Page 1

de hoor n maandblad van het gemeenschapscentrum candelaershuys januari 2001 • 3 2s t e j a a r g a n g • 3 . 2 0 0 e x p l .

nr 300

verschijnt maandelijks behalve in juli en augustus

nummer 300

en verder: nieuwjaarsgroet - de hoorn - kuifje en bobbie in ukkel - tentoonstelling pierre kempeneer - jummoooh - miek en roel. en roland! - huisraad


de hoorn

editoriaal

erkend door de Vlaamse Gemeenschapscommissie

Van oud naar nieuw

januari 2001 • 32ste jaargang • 3.200 ex. • nr 300

Het jaar 2000 is voorgoed voorbij. Januari 2001 is niet alleen de eerste maand van een nieuw millennium. Januari 2001 is ook de eerste maand van een nieuw tijdperk voor De Hoorn. U hebt het waarschijnlijk reeds gemerkt: De Hoorn heeft voor haar 300ste “verjaardag” een nieuw, hedendaags kleedje aangemeten gekregen. De letters zijn wat groter, de opmaak werd vernieuwd, er werd gekozen voor meer kleur; voortaan ziet De Hoorn er een pak frisser uit. Ook het papier waarop De Hoorn gedrukt is werd aangepast aan de hedendaagse normen: zachter voor de ogen, en bovendien milieuvriendelijker wegens ongebleekt. Wij hopen dat u deze aanpassingen op prijs stelt. De redactie

colofon Redactieraad Jan Spegelaere (hoofdredacteur), Leo Camerlynck, Jozef Denoyelle, Georges Marinus, Willy Peersman, René Weemaels, Bart De Smedt, Gudrun Willems (redactiesecretaris) Ondertekende artikels verbinden alleen de schrijver.

Verantwoordelijke

uitgever

Stefan Cornelis, Brugmannlaan 433, 1180 Brussel

Briefwisseling GC Candelaershuys, Brugmannlaan 433, 1180 Brussel Tel.: 02/343.46.58. - Fax: 02/343.69.89. E-mail: Candelaershuys@vgc.be

inhoud 3 4

Steun De Hoorn

6 7 11 12 14

Abonnement: 300 BEF - 7,5 EUR Steun: vanaf 400 BEF - 10 EUR Bankrekening: 436-9141431-16 van “De Hoorn” Ukkel Het Candelaershuys respecteert uw privacy. Uw adres gebruiken we uitsluitend om u “De Hoorn” toe te zenden en u op de hoogte te houden van eigen activiteiten en van aanverwante organisaties in de Vlaamse gemeenschap in Brussel. U kunt uw gegevens in ons bestand altijd inkijken of aanpassen zoals voorzien in de wet van 8 december 1992 ter bescherming van de privacy.

15 16 17 18 20 2

Gelukkig nieuwjaar De Hoorn: een opdract voor de 21ste eeuw Hoornblazer: “Opknapbeurt” Beeldverhaal: Kuifje en Bobbie Steun De Hoorn De Ukkelse kalender Fototentoonstelling: Pierre Kempeneer “Worldwide Wonderwalls” Cabaret: Jummoo “Jummoooh!” Concert: Miek en Roel en Roland Het hoekje van de Bib Verenigingsnieuws Oud zijn en nog ouder worden in de 21ste eeuw Huisraad


gelukkig

een cursus wijnproeven, om nog maar te zwijgen van het uitgebreide en felgesmaakte concertaanbod, heeft het Candelaershuys zeker haar stempel gedrukt op het Ukkelse gemeenschaps- en culturele leven. Ook het Ukkelse gemeentebestuur wist het Candelaershuys beter te waarderen. Dit vertaalde zich in de toekenning van verschillende projectsubsidies. Met het nieuwe College van Burgemeester en Schepenen zal de raad van beheer eveneens een constructieve dialoog trachten op te bouwen om de band tussen de Vlaamse gemeenschap in Ukkel en het gemeentebestuur verder te versterken. Tenslotte nodig ik alle personen die de voorbije activiteiten gemist hebben of het Candelaershuys niet zo goed kennen, uit om in 2001 eens langs te komen of contact op te nemen. We zijn immers een open huis, waar iedereen welkom is en zeker zijn gading kan vinden. Alvast een goed voornemen voor 2001, dat u zich zeker niet zal beklagen... Tot slot wil ik u allen uitnodigen op de nieuwjaarsreceptie van het Candelaershuys op vrijdag 12 januari om 20 uur. Die dag wordt trouwens de schitterende fototentoonstelling “Worldwide Wonderwalls” van huisfotograaf Pierre Kempeneer officieel geopend met een vernissage. Tot dan?!

nieuwjaar

Beste lezers, Als niet-meer-zo-nieuwe voorzitter van het Candelaershuys, is het voor mij een hele eer om via deze vernieuwde uitgave van De Hoorn u mijn allerbeste wensen voor het nieuwe millennium te mogen overmaken. Ik had mij geen mooiere wenskaart kunnen bedenken. Vroeger schreef ik zo’n zestig naaste vrienden aan; nu hoop ik via de 3.200 exemplaren van deze nieuwjaarseditie minstens even veel mensen van goede wil te bereiken. 2001 is het internationaal jaar van de vrijwilligers. Zonder de vrijwillige inzet van velen onder ons had het Candelaershuys inderdaad haar ambities niet kunnen waarmaken. Mijn felicitaties gaan vooral uit naar de redactieraad van De Hoorn voor dit 300ste nummer: reeds 32 jaar schrijf- en leesplezier. De nieuwe bladschikking en de vergrote druk op niet glanzend en tevens milieuvriendelijk papier, zal de leesbaarheid, een verzuchting van vele senioren, zeker ten goede komen. Het typische A5-formaat en de redactionele kwaliteiten blijven er evenwel borg voor staan dat de volgende honderd edities van De Hoorn niet ongemerkt voorbij zullen gaan. Na acht maanden van samenwerking wens ik de raad van beheer en natuurlijk de vaste medewerkers van het Candelaershuys voor hun actieve inzet te bedanken. Met de organisatie van een verenigingenfeest, een politiek debat, een boekenbeurs, een biermaand, verschillende vernissages, de bijhorende fototentoonstellingen, een memorabele retrospectieve van de Ukkelse kunstschilder Jef Dutillieu, cabaretvoorstellingen, de wandelingenreeks “Ontdek Ukkel”,

Stefan Cornelis, voorzitter

3


hen primeert. Zo’n grootschalig onderzoek is het tienjaarlijks Europees waardenonderzoek. De derde publicatie van de resultaten is zopas gebeurd. Heel opvallend is de waardeschaal die hierbij voor de Vlamingen naar boven komt. Het «gezin» is en blijft de belangrijkste waarde, al kan dat op vele manieren ingevuld. Het huwelijk verliest als relatiemodel steeds meer aanhang, al blijft trouw de basis voor een geslaagde relatie... maar men kan meerdere keren na elkaar trouw zijn. Het gezin dus als nummer één. Op de tweede plaats komen de vrienden, gevolgd door de vrije tijd. Het werk staat op de vierde plaats. Deze vier vormen het koppeleton, ver vooruit op de andere levensdomeinen en van godsdienst en van politiek. Godsdienst wordt helemaal een privé-aangelegenheid, de zaken van de polis (politiek) laten veruit de meesten koud. Wat kan de gewone burger, los van veel woordenkramerij hieruit besluiten? Het lijkt nogal eenvoudig: De Vlaming is bezig met z’n gezinnetje, z’n chaletteke of fermetteke, z’n vakantie of z’n WE (met het bevriende koppel), wetend dat de job, het statuut en «het plaatske» safe zitten. De (kerk)gemeenschap en het bestuur ervan of de inzet ervoor kunnen hem gestolen worden. Het individu heeft zich ontvoogd, is zelfstandig geworden en functioneert als een individualist. Maar het hoeft niet altijd zwaar wetenschappelijk onderzoek te zijn. Ook politici voelen vaak aan wat leeft bij de bevolking (al komt die analyse nogal eens te laat en dus na de verkiezingsuitslag). Zo zit Mieke Vogels voor de editie van De Standaard van 28 oktober in de praatstoel. Het leverde twee bladzijden lettertjes, een uitvergrote Vogelskop en heel straffe uitspraken op. Eén ervan, in verband met de uitslag van de gemeenteraadsver-

De Hoorn: een opdracht voor de 21ste eeuw

De redactie legt -netjes op tijd- nummer 300 van De Hoorn op tafel. Tijd dus voor een reflectie over «zin en onzin» van zo’n maandblad.

