Page 1

Nasz biuletyn!

lny!

Biuletyn szko

Zespół Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych

nr 3

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka Rola poradni Gotowość szkolna My i Mały Wielki Człowiek Na pierwszy rzut oka nie widać, co kocham Ulicami Gaudiego


Witamy

w nowym roku szkolnym!

Zapraszamy do przeczytania kolejnego numeru naszego biuletynu, w którym jak zawsze zamieszczamy wydarzenia ważne dla naszej placówki, relacje rodziców dzieci niepełnosprawnych oraz wiele innych informacji, które warto przeczytać. W trzecim numerze naszego biuletynu znajduje się informacja dotycząca wczesnego wspomagania rozwoju, które od tego roku szkolnego jest realizowane również w naszym Zespole i cieszy się dużym zainteresowaniem. Wczesna interwencja stwarza dziecku szanse lepszego startu, pozwala na wsparcie i stymulowanie rozwoju, dlatego tak ważne jest rozpoczęcie terapii w jak najmłodszym wieku. Kolejny tekst dotyczy pracy Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej nr 2 w Radomiu i realizowanych przez nią zadań. Znajdą tam Państwo kilka praktycznych porad i ważnych informacji dotyczących pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz trybu orzekania. „Gotowość szkolna – studium diagnozy gotowości uczniów w Zespole Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu” to tytuł następnego artykułu napisanego przez pedagogów z naszej placówki. Tekst ten jest przedrukiem z wydawanego przez Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Warszawie kwartalnika edukacyjnego MERITUM, na łamach którego został opublikowany latem 2013. W biuletynie również nie zabraknie relacji rodziców dzieci niepełnosprawnych, a w tym zaś numerze przedstawiamy wzruszającą historię jednego z naszych uczniów napisaną przez kochającą go mamę. Opisuje ona swoją walkę o życie syna, walkę, która nadal trwa, a determinacja mamy daje nadzieję i siłę innym rodzicom. Ostatnie strony biuletynu poświęcone są niezwykłej wystawie fotograficznej, która odzwierciedla najskrytsze marzenia naszych dzieci i… w jakiś sposób je spełnia. Było to ogromne wyzwanie, ale dzięki wspaniałym ludziom nasze dzieci miały szansę odkryć świat swoich marzeń, a my wierzymy, że ich realizacja jest możliwa. Na koniec „zwykły” a zarazem „niezwykły” bieg w Barcelonie, który pokazuje jak niewiele trzeba, aby pomagać innym ludziom oraz to, że nawet dzielące nas kilometry nie są barierą w niesieniu pomocy potrzebującym. Zapraszamy do lektury!

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzymy Państwu radości, pogody ducha i ciepła w gronie rodzinnym. By w chwilach refleksji choć na chwilę zatrzymać się i spostrzec to, czego nie widać w ciągłym biegu. Wesołych Świąt życzą Stowarzyszenie „Budujemy Przystań” oraz pracownicy ZNPOS

Koordynatorki: Justyna Głuchowska, Izabela Jasek 2 strona

Strona graficzna: Agnieszka Markiewicz-Równy


Nasz biuletyn!

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka

– współpraca terapeutów z rodzicami dzieci

Rodzina dziecka, u którego stwierdza się różnego rodzaju niepełnosprawność, może korzystać w Polsce z zajęć terapeutycznych organizowanych przez zespoły wczesnego wspomagania rozwoju. Rozporządzenie Ministra Edukacji, regulujące prawnie pracę zespołów wczesnego wspomagania, wyznacza dwa kierunki oddziaływań: • pracę terapeutyczną z dzieckiem, • wspomaganie rodziny dziecka. W modelu pracy terapeutycznej wdrażanym przez Zespół Wczesnego Wspomagania Rozwoju przy Zespole Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu rodzice dzieci zostają zaproszeni do współudziału w pracy zespołu specjalistów. W skład zespołu terapeutycznego wchodzą: psycholog, logopeda, pedagog specjalny, rehabilitant oraz rodzice dzieci. Praca

