Page 1

MINOR HOUSE

OF THE FUTURE

PORTFOLIO

BOB ZWANINK


MINOR HOUSE

OF THE FUTURE

PORTFOLIO

BOB ZWANINK

Minor House of the Future 2012-2013 Faculteit Bouwkunde, Technische Universiteit Delft


De bouwkundeminor House of the Future aan de Technische Universiteit in Delft bestaat uit vier hoofdonderdelen. Ten eerste is er het ontwerpproject, waarin een studie wordt gedaan naar ruimtelijke toekomstscenario’s voor het wonen. Meerdere fictieve architectenbureaus ontwerpen aan de hand van een eigen toekomstscenario een woonhuis voor het jaar tweeduizendvijfentwintig. Ten tweede is er de modelstudie, waarin precedentenonderzoek centraal staat. Toonaangevende ontwerpen voor woningen uit het (recente) verleden worden door middel van een uit-

gebreide analyse en een zeer gedetaillerde maquette onderzocht en gepresenteerd. Ten derde is er de vormstudie, waarin vormgeving, materialisatie, expressie en beleving samenkomen in het ontwerp van één stoel, welke op schaal of op ware grootte nagebouwd wordt. Het laatste onderdeel van deze minor is het verwerken en presenteren van alle producten die we het afgelopen half jaar hebben vervaardigd. Dit boekwerk ofwel portfolio biedt inzicht in een deel van de minor House of the Future, in zowel individueel als gezamenlijk werk.


INHOUDSOPGAVE VOORWOORD

3

ONTWERPPROJECT HOUSE OF THE FUTURE

7

MODELSTUDIE FREDERICKS-WHITE HOUSE

19

VORMSTUDIE TENSILE CHAIR

31

STOELENVERZAMELING

41

NAWOORD

45

BRONVERMELDING

47

ORGANISATIE

47


6


ONTWERPPROJECT

7


ONTWERPPROJECT HOUSE OF THE FUTURE

ONTWERPPROJECT

8

Het ontwerpproject van de minor House of the Future heeft als doel om aan de hand van toekomstscenario’s een woning te ontwerpen voor het jaar tweeduizend-vijfentwintig. Het half jaar durende traject werd begonnnen met het creeëren van verschillende scenario’s in groepen van vier. Later vormden zich fictieve architectenbureaus die naast een frisse huisstijl elk hun eigen scenario

moesten presenteren. Aan de hand van dit scenario werden de eerste toekomstwoningen werkelijkheid. Het is bijzonder interessant om te zien hoeveel verschillende ontwerpen er ontstaan uit een opdracht zo vrij als deze. De uiteindelijke producten waren: een presentatie op drie A0-posters, een gedetailleerde maquette en maquettes van de technische uitwerking.


9


ONTWERPPROJECT HOUSE OF THE FUTURE

SCENARIO EN UITWERKING

10

Door politieke onrust en schaarste aan grondstoffen worden bouwmaterialen steeds duurder, en is de vraag naar een duurzame oplossing steeds groter. Als antwoord op deze probleemstelling bouwen wij een concepthuis uit zovel mogelijk hergebruikte materialen. Bestaande woningen die niet meer voldoen aan de huidige eisen worden niet gesloopt en compleet vermalen tot gruis, maar met beleid uit elkaar gehaald waarbij een groot deel van de materialen hergebruikt wordt. In Delft zuid staat een grote hoeveelheid naoorlogse flatgebouwen, van het type Dura Coignet (systeembouw). Deze flats voldoen niet meer aan de huidige eisen van een woning, maar de materialen, indien slim toegepast, grotendeels wel. Uit onderzoek aan de faculteit

Civiele Techniek van de TU Delft blijkt dat de constructieve elementen van een Dura Coignet flat in zijn geheel hergebruikt kunnen worden. Deze elementen vormen de constructieve basis voor een nieuwe woning. We ontwerpen een voorbeeldwoning om aan te tonen dat hergebruik van bestaande woningen goed mogelijk is, waarbij niet ingeleverd hoeft te worden op de architectonische kwaliteiten van de nieuw te ontwerpen woning. De woning komt te staan in Delft Zuid, op de plaats van enkele gesloopte flats die we hergebruiken. Een deel van de wijk wordt ingedeeld in kavels waar uiteindelijk meerdere vergelijkbare case studies op gebouwd zullen worden, met de visie van verschillende architectenbureaus.