Veel omhaal aanloop

van

woorden

als

Menswetenschappen hebben een hoge vlucht genomen. Sociologen, politologen, psychologen, seksuologen, etc... geven elkaar de hand om over van alles en nog wat, de maatschappij te bevragen. Zo willen ze er achter komen wat mensen denken en voelen, hoe ze zich gedragen, welke waarden ze hanteren en wat voor 4


verdediger van onze woonplek en vaak de tribune waar de bekommernissen om het milieu kunnen verwoord worden. En daarom zullen we blijven berichten over parken en pleinen, over gewest- en bestemmingsplannen, over kunst en cultuur en over alles wat Ukkel een plaats maakt waar het goed is om leven. De Hoorn wil zich meer en meer inschakelen in de brede stroming, die van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een internationale plaats van ontmoeting maakt. Deze trein willen we niet missen. Vlamingen zijn op de wereld gericht. Wij zijn geen bange blanke mannen. «Taal» is een kruiwagen om tot bij de andere te geraken; «talen» zorgen voor communicatie in sneltreinvaart. Zo zal de redactie juist die taal hanteren die deze opdracht het beste dient. De Hoorn levert zeer getrouw zijn bijdrage aan de verspreiding van maatschappelijke kennis, kunst en cultuur. Jarenlang immers was het «het maandblad van de Cultuurraad Ukkel». De verschuiving naar «het maandblad van het Gemeenschapscentrum Candelaershuys Ukkel» heeft daar niets aan veranderd. Ons publiek mag zich dan ook blijvend verwachten aan artikels die de programmatie van het Candelaershuys voorstellen, maar ook aan vele bijdragen over burger-info, het cultureel erfgoed en kunst in zijn vele uitingen. En misschien krijgt De Hoorn wel nieuwe en andere opdrachten. Want hoe evolueert onze maatschappij en onze Vlaamse gemeenschap? Met soepelheid en kunde zal de redactieraad ook op nieuwe vragen inspelen. We bereiden ons nu al voor op De Hoorn nr. 400.

kiezingen in Antwerpen, gaat ongeveer zo: Het resultaat van het Blok steunt op de stemmen van «Eigen IK Eerst». Het «Volk» uit de slogan is vervangen door het «Ik». ‘t Zou wel eens een juiste analyse kunnen zijn.

Opdrachten millennium

in

een

nieuw

Tegen de geschetste maatschappelijke achtergrond, kan De Hoorn niets anders zijn dan een krachtig signaal naar buiten. Zo moet dat ook: duidelijk maken dat binnen het Candelaershuys en binnen Ukkel voortdurend kansen worden aangeboden tot ontmoeting; dat mensen mensen blijven zien binnen een veelheid van activiteiten. Solo-zeilen kan best aardig zijn, varen door samen aan de riemen te trekken is dat al evenzeer. Tien jaar, dag op dag, na de viering van nummer 200, verschijnt het 300ste nummer. Het blad reed een foutloos parcours, zonder onderbreking. De Hoorn is duidelijk de blijver, de constante. De autonome redactieraad die maand in maand uit rond de tafel zit, levert hier een gedegen prestatie. Zo is het blad een zeer herkenbaar teken van de Vlaamse aanwezigheid in Ukkel en door zeer velen (ook anderstaligen) gewaardeerd. De Hoorn wil zoals steeds een stem geven aan de Vlaming, zijn vereniging of het samenwerkingsverband dat opgezet wordt. Het biedt hierin een afspiegeling van de pluriforme maatschappij. Respect voor de morele en religieuze waarden, sociale en culturele verworvenheden en de democratische rechten staan hierbij hoog in het vaandel. Ukkel, steeds verrassend, is een plek om van te houden. De Hoorn is er altijd van uitgegaan dat «houden van» met «kennen» samen gaat. Daarom is het blad de

Jan Spegelaere, hoofdredacteur. 5


Opknapbeurt Bij een sportwedstrijd is dat ook zo: je kan Anderlecht-Lazio Roma wel opnieuw laten spelen, maar je krijgt niet hetzelfde te zien, ook al zou de uitslag dezelfde zijn. Wie op de Lotto speelt, mag zijn formulier na de trekking weggooien als hij geen prijs heeft gewonnen. Terloops wil ik vertellen dat mijn tenen gaan krullen, als ik weer eens die hypocriete reclame hoor op de radio “weer een goeie reden om op de Lotto te spelen”. Elke week wordt er zowat een half miljard frank vergokt, en dan komt de overheid aandraven met waarschuwingen voor verslaafden. Maar ondertussen gretig geld binnenrijven.

Maanden geleden al werd er op de redactie afgesproken, dat in januari 2001 het 300ste nummer van De Hoorn zou verschijnen. De redactie zou zich beraden over een nieuwe layout en een nieuwe aanpak. Gelukkig voor mij, bleek de meerderheid mij goed gezind en mag ik blijven stukjes inzenden. Maar voor dat speciale nummer -het eerste van het nieuwe millennium- mocht het wel en specialleke zijn. Zoals ik voor het 200ste nummer had klaargespeeld. Dat was een nummer met een kleurenkaft, als je je dat nog herinnert, beste lezer. En mijn bijdrage werd opgefleurd met een bloemstukje, volledig in overeenstemming trouwens met de titel van mijn cursiefje.

Terug naar mijn onderwerp: de opknapbeurt van De Hoorn. Eigenlijk is dit voor mij een regelrechte afknapper. Geloof je me niet? Kijk dit is mijn 92ste cursiefje op 15 jaar tijd, dat is bijna één keer op drie en daar wringt mijn schoentje. Was ik wat meer vooruitziend geweest, dan had ik vandaag kunnen schrijven dat dit mijn honderdste was. Dan had ik een reden gehad tot vieren. Nu moet ik nog een jaar wachten.

De redactie liet mij weten, dat ons maandblad voortaan niet meer in het zwart zal gedrukt worden, letterlijk op te vatten hoor! Het zou blauw of groen worden, zonder politieke bijbedoeling. Het resultaat zou je dus moeten onder ogen hebben: een nieuw kleedje voor een kwaliteitsvol cultureel maandblad. Aan de inhoud moet er immers weinig veranderen, het is altijd het lezen waard geweest. Al zeg ik het zelf. Je kan De Hoorn niet vergelijken met een boek bvb. Als een schrijver of schrijfster een goed boek heeft geschreven, dan is dat ook af: ik bedoel dat hij of zij echt iets nieuws moet opstarten.