terapeutów opiera się na globalnym spojrzeniu na dziecko: uwzględnianiu całego potencjału dziecka oraz warunków środowiskowych, w których ono żyje. Udział rodziców w zajęciach terapeutycznych rozpoczyna się od wstępnej konsultacji, w czasie której terapeuci zbierają podstawowe informacje o dziecku, przeprowadzając wywiad z rodzicami oraz obserwując dziecko w trakcie zabawy. Ustalane są potrzeby i oczekiwania rodziców wobec terapeutów a także wstępny plan przebiegu terapii. Każde zajęcia z dzieckiem są komentowane przez terapeutę, który wyjaśnia rodzicom sposób postępowania i dzieli się swoimi spostrzeżeniami. Omawianie terapii pozwala rodzicom lepiej zrozumieć funkcjonowanie dziecka oraz sposoby aranżowania i modyfikowania

działań terapeuty. W czasie wspólnej zabawy terapeuta stara się stwarzać warunki, by dziecko na miarę swoich indywidualnych możliwości mogło eksplorować otoczenie, działać, przeżywać i wyrażać to, co czuje. Zajęcia terapeutyczne odbywają się w wymiarze 2 godzin tygodniowo na terenie placówki a w niektórych przypadkach także w domu rodzinnym dziecka. Mają one charakter indywidualnych spotkań. Zajęcia te odbywają się w Zespole Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu przy ul. Wośnickiej 125. Wszelkich informacji udziela koordynator zespołu wczesnego wspomagania Anna Marchewka; codziennie w godzinach pracy od 8.00-16.00. Pedagog Anna Marchewka 3 strona


Rola Poradni Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 2 w Radomiu jest jedną z trzech działających na terenie miasta placówek i obejmuje swoją opieką uczniów wszystkich szkół podstawowych (29 szkół, w tym Niepubliczna Szkoła Podstawowa „Nasza Szkoła” oraz Zespół Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych- klasy 0-III). Celem poradni jest wspomaganie rozwoju dzieci, kształtowanie prawidłowych relacji pomiędzy nimi i ich rodzicami lub opiekunami oraz udzielanie pomocy psychologicznej, pedagogicznej, logopedycznej i innej specjalistycznej. Poradnia realizuje swoje zadania m.in. poprzez diagnozę, terapię, poradnictwo, profilaktykę. Prowadzona jest również działalność informacyjno-szkoleniowa. Zatrudniona kadra - psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, neurologopedzi, balbutolodzy - posiada wszechstronną wiedzę i doświadczenie w pracy z dziećmi, stale podnosi swoje kwalifikacje, wychodząc naprzeciw potrzebom środowiska. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana jest na wniosek rodziców lub prawnych opiekunów dziecka, nauczycieli i pedagogów szkolnych, w porozumieniu z rodzicami lub opiekunami prawnymi. Poradnia jest czynna w poniedziałek w godzinach 8.30 – 16.30, a w pozostałe dni tygodnia w godzinach 8.00 – 16.00. Zgłoszenia przyjmowane są w dniach konsultacji dla rodziców i nauczycieli, co drugi poniedziałek (dokładny harmonogram jest dostępny w szkołach i na stronie internetowej poradni). Istotne jest, że udzielana pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest dobrowolna i nieodpłatna. Oferta poradni jest szeroka, obejmuje m.in. diagnostykę, terapię i poradnictwo psychologiczno-pedagogiczne. Prowadzone są również rożnego rodzaju warsztaty, m.in. warsztaty dla rodziców: „Szkoła dla rodziców” i „Rodzeństwo bez rywalizacji” wg programu 4 strona

