Page 1

België - Belgique P.B. 9000 Gent 1 BC 0400

Afgiftekantoor Gent 1

Casa Prosa is de 3-maandelijkse nieuwsbrief van Casa Rosa v.z.w. editie:okt/nov/dec 2006 erkenningsnr.: P309737 abonnementsprijs: 5 euro Casa Rosa wordt gesteund door de provincie OostVlaanderen en door de stad Gent v.u.: Toon Schoutteet, Kammerstraat 22, 9000 Gent

Bekijk voor meer nieuws ook

Edito| Handen en voeten

www.casarosa.be

Inhoud Rosa met Rosetten

1

Casa rosa onthaalt

2

Oproep

2

Van een verslaving...

3

Kankerpreventie

5

Russisch ‘marceleke’

6

In memoriam

6

Uit het nieuws

7

Driemaal vuil

7

Allerlei

8

Gentse Casa Rosa Feesten

8

Casa Rosa in Cocteau

8

Sinds enkele weken heb ik mijn ‘brievenbus’ omgedoopt tot ‘beloftenbus’. Politici beloven mij handen en voeten die de leefbaarheid van stad en provincie moeten vergroten. Eenvoudig wordt het alleszins niet, want over het bewegen van die handen en voeten bestaan uiteenlopende meningen.

Maar Casa Rosa wil geen eiland vormen. Casa Rosa wil met heel diverse handen en voeten bruggen bouwen te midden van een maatschappij waar extremisme en uitsluiting zich doorzetten. En Casa Rosa staat er niet alleen voor. Er wordt effectief gebouwd vanuit heel diverse hoeken: zo liet de Gentse politie tijdens een interventie in de Gentse Feesten-periode duidelijk zien dat respect voor holebi’s en transgenderpersonen niet ter discussie staat. In het stemhokje gebruik je het klassieke rode potlood. In Casa Rosa heeft dit potlood nooit zo’n unieke plaats gehad, of toch: te midden van vele andere kleuren die het plaatje compleet kunnen maken. Ik reken op jouw handen en voeten om de vele kleuren tot ver buiten Casa Rosa uit te dragen.

Casa Rosa draagt diversiteit hoog in het vaandel, letterlijk en figuurlijk: van bij haar oprichting wil het een huis zijn waar handen en voeten verschillende richtingen mogen uitgaan. Casa Rosa wil in het hart van stad en provincie een kruispunt vormen waar holebi’s, transgenderpersonen en hetero’s elkaar kunnen ontmoeten in een sfeer van respect voor ieders ‘eigen-aard-ig-heid’.