De Hoornblazer

6


op vraag van Lombard en van Guy Dessicy. Het resultaat is het 1 meter 80 hoge beeld van Kuifje en Bobbie. Het beeld werd zelfs gehouwen in Neujeans atelier in Ukkel! Oorspronkelijk wilde men het beeld een plaats geven in het park van het Egmondpaleis in Brussel-centrum. Bedoeling was immers het beeld op een centrale plaats, dat net als het beeld van Peter Pan in Hyde-park in Londen, de vriendschapsband tussen de kinderen van de hele wereld symboliseert. Het stadsbestuur gaf echter een negatief advies. Naar verluidt omdat agent nr. 15 (uit de reeks “Quick en Flupke”)en Janssen en Jansen (uit de Kuifje-abums) volgens de toenmalige hoofdcommisaris van de politie van Brussel onvoldoende respect vertoonden voor autoriteit in het algemeen en meer bijzon-der voor de politie. Men ging op zoek naar een gastvrijere gemeente. De keuze viel op het groene Ukkel, dat tevens de woonplaats was van Hergé. Het Wolvendaelpark en meer be-

Beeldverhaal Kuifje en Bobbie Wie kent de bekendste Ukkelaar, reporter Kuifje met zijn trouwe vriendje Bobbie niet? Geestelijke vader, Hergé, alias Georges Remi (RG) en “decor”tekenaar Bob De Moor zijn beide Ukkelaars. Sedert 1976 woont ook Kuifje in Ukkel. Of toch zijn standbeeld, dat de vriendschap tussen alle kinderen van de wereld wil weergeven. Of beeldhouwer Nat Neujean zelf in Ukkel woonde is ons niet duidelijk. Wel weten we dat de meeste Kuifjebeelden in Ukkel ontworpen werden. Ook dat van Kuifje en Bobbie... Beeldhouwer en Hergé-fan Nat Neujean had destijds regelmatig contacten met Hergé. In 1953 werd hij door Raymond Leblanc, de directeur van uitgeverij Lombard aangesproken om het ontwerp en de mallen te maken voor de vinylen beeldjes van de personages uit de albums van kuifje die gecommercialiseerd werden. In het begin stond Hergé naar verluidt nogal sceptisch tegenover de ontwerpen van Neujean. Het omzetten van Hergé’s tweedimensionale heldere lijn in een driedimensionaal beeld was helemaal niet vanzelfsprekend. Toch rondde Neujean zijn opdracht met succes en onder het goedkeurend oog van Hergé af. Wat later besloot Neujean zelf een levensgrote buste van Kuifje te maken. Deze buste stond jarenlang in Hergé’s kantoor op de Louizalaan en staat tegenwoordig in het Belgisch Museum voor het Beeldverhaal. Neujean maakte zelfs een bronzen buste van Hergé zelf. Het was pas ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van het tijdschrift “Kuifje” in 1976 dat Neujean terug een beeld van Kuifje realiseerde. En opnieuw 7


paald de speeltuin vlak bij de Dieweg werd geschikt bevonden. Lombard schonk het beeld aan de gemeente Ukkel. De gemeente Ukkel organiseerde een heuse feestweek voor het dertigjarig bestaan van het tijdschrift “Kuifje” in september 1976. Het standbeeld van Kuifje en Bobbie werd officieel ingehuldigd door de toenmalige minister van Franse cultuur, Henri-Francois Van Aal, op 29 september 1976 in het Wolvendaelpark. Eregasten op deze plechtigheid waren Hergé, Raymond Leblanc en LouisRobert Casterman. De inauguratie werd opgeluisterd door de Fanfare van Molensloot en door 20 belangrijke helden uit het tijdschrift “Kuifje”. Al snel begonnen de oortjes van Bobbie goudkleurig op te lichten door de vele liefkozingen van kinderen. Helaas kwamen er ook vandalen aan het beeld, waardoor het tot vandaag moet schuilen in het cultureel centrum van Ukkel, waar onze vrienden zich naar verluidt doodvervelen. Hopelijk mogen Kuifje en Bobbie, na de heraanleg van het Wolvendaelpark in 2001, terug op wandel gaan in het Ukkelse groen... (met dank aan de dienst cultuur van de gemeente Ukkel)

vooral het tapis-plain bijgebleven, een voor die tijd haast onvoorstelbare luxe. Zeker in de overwegend proletarische fabrieksgemeente ergens tussen Schelde en Durme waar ik mijn kinder- en prille jeugdjaren heb gesleten. Maar ja, de papa van mijn maatje was fabrikant. Met Brusselse roots nog wel. En, zoals het een heer van stand toen betaamde, Franssprekend. Misschien was het wel een beetje uit frustratie dat Tintin mij maar matig aansprak. Door een klasrivaal, die ik in lezen en schrijven op school de baas was, mij het stripverhaal laten vertellen aan de hand van plaatjes en onverstaanbare tekstballonnetjes, vond ik immers niet zo leuk. Toch ben ik ook naderhand nooit echt een Kuifjesfan geworden. En de kans is klein dat hier nu nog verandering in komt. Het is niet uitgesloten dat de gestrenge invloed van mijn vader zaliger, die aangaande de opvoedkundige waarde van “mannekenspapier” grote twijfels had, ook een rol heeft gespeeld. Finaal moet ik het fundament van mijn aversie nochtans nergens anders gaan zoeken dan in de voor mijn kinderlogica ongeloofwaardigheid van Hergé’s helden en hun avonturen. Om het zonder verdere omwegen helemaal duidelijk te maken: sterreporter Kuifje heeft op mij nooit veel indruk gemaakt en lag zeker niet aan de basis van mijn latere levensroeping. Met permissie geschreven, ik vond hem een onnozel manneke. Voor de domme detectives Janssen en Janssen had ik alleen maar misprijzen. Wie mij ergerde, was Bobbie, dat arrogant stuk sprekende poedel. Toen ik enkele weken geleden in een kranteninterview las dat Arno Hintjes niet van Kuifje hield omdat hij een hekel heeft aan sprekende honden, voelde dat aan alsof

Pro en Contra Contra: Met opgestoken kuif Acht of negen moet ik geweest zijn toen Kuifje in mijn leven kwam. Kuifje? Neen, Tintin. Het gebeurde tijdens de oorlog, straks zestig jaar geleden aan huis bij een klasgenootje dat mij tot speelkameraad had gepromoveerd. Plaats van kennismaking was de speelkamer van het rijkeluiszoontje. Van die omgeving is mij 8


aan een passende Bob de Moorhulde begint te denken. Voor mij verdient de vader van “De Leeuw van Vlaanderen” en van het ontroerend mooie “Cori de scheepsjongen” zeker evenveel erkenning als de meester die mede dank zij hem in onze gemeente een monumentje heeft gekregen. (wp)

ik met twee generaties vertraging ineens het gelijk aan mijn kant kreeg. Dat Kuifje een universele vedette is geworden en Georges Remi, zijn geestelijke vader, als striptekenaar en -schrijver wereldfaam geniet, stoort mij geenszins. Wie er in slaagt zich sedert 1930 tot vandaag onafgebroken te laten uitgeven in omzeggens alle wereldtalen, moet wel een grote zijn. Maar toch mogen bewonderaars van Hergé zich niet in de kuif gepikt voelen als ik dwarsliggend stel dat de vader van Tintin in de geschiedenis van de stripliteratuur iets te veel verdiensten worden toegedicht. Het is onvoldoende geweten dat hij zich als artistiek directeur bij de uitgeverij van het weekblad Kuifje had weten te omringen met ondergeschikten die in het beoefenen van de tekenkunst van de zogenaamde heldere lijn hun meester evenaarden zoniet overtroffen. De belangrijkste onder die discipelen is ongetwijfeld de in 1992 overleden Bob de Moor die voor de Kuifjes-albums de achtergronden “mocht” tekenen. Wel, met verhalen die later onder zijn eigen naam zijn verschenen heeft deze veelzijdige kunstenaar bewe-zen dat hij, naar mijn smaak althans, een trapje hoger stond dan zijn heer en meester... Het Kuifjesbeeld met de beestige Bobbie, de Hergé-allee in het Wolvendaelpark en het witmarmeren praalgraf op de Diewegbegraafplaats, zij mogen er allemaal zijn. Al hebben wij bij de laatste rustplaats van Georges Remi nog geen Ukkelaar in katzwijm zien vallen. Hetgeen naar het getuigenis van Cecilia Vandervelde in een gesprek met ... Paul De Moor (De Standaard van 29/10/2000) met Japanners soms wel het geval blijkt te zijn. Een vraag waarmee ik aan het eind van mijn verhaaltje blijf zitten, is of het niet stilaan tijd wordt dat Ukkel tegen 2002