Joanny Sakowskiej. Ważną rolę w pracy poradni odgrywa również działalność Zespołu Orzekającego, gdzie jako konsultant, wśród innych specjalistów, zatrudniony jest lekarz pediatra. Zadaniem zespołu jest orzekanie: • o potrzebie kształcenia specjalnego dzieci z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, które wymagają stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (dzieci niesłyszące, słabosłyszące, niewidome, słabowidzące, z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, z autyzmem i Zespołem Aspergera, z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, umiarkowanym lub znacznym oraz uczniowie zagrożeni niedostosowaniem społecznym) • o potrzebie zajęć rewalidacyjno - wychowawczych dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim • o potrzebie indywidualnego nauczania dzieci, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły • oraz o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Do wniosku o wydanie orzeczenia do odpowiedniej formy kształ-

cenia lub opinii o potrzebie wczesnego wspomagania niezbędne jest dołączenie pełnej dokumentacji medycznej, czyli aktualnego zaświadczenia lekarza specjalisty, kart leczenia szpitalnego innej specjalistycznej diagnozy (np.: dotychczasowe opinie psychologiczne, pedagogiczne, logopedyczne) oraz opinii nauczyciela o dziecku (jeśli jest taka potrzeba). Zespół Orzekający rozpatruje wniosek w ciągu 14 dni od daty jego złożenia. Rodzice poinformowani są o terminie obrad zespołu, możliwości uczestniczenia w omówieniu przypadku ich dziecka i podjętych decyzjach. Opracowanie: Anna Cieślak-Pypeć, Daria Adamska Szczegółowe informacje dotyczące funkcjonowania Poradni mogą Państwo uzyskać osobiście w placówce podczas dni konsultacji oraz na stronie internetowej (www.ppp2.neostrada.pl, e-mail: ppp2_radom@poczta.onet.pl). Poradnia Psychologiczno -Pedagogiczna nr 2 w Radomiu, ul. Toruńska 9, tel.(48) 331 24 98,


Gotowość szkolna

Nasz biuletyn!

– studium diagnozy gotowości uczniów w Zespole Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu

Jeśli przyjąć za Wincentem Okoniem że „dojrzałość szkolna to inaczej gotowość szkolna, to osiągnięcie przez dziecko takiego stopnia rozwoju umysłowego, emocjonalnego, społecznego i fizycznego, jaki umożliwia mu udział w życiu szkolnym i opanowanie treści programowych klasy pierwszej”. Na pełną dojrzałość szkolną składają się: -dojrzałość fizyczna -dojrzałość umysłowa -dojrzałość emocjonalno – społeczna. Jednak w przypadku dzieci niepełnosprawnych, z uwagi na ich obniżony poziom funkcjonowania, który może być wynikiem defektu któregoś z organu, całego układu, bądź wolniejszego tempa rozwoju jednej ze sfer, cały etap przygotowania do podjęcia nauki w szkole podstawowej nie będzie polegał na powszechnie rozumianej gotowości szkolnej, gdyż część dzieci o sprzężonych niepełno sprawnościach nie będzie w stanie jej osiągnąć mimo odroczenia od obowiązku szkolnego. U większości dzieci niepełnosprawnych występują zaburzenia we wszystkich sferach dojrzałości. Mają ograniczoną sprawność

ruchową, zaburzoną sprawność manualną, grafomotoryczną, czy koordynację wzrokowo – ruchową. Charakteryzują się nieprawidłowym funkcjonowaniem organów zmysłowych. W związku z tym mają olbrzymie problemy z opanowaniem nauki pisania, rysowania czy wycinania. Cechą uczniów niepełnosprawnych umysłowo jest istotne ograniczenie, bądź brak umiejętności swobodnego i zrozumiałego dla otoczenia komunikowania się, wyrażania swoich potrzeb, pytań, sądów, nie rozwijają się u nich procesy myślowe nawet na poziomie myślenia konkretno – obrazowego. Powoduje to ograniczenie w doświadczaniu potrzebnym do aktywności poznawczej i rozwoju pojęć. Jednym z elementów niepełnosprawności umysłowej jest brak samodzielności w działaniach związanych z dojrzałością umysłową, społeczną, fizyczną czy emocjonalną. Często siła reakcji emocjonalnych nie jest adekwatna do wywołującego ją bodźca. Stany lękowe, napięcia wywołują u nich niestabilność emocjonalną co powoduje nie zawsze prawidłowe kontakty z rówieśnikami. Aby podjąć efektywne działa-