Danny Puype Voorzitter

1


Uit het nieuws| CLINTON GAY. Terwijl iedereen de voormalige Amerikaanse president Bill “kijk-eensnaar-mijn-sigaar” Clinton beschouwt als de grootste rokkenjager die ooit de gangen van het Witte Huis onveilig heeft gemaakt, stelde columniste Ann Coulter onlangs dat hij wel eens homo zou kunnen zijn. Coulter staat bekend om haar oerconservatieve standpunten, en beschouwt homo’s als minderwaardig en onnatuurlijk. Ze deed haar uitspraak tijdens een TV-interview op een populaire Amerikaanse zender. Bewijzen voor Clintons vermeende homoseksualiteit had Coulter niet, maar dat was volgens haar ook niet nodig. Volgens haar “weet iedereen toch dat het gedrag van promiscue heteromannen een onderliggende homoseksualiteit verbergt”. Een dag later bestempelde ze ook Clintons vice-president Al Gore als homo, maar dat was volgens haar slechts een grapje. MediaMatters.org SPAANSE MILITAIREN TROUWEN. In 2005 legaliseerde Spanje het huwelijk voor partners van hetzelfde geslacht. Op 15 september trouwden voor het eerst sinds de invoering van de wet twee homoseksuele militairen met elkaar. Het Spaanse Ministerie van Defensie beschouwde het huwelijk als een privé-aangelegenheid en heeft er verder geen commentaar op gegeven. De burgemeester van Sevilla, waar het huwelijk plaatsvond, sprak van een symbolische gebeurtenis. In Spanje wordt het homohuwelijk, meer dan in België, bekritiseerd door conservatieve katholieken. In Amerika liet het Pentagon intussen weten dat het homoseksualiteit niet langer als een geestesziekte beschouwt. 365gay.com MADONNA (NIET) AFGESCHOTEN. Tijdens haar laatste concert in Moskou zou Madonna interesse hebben betoond in een ruimtereisje. Een voorstel van een Russisch parlementslid om bij een komende Russische ruimtevlucht meteen een plaatsje voor de wereldster te reserveren werd door het parlement echter afgeschoten. Het Russische ruimteagentschap liet al weten dat er ten vroegste in 2009 een plaats vrijkomt. Voorlopig blijft Madonna dus met haar welgevormde voetjes stevig op de grond. Bbc.news RARE JONGENS. Uit een enquête bij New Yorkse mannen blijkt dat nogal wat heren die seks hebben met een andere man zichzelf niet als homo, en zelfs niet als biseksueel beschouwen. Meer dan 4000 New Yorkers werden over hun seksuele oriëntatie en hun seksleven ondervraagd. Een goede 4 % noemde zich homo. Opvallend genoeg had 10 % van de mannen die zich als hetero presenteerden in het voorgaande jaar uitsluitend seksuele contacten met mannen gehad. De etnisch-culturele achtergrond was hierbij determinerend. Vooral mannen afkomstig uit culturen die homoseksualiteit traditioneel afwijzen beschouwen zichzelf als hetero, ook al hebben ze geen seks met vrouwen. Ook artsen dienen hiermee rekening te houden. Patiënten die zichzelf als hetero presenteren kunnen toch homoseksuele contacten hebben, wat relevant kan zijn voor de behandeling van hiv en bepaalde soa’s. Gaylive.be SPORT VOOR JANETTEN. ‘Ik erger me als ik naar Roland Garros kijk, of Wimbledon, en die tennissters zich aanstellen. Om de twee spelletjes moeten ze gaan zitten. (imiteert met heel vrouwelijke handjes). Even de handdoek nemen om het zweet af te vegen. Dan het racket proper maken. Drinken, natuurlijk, een slokje. En als ze ergens pijn voelen, dan roepen ze de kinesist voor een massage. Als ze krampen hebben, wordt het spel zelfs stilgelegd. Zie je het peloton na twintig kilometer al aan de kant staan voor een massage? De rit zou nooit het einde halen. (nadrukkelijk) Tennis is een sport voor janetten’. Baron Eddy Merckx in de Morgen

2


Interview|Hoe je ook bent geaard,... Ze zijn moedig en spreken met een oprechtheid en overtuiging die ik allang niet meer gehoord heb. Ze weten waarover het gaat want ze staan nog midden de mensen. Ze horen wat ze zeggen over holebi’s en dat is niet eens fraai. Daarom zijn het ouders die met hun kind en voor hun kind gevochten hebben en vechten. Uit de stroom woorden, distilleer ik volgende… door Toon Schoutteet.

‘We zijn met de groep gestart in 1993. Rik Wijns is voor ons een bezieler en organisatorisch een onmisbare kracht geweest. De eerste keer hebben we zowat alle pers gehaald. En van toen af is een doorlopende stroom ouders langs gekomen. Er is een gezond verloop want na een tijd hebben ze de werkgroep niet meer nodig. We halen ons motivatie uit het feit dat we zien hoe mensen opfleuren, veranderen, durven zeggen dat ze een holebi-kind hebben. We weten hoe moeilijk ouders het kunnen hebben, vooral in menselijk opzicht. ‘Ik had soms de neiging om mijn dochter van de trap te stampen’, vertelde ooit iemand. ‘Ik moest er iets aan doen’. En bij pastoors of dokters moeten ze doorgaans niet langsgaan. Zij worden er ook mee geconfronteerd in hun familie en weten nauwelijks hoe het aan te pakken. ‘Ik kan dat toch in mijn tennisclub niet zeggen’ vertelde ons een chique dame. Verander niet je kind, verander de maatschappij ‘In de 13 jaar dat we actief zijn in de groep ‘ouders van..’ hebben we heel wat instanties en politici afgelopen. Ik herinner me nog het gesprek met Herman Van Rompuy in 1997: wij met tien ouders en hoe hij zich onwennig voelde tegenover ons. Hoe zijn secretaris zich niet wist te redden op onze argumenten om de anti -discriminatiewet in te voeren. Hoe hij ons vertelde dat zelfs zijn