Pro: Stripland Ukkel “Eigenlijk was Kuifje mijn enige internationale rivaal. Wij zijn de kleintjes die zich niet laten bezitten door de groten”. Deze gevleugelde woorden stammen recht uit de mond van niemand minder dan Charles de Gaulle, de generaal die het tot president van Frankrijk bracht, en in Rijsel geboren werd, de stad van “Le P’tit Quinquin”, ooit zijn lijflied. Een man uit “le Nord”, dus. “Le Nord” dat zo nauw aansluit bij ons land. Dat vond Maurice Fanon overigens ook toen hij Charles Aznavour “La Chanson du Nord” liet zingen: “C’est pour ça que certains matins - Entre Bruxelles et Saint-Quentin - Les Tintins les P’tits Quinquins - Suivent par coeur - Le même chemin - Avec la même fleur - Dans la même main”. Kuifje Tintin Tim, drie namen in de drie talen van België voor de wereldberoemdste reporter, althans in de fantasiewereld van het beeld-verhaal. Kuifjesalbums ademen de sfeer uit van de Brusselse voorsteden, in mindere mate dan bij Quick en Flupke, maar toch. En als voorstad is het vooral Ukkel, wat niet te verwonderen is als men de verbondenheid van Hergé met deze smaragden gemeente kent. Voor het kasteel van Molensloot zocht Hergé inspiratie in de Lorreinendreef aan de Ukkelse rand van het Zoniënwoud, waar een repliek staat van het middengedeelte van het Loire-kasteel van 9


lijkt. Het kan moeilijk anders. Hergé is de tekenaar, Bob de Moor was de decorontwerper, beide waren met Ukkel verbonden. Er is ook een zachte vorm van politiek gemoeid in de verhalen van Kuifje. Hoe hevig Hergé tekeerging in Kuifje in het Land van de Sovjets, hoe zachtaardig de auteur wordt in Cokes in Voorraad. Niet voor niets zei Andy Warhol: “Hergé heeft mijn werk beïnvloed op dezelfde wijze als Walt Disney. Voor mij was Her-gé meer dan een striptekenaar. Zijn werk bevatte zowel een politieke als een sarcastische dimensie”. Samen met Tibet, Bob de Moor, Peyo, verhief Hergé Ukkel tot een stripland. (lc)

Cheverny. Molensloot luidt in het Frans Moulinsart, en in het Waals-Brabantse Eigenbrakel vinden wij Sart-Moulin. Het stationnetje van Molensloot is ook niet ver weg uit de streek, zij het dat het later wat Franser bijgekleurd werd. In de Zeven Kristallen Bollen herkent men panden uit het naburige Watermaal-Bosvoorde. De landelijke sfeer in de Juwelen van de Castafiore werden uit het Verrewinkelse platteland geplukt. En dan is er het taaltje, dat de Syldaviërs en de Borduriërs spreken. Regelrecht uit het Brusselse idioom gehaald. “Halt, in de koesj blaaive!”. “Rap no den buut”. In ZuidAmerika spreken de Amazone-indianen ook Brussels “Fret mo, fret mo”. En in de Arabische wereld vertoeven de striphelden in Wadesda, de hoofdstad van “Kehmet” of “‘k hem het”. Een ruimtevaarder heet Izdanitoff. Buiten de Disney-producties werd geen enkel stripverhaal in zo veel talen vertaald als uitgerekend Kuifje. Hier en daar zijn er wel plaatselijke aanpassingen, die kaderen binnen de mentaliteit van het land, waar de albums verschijnen. Het succes bij Kuifje ligt hem vooral in het feit dat men zich hoe dan ook in één van de personages erkent, of dat men toch iemand in de eigen kennissenkring kent, die wat op Kapitein Haddock lijkt, of op Professor Zonnebloem, of op Abdallah, of op de Castafiore. Ook de antagonismen tussen een ascetisch Kuifje en een zenuwachtiger Haddock vallen in de smaak. En dan is er die fameuze Séraphin Lampion, een dwangmatig olijk individu dat vermoedelijk in alle families van ver of van dichtbij moet bestaan. Ook de situaties waarin voornamelijk Haddock terechtkomt hebben wij ooit ergens beleefd of ergens zien gebeuren. Komt daarbij dan nog dat de omgeving waar het allemaal gebeurt zo vertrouwd

Beeldverhalen Samen met De Hoorn nummer 300 starten we met de reeks “Beeldverhalen”: elke maand zal De Hoorn het verhaal vertellen van een Ukkels standbeeld. Het is algemeen bekend dat beelden in de stad amper, nauwelijks of niet waargenomen worden door het publiek. Dat is bijzonder jammer omdat beelden naast hun esthetische waarde ook het geheugen van een stad vertegenwoordigen: dingen die men niet wil vergeten, die men wil doorgeven. Zeer weinig mensen gaan individueel op zoek naar informatie over beelden. Daarom wil De Hoorn in 2001 maandelijks halt houden bij een markant Ukkels beeld ...

10


steun de hoorn De Hoorn is aan zijn 300ste editie toe. Maand na maand, jaar in jaar uit, zet de redactie haar beste beentje voor om de lezers van De Hoorn te boeien met artikels over het reilen en zeilen in het Ukkelse. De Hoorn komt maandelijks tot stand dankzij de steun van diverse adverteerders en de milde giften van onze lezers en lezeressen. Indien ook u uw steentje wil bijdragen, kan u een storting doen op het rekeningnummer van De Hoorn: 436-9141431-16 met de vermelding “steun De Hoorn�. Het overschrijvingsformulier dat u achteraan in dit nummer vindt, maakt het u alvast gemakkelijk. Onze oprechte dank !


DE UKKELSE

Dinsdag 9 Dienstencentrum De Kat: driekoningenfeest van de gemeente Ukkel van 14.30 tot 17 uur - inschrijving verplicht (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

In januari in het Candelaershuys

Vrijdag 12 Nieuwjaarsreceptie met verschillende animaties en vernissage fototentoonstelling “Worldwide Wonderwalls” van Pierre Kempeneer om 20 uur

Donderdag 11 Dienstencentrum De Kat: gymles van 11 tot 12 uur - 1ste computerles van 13.30 tot 15 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

De tentoonstelling “Worldwide Wonderwalls” van Pierre Kempeneer is te bezoeken van maandag 15 januari t.e.m. dinsdag 6 februari

Vrijdag 12 JC ‘t Uilekot: nieuwjaarsreceptie in het Candelaershuys om 20 uur - Uilekot open om 22 uur (info: Michel Niels - 0475/75.54.02)

Zondag 21 Cabaret: Jummoo met “Jummooh” om 15 uur

Zaterdag 13 Welzijnszorg Ukkel: driekoningenfeest in het Boetendaelcentrum om 14 uur (info: Jan De Koster- 02/345.14.69) Volkstuinen Ukkel: studie en vormingsdag om 14 uur en algemene ledenvergadering (info: Jean Cornelis - 02/380.33.71)

Zondag 28 Concert: Miek en Roel, Roland om 15 uur

In januari in Ukkel

Dinsdag 2 Dienstencentrum De Kat: pedicure van 14 tot 17 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

Dinsdag 16 Dienstencentrum De Kat: pedicure van 14 tot 17 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33) Bejaardenbond Carloo: driekoningenfeest met vieruurtje vanaf 14 uur (info: Yvonne Dusson - 02/374.31.00)

Donderdag 4 Dienstencentrum De Kat: driekoningenfeest om 15 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

Donderdag 18 Dienstencentrum De Kat: gymles van 11 tot 12 uur - 2ste computerles van 13.30 tot 15 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

Vrijdag 5 JC ‘t Uilekot: volksvergadering om 20 uur (info: Michel Niels - 0475/75.54.02)

12


KALENDER

Vrijdag 26 JC ‘t Uilekot: driedaagse in Rochefort (info: Michel Niels - 0475/75.54.02)

Maandag 22 Nederlandstalig Pastoraal: credo-avond “Moet er nog kerk zijn?” om 19.30 uur (info: Jan De Koster- 02/345.14.69) Dinsdag 23 Dienstencentrum De Kat: halve daguitstap: bezoek aan het gemeentehuis van Ukkel (o.v.) (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

Zaterdag 27 Davidsfonds Ukkel-Stalle: kaas- en wijnavond met optreden van The Swinging Shoemakers in de Kring in Stalle om 19 uur (info: Roger Van Poucke - 02/305.31.23)

Donderdag 25 Dienstencentrum De Kat: gymles van 11 tot 12 uur - 3ste computerles van 13.30 tot 15 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

