was iets gemakkelijker. Drie weken nadat ik Christophe leerde kennen, heb ik het tegen mijn ouders verteld en veertien dagen later zat hij bij mij thuis al in de zetel. Maar dat was misschien een beetje te snel. (lacht) Ik studeerde in Oostende en Christophe woonde in Blankenberge. We verplaatsten ons met de tram. De ene keer spraken we bij hem af en de andere keer bij mij. Na anderhalf jaar gingen we in augustus 2001 samenwonen. Toen sloeg mijn ma pas in paniek. Vooral omdat ik vlak nadat ik afstudeerde meteen ging samenwonen met Christophe. Ik ben niet meer naar huis geweest.” Christophe: “De eerste zes maanden hadden we totaal geen seks. Als je een relatie wilt en je wilt een geslaagde relatie, dan ga je de eerste zes maanden niet uit in het homomilieu. De eerste zes maanden moet je niet seksen met elkaar. Anders is je relatie gebaseerd op seks en dat komt nooit goed.” Bram: “In april 2002 gingen we trouwen, het kon toen nog niet officieel want de wet was op het laatste moment uitgesteld en dus hebben we dan maar een samenlevingscontract getekend. Maar wel met een trouwfeest, want dat was allemaal al geregeld. Het feest was alvast zeer plezant. Het jaar nadien zijn we echt getrouwd en hebben we nog een receptie gehouden. Op onze trouwringen staat echter 2002. Dit gaf in het begin wel grappige situaties, want de computersystemen waren nog niet aangepast. De eerste keer dat we een bankrekening wilden opendoen, was dat niet mogelijk. Mijnheer en mijnheer, dat kon niet.”

appreciëren. Na vijftien jaar begin je al enorm te relativeren. Je ziet iemand graag voor zijn totaliteit. Zowel voor de positieve als de negatieve dingen. Het gras is nooit groener aan de overkant.” Christophe: “Eigenlijk kom je dat niet veel tegen, iemand die je door dik en dun steunt en iemand die je altijd helpt, er voor je is. Ik hoor mijn ma nog altijd zeggen op haar sterfbed: ‘Zorg maar goed voor hem. Je kunt zien dat je er bij blijft. Dat is een jongen van goud.’” Bram: “Wij zijn altijd open over alles tegenover elkaar. Er is niets waarmee wij gaan slapen waarvan we later denken: ‘Ik had dat moeten zeggen’. Wij steken niets weg voor elkaar. We gaan nooit slapen met ruzie. Want dan moet je de volgende dag opstaan met een rot gevoel. Het mag twee uur ’s nachts zijn. Alles wordt eerst altijd uitgepraat.” Christophe: “Wij zijn gelukkig en al onze vrienden weten dat dat we gelukkig zijn. Toen we in het begin nog uitgingen, hebben velen geprobeerd om ons uit elkaar te krijgen. Dat is misschien typisch in het gay milieu? Maar dat lukte hen niet want wij stonden enorm sterk in onze schoenen. Wij hebben ons enorm gewapend gedurende de eerste zes maanden door niet uit te gaan, geen seks te hebben en elkaar eerst beter te leren kennen. Dan sta je sterk en weet je wat je aan elkaar hebt.” Bram: “We hadden een verbintenis dat we voor de relatie gingen. Dat was wel belangrijk. Er is nooit bij ons de vraag geweest of wij nu een relatie aangingen of niet. Dat was gewoon natuurlijk en vanzelfsprekend. We vroegen ons ook niet af of we gingen samenwonen. Dat gebeurde gewoon. Dat was puur natuur. Samen oud worden, dat is mijn streven. En

In onze tijd moesten wij babbelen met elkaar of we leerden elkaar niet kennen - Christophe kertje in ZiZo. De meeste jongeren vragen zich dan af wat een zoekertje is. Ik zeg dan: ‘Haal dat boekje eens een keer en kijk eens goed. Dat staat daar nog altijd in.’ Voor mij is er niets zo romantisch dan een zoekertje te zetten en dan afwachten van wie je een brief krijgt. Dat is toch leuk en spannend. Ik ben een romanticus en altijd al geweest. Ik heb nog alle brieven die wij schreven.”

Christophe: “Onze relatie is gebaseerd op drie basisregels: communicatie, eerlijkheid en vertrouwen. Te allen tijde. Wij hebben geen geheimen. Alles is ook van ons beiden.” Bram: “En een relatie is groeien. We zijn nog altijd aan het groeien. We ontdekken elkaar nog elke dag. Een relatie is ook continue bijleren en de kleine dingen

dan gezamenlijk op een bankje zitten aan ‘t strand ergens in het zuiden van Europa, Spanje bijvoorbeeld, en iedereen becommentariëren. (lacht)” Christophe: “En kijken naar onze gezamenlijke foto’s. Mijmeren over het verleden: ‘Weet ge nog die tijd? We hebben dat en dat nog gedaan.’ Maar vooral genieten van elk moment.”

33


Eindelijk ontsluierd!

Het eeuwenoude geheim van een langdurige relatie

Ik beken: ik zou heel graag één vaste partner hebben. Ik ken de tips wel om iemand te vinden. Wanneer ik dan zo'n toffe jongen tegenkom en ik al wedding bells hoor klinken, is het nog iets anders om die prille relatie op langere termijn te behouden. Vroeger eindigde het steeds veel te vroeg, waarbij ik het meestal op mezelf stak. Misschien was een langdurige relatie niet voor mij weggelegd? Het werd hoog tijd om de waarheid achter zo'n stevige relatie te ontsluieren! In mijn zoektocht kwam ik bij een bijna celibataire adolescent (ze bestaan!), enkele transgenders en zelfs een hetero terecht. Ik kon ze verleiden om hun intiemste kennis met me te delen, tot de naakte waarheid achter het geheim van een goede relatie zich opeens voor mij openbaarde! Peter De Vos

n visie. ver elkaar is jk zijn tegeno rge en Gert hu rli Se ee n n le oo de sy ew .G Lichtjes tip ee jaar samen al meer dan tw .” jn zi lf ze Serge: “Wij zijn je t begin tie.” k en van in he ik ben traves : gd ze ge heel belangrij n gi be t he ) in n heeft va eur.” (ze lachen de Gert: “Kijk, hij ik ben parfum : rd oo or meer dan tw vo an heeft ge e job. Ik ben ar zw en e Serge: “En hij jk el moeili eur is een he twikkelen.” Gert: “Parfum parfums te on om s ng niet ziet. rij Pa in ar .” ja t je elkaar zo la he s al en al 's middags uw helft van ro hij belt meest kunnen vert en ar ik ka l el t be d oe m on av Serge: “Je oral veel. Elke bellen dan vo je denkt.” n da j in het begin bi We Skypen en or nt, open, van n sneller vo be da jk is rli nd .” ee aa je m t Gert: “Die ijkste is da n goede relatie t allerbelangr recept voor ee he e t im da he nk ge n de t ij he ik dat ee Serge: “Ik b je volgens m dingen, denk nt en dan he lfs over kleine ze , tie la zijn wie je be re n in ee je blijft liegen Gert: “Zolang ” n. n werke relatie niet ka

Anja, moeder van een tra nsgender en oprichtste r van de vereniging Berdache, hee ft een huwelijk dat reeds een whopping tweeëntwintig jaar duurt! Anja: “Kunnen praten, blij ven praten, respect heb ben voor en luisteren naar elk aar is allemaal heel belang rijk voor een goede relatie. Er voor elkaar zijn is lief de, dàt is warmte. Het is niet enkel knuffelen en seks hebben ; het is veel meer. Het is niet altijd zo gem akkelijk geweest. We zijn twee verschillende mensen me t elk hun eigen karakter en gedachten. Het is norma al dat er wel eens ruzies of discussies zijn. Maar doo r te blijven praten en te luisteren naar elkaar zijn we er alti jd uitgekomen.”

34

laties. zijn blik op re schonden in ge on g no tien jaar en ing. Adriaan, acht n heldere men en met j hierover al ee hi t ef zou ik afwacht he en ch nn gi To be n te ed tje zijn om da een relatie go en een koppel Adriaan: “Om en nn ke n zo re n at zal da and goed le te hebben. D seks. Eerst iem rste keer seks ee de or en. Dat is bij vo nk aan blijven de na een maand rd ha zo ar goed kunnen en je gaat da ken. En elkaar krachtig zijn za e st ig ht ac n van de kr homowereld, jk binnen de mijn weten éé ili oe m ) el he met zijn ogen dat lijkt me er.” (rolt speels vertrouwen, hi s en rlijk. ng ne jo naar het in die schone kijk ik vooral vooral met al n da ek ins zo sz le tie t) “Ik ga al ar een rela tuurlijk.” (lach “Als ik echt na na k oo is ik at jk D ki . darkroom t uiterlijke Nooit in een Allez, naar he e. st be de te et de eers niet neuken m ds vragen.” ai gewoon om


dossier relaties

agzaamheid. en tot verdra m sa cht tie la re n goede aren een geve gehad heb w geheim van ee t ik e he di t s va tie ie en la Stefan heb ik ge single. Alle re s transgender) enteel ben ik n een g-out (red.: al in m Stefanie: “Mom co om zich tege ijn is m jk n vrij moeili erdysforie. Na se nd en maar ge m , w ijn de ou m al door eksuele vr voor bepa hetero transs d omdat het n ha ee ge hen r e be ee st m Ik ee relatie verzetten. sueel. De m een transsek in patronen te ar en ten na nk oe tie de m si d an al an bepa s al een m der; dus in tr gina. Ik zou du n ik transgen va and be n m el ie ee te ds en en n ee mom aan borste b ik nog st nken klassiek vrouw ben, he Tde n n ee ne ik an m ns tero Maar zelfs ee ar door kijkt. treffen die da riode die een jn. t je transitiepe agzaam zal zi rs ra ee rd je ve b e en als di he g r nodi roblematiek transgende herstellingsp lematiek. Als je je ob b pr n he ner en rt n ee is pa da Het met een operatie, l leven leiden , dan heb je je aa is k rm ie n zijn, no at ka n m ig le ee prob ender gelukk af ', dan wil je n sg va an tr er n n ee be r 'ik oralee indelijk je dan denkt oblematiek. Vo voel ik me uite aar uiteraard een andere pr M in d. g el ru st te or je w stap atieken door veel problem vrij.” heeft hij zeer mijn geest is ngenamer en aa el ve ee m daar

Twaalf jaar zijn Yannick en zijn vriend al samen! Nadat ik hem heb omgekocht me t een volgende ZiZo-maga zine, licht hij een tipje van de sluier op. Yannick: “Je moet je pro beren in te leven in de and er zijn wereld en rekening hou den met elkaar. Veel din gen samen doen, gemeenschapp elijke interesses hebben . Ma ar je moet elkaar ook de vrij heid laten om andere inte res ses met je vrienden te beleve n. Bijvoorbeeld: mijn vrie nd gaat niet graag uit en laa t mij dat dan met mijn vrie nden doen. Daarvoor heb je we l veel vertrouwen nodig. Natuurlijk hebben we we l eens problemen met elk aar en soms zeg ik er iets van! Maar langs de andere kan t den k ik: ‘Is dat nu zo erg om daa r een probleem van te ma ken ?’ Als wij een onenigheid hebben dan praten we daa r gewoon over.” n. s in Antwerpe Het Roze Hui n va fé ca de t , in he kennen leren kennen man leert man hebben elkaar n een relatie: va m ken nog iets oo in dr dr , Tom en Yves cinema, ze gkomende ru de te ar a jn na en! bi ee e, m de ander jaar lang sam Mijn klassiek azing dertien de een vraagt , af am n er ee en al lng ze ge n zijn e, en re vonken spro bed. Sindsdie aats voor liefd iken samen in , en maakt pl er ov at te zijn vooral ga en in samen en du m zo lang sa n in het beg va om d  kt ei lu dh et ef H rli terug. Yves: “De ve n verliefdheid d die vlagen va behouden.” en naar de werel bb matig komen he wsgierige blik ze eigenheid eu ni on ds en , ee en en st ag op e n en uitd . Met een doordat w en ontwikkele k, 'fris' blijven ijv rij bl ng lf la ze be je el n, zake Tom: “Ja, he voor nieuwe en openstaan bben." he g estie van te di kijken, en blijv no t is ook een kw of die relaties he r st aa ur ik m zu n, ke le lij kern'. Tom en eiten stel noodzake op elkaar in de je eigen priorit el nd w ke s lij du en ge t am oe ch zijn we to Yves: “Je m ntiële fund fde over esse t ons' en 'hoe el nd tz bi he at ar en 'w ka el nk ar en de eën van zoeken na en mensvisie behalve kopi wereldbeeld r we zijn alles aa M n. ke lij delen elkaars ge kaars jken arin zijn we el lemen zijn, ki tele zaken, da t.” ts bo ee. Als er prob ge m s ijl ak en. kw gz ss di ru t lo n ef het op te r zijn eige en dat he ikzelf doen om tie neemt iede la n re ka en n at ge ee w er in g: r is Tom: “Maa f is. Meer no , maar dan uk van onszel der te leggen st an k el de w j bi ar id na he we eerst rantwoordelijk lijker om de ve mogelijk.” tie la re Het is makke de t op relaties en in s het aankom bij jezelf en al j ng hi et pi n ie da rd er ve den we dat ni groei en mindere prat en praten. Had nn ens een veel ku w t te ou da m tr ; n he al ia be met el cruc Yves: “Ik erd daarover at was ook w heeft me gele en geweest. D m sa r ee m emoties. Tom et ” . licht ni kon zijn waren we wel en in elkaar er ik geven?'” gekund dan dat vertrouw en id zelf: 'wat kan he je j jk bi rli t ee rs e ee di d , tij id al he gint die open men maar be tie maak je sa Tom: “Een rela

35


Knappe Zie, zo! De redactie in de spotlights

36


ZiZo-magazine: 20 jaar!

koppen Al twintig jaren zetten vrijwilligers zich in om ZiZomagazine te maken. Een prachtig excuus om eens uit de bol te gaan op een redactie-etentje. Even de bescheidenheid aan de kant. Spreek gerust van het kruim van de Belgische holebi- en transgenderjournalistiek. En weet dat deze foto nog maar een fractie afbeeldt van onze omvangrijke groep van knappe koppen. Dank aan al wie ooit meewerkte aan ZiZo-magazine!

Š Kevin Wuyts

37


38


39


sneuvelende schaakstukken isha van alsenoy

Vladimir Ivanov is 15 jaar. Hij zit in het derde jaar houtbewerking van de middelbare school in Rossosh, Rusland. Hij is een kunstenaar. Vindt hij zelf. Zijn ouders zien hem graag, maar hem enige kunstzinnigheid toedichten, doen ze niet. Het zijn eenvoudige mensen. Harde werkers. Zijn vader is garagist en zijn moeder werkt aan het loket van het plaatselijke postkantoor. Vader Ivanov komt met vuile handen thuis, Vladimir af en toe met splinters in zijn vingers. Hij is een gewone jongen. Omdat vader Ivanov studie belangrijk vindt, traditie eert en het voortzetten van zijn naam hoog in het vaandel draagt, stuurde hij Vladimir naar de jongensschool en niet naar de gemengde school in het stadje. “Omdat er een leeftijd komt waarop sommige zaken de overhand kunnen nemen op schoolwerk”, was de redenering. Vladimir heeft ondertussen die leeftijd bereikt en vader Ivanov is tevreden. Tot op vandaag heeft zoonlief nog geen aandacht besteed aan het andere geslacht. Zelf was hij op zijn vijftiende wel gevallen voor de eerste zoen van een meisje. Met als gevolg dat zijn hart op hol sloeg, zijn hoofd in de war raakte en hij wegens ‘diploma-loos’ in de garage aan de slag moest. Dit lot zou zijn zoon ontlopen en hij is er proactief fier op.   Een abonnement op de krant hebben de Ivanovs niet. Moeder leest wel de krantenkoppen op het werk, bij het sorteren van de post. Vandaag komt ze thuis met nieuws. Er is een wet gestemd in de Doema. Die stelt dat je in de nabijheid van kinderen niet over ‘niet-traditionele relaties’ mag spreken. ’s Avonds aan de keukentafel vraagt ze aan haar man wat dat zijn, ‘niet-traditionele relaties’. Hij kijkt haar aan en zegt: “Geen idee. Misschien zijn dat mensen die niet getrouwd zijn en die toch kinderen hebben?”

de rugzak. Hij trapt zijn schoenen uit, ploft in de zetel en kijkt stuurs voor zich uit. Vader en moeder Ivanov wisselen een blik en doen voort. Vader met het wassen van zijn handen, moeder met het klaarmaken van eten. Om niet in discussie te gaan met een 15-jarige zet ze zelf drie borden op tafel. Dan zegt ze voorzichtig: “Het eten is klaar…”.   Het appartement hult zich in zo’n typische stilte, onderbroken door vorkgekletter en huiselijk gesmak. Vader probeert. “Alles oké op school?” Vladimir zegt niets. Hij eet, ondertussen boos, verder. Hij wil wel praten, maar vindt de juiste woorden niet. Bedenkt dat hij dan maar beter helemaal zwijgt. Voor altijd. Dat niemand hem ooit zal begrijpen. Hij voelt zich alleen. Zijn leven lijkt hem onnoemlijk saai en oneindig. Nog ongeveer 65 jaar liggen voor hem, denkt hij, en die zal hij zwijgend doorbrengen.   Na het eten, op zijn kamer, zet hij de houten figuurtjes recht die hij al heeft afgewerkt. Drie pionnen, vier torens en twee koningen. De twee koningen had hij het eerst uitgesneden. Dan had hij de torens gemaakt en drie van de zestien pionnen. De rest is voor later.   De wet die het ‘propageren’ onder minderjarigen van niet-traditionele relaties strafbaar stelt, werd gestemd op 30 juli 2013. Ze maakt het strafbaar om op een positieve manier over holebirechten te praten en om informatie over holebiseksualiteit te verspreiden. Het is eveneens verboden om te stellen dat heteroen holebirelaties gelijkwaardig zijn. Natuurlijk is er protest. Er zijn ook internationale solidariteitsacties om de wet af te schaffen en dappere Russen die hun reputatie op het spel zetten en hun stem laten horen. Tegelijk zijn er, verspreid over heel Rusland, jongens en meisjes zoals Vladimir. Deze ‘antihomowet’ zet een hele generatie Russen, holebi en hetero, schaakmat.

Foto: Gaea Schoeters

column isha werpt op

Isha is een enthousiaste wereldburger met een hardnekkige schrijfmicrobe. Ze houdt van ontdekkingen en uitdagingen, blijft immer kritisch en verwonderd.

Deze 'antihomowet' zet een hele generatie Russen schaakmat

Net op dat moment komt Vladimir binnengestormd. Hij gooit zijn rugzak kwaad in de hoek van de gang van het kleine appartement. De koning en de toren, uitgesneden schaakfiguren uit beukenhout, rollen nonchalant uit

41


Ecce Homo* * ‘Zie de mens’

42


portret ecce homo

Als ik in de spiegel kijk, is er meer harmonie tussen lichaam en geest dan vroeger (Arend)

nathalie(40) & arend(36) Foto en tekst: Delia Vermant

Arend en Nathalie zijn voortrekkers van het Regenbooghuis Limburg. Ze verwelkomen hun gasten met open armen. Ze zetten zich in voor Anders Gewoon, een vereniging van het Regenbooghuis Limburg voor transgenders. De activiteiten kunnen opnieuw doorgaan nu het huis hersteld is na de brand. Arend: “We wilden een warm onthaal en een concept creëren, een thuisgevoel , zonder taboe. Iedereen is welkom, als iemand de ene dag een blonde pruik wil dragen en de andere dag een bruine, dan is dat gewoon zo. Er gaat niemand daar raar van opkijken of beoordelen. Gewoon jezelf zijn is de boodschap in het huis. We zijn allemaal mensen, toch!” “We werken allebei fulltime. Ik werk al zestien jaar als politieagent in Brussel en sinds mijn transitieperiode ben ik bij Anders Gewoon. Zo ben ik verder gegroeid in de vereniging en organiseer ik samen met Nathalie hier het huis. Ik doe de toogzaken. Als Nathalie moet werken, neem ik haar taken over en omgekeerd.” Nathalie:“Ik werk als opvoedster in een drie vierde nachtshiftensysteem, samen met Arend bepaal ik de tapplanning van de vrijwilligers. Het huis is ook volledig gesteund op vrijwilligerswerk.” “We hebben elkaar vier jaar geleden ontmoet in een cafeetje hier in de buurt, zonder dat we echt op zoek waren naar een relatie. We werden op een subtiele manier met elkaar in contact gebracht.” Arend: “Er werd mij verteld dat ik met Nathalie eens moest praten, dat ze ‘ook eentje was zoals ik’. Ik zag ze zitten. Een blonde madam, knap. Ik wou gewoon met haar praten en vanaf toen was er gewoon een klik. Die is gebleven.” “Zes jaar geleden heb ik mijn transitie gedaan en ik kwam dikwijls bij Anders Gewoon. Ik kon me hier uiten en het hielp mij om te praten over bepaalde stappen van mijn transitie, met mensen met dezelfde ervaring. Over bij welke psycholoog en kliniek ik ging... Ik heb me toen ook ge-out in mijn omgeving, die maken ook de transitie mee.”

“Zoals mijn vader. Hij wist eerder dan ik dat ik transgender was. Het was een mooi moment met mijn vader. Hij begreep me direct. Zonder woorden. Op werkvlak ging het er wel anders aan toe. Ze kende mij daar als lesbienne en agente. Sommigen hebben de transitie nog niet volledig door en noemen me nog zij in plaats van hij.” “Je komt daar wel sterker uit en ik heb mijn antwoorden klaar liggen. Als er iemand mij nog wat zit te porren met zij dan plaag ik hen de ganse dag door te zeggen: ‘ja sjoeke, kom eens hier dat ik u eens goed vastpak.’ Ze stoppen wel hoor!” Nathalie: “Ik heb mijn transitie gedaan toen ik 23 jaar was. Toen ben ik niet naar een verenging gestapt en heb alles gewoon voor mezelf gaan opzoeken. Dat is vlot verlopen. Hangt af van persoon tot persoon, ik had nood om mijn intimiteit te behouden.” “Mijn omgeving ging vlot om met mijn transitie. Ik was toen ook eerder een androgyne persoon, had lang haar, was zeer slank, kleedde me al vrouwelijker. Voor mijn familie was het een vloeiende stap. Mijn opa, die militair was, was op de hoogte en heeft zich nooit van naam vergist.” “Als ik uitging, kreeg ik wel eens domme vragen zoals: ‘zijn dat u echte borsten?’. Dan zei ik: ‘Ja en ik heb ze van mijn moeder gekregen.’ Domme vragen krijgen domme antwoorden.” Arend: “Ik heb ook aan mezelf gewerkt en ben nu gelukkig met mezelf. Als ik in de spiegel kijk, is er meer harmonie tussen lichaam en geest als vroeger. De man die in mij was, kan je nu ook zien. Mijn verleden als vrouw verzwijg ik niet. Het is een deel van mijn verleden. Het heeft geen zin om 200 kilometer verder te gaan wonen als vrouw of man om je verleden uit te wissen. Op een dag kom je het toch terug tegen via bijvoorbeeld administratieve zaken.” Nathalie: “Ik ben Nathalie en voel me vrouw. Als ik me een dag niet goed voel en in de spiegel kijk, ben ik zoals iedereen. Bah, wat een kop. Ik heb de klik in mijn hoofd allang gemaakt en ben gelukkig zoals ik ben.”

43


snel bezorgd

Brede schouders

Çavaria is op verscheidene terreinen actief om de rechten van holebi’s en transgenders te verzekeren. Daardoor is het voor buitenstaanders niet altijd duidelijk waar ze precies mee bezig is. In deze rubriek verneem je waar de organisatie allemaal haar schouders onder zet. Want holebi’s en transgenders zijn een diverse en grote groep, dus helpt het om brede schouders te hebben. Dennis De Roover

Çavaria zet medestanders in de bloemetjes tijdens ‘Sparkle’

tickets & info

WWW.SPARKLE-EVENT.BE

EEN

EVENT TEN VOORDELE VAN DE HOLEBIFOON

Tijdens ‘Sparkle’, het benefietevent ten voordele van de Holebifoon, worden de jaarlijkse çavaria awards uitgereikt. De prijzen zijn een manier om initiatieven te bedanken die holebi’s en transgenders direct of indirect ten goede komen. De ruime achterban van de Vlaamse holebi- en transgenderkoepel kon kandidaten suggereren voor de prijzen. De shortlist van genomineerden en bijhorende motivatie worden binnenkort bekend gemaakt. Er worden twee prijzen uitgereikt: de Çavaria Media Award en de Çavaria Campaign Award.

De Çavaria Media Award wordt gegeven aan een mediamoment dat de holebi- en transgenderthema’s vooruit hielp of bijzonder wist te raken in 2013. De Çavaria Campaign Award zet een actie of campagne in de bloemen voor haar aandacht voor holebi’s en/of transgenders. De winnaars worden op 18 januari in de concertzaal van de Vooruit in Gent bekendgemaakt tijdens Sparkle. Vorig jaar won jeugdmagazine Joepie de Çavaria Media Award voor haar holebi-special aan het begin van het schooljaar. Basisschool Sint-Martinus uit Sint-Jans-Molenbeek won de Çavaria Campaign Award voor haar project over seksuele geaardheid en genderidentiteit. Dr. Griet De Cuypere won de voorbije editie de Çavaria Lifetime Achievement Award voor haar jarenlange inzet voor transgenders. Of die prijs ook dit jaar wordt uitgereikt, zal blijken tijdens Sparkle. Meer info: www.sparkle-event.be

Federale regering breidt antidiscriminatiewet uit

Discrimineren op basis van genderidentiteit en genderexpressie zal niet meer mogen in België. De federale regering heeft een uitbreiding van de federale antidiscriminatiewet goedgekeurd. Het wetsontwerp moet nog wel de parlementaire wetgevende procedure doorlopen. “We staan een stap dichter bij een degelijke rechtsbescherming van transgenders”, reageert çavariacoördinator Yves Aerts enthousiast. Door de goedkeuring is een belangrijke eis van de Vlaamse holebi- en transgenderkoepel ingewilligd. Çavaria bepleitte de

44

uitbreiding van de federale antidiscriminatiewet in haar memorandum voor de voorbije federale verkiezingen. Uitgebreide wetgeving is immers een belangrijke hefboom waarmee ook gelijke rechten voor transgenders op andere vlakken kan worden afgedwongen. Het is dus een niet te onderschatten stap in de richting van gelijke rechten, vergelijkbaar met het opnemen van seksuele geaardheid in de antidiscriminatiewet destijds, wat mede het pad effende voor andere doorbraken zoals homohuwelijk en -adoptierecht. Seksuele geaardheid is sinds 2007 opgenomen in de antidiscriminatiewet. De uitbreiding stond in het regeerakkoord en het interfederaal actieplan tegen homofoob en transfoob geweld. Die belofte wordt nu correct uitgevoerd. In het Vlaams Parlement worden ook stappen ondernomen voor de uitbreiding van de antidiscriminatiewetgeving. Op het bestuursniveau van de gemeenschappen en gewesten zijn immers ook aanpassingen nodig van de antidiscriminatiewetten.