personeel aan het raam stond te gniffelen toen we in aantocht waren. Maar we zijn bij zowat alle politici geweest: bij Marc Van Peel, voorzitter van de toenmalige CVP (nu CD&V) en het laatst bij Louis Michel. MR was de enige regeringspartij die het homohuwelijk tegenhield. Persoonlijk hadden ze er allemaal geen probleem mee, maar door o.a. het negatief imago van de Roze Zaterdag hun achterban zoveel temeer. Maar we hebben onze slag thuisgehaald. Tijdens de holebi-parade in Brussel dragen we telkens de spandoek mee, nu al in vier talen: Homoaanvaarding begint in het gezin. ‘Spijtig maar bij mij niet’, komen er ons meerdere holebi-jongeren zeggen. We boeken er wel veel succes mee, evenveel als de mannen met de grote pruiken of de blote billen. Omstaanders en deelnemers komen ons omhelzen en bedanken voor de durf. We grijpen elke kans aan om te reageren op vooroordelen. We schrijven brieven, vragen een onderhoud, we gaan naar scholen en verenigingen. We zijn echt een ‘werk’- groep in de ware zin van het woord: we willen de maatschappij ten goede beïnvloeden en veranderen. En we worden stouter en ondernemender. We verleggen telkens grenzen en we groeien erin. Maar we vragen ook dringend om opvolgers. Dertien jaar belangeloos actief zijn is heel wat’. Je blijft mijn kind

Vader: ‘Natuurlijk was er discussie in het gezin toen mijn zoon het vertelde. En deze was niet altijd fraai. Ik heb hem genegeerd, verweten, gekleineerd. Ik ben echt een slechte vader geweest toen hij me in zijn puberteit het meeste nodig had. Toen hij bij vrienden langs ging kon ik niet laten om telkens negatieve opmerkingen te maken. Hij heeft alles alleen moeten verwerken. Ik dacht dat hij door mijn negatieve instelling zou veranderen. Het was mijn groot proces van aanvaarding en een manier om mijn verdriet en woede te uiten. Nu is dit bijgelegd en komt mijn zoon met zijn vriend thuis’. Moeder: ‘Bij mij was het eerder droefenis, omdat ik wist hoe de maatschappij dacht: Zeggen ze dat over mijn kind? Ik zag niet direct hoe ik mijn dochter daartegen kon beschermen. Maar ik heb me geïnformeerd en veel met mijn dochter gesproken en haar bevestigd: je blijft mijn Kind zoals ik je vroeger zag. En nu ben ik een vurige verdedigster en een hulp voor andere ouders’. Niet aflatende strijd ‘Wij staan nog middenin de problematiek. Hier in Casa Rosa is er natuurlijk geen probleem maar de onwetendheid is nog groot. De mensen denken nog dat holebizijn een keuze is of dat het zal overgaan. De maatschappelijke veranderingen in positieve zin en het feit dat er nu regelmatig over gesproken wordt in de media speelt

3


nauwelijks een rol. Ze hebben het er nog altijd moeilijk mee. Ouders zijn woest of gewoon verdrietig. Sommigen denken dat homo’s allemaal kontneukers zijn of leernichten of verwijfde venten. Het is niet omdat de recente wetten als het recht op huwelijk en op adoptie gestemd zijn, dat de strijd gestreden is. De verandering in de hoofden van de mensen gaat veel moeizamer. Toch kent iedereen intussen holebi’s in zijn familie of vriendenkring en zou men beter moeten weten. Maar anderen vernederen is een bekende techniek om zich zelf beter te voelen. Jammer. Een recent Nederlands onderzoek stelt vast dat bijna niemand iets heeft tegen gewone holebi’s als ze maar niet te veel in de kijker lopen’. ‘Vroeger werden we op de holebi-zomerkampen uitgenodigd. We kunnen de jongeren, die het thuis moeilijk hebben een hart onder de riem steken. Hen laten zien hoe de situatie positief kan evolueren. Maar vooral nieuwe ouders (zoals wij vroeger) hebben nood aan een babbel met ouders die al wat verder staan. Dit jaar werd geen ontmoetingsmoment ingelast omdat ieder-