Dinsdag 30 Dienstencentrum De Kat: pedicure van 14 tot 17 uur - Planningsvergadering en info: “2001 in het centrum” om 14 uur (info: Milaine Goedhuys - 02/345.35.33)

13


Op andere foto’s neemt het puur esthetische aspect de bovenhand. De beklijvende foto’s van Pierre Kempeneer onthullen de scherpe blik van een gedreven observator, en de humor die hij weet te leggen in sommige van zijn beelden zal de stiff-upperlip van de coolste kikker niet onberoerd laten. Men weze bij deze gewaarschuwd: ...muren hebben niet alleen oren... Met woede en verf gewapend geven knapen hun tekens aan de wanden. Hun sprookjes zijn Tot kreet gebeukt. (Geert Van Istendael, uit het fotoboek “Een vlucht over Brussel”) De foto’s zijn niet willekeurig geselecteerd. Ze zijn representatief, en ze vertonen vaak details, karakteristieke aspecten. Graffiti op muren en schuttingen zeggen iets over de agressiviteit waartoe het leven in achterbuurten kan prikkelen. Het zijn foto’s die met aandacht bekeken moeten worden omdat ze herhaaldelijk méér onthullen dan een algemeen beeld van stedelijke verwording. (Willy Courteaux) Praktisch volle tien jaar heeft Pierre Kempeneer geregistreerd en in een sobere maar onthullende zwart-wit gefotografeerd, daar waar deze nooit-maagd-altijdmoeder haar zweren toedekt met graffiti, maar ook waar ze moederlijk warm kan zijn. (Staf Nimmegeers)

Fototentoonstelling Pierre Kempeneer Worldwide Wonderwalls 15 januari - 6 februari Vernissage: 12 januari

Pierre Kempeneer, bezieler van de maandelijkse fototentoonstellingen in het Candelaershuys, stelt foto’s van verrassende muurschilderingen en opmerkelijke graffiti’s uit binnen- en buitenland tentoon, evenals foto’s van publiciteitspanelen gefotografeerd met een flinke scheut ironie. Zo is er bijvoorbeeld een foto van drie priesters in Lourdes, op weg naar de Heilige Grot, met op de achtergrond een muur beschilderd met dollartekens.

Iedereen is welkom op de vernissage van deze tentoonstelling die heeft plaats op vrijdag 12 januari om 20 uur. De tentoonstelling is verder te bezichtigen van 15 januari tot 6 februari tijdens de kantooruren en tijdens de activiteiten van het Candelaershuys. De toegang is gratis. 14


cabaret

helft van het Wurre Wurre-duo) geeft het gebeuren een spannend visueel accent.

Jummoo “JUMMOOoh!” Zondag 21 januari - 15 uur

Het Laatste Nieuws: “Amusement verzekerd als die twee op hun eigen manier PréHistorie spelen.” Het Nieuwsblad: “Jummoo is een schot recht in de roos...Jummoo wordt wel eens vergele-ken met de Frivole Framboos, maar er zijn verschillen. Ten eerste sjoemelt De Frivole Framboos met klassieke muziek, daar waar Jummoo zich vergrijpt aan de pop van de jaren zeventig. Ten tweede is Jummoo écht geestig!” Het Volk: “Jummoo is de revelatie van het Comedy Festival Gentse Feesten 1999. De sterkte van het cabaretduo zit ook in de leuke typecasting: rocker Ron als de underdog, rigoureuze Rik als de passionele pianospeler. Knettergek ... eigenzinnig met lumineuze vondsten ... ze komen ook visueel sterk uit de cabarethoek. Een voorstelling van Jummoo kan je het best omschrijven als een soort kruising van Wurre Wurre met De Nieuwe Snaar”. Een organisatie i.s.m. KTV De Zonnebloem.

Wat gebeurt er als een klassiek pianist een rock- en popzanger ontmoet en beide heren niet(s) anders kunnen dan samen muziek maken? Het enige wat ze wel gemeenschappelijk hebben is de muziek van de jaren ’70 én... de grote liefde voor het andere geslacht. De humorrevelatie van 2000 komt op de koffie in het Candelaershuys en dit op zondag 21 januari. Jummoo bestaat uit zanger-pianist Rik Debonne en zanger-gitarist Ron De Rauw. Rik Debonne was meer dan drie seizoenen lang vast begeleider van Frank Degruyter, muzikaal adviseur of medewerker aan diverse theaterproducties van o.m. Victoria, Het muziek Lod en had de muzikale leiding van de NTG-productie A Clockwork Orange (seizoen ’97-’98). Ron De Rauw was jarenlang begeleider van Ronald Van Rillaer, laureaat van het Camerettenfestival in Delft (Nl) en actief als zanger-acteur in diverse televisie- en theaterproducties. Regisseur Tom Roos (bekend als de ene

Praktisch: De deuren gaan open om 14.30 uur; de show start om 15 uur stipt. Toegang: 250 fr. of een cultuurwaardebon.

15


impuls van de single “Wie Wil Horen” (met Roland op mondharmonica, en zonder Miek’s stem omdat alle vier de sporen in beslag genomen waren) was deze LP meteen een binnenkomer die Miek en Roel tot de top van het Vlaamse kleinkunst en folkwereldje stuwde. Muzikaal spiegelden ze zich aan hun grote voorbeeld, de Amerikaanse protestzanger Tom Paxton. In de jaren zeventig namen ze zelfs een volledige LP op met vertaalde songs van deze Paxton, met als bekendste “Koop een Geweer”, “Niet slecht bedoeld” en “Zij is ver van hier”. In 1968-1970 waren Miek en Roel op het toppunt van hun populariteit, onder meer met het liedje “Bert en Bertje” (de titelsong van een gelijknamig TV-feuilleton), winst op het humorfestival van Heist en songs als “Jan met de Pet”, “Het verdronken land van Saeftinge” en “Jij en Ik”. Roland trok naar London en begon aan zijn Bluesworkshop. In de jaren zeventig ging het langzaamaan achteruit met het genre der protestsong (en kwam de Nederlandstalige rock met eigen gezicht het kleinkunstgenre vervangen). Roel van Bambost ging werken voor de BRT als medewerker van Jo Röpke in een aantal filmprogramma’s, en Miek stapte terug in het onderwijs. En Roland bleef Roland (een beroep op zich, als U het ons vraagt).

concert Miek en Roel En Roland! Zondag 28 januari - 15 uur

Wat enige maanden geleden begon als een grap, ergens aan de toog van het Candelaershuys, samen met bluesmuzikant Roland, groeide ondertussen uit tot een merkwaardig iets: op zondag 28 januari heeft de éénmalige reünie plaats van Miek en Roel, samen met Roland. Miek en Roel worden in de naslagwerken beschreven als een “Kleinkunstduo met “geëngageeerde” teksten in de jaren zestig en zeventig.” De groep onstond toen Raoul van Bambost van het Gentse skiffle & rock ’n’roll groepje The Ropes in 1965 de studente lichamelijk onderwijs Monique Holvoet tegen het lijf liep. Raoul werd Roel, Monique werd Miek. In de de Gentse skiffle & blues-scene liepen ze al even snel als onvermijdelijk Roland Van Campenhout tegen het lijf. Met z’n drieën werd er in 1967 de LP “Je Kan Nooit Weten” opgenomen. Onder

Het Candelaershuys brengt deze levende legendes voor éénmaal samen. U mag er gerust bij zijn op zondag 28 januari 2001 om 15 u in het Candelaershuys. De inkom bedraagt 250 fr (gratis met de cultuurwaardebon).

16


het hoekje van de bib

ukkelse

verenigingen

Uilekot nieuwsflash

Romans “De Geur Van Melisse” - P. Nilson “Deal” - C. Den Tex “De Stilte Voorbij” - N. Raine “Honden Van Riga” - H. Mankell “Isabelle” - F. Thyssen

Jongeren “Muis Ging Eens Op Wandel” (Kl) - G. Van Genechten “Juffrouw Verdorie” (K) - P. David “Dromenvanger” (J) - T. Wynne-Jones “De Rommeldraak” (Kl) - Van Den Hurk “Wespeneiland” (J) - Abbing

Non-Fiction “De Barbaren van Bill Gates” - J. Edstrom “De Tanden Van De Wind” - A. Hubert “Meubels Decoreren Met Gips En Verf” - A. Ritmeester “Fusion” - R. Tensen “Durf Nee Te Zeggen” - U. Dahm Openbare Bibliotheek Ukkel Horzelstraat 28/2 Openingstijden: woensdag 19-21 uur, zaterdag 16-18 uur en zondag 10-12 uur.