nia terapeutyczne i edukacyjne, konieczne jest przeprowadzenie diagnozy rozwojowej uczniów, tak by móc określić poziom rozwoju we wszystkich sferach funkcjonowania. Dlatego zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych (Dz. U. Nr 97, poz. 624, 2010r.), oraz Rozporządzeniem z dnia 30.04.2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach mówiących o tym, że każde dziecko w roku poprzedzającym planowane rozpoczęcie nauki w szkole podstawowej musi przejść diagnozę przedszkolną oraz otrzymać odpowiednie wsparcie edukacyjne i terapeutyczne, by być dobrze przygotowane do rozpoczęcia nauki czytania i pisania. W Zespole Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu obowiązuje procedura Diagnozowania Gotowości Dziecka do Podjęcia Nauki w Szkole Podstawowej, której założenia wynikają z w/w rozporządzeń. Głównym celem opracowanej 5 strona


procedury jest określenie aktualnego poziomu rozwoju dziecka, prognozowanie jego tendencji rozwojowej w celu optymalizacji procesu edukacyjno – terapeutycznego oraz podjęcie działań wspierających jego rozwój. Ponadto służy ona zgromadzeniu informacji, które mogą pomóc rodzicom w poznaniu stanu gotowości swojego dziecka do podjęcia nauki w szkole podstawowej a nauczycielowi w opracowywaniu Indywidualnego Programu Edukacyjno – Terapeutycznego. Badaniem diagnostycznym są objęte dzieci 5 i 6 letnie uczęszczające do oddziału przedszkolnego, a do przeprowadzenia diagnozy zobowiązani są wychowawcy grup przedszkolnych. Zgodnie z procedurą obowiązującą w naszej placówce określone są trzy terminy badania diagnostycznego. Diagnoza wstępna, która powinna być przeprowadzona w okresie od 1 wrze-

śnia do 1 października. Zadaniem nauczyciela jest obserwacja dziecka, sprecyzowanie jego potrzeb i możliwości rozwojowych by móc określić kierunki pracy z dzieckiem i dobrać odpowiednie metody i formy pracy. Diagnoza śródroczna , która powinna być przeprowadzona do końca stycznia, w której dokonuje się porównania z badaniem wstępnym, nauczyciel monitoruje przyjęte kierunki pracy z dzieckiem, dokonuje oceny dotychczasowych wyników, które będą istotnie wpływały na dalszą pracę z dzieckiem oraz diagnoza końcowa, którą należy przeprowadzić do 20 kwietnia i jest to analiza umiejętności dziecka nabytych w roku szkolnym i określenie stopnia jego gotowości do podjęcia nauki w szkole podstawowej. W Zespole Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu gotowość szkolną dla dzieci, które mają w orzeczeniu określony stopień upośledzenia

umysłowego diagnozuje się bazując na Indywidualnym Programie Edukacyjno – Terapeutycznym, a dla dzieci nie mających określonego stopnia upośledzenia umysłowego określa się bazując na Arkuszu Diagnozy Przedszkolnej. Po analizie uzyskanych wyników nauczyciele zobowiązani są do wypełnienia karty „Informacja o gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole podstawowej”. Informację tę wydaje się rodzicom bądź prawnym opiekunom dziecka w terminie do końca kwietnia roku szkolnego poprzedzającego rok szkolny, w którym dziecko ma obowiązek albo może rozpocząć naukę w szkole podstawowej. Każdego dnia celem pracy z naszymi uczniami jest dążenie do uzyskania przez nich jak największego stopnia niezależności i samodzielności. Pedagog: Aneta Jakubowska Aneta Kalbarczyk

5 strona


Nasz biuletyn!