een zijn weg blijkt te vinden. Anderzijds moeten ze toch ook merken dat er nog veel spanningen zijn op het thuisfront, om van de maatschappelijke problemen nog te zwijgen. Deze zomer is er nog een zelfmoord geweest en vorige week stond er in de krant dat de geliefde hond van twee homo’s opgehangen is, puur uit pesterij. Discriminatie is ook nog dagelijkse kost. Misschien dat het in beschermde kringen niet zo doordringt maar wij ondervinden dat alles nog niet in de ‘sacoche’ is. We geven hen rust ‘ De groep ouders komt maandelijks samen in‘t Vosken op Sint-Baafsplein, het is meer neutraal dan Casa Rosa. We laten de mensen hun verhaal doen en als het er wat emotioneel aan toegaat vinden we steun bij mekaar. We relativeren, geven warmte en brengen rust in hun onzeker gemoed. Meestal is er ook een thema. De onderwerpen liggen voor het komende jaar al vast. Zo komt in november Kris Smet samen met Paula Semer, die in de jaren zeventig op de TV voor het eerst de problematiek ter sprake bracht en waarop Will Ferdy zijn

...thuis word je aanvaard!

4

coming out deed. Voor de jongeren zijn dat bijna archaïsche tijden, maar dat had in die jaren grote impact. De holebi-groepen begonnen pas en holebi’s leefden nog in ‘den duik’. Geen punt, veel vraagtekens? ‘Dat was de titel van ons eerste boekje waarin we de concrete verhalen van enkele holebi-ouders hebben weergegeven. En het was een groot succes. Vijf jaar later hebben we aan alle mensen hun vervolgverhaal gevraagd. Dat werd ’t Keerpunt. En het resultaat is verbluffend. Het blijven ontroerende verhalen waar elke ouder wat aan heeft. De boekjes zijn nog steeds te verkrijgen in de infowinkel van Casa Rosa (5 euro) en bij de werkgroep via e-mail. Meer info: infofoon: 09/344.77.58 web: www.WOHG.be e-mail: wohg@email.com post: H. Consciencestraat 45 B-9820 Merelbeke


Infowinkel| Boek De nachtwacht - Sarah Waters Net als haar vorige boeken duikt ook de nachtwacht terug in de geschiedenis. Sarah Waters vertelt het verhaal van vier mensen in Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar zoals heel wat mensen vindt Sarah Waters dat het verleden van een mens belangrijker is dan de toekomst… of lijkt dat alleen maar zo? Het verhaal begint in 1947, neemt een tussenstop in 1944 en dan kom je terecht in 1941, net aan het begin van de oorlog. Maar als je dacht dat je aan het begin van het boek alles al zou weten over de personages, dan ben je aan het verkeerde adres. Waarom zwerft Kay, die vroeger een ambulance bestuurde, doelloos rond op straat in mannenkleren op zoek naar iets? Helen is slim, is door iedereen geliefd, maar draagt een pijnlijk geheim met zich mee. Ze werkt samen in een relatiebureau met Viv, de derde belangrijke persoon in het boek. Viv is dan weer het naïeve meisje die trouw blijft aan haar minnaar, een getrouwde soldaat, maar waarom? En dan heb je nog Duncan. Is hij wel zo onschuldig als hij lijkt? En wat is er gebeurd met zijn jeugdvriend Alec? Alle vier zijn ze op één of andere manier met elkaar verbonden, hun levens, harten, maar bovenal, hun geheimen… “Veel mensen die de oorlog hebben meegemaakt, praten daar niet graag over. Sommigen van hen hebben daar een goede reden voor…” te koop in de Infowinkel voor 19,90 euro.

Infowinkel| Holebikalender In het constante streven van Casa Rosa om de zichtbaarheid van holebi’s op een positieve manier in de maatschappij te vergroten, lanceert Casa Rosa de unieke holebikalender 2007. Uniek omdat dit de éérste kalender is die aan iedere holebi heeft gedacht: aan de recto zijde treffen we artistiek sensuele vrouwenportretten voor de lesbische zielen onder ons, de verso zijde brengt voor de homovrienden een hulde aan mannenportretten geïnspireerd op de griekse esthetiek en... de bi’s onder ons kiezen eenvoudig wie het meest hun voorkeur wegdraagt die maand! Uniek omdat deze kalender een platform biedt aan gepassioneerde amateurfotografen met talent. Een kans krijgen om met eigen werk naar buiten te treden is niet altijd even gemakkelijk. Enerzijds is het niet makkelijk om het werk tentoon gesteld te krijgen, anderzijds zorgen onzekerheid en bescheidenheid er vaak voor dat pareltjes gewoon in de kast blijven liggen. Met deze kalender willen we die pareltjes het eeuwige stof besparen. Uniek want deze kalender is volledig door en voor holebi’s. Iedereen die voor de lens is komen poseren heeft geen enkele professionele ervaring. Elke foto werd met het enthousiasme van fotografen en modellen zorgvuldig geregisseerd! Overtuig uzelf! De Casa Rosa holebikalender 2007 is vanaf 1 november 2006 voor amper te koop in de infowinkel en het foyer van Casa Rosa. De opbrengst van deze kalender gaat integraal naar de werking van Casa Rosa. te koop in de Infowinkel en het Foyer voor 10,00 euro.