Meer dan 100 deelnemers op de T-day

Çavaria en het Transgender Infopunt organiseerden op zaterdag 16 november de T-day, een trefdag voor transgenders en hun omgeving. Meer dan 100 mensen zakten af naar de Permeke bibliotheek in Antwerpen. De rode draad van de T-day was dialoog. Zo was er een workshop over beeldvorming van transgenders in de media. “Transgenders worden vaak heel stereotiep voorgesteld”, zegt Jeroen Borghs, woordvoerder van çavaria. “De media reduceren transgenders vaak tot hun transgender zijn en dat is jammer. Daarom dat we aan de hand van een soort deontologische code de dialoog tussen transgenders en journalisten op gang willen brengen.” Het idee is om wantoestanden zoals het verkeerd benoemen van transgenders, het ongewenst publiceren van vroegere foto’s, het verheerlijken of duwen in een slachtofferrol van transgenders

in berichtgeving en andere valkuilen te vermijden. Tijdens de workshop transgenderbeleid in Vlaanderen ging çavaria de dialoog aan met de deelnemers. De holebi- en transgenderbelangenorganisatie wilde weten wat de deelnemers de belangrijkste thema’s vonden om aan te werken. Deze thema’s waren de terugbetaling van essentiële medische ingrepen bij transgenders door de ziekenfondsen, het duidelijk opnemen van transgenderisme in de eindtermen van het onderwijs en het schrappen van medische voorwaarden om op de identiteitspapieren van geslacht te kunnen veranderen. Bij die laatste, is vooral de verplichte sterilisatie een doorn in het oog. Deze aanbevelingen werden later voorgelegd aan Jan Roegiers (sp.a) en Piet De Bruyn (N-VA). Zij dienden recent een resolutie in in het Vlaams parlement over de maatschappelijke aanvaarding en gelijkschakeling van transgenders. Ze kwamen hun resolutie toelichten en gingen het gesprek aan met het publiek. Ter afsluiting van de T-day werd er met een kaarsje in de hand stilgestaan bij de slachtoffers van transfobie. Çavaria hoopt dat in België het actieplan tegen homofoob en transfoob geweld zo snel mogelijk in de praktijk wordt omgezet. Meer info: www.cavaria.be/community/ transgenders en www.transgenderinfo.be

Çavaria verwelkomt nationaal hiv-plan

Çavaria verwelkomt het nationaal hiv-plan dat werd voorgesteld door minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx. De Vlaamse holebi- en transgenderkoepel is tevreden dat het plan er is en dat MSM (mannen die seks hebben met mannen) als belangrijkste risicogroep worden opgenomen. Ze was vragende partij voor een nationaal hiv-plan en was dan ook blij te horen dat het was opgenomen in het federaal regeerakkoord. De organisatie werkte constructief mee aan het opstellen van het plan en zorgde er mee voor dat de belangen van MSM niet

vergeten werden. “Bij het merendeel van de nieuwe besmettingen met hiv gaat het om mannen die seks hebben met mannen (MSM). Daarom is het voor ons zo belangrijk dat MSM als belangrijkste risicogroep zijn opgenomen in het plan. Op die manier kan er extra worden ingezet op sensibilisering, preventie en begeleiding bij deze groep”, zegt çavaria-woordvoerder Jeroen Borghs. De verdediger van holebi- en transgenderbelangen hoopt dat de verdere uitwerking en concretisering van het ambitieuze plan nog voor de verkiezingen wordt opgestart. “De aanzet is gegeven, nu moeten we doorzetten”, meent Borghs. “Dit onderwerp is te belangrijk om te laten vertragen door de aankomende verkiezingen.” Çavaria is reeds op verschillende vlakken bezig met hiv. “We zetten ons sensibiliseringswerk en de strijd tegen serofobie uiteraard verder, op wereldsaidsdag (1 december) deelden we ook gratis hiv-speekseltesten uit in samenwerking met de roze huizen en Swab2know”, verduidelijkt Borghs. Meer info: www.swab2know.be

45


Heb je nog een dokter nodig om je te testen op hiv? Swab2Know bestaat 1 jaar! Op de Wereldaidsdag van 2012 zag dit onderzoeksproject van het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG) het levenslicht. In samenwerking met het Boysproject en Sensoa, en met de financiële ondersteuning van stad Antwerpen, wil Swab2Know het testen op hiv zo toegankelijk mogelijk maken. Daarvoor gebruiken ze eenvoudige speekseltesten die je online kan bestellen via de website swab2know.be of die gratis worden uitgedeeld op plaatsen waar homomannen elkaar ontmoeten. Eline Van Meervenne “Het is belangrijk om je regelmatig te laten testen. De meest besmettingen gebeuren door mensen die niet weten dat ze seropositief zijn. Wie zijn status kent, gaat meestal veiliger vrijen”, benadrukt Tom Platteau, ITG-seksuoloog en coördinator van Swab2Know. “Veel homomannen zijn vertrouwd met testen en zijn goed geïnformeerd over hiv en soa’s. Zij willen niet telkens naar een huisarts gaan om hun status te kennen. We voelden aan dat er in de homogemeenschap nood is aan een eenvoudige en anonieme manier om hiv op te sporen. De noodzakelijke visite bij de huisarts blijkt soms een drempel te zijn, waardoor sommige besmettingen niet worden gedetecteerd en dus niet worden behandeld.” Daarom trekt Swab2Know zelf naar cafés en discotheken. Daar kunnen homomannen een speekselstaal afnemen. Het gaat zelfs verder, sinds september kan je online een speekseltest bestellen via de website

46

van swab2know. Deze proactieve opsporing van hiv is een belangrijk actiepunt in het nationaal hiv-plan dat midden oktober gelanceerd werd. Screeningtest Het resultaat van je speekseltest kan je online opvragen via de sterk beveiligde website van Swab2Know. “De test is een screeningtest”, zegt Tom. “Als je positief of reactief test, moet je je resultaat bevestigen met een bloedonderzoek dat wordt uitgevoerd door een arts. Onze medewerkers contacteren homomannen die positief op de speekseltest reageren, zij moedigen hen aan om een bloedonderzoek te doen, bieden een luisterend oor aan en geven inlichtingen.” Hiv kan je niet overdragen via speeksel, hoe komt het dat een speekseltest dan een indicator kan zijn of je al dan niet bent besmet? “Als iemand met hiv besmet is, maakt het lichaam antistoffen aan. De speekseltest onderzoekt of deze antistoffen tegen hiv aanwezig zijn. Hou er wel rekening mee dat de test pas na drie maanden antilichamen kan detecteren. Daarom raden we aan om één keer in de vier maanden te testen”, licht Tom toe. Innovatief Swab2Know zit in de lift. Op een jaar tijd werden er 750 speekseltesten uitgedeeld, waarvan er online op ruim twee maanden tijd al 243 testen werden besteld. “Het onderzoeksproject spoort op een laagdrempelige en vernieuwende manier hiv op. We willen met onze aanpak voor een doeltreffende aanvulling zorgen op de klassieke manier van hiv-testing en zo tegemoet komen aan de noden van homomannen,” sluit Tom af.

Hoe bestel je online een speekseltest? • • •

• • •

Ga naar www.swab2know.be en registreer je of meld je aan Vul een korte vragenlijst in Kies hoe je het pakket wilt ontvangen: via de post naar je thuis of afhalen in het helpcenter Krijg het pakket opgestuurd of haal het af Neem het speekselstaal zelf af Stuur het staal naar het labo van het ITG met de gefrankeerde enveloppe in het pakket Als je resultaat beschikbaar is ontvang je een mail. Vraag je resultaat op via de website met de code die je in je pakket ontving.

Wim De Schuiteneer over de speekseltest “Een speekselstaal afnemen is zo gebeurd en het is veel aangenamer dan bloed laten trekken. Je stuurt het sponsje op en haalt een paar dagen later met een paar klikken je resultaat online op. Ik bestel binnenkort alvast een thuispakket. Regelmatig testen hoort er gewoon bij als je wisselende seksuele contacten hebt.” 


column meer man

M zkt kppr David Schoenmaekers

“Is hier toevallig een herenkapper die mijn haar 1x per maand kort kan knippen? Gewoon kort kuifje, meer hoeft dat niet te zijn.” Na twintig jaar blijft ZiZomagazine nog steeds verbazen. Dit blad heeft alles wat een goed magazine voor de holebi- en transgendergemeenschap nodig heeft: ernst en ontspanning, harde interviews en pittige fait-divers. Diepgang zoals in de gedichten van Herman De Coninck en ‘Diep’ zoals bedoeld door die hete jongens van Get Ready! – een eervolle vermelding uit dank omdat ze sterk tot onze naambekendheid hebben bijgedragen. En dus ook verrassingen zoals een jongen die mijlenver van een kapsalon verwijderd is en daarover zijn beklag deed in het vorige nummer van ZiZo. Op pagina 93, de vertrouwde stek van de rubriek ‘ZiZo, Gezocht’. Een rubriek die mij aanvankelijk een anachronisme leek. Of je nu op jacht bent naar een lief, een huis of een tweedehandsfiets, je plaatst je zoekertje toch gewoon online? Geen toeval toch dat eBay, Kapaza en Immoweb tot de meest populaire websites behoren?

dat ik niet machtig ben, met homo’s weet je nooit. Trouwens, ook de relatiezoekertjes kenmerken zich door variatie. Lang niet iedereen is op zoek naar een partner: sommigen verlangen niet meer dan vriendschap, of willen starten met vriendschap en dan ‘wie weet’, terwijl in dit voor het overige tamelijk deftige blad ook verzoeken staan voor stomende seks, over SM tot polygamie nog aan toe. Eerste vaststelling dus: er wordt vanalles gezocht en het mag buiten de lijntjes zijn. Ten tweede blijkt er wel degelijk behoefte te bestaan aan de zoekertjesrubriek, aangezien er op een jaar tijd 96 unieke zoekertjes passeerden. Dat er niet alleen vraag is, maar ook aanbod, leest u bovendien eveneens in deze ZiZo, in het verhaal van een koppel dat begon met een ‘gezocht’ en uitmondde in een gelukkig gevonden. Ten derde is het anachronisme helemaal doorbroken doordat je voor een inzending voor de zoekertjesrubriek wordt verwezen naar ZiZo-online. Briljant, zo’n crossmediale aanpak, helemaal bijdetijds!

Davids zoektocht naar het schone en het goede mondt uit in de kunsten, de natuur en natuurlijk in mensen, van de onbekende tot de meest nabije.

Verblijd ons, lezers, met prachtige volzinnen zoals in 'vrouw zoekt liefdesgenote om in wederzijdse geborgenheid en veiligheid uit te stijgen tot hemels genot’

Nee, ‘ZiZo, gezocht’ houdt dapper stand. Dan maar een ‘ZiZo, onderzocht’. Ik doorkamde de vier pagina’s 93 uit de voorbije jaargang van ZiZo-magazine en moest mijn beeld bijstellen.

Ten eerste bevond bijna een vijfde van de zoekertjes zich helemaal niet in relatiesferen. Zelden betreft het materiële zaken: de categorie ‘huisvesting’ kwam eenmaal voor en één blauwsteen brievenbus model 9, die zich wellicht van magazine had vergist. Benieuwd of het vakblad voor brievenbussen ook zijn zoekertje naar de man van zijn leven heeft gepubliceerd (‘stevig geblokt, groot geschapen, graag in de buitenlucht’). Wie geen relatie zoekt, lanceert echter meestal een oproep voor werk, voor deelname aan een onderzoek, modellen, vrijwilligers,… Iemand wou mailen over een interessant artikel uit de vorige ZiZo, terwijl een man een lesbisch koppel zocht als ei om zijn vaderschap in kwijt te kunnen. Om nog te zwijgen van die gast die gewoon een kort kuifje zocht, al is dat misschien jargon

Oké, ‘ZiZo, gezocht’ heeft zijn bestaansrecht bewezen. Maar voor u naar onze site surft om uw bijdrage te leveren, graag nog even uw aandacht. Verblijd ons, lezers, met prachtige volzinnen zoals in vrouw ‘zoekt liefdesgenote om in wederzijdse geborgenheid en veiligheid uit te stijgen tot hemels genot’ of desnoods wat meer down to earth omschrijvingen (‘sta alweer tijden droog’). Maar bespaar ons die typische ‘m zkt m’-taal van gedrukte zoekertjes. Verras ons met je wervelende woorden en laat ons niet over letters struikelen als in ’60 j., niet-R w.k.m. vr type’ of ’m. 32 j., zk ser rel z/snor/b’. Dat laatste in de overtreffende trap: ‘GBBS’. Dergelijke afkortingen zijn dodelijk voor iedere romantiek. Dat taaltje is me te steriel, het geeft me het gevoel zelf een tweedehandsfiets te zijn. En de echt interessante dingen, die laten zich toch niet afkorten? ‘gwn krt kfj’, wie zou dat begrepen hebben?

47


PUBLIREPORTAGE

Eliza toont je de andere kant van Ibiza!

Vroegboekactie

> Can Guillem

Als je je zomervakantie boekt voor 1 maart 2014 kan je je auto gedurende je hele verblijf gratis parkeren nabij de luchthaven. Zo ben je op tijd om een van Eliza’s mooiste adresjes te reserveren én krijg je een leuk extra!

Waar iedereen rechts afslaat, gaat Eliza linksaf... Boek Eliza’s ontdekkingen op www.elizawashere.be. Vragen? Bel of mail dan gerust naar 070/350.050 of info@elizawashere.be


PUBLIREPORTAGE PUBLIREPORTAGE

> Sa Vinya d’en Palerm

Waar iedereen rechts afslaat, gaat Eliza linksaf. En dat betekent dat reisorganisatie Eliza was here de mooiste plekjes ontdekt, ver weg van de massa. Kleinschaligheid en genieten staan altijd centraal. Zongerijpte vruchten zo van de bomen plukken. Loom luieren bij je privézwembad met uitzicht over heuvels vol olijfbomen. Intieme baaien ontdekken en een frisse duik nemen in zee. Het kan allemaal rondom de unieke vakantieadresjes van Eliza was here in het Middellandse Zeegebied. Wat dacht je van je eigen natuurstenen villa, waar je ’s avonds bij zonsondergang de barbecue opstookt? Zie je jezelf al dwalen tussen marktkraampjes vol lokale lekkernijen om daarna een smakelijk menu op tafel te toveren?

Isla Blanca Ook op Ibiza heeft Eliza prachtige plekjes ontdekt. Het eiland, dat bekend staat om haar bruisende en extravagante nachtleven, heeft veel meer te bieden dan bekende DJ’s en uitgaansgelegenheden alleen. In het noorden ligt een lappendeken van boomgaarden en groene heuvels, waar je heerlijk kunt wandelen. In het zuiden vind je rotsachtige baaien met stoere

strandjes. De binnenlanden kenmerken zich door schilderachtige kerkjes en traditionele, witte boerderijen. De lokale bevolking noemt ze ‘finca’s’ en het eiland heeft dankzij hen de bijnaam ‘Isla Blanca’ gekregen: wit eiland. Het landschap rondom de finca’s is woest en oogverblindend mooi. Sa Vinya d’en Palerm bijvoorbeeld is de moeite waard. Eigenaresse Neus heeft eeuwenoude graanschuren omgetoverd tot hotelkamers. In de moestuin floreren sla, paprika, bonen en tomaten. En het mooiste is: de opbrengst van het land wordt gedeeld met de gasten. Dat wordt smullen dus! Op de 40.000 m² rondom landgoed Can Guillem - nog zo’n ontdekking van Eliza was here - vind je volop citroenen, kersen en sinaasappels. Na jaren dromen besloot Salvador de oude boerderij, omringd door palmen en pijnbomen, te kopen. Hij verbouwde het tot een prachtig hotel, waarbij hij originele details en architectuur in stand hield. Nu is het een authentieke parel op slechts vijf minuten rijden van Ibiza-stad en op vijf kilometer afstand van het strand.

Iedere dag de keuze Op Ibiza is trouwens nooit iets echt ver weg. Het eiland is 41 kilometer lang en 20 kilometer breed. Daardoor kun je met je huurauto, die bij vliegvakanties

altijd bij de prijs is inbegrepen, binnen drie kwartier iedere bestemming op het eiland bereiken. Dat betekent dat de keuze iedere dag opnieuw aan jou is: ga je voor de gezelligheid van Ibiza-stad, plof je een dag aan het strand neer of doe je je tegoed aan de eindeloze rust in de prachtige natuur? Op Ibiza ligt alles binnen handbereik.

Ga zelf op ontdekking! Zin om in Eliza’s voetsporen te treden en zelf op ontdekking te gaan naar de mooiste plekjes rond de Middellandse Zee? Dat kan nu met €50 korting! Surf naar www.elizawashere.be en kies er je favoriete plekje uit op een van de 32 bestemmingen. Kortingscode: eliza5623_3 Vul deze actiecode in in de derde stap van je boeking. Deze korting is geldig voor vakanties geboekt voor 31-3-2014.


Snelle beet in The Big Apple New York City tussen nerds en wereldsterren

50


de weyde wereld

Met jaarlijks 49 miljoen bezoekers, staat The Big Apple terecht geboekt als een toeristische trekpleister. ZiZo-magazine liet zich zowel de clichés, de nieuwste attracties als de bizarre plekken welgevallen, bezocht zowel de homowijk(en) als Downtown, liet zich Ben noemen en ging ei zo na een gevecht met een wasbeer aan. Verslag vanuit de groenste hoofdstad van de VS. Tekst en foto's: Geert De Weyer

“Rihanna?!” “Shaniqua?” Met een stem die eerder aan een kraai lijkt toe te behoren dan aan een mens van vlees en bloed, schreeuwt de zwarte Starbucks-koffiedame een groepje blanke dames toe. ‘Asia’ staat op haar helgroene schort. De staat van haar gezicht: not amused. Idem voor haar lichaamshouding. Haar rechterhand is ostentatief in haar zij geduwd, waarbij ze haar romp wat naar links doet ombuigen, haar linkerbeen langer maakt dan haar rechter, en daardoor fysiek aantoont dat er niet met haar te sollen valt. Opnieuw galmen de namen Rihanna en Shaniqua door de ruimte van het Starbucks-filiaal op 8 Avenue en 14th Street. Nog scherper, ditmaal. En vooral: geïrriteerder. Een giechelende jongedame verderop veert op. Aangespoord door haar lacherige vriendinnen stapt ze naar de toog om er wat onwennig een warme chocolade en een Iced Caramel Macchiato af te halen, dat alles onder het scherpe toeziende oog van Asia. “Enjoy”, zegt die laatste nog, terwijl ze meewarig het hoofd schudt om zoveel onzin. Een grappige scène, vooral omdat ook ik me bij elk nieuw bezoek aan een New Yorks koffiehuis, of een Starbucks in het bijzonder, een andere naam toe-eigen. En wat meer is: net wanneer de namen een eerste keer worden geroepen, zit ik met mijn neus in het boek ‘Bij Starbucks heet ik Amy’, over de lotgevallen van de Nederlandse journaliste Els Quaegebeur, die daarin verslag brengt van haar vijf jaar in The Big Apple. Daaruit blijkt dat ik lang niet de enige ben die zich andere namen toemeet. Als grap, zeker. Maar ook met reden. Terwijl menig Starbucks-bediende Quaegebeur voor haar simpele voornaam met fronsende wenkbrauwen onthaalde (“With an ‘a’? Or like something else?”), is het bij mij niet veel beter. “Geert.” “Gurd?” “No, Geert!” “Yurt?” Bij de ene klinkt het als yoghurt, een andere lijkt het bij het uitspreken van mijn naam op een braken te zetten. Dan maar Ben. Simpel en doeltreffend. Efficiënt ook, want uiteraard is er geen tijd te verliezen in de zelfbenoemde hoofdstad ter wereld. Eén keer zeg ik in een zotte bui ‘Shaniquay’. Zonder verpinken wordt mijn naam op de café latte genoteerd, al zal achteraf blijken dat de plastic mok toebehoort aan een zekere Shane.

In New York kijk je van niets meer op. Toeristen niet, New Yorkers niet. Ook niet van de op het eerste gezicht verzorgde mensen die midden in het straatbeeld plots van houding veranderen en tegen zichzelf of de omstanders beginnen te schreeuwen. De eerste keer schrik je je te pletter, de tweede keer aanvaard je het en de derde keer denk je automatisch: ach, dit is New York City. 8,2 miljoen inwoners, daar zitten op z’n minst enkele duizenden gekken tussen. En corpulente mensen, natuurlijk: hamburgervreters, McDonald’sverslaafden. Hoewel, dat lijkt op het eerste gezicht nogal mee te vallen. In vergelijking met jaren eerder zijn er meer health stores dan ooit, merk ik op, terwijl in homowijken als Chelsea fitnessers elke hoek domineren. Op 279 East 10th Street/3d Avenue kom ik zo’n typische vreemde health store tegen: ‘Juice Press’. Niemand die naast de opvallende reclame van deze honderd procent organische sapjeswinkel kan kijken. Op hun vitrine staan slogans als ‘Hard for ten days?’ of ‘What makes penis happy?’, terwijl men daarbij het sapje genaamd Horny Gorilla’s centraal zet (lekker, overigens). Een vette knipoog gaat ook naar de holebigemeenschap. ‘Gay men who drink juice are fucking sexy’, staat er. En ook: ‘Never shout lesbian in a crowded juice bar!’ (en onderaan, in kleine letters: it’s just rude, and chances are you may get your teeth kicked out!’) De combinaties die de winkel uitdraagt: onvoorstelbaar en ongezien. Alleen in NYC, denk ik. Zo bevat mijn Horny Gorilla extracten van Aloë Vera en Maca, een naar verluidt stimulerende Peruaanse wortel. Groen NYC Het is 17 uur als we in hartje Manhattan arriveren. In vier dagen willen we een flinke beet in deze grote appel zetten. De voetpaden kleuren zwart van het volk, de wegen geel van de taxi’s. Ons hotel bevindt zich tien blokken verderop, maar wandelen is sneller dan een taxi nemen. We passeren het drukke Times Square en Broadway. Wolkenkrabbers overal. Neonreclame, flitsende reclamepanelen en -schermen volgen ons onafgebroken. En toch: deze miljoenenstad geldt als de groenste stad van de VS. Navraag bij de toeristische dienst, NYC & Company, leert inderdaad dat de stad zichzelf promoot als de groenste van de VS. Maar liefst 26,8 procent van de oppervlakte gaat er op aan open-

51


Hotel Chelsea

bare ruimtes of parken. Het befaamde Central Park telt zelfs 341 hectaren en herbergt 215 vogelsoorten, terwijl over de vijf stadsdelen (The Bronx, Manhattan, Queens, Staten Island en Brooklyn) steeds vaker groene, autovrije zones worden aangeplant. Heel wat groene projecten worden hier sinds kort ondersteund, zoals ‘Composting at Home’, waarbij de inwoners wordt opgedragen hun ecologische steentje bij te dragen door thuis te composteren. Niet alleen adviseert men het ‘Black Gold’ te gebruiken voor de tomatenplantjes op de vensterbanken of brandladders, maar ook om mest in de diepvries/frigo op te slaan en te overhandigen aan the Lower East Side Ecology Center en de Greenmarket Farmers Markets die, in de vier botanische tuinen die de stad telt, cursussen composteren organiseren en met de verkregen mest groenten kweekt. Afgaande op de reacties van de steeds in aantal groeiende gemeenschapstuinen in de stad (zo’n 600, verspreid over de vijf deelgemeenten), lukt dat aardig. New Yorkers hebben ook heel wat katten en honden, en ook de eigenaars ervan worden aangesproken om bio-afbreekbaar speelgoed en organische spullen voor hun trouwe viervoeters te kopen. Die markt groeit zienderogen. Steeds meer dierenwinkels verkopen holistische gezondheidsproducten, lokaal geproduceerde medicijnen of, zoals het Jivamukti Yoga Center op Broadway, veganistisch dierenvoedsel. En steeds vaker openen dierenartsen een homeopathische en/of holistische praktijk. Zo baasje, zo hond. En bijen? Je ziet ze niet, maar steeds meer bijenkorven prijken op de daken van de lagere wolkenkrabbers. Het regende burenruzies toen de bijenkorven werden geplaatst, maar bijen zijn geen wespen, en dus leerden de buren dat bijen niet die steekgrage insecten waren waar men ze voor hield. Wonder Woman Een dag latermet stap naar Chelsea, de hoOntmoeting eenikbever