My i Mały Wielki Człowiek, który zmienił świat, nasz świat…

Szymonek urodził się 3 września 2005 roku. Wszystko wskazywało na to, że jego zdrowiu nic poważnego nie zagraża. Rehabilitację rozpoczął już w 4 miesiącu życia, lekarze zapewniali, że wkrótce zakończą się ćwiczenia. Niestety tak się nie stało. Zaczęliśmy szukać pomocy u wielu specjalistów. Nikt nie był w stanie określić co jest z naszym synkiem. Trafiamy wreszcie do Instytutu Matki i Dziecka. I nie najlepsza wiadomość - po raz pierwszy usłyszeliśmy: „- Wasze dziecko będzie niepełnosprawne do końca życia”. Nigdy nie przypuszczaliśmy, że usłyszymy coś takiego. Czuliśmy się przegrani, jakby życie nasze się skończyło. Potrzebowaliśmy czasu, aby zrozumieć, że jeśli nie zaczniemy walczyć o Szymonka, to niczego nie osiągniemy. Wtedy powiedzieliśmy sobie, że zrobimy wszystko, aby było lepiej. I tak zaczęła się nasza przygoda z chorobą i walką o lepsze jutro. Nasza determinacja i zaangażowanie przynoszą rezultaty. Szymonek najpierw trafia do przedszkola integracyjnego. Nasze słonko pnie się do góry: zaczyna chodzić samodzielnie, coraz mniej się przewraca i zaczyna mówić. Kolejne rezonanse nie wnoszą nic nowego. Wszystko się układa, jest cudowny, przede wszystkim jest szczęśliwym dzieckiem. Wreszcie recytuje pierwszy wierszyk na występach w przedszkolu - radość. Zaczynają się wakacje i są one

najgorsze z możliwych. Pod koniec sierpnia 2012 roku zaczyna się dziać coś niepokojącego z naszym synem. Ślini się jak niemowlę i nie może zamknąć buzi. Trafiamy do szpitala. Szymonek nie może jeść i pić. Sprawia mu to ogromny ból. Szybko zostaje przewieziony do Instytutu Matki i Dziecka i tam ma wykonany rezonans. Długo czekamy na wyniki –złe przeczucia. I teraz pauza. Rozpacz ogromna i jedno pytanie, czy to jest uleczalne. Odpowiedź brzmi NIEEE! Rezonans

wskazuje chorobę genetyczną NBIA, choroba Hallervordena-Spatza. Po ciągłej walce o lepsze życie Szymonka pojawia się u nas pustka. Nie umiemy o tym rozmawiać, nie wiemy, co nam przyniesie kolejny dzień. Po raz drugi w życiu czujemy się przegrani. Ból, jaki nam towarzyszył, nie pozwalał nam normalnie myśleć. Zadawałam sobie wtedy pytanie, czemu Bóg dał nam tyle nadziei na lepsze jutro i w jednej chwili nam ją zabrał. Kiedy inni walczą o lepszy byt swoich dzieci, my 7 strona


walczymy o życie kolejnego dnia. Jest to przerażająca różnica, ale nic z tym nie możemy zrobić. Choroba Hallervordena - Spatz’a, choroba zwyrodnieniowa układu nerwowego z odkładaniem żelaza w mózgu. Częstotliwość występowania NBIA jest szacowana na ok. 1- 3 zachorowań na milion osób. NBIA polega na odkładaniu się żelaza w mózgu. Jest to choroba genetyczna. We wczesnej fazie utajnionej postaci choroby jest mylona z Dziecięcym Porażeniem Mózgowym. Wyłącznie badanie MRI głowy potwierdza chorobę. Wysoka koncentracja osadów żelaza powoduje niszczenie tej części mózgu, która jest ośrodkiem kontrolującym ruch i odpowiedzialnym za możliwość poruszania się w dowolny sposób, bez dodatkowych niechcianych ruchów. Symptomy obejmują: dystonię ogólną (wyginanie różnych części ciała, ruchy mimowolne) i ustno-żuchwowo krtaniową, dyzartrię (zaburzenia mowy), dysfagię (utrudnione przełykanie), sztywność i spastyczność mięśni, objawy parkinsonizmu, nasilone odgięcie tułowia ku tyłowi, które utrudnia oddychanie i odżywianie. Stwierdza się postępujące zwyrodnienie siatkówki. Czynniki, które wpływają na to, jak silne są symptomy choroby i jak szybko się ona rozwija, są do tej pory nieznane. Choroba potrafi doprowadzić do całkowitej niepełnosprawności pacjenta. Po kilku latach trwania postępującej choroby wszyscy pacjenci wymagają specjalistycznej pielęgnacji i nadzoru lekarskiego w domu, a niekiedy na oddziale intensywnej opieki medycznej. Przebieg jest szybki i bardzo ciężki. Do chwili obecnej leczenie jest jedynie ukierunkowane na zmniejszenie poszczególnych objawów choroby. W celu poprawy aktywności ruchowej i samodzielności chorych 8 strona