2007

Infowinkel| Op Locatie Zaterdag 4 november 2006 staat de Infowinkel met een stand op de lesbiennedag. U kan er van 13u30 tot 18u00 snuisteren in een uitgebreide bibliotheek aan tweedehandsboeken. Tevens zal er de nieuwe holebikalender 2007 te koop worden aangeboden. Dé nu reeds legendarische eerste échte holebikalender die Casa Rosa exclusief aanbiedt. We kijken ernaar uit om u te mogen begroeten! Openingsuren: Maandag 18-22u, Woensdag 15-21u en Zaterdag 16-19u

5


Column| Van God los Op mijn twaalfde werd ik fan van Madonna. Ik zag haar voor het eerst als een imitatie op een playbackshow bij ons in de buurt. Het was de tijd dat elk zichzelf respecterend boerendorp een playbackshow organiseerde in de parochiezaal. Tussen de deelnemers zaten er op z’n minst 5 meisjes die op schaamteloze wijze Madonna imiteerden. Het was mijn eerste kennismaking met muziek en mijn hele jeugd ben ik de echte Madonna gaan volgen. Ik kocht eerst alle cassettes, daarna de LP’s en wanneer ik mijn eerste CD-speler had, gaf ik mijn zuur verdiende centjes uit aan haar nieuwe CD’s. Ook elke Joepie (weekblad voor pubers) met een artikel of een poster van Madonna moest er aan geloven. Na een tijd hing mijn slaapkamer van de vloer tot aan het plafond vol met Madonna tot ergernis van mijn vader. Maar de ‘Queen of pop’ is nooit weggeweest net als mijn bewondering voor haar. Gelukkig ben ik van de puberale gedragingen af, al fronsen sommigen zich nog altijd wel eens de wenkbrauwen wanneer ik haar nieuwe album kritiekloos de hemel in prijs. Wanneer er ook maar iemand haar kwaliteiten in twijfel durft te trekken, zal ik het niet nalaten haar tot het uiterste toe te verdedigen. De blinde adoratie voor de popster heeft wat weg van het geloof in een God, bij deze een vrouwelijk exemplaar die de waarheid in pacht heeft en iedereen gelukkig maakt. De vergelijking gaat niet helemaal op, want in tegenstelling tot dat ‘andere’ geloof is zij nooit de oorzaak voor oorlog en geweld in de wereld. Voor het eerst kreeg ik de kans om Madonna te zien in de ArenA in Amsterdam. Ik keek er bijzonder naar uit om haar in levende lijve aan het werk te zien. Het gebeuren deed me nadenken over mijn bewondering voor haar en deed me terug blikken naar die lange tijd dat ik haar carrière heb gevolgd. Het concert leek dan ook een hoogtepunt in die periode te worden. Plots weet je dat je de ‘Godin’ zelf aan het werk zal zien. Het leek wel de verschijning van Maria in Lourdes te worden. We hadden een kaartje in de tribune en bij het betreden van de zaal stelde ik vast dat we wel héél erg ver van het podium zaten. Wanneer straks Madonna zou verschijnen zou ik haar als een klein wit stipje zien in een immens decor van licht en spektakel. Gelukkig had ik een verrekijker mee waardoor ik haar toch iets groter kon bewonderen wanneer ze vanuit een kristallen bol haar intrede deed in de ArenA. Madonna was plots een mens van vlees en bloed. Een zangeres die de liedjes zong en met haar dansers over het podium liep. Het was een vreemde ervaring wanneer ze het publiek aanspraak en de fans met vlaggen vroeg waar ze vandaan kwamen. Een Spaanse fan met vlag werd gevraagd welke nationaliteit hij had en eventjes later vroeg ze het nogmaals aan een andere Spaanse fan. Kent Madonna de vlag van Spanje dan niet? Weet ze dan toch niet echt alles? Het drong tot me door dat Madonna een zangeres is die liedjes zingt waar ik veel van hou, maar die nacht was ze geen God meer. Die nacht was ik van God los. Kristof Verstraete.