Flats met het Dura-Coignet systeem worden gedemonteerd in bruikbare onderdelen, zoveel mogelijk onderdelen worden hergebruikt in de nieuwe woning

11


ONDERDELEN

ONTWERPPROJECT HOUSE OF THE FUTURE

De betonnen gallerij vormt ook in het nieuwe gebouw een belangrijke functie in de ontsluiting. Centraal gepositioneerd in het ontwerp worden alle ruimtes aan deze gallerij ontsloten. Op het dak wordt gebruik gemaakt van oude radiatoren om zonnewarmte op te vangen. De constructie bestaat compleet uit hergebruikte elementen uit de oude flat. De gevel wordt opgebouwd uit

12

schanskorven gevuld met betonpuin (restmateriaal). een dubbele, twee verdiepingen hoge klimaatgevel uit hergebruikte kozijnen zorgt voor een spectaculaire woonruimte en keuken. Toevoegingen zoals een vegetatiedak, zonnepanelen, isolatie en een warmtewisselaar dienen vooral om het huis een betere energieprestatie te geven.


Onze woning wordt gebouwd in de Multatulibuurt in Delft Zuid, op de plaats waar de oude Dura-Coignet flats gesloopt worden. De infrastructuur van de bestaande wijk blijft intact, maar verder zal deze wijk

omgevormd worden van flatwijk tot conceptwijk, met meerdere kavels voor vrijstaande woningen waar verschillende architectenbureaus hun eigen visie op duurzaamheids kunnen uitten.

13


14

ONTWERPPROJECT HOUSE OF THE FUTURE


KLIMAAT EN 3D-DETAIL KLIMAATGEVEL

15


ONTWERPPROJECT HOUSE OF THE FUTURE

16

De maquette is ondanks zijn schaal zeer gedetailleerd uitgevoerd. De gevels van schanskorven zijn bekleed met een fijnmazig raster over een geprinte betongruis textuur. De dubbele klimaatgevel heeft binnen miniscule lamellen, die net

als de kozijnen door de lasercutter gesneden zijn. Het geveldetail is één op één vervaardigd uit een stuk schanskorf, gevuld met lokaal gesprokkeld betonpuin. Achter de schanskorf is een hsb-wand met isolatie te zien.


REFLECTIE Aan het begin van de minor hebben we onszelf aan de hand van ons scenario een ambitieus doel gesteld: bouw het huis van de toekomst uit zoveel mogelijk hergebruikte materialen. Al snel wisten we waar de materialen vandaan zouden komen, het uiteindelijke ontwerp liet echter lang op zich wachten. We hadden moeite om de structuur en de materialen van de flat los te laten, wat een eentonige en repetitieve architectuur opleverde. Toen we afstapten van een nieuwe oplossing voor een oud (sociaal) probleem, volkshuisvesting voor de lagere inkomens, kwam ons ontwerpproces in stroomversnelling. Van een sociaal probleem focusten we ons op een

ecologisch probleem, namelijk het aantonen dat er met herbruikte materialen veel meer mogelijk is dan men soms denkt. We denken nu een sterk concept te hebben wat een basis kan zijn voor meerdere architectenbureaus om verder uit te werken. Deze minor heeft mij persoonlijk uitgedaagd om een stap verder te zetten dan het enkel neerzetten van een architectonisch geslaagd ontwerp. Door vooraf goed na te denken over een scenario, kwamen we later weliswaar voor lastige keuzes te staan, maar dit heeft alleen maar bijgedragen aan een uniek en doordacht ontwerp, wat bijdraagt aan een bewuster gebruik van grondstoffen.