zaleca się włączenie wielostronnej rehabilitacji. Widzimy że Szymonek cierpi, jest nieobecny, nie nasz, zawsze pogodny, charakterny i ambitny Szymonek - jakby ktoś nam go podmienił. Jego stan bardzo się pogorszył, zarówno fizyczny, jak i psychiczny. Na dodatek złego zaczyna się szkoła. I tu problem: NIE CHCĄ NASZEGO SYNA (bo nie chodzi i może spaść z krzesła). Zawzięta Mama chodzi do szkoły z Szymonem. Nie dałam odizolować mojego synka od dzieci. Nie wiadomo, co ta choroba przyniesie jutro, jak może - niech chodzi. Przecież on zawsze lubił kontakt z dziećmi. Ciągłe informowanie nas o zajęciach indywidualnych w domu oraz złość Szymonka, że on jedyny jest z Mamą na lekcji, doprowadza do tego, iż zaczynamy szukać miejsca, gdzie będzie on szczęśliwy. I udaje się - od drugiego semestru trafiamy do wspaniałej Szkoły - ZESPOŁU NIEPUBLICZNYCH PLACÓWEK OŚWIATOWYCH w Radomiu. Szymonek jest szczęśliwy i widać od razu rezultaty w rehabilitacji. I znów uśmiech i poprawa w funkcjonowaniu naszego synka. Systematyczna praca na miejscu i turnusy specjalistyczne sprawiają, iż mimo postępującej choroby nasz cud trzyma się trochę lepiej. Dodało nam to skrzydeł i zaczęliśmy układać życie od początku. Zaczęłam szukać informacji o tej chorobie. Natknęłam się na artykuł o leczeniu w Stanach Zjednoczonych. I to skierowało nas na klinikę w Nowym Jorku. Tam próbują leczyć choroby genetyczne. Po wstępnych rozmowach zdecydowaliśmy spróbować szczęścia. Może nam pomogą, bo u nas nie można liczyć na nikogo. Od grudnia czekamy na lek chelatujący żelazo i nic a o stymulatorze pobudzającym mózg (DBS) możemy pomarzyć. Tak naprawdę jesteśmy zdani na samych siebie. Nasze nadzieje wiążemy więc z

wyjazdem do Stanów Zjednoczonych. Chcemy pokazać wszystkim, że mamy dużo zapału do walki o jutro. Marzy nam się, aby pokazać lekarzom że o pacjenta należy walczyć do końca, a wtedy można chorobę wygrać Nie mamy pojęcia, co nam przyniesie kolejny dzień, jednak podejmujemy walkę. Wiąże się z ogromnymi kosztami, dlatego też zdecydowaliśmy się zorganizować koncert charytatywny ”Razem dla Szymonka”, dzięki której będziemy mogli zapewnić dziecku leczenie do w USA. Przez trzy tygodnie musieliśmy przygotować wszystko. Ale udało się. Trzy osoby zajęły się organizacją, zdobywaniem sponsorów akcji. Wiele firm pokazało duże serce. Nad bezpieczeństwem czuwali policjanci, a także ochrona z firmy Alarm Cobra System. Zaprosiliśmy wiele zespołów muzycznych, gwiazdą wieczoru był zespół Zdobywcy Pewnych Oskarów. Do udziału włączył się świetny człowiek znany z programów telewizyjnych, showman Bilguun Bill. Dla Szymona przyjechała także królowa polskiego driftu – Karolina Pilarczyk, wraz z nią zaproszono radomskie kluby motoryzacyjne m.in. Prodrive Radom, Sekret Serwis Racing . W zbiórce pomagali harcerze a także najbliżsi znajomi i rodzina. Najfajniejsze było to, że do akcji po umieszczeniu informacji w internecie włączali się sami inni ludzie. Czuliśmy ogromne wsparcie i poczucie sensu imprezy. Czytaliśmy miłe komentarze - „Często dar jest niewielki, ale skutek z niego ogromny Warto pomagać. Kochamy takie akcje. To nas szalenie pozytywnie nakręca. Trzymamy kciuki za Szymona!!!” Może nie osiągnęliśmy jeszcze zamierzonego celu, ale zdobyliśmy wielu przyjaciół, pomysły i kolejną nadzieję na lepsze jutro. Myślę, iż przekazaliśmy rodzicom ciężko chorych dzieci cenną lekcję - walczcie póki możecie! Wioletta Kowalik