Film| Mijn zus Zahra... ...is lesbisch én Zahra heeft een Marokkaanse vader en woont in Limburg (Bree). Het huis staat op stelten. Maar er is ook veel moed. De oudste dochter neemt het initiatief en maakt een film over haar Lesbische zus. En ineens willen ook de vader en de moeder aan het woord. Het wordt een gesprek in een gespannen sfeer maar het is doodeerlijk. De mensen spreken uit het hart. Het gaat natuurlijk over ouders, kinderen en holebiseks. En dat is altijd een delicaat onderwerp. ‘Bij ons is het misschien wat extremer, zegt de zus, omdat wij veel minder communiceren met onze ouders. Niet dat we niet praten: we zijn opgevoed in een sfeer van gezelligheid en warmte. Er wordt ontzettend veel gebabbeld bij ons thuis maar niet over gewichtige zaken zoals seksualiteit. Ik zie dat veeleer als een kenmerk van de mediterrane cultuur dan van de moslimcultuur’. De film blijft boeien en je vergeet dat het natuurlijk wel om een cultuurverschil gaat. Alhoewel, als je het gesprek leest met de ouders van… in dit nummer (p. 3), weet je dat hier ook niet iedere holebi aanvaard wordt. Er was tijdens de première in Brussel een grote groep ouders, kinderen en veel moslims. Alvast een begin. De film komt ook in Gent (zie onze website voor de datum). Zien.

6


Actief| Twintig jaar Lesbiennedag

Dit jaar viert lesbiennedag officieel haar twintigste verjaardag en... dat zal je geweten hebben! In het hele land vinden er in de week van 27 oktober tot 3 november activiteiten plaats voor lesbiennes. Een heuse lesbienneweek met als kers op de taart de traditionele en zo gerenommeerde L-dag op 4 november in de Vooruit in Gent. Blikken we even terug in de geschiedenis van de L-dag, dan moeten we terug naar 1983. In 1983 organiseerden Atthis, Chatterbox en de FWH de eerste L-dag in Antwerpen. De organisatie in de jaren erna verliep niet altijd even vlot en door enkele ongelukkige toevalligheden komen we dit jaar nummer 20. Vanaf de start had de L-dag als duidelijk doel het isolement of de onwetendheid over lesbiennes te doorbreken door het organiseren van meer avtiviteiten. Met de eerste L-dag werd een eerste belangrijke stap gezet: een ontmoetingsdag aanbieden voor lesbiennes. De twee volgende jaren ging de L-dag opnieuw in Antwerpen door. In 1986 werd de organisatie van de L-dag door het “Lesbisch Doefront” overgenomen en kregen we voor het eerst de L-dag zoals we die vandaag nog kennen. Met een optreden van onder meer Els de Schepper, een Absolutely Fabulous-fuif en rockartieste Marjan Debaene overtreft deze editie alvast vooraf alle verwachtingen. Voor het volledige programma kan je terecht op www.lesbiennedag.be Ook mannen kunnen doorheen de dag hun blikken verruimen met een bezoek aan de L-dag. Zelfs op de feestelijke fuif ’s avonds is het mannelijke geslacht welkom in het gezelschap van vrouwen, die ook op de gekende exclusieve L-dag vrouwenfuif uit de bol kunnen gaan.

Crosslink| De tontine? Holebi’s (en ook wel hetero’s) die gaan samenwonen kopen soms een woning met de zogenaamde tontine-clausule in het contract. Ze doen dit om mekaar de volledige woning te gunnen, indien één van hen overlijdt en om de hoge successierechten te vermijden. Ze zijn immers geen familie. Met de tontine-clausule in het koopcontract moet slechts 10% registratierecht betaald worden (gegevens alleen geldig in het Vlaamse Gewest). Maar is dit nog interessant, nu is beslist dat op de ‘gezinswoning’ vanaf 1 januari 2007 helemaal geen erfenisrechten betaald moeten worden? We vroegen aan Freddy Seghers, als jurist en docent thuis in deze materie om het eens fijn uit te leggen. Surf naar www.casarosa.be en wordt rijker en wijzer.