Yeah, Het echte nieuwe millennium is aangebroken en dat wordt op 5 januari gevierd met een Supermoderne-Deluxe volksvergadering met een toekomstgerichte retrospectieve van het Uilekot. Buiten de traditionele voorstelling van de nieuwe beheerraad, het financieel verslag en de nieuwe lidkaart krijg je uitleg op groot scherm bij onze website (http:// surf.to/uilekot) en wordt in primeur voor België (na Rock Werchter) de ‘Plastuit’ voorgesteld. Wie nog nooit van de ‘Plastuit’ heeft gehoord moet zich op 5 januari richting Uilekot begeven, we beloven je dat het de moeite zal lonen. Achteraf klinken we met een gratis vat op wat geweest is en komen zal. Op 12 januari gaat ‘t Uilekot pas om 22 uur open vermits we eerst onze wensen overmaken aan al wie naar de nieuwjaarsreceptie om 20 uur in het Candelaershuys komt. We hebben trouwens een ‘special-act’ voorzien. Tijdens het laatste weekend van januari (26-27-28) organiseren we een Uilekot weekend nabij Rochefort. We hopen een onder meer een grote fietstocht te kunnen maken. Info bij Evi en Thomas. De voetbalwedstrijd van de mannen op zaterdag gaan gewoon door net zoals het feit dat ze gewoon blijven verliezen, of niet??? Kom kijken en sta verbaasd van hun wanprestatie na de vorige avond in het Uilekot langsgeweest te zijn. Zoals wel vaker worden er meer dingen georganiseerd echter op zeer kortere termijn. Hierover word je tijdig bericht. 17


Credoreeks

bel even op en we zenden je een informatiefolder toe. We wensen je een gezegend en boeiend nieuw jaar 2001. We willen er samen met alle mensen van goede wil werk van maken, in de geest van Jezus Christus. De Ukkelse Kerkgemeenschap. Info: Dekenaal Secretariaat, Dekenijstraat 98/2, 1180 Ukkel, 02/345.14 .69.

geloofsvorming

Vorig jaar gingen we van start met een eerste reeks van 6 vormingsavonden rond het christelijke geloofsaanbod. Thema was toen “Waarin gelooft een christen?”, en er was ruime belangstelling. In 2001 zetten we ons vormingsproject verder met een tweede reeks, rond het thema “Moet er nog kerk zijn?”. Hebben christenen wel een kerk nodig om gelovig te zijn? Wat heeft de kerk vandaag nog te bieden na 2000 jaar bewogen geschiedenis? Er leven allerlei vragen rond gezag in de kerk, rond verantwoordelijkheid en traditie. En wat hebben we aan onze eigen geloofsgemeenschap, aan de eucharistie, de liturgie en de sacramenten?

Oud zijn en nog ouder worden in de 21ste eeuw Met iets minder tamtam dan bij de overstap naar het zogezegd magisch jaar 2000, zijn wij op 1 januari 2001 een nieuwe eeuw binnengestapt. In onze tijdrekening de 21ste die in het Europese avondland en in de woongemeente Ukkel in het teken zal staan van een vergrijzende samenleving. Nu al is meer dan een kwart van de Ukkelse bevolking ouder dan 60. Maar als de in de tweede helft van de twintigste eeuw ingezette trend zich doorzet, wordt dat hier binnen afzienbare tijd één inwoner op drie. En er komt ook een leeftijdscategorie bij. Wie vandaag de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, laat zich liever senior noemen dan bejaarde. Oud zijn is immers niet alleen een subjectief, maar ook een evoluerend begrip. Iemand die 100 jaar geleden 60 werd gedroeg zich anders dan iemand die in 2001 aan zijn derde leeftijd begint. De buiken van de mannen zijn over het algemeen minder dik, en de vrouwen zien er vaak 20 jaar jonger uit dan hun grootmoeders op dezelfde leeftijd. De toenemende levensverwachting -voor mannen nu al 75 en voor vrouwen zelfs meer dan 80 jaar!- maakt dat er, na de derde, voor velen een vierde leeftijd binnen bereik komt. Met als gevolg dat derde leef-

Daarover denken we na, op 6 maandagavonden telkens van 19.30 uur tot 22 uur 22 januari: Niet uit eigen beweging! -Het waarom van de kerk 5 februari: Op zondag gebeurt het -De eucharistie 19 februari: Verbond-en leven vieren Liturgie en sacramenten 5 maart: Tussen gisteren en morgen Traditie als bedding van geloof 19 maart: Samen... en niet zonder de Andere -Verantwoordelijkheid in de kerk 26 maart: Monopolie op God? -Christenen en andere godsdiensten Deze vormingavonden zijn bedoeld voor alle mensen met interesse voor het christelijke geloofsideaal en voor alle medewerk(st)ers in de kerkgemeenschap, jongeren én volwassenen... dus wellicht ook voor jou! Ze hebben plaats in het zaaltje van ons Gemeenschapshuis, Dekenijstraat 100. Bijdrage: 600 Bef (6 mappen inbegrepen). Graag inschrijven vóór 15 januari 2001; 18


tijders bejaarden gaan situeren in de vierde leeftijd. Prille tachtigers van hun kant kijken op naar het snel toenemend aantal hoogbejaarden. Niet onterecht want in Ukkel leven er honderden 90plussers en tientallen kandidaat-eeuwelingen! Dat er bij de vierde leeftijd viermaal meer vrouwen zijn dan mannen, houdt niet direct gevaren in, gezien de drang tot verleiden met de jaren afneemt. Hoe ouder men wordt, hoe meer men haast uitsluitend met zichzelf begaan is.

Gewijzigde

woonomgeving

Onze hoopgevende levensverwachting is het resultaat van aanzienlijk verbeterde levensomstandigheden sinds de tweede helft van de twintigste eeuw, en van de fenomenale vooruitgang van de medische wetenschap. De sprong voorwaarts die de mensheid in de tweede helft van de vorige eeuw heeft gemaakt, was groter dan de vooruitgang in de 19 voorafgaande eeuwen. En de prognoses houden in vele domeinen grote beloftes in. Zeker op termijn, op voorwaarde dat de nodige financiële middelen beschikbaar komen en bepaalde ethische grenzen worden verlegd. Maar wat de ouderen van vandaag vooral interesseert, is vernemen wat zij in hun eigen leven nog mogen verwachten. Is een duidelijk antwoord niet voorhanden, zijn er toch een aantal indicaties die het mogelijk maken de leefomgeving van morgen en overmorgen te benaderen. Die omgeving zal alleszins nog een bebouwde omgeving zijn met woningen op maat van de specifieke behoeften van hun bewoners. Wie inVilvoorde het Huis van de Toekomst heeft bezocht, weet wat onder domotica wordt verstaan. Van de pas begonnen nieuwe eeuw is gezegd en geschreven dat zij de eeuw van de communicatie zal zijn. Senioren mo-

gen zich vooral niet laten afschrikken door het computerjargon waarvan hun kleinkinderen de mond vol hebben. Wat zij moeten weten, is dat straks ook voor hen de informatiesnelweg zal opengesteld worden. Hun oprit wordt een digitale televisie die via een ingebouwde modem toegang verschaft tot het Internet. Wie thans nog verkrampt bij de gedachte aan een PC zij gerust gesteld: ook zonder computer zal hij of zij met de buitenwereld kunnen communiceren. Registratieapparatuur (camera) zal in toenemende mate deel gaan uitmaken van onze huishoudelijke uitrusting. Mogelijk zien sommigen in dit alomtegenwoordige oog een bedreiging voor hun privacy, maar anders bekeken kan dit “toezichtsbesef” alleenwonende bejaarden alleen maar een gerust gevoel geven. Geïnformatiseerde communicatiefaciliteiten zullen hun veiligheid, comfort en zelfstandigheid ten goede komen. Automatische sturing van verlichting, verwarming en beveiliging zullen een veralgemeende toepassing krijgen. Wie zich zorgen maakt over de olieprijzen, zij gerust gesteld: fusie- en zonneenergie zullen het probleem van de beschikbare voorraden en slinkende reserves helpen oplossen. Het kan nu nog science fiction lijken, maar de tijd nadert dat suprageleiders zonne-energie goedkoop vanuit de Sahara naar hier zullen transporteren. Intussen hoeven de oliesjeiks zich evenmin zorgen te maken over hun toekomst en die van hun onderdanen want straks is de tijd voorbij dat aardolie in de eerste plaats aangewend wordt als energiebron. Reeds tien jaar geleden voorspelde Paul baron De Meester dat het zwarte goud in de toekomst zal dienen als grondstof voor allerlei materialen, kleding, chemicaliën, farmaceutische producten en, jawel, kunstvoedsel (Mens en 19