Nasz biuletyn!

9 strona


Na pierwszy rzut oka nie widać, co kocham Nowy telefon! PlayStation! Więcej gier na kompa! - takie odpowiedzi słyszymy najczęściej pytając dzieciaki o czym marzą. Ale jak się dowiedzieć o czym marzą Nasze Przystaniowe Dzieciaki? O czym myślą gdy widzą otaczający świat? Na jeden dzień postanowiliśmy się zamienić w czarodziei i za pomocą magicznego szkiełka aparatu spełnić kilka nietypowych marzeń. Czekało nas prawdziwe wyzwanie. Zaczarować świat na kilka minut to nie problem , ale żeby to się jeszcze wszystko dzieciakom podobało!

Szmatki, chusty, materiały, trochę śmiechu i szpargały. Tu pinezka tu agrafka, sprytna Pani fotografka. Cztery błyski i trzy pozy, dwa uśmiechy, szczypta grozy. Dobry sprzęt fotograficzny i już jest Nasz Świat Magiczny. Wystawa z marzeń czyli Sprawny - niesprawny, zdrowy – chory miała ukazać, że nie warto segregować i rozdzielać rzeczywistości na dwa światy. Ten „nasz świat” ludzi zdrowych i w pełni sprawnych fizycznie od świata osób , którzy przez życie idą z czyjąś pomocą. Jest jednak pewna wspólna nić łącząca wszystkich: tych dużych i małych , zdrowych i walczących o każdy dzień życia. Takim miejscem gdzie spotykamy się wspólnie jest Świat Marzeń. Z pomocą Stowarzyszenia Budujemy Przystań w Radomiu - dzieciaki mogły przez chwilę przenieść się w świat ze swojej wyobraźni. Z kolorowych materiałów na podłodze powstały bajeczne scenografie do zdjęć inscenizujących scenki z dziecięcych marzeń. Same fotografie były tak zaplanowane, aby nie było widać cierpienia czy ułomności dzieciaków. Nasi podopieczni przedstawieni są w pozach o których mogą faktycznie tylko pomarzyć. 10 strona


Nasz biuletyn!

Większość dzieci nie porusza się samodzielnie i porozumiewa się z nami za pomocą komunikacji alternatywnej. Ta sesja nie miała być tylko odpowiedzią na potrzeby naszych uczniów ale także sygnałem puszczonym w świat. Efekt naszej pracy jest obec-

nie wystawiony przed Urzędem Miejskim na Żeromskiego, ale wystawa będzie wędrować po Radomiu i mam nadzieję trafi do bardzo dużej grupy odbiorców. „Na pierwszy rzut oka nie widać co kocham” - to tytuł wystawy i powód do refleksji.