17


18


MODELSTUDIE

19


MODELSTUDIE FREDERICKS-WHITE HOUSE

MODELSTUDIE

20

Bij modelstudie staat precedentenonderzoek centraal. Toonaangevende ontwerpen voor woningen uit het (recente) verleden worden door middel van een uitgebreide analyse en een zeer gedetailleerde maquette onderzocht en gepresenteerd. Onze groep bestaat uit Sietse Loos, Maxim Smulders, Eva van Gelderen en Bob Zwanink, wij hebben het Fredericks-White house van de Australische architect Glenn Murcutt onderzocht en op schaal nagebouwd. Vanaf dag ĂŠĂŠn hebben we direct besloten om, voordat we aan de maquette zouden beginnen, een nauwkeurig computermodel van het huis te maken. Dit heeft ons gedurende de minor alleen maar geholpen. Niet alleen

wisten we exact hoe elk schroefje in het huis bevestigd zat, we konden het model ook gebruiken om te presenteren, en om bestanden uit te halen voor de lasercutters. Tijdens het in elkaar zetten van de uiteindelijke maquette hebben we nog vaak terug gegrepen naar het 3D model om te kijken hoe alles in elkaar zit. We waren als groep gedreven om een enorm hoog niveau aan detail in de maquette te verwerken. Dit heeft er, naast de grootte van het Fredericks-White house, voor gezorgd dat de maquette tijdens de presentaties niet helemaal af was. Inmiddels staat de gehele maquette echter helemaal afgewerkt bij de expositie die nog lange tijd in de Zuid-serre te zien zal zijn.


GLENN MURCUTT Glenn Murcutt is op 25 juli 1936 geboren in Londen. Hij groeide op in Papua Nieuw Guinea, waar hij een voorliefde voor schijnbaar eenvoudige architectuur ontwikkelde. Hij studeerde af aan de technische hogeschool van Sydney in 1961, waarna hij in 1969 zijn eigen bureau begon. Murcutt heeft in zijn leven alleen in AustraliĂŤ gewerkt en ontwierp bijna alleen maar woonhuizen, waarvan zijn laatste in 2005. Sindsdien geeft hij les op de universiteit van New South Wales. Murcutt heeft verschillende prijzen gewonnen, waaronder de befaamde Pritzker prize en de AIA Gold medal. Het Fredericks-White house, zijn achtste ontwerp, was oorspronkelijk bedoeld voor de

manager van een zuivelboerderij. De Fredericks familie besloot echter om zelf in het huis te gaan wonen en een ander huis voor de manager te bouwen. Het huis, gesitueerd in het regenwoud vlakbij New South Wales, is gebouwd rondom de restanten van een oude boerderij, gesloopt in 1940. Daarvan is nu enkel de openhaard nog zichtbaar, die krijgt echter wel een prominente plek in het ontwerp. Toen in 2002 de Whites in het huis trokken, werd het toch al lange huis voorzien van nog een extra veranda, een aanbouw aan de slaapkamer en een buitendouche. Voor de maquette hebben we gekozen om de meest recente versie van het huis na te bouwen.

21


MODELSTUDIE FREDERICKS-WHITE HOUSE

Zuidgevel

22

In het gevelbeeld is goed te zien dat de zonkant veel meer opengewerkt is. Dit is in AustraliĂŤ de noordgevel. De zuidgevel kan helemaal dichtgemaakt worden tegen de harde zuiderwind. Oostgevel

Westgevel

Noordgevel


DETAIL Op de exploded view rechts van deze tekst is goed te zien uit hoeveel onderdelen het FredericksWhite house bestaat. Bijna alle onderdelen komen ook daadwerkelijk terug in de maquette zoals ze hier te zien zijn, enkel het isolatiemateriaal is weggelaten. De lamellen zijn uit ĂŠĂŠn stuk gesneden met een lasercutter uit het CAM-lab van bouwkunde, verder hebben we alle onderdelen los uit laten snijden. Dit heeft er achteraf voor gezorgd dat we behoorlijk wat extra tijd nodig hadden met het in elkaar zetten van de maquette, maar we zijn er van overtuigd dat dit terug te zien is in het eindresultaat, wat een grote hoeveelheid details bevat, waar men ook kijkt. Zelfs onder dak of vloer.