52

Chelsea, de homowijk bij uitstek

mowijk bij uitstek. Ik passeer er als eerste één van de meest beruchte hotels van Manhattan: Hotel Chelsea, een Victoriaans kunstenaarshotel dat al decennialang bekend staat als toevluchtsoord voor talloze artiesten. Leonard Cohen en Bob Dylan beschreven het in hun songs, schrijver Arthur Miller werd er stoned, Sid Vicious werd er beschuldigd Nancy Spungen te hebben afgeranseld, Arthur C. Clarke schreef er zijn sf-epos ‘2001: A Space Odyssey’, Jack Kerouac zijn ‘On the Road’. Enkele jaren geleden verbleef ik in dit hotel, waar in de lobby het ene eigenaardige kunstwerk na het andere tegen de muur hing. Twee dagen later zou het hotel zijn deuren sluiten. Anno 2013 zijn de werkzaamheden nog steeds bezig. In de lobby zijn de kunstwerken en het aparte interieur vervangen door slijpmachines en stellingen. Inchecken kan niet tot ergens in 2014, zegt de conciërge. Net voor de deur liggen enkele ruikers, een dikke kaars brandt er langs een grote foto van Lou Reed, die dan slechts enkele weken eerder stierf. Open of dicht, het Chelsea Hotel blijft voor velen iconische proporties aannemen. Chelsea is zowat de homowijk van Manhattan, al breidt de holebi-invloed zich steeds verder uit over andere districten. De wijk is een alternatieve shoppingbestemming geworden waar modebewuste New Yorkers boetieks als Comme des Garçons, Alexander McQueen, Stella McCartney en Christian Louboutin afschuimen. Eind jaren negentig werd west-Chelsea, waar toen steeds meer holebi’s nieuw leven inbliezen in de city housing-projecten, lage rijhuizen en townhouses, ook bekend als kunstenaarswijk waar galeries en musea hun deuren openden - weg van Soho waar de prijzen de pan begonnen uit te swingen. Het hart van de LGBT-gemeenschap bevindt zich echter - nog steeds! - in Greenwich Village, een residentiële wijk waar nu de upper class leeft, maar die tot eind jaren zeventig een echte holebiwijk

uitzicht The High Line

was. Christopher Street was het roze centrum van zowel Greenwich Village als NYC zelf. De homorechtenbeweging vatte hier eind jaren zestig, begin jaren zeventig post in de bekende bar Stonewall Inn. De Stonewall-rellen (1969) stonden mee aan de wieg van hun beweging: vandaar dat veel internationale homoparades kiezen voor de naam Christopher Street Day. In geen tijd werd deze wijk een internationaal symbool van Gay Pride. Met de aidsepidemie in de jaren tachtig viel het aantal holebi’s echter dramatisch terug. In 1992 werd in Christopher Park een helwit beeldhouwwerk ingehuldigd, door artiest George Segal, bestaand uit twee vrouwen en twee mannen. Het doel: de homorechten en toenmalige rellen te herdenken. Bekende inwoners van Greenwich Village vandaag zijn acteurs Philip Seymour Hoffman, Yoko Ono, en voor superheldenfans: Wonder Woman en Doctor Strange. The High Line Ondertussen heeft Chelsea de naam de homowijk bij uitstek te zijn. Dat NYC een groene stad is, werd hier in 2009 aangetoond met The High Line, een opmerkelijk en origineel groen initiatief waarvoor de stad, een grote vzw van stadsbewoners en enkele landschapsarchitecten de handen in elkaar sloegen. In 1930 maakte The High Line nog deel uit van een immens bruggenproject dat het gevaarlijke goederenverkeer enkele meters de lucht inbracht om ze op die manier uit het straatbeeld van Manhattan te weren. Vijftig jaar later raakte het in onbruik, nog eens 25 jaar later werd het als verhoogd openbaar park ingeschreven in de stadsplannen. In juni 2009 opende het eerste stuk, van Gansevoort Street tot West 20th Street. Het tweede gedeelte, van West 20th Street tot West 30th Street werd veel later ingehuldigd, terwijl de werkzaamheden maar blijven doorgaan en de High Line steeds langer en indrukwekkender wordt. De city slickers maken


de weyde wereld

niet alleen dankbaar gebruik van de High Line om te wandelen, maar ook om te zonnebaden of bloemperken aan te leggen. Overal staan planten en bloemen, houten ligbanken, werden kraampjes opgezet, en op sommige plekken zijn de restanten van de spoorlijn verwerkt in de beplanting. De brug gaat soms onder grote gebouwen door, waar doelbewust uitsparingen werden aangebracht. Het succes ervan heeft de stad weten te overtuigen vooral verder te bouwen aan The High Line. Concurrentie voor het noordelijker gelegen Central Park, zeggen de wijkbewoners. In Chelsea valt mijn oog op de talloze advertenties in de plaatselijke gay press rond het ‘Leslie + Lohman Museum’. Naar eigen zeggen ‘s werelds eerste en enige holebien transgenderkunstenmuseum dat zich richt op “het exposeren en preserveren van holebigerelateerde kunst en hun kunstenaars”. Dat blijkt een eerder bescheiden, maar fijn museum, waar op dat moment de laatste weken ingaan van een expositie rond Sascha Schneider, een Duitser die rond 1900 homo-erotische schilderijen, -schetsen en beelden leverde. Hij werd bekend als een van de meest zelfbewuste homo-artiesten van dat moment, wat hem niet in dank werd afgenomen door zijn landgenoten en zelfs collega’s. “Om de drie maanden verandert het thema in dit museum”, zegt Exhibitions and Communications Manager Kris Grey, terwijl hij erbij vermeldt dat ze achter de schermen werken aan een enorm archief over homokunst. Op het moment van bezoek maakt de expo nog deel uit van ‘Queer New York’, een internationaal, twee weken durend kunstenfestival (www.queerNY. org) dat over heel Manhattan plaatsvindt. I Want To Ride My Bicycle… NYC aanschouw je best met de fiets, leer ik. Het brengt je op plekken die je anders niet ziet. En zo arriveer ik bij het fietsverhuurbedrijf Bike and Roll aan Pier 84. De honderden blauwe hybride fietsen die er ‘s morgens netjes op een rij worden opgesteld, zijn op enkele uren tijd allemaal verhuurd. Gids van dienst is Bob Trenta, een gepensioneerde leraar die me met veel enthousiasme Manhattan wil laten zien. Onze route, die ‘the Greenway and Central Park Tour’ heet, zal zo’n vier uur in beslag nemen en voert langs de bekendste parken, buildings, musea, vergeten

buitenwijken of andere locaties die deze stad te bieden heeft, als de internationale vredestuin Strawberry Fields. Onze eerste pitstop is waar de wolkenkrabbers ophouden te bestaan, of beter: waar ze nooit rechtgetrokken kunnen worden. Overal in Manhattan zijn de wolkenkrabbers gebouwd op een granieten ondergrond, zoals we later die dag in Central Park kunnen zien. Enorme granieten stukken rotsen komen daar op verschillende plekken aan het aardoppervlak. Kinderen spelen er op, volwassenen slaan er in het gezelschap van opportunistische grijze eekhoorns hun picknickmand open. Maar anders dan in de rest van Manhattan is er in het district Greenwich Village geen graniet. “Een groot gebouw zou er als een kaartenhuisje in mekaar zakken”, zegt Bob, om er meteen de woorden ‘Thank God’ aan toe te voegen. Dat ontbrekende gesteente betekende immers de redding van zijn geliefde stad. “Mocht er toch graniet zijn geweest, dan zou deze stad er hebben uitgezien als Singapore, waar op elke vierkante meter een stuk wolkenkrabber gebouwd werd. NYC zou nooit de groene stad zijn die het nu is, want de bouwwoede zou enorm geweest zijn.” Niet voor niets dus, dat het minder drukke Greenwich Village de duurste appartementen herbergt of dat de rijken der aarde net hier een eigendom kopen. Trenta wijst naar de hoogste verdieping van een gebouw in West Village, waar Nicole Kidman een appartement kocht. “Dertien- tot veertien miljoen dollar kostte het,” blaast hij en voegt eraan toe dat je voor een gewoon appartement met één slaapkamer minstens 2,5 miljoen dollar moet neertellen. Wie NYC met de wagen doorkruist, zal amper kunnen pauzeren in de kleine groene longen die de stad telt. Enkel fietsers bemerken hoeveel andere mensen hier de tweewieler nemen. Battery Park is zo’n groene long. Nog zo’n populaire plek voor tweewielers is de befaamde Brooklyn Bridge, die Lower Manhattan en Brooklyn verbindt en een grote houten fiets- en wandelbaan bezit. Joggers, voetgangers, fietsers: heel sportief en romantisch New York komt hier samen op wat ooit de langste hangbrug ter wereld was. Samen met het Empire State Building en het Chrysler Building, is dit Manhattans herkenbaarste baken, vooral geëtaleerd door Hollywood, die de geliefde brug in talloze films liet opduiken: van romantische films als

Natural History Museum

Central Park

NYC verkennen met de fiets

53


‘Moonstruck’ of Woody Allens ‘Manhattan’, tot blockbusters als ‘Independance Day’, ‘I am Legend’ of ‘Spider-Man’. Voor de liefhebbers: The Green Goblin haalde er halsbrekende toeren uit met Spider-Mans liefje Mary Jane. Voor wie er ook halsbrekende toeren wil uithalen: het volstaat met open mond de skyline te bewonderen, even af te wijken van je route en pardoes overhoop te liggen met voetgangers of rollerbladers. Ongelukken gegarandeerd. Idem voor Central Park, al zijn het potentiële ongelukken van een geheel andere orde. Een dag eerder aanschouwde ik het park van op het ‘Top of the Rock Observation Deck’ van de Rockefeller Art Deco-wolkenkrabber. Indrukwekkend. Nu bevind ik me middenin die groene long. In het noordelijke, dichtbegroeide gedeelte van het bekende stadspark bots ik op een grommende wasbeer. Hij bluft, ik doe het hetzelfde door mijn regenjas open te trekken en me zo groter te maken. Het beest - duidelijk een McDonald’s-aanhanger deinst tenslotte achteruit en verdwijnt in de bosjes. Bij NYC & Company kijkt men niet vreemd op van mijn ontmoeting. Hoewel het nachtdieren zijn, hebben wasberen zich iets te snel geadapteerd aan het leven in The City That Never Sleeps. Ze worden steeds vaker overdag gesignaleerd en zijn zelfs een zodanige plaag aan het worden dat de stad steeds vaker bordjes plaatst om bezoekers te waarschuwen tegen mogelijke hondsdolheid. Niet alleen de mensen - zo’n 3,5 miljoen per jaar - bezoeken deze groene stadslong, ook steeds meer nieuwe diersoorten beschouwen het als hun habitat. In 2002 slaakten entomologen opgewonden kreetjes toen er een duizendpootsoort werd ontdekt, terwijl ornithologen zich dan weer in

54

de handen wreven door de komst van de roodstaartbuizerd. Niet evident voor een grootstad als NYC, luidt het hier. Maar tekenend voor de toekomst van de stad. N3RD We sluiten onze vierdaagse trip af op een maandagavond. G Lounge (Chelsea) is de bar die ons de voorbije zaterdagavond het meest beviel. Maar terwijl toen vooral zwarten en latino’s de bar bevolkten, is de sfeer nu totaal anders. Bij het binnenkomen hangt er een affiche met in koeien van letters ‘N3RD Party’ (www.n3rdparty. com). De tv-schermen tonen niet langer opzwepende videoclips, maar episodes uit ‘Family Guy’ en ‘Pokemon’. Op de tafels liggen enkele strips, terwijl een tiental jongeren zich buigen over gezelschapspelen als Jenga of Trivial Pursuit. ‘Welcome to NYC’s first weekly party for gay geeks”, zegt initiatiefnemer Achilles Yeldell, die onze verbaasde blikken al bij het binnenkomen had opgevangen, maar ons toch pas na een tijdje durft aan te spreken. “Deze avond is georganiseerd om eens een ander soort mensen over de vloer te krijgen”, zegt ook Steven Gabriel Bosque, een knappe latino die ‘N3RD’ mee organiseert en wiens fulltime job barman in G Lounge is. Hij wijst er op dat iedere aanwezige een nerd is. Wanneer ik opmerk dat ze niet het archetype van een nerd zijn, wijst hij er fijntjes op dat iedereen wel een klein nerdje in zich draagt. “Zie ik er uit als een nerd? Of Achilles?” Ik kijk rond, merk in feite mooie mensen op met dat ietsje meer, en schud mijn hoofd. “Voilà, dan”, besluit hij. “Mij valt op dat nerds niet enkel met hun lijf bezig zijn, ze zijn zich bewust dat ze ook een brein hebben. Dat is eens wat anders. Ik val daar wel op. Pintje?” Heftig ‘ja’ knikkend, besef ik plots dat ook ik dus normaal ben. Eindelijk een bar gevonden waar ik me thuis voel. En daarvoor moest ik naar NYC komen? Tssss...

PRAKTISCH Vliegreis ZiZo vloog met Air Canada, die sinds kort een interessante formule aanbiedt: je kan via Montreal naar de VS reizen (en in Montreal een stopover inlassen voor 75 euro). Voordelen: de reistijd is beperkt omdat je niet langer de Canadese douane en immigratie moet passeren, maar rechtstreeks langs de Amerikaanse douane/immigratie moet zodat dat bij je eindbestemming onnodig wordt. De bagage wordt meteen gecheckt. Dagelijks vluchten vanuit Brussel naar Montreal, waar er een verbinding is naar de twee New Yorkse luchthavens La Guardia en Newark (en Washington, Boston, Chicago en San Francisco). Dagelijks 10 vluchten Montreal-NYC. Vliegtijd Brussel-Montreal: 7u50. Terugvlucht: 50 min minder. Vliegtijd Montreal-NYC: 1u30 uur. Prijzen vanaf 529 euro. www.aircanada.com Overnachting Hotels in Chelsea zijn onder meer The Gem Hotel (www.the GEMhotel.com) en The OUT NYC (www.theoutnyc.com), ‘New York City’s first and only urban resort awarded one of Fodor’s top 100 Hotel’s in 2012’, gesitueerd tussen Times Square en niet ver van Chelsea. Het Brusselse holebi-reisbureau Holidaypride werkt met zulke hotels, maar heeft ook enkele gezellige B&B in Chelsea in de aanbieding. www.holidaypride.be Tips ‘On Location Tours’: Een tocht langs bekende filmlocaties in Central Park. www.screentours.com Natural History Museum: Een prachtig, immens museum over natuur, cultuur en astrologie, net naast Central Park. Je kunt er makkelijk drie uur in rondlopen. Info: www.amnh.org. Bike and Roll: Organiseert fietstochten doorheen het park. Info: www.bikeandroll.com The High Line: www.thehighline.org. Gratis. Geld besparende tips Koop een Citypass voor 3 of 7 dagen en spaar heel wat geld uit op vervoer en bustours (www.newyorkpass.com/tours-new-york). De New York City Pass is ook interessant, met vouchers voor het Empire State Building, The Metropolitan Museum of Art, American Museum of Natural History, MoMA (The Museum of Modern Art), Statue of Liberty & Ellis Island of Circle Line Cruise, Top of the Rock of Guggenheim Museum. Een besparing tot 49 procent op tickets. www.citypass. com/new-york Literatuur ‘Bij Starbucks heet ik Amy”, Els Quaegebeur, Nijgh & Van Ditmar, 217 p. Een interessante en praktische kleine reisgids is ‘New York City Condensed’ van Lonely Planet.


Jeroen

Sammy

Kim

Julie

20 ZiZo, 10 HOMOHUWELIJK JAAR JAAR

Tot voor 2003 mochten koppels van hetzelfde geslacht in ons land niet trouwen. Samen met u hebben de groenen zich steeds verzet tegen deze discriminatie. Toen hen gevraagd werd deel uit te maken van de regering legden ze onder andere de legalisering van het homohuwelijk op tafel. De groenen haalden deze eis binnen en zo werd België, na Nederland, het tweede land ter wereld waar koppels van hetzelfde geslacht kunnen trouwen. Vandaag vieren we dus twee keer: 10 jaar homohuwelijk en 20 jaar ZiZo. Daniel e

Isabel e

Joris

Koen

Steun ’t Verschil

GROEGEN0001_AnnonceZizo_02.indd 1

Koop onze Voordeelkaart

10% directe korting en elke maand een speciale actie*

Proficiat!

Ruimte nodig voor een vergadering, activiteit of feestje? Huur eens een zaal in Het Roze Huis!

We beschikken over twee mooie zalen voor vergaderingen en activiteiten, vanaf € 40,00. Het Roze Huis biedt bovendien voordelige formules (vanaf € 100,00) voor recepties en feestjes die op zaterdag of zondag op onze mooie zolder georganiseerd worden. Voor verdere informatie kan je telefonisch of per mail contact opnemen.

*Zie onze website voor de exacte voorwaarden

Vind je ons leuk?

Vertel ons waarom op www.facebook.com/VerschilBoeken

’t Verschil [for everything gay]

books dvd’s underwear

Voor info en reservaties: secretariaat@hetrozehuis.be +32 (0)3 288 00 84 of breng ons een bezoekje Draakplaats 1, 2018 Antwerpen.

Minderbroedersrui 33 • 2000 Antwerpen

www.verschil.be

17/12/13 16:16

Antwerpen


De zoon van Mieke Gabriëls is in volle transitie. Hij onderging een borstamputatie en er volgen nog stappen in het transitieproces om zijn mannelijke genderrol kracht bij te zetten. Mieke ondervond dat de families van transgenders onvoldoende psychologisch worden begeleid en met vragen blijven zitten. Ze besloot het boek ‘De weg naar Trans-Formatie’ te schrijven met persoonlijke getuigenissen. Dennis De Roover

Mieke begon een viertal jaar geleden informatie op te zoeken over transgenders. Bij haar zoon werd ‘genderidentiteitsstoornis’ vastgesteld, zoals de medische terminologie luidt. Mieke woont met haar gezin in Alicante. Ze had niet meteen door dat haar zoon met transgendergevoelens zat: “Ik wist het niet. Ik dacht dat mijn zoon lesbisch was, maar op een bepaald moment wou hij boxershorts dragen en vertelde hij me dat hij op internet iemand had gezien die een verhaal vertelde, een transgender, waarin hij zich helemaal kon vinden. Eerst reageerde ik onbegrijpend en heb veel gehuild. Ik zat met vragen zoals ‘Hoe moet het nu verder?’ Vragen over de consequenties van het transgender-zijn, zoals vragen over de toekomst, relaties en werk. Ik vroeg me af: ‘Is dit de juiste beslissing?’ We zijn naar een seksuoloog geweest die ons klaarheid heeft gebracht. Hij vertelde ons hoe het hele proces in elkaar zat. Ik vroeg me af of ik ‘schuldig was’, of ik ‘iets verkeerd had gedaan’. Ik verkeerde in de typische slachtofferrol. Dat ging voorbij toen ik me realiseerde dat het voor mijn zoon veel moeilijker was dan voor mezelf.” Je schreef het boek ‘De weg naar Trans-Formatie’. Wat was je motivatie om het boek te schrijven? Mieke: “Het is eerst en vooral een verwerkingsproces en ik wou mensen helpen die nog met zoveel vragen zitten over niet-aanvaarding, het lage zelfbeeld waarmee transgenderpersonen vaak kampen, de onzekerheid, faalangst, depressie, allemaal dingen die ik heb meegemaakt met mijn kind. Het is ook bedoeld voor familieleden, vrienden en kennissen. Voor hen is de transformatie ook zéér ingrijpend. Daarom is begeleiding voor hen ook belangrijk, zij mogen niet vergeten worden. Kortom: het is een weg voor iedereen." Hoe reageerde je zoon zelf toen hij te horen kreeg van de seksuoloog wat er precies aan de hand was? Mieke: “Hij was opgelucht en voelde zich begrepen na al die jaren. Het was informatie die hij had gemist, een ontbrekende context. Van kindsbeen af voelde hij dat er iets mis was maar hij wist niet wat. Zo vertelde hij dat hij een plassertje wou toen hij vier jaar oud was. We hebben daar als jonge ouders niet bij stilgestaan. Later dachten we door wat kenmerken, sportief, jongensspeelgoed en kleding dat hij lesbisch was.”

56

"Ik ben zeer dankbaar om een transgender als zoon te hebben" Mieke Gabriëls deelt haar ervaringen als moeder


Dat bleek dus niet te zijn. ‘Genderidentiteitsstoornis’ wordt dan gezegd. Wat vond hij van dat label? Mieke: “Hier in Spanje noemen ze het disforia de género, dus hetzelfde. Hij maakte er niets uit en was blij dat het kind eindelijk een naam had gekregen. Zo zag ik het ook. Als moeder heb ik gedacht dat we een moeilijk opvoedbaar kind hadden. Hij had een laag zelfbeeld, was depressief, legde moeilijk contacten en twijfelde veel. Na de diagnose en verder tijdens de transformatie heb ik een zelfverzekerde en gelukkige jongen gekregen. Dat was mijn mooiste geschenk. Voor mij: stoornis of niet, als mijn kind maar gelukkig is. Ik zou er alles voor doen!”

Hoe kijkt hij naar zichzelf? Mieke: “Hij heeft een beter zelfbeeld dan vroeger. Hij is zelfstandiger, vlotter in omgang, durft meer, neemt initiatieven. Nu is hij aan de slag als verkoper en hij doet het graag. In zijn vrije tijd volgt hij nog een cursus om de houdingen van anderen te leren begrijpen. Ook door de vele uren en dagen die we gepraat hebben, heeft hij wat spiritualiteit meegekregen waardoor hij zich kan verplaatsen in andere mensen hun situatie. Daardoor is hij rustiger en volwassener geworden, hij kan beter relativeren. Zes jaar geleden durfde hij geen telefoon te beantwoorden of de deur te openen.”

Hij vertelde dat hij een plassertje wou toen hij vier jaar oud was Hoe werd hij bijgestaan in zijn transformatie? Mieke: “Hijzelf is nog op regelmatige basis naar de seksuoloog geweest, heeft ook vergaderingen bijgewoond met collega’s. Het proces is hier wel vlugger gegaan. Volgens de seksuoloog en uit verschillende testen bleek snel dat hij transgender is.” Heeft hij dan ook vrij snel gesproken over aanpassingen aan seksuele kenmerken of de mogelijkheid tot geslachtoperatie? Mieke: “Een geslachtsoperatie nog niet, omdat hij het perfect wil. Hij wil geen grote littekens in de onderarm en wil wachten totdat dit alles meer op punt staat. Misschien zit er ook wat angst bij. De vrees dat het niet perfect zal zijn. Hij spreekt niet zo vaak over de verwachtingen die hij koestert voor de operaties. Voor hem was het belangrijk dat hij geen borsten meer had. Binnen enkele maanden staat er een inwendige operatie te wachten waarbij de eierstokken en baarmoeder worden weggenomen. Dat is heel ingrijpend en toch weer een moeilijk moment.” Voor het welzijn van transgenders is het vaak belangrijk dat ze ‘passabel’ zijn: ze willen erkend worden in hun gewenste en niet in hun geboortegeslacht. Is hij daar veel mee bezig? Mieke: “Ja, toch wel. Zijn uiterlijk is zéér belangrijk. Hij verzorgt zich goed en qua kleding moet het steeds juist zitten. Zo gebruikt hij ook een paar sokken die hij dan in zijn broek steekt om alles zo echt mogelijk te doen lijken. Op het werk is er maar één collega die iets weet. Hij is bang dat hij zijn job zou verliezen, moesten ze de waarheid weten. Hij moet dus regelmatig schipperen en over zijn schouders kijken. Hij ziet er ook nog jong en slank uit en heeft niet zoveel baardgroei. Daarom denken velen dat hij gay is. Gelukkig zitten die valse veronderstellingen hem niet dwars.”

Je wil graag werken met transgenders… Mieke: “Ik wil heel graag transgenders en families begeleiden. Wij hebben een oude finca hier in Spanje en daar kunnen mensen in bezinning komen. Er worden workshops gegeven over onder meer acceptatie en vergeving, op een liefdevolle wijze. Ik heb zelf ondervonden dat er nog veel onbegrip en taboe bestaat over dit onderwerp. Mensen durven weinig praten over hun gevoelens, hoe ze zich werkelijk voelen zonder angst te hebben om veroordeeld te worden. Daarom wordt er in onze workshops veel aandacht besteed aan onze gevoelens. En hoe we hier mee moeten omgaan. Het is geven vanuit mijn hart en ik zou dit graag delen met anderen. Dit alles hebben wij gegoten in een non-profitorganisatie.” Hoe kijk je de komende maanden tegemoet? Mieke: “Toch wel positief, ook al staat er nog wat te wachten. Maar ik heb geleerd om positief te denken. Ik ben gelukkig voor mijn zoon. Als je de tijd kon terugdraaien, zou ik opnieuw kiezen voor hetzelfde verloop. Ik ben zeer dankbaar om een transgender als zoon te hebben, ook al is het niet altijd gemakkelijk geweest. Als mens heb ik er echter enorm veel door bijgeleerd.”

meer info over Miekes boek en haar Spaanse finca waar ze workshops geeft, vind je op inner-joy.webs.com

57


brief aan nathan

© Delia Vermant

In oktober zorgde het nieuws over Nathan Verhelst, de transman die zich liet euthanaseren na verschillende mislukte genderoperaties, voor veel beroering in de transgendergemeenschap en daarbuiten. Dokters oordeelden dat Nathans levenskwaliteit niet meer gegarandeerd was en stemden in met zijn euthanasie. Het was een ongelukkige primeur voor België. Het nieuws verscheen (niet zonder sensatie) in Het Laatste Nieuws en verspreidde zich snel in andere media. Marleen Hufkens, co-voorzitster van çavaria en afgevaardigde voor het transgenderthema binnen de organisatie, had tijd nodig om het nieuws te verwerken. Ze besloot een brief te schrijven aan Nathan.

Nathan, Wat je voor ons, de transgendergemeenschap, nog zal betekenen zal je nooit weten. Maar wees er zeker van dat jouw verhaal een impact heeft gehad. Hoe vreugde na jaren van pijn weer kan verzinken in een eindeloos lijden. In de kranten vonden we een onheilspellende boodschap. Een die voor mij en vele andere transgenders als een schokgolf door ons heen ging. ‘Euthanasie voor Nathan (44) na mislukte geslachtsoperatie’. De dag daarvoor, op 30 september, was je uit het leven gestapt. Net zoals velen ben ik daarna wanhopig op zoek gegaan naar een antwoord, naar het waarom van zo’n drastische daad. Wat had jou er toe gedreven? Waar was het mis gegaan? We bleven achter met zoveel vragen, zoveel onzekerheden. Jouw moeilijke jeugd, de slechte relatie met je moeder, wat je broers je hadden aangedaan, met elk nieuwsbericht werd het hallucinanter. Het werd nog moeilijker om te weten wat er nu eigenlijk gebeurd was, wat je op dat finale pad had gebracht. Gelukkig kwam ik een prachtige reportage van TV OOST over jou tegen, eindelijk verduidelijking. Je hebt op een mooie aangrijpende manier met vrienden rond jou gedaan wat velen jammer genoeg alleen en in stilte doen. De niet geslaagde transitie was naar alle waarschijnlijkheid de druppel die de emmer deed overlopen. Het is echter net zo duidelijk voor mij dat dit niet de enige reden was. Na jaren van onmacht en onvrede had je eindelijk je ware zelf gevonden. Je was zo gelukkig in het begin van je genderparcours, maar vreugde kan zo snel overslaan in oude pijnen. Je pijn zat diep. 'De transitie', jouw enige uitweg, gaf je niet het antwoord waar je zo naar verlangde. Waar velen zo naar verlangen. Ik wil van jou vooral je moed en je oprechtheid bij me houden.  Marleen Hufkens

meer info Wie behoefte heeft aan een gesprek, kan daarvoor terecht bij de Holebifoon, de onthaalen infolijn voor al je vragen over holebi's en transgenders op het gratis nummer 0800 99 533, via de website www.cavaria.be/holebifoon of zend hen een e-mail: vragen@holebifoon.be. Voor al je vragen over het transgenderthema, kan je ook terecht bij het Transgender Infopunt: transgenderinfo.be.

58


het document bruno vogel

In Het Document duiken we in de rijke collectie holebien transgenderdocumenten van redacteur Paul Borghs. We vissen een merkwaardig document op en onthullen de onthutsende inhoud…

LIEFDE IN OORLOG & VREDE Honderd jaar geleden brak de Eerste Wereldoorlog uit. De Duitse schrijver Bruno Vogel (° 1898) kwam tijdens die oorlog als soldaat aan het Vlaamse front terecht. Uit zijn oorlogservaringen puurde hij enkele anti-militaristische boeken. Zijn bekendste boek is ongetwijfeld ‘Alf’, dat in 1929 verscheen. Niet alleen de pacifistische toon van het boek viel op, maar ook de homo-erotische achtergrond. ‘Alf’ vertelt over twee studenten, Felix en Alf, die verliefd worden op elkaar aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. Omdat homoseksuele relaties niet worden aanvaard, en zelfs strafbaar zijn, vlucht Felix. Hij wordt soldaat en sterft aan het front. Alf blijft achter met de brieven die Felix hem schreef. Hij beslist om zich in te zetten voor de opkomende holebi-emancipatiebeweging.

Bruno Vogel stond overigens mee aan de wieg van de Duitse holebi-beweging. Hij had contacten met Magnus Hirschfeld en Kurt Hiller. Toen de nazi’s aan de macht kwamen, wierpen ze Vogels boeken op de brandstapel. De schrijver trok weg uit Duitsland en belandde in 1937 in Zuid-Afrika. Daar zette hij zich in voor de antiapartheidsbeweging. In de jaren vijftig emigreerde Vogel naar Londen. Hij stierf er in 1987, verarmd en geplaagd door depressies. In 2003 publiceerde Gay Men’s Press een Engelse vertaling van ‘Alf’ en in 2012 tekende Raimund Wolfert het leven van Bruno Vogel op in een biografie.