Wierzymy, że wystawa będzie pozytywnie odebrana przez mieszkańców Radomia. Część zdjęć zamieszczona zostanie także na naszej stronie www. budujemyprzystan.org oraz na www.facebook.com/BudujemyPrzystan Terapeuta, Dorota Borycka Terapeuta, Marcin Murawski

11 strona


Ulicami Gaudiego

po pomoc radomskim dzieciom

15 września ulicami Barcelony, poruszony historią radomskiej placówki David O` Brien wraz z braćmi Paulem, Alanem i Conorem wyruszyli w drogę. Ten 10 km bieg był początkiem akcji skierowanej do szerszego grona odbiorców. Celem akcji było zebranie funduszy na szkołę prowadzoną przez stowarzyszenie „Budujemy Przystań” w Radomiu. Pomysł ten powstał spontanicz- blicznych Placówek Oświatowych szkoły. W tej chwili mamy 30 dzienie. O szkole i jej nauczycielach Specjalnych w Radomiu przy ul Wo- ciaków, którym staramy się stworzyć dowiedzieliśmy się od jej dyrektora śnickiej 125. jak najlepsze warunki do rozwoju. i pomysłodawcy Krzysztofa Łyżwiń„ Nasze Stowarzyszenie powstało Poprzeczkę stawiamy bardzo wyskiego. Mówił on o całej idei szkoły w 2011 roku i rozpoczęło działal- soko. Nie chcielibyśmy aby osoby z takim zaangażowaniem, że nie ność na rzecz dzieci i młodzieży niepełnosprawne były skazane na dało się przejść obok tego obojęt- niepełnosprawnej. Pragniemy wes- edukację w takich skandalicznych nie. „Nie miałem nigdy do czynienia przeć i zapewnić wielopłaszczyzno- warunkach jak dotychczas. Dążyz takim pasjonatem swojej pracy i we formy edukacji dzieciom i mło- my do europejskich standardów. misji jaką pełni placówka”. Pomysł dzieży niepełnosprawnej ruchowo i Małe elitarne klasy, dostępność do pomocy przez zbiórkę pieniędzy intelektualnie, prowadzić rehabilita- rehabilitacji i konsultacji ze specjazrodził się całkiem naturalnie. Bieg cję dążącą do pełnej ich aktywności listami oraz szeroki wachlarz zajęć miał stać się symbolem. Symbolem życiowej i społecznej. „- czytamy na rewalidacyjnych. I wszystko bezpłatwysiłku, determinacji w dążeniu do stronie. nie. Teraz wiemy, że wszystko jest celu i walki z przeciwnościami losu. Od początku działalności czyli możliwe. To jaką pracę wykonali rodzice i od 2011 udało się osiągnąć już Darowizny na rzecz szkoły nauczyciele dla swoich dzieciaków bardzo wiele. Wyremontowaliśmy można wpłacać na portalu „Się musi poruszyć każdego. Dzięki ten i przystosowaliśmy do naszych po- Pomaga”: http://www.siepomaga. niezwykłej akcji udało się zebrać ok trzeb cały budynek po internacie pl/r/harbour4u tam w bezpieczny 2500 euro. „Agrotechnika”. Ogromną część sposób można przekazywać datki. Przypomnijmy, że stowarzysze- prac wykonali w ramach wolon- Więcej informacji o akcji i szkole nie Budujemy Przystań w Radomiu tariatu sami nauczyciele i rodzice można uzyskać na stronie http:// jest założycielem Zespołu Niepu- dzieci uczęszczających do naszej www.budujemyprzystan.org/. Stowarzyszenie Budujemy Przystań KRS 0000406556, www.budujemyprzystan.org, www.facebook.com/BudujemyPrzystan, budujemyprzystan@gmail.com, Zespół Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu, ul. Wośnicka 125, 26-600 Radom, tel. 48 334 35 05

12 strona

Budujemy Przystań - Biuletyn nr 3  

Stowarzyszenie Budujemy Przystań - Biuletyn nr 3 Zespół Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu, ul. Wośnicka 125 48334350...

Budujemy Przystań - Biuletyn nr 3  

Stowarzyszenie Budujemy Przystań - Biuletyn nr 3 Zespół Niepublicznych Placówek Oświatowych Specjalnych w Radomiu, ul. Wośnicka 125 48334350...

Advertisement