23


24

MODELSTUDIE FREDERICKS-WHITE HOUSE


Op deze pagina’s is goed te zien dat de maquette uit honderden onderdelen bestaat, die we tijdelijk in plastic bakjes sorteerden. Het opbouwen van de maquette ging vrij voorspoedig, behalve het dak. Het vacußmtrekken van Vivak behaalde niet het gewenste resultaat, zeker niet in de nok van het dak met het gekromde golfplaat. Om

dit op te lossen hebben we voorgevormde golfplaat van Vivak besteld, waarna de nok in een door de lasercutter gesneden mal met een warmtestraler werd gevormd. Het landschap is hol gemaakt, zodat de maquette makkelijk te tillen is. Op de foto’s is ook goed de constructie van het dak te zien, wat nodig is om de golfplaat op te lijmen.

25


26

MODELSTUDIE FREDERICKS-WHITE HOUSE


27


28

MODELSTUDIE FREDERICKS-WHITE HOUSE


REFLECTIE Als eerstejaars bouwkundestudent liep ik door de gangen van de faculteit, en keek mijn ogen uit naar de prachtige maquettes die er stonden. Dat wilde ik ook kunnen maken, en toen ik er achter kwam welke minor voor al deze pracht zorgde was de keuze snel gemaakt. In dit half jaar heb ik enorm veel geleerd van de modelstudie. Niet alleen heb ik nog nooit zo exact een huis in een computermodel verwerkt, ik heb me samen met mijn groepsgenoten naar een nieuw niveau van presenteren weten te brengen. Zowel de posters als de maquette ben ik enorm trots op. Ondanks dat ik tevreden ben met het eindresultaat gingen er natuurlijk ook dingen mis. Het

dak van de maquette bleek nogal een uitdaging te zijn. Het gekromde golfplaat liet zich niet makkelijk namaken. Ook hebben we ons ruimschoots vergist in hoeveel tijd we nodig dachten te hebben voor het bouwen van de maquette. Toen de platen met materiaal uit het CAM-lab arriveerden dachten we eigenlijk al klaar te zijn. Niets was minder waar. Een goede les is om de volgende keer beter na te denken over wat je uiteindelijk echt ziet in de maquette, en om waar dat kan het detailniveau omlaag te halen zodat de maquette sneller gebouwd kan worden. Veel werk in de constructie van het gebouw kan immers nu niet meer bekeken worden, wat erg jammer is.

29


30


VORMSTUDIE

31


VORMSTUDIE TENSILE CHAIR

VORMSTUDIE

32

De vormstudie van de minor House of the Future is een elementaire studie op het gebied van vormgeving, materialisatie, expressie en beleving. In dit individuele project wordt gewerkt aan een meubel waar veel fameuze architecten hun ontwerpkunsten al eerder op los lieten: de stoel. Van eenvoudige schetsen en maquettes wordt er uiteindelijk naar een gedetailleerd ĂŠĂŠn op drie model gewerkt, en in sommige gevallen wordt er zelfs een stoel op ware grootte gemaakt. Dit laatste was voor mij een uitdaging: ik wilde de grens opzoeken van wat ik zelf zou kunnen maken en van wat materialen aankunnen. Al vrij snel kwam ik tot de vorm die ik uiteindelijk door heb ontwikkeld, een vorm die

opzichzelf vaak naar voren komt in verschillende al ontworpen stoelen. Het unieke zit hem echter in de manier waarop de stoel in elkaar zit: met een ingenieus systeem van trekbanden worden alle losse balkjes waaruit de stoel bestaat bij elkaar gehouden. Door de trekbanden kan de stoel veel ranker gedimensioneerd worden, het hout hoeft immers geen trekkrachten meer op zich te nemen. Doordat gekromde delen van de stoel niet verlijmd zijn, kan de stoel ook nog eens plat vervoerd of opgeslagen worden. Tijdens het schrijven van dit portfolio ben ik nog steeds bezig met het maken van een model op ware grootte, zoals op de volgende bladzijdes te zien is.


