Page 1

DETENIDO

(AL PIE DE LA LOMA)

un proxecto para a ZONA C

1


un proxecto de

Christian GarcĂ­a Bello

comisariado por Candela Rajal 2

3


ÍNDICE Organizando as ideas

O ARTISTA

.........................................................................................

DETENIDO (AL PIE DE LA LOMA) A OBRA

7 páx.

...................................................... 14 páx.

.............................................................................................. 18 páx.

A OBRA NO ESPACIO PRESUPOSTO

......................................................................... 22 páx.

.................................................................................... 28 páx.

COMISARIADO ..................................................................................... 30 páx.

4

5


Dende que rematou os seus estudos na facultade de Belas Artes de Pontevedra, Christian soupo facerse un oco entre os artistas emerxentes do panorama actual galego. Moi ligado ó concepto de paisaxe, a súa liña de traballo xoga sempre entre conceptos como o horizonte, o límite, a melancolía e a saúdade. Sen obviar a súa orixe galega, as súas obras permanecen sempre entrelazadas á natureza e á especial relación que temos os galegos co noso entorno.

O ARTISTA A historia dun camiñante

Paseante incansable, gústalle descubrir rincóns da cidade que permanecen ocultos ós filtros que nos ocupa a vida cotía. As súas derivas teñen o próposito de emociónalo e axudalo a buscar eses lugares dentro da súa propia subxetividade, reflíctese en eles. Un exercicio de introspección que parte da acción de camiñar, o igual que o facían Baudelaire, Constant, Debort ou Smithson. A experiencia, a observación e a catalogación son considerados polo artista como puntos de fricción entre a natureza e o seu observador. Unha relación recíproca e tautolóxica, a paisaxe formase na mirada do observador e ambos modifícanse entre si.

“A contemplación deixa de ser meramente física para converterse en contemplación abstracta; é dicir, nunha contemplación que permite percibir a imaxe da nostalxía romántica” La atracción del abismo, Rafael Argullol, 1983

Os seus traballos parten sempre desa enfrontación cara a cara entre o seu entorno e a súa mirada, unha reflexión constante de ida e volta. Fotografías de interiores, espazos abandoados, solares vacíos, reflexos na auga, territorios residuales, son o seu pilar fundamental á hora de captar a beleza intrínseca que lle rodea, sempre partindo dun estímulo anterior. Pouco importan os soportes, o vídeo, o audio, a instalación, a escultura, o grabado ou o deduxo, xa que todos eles son utilizados polo artista para retomar a súa fonda idea da relación ancestral e esencial entre o ser humano e a natureza, reflictindo temas como a memoria, o paso do tempo ou o existencialismo.

6

7


FORMACIÓN ACADÉMICA 2003-2009 Licenciado en Bellas Artes por la Universidade de Vigo 2010-2011 Máster en Arte Contemporáneo: Creación e investigación por la Universidade de Vigo.

PREMIOS Ácesit en el VII Premio del Auditorio de Galicia (2011) Seleccionado en el VI Premio del Auditorio de Galicia (2009) 2º Premio de la Diputación de Artes Plásticas de la Diputación de Ourense (2008) Finalista del I Premio de Pintura Joven Mª Jose Jove (2006) EXPOSICIÓNS Individuais 2011 Banderas que son harapos, arcos que son umbrales, Espacio de Arte Joven de Valladoliz. 2009 Vals de las sombras, Galería 9the3, A Coruña.

Christian García Bello Nome:Christian García Bello Data de nacemento:10 de Marzo de 1986 (A Coruña) Actualmente residiendo en Vigo (Pontevedra) Email: Christiangarciabello@gmail.com Web: http://www.christiangarciabello.es Galería 9THE13 (9the13.com) Tabernas, 9 (A Coruña)

8

2010 Watts, Sala X, Facultade de Belas Artes, Pontevedra. Cartografías Quebradas, Outonarte 2010, Sala de exposiciones Palexto y Cantones, A Coruña. Xuntanza Tecnolóxica, Universidade de A Coruña, Ferrol. 2009 VI Premio del Auditorio de Galicia, Santiago de Compostela, A Coruña. Chámalle X, Sala X, Facultade de Belas Artes, Pontevedra. De brujas y mariposas, La Habana, Cuba. Dame una buena razón para no vaciar el corazón de todos sus unos y ceros, Sala de Restauración, Pontevedra. Como perseverar cando o desacougo apreta, Casa da Cultura de Sarria, Lugo. 2008 I Muestra Internacional de Ikas-Art, Balmaseda, Güeñes y Sodupe, Bizkaia. Euskadi. Os museos como axentes do cambio social e desenvolvemento, CGAC, Santiago de Compostela. Certame de Artes Plásticas da Deputación de Ourense, Edificio Simeón, Ourense Un puñao de apuntes, Galería Sargadelos, Pontevedra. Kaldarte 2008, Caldas de Reis, Pontevedra. 2006 I Premio de Arte Joven Mª José Jove, Fundación Mª José Jove, A Coruña. Benedictus Ego Sum, Sala X, Facultade de Pontevedra.