Paul Borghs

59


De

deugden van

Hooverphonic Alle kleuren van de regenboog door de ogen van Alex Callier

60


Hooverphonic kan op een stevige basis fans rekenen, ook bij holebi’s. Niet alleen premier Di Rupo is een liefhebber, ze werden ook verkozen tot beste Belgische groep op de Pink Brand of the Year-verkiezing. Tijd voor een beschouwend gesprek naar aanleiding van hun nieuwe plaat ‘Reflection’. Tekst: Mark Coel - Foto's: Lalo Gonzales

tenbeentjes hebben een andere kleur. Zo is de bijzonder atypische, psychedelische plaat ‘The President of the LSD Golf Club’ zwart, en ‘The Night Before’, de plaat met een nieuwe zangeres, rood.“ ‘The President…’ is misschien wel een atypisch Hooverponic-album door het psychedelische karakter, het blijft één van hun betere platen. Een favoriet onder de fans en van de groep zelf, zo blijkt. De groep probeert steeds om minstens één van de nummers van de plaat tijdens hun optredens live te spelen. De plaat kwam er na zakelijke en contractuele problemen

voor ‘The Magnificent Tree’, maar dat mocht niet wegens de referentie naar drugs. En een zwarte hoes mocht ook nooit, wegens niet commercieel. Daarna was onze honger naar psychedelische rock gestild en wilden we weer een pure popplaat maken. We wisten van meet af aan dat het een overgangsplaat zou zijn. We hadden bij wijze van spreken Noémie van straat geplukt, zonder ervaring. Natuurlijk moest ze nog groeien als zangeres. En we hebben gelijk gekregen. Nu, bij deze plaat, staat ze er echt als zangeres. 'Reflection' heeft trouwens géén blauwe hoes!"

met hun platenfirma. Die was net samengevloeid met een andere en plots werden ze gecontroleerd door mensen uit het buitenland voor wie ze gewoon een product waren. Als ze geen wurgcontract wilden tekenen, zou er geen promotie meer zijn voor hun laatste plaat. De groep weigerde en ‘(No) More Sweet Music’ werd in 2005 een relatieve flop. Alex: "Als reactie daarop hebben we 'The President' gemaakt. Het was één grote fuck you aan hun adres. ‘Wij doen gewoon onze zin’. De titel van de plaat alleen al, want die hadden we al willen gebruiken

Die nieuwe plaat klinkt erg Beatnik sixties… Alex: “Dat klopt. Die periode heeft ons altijd nauw aan het hart gelegen. Muzikaal was het een interessante periode want alles kon. Op de platen van The Beatles, Crosby Stills & Nash, Led Zeppelin… Ze plaatsten op één elpee verschillende genres naast elkaar, wat die platen nu nog steeds zeer beluisterbaar maken. Zo boeiend! Verandering van spijs doet eten. Tegenwoordig worden de genres zo afgelijnd. Ik hou niet van dat muzikale hokjesdenken, dat doodt de diversiteit. Verder

Rechtvaardigheid Ik heb geen geluk met de vrouwen van Hooverphonic: jaren heb ik geprobeerd om Geike Arnaert voor mijn microfoon te krijgen, en de dag dat ik de huidige heilige Drievuldigheid mag interviewen naar aanleiding van de release van ‘Reflection’ geeft Noémie Wolfs forfait omdat haar stem het laat afweten. “Tja,” glimlacht Alex Callier een beetje wrang. “Sommige vrouwenbladen staan erop om alleen maar met vrouwen te praten. Als Noémie dan ziek wordt, dan haken ze af. Bizar, niet? Dat zogenaamde feminisme is dan toch eigenlijk een vorm van seksisme? Wat doet het er nu toe of ik praat met een vrouwenblad, een holebi- en transgendermagazine of een dagblad? Ik heb trouwens een heel sterk ontwikkelde vrouwelijke kant: ik kan heel goed meepraten over winkelen, mode en culinaire zaken.” Alex is een spraakwaterval die genoeg heeft aan één trefwoord om een kwartier vol te babbelen. Raymond Geerts is de klassieke bassist, die rustig het interview overhoort en knikt bij elke stelling van Alex. Dat ze het echt eens zijn, blijkt uit het feit dat Raymond vele van Alex’ zinnen afmaakt. Alex’ grootste kracht, zo vindt hij zelf, is dat hij muzikaal altijd het globale plaatje weet te bewaren, zonder zich te verliezen in details. Hij controleert alles, niet alleen de muziek, maar ook de video’s, de print op de cd’s en de kostuums. Wanneer ik voorzichtig opper dat zijn favoriete kleur dan wel blauw zal zijn, de dominerende kleur op veel van hun cd’s, knikt Raymond instemmend: “Hooverblue”. Alex: "Tja, op één of andere manier denk ik altijd in kleur. En Hooverphonic is voor mij altijd blauw geweest. Onze hoezenontwerper Alex Marin is blijkbaar dezelfde mening toegedaan… of ik heb hem beïnvloed, natuurlijk. Alleen de hoezen van de bui-

61


zitten er in deze plaat wel invloeden van the forties, the seventies en the eighties in: the Cure, ELO, … Ik denk dat door de invloeden van al deze periodes het een boeiende plaat is. De platenfirma was meteen tevreden. Ach, we hebben niet te klagen, hoor. Als ik kom aandraven met een maf idee, zoals met ‘With Orchestra’, dan trekken ze misschien wel even de wenkbrauwen op, maar uiteindelijk volgen ze me en zien ze dat het succes heeft. Wat dat betreft hebben we ons ondertussen al wel bewezen zeker?” (Alex begint alle hits van de band op te sommen) Wijsheid Wijsheid kan betekenen weten wat je plaats is. Is er een hiërarchie binnen Hooverphonic? Alex: “Hooverphonic is een echte groep. Ik mag dan wel de grootste mond en een visie hebben, alleen kan ik geen platen maken. Ik heb Raymond en Noémie nodig en zij mij. Het is een misvatting dat ik de baas ben, we zijn wel degelijk een democratie. Als Noémie een nummer niet voelt, dan komt dat niet op de plaat. Als Raymond vindt dat ‘Reflections’ als titel niet zo goed klinkt als ‘Reflection’, dan debatteren we daar lang over en praten we met anderen vooraleer de knoop door te hakken. Niemand moet iets tegen zijn zin doen. Het is belangrijk dat iedereen achter elk nummer staat.” “Op deze plaat heeft Noémie twee nummers meegeschreven, ze kwam met de melodie en een groot deel van de tekst. Mocht ik een controlefreak zijn, dan zou ik niemand laten meeschrijven. Integendeel, ik schrijf heel graag samen met anderen. Het is net die inbreng van anderen die zorgt voor diversiteit. Het is niet belangrijk wie de nummers schrijft, zolang ze goed zijn. Ik schrijf misschien wel het meest, maar ik schrijf ook heel gemakkelijk, veel en snel”, besluit Alex, waarop Raymond instemmend mompelt: “Hij schrijft constant.”

muziek, momenteel worden we weer erg gecompressed. Het neemt alle eigenheid en emotie weg. Een plaat wordt gemixed met een plug-in die op de hele planeet via het internet verkrijgbaar is. Dat maakt dat alle muziek, wereldwijd, op elkaar begint te lijken. Er wordt teveel naar anderen gekeken: wat doen ze, wat heeft succes? Dat is nu net wat wij niet doen. Waar hebben wijzelf zin in? Dat zie je toch aan onze platen? Van triphop naar pop, ook al werd onze tweede plaat in de Verenigde Staten bijzonder koel onthaald. En dan gingen we plots van kil naar hyperemotioneel. Bij ‘Jackie Cane’ wilden we testen hoe ver we konden gaan en plaatsten we psychedelische trips naast pure pop. Hoe ver konden we het publiek meekrijgen, hoe groot mocht het orkest zijn? Het is net de uitdaging om uit te zoeken hoe ver je kan gaan, zonder de fans te veel af te schrikken.” Gematigdheid Hoewel in de teksten vaak sprake is van drugs en psychedelica is Hooverphonic een drugvrije zone. Alex: “Ik zie er misschien wel uit als een roc-

kabilly, muzikaal ben ik een hippie. Crosby Stills & Nash, Jonie Mitchell, Buffalo Springfield, The Monkeys. Ik weet niet hoe het komt. Misschien ben ik als kind in een vat LSD gevallen. Nee, de enige verslaving die ik heb is thee. Ik ben daar echt wel een snob in. Ik ga met de wagen van Sint-Niklaas naar Brussel, naar één specifieke winkel om mijn thee te halen. Nee, geen blend. Puur. Hoor mij nu: mijn enige verslaving is thee, zelfs geen koffie! Andere excessen? Raymond houdt van auto’s, ik hou van kleren. Ik ga graag shoppen, ja. Ik hou veel van Martin Margiela, hoewel dat nu niet meer in Belgische handen is. Ik vind het leuk dat hij anticipeert, zo deed hij al oversized voor de anderen.” Moed Op het einde van ‘Renaissance Affair’ kan je horen hoe Geike snikt. Naar verluidt omdat Alex haar keer op keer het nummer liet zingen tot ze gewoon uitgeput was. Is er moed voor nodig om met Alex samen te werken? Raymond schudt alvast krachtig van nee. Alex: “Ach die snik moet je kunnen kaderen. Je kan geen omelet bakken zonder

Hoop Alex: “Deze plaat is een reactie op de eenheidsworst die er vandaag wordt geproduceerd in de muziek. Alles wordt voorgekauwd: ons eten, onze tv, onze muziek,… Ik heb er mijn buik van vol. Grunge was indertijd een reactie op het processing van de jaren 80. Er was toen een moment waarop alles met een drumcomputer werd gedaan, de drummer werd gewoon aan de kant gezet. Er zijn altijd golven in de

62

meer info www.hooverphonic.com ‘Reflection’ is uit bij Sonymusic Belgium


eieren te breken. Ja, we hebben in al die jaren dat we samenwerkten wel eens ambras gehad, Geike en ik, maar nog meer momenten dat we goed overeenkwamen. Misschien ben ik veeleisend, maar niet minder voor mezelf dan voor anderen. Eerlijk gezegd, als iemand zijn werk naar behoren doet, ben ik niet eens een moeilijke. Sommige muzikanten spelen al tien jaar in de groep. Tegen Remco Kühne, onze pianist, heb ik nooit iets moeten zeggen. Die komt steeds goed voorbereid toe en brengt bruikbare ideeën aan wanneer dat nodig is. Het incident waar je naar verwijst dateert van vijftien jaar geleden. Wanneer ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik als twintiger inderdaad een arrogant prick was, maar dat hoort zo op die leeftijd.

Geloof Alex: “Niemand van de groep is gelovig. Je moet vandaag leven en er iets van maken. Wanneer het gedaan is, dan is het gedaan. Wat is er mis met het idee dat er een begin is en een einde? Waarom moet er per se iets zijn na de dood? Ik begrijp wel dat sommige mensen die houvast nodig hebben, maar ik niet. Ik geniet van elk moment. En wanneer het stopt, ooit, dan zal ik tevreden kunnen terugblikken. Als we ergens in geloven, is het in onze eigen capaciteiten. Elke tegenslag hebben wij steeds kunnen ombuigen in iets positiefs: de chantage van de platenfirma leidde tot ‘The President…’, het vertrek van Geike tot ‘The Night Before’.”

dat het goed doet bij jullie, denk ik, dan is het dat wel. Holebi’s zijn er minder bang van. Bij machomannen moet het heavy rock zijn, zonder emotie. Veel mensen hebben trouwens lang gedacht dat ik gay was. Ja, zelfs mijn familie. Onder andere omdat ik vaak een roze hemd draag. Maar wat is daar mis mee? Met stijl hebben?” In ‘the Voice Van Vlaanderen’ lanceerde Alex anders wel de term ‘janettenmuziek’. Alex: “Daar doelde ik op foute jaren 80 muziek. Heteromannen die de macho uithangen maar er uitzien als vrouwen met geföhnde haren, spandex broeken en hoge hakken en dan foute rock brengen. Dat is zo fake. Maar eigenlijk ben ik dol op janettenmuziek! De Pet Shop Boys zijn geweldig! Krachtige melodieën, een

Veel mensen hebben lang gedacht dat ik gay was. Ja, zelfs mijn familie Wees maar cocky en denk dat de wereld aan je voeten ligt! Ik ben nu op een leeftijd gekomen waarop ik twee keer nadenk voor ik iets zeg. Ik toon nu meer empathie.” Raymond: “Toen onze tweede plaat uitkwam was ik net iets jonger dan Alex nu. Ik was die periode van cockiness al voorbij. Maar het was boeiend, want die eigenschap maakte dat ik met hem wou samenwerken in 1993. Dat kan klinken als een cliché, maar je ziet jezelf weerspiegeld. Dat moet je hebben, want dat is van jou. Als die persoon dan nog eens zo getalenteerd is als Alex, dan zou het eens zo dom zijn om er niet mee in zee te gaan." Alex: “Waar je wel moed voor nodig hebt in deze branche is om te doen wat je wil doen en om risico’s te durven nemen. Na ‘With Orchestra’ hadden we gemakkelijk opnieuw een plaat met strijkers kunnen opnemen, maar in plaats daarvan gingen we naar een basisbegeleiding. Als een zangeres het afbolde durven doorgaan. Nee, het maakte niet uit of het Liesje was of Geike, we hebben er genoeg gehad die de benen namen. Een psychedelische plaat of een bombastische plaat maken dwars tegen de tijdsgeest. Nee, die strijkers komen niet meer terug. Ik zie ons nog eerder naar Nashville gaan en een country-plaat opnemen.”

Naastenliefde Naastenliefde is geen ijdel woord voor Hooverphonic. De groep doet regelmatig benefiets. Ze doneren graag kostuums en gitaren voor veilingen. Al kan niet elke aanvraag, natuurlijk. Ze moeten wel vrij zijn en het is niet omdat Raymond, Alex en Noémie hun gage laten vallen dat de crew ook maar kosteloos moet opdraven. Of ze zich willen vrijhouden voor ‘Sparkle’, de benefiet voor de Holebifoon? Alex: “De Holebifoon? De service voor mensen die in de put zitten? Tieners met vragen? Ah, ik heb ook zo’n periode gehad. De tienertijd is zo’n moeilijke periode. Rond je twintigste zit je echt niet goed in je vel! Ik zeker niet. Muzikaal wist ik altijd wel wat ik wou, maar persoonlijk heb ik me meer dan eens afgevraagd wie ik was. Die benefiet is voor mij zeker een optie. We zullen onze agenda’s eens overlopen.” Ze zijn in 2013 niet voor niets verkozen tot ‘Pink Brand of the Year’ als beste Belgische muziekgroep. Ze betreuren dat ze die avond niet vrij waren. Alex: “Ik denk dat we zo goed scoren bij holebi’s omdat we houden van gestileerde dingen, van schoonheid. Over alles is goed nagedacht: de kleur van de platenhoes, de vorm van de videoclips… In onze muziek zit daarenboven veel emotie. Als er iets is

goede dansbeat en sterke teksten! ‘It’s A Sin’ is een geweldige song. Maar dat zou ik nooit ‘janettenmuziek’ durven noemen.” Uiteindelijk raap ik al mijn moed bij elkaar en durf het gevreesde G-woord uit te spreken. Of ze nog contact hebben met Geike Arnaert? Alex: “Nee, niemand van ons. Ik kan begrijpen dat ze boos is op mij, maar zelfs de mensen waar ze een intieme band mee had in de groep, zoals onze pianist, heeft geen nieuws meer van haar. Ik heb gehoord dat haar concerten geen succes zijn. Heel jammer, want haar muziek met Dorléac vond ik bijzonder goed. Op haar solo-album staan wel goede dingen, maar die had veel beter kunnen zijn met een andere productie. De nadruk had op de stem moeten liggen.” “We zijn er ons van bewust dat we veel geluk hebben. Regelmatig moeten we Noémie eraan herinneren dat het feit dat elk optreden uitverkocht is, geen evidentie is. Zij heeft het nooit anders geweten, maar wij twee kunnen nog terugkijken op de periode wanneer we een Europese tour deden. De ene avond in Praag een uitverkochte zaal van 1200 man, de volgende dag in een Oostenrijkse club voor veertig… Dat is een echte reality check!”

63


Heather Peace zingt Lip Service vaarwel

Van sekssymbool naar zangeres

64


Ik zou nooit tot op dit punt geraakt zijn zonder de steun van ‘the girls’ Voor velen onder jullie hoeft Heather Peace, na haar rol als DS Sam Murray in de serie ‘Lip Service’, waarschijnlijk geen inleiding meer. Maar wat niet iedereen weet is dat Heather ook een zangeres is. Momenteel is ze haar tweede album aan het voorbereiden en wij gingen naar Brighton voor een interview. Linsy Loose en Vanessa Dewanin Heeft ‘out’ zijn je carrière beïnvloed? Heather: “Uit de kast zijn heeft heel zeker een positief effect gehad op mijn muziek. Ik zou nooit tot op dit punt geraakt zijn zonder de steun van ‘the girls’. Terwijl ik bij het acteren toch altijd heb getwijfeld of ik nog wel aan een rol zou geraken. Je maakt je altijd zorgen dat je het label ‘Heather Peace, de lesbische actrice’ zal krijgen, want de media zou natuurlijk nooit zeggen, de hetero-actrice, maar dan kwam Waterloo Road. Het wordt natuurlijk wel altijd hetgene wat je definieert. Ook in de holebimedia, omdat men steeds op zoek blijft naar positieve rolmodellen, maar ik ben al langer een actrice dan dat ik mij realiseerde dat ik lesbisch was. Maar zonder mijn zichtbaarheid zouden de mensen waarschijnlijk ook nooit mijn muziek ontdekt hebben. Ik ben er zeker van dat de meesten gewoon mijn naam gegoogeld hebben uit nieuwsgierigheid of ik nu inderdaad lesbisch ben of niet en zo bij mijn muziek terecht gekomen zijn. Wat natuurlijk schitterend is. De gemeenschap is in alles een ongelofelijke steun geweest! Ik kan ondertussen wel zeggen dat ik op een goeie plek ben in mijn leven en het voelt goed!” Ik had nog nooit van jou gehoord voor ik de serie Lip Service op dvd zag. Heeft die rol je leven veranderd? Heather: “Die rol was inderdaad een keerpunt in mijn carrière en ook een cruciaal

moment in mijn leven. Ik ben nooit echt ‘in de kast’ geweest, ik ging steeds uit in het milieu en zo, ik praatte er alleen niet over in de media. Maar opeens was ik wel heel erg zichtbaar. (lacht) Het was echter allemaal heel positief, want opeens zijn mensen ook echt geïnteresseerd in wat ik doe. Ik maakt me echter geen illusies en weet dat dit komt door Lip Service. Traag maar zeker beginnen mensen terug te komen voor mijn muziek, meer dan voor het feit dat ik ‘diegene’ ben die in ‘Lip Service’ speelde.” Is praten over je geaardheid en het beantwoorden van vragen daaromtrent iets wat voor jou vanzelfsprekend is geworden? Heather: “Ik ben lesbisch sinds ik negentien ben en ondertussen zijn we twintig jaar later en toch blijkt dit nog steeds de vraag te zijn waar iedereen mee begint. Het feit dat we nog steeds zo’n vraag

zich daarop, maar ik ben veel meer dan dat. Het zou fantastisch zijn mocht er ooit een dag komen dat dit niet meer nodig is en er niemand meer om geeft!” Laten we het dan over je muziek hebben! Hoe zou je, voor onze lezers die nog nooit van jou gehoord hebben, je eigen muziek omschrijven? Heather: “Wel, ik zou zeggen dat ik een singer-songwriter ben. Ik speel klassieke piano en gitaar, er zitten dus veel piano riffs in, maar ook gitaar en viool. Ik denk dat ik het zou omschrijven als een vol geluid en toch wel een beetje als donkere nummers waar de nadruk vooral op mijn stem ligt. Op de vorige cd hebben we zelfs gebruik gemaakt van een gospelkoor. En op het nieuwe album zullen we nog meer de nadruk leggen op de stem. We hebben de opnames van dat album gepland tegen het einde van 2013. Het is de bedoeling dat we heel binnenkort

De vreemdste plaats? Mijn vaders auto! moeten stellen en erover praten wijst er alleen maar op dat we er nog niet zijn. Geen enkel heteromeisje wordt gevraagd hoe het is om een vriend te hebben... Ik denk dus dat dit een deel van mijn rol is. Ik ben op een leeftijd gekomen waar ik mij er goed bij voel, maar het is belangrijk om er te zijn en erover te praten voor iemand die jonger is, of misschien zelfs voor iemand die getrouwd is met kinderen en in een conservatieve heterowereld leeft. Als het iemand helpt, ben ik blij het te kunnen doen. Maar ik moet inderdaad wel eerlijk zijn dat het soms wat vervelend kan zijn om de hele tijd over mijn geaardheid te praten. Veel interviews concentreren

de studio ingaan om te repeteren met de producer en de bandleden. Daarna wordt de producer ‘musical director’ want het is altijd leuk om een nieuwe kijk op de dingen te hebben en zo kan hij zich ook een algemeen zicht vormen over het album. Hij is echt supergetalenteerd. De opnames zouden zeker nog voor Kerstmis moeten starten en het album mogen jullie in de lente van 2014 verwachten.” Kan je ons wat meer vertellen over je vorige album? Heather: “‘Fairytales’ was mijn eerste volledig studioalbum. Het was een soort dagboek over slechte relaties. Over je

65


‘Fairytales’ was mijn eerste volledig studioalbum. Het was een soort dagboek over slechte relaties slecht en verloren voelen en dan opnieuw iemand ontmoeten waaraan je je kan optrekken. Ik was, en ben, er echt trots op. Het was een lang proces en een werk van liefde. Je kan naar een fragment luisteren op SoundCloud of iTunes als dit geen steek houdt! (lacht)” ‘Fairytales’ werd uitgebracht op je eigen onafhankelijke platenlabel. Is het moeilijk om als kleine vis in die wereld terecht te komen? Heather: “Het was voor ons de enige manier om een plaat uit te brengen. Het hele gedoe rond ‘nog een actrice die een plaat wil uitbrengen’ maakt je niet erg geliefd bij de bestaande platenfirma’s. Wij hebben het album kunnen maken door ‘crowdfunding’. Op die manier hadden we ook volledige artistieke vrijheid. We hebben daarvoor gebruikt gemaakt van ‘PledgeMusic’, dus alle die-hard fans konden het album vooraf online bestellen en merchandise kopen. Zo hebben we het geld dat we nodig hadden proberen te verzamelen.”

producers, muzikanten, tot het huren van de studio. Alle kosten. Willen jullie dit album als fan mogelijk maken? Dan kan dat door middel van het vooraf bestellen van het (gehandtekend) album of allerhande andere dingen zoals een handgeschreven liedjestekst of gesigneerde foto’s. Die dingen kunnen vooraf worden besteld maar het geld gaat pas effectief van je kredietkaart af als wij genoeg hebben verzameld om in productie te gaan. Is dat niet het geval, dan komt er geen cd en wordt het bedrag ook niet in vermindering gebracht. In mijn geval had ik dus het geluk een zeer toegewijde en trouwe fanbasis te hebben!” Ben je daarom altijd zo toegankelijk voor je fans? Je chat met je fans op twitter, je praat met hen na de shows... Heather: “Natuurlijk! Zij zijn degenen die dit allemaal mogelijk maken! Ik heb als muzikant altijd al gedacht dat de fans de mensen zijn die je in dienst nemen. Als je geen fans hebt, als niemand naar je muziek luistert, dan heb je ook geen werk.

Is er een nummer waarvan je wou dat jij het had geschreven? Heather: “Happy Birthday! Ik zou wereldberoemd zijn. (lacht) Maar daarnaast zou ik ‘Somebody That I Used To Know’ van Gotye kiezen. Voor mij is dat de meest perfecte popsong ooit. Zowel qua productie als qua tekst. Het is zo overspeeld en ik ben het nog steeds niet beu gehoord.” Wat is de vreemdste plaats waar je ooit je eigen muziek hoorde? Heather: “De vreemdste plaats? Mijn vaders auto!” Ik vermoed dat, overal waar je gaat optreden, fans dichtbij proberen te geraken. Herinner je nog de eerste keer dat een vrouw zich aan je aanbood? Heather: “Ja, hoe zatter ze worden, hoe meer dat gebeurt! (lacht) Meestal is het nogal onschuldig. En het valt ook steeds minder voor omdat ik nogal strikt was daarover. Ik heb nogal een gevaarlijke blik, moet je weten. (lacht) Een hele tijd terug,

Opeens was ik wel heel erg zichtbaar Wat houdt ‘PledgeMusic’ in? Heather: “PledgeMusic is echt schitterend! Niet alleen voor iemand zoals mezelf, die vanaf nul start, maar ook voor bestaande artiesten, zoals bijvoorbeeld Alison Moyet. Muzikanten die ooit enorme platencontracten hadden, maar die om welke reden dan ook door hun platenmaatschappij aan de kant werden gezet. Ik denk dat de mensen buiten het muziekwereldje zich totaal niet bewust zijn van het feit dat, wanneer je niet constant in de top 20 blijft, je gewoon niet meer meetelt en geen contract meer krijgt. PledgeMusic werkt als volgt: wij hebben een bedrag X nodig om een plaat te maken. Dat gaat van productiekosten,

66

Soms lijken muzikanten (en acteurs) dat wel eens te vergeten. (knipoogt)” Je bent nu pas op tournee geweest, maar wat verkies je zelf: de opnames, het schrijven of optreden? Heather: “Ik denk dat ik de studio-opnames verkies. Ik moet zeggen: wanneer je na het schrijven op tournee kan gaan, is dat fantastisch. Maar je eigen nummers opnemen nadat je er zo lang aan gewerkt hebt en dan echt in die studio te zijn... Je zal nooit je nummers horen op een geluidssysteem zoals je ze zal horen in een opnamestudio, dus daar in een zetel zitten en elk klein geluidsverschil kunnen horen in iets wat je zelf hebt samengesteld is echt ongelofelijk.”

wanneer ‘Lip Service’ nog werd uitgezonden, waren er momenten waarvan ik dacht, dit kan toch niet! Ik vind het echt vreemd dat vrouwen elkaar ongepast gaan betasten wanneer daar niet om is gevraagd. Mocht dat door een man gebeuren, zou deze namelijk met man en macht uit de zaal worden gegooid. Soms was ik precies een ‘free for all’! En dan vroeg ik hen dan ook: ‘Waarom denken jullie dat dit wel kan tussen twee vrouwen, terwijl we al heel ons leven en dat van onze ouders ervoor vechten om dit niet te laten gebeuren?’”


Mijn moeder was zowel verrast als verbijsterd door de aanblik van 700 zwijmelende vrouwen

Is het niet raar voor je vrouw Ellie en je vrienden om als sekssymbool te worden aanzien? Heather: “Ik denk het. Maar om nog even terug te keren naar je vorige vraag, het grappige is dat het niet zo vaak meer gebeurt. Mijn fan base heeft respect voor de relatie die ik heb met mijn vrouw. Ellie en ik hebben een relatie waarin wij over alles kunnen praten, maar ik denk dat het voor mijn vrienden inderdaad vreemd moet zijn.” En je ouders? Heather: “Ik herinner me nog de eerste keer dat mijn moeder naar één van mijn concerten kwam! (lacht) Mijn ouders wonen in het noorden van Engeland, dus ze hadden geen enkel idee over mijn fans.

Mijn moeder was zowel verrast als verbijsterd door de aanblik van 700 zwijmelende vrouwen. Haar mond viel open. Ellie vertelde me achteraf dat haar gezicht een foto waard was!” In Belgie hebben we een magazine dat het interview altijd afrondt met de vraag: Wie zou jouw favoriete ‘onenight stand’ zijn? Uit eigen nieuwsgierigheid… Heather: “Mijn favoriete ‘one-night stand’? Eéntje die ik er nog niet heb gehad? (lacht) Dat is moeilijk. Ik zou nooit een ‘one-night stand’ willen, zelfs niet al was het Kylie Minogue!” Vertelt ze mij met een knipoog!

meer info www.heatherpeace.com

67


Rope

LGBT Movie Hall of Classic Scene: rope (1948) Hannelore Goossens

Van alle ‘klassiekers’ die onze Hall of Fame reeds hebben gesierd, kan ‘Rope’ bijna niet anders dan hierin het voortouw nemen. Klassieker dan een Hitchcock met James Stewart van 1948 kan namelijk niet. Het zal u waarschijnlijk dan ook verbazen dat dergelijke filmkanonnen, onder druk van het toen nog zwaar gecensureerde en studiogerichte Hollywood, in staat zijn geweest om een succesvol meesterwerk te maken met een homoseksuele subtekst. En terecht. De Motion Picture Production Code, die in de jaren 40 nog volop zijn werk deed, verbood namelijk alle homoseksuele referenties. Bovendien werden films die een potentieel box officesucces waren hier driedubbel op nagekeken, waardoor de release van ‘Rope’ bijna een wonder was. Desalniettemin werd hij op sommige plaatsen toch verbannen uit de cinemazalen op initiatief van het dorp of de stad zelf, die de ‘speciale’ ondertoon wel hadden opgemerkt. Gelukkig ging hij door al deze vuren waardoor hij vandaag door andere ogen kan worden gezien. Niet alleen werden de homoseksuele insinuaties inderdaad heel subtiel naar voor gebracht, maar ook op technisch vlak was ‘Rope’ een fenomenaal schot in de roos. Bovenop alle andere kwaliteiten, zijn het gebruik van long takes en de meesterlijke aaneenschakeling van deze takes ongetwijfeld de meest bewonderenswaardige.