Door de ranke afmetingen van de stoel is het opnemen van de trekkracht door hout geen optie, ook de richting van de houtvezels is niet optimaal. Het hout zou splijten onder lichte belasting. De verschillende spanningen in de stoel worden opgelost door twee banden gemaakt van een composiet van geweven polyester. In het meest ongunstige geval kan er door een hefboomwerking in de stoel een trekkracht van 12kN op ĂŠĂŠn band komen. Met een breeksterkte van 23kN zit het materiaal ruim binnen de veiligheidsmarges. De band wordt aangespannen door een stelschroef aan de onderzijde van de stoel, en vastgezet door twee fixeerschroeven.

33


Rechthoekig

Één zijde schuin

Twee zijden schuin

Getand deel van profiel

Stelschroef

Draadeind 12mm

Dubbelgeweven polyesterband

Fixeerschroef

Draadeind 12mm

Verschuifbaar stalen profiel

VORMSTUDIE TENSILE CHAIR

Stelschroef

40,0mm

40,0mm

34

26,0mm 11°


TENSILE CHAIR De Tensile Chair is een houten, over één vlak gebogen stoel, en heeft als uitgangspunt dat deze zo rank mogelijk moet zijn. Bij het zien van de stoel is een logische reactie ”kan ik daar wel op zitten?”. De geringe dikte van de houten balken wordt bereikt door spanbanden die de trekkracht binnen de houten balken opnemen. Door een slim stelmechanisme kan de stoel ook helemaal plat gemaakt worden, wat de stoel zeer efficiënt te vervoeren maakt, en goed opbergbaar. Er zijn drie soorten balken: rechthoekig, en wigvormig aan één of twee zijden. Elke schuine kant maakt een hoek van 5,5°, of 11° tegen elkaar aan. Door de verschillende balken in de juiste volgorde te plaatsen zorgt dit uiteindelijk voor een optimale zithouding, en een juiste zithoogte. Door de spanbanden met het stelmechanisme te versoepelen kan de rugleuning iets naar achteren buigen tijdens gebruik. Door gebruik te maken van verschillende soorten en kleuren hardhout in een willekeurige volgorde, wordt het basis-

principe van het opbouwen van de stoel uit losse balken nog eens extra benadrukt. Er worden vier verschillende en onbehandelde houtsoorten gebruikt in de stoel, allen hard genoeg om de drukkracht op te nemen. Er is gebruik gemaakt van notenhout, eiken, licht en donker meranti. De trekband bestaat uit een composiet van twee laags geweven polyester en een flexibele pvc beschermlaag. In de praktijk wordt deze band gebruikt om kozijnen en andere gebouwonderdelen op het werk te hijsen. Overige materialen omvatten bevestigingsmateriaal, draadeind en drie grote, diepe kruiskopschroeven voor het stelmechanisme.

35


VORMSTUDIE TENSILE CHAIR

1:1 MODEL

36

Om aan te tonen dat het technische verhaal achter de Tensile Chair klopt, en natuurlijk om in je eigen ontworpen stoel te kunnen zitten, ging ik in de kerstvakantie aan de slag om een model op ware grootte te maken. Al snel bleken meerdere ontwerpkeuzes in de praktijk minder goed uit te vallen. Zo is het verkrijgen van meerdere soorten hardhout met zo’n klein volume onbetaalbaar. Ook het stelmechanisme was moeilijk te realiseren zoals ik het had ontworpen. Uiteindelijk van mijn familie veel hulp gekregen, om met bestaande middelen zo veel mogelijk te bereiken. Het stelmechanisme werd aangepast zodat er niks gelast hoefde te worden. Dit bestaat nu uit 4 grote inbusbouten, die zichzelf in een huls vastdraaien. Die huls is

vervolgens met klinknagels aan een metalen plaatje vastgenageld, wat de verbinding vormt met de trekbanden. Het systeem functioneert, maar nog niet genoeg. Momenteel kan de stoel nog niet strak genoeg gespannen worden door te korte draadeinden van de inbusbouten. De houten balken zijn vervaardigd uit inlands beuken, en in verschillende tinten gebeitst en gelakt (mat). De sleuven voor de trekband zijn met een langgatboor uit het hout gefreesd. Deze boor kan net als een freeskop in alle richtingen hout bewerken. Het is vervelend dat het model op ware grootte niet op tijd af is voor de expositie, maar ik heb er vertrouwen in dat de stoel binnenkort toch werkelijkheid wordt, en dat de stoel al het wachten en werk meer dan waard is.