Colectivas 2012 Mmmmmh! 8 praceres visuais, Museu Nogueira da Silva, Galería da Universidade do Minho, Braga, Portugal. Mmmmmh! 8 praceres visuais, Sala X, Facultade de Belas Artes, Pontevedra ARTEC Primavera 2012, Centro Ágora, A Coruña. 2011 VII Premio del Auditorio de Galicia, Santiago de Compostela, A Coruña. Dende as rúas da memoria,Pazo da Cultura, Pontevedra. TFM#0, Fundación RAC, Pontevedra. Dieciochunos, Sala Sargadelos, Pontevedra.

9


En las partes oscuras de la ciudad se encuentran los futuros abandonados generados por la entropía (2010) Instalación específica para Outonarte#2010.

Artxanda (o cómo salir de una ciudad andando) (2009) Fotografía analógica 70×50 cm

Todo arció luminoso (pero no es suficiente) (2011) Instalación. (Carbón en polvo lijado sobre papel, siete sámaras de arce, madera) Medidas variables

10

11


Sin título (Alonsotegui) (2011) Serigrafía en cuatricromía sobre papel Géler 70×50 cm

Sin título (Paisajes lejanos) I, II, III (2011) Carbón en polvo sobre papel de seda/papel Hahnemühle 110×80 cm (aprox.)

Hasta/Desde (la mitad del camino) (2012) Instalación específica para ARTEC 12

12

13


“O corpo e a mente viciados pola tarefa ou pola compaña perniciosa, a natureza os cura e lles volta o seu temple. O comerciante ou o letrado que se aparta do estrépito e do tumulto das rúas e mira o ceo e os bosques, volve a ser home. Na súa calina eterna, se reencontra consego mesmo. O ollo semella esixir para a súa saúde un horizonte. Nunca nos cansamos mentres podamos mirar bastante ó lonxe” El espiritu de la naturaleza, Ralph Waldo Emerson, EXIT #38

Fai anos decíase que o mundo remataba nunha costa abrupta, recortada por rías, nun terreo accidentado, que se abría cara o inmenso mar, cara ningures. Esta fin do mundo era Galicia, un lugar marcado polo relieve ferido que impedía ver o horizonte limpo, plano e claro na lonxanía. A nosa mirada viciada polo eixo cartesiano horizontal e vertical, buscaba o límite pero a paisaxe faise inabarcable, imposible de medir, para conducirnos finalmente ó ambiguo da inmesidade, que nos asusta e abruma o mesmo tempo. Algo entre o conmovedor, o terrorífico e o belo.

DETENIDO

(AL PIE DE LA LOMA)

Detenido (al pie de la loma) está alí, onde os contornos, as formas e as delimitacións tornánse difusas, alí onde está a línea do horizonte. É a búsqueda de límites nun terreo accidentado, onde árboles, montes e montañas impiden a mirada ó mar aberto e a un confín limpo. É o intento humano de convertir esta pesquisa en algo real voltándose algo case utópico. É o sombrío e o confuso do ceo galego que se densifica para ampliar a nosa imaxinación do sublime. Para o galego a barreira sempre é a mesma: unha parede verde, unha masa de bruma e néboa ou unha superficie de auga inaccesible, cortando sempre a nosa viaxe. Marcando unha temporalidade lenta e confusa, nunha incertidume cara o que nos espera diante, cara un futuro. Un lugar onde o tempo parece máis lento que máis alá das 14

súas beiras. Lugar onde parece predominar a memoria do pasado sobre a do presente. Galicia é un espacio que apela á expectativa, esperando un intre futuro de acción. Como un terrain vague de SoláMorales ou a un tercer paisaxe de Guilles Clément. A espera como modo de vida, un presente eterno aferrado ó pasado, sendo case unha negación do que está por chegar. Como unha aversión dadaísta ao provir ou coma unha mostra dunha illa interior á deriva nun mar de formigón. Na paisaxe é tan importante o que se mira como quen o mira, a paisaxe fórmase na mirada do observador, do camiñante sobre un mar de néboa, e ambos modificánse entre si nunha relación de fricción, de presión, de contacto. A paisaxe nos afecta coma persoas. Non parece, polo tanto, casualidade que o accidentado e ferido característico do noso relieve teña que ver coa personalidade dubidativa, indecisa e nostálxica propia dos galegos. A melancolía, a tristeza, a morriña e a perda, únense nun mesmo sentemento: a saúdade. Sendo a súa orixe galaico-portuguesa, fálanos da imposibilidade de mirar con confianza ao futuro, o medo a perder o que se tivo e a ansiedade prematura a unha perda que todavía non se produciu.