Voorstelling| Renata Ik ben in Gent geboren en getogen. Na mijn humaniora heb ik vrijaf genomen om de wereld te verkennen. Ik reisde toen ook een jaar door Indië.Eenmaal terug heb ik een aantal jobs uitgeprobeerd waarbij ik evolueerde van administratief bediende via directiesecretaresse tot manager. Hiermee verwezenlijkte ik mijn droom: ik wilde immers altijd al leiding geven. Toen het bedrijf waar ik werkte 2 jaar geleden onverwacht verkocht werd, en ik bij de nieuwe eigenaars niet echt mijn plek vond, besloot ik mezelf tijdelijk te “pensioneren” om wat van het leven te genieten en ondertussen te bedenken wat ik met de rest van mijn carrière wilde aanvangen. Tijdens deze bezinningsperiode ging ik een paar uur per week aan de slag als poetsvrouw in PWA-statuut, en zo kwam ik bij Casa Rosa terecht. Op een dag vertelde Kim, met wie ik ondertussen een goed contact had, terloops dat er nieuwe medewerkers gezocht werden, en ik was meteen geïnteresseerd! Na het bestuderen van de jobomschrijving wist ik zeker dat ik geknipt was voor de functie van administratief medewerker. Gelukkig dacht het dagelijks bestuur hier ook zo over, en kon ik op 3 augustus starten. Totnogtoe heb ik in de privésector gewerkt, waar alles draait om geld verdienen, economie en waar vaak te weinig aandacht besteed wordt aan het individu. Maar ik voel steeds meer de behoefte om werk te doen dat sociaal relevant is, waar je iets meer kan betekenen. Ik wil actief bijdragen aan het creëren van een leefbare tolerante samenleving. Immers, enkel als we openstaan voor de ander die vaak anders is dan we zelf zijn, kunnen we een maatschappij vormen die voor iedereen leefbaar is.

7


Wedstrijd| Aids heeft geen copyright! Op kunstwerken rust een copyright, je mag ze niet zomaar kopiëren. Voor het hiv-virus is dat niet het geval. Elke vijf seconden raakt wereldwijd iemand besmet met het virus dat aids veroorzaakt. Als je deze zin gelezen hebt, is er opnieuw iemand besmet geraakt. Mannen, vrouwen, jongens, meisjes, holebi’s, hetero’s, het virus blijft zich maar vermenigvuldigen, zonder onderscheid te maken. Wat kan jij doen? Teken, schrijf, schilder, beeldhouw, fotografeer, film, … creëer je eigen kunstwerk > waarmee je je solidariteit met mensen met hiv en aids toont; > waarmee je opkomt voor hun rechten; > waarmee je hiv en aids een halt toeroept; > waarmee je het virus wil stoppen. En misschien wordt jouw creatie op 1 december, Wereld Aids Dag “gekopieerd” op de MTV-, StuBru- of Jim-website of in De Standaard, de Morgen, Zap, Maks! of Joepie. Elke dag raken wereldwijd gemiddeld 17.000 mensen besmet, in België krijgen per dag drie mensen te horen dat ze besmet zijn met hiv. Niet alleen homomannen of homojongens lopen een risico, het virus let niet op je geaardheid. Veilig vrijen blijft dus voor iedereen de boodschap. Mensen met hiv of aids worden nog steeds gediscrimineerd: ze worden ontslagen, verliezen vrienden en familieleden, moeten elke dag leven met de ziekte en al haar gevolgen. Ook solidariteit blijft dus levensnoodzakelijk. Doe mee aan “Aids heeft geen copyright!”, roep hiv en aids een halt toe en misschien raakt je werk gepubliceerd! Meer ideeën, het volledig reglement en achtergrondinfo vind je op www.casarosa.be/wereldaidsdag of www.sensoa.be (met de steun van de Provincie Oost-Vlaanderen en Stad Gent)