37


38

VORMSTUDIE TENSILE CHAIR


REFLECTIE Het combineren van een hele pure vorm van ontwerpen en een deel techniek vond ik een zeer leuke en leerzame combinatie. Zeker van het model op ware grootte heb ik veel geleerd, hoe een ontwerp in de praktijk steeds aangepast moet worden naar wat op dat moment mogelijk is. Wat materialen kosten, welke materialen er zijn en wat ze aan kunnen op het gebied van kracht. Voor de volgende minor zou ik daarom aanbevelen om iedereen een model op ware grootte te laten maken. Hierdoor raak je veel meer betrokken bij de uiteindelijke productie van je ontwerp, en zie je de consequenties van je eigen ontwerpkeuzes.

39


40

‘Minuscule’ chair by Cecilie Manz >>


STOELENVERZAMELING

41


STOELENVERZAMELING

STOELENVERZAMELING

De volgende pagina bevat een verzameling aan stoelen die naar materiaal ingedeeld zijn. Het materiaal van het zitoppervlak wordt hier als bepalend beschouwd voor het categoriseren. Het doel van deze kleine studie is om te inventariseren wat voor mogelijkheden er per materiaal zijn als het gebruikt wordt voor het ontwerp van een stoel. Bepaalt de materiaalkeuze de vorm van een stoel? Of wordt

42

een stoel eerst ontworpen, en kijkt men dan welk materiaal hier het meest geschikt voor is? Interessant zijn de ontwerpen die de grenzen van het gebruikte materiaal opzoeken. Schijnbaar onmogelijke vervormingen, ranke constructies of verborgen verbindingen maken de stoel tot een waar kunstwerk. Deze gedachte heb ik ook terug laten komen in mijn eigen stoelontwerp, de Tensile Chair.

B1: Button stool | C1: Saski Chair by John Louis Iratzoki | D1: Bent plywood chair by James van den Huevel | E1: Ash bark chair by Draw Me A Sheep | F1: Spring by Susanne Fossgreen | G1: Water Tower Chair by BELLBOY | A2: Wood casting furniture by Hilla Shamia | B2: SB-Cuatro by Sofie Brunner | C2: Zig zag chair by Rietveld | E2: Reclaimed wood chair by Studio Gruba | F2: Soft wood chair by Moroso | G2: Zebra wood chair at the Jepson Museum, Savannah | A3: Mold Chair by Petter Thorne | B3: Steltman chair by Rietveld | E3: Wooden chair on FlyingArchitecture. com | F3: Rocking chair by Jolyon Yates | G3: Weaving wood by Rush Pleansuk | A4: Out chair by Alberto Villarreal | B4: Soft wooden chair by Unknown | C4: Synapse Chair by Andrew Perkins | E4: Curved Chair by Castor Design | F4: Barcelona chair by Mies van der Rohe | G4: Office chair by Charles and Ray Eames | A5: Snake chair by Roberto Lazzeroni | B5: Flat bar Brno chair by Mies van der Rohe | E5: Wire chair by Phillips de Pury | F5: Steel chair by Aissa Logerot | G5: Steel chair by Estudio Mermelada | A6: Wire chair by Charles & Ray Eames | B6: Steel chair by Estudio Mermelada | C6: Wire chair by Scott Jarvie | D6: Outdoor chair by Aissa Logerot | E6: Stainless steel chair by Unknown | F6: Shopping cart chair by Unknown | A7: Denim chair by Guido van den Elshout | B7: Minuscule chair by Cecilie Manz | C7: Wassily chair by Marcel Breuer | D7: PK22 by Poul Kjaerholm | E7: Minuscule chair by Cecilie Manz | F7: Vitsoe 601 by Dieter Rams | G7: Unknown | A8: Promenade Chair by 4P1B Design | B8: Tubular steel chair by Marcel Breuer | D8: 8.0 prototype chair by Omer Arbel | E8: Eternit chair by Willy Guhl | F8: Concrete bench by Tejo Remy & RenĂŠ Veenhuizen | G8: Collectie 47 by H+H Furniture | A9: LC2 armchair in concrete by Le Corbusier | D9: Unknown | E9: Paper tubes chair by Onceneto | F9: Flexible love by Pinzaan | G9: Wiggle chair by Frank Gehry | D10: Paper seat by Innovo design | E10: Folding chair by Stefan Schoenig | G10: Glass chair by Twentieth design | D11: Unknown | E11: Glass chair by Shiro Kuramata | F11: Unknown | D12: Office chair by Charles and Ray Eames | E12: S - chair by VITRA | F12, G12: Molded plastic chair by Charles and Ray Eames >>