Detenido (al pie de la loma) é unha instalación que plantexa unha reflexión sobre ese sentemento de presión, de fricción coa natureza. Onde a percepción de tódolos seus compoñentes é sinestésica, unha paisaxe que se percibe non só visualmente senón creando sensacións olfativas e case táctiles. Como se dunha ordenación da entropía se trátase, o artista crea un pequeno monumento que garda a esencia do caos, do abandono e da enerxía malgastada da paisaxe galega. Dende un sentemento case romántico, o tempo parece detido ou latente nun pequeno xardín, un pequeno xardín que esconde o máis salvaxe e o máis natural da paisaxe e da esencia humana. Dende o afundimento do Prestige ou dende o incendio das Fragas do Eume, o noso sentemento de compromiso coa paisaxe nos fai pensar nesa memoria que se perdeu e na incertudume da vagaxe humana. A paisaxe recórdanos o sentemento de tristura de non poder voltar o noso pasado natural, o noso anclamento no presente e o noso medo ó futuro incerto que está por vir. Galicia segue a ser a fin do mundo para o galego.

O galego ten unha especial relación co seu entorno, porque o seu entorno ten unha relación especial con él. A nosa historia está marcada por un nexo coa paisaxe, tráxico e o mesmo tempo abrumador. A única línea recta que encontramos na nosa búsqueda do horizonte é o mar, sinónimo do desasosiego, do descoñecido, e ese convírtese no noso linde a falta dun confín claro. O mar que envolve os enigmas do universo, que foi salvación durante as épocas de emigracións, e morte, pola grande cantidade de naufraxios tráxicos nas súas costas. Ainda así o galego cando emigra nunca se marcha por completo, e é a terra quen o reclama, a mesma terra que o criou imposibilitándolle o mirar cara ó horizonte con claridade. 15


“A natureza en conxunto, é todavía o ámbito da desorde, do vacío e do medo; contemplala leva a mil pensamentos perigosos. Pero neste espazo salvaxe pódese pechar un xardín”

Kenneth Clark

16

17


Na derradeira colección de poemas publicada por Rosalía de Castro, A orillas del Sar, a autora mostra unha visión sobre a paisaxe en consecuencia coa visión da mesma durante o século XIX e que marcaría posteriormente á Xeración do 98 na literatura española: a visión da paisaxe coma un reflexo do estado da alma. Para esta peza baseime nos poemas recollidos no libro, xa que mostran á perfección a paisaxe coma unha metáfora de varios eixos temáticos que van dende o paso do tempo ó enfrontamento entre a vida e a morte usando para iso un xogo de alturas e horizontalidades, elevacións e baixadas, luces e sombras ou o tempo en curso e o tempo detido.

A OBRA

Apoiándome no poema de Rosalía intento mostrar a paisaxe galega cunha mirada cargada de saudade motivada polo seu carácter puramente entrópico e accidentado, que ten como unha das principais consecuencias a imposibilidade de ver o horizonte dunha forma clara. Esta limitación, ao meu modo de ver, modifica a nosa forma de comprender e vivir a paisaxe e marca decisivamente a nosa idiosincrasia.

A las orillas del sar

A peza central da exposición evidencia todas estas cuestións lidando con alturas e horizontes que se volven visibles e invisibles, brumas que ascenden e descenden, tempo transcorrido e conxelado, a idea de presión ou elementos como o olor, as ramas de piñeiro ou a terra, que cubrirá tódalo chan da sala, ou o sal, usada habitualmente como substancia conservante.