68

Hitchcock heeft de film namelijk zo aan elkaar gebreid, dat je de indruk krijgt dat er geen enkele keer wordt gesneden tussen de verschillende shots, maar dat ‘Rope’ uit één vloeiende beweging bestaat. Ongeveer zoals een touw. Hoewel hij zich omwille van de lengte van de toenmalige filmrollen moest beperken tot shots van tien minuten, zorgde hij er keer op keer voor dat hij op het einde van die tien minuten een fade-out kon creëren. Hiervoor werd een close-up van de rug van acteurs gebruikt, maar ook muren en meubels. Slechts drie keer zien we een daadwerkelijke cut, die hij gebruikte omdat de filmrollen van de toenmalige projectoren uit twintig minuten film bestonden. Na de wissel van de rollen tijdens de voorstelling, viel de overschakeling tussen het ene en het andere shot bijgevolg niet op en bleef de illusie zijn werk doen. Buiten de vlekkeloze uitvoering van deze enorme technische uitdaging, vond er eveneens een fantastische mise-en-scène plaats. Elke beweging, zowel van de camera als van de acteurs, moest zo uitgekiend worden dat er tien minuten lang niets verkeerd ging en dat alles en iedereen stond waar het, hij of zij moest staan. Hierdoor werd er op bepaalde ‘dode momenten’ dergelijke spanning gecreëerd dat Hitchcock zijn titel van ‘master of suspense’ eer aandoet. Hoewel het magere verhaal zelf niet veel spanning met zich meebrengt, zorgt het

georkestreerde samenspel tussen de acteurs en de ruimte rond hen voor een boeiend spektakel. Dat de plot amper iets voorstelt, wordt al redelijk snel duidelijk. De twee vrienden Brandon en Philip, die duidelijk meer delen dan een misdadige ervaring, hebben besloten om de perfecte moord te plegen op één van hun studiegenoten, David. Hun gevoel van superioriteit tegen een inferieur deel van de bevolking, is hun motief om hun theorieën op hem uit te testen. Na de daad, nodigen ze de familie en vrienden van het slachtoffer uit om samen met hen te dineren, ter ere van David. Doordat de moord zelf in het eerste shot van de film gebeurt, wordt dit kleine verhaal ogenschijnlijk van in het begin al zijn spanningsopbouw ontnomen. Het interessantste van dit gebeuren is echter niet de daad zelf, maar de manier waarop beide daders met de situatie omgaan en hun angst of nervositeit proberen te verbergen. Niet het naderen van de ontknoping blaast het meeste leven in de film, maar de manier waarop er op technisch vlak met de situatie wordt omgegaan. Velen veroordelen de magere verhaallijn als te minderwaardig voor het fantastische long take vormexperiment, maar deze kan ook worden gezien als versterking van zijn andere eigenschappen. Doordat het gebruikelijke Hitchcock-mysterie uit de


In deze rubriek bespreken we films uit het

Wordt verwacht

heden, verleden en de toekomst. Er staat steeds een 'Classic Scene' in de spotlights: een klassieker die zich op een of ander vlak wist te onderscheiden én die ook zonder zijn LGBT-thema overeind blijft als deel van het betere filmwerk. Gedaan met waardeloze recensies, amateuristische projecten en het uitmelken van meesterwerken die we al allemaal hebben gezien. Welkom in de LGBT Movie Hall of Fame!

Fame plot wordt gehaald, vallen andere kwaliteiten zoals goed ‘jaren 40’ acteerwerk, een schitterende mise-en-scène en de veelbesproken long takes des te meer op. Dat het verhaal hier dus in dienst staat van de filmische hoogstandjes, maakt van een mankement een voordeel. Behalve de seksuele spanning tussen de mannelijke hoofdpersonages, die zich eveneens manifesteert in de hechte band tussen Philip en diens leraar Rupert (James Stewart), is het ook leuk om te weten dat beide acteurs in het echte leven homoseksueel waren. Bovendien geldt dit ook voor één van de schrijvers van het script, Arthur Laurents. Van een onbedoelde aanwezigheid van de homoseksuele subtekst, is er dus absoluut geen sprake. Dat zij natuurlijk wel de moordenaars zijn, kan met een korrel zout worden genomen. Ze worden niet afgeschilderd als oppervlakkige bad guys en worden bovendien door alle andere personages geaccepteerd. Door een baanbrekende filmtechniek, de tastbare aanwezigheid van de twee filmgoden Hitchcock en Stewart en de semi-openlijke aanvaarding van homoseksualiteit, heeft ‘Rope’ zijn plaats in onze Hall dubbel en dik verdiend. Zijn heerlijk nostalgische spitsvondigheid zal je blijven boeien tot de laatste, onafgebroken tien minuten entertainment.

Casse-tête Chinois

CASSE-TÊTE CHINOIS - najaar 2013 Na ‘L’Auberge Espagnol’ (2002) en ‘Les Poupées Russes’ (2005), keert regisseur Cédric Klapisch terug met het laatste deel van de trilogie over het lief en leed van Xavier Rousseau (Romain Duris). In ‘Casse-tête Chinois’ leeft hij het alledaagse leven van een 40-jarige man: hij begrijpt nog steeds niet hoe het in elkaar zit en wordt bijna verplicht om naar New York te verhuizen doordat zijn ex-vrouw de grote oversteek heeft gedaan met hun kinderen. Hij loopt echter ook oude bekenden tegen het lijf, waaronder Isabelle (Cécile de France), zijn lesbische soulmate die van Xavier graag een kind zou willen. Audrey Tautou is hierbij ook opnieuw van de partij als Martine, Xaviers ex-vriendin. Klapisch’ reputatie gaat hem voor dankzij het uitstekende romantic comedy-gehalte van deel één en twee. Hoewel beide films luchtig waren, bleven de constante ontwikkelingen en de kleurige mix van personages boeien. Met een beetje geluk sluit Klapisch deze onderhoudende trilogie dus met dezelfde flair en behendigheid af als die van zijn voorgangers. Wij verwelkomen alvast zijn vrolijke invulling van de lesbische rol en zijn ook niet treurig om de aanwezigheid van de karaktervolle Cécile de France.

Open up to me

KERRON SINULLE KAIKEN / OPEN UP TO ME - maart 2014 De Finse film ‘Kerron Sinulle Kaiken’, wat letterlijk betekent “ik zal je alles vertellen”, brengt na lang wachten nog eens een transgenderthema naar voren. De knappe Maarit, die vroeger als een man door het leven ging, probeert haar weg te vinden in een wereld waarin vooroordelen nog steeds dagelijkse kost zijn. Na een groot gebrek aan liefde en intimiteit, loopt ze Sami tegen het lijf. Als coach, leerkracht en huisvader lijkt hij alles voor elkaar te hebben en hij valt ook voor Maarit, maar hun verhouding blijft niet vlekkeloos verlopen. Deze verhaallijn komt niet baanbrekend over en kreeg al kritiek op het gebrek aan verrassende wendingen, maar klinkt wel als een zeer menselijke benadering van de gevolgen van grote veranderingen die zich in ieders leven kunnen voordoen. Een pluspunt hierbij is dat de film dus niet op Maarits geslachtsverandering focust, maar op haar eenzaamheid, die voor veel mensen herkenbaar zal zijn. De acteerprestaties waren dus niet onbelangrijk, maar zouden volgens de schaarse beoordelingen uitstekend zijn. Regisseur Simo Halinen wekt met ‘Kerron Sinulle Kaiken’ alvast interesse. De film verschijnt in België onder de titel 'Open up to me’ en zal met een gevoelig, maar ook positief portret misschien wel beloond worden.

69


"Ik geloof niet in God, ik geloof in de mensheid" Andrzej Chyra over de film ‘In the Name of’

De Poolse film ‘In the Name of’ (‘W imie...’) won dit jaar tijdens de Berlinale de Teddy Award, zowat de gelijke van de Oscars, maar dan voor films met een holebi- of transgenderthema. Acteur Andrzej Chyra speelt daarin priester Adam die in een commune in een Pools provinciestadje probleemjongeren probeert op te vangen en opnieuw op het rechte pad te brengen. De eenzame Adam hunkert stiekem naar gezelschap en laat zijn oog vallen op de verleidelijke Lukasz. Een niet zo evidente film die vraagt om een interview met Andrzej. Dennis De Roover

70

Toen Andrzej zijn acteeropleiding had afgewerkt, werkte hij even in de film. Daarna nam hij echter een pauze van tien jaar. Hij werkte toen als televisieregisseur, in de public relations, … In 1999 nam hij echter de draad weer op toen hij meespeelde in de film ‘The Debt ‘ die in Polen een groot cinemasucces werd. Sindsdien trad Andrzej opnieuw op in films en begon hij weer te werken in het theater. Hij speelde al mee in de film ‘Elles’ van Malgorzata Szumowska, de regisseuse van ‘In the Name of’. Een kleine rol aan de zijde van Juliette Binoche. Ze besloten toen om in de toekomst samen iets groters te doen. Andrzej: “Malgorzata las in de krant een artikel over een priester die was vermoord door een jonge kerel en besloot daarmee iets te doen in haar film. Het motief van de moordenaar in die zaak was niet echt

duidelijk, maar we konden natuurlijk bedenken wat er allemaal had kunnen gebeuren. Ze heeft toen een verhaal geschreven over een priester Adam die zorg draagt voor jongens, al waren de jongens in het originele script jonger: 14 à 16 jaar. We hebben hen wat ouder gemaakt want het was niet onze intentie om te provoceren. Medescriptschrijver Michal Englert bracht verscheidene veranderingen aan in het verhaal. Ik was zeer betrokken bij het uitschrijven van het script. Ik heb ook de preken van Adam geschreven. Door zelf te schrijven, kon ik beter begrijpen hoe Adam zijn rol in de samenleving zag. Voor mij was dat heel belangrijk. Ik heb veel werken van Thomas Merton gelezen. Het script is voor een deel gebaseerd op zijn leven en gedachtegoed. Ik heb me laten inspireren door het moment dat Merton besloot om in de kerk te gaan. Hij was toen 21 jaar oud. Merton was een belangrijke katholieke denker en monnik uit de


twintigste eeuw. Mijn personage is ook modern, geen typische priester. We wilden een personage die zeer zelfbewust en hoogopgeleid is en dan wordt geconfronteerd met het plattelandsleven. Je mag zelfs zeggen met een achterlijke omgeving. Adam worstelt met zijn verlangens. De afstand tussen hem en de samenleving waarin hij leefde, is plots zo groot wanneer hij terecht komt bij die adolescenten. Hij heeft zijn verlangens lang goed onder controle maar iedereen heeft een breekpunt. Door het ritme van de dag houdt hij lang stand: hij bidt, jogt, …” Denk je dat veel priesters zich in de situatie van Adam bevinden? Andrzej: “Volgens mij maakt het niet uit of je homo of hetero bent. Iedereen heeft verlangens. Voor sommigen is geestelijke worden een manier om de verlangens in toom te houden, maar dat hangt echt van persoon tot persoon af. Het verhaal gaat echter over iets waar we allemaal mee te maken krijgen: verlangens die niet onmiddellijk vervuld kunnen worden.” Adam is verliefd op één van de adolescenten die hij begeleidt. Die relatie heeft een zekere pedofiele connotatie… Andrzej: “En toch wilden we geen film maken over een pedofiele priester. Dat zou te provocerend geweest zijn voor Polen. De connotatie is er wel, maar toch niet zo voor de hand liggend. Adams geliefde, gespeeld door Mateusz Kosciukiewicz, is een volwassen persoon. Bovendien stemt hij in met de relatie.”

Is de film dan bedoeld als liefdesverhaal? Andrzej: “In het begin wilden we er een misdaadfilm van maken omdat het ging over een jongen die een priester vermoordt. Malgorzata wou uiteindelijk toch liever een liefdesverhaal maken. Ze wou geen harde film maken maar de situatie van de eenzame personages tonen en hen proberen te begrijpen. Ook Adam is eenzaam, zelfs al wordt hij omringd door veel personen. Eenzaamheid is een heel belangrijk onderwerp.”

vliegtuigcrash. Denk je dat de aanvaarding van holebi’s sindsdien is toegenomen? Andrzej: “Het is een vreemde situatie. Ik heb persoonlijk de indruk dat holebi’s een zevental jaar geleden meer aanvaard waren dan vandaag. De aanvaarding voor niet-traditionele relatievormen nam ook toe. Het laatste jaar gaat de situatie opnieuw achteruit. Politici gebruiken holebi’s om de aandacht af te leiden van andere zaken. In Polen is er natuurlijk de sterke positie van de katholieke kerk,

Eenzaamheid is een heel belangrijk onderwerp Zie je veel eenzaamheid in je directe omgeving? Andrzej: “Natuurlijk! Er wordt wel niet vaak over gepraat. Ik denk dat de film dat gesprek wel uitlokt. Ik ben ‘In the Name of’ gaan promoten op verschillende filmfestivals en daar hoort dan een vraagen-antwoordronde met het publiek bij. En het publiek sprak vaak over eenzaamheid. Je merkte dat eenzaamheid ook hun onderwerp was, dat zij het belangrijk vonden om erover te praten.” Polen heeft een kwalijke reputatie op vlak van discriminatie van holebi’s. We kennen hier vooral de homofobe uitspraken van de Kaczyński tweelingbroers, die president en premier waren van Polen. Ze zijn niet meer aan de macht, één van hen stierf zelfs in een

waarbij de zeer conservatieve vleugel van de kerk het overwicht heeft. De religieuze vertegenwoordigers spreken zich zeer scherp uit tegen homoseksualiteit, maar ik geloof dat het terug zal veranderen in de positieve zin.” Ben je zelf religieus? Andrzej: “Nee. Ik ging als jonge kerel natuurlijk met mijn grootmoeder naar de kerk, maar eerder omdat het traditie was. Malgorzata en Michal waren echter zeer nauw verbonden met de kerk toen ze jonger waren. De film is in die zin een document over hoe zij nu denken over de kerk.” Wat vind je zelf van het standpunt van het Vaticaan over homoseksualiteit? Andrzej: “De nieuwe paus stelt zich

71


Ik heb wel de indruk dat de film positief bijdraagt aan het debat. Er zijn steeds meer stemmen die bevestigen dat homoseksuele priesters bestaan minder hard op dan paus Johannes Paulus II destijds. De discussie in Polen is echter volop aan de gang. De film is daarbij eerder een stem in het debat. Verschillende fracties gebruiken de film op verschillende

manieren. Ik heb wel de indruk dat de film positief bijdraagt aan het debat. Er zijn steeds meer stemmen die bevestigen dat homoseksuele priesters bestaan. Dat tien jaar geleden zeggen, was volgens mij onmogelijk.”

In België was er enkele jaren geleden een groot pedofilieschandaal in de kerk. Zijn er gelijkaardige voorvallen geweest in Polen? Andrzej: “Zeker. Er zijn twee Poolse priesters in de Dominicaanse Republiek die worden beschuldigd van pedofilie. Het is een actuele kwestie momenteel in mijn thuisland. Het toeval wil dat de film en de actualiteit samenvallen. De film is goed ontvangen in Polen. Er is ook geen schandaalsfeer rond de film of er zijn geen protesten. Ik geloof niet in God, ik geloof in de mensheid. En zelfs al zijn er terugvallen, geloof ik in vooruitgang op de lange termijn.”

Małgorzata Szumowska Małgorzata Szumowska (40) is één van de meest beloftevolle regisseurs van Polen. Ze behandelt in haar films doorgaans actuele thema’s. Zo stond de relatie tussen een zwangere vrouw en haar ongeboren kind waarop ze geen abortus wou plegen centraal in haar film ‘Ono’. Ze nam ook deel aan een reeks van dertien hedendaagse verhalen van Poolse regisseurs om Solidarność te vieren, de vakbond die zich afzette tegen het communistische regime in haar thuisland en waar ook de eerste vrij verkozen president van het onafhankelijke Polen vandaan kwam. Met ‘In the Name of’ kaart ze opnieuw actuele thema’s aan: homoseksualiteit in de kerk en eenzaamheid. De film werd in 2013 bekroond met de Teddy Award voor de beste film. Małgorzata maakt werk van een internationale carrière. In 2009 werkte ze mee als producer aan de film ‘Antichrist’ van Lars Von Trier. In 2011 speelde Juliette Binoche de hoofdrol in haar film ‘Elles’, over een journaliste die in Parijs de prostitutie bij leerlingen onderzoekt. We zijn benieuwd wat deze regisseuse de komende jaren nog in haar mars heeft!

De Teddy Awards: de Oscars van de LGBT-film Ieder jaar vindt in de schoot van de Berlinale de uitreiking van de Teddy Awards plaats: een bekroning van de beste films en documentaires waarin holebi- en transgenderthema’s aan bod komen. De winnaars worden gekozen door een ‘independant jury’ of anders gezegd een jury die losstaat van het comité van de Berlinale. Die jury bestaat vooral uit organisatoren voor andere holebi- en transgenderfestivals.

De Teddy Awards danken hun naam en faam aan het feit dat ze er vaak in slagen getalenteerde regisseurs en acteurs te spotten voordat die hun internationale doorbraak maken. Zo wonnen Pedro Almodóvar, Gus Van Sant, Todd Haynes, Eytan Fox, François Ozon, Tilda Swinton en James Franco al prijzen tijdens de Teddy Awards. Op 14 februari worden de prijzen voor 2014 uitgereikt en kennen we de opvolger van ‘In the Name of’. Meer info: www.teddyaward.tv


Gespot op het Film Fest Gent Het Film Fest Gent besteedt ieder jaar de nodige aandacht aan films met een holebi- of transgenderthema. 2013 vormde daarop geen uitzondering. We hebben een paar films gespot die het bekijken waard zijn. Binnenkort in de filmzalen, maar nu al besproken. Hannelore Goossens

Kill Your Darlings

In the Name of (W imie...) Van alle films met een gay thema die dit jaar het Gentse filmfestival sierden, verdient ‘In the Name of’ zonder twijfel de mooiste en grootste pluim. Deze gevoelige Poolse prent van regisseuse en scenariste Malgorzata Szumowska kaart een nog gevoeliger thema aan dan louter seksuele geaardheid: homoseksualiteit bij priesters in Polen. Daarin zitten drie aspecten vervat die nu al een storm aan vlammende reacties in Polen hebben teweeg gebracht, maar die de kracht en het hart van de film vormen. ‘In the Name of’ is namelijk geen aanklacht of verheerlijking. Het is een relatief neutrale weergave van de mate waarin dergelijke fenomenen effect kunnen hebben op het individu, maar ook op een gemeenschap, of zelfs een gehele institutie zoals de kerk. Hoofdrolspeler Andrzej Chyra vertegenwoordigt de ziel van de prent door de zware rol van de homoseksuele priester op zich te nemen. Hij doet dit met zoveel finesse en breekbaarheid, dat het publiek tegelijkertijd wordt meegenomen in zijn gevoelsleven, maar er ook genoeg afstand van kan houden om het verhaal in zijn geheel te blijven zien. Hoezeer standpunten tegenover dit gevoelige thema ook kunnen verschillen, door de subtiele camerawerking, de moeiteloze acteerprestaties en de feilloze verhaalstructuur kan er tijdens de ontknoping bijna niet anders dan een begrijpende zucht geslaakt worden. ‘In the Name of’ blijft genoeg aan de oppervlakte om een helder beeld te schetsen, maar zal in al zijn filmpracht niemand onberoerd laten.

In ‘Kill Your Darlings’ zien we de terugkeer van Harry Potterster Daniel Radcliffe naar het witte doek. Een terugkeer die wel eens zijn definitieve afscheiding van de iconische tovenaarsleerling zou kunnen betekenen. De overtuigende acteerprestaties van zowel Radcliffe alsook Dane DeHaan en zowat alle nevenpersonages, vormen namelijk de kern van John Krokidas’ regisseerdebuut dat het ontstaan van The Beat Generation in de schijnwerpers zet. Deze groep dichters, waarvan onder meer onze alom bekende Allen Ginsberg deel uitmaakte, zette zich in de jaren vijftig af tegen alles wat voordien als conventioneel werd beschouwd in de wereld van literatuur. Doordat er wordt gefocust op het ontstaan van deze generatie en al zijn uitspattingen, wordt de kijker meegesleept in een wirwar van indrukken. Krokidas ging voor dergelijke smaakvolle keuzes, zoals een sepia filter en een chaotisch verhaalverloop , die met zelfs het gebruik van filmen op celluloid een hommage aan Beat-iconen zoals Allen Ginsberg (Radcliffe), Jack Kerouac (Jack Huston) en Lucien Carr (DeHaan) lijken te zijn. Het gebrek aan structuur zorgt weliswaar voor verwarring en afleiding van waar de film uiteindelijk naartoe werkt: de moord op professor David Kammerer, die zich op allerlei twijfelachtige manieren over Lucien Carr ontfermde. Desalniettemin zorgt deze chaos voor een ritme dat zelfs complete Beat-leken mee zal nemen in hun wereld van drugs, seks en rock-’n-roll. Met een mix van de jeugdigheid van ‘Dead Poets Society’ (1989, Peter Weir) en de creatieve sfeer van ‘Howl’ (2010, Rob Epstein & Jeffrey Friedman) vormt ‘Kill Your Darlings’ een boeiend portret van het soort protestgeneratie dat geschiedenis maakt. De film verschijnt op 15 januari in de Belgische filmzalen.

De film verschijnt op 8 januari in de Belgische filmzalen

73


74


De optimist en zijn grumpy old man Boy George heeft al sinds de jaren 80 zowat een patent op excentriciteit, genderbending en muzikale genialiteit. Hij oogstte ooit wereldfaam met Culture Club, dankzij hits als ‘Do you really want to hurt me’ en ‘Time (Clock of the Heart)’. Enkele decennia later is Culture Club slechts een vage herinnering voor Boy George, en werkt hij nu samen met Engelsman Marc Vedo als succesvol dj-duo. ZiZo knoopte een gesprek aan met beide heren over wie ze vroeger waren, wie ze nu zijn, en welke lessen het begrip tijd een mens kunnen leren.

Boy George, jij bent altijd de king of genderbending geweest.  Wat wil je daar eigenlijk mee vertellen? Boy George: “Goh, king of genderbending? Eigenlijk niet. Dat heeft voor mij vooral te maken met experimenteren, met een identiteit voor jezelf zoeken. Maar dat is doorheen de jaren heel erg veranderd. Vroeger was het ‘more is more’. Ik vond mezelf altijd een lelijke jongen, ik was absoluut geen Amerikaanse ‘jock’ met een tandpastasmile en een sterke kaaklijn. Toen ik make-up ontdekte, heb ik voor mezelf gewoon een manier gecreëerd om mezelf mooi te maken. Enfin, om er het beste van te maken. Nu ben ik veel ouder, en heb ik die nood veel minder. Ik probeer me nu meer te focussen op mijn mannelijke kant. Ik ben nu op een heel andere plek ik mijn leven, en dat probeer ik ook in mijn uiterlijk te tonen. Nu is het eerder ‘less is more’. Hoewel, mijn ogen zal ik altijd blijven maquilleren. Ik kan niet zonder oogschaduw.” (lacht)

Annelies Leysen Afgelopen zomer hebben jullie samen een nieuwe single uitgebracht, ‘These Gods Will Fall’. In de opmerkelijke clip daarbij lijkt zelfs of er een mini- Boy George rondloopt. Welke boodschap willen jullie meegeven? Boy George: “Veel mensen, ook artiesten, zetten tegenwoordig een gigantisch masker op. Ze willen maar één ding: de top, zonder daar zelf ook maar iets van zichzelf voor terug te geven. Daar gaat het eigenlijk over, als het niet uit jezelf komt, is het allemaal maar schone schijn. En dat blijft niet duren. Vandaar ‘These Gods Will Fall’. Mensen zouden moeten

zijn wie ze echt zijn. Akkoord, dan raken ze misschien niet op korte termijn zo ver als ze met hun make-believe komen, maar het zou tenminste wel écht zijn. Geef de mensen iets van jezelf. Ook weer niet te veel, natuurlijk. Vroeger vertelde ik alles aan iedereen, nu hou ik bepaalde zaken ook weer voor mezelf.” Dus moest ik je nu vragen welke kleur onderbroek je draagt, zou ik geen antwoord krijgen? Boy George: “Haha, dat is wat mij betreft niet bepaald geheime informatie, hoor. Meer zelfs, ik geloof dat ik er gewoon eentje ben vergeten aan te doen!” (lacht) Marc: “Het gaat inderdaad over het feit dat mensen altijd pijlsnel optimaal succes willen bereiken, en dat het succes hen later zuur opbreekt. Met muziek is het net hetzelfde. Je kan niet altijd zomaar alleen up there zitten, je moet hoogtes en laagtes afwisselen om het echt te maken. Anders gaat het alleen maar down hill. Er zijn DJ’s die gigantisch veel platen verkopen en miljoenen verdienen dankzij het keurslijf dat ze zichzelf hebben aangemeten, maar dat blijft niet eeuwig duren, want hun sets blijven niet interessant.” Boy George: “Je moet blijven experimenteren. Dat is mijn voordeel. Ik ben geen Calvin Harris of Avicii, mijn platen worden niet op de radio gespeeld, en dat geeft me ergens de vrijheid om te blijven maken wat ik wil en wie ik ben. Als ik kijk naar vroeger, weet ik dat je heel makkelijk in de valkuil van het verwachtingspatroon van anderen kan vallen. Er waren momenten dat ik me plots afvroeg waarom ik in godsnaam deed wat ik deed. Ik maakte wat

75


anderen van me verwachtten, en op een bepaald moment stond dat gewoon haaks op wie ik was en waar ik voor stond.” Jullie waren afgelopen zomer allebei in Antwerpen om een DJ-set te spelen op het Wave-festival, om de Antwerp Pride en het einde van de WorldOutgames 2013 te vieren. Wat betekende het voor jullie om voor duizenden holebi’s van over de hele wereld te spelen? Marc: “It was great to be here. Zo’n evenementen hebben toch nog een heel aparte sfeer. Overal waar je keek, zag je lachende en vierende mensen. Dat is mooi om te zien. Het maakt niet uit of je nu in een club op Ibiza staat of op een dancefestival in de UK, het gaat om het gevoel. Muziek brengt mensen samen.” Boy George: “Toen ik jong was, had ik het idee dat ik de wereld ging veranderen. Iedereen zou open tegen elkaar zijn, en homofobie zou niet meer bestaan. Dat lukte heel even, maar als je nu bekijkt hoe de zaken er in sommige landen voor staan, is het helemaal anders dan ik had gedroomd. Als ik dan hier in Antwerpen voor duizenden vierende mensen stond, allemaal met hetzelfde doel en dezelfde droom, kreeg ik terug hoop. Het is geweldig om de Antwerp Pride te hebben mogen meemaken.” Jullie werken al meer dan 20 jaar samen, de laatste 5 jaar treden jullie zelfs exclusief als tandem op. Wat is het geheim van jullie samenwerking?