43


44


NAWOORD Toen ik deze minor koos, vroeg elke student me of ik wel wist hoe zwaar deze minor was. Ik zag deze minor echter als een uitdaging, om zowel mijn ontwerpkwaliteiten op het gebied van gebouw en presentatie te verbeteren, alsook om een flinke portie maquettetechniek te leren. De producten van voorgaande jaren spraken me zeer aan, wat maakte dat ik de minor zelf ook wilde voltooien. Inmiddels kan ik terugkijken op een weliswaar zwaar half jaar, maar wel een jaar waarin in meer heb bereikt dan ik had verwacht. De producten en kennis die ik, al dan niet samen met projectgenoten, heb vervaardigd, zijn zeer waardevol voor mijn portfolio en de rest van mijn carrière. Wat de minor vooral zwaar maakt is de opeenvolging van deadlines. Normaal gesproken heb je op bouwkunde pieken tijdens het ontwerpproject en de

tentamenweken, maar tussendoor relatief rustige periodes. Niet in de minor House of the Future. Is de ene deadline afgelopen, dan is de deadline van het andere project al weer binnen handbereik. Ondanks dat deze planning voor aardig wat stress zorgt zou ik niet willen aanbevelen om de planning of werkdruk te wijzigen. Ik ben trots op wat ik in een half jaar bereikt heb, door de hoge werkdruk vormt de minor groep als geheel ook een hele hechte groep. Wat verder niet in dit boekje ter sprake komt, maar wat ik nog wel graag wil noemen is de excursie van House of the Future. Samen met Maxim Smulders, Lute Elting en Frank Reitsma hebben we een prachtige dag neergezet, vol met interessante woonhuizen die van binnen en buiten te bekijken waren. Alles bij elkaar kan ik zeer tevreden terugkijken op een geslaagde minor.

45


46


BRONVERMELDING Alle foto’s en afbeeldingen zijn van eigen werk, uitgezonderd de foto op de omslag, en de hoge resolutie foto’s van de modelstudie maquette, en de afbeeldingen bij de stoelencollectie. De foto op de omslag en de hoge resolutie foto’s van de modestudie maquette zijn door Maxim Smulders gemaakt. De namen van de stoelen en de desbetreffende ontwerpers worden op de pagina zelf genoemd, links van de stoelencollectie. Voor links naar de afbeeldingen kunt u contact opnemen met: bobzwanink@gmail.com. 06-41390108

ORGANISATIE De producten van de modelstudie zijn vervaardigd door:

Faculteit Bouwkunde, TU Delft Afdeling Architectuur

Bob Zwanink Sietse Loos Maxim Smulders Eva van Gelderen

Verantwoordelijk hoogleraar: Prof. Dick van Gameren

De producten voor het ontwerpproject zijn vervaardigd door: Bob Zwanink Nick de Lange De producten voor de vormstudie zijn vervaardigd door: Bob Zwanink Okke Visser (model 1:1)

Minorcoördinator: Jack Breen Ontwerpdocenten: Harald Mooij Marcel van der Lubbe Marten de Jong Jeroen Spee Hubert van der Meel Modelstudiedocenten: Robbert Nottrot Bram van Borselen Laura Ubachs Jack Breen Vormstudiedocenten: Bernard Olsthoorn Jeroen van der Laar 30-1-2013

47


48


ESUOH RONIM

ERUTUF EHT FO

OILOFTROP

KNINAWZ BOB

Portfolio House of the Future  

Een samenvatting van de TU Delft minor "House of the Future".

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you