Techniek, Lannoo 1991).

huis raad

Langer werken en later ouder worden

Gemeenteraadszitting van 23 november 2000

De vooruitgang heeft natuurlijk zijn prijs en tenzij wij bereid zijn om de klok een eeuw terug te draaien en vrede te nemen met een lagere levensstandaard, zal er opnieuw langer moeten gewerkt worden. De bejaarden van vandaag, die in hun jonge jaren in een zesdagenweek 48 uren aan de slag waren, zullen in de komende jaren tijd hebben om rustig ouder te worden. Immers, tegen 2010 wil politiek Europa voor de actieve beroepsbevolking dat 70 mensen op 100 een job moeten hebben. Als men weet dat op het einde van de twintigste eeuw de werkgelegenheid in België slechts 59% bedroeg en deze score in een betere conjunctuur al aanleiding geeft tot spanningen op de arbeidsmarkt, dan beseft men dat er zal gesleuteld worden aan de pensioenleeftijd. Meer mensen zullen langer actief blijven en dus pas later oud kunnen worden. Sommigen zullen er misschien van schrikken, maar het is zeer onwaarschijnlijk dat het brugpensioen nog lang zal kunnen stand houden. In het later oud worden van de volgende generaties schuilt een bijkomend argument om de zelfredzaamheid van bejaarden, die thans rekenen op de bijstand van hun jong gepensioneerde kinderen, van overheidswege tegemoet te komen. In feite evolueren wij thans naar een vergrijzende samenleving met een bijkomende leeftijdscategorie: het seniorenleger van vandaag wordt het bejaardenlegioen van morgen. Alleen al om redenen van staatshuishoudkunde is het zo goed als uitgesloten dat wie vandaag school loopt nog op zijn 55ste een derdeleeftijdspasje zal krijgen. (wp)

Er viel goed nieuws te rapen op de raadszitting van donderdag 22 november 2000. Neen (nog) niet in verband met het aantreden van een nieuwe bestuursploeg. Wel met betrekking tot de toekomst van het gemeentelijk teledistributienet dat, tegen een eerder genomen beslissing in, niet zal worden verkocht maar in exploitatie gegeven aan Brutélé. Deze intergemeentelijke vereniging met rechtspersoonlijkheid van coöperatieve vennootschap mag zich verheugen in de voorwaardelijke toetreding van de gemeente Ukkel. Andere topics van de voorlaatste raadszitting van de twintigste eeuw waren een unanieme verzetsmotie tegen de stedenbouwkundige vergunning voor de bouw van een verbrandingsoven in Drogenbos, en een haast eindeloos klaaglied van Edouard Van Lanckere, het bij de jongste gemeenteverkiezingen gebuisde FDFraadslid dat na 24 jaar node afstand doet van zijn zitje en met een wanhopige laatste suggestie toch nog durft uitkijken naar een postje. 20


Nieuwe

anti-ovenmotie

Béatrice Fraiteur (PSC) had een ontwerptekst van motie ingediend waarmee de gemeenteraad zich verzet tegen het toekennen van de stedenbouwkundige vergunning voor de bouw ven een verbrandingsoven in buurgemeente Drogenbos. Aangezien het College zelf ook een tekst gereed had, kostte het maar weinig moeite om de beide versies te versmelten tot één motie waar iedereen kon achterstaan. De integrale tekst ervan is intussen in het gemeentelijk informatieblad Wolvendael gepubliceerd. In de goedkeuring die aan de bespreking voorafging, hadden de raadsleden Dupuis (PS), de t’ Serclaes (Onafhankelijke), Messiaen (LB), André (LB) en Vanraes (LB) hun zegje.

Meer middelen voor het OCMW Noodzakelijke verhogingen van de werkings- en investeringsbegrotingen van het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) gaven alweer aanleiding tot vragen naast de kwestie. Dit keer kwamen zij nochtans niet van Guy de Halleux maar uitsluitend van Béatrice Fraiteur (PSC) die zich kennelijk meer dan ooit als de oppositiewoord-voerster wil profileren. OCMW-voorzitter Jean-Luc Vanraes (LB) had na een voorzet van voogdijschepen Desmedt, die als dienstdoende burgemeester mocht fungeren, niet de minste moeite om de voorgestelde begrotingswijzigingen te verantwoorden. Oorzaken van de meeruitgaven die leiden tot een met 3.649.784 BEF verhoogde gemeentelijke inbreng zijn de minderontvangsten van het Brugmanntehuis voor bejaarden, het in dienst nemen van een bijkomende kracht in het Asselbergshome en, vooral, de nog steeds verder stijgende uitgaven

voor kandidaat politieke vluchtelingen. In verband met het Brugmanntehuis wees Jean-Luc Vanraes terloops op de niet langer uit te stellen investeringen in aanpassingswerken om de bejaardenhuisvesting tegen uiterlijk 2005 te laten beantoorden aan de nieuwe normen.

Voorwaardelijk in zee met Brutélé De kans bestaat dat de Ukkelaars al in het eerste jaar van de eenentwintigste eeuw gebruik zullen kunnen maken van wat de informatiesnelweg wordt genoemd. Er is sprake van uitbreiding van het televisieaanbod met bijkomende programma’s, van “pay per view”- programma’s, toegang tot het Internet, telefonie, toezichtvideo, snelle gegevensoverdracht... Ruim een jaar geleden besloot de gemeente het bestaande televisienet van Coditel tegen zijn restwaarde in te kopen en een offerteaanvraag te lanceren met het oog op het in concessie geven van de exploitatie aan de interessantste bieder. Waar o.a. wegens de val van de technologieaandelen op de beurs de offertes ver beneden de verwachtingen zijn gebleven -de binnengekomen biedingen liggen honderden miljoenen lager dan was voorgespiegeld- stelde het College voor de verkoop van het net in te houden en voorwaardelijk toe te treden tot de intergemeentelijke vereniging Brutélé. Er wordt ingetekend op 76 aandelen van 200.000 BEF, zijnde één per duizend inwoners in 1965. De toetreding wordt afhankelijk gemaakt van de instemming van alle vennoten met een eventuele latere ... uittreding van de gemeente Ukkel. De overeenkomst met Brutélé zou Ukkel per jaar 30 miljoen BEF opleveren en de gemeente zal zelf ook kunnen beslissen over programmakeuze en tarieven. 21


dure worden ingezet. Er zijn ook andere overtredingen, o. a. op de Brugmannlaan, maar het gehele grondgebied willen controleren is problematisch. Bij de operatoren is daarom informatie opgevraagd en die hebben de gemeente een kaart bezorgd met de inplanting van hun antennes. Aan de hand van die kaarten wordt het mogelijk een kopie van de plannen op te vragen en na te gaan of er al dan niet een vergunning is. Bij klachten kan geval per geval worden onderzocht.