Kalender| Najaar

Contact|

Dinsdag 10 oktober 19.30u| Fuifteam gaat van start! Het Casa Rosa fuifteam start met de voorbereidingen voor de Gentse Feesten fuiven 2007. Ben je een party-animal met toffe ideeën die weet wat feestjes geven inhoudt? Heb je relaties met goede dj’s? Welk thema heb jij gemist tijdens onze vorige editie(s)? Kan je mensen inspireren en motiveren om vrijwillig shifts te doen aan de kassa? Ben je commercieel ingesteld om sponsors binnen te halen? Ben je creatief om affiches en flyers te ontwerpen? Of heb je gewoon zin om nieuwe mensen te leren kennen en met een toffe ploeg samen te werken? Kom dan op dinsdag 10 oktober om 19.30u naar het Salon van Casa Rosa (gelijkvloers). Donderdag 12 oktober 19.30u| Redactieraad Deze nieuwsbrief komt er niet vanzelf maar dankzij vrijwilligers met een neus voor holebi-nieuwtjes, met een uitgesproken mening over het reilen en zeilen in holebiland, met handeling voor het omgaan met een camera, met tekentalent en gevoel voor humor. Ook jij bent! Bevestig je aanwezigheid of stuur een van je creatieve spinsels naar redactieraad @casarosa.be. Wij kijken uit naar jouw inbreng! Zaterdag 14 oktober| Jaarlijks buffet van Liever Spruitjes en LS+ Op 14 oktober slaan Liever Spruitjes en LS+ de handen in elkaar op hun jaarlijks buffet. Iedereen is welkom. Voor de prijs van €12.50 (€10 voor -14 jaar) krijgt u een heerlijk buffet in Europese stijl. Vooraf inschrijven is verplicht op rekening: 979-9722529-30 met vermelding vermelding van “naam” en “buffet 2006”. Info: www.lieverspruitjes.be, info@lieverspruitjes.be of ls.plus@advalvas.be Locatie: Don Bosco, Bergemeersenstraat 106, 9300 Aalst Woensdag 18 oktober| Deadline wedstrijd Aids heeft geen copyright Week 27 oktober tot 3 november| L-week everywhere in Belgium Meer info via Folía, Kammerstraat 22, 9000 Gent. Bij Isabelle Ostyn op 09/223.69.29 of info@lesbiennedag.be Zaterdag 4 november| 20e Lesbiennedag: Absolutely Lesbian! De niet te missen L-day vanaf 13.30u in Vooruit, Sint-Pietersnieuwstraat 23, 9000 Gent. Ook de Infowinkel van Casa Rosa is aanwezig met onder meer een interessante collectie tweedehands chick-lits! Bezoek de stand van de Infowinkel tussen 13.30u en 18.00u. Meer info via infowinkel@casarosa.be of 09/269.28.12. Week 20 tot 26 november| Seniorenweek te Gent Ook dit jaar neemt Vieux Rose, de Gentse groep voor oudere lesbiennes en bi-vrouwen, in samenwerking met Casa Rosa deel aan de Seniorenweek. Zaterdag 25 november| Diner “Vrienden van Casa Rosa” Alle informatie hierover volgt in een afzonderlijke brief. Vrijdag 1 december| Wereld Aids Dag De winnaars van onze wedstrijd worden op 30 november bekend gemaakt.

Redactie Contacteer de redactie van CasaProsa voor al uw opmerkingen of creatieve ideeën e-mail: redactieraad@casarosa.be post: Redactieraad CasaProsa Kammerstraat 22 9000 Gent Infowinkel De infowinkel biedt wat u zoekt: holebiboeken, -films, -gadgets én veel info. open: maandag 18-22u woensdag 15-21u zaterdag 16-19u post: Infowinkel Kammerstraat 22 9000 Gent Onthaal Ons onthaal is niet doof voor jouw holebiseksualiteit. Nood aan een onthaalgesprek, contacteer de onthaalmedewerkers. e-mail: onthaal@casarosa.be tel: +32 (0)9 269 28 12 post: Onthaal Casa Rosa Kammerstraat 22 9000 Gent Secretariaat Voor alle informatie over Casa Rosa kan u steeds terecht bij een van onze medewerkers. open: maandag en vrijdag 10-12u dinsdag tot donderdag 14-16u e-mail: info@casarosa.be website: www.casarosa.be tel: +32 (0)9 269 28 12 post: Casa Rosa Kammerstraat 22 9000 Gent

8

casaprosa_0610  

Gentse Casa Rosa Feesten 8 Afgiftekantoor Gent 1 Casa Prosa is de 3-maande- lijkse nieuwsbrief van Casa Rosa v.z.w. editie:okt/nov/dec 2006...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you