Marc: “He’s my bitch. (lacht) Nee, we maken best veel ruzie omdat we allebei altijd maar beter willen. Ik zeg vaak tegen Boy George waar ik zou willen dat hij hoger of trager gaat, maar hij is het daar meestal in eerste instantie niet mee eens. Het duurt altijd maanden vooraleer we een nummer hebben afgewerkt. Ons perfectionisme houdt ons scherp. Maar stiekem doe ik uiteindelijk toch waar ik zin in heb.” (lacht) Boy George: “We hebben allebei een zeer specifieke visie voor ogen. En dat maakt ons zo goed. En we vinden het allebei even belangrijk om te experimenteren en op nieuwe manieren met muziek om te gaan. Daarnaast zijn we een evenwichtig duo: ik ben de chagrijnige van de twee, en Marc is altijd de optimist. Hij ziet overal het positieve van in, terwijl ik meer the grumpy old man ben. Soms is hij zelf irritant in zijn optimisme: als er iets niet oké is, heeft Marc toch nog steeds de automatische reactie het van de goede kant te bekijken. Bovendien is hij ook een stuk jonger dan ik, en dat houdt me scherp.” Marc: “Ik was achttien of negentien toen ik George voor het eerst als DJ boekte, en ik had geen flauw idee van wie hij was. Culture Club was van voor mijn tijd, en om eerlijk te zijn, was ik daar ook niet in geïnteresseerd. Van daaruit is onze samenwerking gegroeid, ik boek George als DJ op events via mijn bookingagentschap KoolWaters, Ik ben ook de producer van zijn muziek, én heb mijn eigen muzikale carrière. We hebben ondertussen echt een heel hechte samenwerking opgebouwd.”

Nu is het eerder ‘less is more’. Hoewel, mijn ogen zal ik altijd blijven maquilleren. Ik kan niet zonder oogschaduw

Het nieuwe album van Boy George ,‘This Is What I Do’, verscheen in oktober en werd uitgebracht bij zijn eigen ‘Very Me’ Record Label.

76

Marc, jij werd in 2010 nog tot ‘Best Breakthrough DJ’ gestemd door DJ Mag, omdat jouw sound zo apart is. Hoe zou jij je stijl in één woord omschrijven? Marc: “Hmmm… (denkt even na) ‘Interessant’. Dat is ook wat ik mensen wil meegeven na mijn show, ik hoop dat ze naar huis gaan en tegen elkaar zeggen: ‘Dit was een interessant optreden.’ Ik draai allesbehalve commercieel en ik houd mijn publiek nauwlettend in het oog. Gewoon een plaat met de top 40 opleggen is makkelijk, maar daar ben je niets mee. Je moet een bepaalde dynamiek creëren waardoor je publiek geboeid blijft. Dat doe je puur op gevoel en aan de hand van de lichaamstaal van je publiek. Dat maakt dit vak zo boeiend, het is zoveel meer dan lukraak wat plaatjes draaien.” Wat maakt de club scene juist zo speciaal? Boy George: “De sfeer. Funky, groove, maar tegelijkertijd met momenten ook heel diep en underground. Bovendien kennen veel mensen in de club scene me niet. Dat maakt dat ik me heel vrij kan bewegen, veel vrijer dan in mijn tijd van de Culture Club.” Je kan je helemaal vinden in de DJ-rol? Boy George: “Ja. Ik blijf mezelf de hele tijd opnieuw uitvinden. Dat kan nu. Ik word niet meer geleefd. Marc helpt me daar trouwens geweldig bij. Hij is een geweldige artiest, en hij spoort me non-stop aan om het beste uit mezelf te halen. Hij weet perfect hoe mijn muziek en ik in elkaar zitten, en dankzij zijn advies worden mijn nummers altijd nét dat tikkeltje beter.” Marc: “ Inderdaad, de sfeer is heel apart. Muziek brengt mensen op een heel boeiende manier samen. Bovendien is dit vak geweldig omdat je bij zoveel verschillende mensen en op zoveel verschillende plaatsen terecht komt. Onlangs moest ik voor een Amerikaans visum noteren in hoeveel landen ik de afgelopen twee jaar ben geweest. Het bleken er 52. Dat is een absoluut voorrecht. Akkoord, ik moet elke keer opnieuw mijn vrouw en zoontje achterlaten en slaap bijna niet, dat is niet altijd even makkelijk. Maar ik reis de hele wereld rond, en kom overal tussen lachende en vierende mensen terecht. Dat is heerlijk.” Wat is jullie ultimate goal op professioneel vlak? Boy George: “Altijd maar beter worden. Nieuwe dingen doen, onszelf blijven uitvinden.” Marc: “Zeker.”


om de tuin geleid

Plan(t) nu de zomer Om de komende zomer te genieten van het buitenleven, moet je in januari aan de slag. Tijdig plannen is het halve werk.

Angelo Dorny is al jaren gepassioneerd door tuinieren en groenten kweken en deelt zijn ervaringen graag met het grote publiek. Hij is webmaster van angelodorny.be, schrijft als groenjournalist voor tal van tijdschriften en is vaak te zien als groenexpert op tv. In deze gloednieuwe rubriek ‘Om de tuin geleid met Angelo’ toont hij onze lezers hoe ze van hun tuin of terras een succesverhaal kunnen maken.

Als je buiten kijkt, ziet het er niet meteen naar uit dat je snel met je beide handen in de grond zal wroeten. Maar zo nu en dan eens vooruit durven denken moet kunnen, vind ik. Neem een pen en papier, som op wat je het komende seizoen in de tuin wilt planten en waar het precies moet komen te staan. Wil je een klassieke moestuin, dan verdeel je de oppervlakte het best in een aantal stukken. Zo kun je makkelijk aan vruchtwisseling doen. Dat stelt je in staat om elk gewas te groeperen. Rekening houden met wat de natuur voorschrijft dus. Ecologisch tuinieren, heet dat. Maar natuurlijk! Bon. Ik ben allesbehalve een geitenwollensok, maar waarom zouden we niet wat bewuster omgaan met de natuur? Idealiter maak je in een ecologische tuin je eigen compost, potgrond en meststoffen. De realiteit zegt dat zoiets uiteraard niet voor iedereen van toepassing is. Misschien heb je het wel ontzettend druk of mag het voor jou best wel wat laagdrempeliger zijn. Dat kan, als je maar de chemische producten uit je tuinhuis weert en je rekening houdt met de dieren die in en rond je tuin leven. Mijn opa, waarvan ik de tuinmicrobe te pakken heb gekregen, zei altijd: “Ach, tuinieren legt je geen regeltjes op. Maar wat je straks op je bord krijgt, eet je wel mooi op. Je kunt er dus maar beter voor zorgen dat wat je naar binnen speelt lekker en gezond is.”

Druk bezet? Neem een pottentuin! Ben je niet in staat om een grote tuin te onderhouden? Of misschien woon je in de stad en ben je beperkt tot een terras of balkon? Schik dan een aantal leuke potten en plant er je favoriete groenten en kruiden in. Succes gegarandeerd! Start met het zoeken van een geschikte pot. In het tuincentrum om de hoek vind je er wel honderden. Kijk bij het aankopen van een pot of er onderaan gaten in zitten. Gaten zijn belangrijk om het overtollige water naar buiten te krijgen, draineren dus. Neem meteen ook een zak potgrond mee. In potgrond zit een basismeststof, goed voor acht weken voeding. De eerste weken hoef je je planten dus niet te voorzien van extra meststoffen. Zaai of plant er de gewassen in die je lust en geef water. Hoe vaak je water moet geven is afhankelijk van het weer. In het vroege voorjaar is het buiten erg vochtig. Het spreekt voor zich dat je op dat ogenblik rustig omspringt met het geven van water. Tijdens de zomer geef je dan weer elke dag water. De regen maakt namelijk alleen het grondoppervlak van je pot nat. Jouw tuinavontuur start hier Ben je er helemaal uit welke tuin je precies wilt en wat je erin wilt planten? Mooi zo! De lente mag dan wel veraf zijn, toch weet je wat je te doen staat. Plannen! Hoe dan ook, aan enthousiasme geen gebrek!

‘De tuin op tafel’ Je eigen groenten kweken: te veel werk? Helemaal niet! In een ecologische tuin laat je de zwaarste klusjes over aan Moeder Natuur. In deze agenda lees je alles over ecologisch tuinieren. Hoe begin je eraan? Wat heb je nodig? Waar moet je op letten? Gedaan met uren spitten of insecten verdelgen met chemische middeltjes. Het hele jaar door krijg je tips en tricks om je tuin om te toveren in een ecologisch paradijs. Per seizoen somt Angelo Dorny op wat je kunt zaaien, welke klusjes er moeten gebeuren en inspireert hij je met enkele heerlijke recepten met groenten en kruiden uit eigen tuin! ‘De tuin op tafel’, Davidsfonds Uitgeverij, ISBN 978-90-5826-987-4

77


Jezelf zijn bleek moeilijker dan een rol spelen Fotoboek ‘Goed Gelukt’ vertelt het verhaal van een transman

Een goedgeklede man die voorbij zoeft in een sportwagen, koffie drinkt met zijn vrouw, op bezoek gaat bij vrienden. En dan opeens diezelfde man, met een van pijn vertrokken gezicht, na een dubbele borstamputatie. De foto’s in het fotoboek ‘Goed Gelukt’ lijken op het eerste gezicht doodgewone kiekjes, maar wie doorbladert, ziet dat er meer achter steekt. Transman Ernst maakte de afgelopen jaren zijn transitie door. Met zijn boek wil hij laten zien hoe mooi zo’n avontuur kan aflopen. Tekst: Kirsten K amphuis Foto’s: Grietje Bouman De afgelopen jaren is zijn pianospel wel iets veranderd, grapt Ernst tijdens de boekpresentatie: “Het testosteron zit vooral in mijn linkerhand!” Hij ziet eruit als een echte dandy, compleet met bretels en mooie manchetknopen. En hij is een man van details: als hij achter de piano gaat zitten, piepen er een paar stijlvolle gestreepte sokken boven zijn schoenen uit. Hoewel het transitieproces alweer lang achter hem ligt – hij gaat nu al sinds 2010 als man door het leven – is hij heel blij met het boek. “Het is een heel persoonlijk document geworden. Zo’n transitie maak je natuurlijk maar één keer door, je kunt het niet meer terughalen. Nu kan ik later ook aan mijn kind laten zien: kijk, zo was papa vroeger.” Voor ‘Goed gelukt’ werd Ernst bijna twee jaar lang gevolgd door fotografe Grietje Bouman. Zij kwam met hem in

78


Ik was bevooroordeeld over de transitie, ook contact via een oproepje op internet. Grietje: “Ik was al langer gefascineerd door veranderprocessen. Voor mij is de transformatie van vrouw naar man de ultieme verandering. Ik vroeg me af: wat bepaalt er nou eigenlijk wie je echt bent? Dat wilde ik met deze foto’s onderzoeken.” Wie door het boek bladert, ziet allerlei verschillende kanten van de weg die Ernst de afgelopen jaren heeft afgelegd. Sommige foto’s zijn bewust heel alledaags, vertelt Grietje: “Van tevoren heb ik tegen Ernst gezegd: ik wil alle belangrijke gebeurtenissen in je leven vastleggen. Dus niet alleen momenten die te maken hebben met de transitie. Je bent niet alleen maar een mannetje of een vrouwtje, een mens is veel meer dan dat.” Ernst heeft de camera toegelaten bij alle stappen in zijn lichaamsaanpassing. Op de eerste foto’s in het boek brengt hij zelf nog een stoppelbaard aan met een speciale pasta van de verkleedwinkel, later staat hij zich te scheren voor de spiegel. En na zijn buikoperatie, waarbij zijn baarmoeder werd verwijderd, zijn er ook foto’s gemaakt in het ziekenhuis. Hij zaaide verwarring bij het personeel: een man op de afdeling gynaecologie, dat hadden de verpleegsters nog nooit meegemaakt. Op het bordje bij het ziekenhuisbed werd het woord ‘mevrouw’ meteen doorgestreept, want Ernst was officieel ‘dhr.’ geworden. Ernst was vierenveertig toen hij begon aan zijn transitie. Daarvoor had hij altijd al het gevoel dat er niets klopte aan zijn leven als vrouw. Als kind speelde hij het liefst de hele dag op straat met de buurtkinderen, die dachten dat de kleine Barbara een jongetje was. Het ongemak over zijn eigen lichaam kwam op tijdens de puberteit, en hield daarna altijd aan. “Ik was altijd moe, omdat ik constant een act aan het opvoeren was”, zegt hij daarover nu zelf. Ook vroeger al kleedde hij zich graag als een echte gentleman, met driedelige pakken en giletjes. Die combineerde hij met vrouwelijke make-up en sieraden, zodat de mensen om hem heen geen argwaan zouden krijgen. “Dat was voor veel mensen intrigerend, want ze zagen in mijn verschijning een mix van mannelijkheid en vrouwelijkheid. Ik maakte er indruk mee, maar op de achtergrond worstelde ik met mezelf. Een rol kun je gemakkelijk spelen. Jezelf zijn, dat bleek een stuk moeilijker.”

vanwege het plaatje waarmee de meeste transgenders naar buiten komen - Ernst Aan Ernsts beslissing om te beginnen met de transitie, gingen jaren van twijfel vooraf. Hij had al lang een relatie met een vrouw, maar vond het verschrikkelijk als mensen hem als lesbisch zagen: “Dat was voor mij een dubbele ontkenning, van mijn identiteit én van mijn seksualiteit. Ik was gewoon een heteroman.” Toch was er in de relatie met zijn ex geen ruimte om dieper na te denken over zijn transgendergevoelens. Bovendien was hij erg bang voor wat hem te wachten stond, als hij daaraan zou toegeven. “Ik was bevooroordeeld over de transitie, ook vanwege het plaatje waarmee de meeste transgenders naar buiten komen. Het zijn de extravagante types die je in de media ziet, daar kon ik me niet mee identificeren. Ik was bang om als een tragisch geval door het leven te moeten.” Dat hij die stap uiteindelijk toch durfde te zetten, heeft veel te maken met Esther, zijn vrouw. Tijdens de boekpresentatie zingt zij een prachtig klassiek lied, terwijl Ernst haar op de piano begeleidt. Hun dochtertje Dolores kruipt vrolijk over de grond. De laatste foto in ‘Goed Gelukt’ toont Ernst als een trotse vader die vertederd kijkt naar een kleine baby met een gestippeld mutsje. Ook staan er trouwfoto’s in het boek: in januari 2011 trouwden Esther en Ernst. Voor de wet was het toen nog een huwelijk tussen twee vrouwen, maar op de foto’s staan een stralende bruid en bruidegom. Pas in de relatie met Esther kon Ernst zo zichzelf zijn, dat een transitie voor hem een optie werd. Ernst kijkt als vanzelf blij als hij over haar vertelt: “Voor mij is Esther echt goud waard. Als je er alleen voor staat, kan zo’n transitie nog veel heftiger zijn. Zij heeft mij in mijn mannelijkheid

bevestigd, en dat is voor mij iets heel wezenlijks. En met Dolores erbij vormen wij met zijn drieën een heel gewoon gezinnetje. Zoals ik zijn er natuurlijk nog veel meer transgenders die na hun transitie in de anonimiteit verdwijnen.” Dat Ernst nu helemaal niet meer opvalt als man, bleek wel toen een baliemedewerkster hem eens streng toesprak: waarom kwam hij bij de bank aanzetten met het paspoort van een vrouw? Even later gaf ze hem een onhandig compliment: “Ik vind u ontzettend goed gelukt!” Haar uitspraak is uiteindelijk op de omslag van het boek terecht gekomen. Ernst: “Vanuit de transgendergemeenschap heb ik daar wel een paar negatieve reacties op gehad, terwijl ik het met een knipoog bedoel. Sommigen denken dat er in die titel een waardeoordeel zit, alsof er ook ‘slecht gelukte’ transgenders bestaan. Dat gaf voor mij toch wel aan dat er toch behoorlijk wat zure mensen in die hoek zitten. Die ontlenen hun hele identiteit aan hun transitie. Voor mij was het niet meer dan een middel, om van a naar b te komen. Dat proces is nu afgesloten.” Ernsts angst om een ‘tragisch geval’ te worden, bleek meer dan onnodig: hij is nu een trotse man, vader en echtgenoot. Hij hoopt dan ook dat het fotoboek anderen die met hun gender worstelen kan helpen. ‘Goed Gelukt’ is daarom niet alleen te bestellen op internet, maar zal ook bij transgendergroepen worden gebruikt. En het komt als voorlichtingsmateriaal te liggen bij de genderteams in Nederlandse ziekenhuizen. Hopelijk zullen anderen dan ook zien hoe goed een geslachtsverandering kan uitpakken, zegt Ernst: “Ik wil een positief signaal afgeven: als je iets echt graag wil, kun je het realiseren. Transseksualiteit is nou eenmaal iets dat iedereen kan overkomen. En gelukkig is er iets aan te doen! Ik heb nu een prachtig leven.”

meer info

www.goed-gelukt.nl

79


Berlijn, augustus 1923. De avond valt. In Mariencasino, een holebibar, komen de eerste gasten aan: studenten in matrozenoutfit, een groepje oudere en goed geklede mannen, enkele travestieten. Het blijft een tijdje rustig tot de eigenaar, begeleid door een piano, het ‘Lila Lied’ zingt. Meteen wordt de dansvloer ingepalmd. Vier mannen aan de toog zingen luidkeels het refrein mee: “Doch bald, gebt acht, wird über Nacht auch uns’re Sonne scheinen”… Robbe Herreman

HOLEBI MUZIEK De code gekraakt (of toch een beetje)

80

De toekomst ziet er op dat moment vrij goed uit. Een progressieve wind waait door de Weimarrepubliek en de klanten van Mariencasino geloven dat op een dag ook hun zon aan het publiek firmament zal mogen schijnen. Een gelijkaardig verlangen horen we negentig jaar later in Antwerpen wanneer ambassadrice Kate Ryan het themalied op de openingsceremonie van de worldOutgames brengt: “We got tonight, I don’t know what this is. But I look in your eyes and I surrender to you.” Openbaar je liefde verklaren? Het mag. Het ‘Lila Lied’ en ‘Heart Flow’: twee nummers gezongen door twee verschillende mensen uit twee verschillende landen. Tussen de uitvoeringen ligt bijna een eeuw. Het publiek echter is overwegend holebi. Een andere gelijkenis, of beter uitgedrukt, een mogelijke overeenkomst is het label dat deze muziek toebedeeld kan krijgen. Het Lila Lied, gecomponeerd in 1921 en opgedragen aan de beroemde arts-seksuoloog en LGBT-activist Magnus Hirschfeld, is in academische middens immers gekend als ‘gay music’. Heart Flow echter is nog maar enkele maanden oud. Toegegeven,


als lijflied van the worldOutgames 2013 is ze met een knaller gelanceerd. De vraag blijft wel of ze op die manier zal worden herinnerd. Met naam en toenaam ‘Gay music’ is een vaak gebruikt maar ook op verschillende niveaus omstreden begrip. Het wordt te pas en te onpas aangehaald en mag paradoxaal genoeg ook zo worden aangewend. ‘Gay music’ lies in the eye of the beholder. Anders gezegd: wie iets als ‘gay music’ interpreteert, heeft in zekere zin altijd gelijk. ‘Gay music’ is geen objectief gegeven dat wetmatig kan worden vastgelegd. Het krijgt slechts betekenis door de context. Het is niet, het onstaat. In dit proces zijn betekenisgever, tijd en plaats beslist van tel. Vandaar dat de Vlaamse Homo Top 100 niet identiek is aan de Nederlandse. Vandaar dat beide edities ook verschillen met de lijst van de Amerikaanse antihomovereniging God Hates Fags die onder meer de muziek van Ted Nugent, Marilyn Manson, Metallica en Motörhead tot ‘gay music’ rekent. De vereniging haalt Ted Nugent erbij omwille van zijn lendendoek. Marilyn Manson is dan weer een ‘dark gay’ ook al heeft de man ondertussen een rist vrouwen verorberd. Tenzij de drag queen-club in de buurt regelmatig Metallica of Motörhead imiteert, kunnen we alleen maar gissen waarom deze groepen in de lijst staan. Rare jongens, die Amerikanen. ‘Gay music’ is niet alleen omstreden, het is net zoals ‘gay band’ – de term die God Hates Fags gebruikt – of Gay Top 100 ook onvolledig. Hoewel de meest aangewezen naamgeving voor seksuele en genderminderheden, zij het vanuit een politieke, sociale, economische of culturele context nog steeds ontbreekt – taal evolueert ook constant – suggereert ‘gay’ nog steeds dat het om homomannen gaat. ‘LGBT’ is politiek correcter en ook Wikipedia hanteert dit devies in het artikel over ‘gay music’ (lees: LGBT Music). Musicologen Philip Brett en Elisabeth Wood spreken evenwel enkel over ‘Gay and Lesbian Music’ in het gelijknamig artikel dat begin 2000 werd opgenomen in de beroemde New Grove Dictionary of Music and Musicians. Hun bijdrage suggereert een essentialistische ondertoon omwille van de titel (homo’s en lesbiennes maken enkel homo- en lesbische muziek!). De auteurs counteren deze kritiek: ‘gay and lesbian music’ is in de eerste plaats muziek die aan holebi’s

wordt toegeschreven. Ze plaatsen verder het ontstaan ervan in de groei en evolutie van holebiculturen. Hiermee anticiperen ze op eerder gevoerd historisch onderzoek dat stelt dat holebi’s vooral vanaf het einde van de 19de eeuw in verschillende landen een eigen, vooral verdoken, cultuur gingen uitbouwen met eigen betekenissen. Muziek speelde hier van meet af aan een belangrijke rol. Historicus George Chauncey illustreert dit prachtig in zijn meesterwerk ‘Gay New York: Gender, Urban Culture, and the Making of the Gay Male World, 1890-1940’ uit 1994. Hij ontdekte dat muziek deel uitmaakte van een gesofisticeerd systeem van subculturele codes die homomannen toepasten om elkaar te herkennen op straat, op het werk, op feestjes en in bars. Een van de laatste codes uit dat tijdperk was de populaire frase “He’s a friend of Dorothy” om aan te geven dat iemand homo was. Dorothy is het fictionele karakter uit de musical ‘The Wizard of Oz’ uit 1939. Judy Garland, die de rol speelde, zou later uitgroeien tot een van de grootste ‘gay icons’ uit de homogeschiedenis. Dat Brett, Wood, Chauncey en anderen nauwelijks over transgenders als een aparte categorie en in de meest recente zin van het woord spreken, voornamelijk als een parapluterm voor verschillende vormen van gendervariantie, is logisch. Historische studies over homoseksualiteit wijzen immers uit dat genderrol en –expressie niet op zich, maar steeds in dienst stonden van de seksuele identiteitsvorming en beleving. Tegelijkertijd waren ze belangrijk: zo waren de verwijfde homo – ‘nicht’ in Nederland en ‘janet’ in Vlaanderen – en de mannelijke lesbienne – ‘butch’ in verschillende landen en ook ‘jule’ in Vlaanderen – zeker tot aan de seksuele revolutie in jaren 60 van de 20ste eeuw invloedrijke rolmodellen. Academisch struikelblok Het discours over de juiste naamgeving is ook nog steeds in de academische wereld een struikelblok. Recent werd ‘queer music’ geponeerd waardoor recente wetenschappelijke inzichten en maatschappelijke ontwikkelingen in het verhaal betrokken konden worden. ‘Queer music’ is daarnaast een populair begrip in de media. Als koepelterm omvat het een scala van non-heteroseksuele en gendervarianten. Het is op politiek niveau sociaal inclusief, maar op cultureel vlak verwaarloost het

een belangrijk fenomeen dat de 20ste eeuw nagenoeg volledig heeft beheerst: de notie van seksuele identiteitsconstructies. Queer is namelijk deconstructief. Het breekt enkel af, inclusief bestaande seksuele identiteiten zoals homo of lesbisch. De definitie van Brett en Wood lijkt daarom te volstaan, weliswaar aangevuld met biseksuelen. Spreken we dan best over ‘LGB music’, ‘GLB music’ of bijvoorbeeld ‘BLG music’? Willen we deze valkuil gedeeltelijk vermijden, dan vallen we het best terug op een begrip dat in Vlaanderen gemeengoed is en alom aanvaard: ‘holebi’. ‘Holebimuziek’ is dus muziek dat bekend in de oren klinkt bij holebi’s, soms ook belangrijk is en mogelijk gemaakt door holebi’s. Symbooltaal Het omstreden ‘gay music’ wordt niet witgewassen door het enkel te hertalen. Ook holebimuziek still lies in the eye of the beholder. Immers, muziek en alle andere media zoals een boek, een krant, of een foto en een schilderij zijn intrinsiek polysemisch. Ze dragen met andere woorden meerdere betekenissen in zich. Zo kan de muziek van Lesbians on Ecstacy als rumoerig en niet-gestructureerd worden ervaren, terwijl anderen het oppeppend vinden. Sommigen zullen deze muziek een lesbisch label geven omwille van de geaardheid van de artiesten en de naam van de band. Anderen zullen ook in de muziek en in de lyrics een impliciete of expliciete lesbische connotatie detecteren. Sommige codes hebben dezelfde betekenis bij een grotere groep. Wanneer een muzieknummer in wals- of ¾-maat speelt, zullen velen spontaan aan een wals denken of overgaan tot een walsdans. We zijn dus in staat om elkaar te begrijpen door middel van afgesproken codes. Die codes blijven echter cultureel en kunnen al eens verschillen over tijd en ruimte heen. Mogelijk kennen ze bijvoorbeeld de betekenis van de wals niet of minder in Afrikaanse landen omdat daar andere muzikale normen gelden. En ook in onze contreien werd ten tijde van de Spaanse overheersing in de 16de eeuw niet gewalst aangezien de dans pas vanaf het einde van de 18de eeuw werd geïmporteerd. Het is dan ook niet zo vreemd, hoewel best grappig, dat de God Hates Fags-groep zangeres en LGBT-activiste Cyndi Lauper als een ‘safe band’ beschouwt en ouders

81


Het diva-effect, een attitude waar homo’s zich onmiddellijk mee identificeren

aanmaant hun kinderen hiernaar te laten luisteren. Immers, deze artieste bevordert en stimuleert volgens de groep 'het heteroseksuele verlangen en het christelijk denken.' Het is dus duidelijk dat codes polysemisch zijn en hun interpretaties grondig van elkaar kunnen verschillen. Het geheimschrift ontsluierd Holebimuziek bevat een cluster van verschillende codes die samen het repertoire afbakenen. De seksualiteit van de artiest is sinds jaar en dag een parameter. Al in de jaren 20 en 30 dweepten de New Yorkse homo’s met homoseksuele componisten zoals Lorenz Hart, Noël Coward en Cole Porter. De heren waren toevallig – of niet – allemaal werkzaam in de Broadway Musical-wereld. Met het ontstaan en de verdere evolutie van de holebibeweging in verschillende landen, vooral na de Tweede Wereldoorlog, was de seksualiteit van artiesten niet langer een leuk fait divers of een code om mensen te kunnen ontmoeten. De geaardheid werd vanaf dan ook een politiek instrument. Zo heeft onderzoeker Rob Rosenthal ontdekt dat sociale bewegingen muziek gebruiken om mensen aan zich te binden. Muziek of muzikanten waarmee je jezelf kan identificeren, als groep samen met de beweging, is volgens Rosenthal een prima manier om mensen te mobiliseren. Om die reden had de Vlaamse socialistische holebiactiegroep De Rooie Vlinder op het programma de Internationale Homodag in Gent in 1978 naast enkele grote artiesten zoals Ramses Shaffy ook gekozen voor enkele kleinere en vrij onbekende homobands. Basta was bijvoorbeeld een homopunkgroep, de Hondlullenboys een homocabaret uit Nijmegen en Forbidden Fruits een Engelse gay-rockband. Op de Eerste Lesbiennedag in 1983 in Antwerpen trad dan weer de lesbische punkgroep Trevira 2000 op. Viva la diva Heteroseksuele muzikanten ressorteren ook soms onder het label ‘holebimuziek’. Sommigen worden geclusterd onder de noemer ‘diva’, veelal zangeressen met “een goddelijke stem en een groot ego”, aldus Joost Galema, auteur van ‘Diva’ (2006). Zo is van de Amerikaanse sopraan Kathleen Battle geweten dat ze niet gemakkelijk was om mee samen te werken. Een legende zegt dat het voltallige orkest na een optreden van de operaster een T-shirt

