Page 1

Rubrieknaam

#1672 WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VLAAMS-BRUSSELSE MEDIA VZW FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE

AFGIFTEKANTOOR ANTWERPEN X P303153

L E V E N

I N

D E

S TA D

|

N I E U W S

|

A C H T E R G R O N D

&

O P I N I E

21 | 08 | 2019

30 JAAR BOTERHAMMEN IN HET PARK JARI DEMEULEMEESTER

Muziek met kalfskop

BRUSSELAARS WERKEN LANGER ‘Ik hou het vol tot ik sterf’

OP DE MARKT IN ANDERLECHT

‘Soms geven we het gewoon cadeau’

© IVAN PUT


Agentschap lijn 93

KBCMobile Brussels 95% van uw verrichtingen waar u ook bent. kbcbrussels.be/overal V.U. : KBC Group NV, Havenlaan 2, 1080 Brussel, België. BTW BE 0403.227.515, RPR Brussel.

2019_031_KBCBR_Annonce access_BRUZZ_215x142,5_NL.indd 3

19/08/19 12:41

KOM NAAR HET INFOMENT

26/08 16-20U 7/09 10U-13U

WELKE OPLEIDING PAST BIJ JOU? KIES UIT MEER DAN 200 OPLEIDINGEN SCHRIJF JE IN OP SYNTRABRUSSEL.BE


Chou de Bruxelles

BRUZZ | VOORAF

Fotograaf Ivan Put trekt wekelijks door de stad voor een portret

FELICIEN THIRY, UYTTENHOVESTRAAT JETTE "Ik ben een echte kiekenfretter. Geboren in de Marollen. Na mijn geboorte ben ik onmiddellijk in een pleeggezin geplaatst. Vader onbekend. Van mijn tweede tot mijn twaalfde leefde ik in instellingen. Toen trok ik weer bij mijn moeder in. Ik heb hem gezocht, mijn vader, maar

nooit gevonden. Later bleek ik een zus en een oudere broer te hebben, vader onbekend. Op mijn veertiende ging ik werken. Al doende heb ik veel stielen geleerd. Toen ik zeventien was, liep ik over straat en zag ik Marie-Jeanne. De bliksem sloeg in. We verstonden elkaar niet, ik

was Franstalig, zij Nederlandstalig. Drie kinderen later was ik bilingue. Elf jaar later verliet ik haar voor Giselle: de G op mijn tattoo die ik zelf gezet heb. Marie-Jeanne boven het hartje met Je t’aime. De G van Giselle eronder. Twee jaar geleden is Marie-Jeanne gestorven. Ik heb

geblèt als een klein kind. Ik stap nooit de deur uit zonder camera. Een passie al van jongs af aan. Van Facebook kreeg ik een document opgestuurd omdat ik het meeste aantal foto’s ter wereld postte. In juli al meer dan 15.000. Google me maar. Dan zie je dat ik ook goochelaar ben." 21 AUGUSTUS 2019

I

3


Inhoud

Reportage

Op stap met Week van de netheid Werken na Daniel Soumillion Zes tips je pensioen DEEL 2 voor een propere stad 14 1816

Spreektijd Pascal Verbeken Spreektijd Reportage Jari Demeulemeester, Straattuinieren dertig jaar Boterhammen

'Brussel is vele steden' “Plots leerde “Muziek ik mijn moet kunnen buren kennen”

03

Chou de Bruxelles

05

Edito

06

In beeld

08

De week

16

Samenleving Gameverslaving overwinnen

10

Verhalen uit Ondernemen de bibliotheek Thierry Lejeune

Maarten Goethals maakt Brusselse wijn vliegen” NOG MEER BRUSSEL BIJ BRUZZDEEL 3 22