"(…) cando todo iso desapareza non quedará senón a terra espida e seca". Pinic en el camino, Arkadi y Borís Strugatsky, 1971

Christian García Bello

18

19


“A paisaxe é o percorrido dunha mirada cargada de saudade sobre unha paraxe entrópica.” Christian García Bello

20

21


ramas de pino

cordón dibujos

A OBRA Materialización NO ESPAZO dunha idea no espazo dibujo

MATERIAIS: Ramas de pino Retales de saial Sal marina Terra fresca Cordón impregnado en resina de pino Dúas series de 7 debuxos a carboncillo e gráfito Tabla de madeira conglomerada de 100 cm x 70 cm x 5 cm. Listón de madeira de pino de 480 cm e 22 cm de diámetro

sayal

tabla de madera

listón de madera sal

Todo o chan da sala expositiva permanecerá cuberto de terra fresca

22

23


Los unos altísimos, los otros menores, con su eterno verdor y frescura, que inspira a las almas agrestes canciones, mientras gime al chocar con las aguas la brisa marina de aromas salobres, van en ondas subiendo hacia el cielo los pinos del monte. De la altura la bruma desciende y envuelve las copas perfumadas, sonoras y altivas de aquellos gigantes que el Castro coronan; brilla en tanto a sus pies el arroyo que alumbra risueña la luz de la aurora, y los cuervos sacuden sus alas, lanzando graznidos y huyendo la sombra. El viajero, rendido y cansado, que ve del camino la línea escabrosa que aún le resta que andar, anhelara, deteniéndose al pie de la loma, de repente quedar convertido en pájaro o fuente, en árbol o en roca. Rosalía de Castro

24

25


26

27


CONCEPTOS DE GASTO

PREVISIÓN

6. HONORARIOS

1. PRODUCCIÓN Materiais (sal, terra, sayal…)

400,00

Producción de pezas de madeira

180,00

Imprevistos

Honorarios artistas Christian García Bello

750,00

Honorarios comisaria Candela Rajal Alonso

750,00

50,00

2. MONTAXE E DESMONTAXE David Garabal

540,00

4. DESPRAZAMENTOS E DIETAS Transporte

300,00

TOTAL GASTOS

5. DIFUSIÓN Banderola + montaxe Vinilo (CopyNino)

PRESUPOSTO

50,00

Folleto (500 ejemplares) en CopyNino) 300,00 Deseño gráfico Candela Rajal

-

Traducción Galego: Sila Cela Ferreiro Inglés: Joris Comhair

-

TOTAL GASTOS EXPOSICIÓN 28

300,00

2120,00 29

3620,00


FORMACIÓN ACADÉMICA 2001-2005 Educación Secundaria Obligatoria no centro I.E.S. Lucus Augusti de Lugo 2005-2007 Bacherelato artístico no centro I.E.S. Sanxillao de Lugo 2007-2011 Graduado en Belas Artes pola Facultade de Pontevedra , Universidade de Vigo - Do 09-01-2011 ó 30-06-2011 beca na Savonia Uniiversity of Applied Sciences. Academy of Design en Finlandia Actualmente cursando Máster de Arte, Museología y Crítica contemporáneas na Universidade de Santiago de Compostela. IDIOMAS - Linguas nativas: Español e galego: Curso de Galego no 2007 pola Xunta de Galicia - Inglés: Nivel intermedio. Posesión doTítulo de nivel B1 polo MCERL (Marco común europeo de referencia para as linguas)

EXPERIENCIA LABORAL 2012 18/03 ata 29/03 Prácticas na editorial de arte contemporáneo DARDO • Redacción dentro da revista DARDOMagazine e na web DARDONews.com • Deseño e maquetación • Coordinación de montaxe na exposición de Alex Kazt en el MACUF de A Coruña • Coordinación de motaje en la exposición Wellcome to my loft en el Torrente Bayester de Ferrol 12/07 hasta 30/9 Firmado el convenio para realizar prácticas no MuHKA de Amberes (Béxica)

EXPOSICIONES e PREMIOS 2006 Clases co pintor lucense Juan Miguel Prada Terceiro premio con el trabajo Que no te coman el coco en concurso Consumo Responsable realizado pola Consellería de Sanidade 2007 Curso de fotografía dixital pola Universidade de Vigo

Candela Rajal.Comisaria Nome: Candela Rajal Alonso Data de nacemento : 20 de Febreiro de 1989 ( Lugo) D.N.I. número : 33558258Q Dirección : C/ Caiñós 13 8ºb Lugo Teléfono : 622272460 / 982815357

C.P. 27002

Email: Candelarajal@gmail.com Páxina web: http://www.candelarajal.com

30

2010 Exposición de video-arte no Torrente Ballester de Ferrol no apartado Vídeo del mes Exposión colectiva na cárcel de A Lama con motivo da conmemoración do Día da Merced Áccesit polo vídeo Las sombras de Greorges de Latour no apartado de vídeo experimental dos Premios de Creación Audiovisual da Universidade de Vigo. 2011 Exposión 50% Irracional no Museo de Manuel Torres de Marín. Exposición colectiva e Showcasing Work from International Students en Kellarigalleria de Kuopio (Finlandia) 31


32

33

Al pie de la loma  

curatorial project