82


had aangetrokken met de boodschap ‘We survived the battle’. Galema bespreekt alleen operasterren, maar de diva-attitude komt weliswaar in elk muziekgenre voor. Holebimuziek gaat voor Peter Rauhofer, een bekende New Yorkse DJ, dan ook helemaal niet om de stem maar “allemaal om het diva-effect, een attitude waar homo’s zich onmiddellijk mee identificeren.” Vandaar dat andere groten der aarde van wie de zang soms wat te kort schiet, waaronder Judy Garland, Madonna en Cher, de rangen kunnen vervoegen. Het diva-gedrag is mogelijk een uitloper van een gevoeligheid, een esthetiek en een levensstijl die camp heet. Amerikaans filosofe Susan Sontag was een van de eersten die zich met het fenomeen bezighield. In haar beroemde artikel ‘Notes on Camp’ uit 1964 vertelt ze in een meer opsommende stijl wat het inhield. Of wat het tenminste voor haar betekent, want net zoals holebimuziek is camp een subjectieve aangelegenheid. Camp is bovendien “een van de moeilijkste dingen om over te praten”, zegt Sontag. Ruwweg komt het neer op een fascinatie voor en de promotie van het gekunstelde, het gestileerde, het frivole, het overdrevene. Oscar Wilde zag het alvast als een modus vivendus. En niet hij alleen. Chauncey toont aan dat camp - voor wat het New Yorks uitgaansleven in de eerste helft van de 20ste eeuw betreft - zowat dé basis, als het ware hét codeboek was om een geheime homoseksuele levensstijl optimaal uit te bouwen. Twelve points go to… Camp is meer dan iemands seksualiteit. Het omvat een schat aan symbolen die mee kunnen verklaren waarom een evenement zoals het Eurovisiesongfestival ook onder de brede noemer van holebimuziek valt. De act is in dit opzicht een niet te verwaarlozen gegeven: gouden en zilveren laarsjes, een jurk onder een jurk onder een jurk, hypersymmetrische danspasjes, drie travestieten in stewardessenuniform, een pompeuze drag queen en zelfs een intervalact met drie gehaktballen of een door valse muren vliegende tienerster. Maar we mogen ook de muziek zelf niet vergeten: Zweedse popopera, Griekse dance, Russische balkanrock, Finse metal, Engelse europop. Fastfood met lokale flavour. Hoewel groots en nagenoeg wereldbekend, is er relatief weinig wetenschappelijk onderzoek gevoerd over het Eurovi-

ABBA siesongfestival. En nog minder naar de link met holebi’s: twee studies over homofans tot dus ver. Toegegeven, niet alle homo’s houden van het evenement. Meer nog, een voordracht op het recente Eurovisiesongfestivalcongres in Malmö gaf alvast aan dat het evenement pas in de jaren 90 populair werd in het Antwerpse holebi-uitgaansleven. Bovendien was het aantal Eurosongactiviteiten, in welke vorm ook, vrij beperkt. Een sluitende verklaring is er vooralsnog niet. Mogelijk heerst het evenement vooral in het discours ‘Het Eurovisiesongfestival is iets voor holebi’s’ en/of wordt er vaker thuis gekeken, alleen of met vrienden. Maar wie kijkt er dan het meest? Homo’s of lesbiennes? Het is aantrekkelijk om de homomannen als winnaar aan te duiden, mogelijk omwille van hun historische link met camp. Anderzijds kunnen we ons ook afvragen of lesbiennes over de jaren heen met een eigen muzieksmaak op de proppen zijn gekomen. Anders gezegd: als de homocultuur een bepaalde affiniteit met camp heeft, bestaat er dan ook iets gelijkaardig in de lesbiennecultuur? Zo ja, om welke codeclusters gaat het dan? Lesbisch repertoire De muziekbeleving in lesbische culturen in de eerste helft van de 20ste eeuw is lang niet zo breed bestudeerd als bij de mannelijke tegenhangers. De meeste studies vangen aan vanaf de jaren 60 met de komst van de feministische en later lesbische bewegingen. Ook in Vlaanderen waren verschillende groepen actief en net zoals hun buitenlandse collega’s bedienden ze zich van bepaalde muziek om zich te onderscheiden. Chatterbox, een Antwerpse vrouwen- en cultuurorganisatie, speelde op dat vlak een voortrekkersrol. In haar schoot ontstonden verschillende initiatieven, waaronder debat- en luisteravonden over vrouwenmuziek, ‘Kaffee chantants’, ‘free podia’, de cabaretgroep Puur en Ongezoet en de Chatterboxcombo. Sleuteltermen waren muziek van en voor vrouwen over vrouwen en een doe-het-zelf-attitude. De dames organiseerden bijvoorbeeld zelf cursussen notenleer en instrument. Ook Atthis, een

lesbische vereniging uit Antwerpen, was dezelfde visie genegen met de oprichting van onder meer een cabaretensemble en een koor. (Punk)rock, cabaret en kleinkunst waren in die periode de populairste genres. Niet onmiddellijk het soort muziek dat je associeert met een Shirley Bassey, Liza Minelli, of ABBA. Omwille van emancipatorische motieven was een typisch lesbisch of vrouwenrepertoire belangrijk, zo oordeelt ook Kathy Sport in haar artikel ‘Feminist and Lesbian Music in the Late 1970s’. Maar tijden veranderen en smaken eveneens. In de muzieklijsten van de Top 100-fuiven van Atthis uit 1999 en 2001 prijkt de lesbische artieste Melissa ‘Like The Way I Do’ Etheridge weliswaar nog op 1, maar in 2006 moest ze haar plaats afstaan aan de heteroseksuele vijftiger Meatloaf met zijn bombastische evergreen ‘Paradise By A Dashboard Light’. En wat te denken van de aseksuele Plop met de kabouterdans op nummer 2 datzelfde jaar? Of als we terugkeren naar 1999: diva Céline Dion op nummer 3 met ‘My Heart Will Go On’ en transgender-diva Dana International met ‘Diva’ (jawel!) op nummer 100? En hoe moeten we plaats 89, de mierzoete klassieker ‘Tell Him’ van duo-diva’s Barbra Streisand en Céline Dion, in het 2001-overzicht interpreteren? Uiteraard is meer onderzoek noodzakelijk om deze vraagstukken op te helderen. Maar de voorbeelden laten alvast zien dat ‘holebimuziek’ een complex begrip is: soms geschreven of gespeeld door een heteroartiest, een andere keer door een holebimuzikant, soms belangrijk omwille van de boodschap in de tekst en soms populair omwille van de sound. Ooit gelimiteerd tot ‘gay music’, nu terug opgewaardeerd tot ‘holebimuziek’. En morgen spreken we alweer over queer muziek. How divine!

83


zizo geeft weg

Een laatste weerstand

Schitteringen in de nacht

Een eerbetoon aan Abba

Singer-songwriter Wende Snijders geeft op 23 januari een concert in de AB in Brussel. Ze brengt er nummers uit haar nieuwe plaat ‘Last Resistance’, waarin ze chanson en elektronische muziek wonderwel verzoent. Snijders is een Nederlandse zangeres met een stevige livereputatie. We mogen drie duotickets weggeven.

We geven tickets weg voor ‘Sparkle’, het schitterende benefietevenement ten voordele van de Holebifoon op 18 januari in de Concertzaal van de Vooruit. Showbizz Bart, Kelly Pfaff & Wes D, Roos Van Acker, Ilse Liebens, Koen & Jimmy van Get Ready, Dimitri d’Anvers en anderen zullen aanwezig zijn. Geniet van de uitreiking van de Çavaria Awards, de after party en een optreden van Eurovisiesongdiva Conchita Wurst!

De legendarische groep ABBA herleeft tijdens een 2 uur durend spektakel, dankzij een uitzonderlijk symfonisch orkest en een fenomenale coverband. ABBA THE SHOW wordt algemeen erkend als dé beste voorstelling die ooit rond de Zweedse groep werd gemaakt. Ga terug in de tijd en zing mee met de grootste ABBA-hits als Waterloo, SOS, Mamma Mia, Dancing Queen en vele andere. ZiZo geeft duotickets weg voor de shows op 15 en 16 maart!

Meer info: www.abconcerts.be

Meer info: www.sparkle-event.be

Meer info: www.musichall.be

WIN!

surf naar www.zizo-online.be

84

WIN!


zizo actief

activiteiten januari/februari/maart Aarschot

Brussel

Kortrijk

do 02/01/14 van 19u tot 23u Mixedcafé (praatcafé voor holebijongeren) - Nieuwjaarsreceptie Wel Jong Niet Hetero regio Aarschot, Jeugdcentrum De Klinker, Demervallei 14

zo 12/01/14 van 14u tot 17u BGMC Knalpijp - Motorrit van BGMC Knalpijp - Belgian Gay Motorcycle Club

za 11/01/14 om 19u30 DubbelNieuwjaar van Dubbelpunt, Muziekcentrum Track, Conservatoriumplein 1

Gent

Leuven

za 25/01/14 om 13u Mixed (holebi jongeren Aarschot) in Aqualibi, Jeugdcentrum De Klinker, Demervallei 14

za 25/01/14 om 19u Gezelschapsspelletjes + Nieuwjaarsdrink van FemiXX Lesbiennegroep Gent, Casa Rosa, Kammerstraat 22

vrij 03/01/14 om 20u Praatgroep van Labyrint vzw, Het Holebihuis - Café Rocco, Diestsesteenweg 24, Kessel-Lo

do 06/02/14 van 19u tot 23u Mixedcafé (praatcafé voor holebi-jongeren) – Karaoke - Wel Jong Niet Hetero regio Aarschot, Jeugdcentrum De Klinker, Demervallei 14

za 15/02/14 om 19u Schaatsen van FemiXX Lesbiennegroep Gent, Kristallijn, Warmoezeniersweg 20

zo 05/01/14 om 10u Brussel, Dorp in de Stad van Kaya 60plus, station Leuven, Martelarenplein 1

za 08/03/14 om 17u Poolen met Potten + etentje van FemiXX Lesbiennegroep Gent, Arena Snooker, Zwijnaardsesteenweg 217

za 25/01/14 om 20u Spelletjesavond van JOLA en &of, Holebihuis - Café Rocco, Diestsesteenweg 24

Hasselt

vrij 07/02/14 om 20u Lesbisch en in een hetero-relatie van Labyrint vzw, Holebihuis - Café Rocco, Diestsesteenweg 24

za 22/02/14 van 19u30 tot 24u De Grote Zaterdagavond Quiz van Mixed - Wel Jong Niet Hetero regio Aarschot, Jeugdcentrum De Klinker, Demervallei 14 Antwerpen za 04/01/14 vanaf 20u Nieuwjaarsreceptie van Het Roze Huis – çavaria Antwerpen, Draakplaats 1, 2018 Antwerpen

vrij 17/01/14 van 19u30 tot 22u Zij! wil een kindje! Infoavond voor wannabe (mee)mama’s. van Zij! Limburg, Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38 di 28/01/14 om 19u30 LACHfilmavond ‘Release’ van LACHvzw, Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38

za 08/03/14 van 19u30 tot 23u30 Labyrint quiz van Lesbiennevereniging Labyrint (Holebi), zaal Pacem, Hagelandstraat 4, Wilsele

Vero

85


zizo actief

evenementen januari/februari/maart

met çavariapas korting!

woe 01/01/14 - BRUSSEL La Démence (voor homomannen) @ Fuse, 22u

vrij 31/01/14 - BRUSSEL La Démence (voor homomannen) @ Fuse, 22u

zo 09/03/14 - ANTWERPEN Café De Love (gay women and friends) @ Red&Blue, 17u-01u

woe 01/01/14 - HASSELT Gateway13 - New Year Exclusive @ Ritmo Studio’s, 22u-05u

za 01/02/14 - GENT SPUNK van Verkeerd Geparkeerd @ Concertzaal Vooruit, 23u

za 15/03/14 - GENT Think! Holebifuif @ Balzaal Vooruit, 23u

zo 12/01/14 - ANTWERPEN Café De Love (gay women and friends) @ Red&Blue, 17u-01u

zo 09/02/14 - ANTWERPEN Café De Love (gay women and friends) @ Red&Blue, 17u-01u

vrij 17/01/14 - HASSELT Gateway13 - Disco Inferno @ Ritmo Studio’s, 22u-05u

vrij 14/02/14 – LEUVEN Inside Out – ‘Just Married’ van &of Holebi-jongeren Leuven @ zaal Albatros, 22u30

za 18/01/14 - GENT SPARKLE van çavaria vzw (benefietevent tvv de Holebifoon met awards, BV’s, optredens en party) @ Concertzaal Vooruit, 19u-05u zo 19/01/14 - GENT Love Boat Party (gay-inspired Tea Dance) @ Charlatan, 16u-00u vrij 24/01/14 - ANTWERPEN Café De Luxe (gay women and friends) @ Red&Blue, 23u

zo 16/02/14 - GENT Love Boat Party (gay-inspired Tea Dance) @ Charlatan, 16u-00u vrij 21/02/14 - HASSELT 5 jaar Gateway13 @ Ritmo Studio’s, 22u-05u vrij 28/02/14 - BRUSSEL La Démence (voor homomannen) @ Fuse, 22u

za 15/03/14 – LEUVEN Party van Lesbiennevereniging Labyrint @ MusiCafé, 20u-04u zo 16/03/14 - GENT Love Boat Party (gay-inspired Tea Dance) @ Charlatan, 16u-00u vrij 21/03/14 - HASSELT Gateway13 @ Ritmo Studio’s, 22u-05u za 22/03/14 - AARSCHOT Le Mix van Mixed (Wel Jong Niet Hetero regio Aarschot) @ JC De Klinker, 21u30-05u vrij 28/03/14 - BRUSSEL La Démence (voor homomannen) @ Fuse, 22u vrij 28/03/14 - ANTWERPEN Café De Luxe (gay women and friends) @ Red&Blue, 23u

vrij 28/02/14 - ANTWERPEN Café De Luxe (gay women and friends) @ Red&Blue, 23u

koop je çavariapas nu! Bestel en betaal je pas veilig online of stort 10 euro op rek.nr. BE84 0682 1326 7459 van çavaria vzw met als mededeling ‘voordeelpas’. Na betaling krijg je jouw pas thuis toegestuurd.

*Voor meer info, kijk snel op

86

www.cavariapas.be

Meer info

Places to be

&of: www.enof.be Café De Love – De Luxe: www.cafedelove.be Gateway13: www.gateway13.be La Démence: www.lademence.com Labyrint: www.labyrint-vzw.be Le Mix: www.mixedonline.be Love Boat: www.loveboatparty.be Phenomena: www.phenomena.be SPARKLE: www.sparkle-event.be SPUNK: www.spunkparty.be Think!: www.thinkparty.be

Albatros: Brusselsestraat 15, Leuven Charlatan: Vlasmarkt 6, Gent Fuse: Blaesstraat 208, Brussel JC De Klinker: Demervallei 14, Aarschot MusiCafé: Muntstraat 5, Leuven Red&Blue: Lange Schipperskapelstraat 11-13, Antwerpen Ritmo Studio’s: Ekkelgaarden 13, Hasselt Rumba&Co: Kiekenstraat 3, Leuven Vooruit: Sint-Pietersnieuwstraat 23, Gent


geweld raakt je dieper dan je denkt

HELP ONS ANDEREN TE HELPEN STEUN DE HOLEBIFOON www.holebifoon.be/steun Stort je gift op* BE90 0682 2129 6332 *Giften vanaf 40 euro op jaarbasis zijn fiscaal aftrekbaar.

De Holebifoon werkt

als

meldpunt Discriminatie

CGKR samengelijke rechten holebi's met

aan

het

ZIJ STEUNEN DE HOLEBIFOON:

meer

voor

praat erover.

De Holebifoon werkt

als

meldpunt Discriminatie

Centrum samengelijke rechten holebi's met

het

aan

meer

voor

De Holebifoon werkt als meldpunt Discriminatie samen met het CGKR aan meer gelijke rechten voor holebi's"

www.diversiteit.be

Unie Vrijzinnige Verenigingen vzw

Steeds welkom in een

Voor een luisterend oor, een vrijzinnig humanistische plechtigheid ...

www.deMens.nu


zizo actief

verenigingen en vaste activiteiten

Brussel

88

Rainbowhouse vzw Kolenmarkt 42 1000 Brussel www.rainbowhouse.be T: 02 503 59 90 woe, do, vr en za Café-avond laatste donderdag Rainbows United laatste zondag Hiv-café Accenture BeLux LGBT network Brussel Lokale tak van Accenture’s Global LGBT netwerk Basta! (wjnh) Brussel holebi-jongerengroep tot 26 jaar www.bastabrussel.be 2de woensdag Bastacafé Belgian Business Association Brussel Holebi’s met een managementsfunctie www.belgianbusinessassociation.be 2de dinsdag BBA Diner met gastspreker BGMC Knalpijp Strombeek-Bever motorclub voor mannen www.knalpijp.org M: 0498 61 70 50 3de zondag Motorrit

= Roze huizen Sacha Dilbeek Holebiwerking voor Brussel en Vlaams-Brabant www.sacha-holebi.be T: 02 520 77 30 2de zaterdag Kookavond laatste zondag Wandeling

Vlaams-Brabant Het Holebihuis vzw Vlaams-Brabants roze huis Diestsesteenweg 24 3010 Kessel-Lo www.holebihuis.be T: 016 60 12 63 &of (wjnh) Kessel-Lo Holebi-jongerengroep tot 30 jaar www.enof.be 1ste dinsdag &ofcafé Break Out Leuven Kessel-Lo Sportgroep voor mannen & sympathisanten - badminton en volleybal www.break-out.be M: 0494 45 21 99 dinsdag Volleybal en Badminton Cantarelli Kessel-Lo Mannenkoor www.cantarelli.be zondag Activiteit

Homo Toch Getrouwd Kessel-Lo Gehuwde holebi’s Leuven www.holebihuis.be/werkingen/hotog T: 0486/75 13 95 1ste donderdag Bijeenkomst Labyrint vzw Leuven Leuvense vereniging voor lesbische en biseksuele vrouwen www.labyrint-vzw.be T: 0487/36 21 13 dinsdag Badminton woensdag Volleybal 3de vrijdag Vrouwen aan de toog 3de vrijdag Onthaalbox elke vrijdag Basketbal 4de zaterdag Kaartavond Onderdelen van Labyrint: Jola Kessel-Lo Richt zich op twintigers en dertigers jola@labyrint-vzw.be Kaya60+ Kessel-Lo Richt zich op vrouwen vanaf 60 kaya60plus@labyrint-vzw.be 1ste woensdag Café-namiddag Leonardo Kessel-Lo LGBT English speaking group with weekly drinks in the ‘Holebihuis’ www.holebihuis.be/werkingen/ Leonardo T: 016/60.12.63

Brussels Gay Sports Brussel Holebi-sportvereniging met daarnaast een koor, een toneelgroep en gezelschapsspellengroep www.bgs.org

De Roze Ballon Kessel-Lo Vereniging voor holebi’s met een verstandelijke beperking www.holebihuis.be/werkingen/ derozeballon

Mixed (wjnh) Aarschot Holebi-jongerengroep tot 30 jaar www.mixedonline.be 1ste en 3de donderdag Mixed Café 3de donderdag Instapmoment

Driekant Kessel-Lo Homo’s uit Leuven en omstreken www.driekant.be T: 0475 92 85 67 zaterdag Driekant praatcafé

OHO (Driekant vzw) Kessel-Lo Groep voor oudere homo’s www.holebihuis.be/werkingen/oho 1ste woensdag Café-namiddag

Merhaba vzw Brussel allochtone holebi’s www.merhaba.be T: 0487 55 69 38 laatste donderdag MerhaBar

goedGEZINd Kessel-Lo Groep voor holebi-ouders en hun kinderen www.holebihuis.be/werkingen/ goedgezind

Natuurlijk Holebi! Brussel een vriendengroep voor holebi’s die houden van de natuur users.skynet.be/natuurlijkholebi

HALLElesbienne Halle-Buizingen Groep voor lesbiennes www.hallelesbienne.be M: 0496 14 40 11

Omnya Brussel Acties en activiteiten voor LGBTI uit MantiQitna (Noord-Afrika en het Midden-Oosten) www.omnya.org M: 0470 66 63 80

Holebifilmfestival VlaamsBrabant Kessel-Lo Vereniging die het jaarlijks filmfestival in Vlaams-Brabant organiseert www.holebifilmfestival.be

Rainbow Cops Belgium vzw Brussel Belgische vereniging van en voor holebi- en transgendermedewerkers van de geïntegreerde politie www.rainbow-cops-belgium.be

Homo en Geloof Vlaams-Brabant - Gerust Geweten Kessel-Lo Gelovige holebi’s Vlaams-Brabant gerustgeweten@hotmail.com T: 016 22 76 09 3de zaterdag Samenkomst

BHS 40+ Brussel Vereniging voor oudere holebi’s vanaf 40 jaar www.sen-holebi-bru.be

Re-Mix Aarschot Socio-culturele vereniging voor 30+’ers www.facebook.com/remix.aarschot 1ste dinsdag Praatcafé Sacha Dilbeek Holebiwerking voor Brussel en Vlaams-Brabant www.sacha-holebi.be T: 02 520 77 30 2de zaterdag Kookavond laatste zondag Wandeling Transgenderkring VlaamsBrabant Kessel-Lo Vereniging voor transgenderpersonen uit VlaamsBrabant www.transgenderkring-vlaamsbrabant.be Zensationeel Toneelgezelschap www.zensationeel.be

Antwerpen Het Roze Huis - çavaria Antwerpen vzw çavaria Antwerpen vzw - Antwerps roze huis Draakplaats 1 2018 Antwerpen www.hetrozehuis.be T: 03 288 00 84 donderdag Onthaal, informatie en opvang laatste vrijdag Spellenclub ‘t Kwadraat Antwerpen Vereniging voor holebi-ouders www.tkwadraat.be AA-holebigroep ‘De Eerste’ Antwerpen Holebi’s met verslavingsproblemen gauke.poppema@kreatos.be T: 03 232 43 91 dinsdag Bijeenkomst Active Company vzw Antwerpen Holebi-sportvereniging en koor www.activecompany.be M: 0477 51 03 05 maandag Badminton en Zwemmen dinsdag Conditiegym en Volleybal woensdag Koor, Voetbal, Zwemmen en Worstelen donderdag Yoga zaterdag Badminton zondag Tennis en Badminton 1ste zondag Hiking 3de zondag Nordic Walking Antar vzw Antwerpen Vereniging voor cultuur en vrije tijd antar.vzw@gmail.com M: 0484 66 67 01 Antwerp Pride vzw Antwerpen Jaarlijks evenement in Antwerpen voor holebi’s en transgenders www.antwerppride.be Atthis vzw Antwerpen Vereniging voor vrouwen die van vrouwen houden www.atthis.be T: 03 216 37 37 2de woensdag Open werkvergadering 1ste vrijdag Dansavond vrijdag en zaterdag Praatcafé Berdache België Antwerpen Vereniging voor ouders van jonge en oudere/volwassen genderkinderen www.berdache.be T: 0475 63 33 68 (Patrice) Boysproject Antwerpen Voor mannen en trans die geld verdienen met seks www.boysproject.be T: 03 293 95 90 woe en do Drop-Inn


zizo actief

De Flamingo’s (wjnh) Antwerpen Holebi-studentenclub tot 30 jaar www.clubflamingo.be M: 0474 24 77 58 De Klaproos Westerlo Praatgroep voor holebi’s provincie Antwerpen klaprooskempen@msn.com T: 016 69 60 46 3de vrijdag Praatgroep Dubbelzinnig Antwerpen Praatgroep voor bi’s www.dubbel-zinnig.be El Mismo Lier holebigroep 26+ www.elmismo.be laatste donderdag Babbelkroeg Enig Verschil vzw Antwerpen Holebi-jongerengroep tot 30 jaar www.enigverschil.be woensdag EV-café 1ste woensdag Activiteit Gay Business Antwerp (GBA) Antwerpen Belangengroep voor roze ondernemers gaybusinessantwerp@telenet.be M: 0477 40 24 20 GenderFlux Antwerpen Vereniging voor transgenders en intersex mensen genderflux.blogspot.be T: 03 288 00 84 2de zaterdag Genderbending bar Gewoon Doorgaan Antwerpen Vereniging rond genderthematiek www.gewoon-doorgaan.be 3de vrijdag Praatavond HijZijZo! Turnhout Turnhoutse holebiwerking www.hijzijzo.be M: 0494 85 04 77 1ste zaterdag Praatcafé Holebi40plus Antwerpen een initiatief voor holebi’s ouder dan 40 holebi40plus@gmail.com M: 0492 71 57 08 Homo en Lesbienne Werking Mechelen Mechelen Mechelse holebiwerking www.hlwm.be M: 0486 14 17 87 donderdag Volleybal vrijdag Babbelkroeg donderdag Voetbaltraining of -wedstrijd zondag Voetbaltraining of wedstrijd Mangho Antwerpen Vereniging voor (ex) getrouwde homo’s www.mangho.be

M: 0491 911 916 3de woensdag Praatavond Oekandana? Antwerpen Vereniging voor (ex-) partners van holebi’s en transgenders oekandana.praatgroep@gmail.com Pimpernel40plus Antwerpen Vereniging voor lesbische 40-plussers www.pimpernel40plus.be 1ste zondag Bijeenkomst Pink Saturday Antwerpen Come as you are with an open mind! www.pinksaturday.be M: 0489434202 Shouf Shouf Antwerpen multiculturele holebi-organisatie www.shouf-shouf.be T: 0483/41.60.84 laatste vrijdag Soirée Stavazah Antwerpen Recreatief voetbal voor holebi’s, transgenders en sympathisanten stavazah.wordpress.com T: 0476 76 01 33 Sweezo (wjnh) Antwerpen Mechelse holebi-jongerengroep tot 30 jaar www.sweezo.be Voilà Mol (wjnh) Mol Holebi- en transgendervereniging regio Mol (Kempen) www.voilamol.be M: 0476 66 49 99 VREAK holebitheater Antwerpen Theaterwerkgroep www.vreak.be Werkgroep Homofilie Kempen Turnhout Turnhoutse holebiwerking www.whk.be M: 0486 88 22 37 dagelijks Onthaal- en informatiemogelijkheid Why Me Antwerpen Vereniging voor holebi’s en transgenders uit zwart-Afrika www.why-me.be T: 03 288 00 84 World Outgames Antwerpen 2013 vzw Antwerpen Organisatoren van de World Outgames 2013 in Antwerpen www.woga2013.org T: 03 337 87 50 1ste vrijdag WOGA-bar