10

10

28

NOG MEER BRUSSEL BIJ BRUZZ NOG MEER BRUSSEL BIJ BRUZZ Helpper Cultuurspecial

ABONNEER JE NU GR

OP BRUZZ.BE/ABONN ATIS EMENT

BRUZZ is uw vaste gids door Aan de vooravond van de nationale hetfeestdag zet het Bal National het Brusselse Brusselse Vossenplein in vlam. Met cultuuraanonder meer Belle Perez, Lange Jojo bod. Volgende & Boogie Boy. Beleef het live op week bundelt BRUZZ tv. BRUZZ zijn Wie is wievoor in Brussel Kiest 2019? cultuurtips De Brusselse en Vlaamse lijsttrekhet nieuwe kers geportretteerd. seizoen in een Vanafapart 3 mei handig, bewaarmagazine. U vindt de BRUZZ BRUZZ tv cultuurspecial Muntpunt en live Elke middag bij gaan twee politici meer dan 120 andere cultuurspots met elkaar in debat en beantwoorin den de stad. BRUZZ abonnees ze uw vragen. ontvangen de special thuis samen Vanaf 6 mei, elke werkdag met BRUZZ magazine van tussen 12 en 14u woensdag 2820 augustus. Zaterdag juli vanaf 20u45 BRUZZ radio Vanaf maandag 26 augustus BRUZZ tv

Bal National Mis niets van de verkiezingen in Brussel.

BRUZZ magazine

NIEUWS UIT BRUSSEL. CULTUUR IN BRUSSEL. BRUSSEL. BRUZZ.

RUZZ_BW-ABO-90x291.indd 1

18/04/2019 16:02

Wat of wie is een Helppie? Dat is

iemandlangs die hulphet nodigKanaal heeft bij Leven

dagelijkse taken. Om zich te BRUZZ-reporter Toon Hendrikx verplaatsen, voor klusjes, boodbezoekt Brusselaars van divers schappen … Helpper zoekt pluimage die hun leven opbouwden hulpvaardige buren, brengt ze in op of langs het Kanaal. Leer ze kennen contact met de Helppie en zorgt in een reeks portretten in BRUZZ24. voor de praktische dingen zoals Vanaf vrijdag 19 juli verzekering en betaling. BRUZZ gaat BRUZZ tv een keertje mee op stap. De lijsten, de Nederlandstalige Volgende week kandidaten en al het verkiezingsBRUZZ nieuws optv brusselkiest.be. .

Naar de Foor BRUZZ.be

Radiopresentator Gunnar maakt collega Luana wegwijs op de Brusselse Extra verkiezingsbijlage Zuidfoor. Elke dag testen bij ze het tussen de BRUZZ International neemt magazine met de inzet u mee Hallepoort en dedaarin Anderlechtsepoort de stad inattractie en trektuit. naar de plekken van de verkiezingen, interviews een nieuwe waar Brusselse expats met alledelijsttrekkers en eenzoal Vanaf maandag 22 juli tussen uithangen. BRUZZ International rapport van de parlementsleden. 16uspreekt en 19u Engels, maar wordt woensdag 15 mei BRUZZ radio- en opalle BRUZZ.be BRUZZ magazine natuurlijk zoals BRUZZ tv-programma’s - ondertiteld. Naar

BRUZZ International


Edito

EDITO

Op stap met

Khadija Zamouri

Zoenoffer — STEVEN VAN GARSSE

DEEL 3

03

Chou de Bruxelles

05

Edito

06

In beeld

08

De week

18

Enfant Terrible

24

Zomerreeks Brusselse markten (4): Abattoir

27

Beeldspraak

30

Nick Trachet

31

Big City

keuze in Nederlands, Frans of Engels. Deze week BRUZZ facebook

Gratis abonnement Krijgt u graag BRUZZ magazine elke woensdag in uw brievenbus? Een abonnement op ons Brussels weekblad is gratis voor wie in Brussel woont. Lezers buiten Brussel betalen 25 euro per jaar (30 euro in het buitenland). Abonneer u eenvoudig via bruzz.be/abonnement.

Dit en al het andere nieuws uit Brussel is natuurlijk ook te vinden op BRUZZ.be en in de BRUZZ app.