Bij monde van Alain Geeroms kregen schepen Marc Cools en directeurgeneraal ir. Parmentier alvast felicitaties van Ecolo, een oppositiefractie die het voorstel voor 100 % steunt. De PSC doet dat niet. Béatrice Fraiteur zag wel heel wat voordelen, maar kon het toch niet met alle voorwaarden eens zijn. In de gegeven omstandigheden moet de gemeente het beheer volledig voor eigen rekening nemen, vindt zij. Voor Michel Cohen (LB) is het voorstel aanlokkelijk. Omdat hij de commissievergaderingen niet had kunnen bijwonen, wenste hij echter wel wat meer informatie over Brutélé. Meer bepaald wil hij inzage van de statuten van de intercommunale. Geen probleem voor schepen Cools. Uitslag van de stemming over het voorstel? Op drie onthoudingen van Béatrice Fraiteur (PSC), Cecilia Dewulf-Roux (CVP) en Georges Solau (PS) na, een eensgezind ja. Of wat dacht de lezer?

GMS-antennes vergunning

Zwanenzang Edouard Van Lanckere (FDF) hield een pathetische interpellatie waarvan hij in de aanhef beweerde dat zij niet moest beschouwd worden als zijn politiek testament... Wat hij gedurende een half uur etaleerde waren de door hem in de voorbije 24 jaar opgelopen desillusies die naar zijn gevoel met een beetje goede wil (sic) nog tot hoopvolle verwachtingen kunnen worden omgebogen. Hij had het hierbij over een tijdelijk opvangtehuis voor mensen in een uitzichtloze situatie, over de afschuwelijke zaal 1180, de ingestorte schuur van het Hof ten Hove, de winkelwandelstraatidee tussen het Sint-Pietersvoorplein en de Alsembergse-steenweg, het bouwen van ondergrondse parkeergelegenheid onder het Vander Elstplein of de Marlowsquare, zijn naam-gevingidee voor het cultureel centrum om de nagedachtenis te eren van Jacques Brel, zijn voorstel om het Kuifjesstand-beeld een plaats te geven tegenover het gemeentehuis, zijn vraag om bij de jaarlijkse schilder- en fotografiewedstrijd een evenwaardige prijs toe te kennen aan beide disciplines, zijn vraag om het openbaar kunstbezit uit te breiden, zijn voorstel om een artiestenhuis te openen, zijn voorstel om de straat-

zonder

Chantal de Laveleye (Ecolo) had in verband met een vermoedelijk zonder vergunning op het Cavellziekenhuis geïnstalleerde GSM-antenne voor schepen Cools een drieledige vraag: klopt de bewering en, zo ja, wat staat er te doen? En kan er worden nagegaan of er op het grondgebied van de gemeente nog meer antennes zijn geïnstalleerd zonder vergunning? Schepen Cools bevestigde dat er aan de plaatsing geen openbaar onderzoek was voorafgegaan en gaf toe dat er een overtreding is geweest. Er is een proces verbaal opgemaakt dat naar het Parket is doorgestuurd. Gewacht wordt op wat het Gewest zal beslissen. Is er geen vergunning afgeleverd, dan kan een boeteproce22


naamborden een minimum aan duiding mee te geven, zijn vraag om pleintjes en rotondes op te fleuren met beeldhouwwerken, zijn smeekbede om een gemeentelijk museum... Dit alles als aanloop naar zijn finale suggestie, met name de stichting van een v.z.w. met als opdracht de schepenen met artistiek en esthetisch advies bij te staan! In die onbaatzuchtige vereniging ziet Edouard Van Lanckere een plaats voor stedenbouwkundigen, landschapsdeskundigen, schrijvers, musici en artiesten van nog andere niet nader genoemde disciplines. Mocht het nieuwe college op het genereuze idee komen om van deze geniale suggestie werk te maken, dan zegt onze pink dat het de vader van de gedachte allerminst zou mishagen van die spraakmakende v.z.w. tot eerste voorzitter te worden aangesteld. Helaas voor hem weegt het aantal voorkeurstemmen bij de jongste verkiezingen toch wat licht. Een eerder verveelde schepen Desmedt probeerde in zijn antwoord de treurliedzanger te troosten met de bevestiging dat meerdere van zijn voorstellen onder een of andere vorm al gerealiseerd zijn, en dat andere het mettertijd nog kunnen worden.... Zalvende woorden sprak ook Luc Beyer de Ryke (LB) die zich in ondervonden onrecht met de interpellant verwant voelt... Eerder sarcastisch was het antwoord van schepen de Lobkowicz die Van Lanckeres voorstel om de Verrewinkelbegraafplaats om te toveren tot het voorhofje van de Tuin van Eden als onuitvoerbaar afwees. Er is gelukkig ook nog de Diewegbegraafplaats waar de bomen onderling wedijveren om de mooiste kruin waarin de vogeltjes naar hartelust kunnen zingen. Françoise Dupuis (PS) toonde zich langs haar mildste kant door zalvend te verwijzen naar het succes van het kunstmarktje

-een intiatief van Van Lanckere- en naar het naambord van haar eigen woonstraat dat nu al beantwoordt aan de hartenwens van de interpellant.

Foei Kingston en Birdie De grote publieksopkomst had ongetwijfeld te maken met de uitsmijter, zijnde de interpellatie van Béatrice Fraiteur (PSC) over de lawaaihinder en het vandalisme die veroorzaakt worden door de bar-dancings Kingston en Birdie aan de Waterloosesteenweg. Petities van buurtbewoners en processen-verbaal van de politie ten spijt, komt er aan een ergerlijke toestand die al lang aansleept maar geen einde. Lawaaihinder als gevolg van DJhysterie en zware bassen duren tot het krieken van de dag. Blijft die lawaaiproductie wel binnen de wettelijke norm? Waarom volgt het college het advies van commissaris Nardin tot vervroeging van het sluitingsuur niet op? Uit de eerder schuchtere repliek van schepen Desmedt kon opgemaakt worden dat de nodige vergunningen wel degelijk zijn verleend en dat een geluidstest heeft uitgewezen dat de decibelnorm niet wordt overschreden. Dat er niettemin een probleem is, wil hij niet ontkennen maar het gemeentebestuur wil alsnog wat geduld oefenen en rekenen op de goede wil van de exploitanten om aan de overlast wat te doen. Komt er binnen afzienbare tijd geen kentering, dan kan de toelating om door te gaan na 1 uur ‘s morgens nog altijd worden ingetrokken. Een zwaardere sanctie zou een tijdelijke sluiting kunnen inhouden. Béatrice Fraiteur drong er nog op aan dat er tenminste geluiddempende voorzieningen zouden opgelegd worden voor een slechts met zeildoek afgeschermd glazen dak. (wp) 23


de hoor n maandblad van het gemeenschapscentrum candelaershuys ukkel januari

2001

32ste jaargang

3.200 expl.

nnrr 330000

België-Belgique P.B. 1050 Brussel 5 1/17040

Afz.: GC Candelaershuys, Brugmannlaan 433, 1180 Ukkel, Afgiftekantoor Brussel 5

CULTURELE KALENDER JANUARI Vrijdag 12

20 uur

Nieuwjaarsreceptie

Een speciaal voor de gelegenheid uitgelichte Candelaershuysvoorgevel Een rondtrekkende vioolspeler Nostalgische ambiance met een draaiorgel en een verbazingwekkend passief aapje Ukkelse koren die vreemd gaan Vernissage fototentoonstelling “Worldwide Wonderwalls” van Pierre Kempeneer De aanmaak van een Candelaershuyswall door Jonge Geweldigen De tentoonstelling “Worldwide Wonderwalls” van Pierre Kempeneer is te bezoeken van maandag 15 januari t.e.m. dinsdag 6 februari Zondag 21

15 uur

Cabaret: Jummoo met “Jummooh”

Zondag 28

15 uur

Concert: Miek en Roel. En Roland !

Gemeenschapscentrum Candelaershuys Brugmannlaan 433-1180 Ukkel Tel:02/343.46.58 - Fax:02/343.69.89 E-mail: candelaershuys@vgc.be Website: candelaershuys.vgc.be

jan2001  

nr 300 en verder: nieuwjaarsgroet - de hoorn - kuifje en bobbie in ukkel - tentoonstelling pierre kempeneer - jummoooh - miek en roel. en ro...

Advertisement