Limburg Regenbooghuis Limburg vzw Limburgs roze huis Meldertstraat 38 3500 Hasselt www.regenbooghuislimburg.be zondag Praatcafé Anders Gewoon Hasselt Voor transgenders, ouders, familie en vrienden van, en allen die ons na aan het hart liggen. www.anders-gewoon.be M: 0486 134 690 2de vrijdag Transgender Praatcafé De Madam vzw - vrouwen en lesbocentrum Hasselt Vrouwen- en lesbocentrum www.demadam.be M: 0497 12 75 74 dinsdag, woensdag en vrijdag Onthaal 4de donderdag Gratis juridisch advies op afspraak 1ste vrijdag Vrouwen- lesbofilmavond met aansluitend vrouwencafé 4de vrijdag Praatcafé 2de zondag Wandeling Ford Globe Genk Holebi-groep binnen Ford www.fordglobe.org M: 0477 42 23 19 1ste zondag Maandelijkse samenkomst Idem Dito (wjnh) Lommel Jongerenvereniging voor mensen uit Lommel en omstreken www.idemditolommel.be Inderdaad vzw (wjnh) Hasselt Voor en door holebi-jongeren in Limburg tot 30 jaar www.inderdaad.be 1ste maandag Activiteit + jongerencafé 3de maandag IDD jongerencafé Limburgs Actiecentrum voor Holebi’s (LACH vzw) Hasselt Limburgse holebiwerking www.lachvzw.be dinsdag LACHcafé laatste dinsdag LACHfilmavond Ouders Limburg Hasselt Vereniging voor ouders van holebi’s ouderslimburg.wordpress.com Proud Projector Culturele vereniging voor holebi’s en hetero’s met maandelijks filmvertoning in Euroscoop Genk www.facebook.com/proudprojector 1ste donderdag Filmvertoning SPELenT Spelletjesvereniging www.facebook.com/Spelent M: 0474 69 15 10 4de donderdag Spelavond

ST-OUT Sint-Truiden holebivereniging in Sint-Truiden (Sint-Truiden Out) sinttruiden-out.weebly.com M: 0478 968 448 True Colours Café Hasselt Ontmoetingsavonden voor holebi’s met een andere etniciteit https://www.facebook.com/ ahha1999 2de donderdag Ontmoetingsavond

Oost-Vlaanderen Casa Rosa vzw Oost-Vlaams roze huis Kammerstraat 22 9000 Gent www.casarosa.be AA De Eerste Gent Anonieme Alcoholisten Groep voor Holebi’s content.wuala.com/contents/eerste/ info/infofolder.pdf M: 0485 59 62 61 donderdag Bijeenkomst Acantha Gent Gentse Holebistudentenclub www.acantha.be M: 0477/434228 Dinsdagavond clubavond @ Porter House Auricula Wondelgem Holebisportgroep www.auricula.be M: 0472 72 10 04 maandag en zaterdag Badminton dinsdag en donderdag Running woensdag Zwemmen derUIT! (WJNH) Sint-Niklaas Holebi-jongerengroep tot 26 jaar www.deruit.be M: 0474/969 208 Famba Gent Lesbisch-feministische sambaband www.famba.be M: 0473 76 71 89 FemiXX Gent activiteiten- en ontmoetingsgroep richt zich tot lesbische, biseksuele en sympathiserende vrouwen www.femixx.be M: 0471 63 86 49 Gehuwd en toch Anders Waregem Gehuwde holebi’s Gent www.geta.be M: 0473 43 51 37 2de vrijdag Praatavond GenderExpress Gent Transgendervereniging in Gent www.facebook.com/GenderExpress 2de woensdag Bijeenkomst

89


zizo actief

Go Different Lokeren Holebiwerking uit Lokeren www.godifferentlokeren.be T: 0496 68 73 00 1e dinsdag Praatcafé

RoundAbout30 (wjnh) Gent Gentse holebigroep voor jongeren van 24 tot 30 jaar www.roundabout30.be 2de zaterdag RAb30-café

Goed Gestemd Gent Vrouwenkoor goedgestemd@hotmail.com M: 0479 77 83 36 2e en 4e donderdag Repetities

Roze Joker Sint-Amandsberg praat - en ontmoetingsgroep voor holebi’s met een beperking derozejoker.wix.com/de-roze-joker T: 09 228 96 98

Holebi9100 Sint-Niklaas holebigroep uit Sint-Niklaas www.holebi9100.be Elke vrijdagavond: Café Trouvé

Sheshebar Gent www.sheshebar.be 1e zaterdag SheSheBar

Koek en Hij Gent Homowerking Gent koekenhij@hotmail.com T: 09/ 233 53 87 Liever Spruitjes (wjnh) Aalst Holebi-jongerengroep tot 26 jaar www.lieverspruitjes.be 1ste donderdag Babbelcafé 3de woensdag Babbelcafé Ongehoordt De Pinte Toneelgroep voor holebi’s www.ongehoordt.be Ouders Waasland Sint-Niklaas Werkgroep voor ouders van holebi’s ouderswaasland@hotmail.com T: 03/777 02 15

Tiszo Holebi rechten vereniging www.tiszo.be T: 0486 50 23 13 Toeterniettoe (wjnh) Ronse holebi-jongerengroep tot 26 jaar www.toeterniettoe.be T: 055 600 793 Verkeerd Geparkeerd vzw (wjnh) Gent Holebi-jongerengroep tot 26 jaar www.verkeerdgeparkeerd.be maandag VG-Café Werkgroep Ouders Holebi’s Gent Sint-Niklaas Werkgroep voor ouders van holebi’s www.wohg.be M: 0496/81 01 45 1ste woensdag Bijeenkomst

HULPLIJNEN Holebifoon Anonieme hulpverlening telefonisch, mail en chat Kammerstraat 22, 9000 Gent 0800 99 533 vragen@holebifoon.be www.holebifoon.be MerhabaPhone Onthaal- en hulplijn voor allochtone holebi’s 0487-55 69 38 onthaal@merhaba.be www.merhaba.be Sensoa Positief Ondersteuning bij leven met hiv Kipdorpvest 48a, 2000 Antwerpen 078-15 11 00 www.sensoa.be Veilig Vrijenlijn Informatie over hiv, soa en anticonceptie Kipdorpvest 48a, 2000 Antwerpen 078-15 15 15 www.sensoa.be www.allesoverseks.be www.mannenseks.be

Zelfmoordlijn Anonieme telefonische hulpverlening Centrum ter preventie van Zelfdoding Ferdinand Lenoirstraat 29-31 1090 Jette 02-649 95 55 cpz@zelfmoordpreventie.be www.zelfmoordpreventie.be Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding Melden van discriminatie Koningsstraat 138, 1000 Brussel 0800-12 800 www.diversiteit.be Tele-Onthaal Praten is de eerste stap Voor een gesprek bel 106, 24 uur per dag het hele jaar door. Of chat via www.tele-onthaal.be op bepaalde tijdstippen. Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen Melden van discriminatie van transgenderpersonen Ernest Blerotstraat 1, 1070 Brussel 02-233 41 75 gelijkheid.manvrouw@igvm.belgie.be www.igvm.fgov.be

UURREGELING HOLEBIFOON Holebifoon past haar uurregeling aan en breidt de chatservice uit. Voortaan kan je bellen op maandag en woensdag (behalve op feestdagen) van 18.30u tot 21.30u. Chatten kan vanaf nu op maandag, woensdag en donderdag van 18.30u tot 21.30u.

West-Vlaanderen Polaris vzw Groentemarkt 17b 8400 Oostende T: 059 43 96 17 www.polaris-wvl.be Dubbelpunt (wjnh) Kortrijk Holebi-jongerengroep tot 30 jaar www.dubbelpunt.com M: 0492 92 48 48 Gender Contact West-Vl Brugge M: 0498/16 21 43 4e vrijdag Praatavond Jong&Holebi in Brugge Brugge Brugse holebibeweging www.j-h.be T: 050 969 897 LezBruges Brugge Meetingpoint voor lesbiennes en bivrouwen in het hartje van Brugge lezbruges.be T: 0497-42 29 63 1ste vrijdag Ladies Talk 3de vrijdag Ladies Night Liever Gelijk Harelbeke Kortrijkse holebi-werking www.lievergelijk.be M: 0477 94 24 12 Moïra - Lesbiennewerking  Roeselare Groep voor lesbische en bi-vrouwen uit Roeselare www.moira.be M: 0485 627 888 even maanden: activiteit op 2e zondag oneven maanden:Praatcafé op 4e vrijdag (SanSeveria, Roeselare) Omegagay Brugge Brugse homovereniging omegagay.be M: 0484/13 11 12 2e zaterdag Men’s Talk 4e zondag Open activiteit voor holebi’s Onder Andere(n) (wjnh) Ieper Holebi-jongerengroep tot 26 jaar www.onderanderen.be Polaris vzw Oostende www.polaris-wvl.be T: 059 43 96 17 Punt Andere Lijn (wjnh) Brugge De holebi-jongerenvereniging van Brugge www.punt-andere-lijn.be 1ste vrijdag Praatcafé Quies Groep voor en door jongvolwassen homo’s en bi’s uit Noord WestVlaanderen (en daarbuiten) sites.google.com/site/quieswvl

Rainbow@West Roeselare Samenwerkingsverband van WestVlaamse groepen www.holebiwest.be Stukje Anders (praatgroep) Groep voor lesbische vrouwen die in een heterohuwelijk zitten of zaten www.stukje-anders.be Think Different Assebroek Holebigroep West-Vlaanderen www.thinkdiff.be

Landelijk Eagle@IBM Be/Lux Brussel Holebi-groep binnen IBM home.earthlink.net/~eagleibm T: 02 655 52 53 Folia - L-day Gent Organiseert de jaarlijkse lesbiennedag www.l-day.be 1ste zaterdag SheSheBar Gayso Empowering the LGBT community https://www.gayso.net M: 0485/19 48 29 Holebi Overleg Vorming en Hulpverlening Borgerhout intervisiegroep van holebi hulpverleners hilde.eilers@telenet.be T: 03 272 45 61 Holebi-pastores Werchter Werkgroep voor priester-holebi’s www.holebipastores.be T: 015 20 79 36 Lingam Deurne Werkgroep rond levens- en relatievragen www.lingam-workshops.be T: 03 322 71 97 Mikpunt Antwerpen Actiegroep tegen extreem-rechts www.mikpunt175.be M: 0474 94 15 84 Planet Gender Actiegroep rond de genderthematiek www.planetgender.com T: 09 231 01 58 Sensoa vzw Antwerpen Vlaams expertisecentrum voor seksuele gezondheid www.sensoa.be T: 03 238 68 68 2de en 4de zondag Hiv-café Wel Jong Niet Hetero vzw Gent Nationale holebi-jeugdbeweging www.weljongniethetero.be T: 09 269 28 17


Melkmarkt 18 B-2000 Antwerpen T. 03 232 17 66

www.cafedelux.be

www.facebook.com/cafedelux

DeLux_algemeen_A5_wit.indd 1

Vaarwel aan onze lieve L-day

2-4-2012 12:05:31

Moedig streed jij door

Geboren te Gent, op 24 mei 1986 en na een lange, moedige strijd ten grave gedragen op 16 maart 2014 Ter wereld gebracht door Het Lesbies Doe Front Tijdelijk geadopteerd door LinC Heengegaan in de armen van haar laatste moeder Folía

Open voor iedereen, Omdat jij erin geloofde Jij bracht vele vrouwen bijeen, gaf vele artiestes een podium, en eindigde elke dag met een feest. jij leefde puur en met opgeheven hoofd een voorbeeld voor ons allen.

Dit melden u met droefheid: Het Lesbies Doe Front LinC Folía Haar vele moeders Famba L-Salon SheShebar Haar zusters FWH, Holebifederatie, çavaria ’t Aksent op Roze Belgian Lesbian and Gay Pride - Rainbowhouse Brussels WJNH - Sensoa – ‘t Verschil de stad Gent - Gelijke Kansen Vlaanderen Haar wisselende partners de lesbische, biseksuele, trans vrouwen & sympathisantes uit binnen- en buitenland Haar meer dan duizend jaarlijkse bezoeksters

U kunt afscheid nemen van de L-day op zondag 16 maart in buurtcentrum Sluizeken, Godshuishammeken 20 te Gent van 14u - 18u, waar een Koffietafel, met asverstrooiing, ter ere van deze grote dame gehouden wordt. Bloemen noch kransen. Maar breng je eigen taart/cake/enz mee. Wij zorgen voor de koffie! Kindjes en mannen ook welkom. Graag voor 1 maart 2014 bevestiging van deelname aan koffietafel op e-mail: koffietafel.lday@gmail.com.

Sterven we helemaal? Of blijft een deel van ons bestaan? Is de dood het einde? Of komt er ooit een tweede leven?


zizo, gezocht 7274 – man43j zoek iemand, student of zo als persoonlijk lesgever computer internet. in het Gentse. enkel voor pc leren. vergoeding is onderhandelbaar. echt pc les gever gezocht. 7275 – showdansers(M-V)om nieuwe showgroep op te starten(geen travestie) leeftijd van geen belang, ervaring niet vereist,alles wordt u aangeleerd.info, Monique.thieren1@telenet.be of Toutankamoen@hotmail.com 7276 – Voor mijn eindwerk zoek ik mensen die zichzelf bestempelen als transgender voor een getuigenis. Dit kan liefst via mail. Ben u eeuwig dankbaar. 7277 – vrouwel. lesb. 60+zkt contact voor mooie vriendschap. Prov.A'pen-Limb.VlBrab. 7278 – zoek jij holebi vrienden, 24-30j, regio Gent? contacteer ons: roundabout30. be / info@roundabout30.be 7279 - Lesbienne 56J uit de regio kempen, zoekt gelijkaardig voor vriendschap en misschien meer. 7280 - Hoogsensitive V 28j, West-Vlaanderen, zoekt een hartsvriendin, die ook te vinden is voor alternatieve dingen, spiritualiteit, enz... Om samen leuke dingen te doen en de wereld samen te ontdekken. 7281 - 31j cultuurminnend en creatief zoekt zielsgenoten die verder denken dan vleselijke diepgang. 7282 - Vr 41 zou graag vriendenkring uitbreiden,  samen gaan eten, naar een film zien, gaan fietsen, gewoon thuis blijven en lekker koken enz .. woonachtig in Antwerpen. 7283 - Hey jij daar, ik ben een prettig gestoorde 45+ster, die jou wil leren kennnen: een madame met pit, zin voor het onverwachte en lekker luie zondagen. Goesting? schrijf me! 7284 -  Lesb.65+ zkt lesb vr vriendin om samen nog iets op te bouwen - nt rookster/

drinker en met enig niv., hou van toffe babbel, terrasje, restaurant en gezelligheid 7285 - Man, 52, niet roker, zoek man (niet roker)  voor sensuele erotische massage (eventueel wederzijds) aan huis, bij mij thuis of bij u thuis, woon in regio Herentals. Mogelijk samen dingen doen 7286 - ik zoek een goede vriend waar ik in vertrouwen en eerlijk en open mijn verhaal kan doen over mijn geaardheid en ik ben gelovig en ik hoop op een gunstig antwoord in regio antwerpen gsm 0497 97 97 04 7287 -  Ik zoek een lieve single dame rond de 50j. Niet voor even maar voor het leven. Iemand die met beide voetjes op de grond staat. En kan genieten van de kleine mooie dingen van het leven. Regio 03/015 7288 - 40j boy van aan de kust zoekt een lieve eerlijke en spontane jongen voor een langdurige relatie leeftijd van 18j tot 35jaar liefst geen drinker samen wonen kan indien het klikt geen profiteurs aub 7289 - Jonge 70jarige met moderne en open geest zoekt een soulmate om samen te genieten van kunst(moderne) ,cultuur en natuur,maar ook van elkaar. Ben nog tamelijk sportief.Woon aan de kust, zone 050. 7290 - he ik ben Rik 37j en woon alleen in vl-brabant, en ben het alleen zijn beu, jij ook? en ben je tussen 18 en 37 en jij denkt het zelfde, wel laat iets van je horen en wie weet he, misschien passen we

7294 - Warme,oprechte vriend gezocht,liefst muziekmin.,mom gedetineerd, maar geloof in "de man" niet verloren, ben muz. aangelegd,en met artisanaal beroep.Georges, 57j.Van wie mag ik een woordje verwachten..? 7295 - Zoek mannen voor uitwisseling tantra massage. Woon omgeving Leuven. 7296 - Ik wil weer verliefd worden,ontdekken, liefheb, voelen en ontmoeten.Kernw:Eerlijkheid,openheid, spontaan en monogaam en heb je je rugzakje opgeruimd? Dan zou ik je gr. ontmoeten 0471 268 414 Regio Ant 7297 -  ik ben een 37 j.vrouwelijke vrouw uit het Antwerpse en zoek een partner voor het leven 0492690486 7298 -  ik ben op zoek naar vriendschap  en verwennen en een slaaf bel mij  0488 36 31 43 doen 7299 - hallo ben natacha 35j en heb een lieve dochter van 14 langs deze weg zou ik de juiste persoon willen tegen komen dat met ons door het leven wil gaan en samen het geluk delen 7300 - Dame, 63.sportief, zoek lieve vriendin om samen te genieten van het leven. Ben je eerlijk,gevoelig,trouw en is geven en nemen ook voor jou één woord,dan lukt het zeker tussen ons.Ben 1m53,ik ben van Lier 2500

7291 - Ben 65+ en op zoek naar een trouwe vriendin om samen van het leven te genieten zoals op reis gaan , cruises, wandelen enz.. Regio van geen belang

7301 – flasher zkt idem! Jij max 36j bi of bischierig, slank, top met XL? Ik gedetineerd, 42j gay bttn en op zoek naar viriele gast die 1x mnd z’n kunstjes wil komen tonen in het ongestoord bezoek! Schrijf; Ronny Janssens, S.I., wezenstraat 1, B-2300 Turnhout xxx

7292 -  Zou graag n fotosessie doen. Ben liefhebber van leder, latex, pvc & drg. Hoef geen vergoeding, maar heb geen eigen kleding.

7302 – Ben gay, niet onknap, geen BBS, 48j slank en verzorgd, bottom, zoek slanke top; als het klikt regelmatig kan; woon centrum Gent Groetjes, sms 0498 28 69 37

7293 - Ik ben een gehuwde lesbische vrouw en zoek een ruimdenkende en sportieve vrouw van rond de 50 jaar. Ik ben slank, cultuurminnend en woon in OostVlaanderen.

7303 – Tom, 46 j en gay zoekt jongere vriend vanaf 18j voor vriendschap en iets meer. Schrijf brief naar zizo (met foto zeker antwoord) of mail op tommekegeraert@ hotmail.be

Geef je Zizo-zoekertje online in vóór 07/03/2014 op www.zizo-online.be spelregels

Hoe antwoorden?

Beperk je tot de ruimte in het tekstveld (max. 200 karakters). Langere zoekertjes worden niet opgeno-

Sluit je antwoord in een blanco envelop. Vermeld het

men of ingekort door de redactie. Beperk je per editie tot één zoekertje.

referentienummer in de linker bovenhoek. Kleef een

Schrijf in je zoekertje eerlijk en kort wie je bent en wie je zoekt. Vermeld erbij van welke streek je bent.

postzegel in de rechterbovenhoek. Antwoorden zonder

Vermelding van persoonlijke gegevens (e-mail en telefoon) in een zoekertje gebeurt op eigen risico.

postzegel worden niet meer doorgestuurd. Stuur alles in

Vermeldingen van adresgegevens (tenzij PB) in een zoekertje worden niet gepubliceerd.

een andere, voldoende gefrankeerde omslag naar:

Zoekertjes met duidelijk commerciële inslag worden evenmin gepubliceerd, vraag daarvoor de

ZiZo gezocht, Kammerstraat 22, 9000 Gent.

advertentie-tarieven. ZiZo is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de correspondentie noch

Tip! Meerdere antwoorden steek je best samen in een

voor de correspondent.

grote envelop. Zo bespaar je op postzegels. Wees fair

De redactie behoudt zich ten allen tijde het recht (delen van) een zoekertje niet te publiceren.

en antwoord zo vlug mogelijk op elke brief die je krijgt.

93


man & man door tom bouden

94


man & man door tom bouden

95


Let’s

on the wild side

Pinx-festival holebifilmfestival

23-26 januari 2014 www.sphinx-cinema.be een initiatief van

SPHINX CINEMA | ST. MICHIELSHELLING 3 GENT | INFO@SPHINX-CINEMA.BE | 09 225 60 86


schrijfkat kamt uit

wifi-harem Annelies De Waele is taalcoach Nederlands aan anderstaligen en is daarnaast freelance journaliste en Schrijfkat. Soms wil ze eens berichten over de luizen in haar pels.

Graag wil ik ZiZo en de lezers een primeur gunnen. Ik heb een nieuwe relatie. De kersverse vrouw van mijn leven (na mezelf, welteverstaan) is intelligent, slank, licht en hip gekleed, kleurrijk, sexy. Een streling voor het oog. Ze communiceert duidelijk, onderhoudt me, neemt me werk uit handen. Bovenal houdt ze van knuffels, aanrakingen, handen, vingers, pootjes. Kortom: She has it all. My iPad. Vorig jaar stond ik in Brussel-Zuid op een trein te wachten. Vlakbij werd een luxueus reclamefilmpje afgespeeld, keer op keer. Publiciteit voor een ultralichte laptop. Ik zag een scherm, knoppen, kleuren, handen. De handen schoven, betastten, deden niks dan aanraken, en bij elke aanraking floepten foto’s, tekeningen en teksten op. Elke aanraking was liefdevol, attent, juist. “Konden jongeren, konden mensen elkaar maar zo goed aanraken als ze vandaag schermen beroeren”, bedacht ik toen. Zo divers, zo fijnbesnaard, zo doeltreffend. En zo eindeloos ... Maar mensen die worden aangeraakt, zijn natuurlijk niet voorgeprogrammeerd. Soms is dat jammer. Zo ontdekte ik dat ik op mijn vrouwe iPad apps kan verwijderen door even wat lan-

ger op het icoontje te drukken. Het icoon gaat aan het ‘dokter bibberen’, er verschijnt een kruisje en wanneer je op dit kruisje drukt, kan je de app zomaar wegmoffelen. Geef toe, ’t zou makkelijk zijn als we dit bij onze naasten konden doen. Neem een collega die je liever kwijt dan rijk bent: even een ietwat langere handoplegging, gebibber, kruisje, foetsie. Opgeruimd staat netjes. Zo’n mevrouw iPad – logisch dat ik haar liever als een ‘zij’ aan mijn zijde heb – kan je ook makkelijk de mond snoeren. Als alles op hol slaat, knijp je haar even lichtjes met je vingers in het gezicht (of de billetjes) en ... alles wordt weer rustig. “Dan doe ik dit, en alles staat stil”, zong Ti-Ta Tovenaars dochtertje destijds in het bekende kinderprogramma op de Hollandse televisie. Hetzelfde kan ik met mijn nieuwe geliefde: even een knopje beroeren en alles bevriest even en valt dan weer in de plooi. Wat een heerlijk kabbelende relatie! Alles gaat vanzelf! De ware is in mijn leven gekomen. Eerlijkheidshalve moet ik eraan toevoegen dat zij niet de enige is met wie ik mijn leven deel. De eerste is ettelijke jaren geleden al tot mij gekomen en ook met haar was het liefde op het eerste gezicht. Haar geur van hout, haar buik van balgpapier, haar knoppen, haar ademen, haar hijgen en zingen,

het paste perfect bij mijn profiel. Wanneer ik haar beroer, komt er muziek uit het behang, melancholische - of dansmuziek, al naargelang onze stemming. Haar naam is Elfique, ze is een klein diatonisch accordeon, vervaardigd in mijn geliefde Frankrijk. Wanneer ik haar ‘met vingers van licht bespeel’, zendt ze liefde uit. Pure. En terwijl ik dit schrijf, miauwen nog drie andere vrouwen. Dat ik hen niet mag vergeten te vermelden. Het zijn mijn drie poezemienen. Ook deze bestuur ik zonder afstandsbediening. En zij mij. Al die vrouwen! Een ware harem! Ik hoor het u roepen, ik hoor het u denken. En gelijk hebt u. Ik ben een verwende kat. Want dan vergeet ik nog alle vrouwen te vermelden die dagelijks zomaar in mijn hoofd rondzwemmen. Soms weten ze dat zelf niet, maar dat is niet erg. Stiekem maak ik hun leven mooier, raak ik hen draadloos aan, heb ze lief in golven. Tenslotte zijn het toch WiFi-tijden.

Annelies De Waele www.schrijfkat.be reacties op Annelies@schrijfkat.be

97


Wij zijn er voor jou! In een huisvandeMens ben je steeds welkom: als je je hart wil luchten, een vrijzinnig humanistische plechtigheid wilt of als je op zoek bent naar info of activiteiten. Verdraagzaamheid, vrijheid, gelijkwaardigheid en verbondenheid staan bij ons centraal. De huizenvandeMens vind je overal in Vlaanderen en Brussel. Onze dienstverlening is kosteloos. Je kan bij ons terecht voor: Informatie Bij ons vind je informatie over ethische en maatschappelijke thema’s zoals vrijzinnig humanisme, euthanasie, abortus, mensenrechten… Vrijzinnig humanistische plechtigheden Wil je even stilstaan bij een belangrijke gebeurtenis in je leven? Wij ondersteunen je als je een plechtigheid wenst voor een geboorte, huwelijk, jubileum, afscheid of als je gaat samenwonen… Vrijzinnig humanistische begeleiding Zit je met iets, wil je je hart luchten en zoek je professionele hulp? Bij ons kan je terecht voor een luisterend oor en een goed gesprek. Waardig levenseinde Wij bieden informatie omtrent euthanasie, patiëntenrechten, palliatieve zorg… en helpen je met het opstellen van een wilsverklaring. Activiteiten Een huisvandeMens werkt als vrijzinnig humanistische draaischijf. Je kan bij ons terecht voor info over initiatieven en activiteiten van de lokale vrijzinnig humanistische verenigingen. Vrijwilligerswerk Zin om het vrijzinnig humanistisch netwerk te versterken? Vrijwilligers zijn bij ons meer dan welkom. Wij zorgen voor begeleiding en geven je alle kansen. Zo kan je onder andere plechtigheden verzorgen of meewerken aan activiteiten.

Unie Vrijzinnige Verenigingen vzw

Praktisch Je kan gewoon even binnenspringen in een huisvandeMens of je telefoneert voor een afspraak.

deMens.nu Magazine Voel je je betrokken bij mens en maatschappij? Om de drie maanden werpt het deMens.nu Magazine een vrijzinnig humanistische blik op de samenleving. Ethische en maatschappelijke thema’s komen daarbij aan bod, en de mens staat centraal. Een magazine voor en over jou, dus.

Voor meer informatie:

Je kan een gratis proefnummer aanvragen of je gratis abonneren.

www.deMens.nu

Hoe? Stuur een mailtje naar: info@deMens.nu OF schrijf naar: deMens.nu-UVV vzw Brand Whitlocklaan 87 – 1200 Sint-Lambrechts-Woluwe OF telefoneer naar: 02 735 81 92 Met vermelding van je naam en adres.

De huizenvandeMens zijn een initiatief van deMens.nu


verboden liefde bestaat niet 20 jaar zizo! 20 jaar vrijheid om te zijn wie je bent!


Proficiat ZiZo! 20 jaar werken aan verandering, daarvoor steken wij onze handen op. Elke dag werken we als partij aan verandering. Ook in holebi-dossiers. In het verleden maakten we het homohuwelijk mee mogelijk en steunden we de adoptie door homoseksuele koppels. Vandaag ijveren we voor het effectief aanpakken van homofoob en transfoob geweld, pleiten we voor meer begrip en aanvaarding van transgenders en steunen we internationale acties die holebi’s en transgenders helpen in hun emancipatiestrijd. Want diversiteit is de basis van een leefbare samenleving. Samen gaan we voor Verandering voor Vooruitgang.

Ontdek hoe wij de verandering steunen op www.n-va.be/andersdurvendenkenendoen


ZiZo 125