Nu er eindelijk wat beweging komt in de regeringsvorming van de deelstaten, zowel in Vlaanderen als in Wallonië, springt de inertie bij de federale formatie meer dan ooit in het oog. Het is eigenlijk een regelrechte schande. Er wordt zelfs nauwelijks gepraat. Alsof de federale regering van geen tel meer is. N-VA trekt intussen voluit de nationalistische kaart. Wat de PS dan weer de gordijnen in jaagt. Opmerkelijk daarbij is de rol van Brussels parlementslid en vicevoorzitter van N-VA Cieltje Van Achter. Volgens haar is België onbestuurbaar geworden. Alleen confederalisme kan soelaas brengen. Dat confederalisme voor de Brusselaars een harde noot om te kraken wordt, weet Van Achter uiteraard zeer goed. Dat de Brusselaars daar geen pap van lusten, zal haar ook niet onbekend zijn. Dat bleek eerder al uit een grootschalige peiling onder Brusselaars. Wat dat confederalisme voor Brussel betekent, valt eenvoudig te lezen in de congresdocumenten van de N-VA van 2014. Elke Brusselaar kiest voor een Vlaamse of een Waalse sociale zekerheid. Dat is op zich niet min. Dergelijke keuze grijpt onmiddellijk in in het dagelijks leven. Het gaat over werkloosheidsuitkeringen, pensioenen, ziekteverzekering, kinderbijslag, et cetera. De Brusselaar betaalt ook in Vlaanderen of Wallonië belastingen. Ook de ziekenhuizen (bijna allemaal ‘Brussels’ vandaag) en de rusthuizen (grotendeels ‘Brussels’ vandaag) zullen dan die keuze moeten maken.

Daar is meer dan een bezwaar tegen te maken. Het belangrijkste is nog wel dat het gros van de Brusselaars die keuze niet wenst te maken. De N-VA, of de andere partijen die aan hetzelfde zeel trekken, zullen hier dus de forcing moeten voeren. Meer dan een miljoen Brusselaars met een nieuwe sociale zekerheid opzadelen. Daar zal ook een tweederdemeerderheid in het federale parlement voor gevonden moeten worden. Verder is er nog de economische leefbaarheid van de zorginstellingen. De Nederlandstalige instellingen hebben het nu al zeer moeilijk om te overleven. Wat wordt dat dan als zij maar één (klein) deel van de Brusselaars kunnen bedienen? Last but not least, krijgen we in dit N-VA-model een gesegregeerde stad met verschillende socialezekerheidsstelsels. Bonne chance voor de politici die van Brussel een warme stad willen maken met een bevolking die gelooft in haar gemeenschappelijke toekomst. Dat de N-VA de sociale zekerheid wil splitsen is op zich volledig legitiem. Uiteindelijk streeft de partij naar een onafhankelijke Vlaamse republiek. Maar ze zal toch veel beter moeten uitleggen aan de (Vlaamse) Brusselaars wat de splitsing van de sociale zekerheid voor hen betekent. Anders zou de indruk kunnen ontstaan dat Brussel voor de N-VA slechts een zoenoffer is in de onderhandelingen met de Franstaligen, waarna ze, weliswaar met pijn in het hart, de hoofdstad aan de Franstaligen laat.

BRUZZ | VOORAF

20

“De keuze voor een Vlaamse of Waalse sociale zekerheid grijpt in in het dagelijks leven”

21 AUGUSTUS 2019

I

5


6

I

21 AUGUSTUS 2019


BRUZZ | DE WEEK

In beeld

Geplant Zoals elk jaar kapten de buumdroegers op 9 augustus een Meyboom, die daarna in stoet door de stad wordt gedragen. Maar er is altijd haast bij: voor 17 uur moet hij geplant zijn op de hoek van de Zandstraat en de Broekstraat. Lukt dat niet op tijd, dan gaat het voorrecht om de boom te planten naar de Leuvenaars, zo schrijft de traditie voor. In dit fraaie zoekplaatje is ook Brussels burgemeester Philippe Close te spotten. Niet als buumdroeger, want Close is aangesloten bij de gardevils, die de buumdroegers beschermen. Š PHOTONEWS

21 AUGUSTUS 2019

I

7


De week

Terugblik op het nieuws

Expedition Swim

Dierenrechtenmars

18

Ook de laatste editie openluchtzwemmen van Expedition Swim in het Brussels Gewest wordt wegens bacteriën in het water afgelast. Oorspronkelijk worden zes locaties getest. Slechts één zwemdag - in de Neerpedevijver - kon doorgaan.

De partij DierAnimal organiseert haar vierde veganistische stadsmars op 25 augustus ook in Brussel. Dat kondigen de organisatoren vanuit Londen aan. De mars vertrekt om 14 uur aan het Centraal Station en doet het centrum aan. Ook in Amsterdam en Berlijn zijn er die dag acties.

Tijdens de jaarlijkse Olympische Spelen voor brandweerlui, de World Police and Fire Games in Chengdu (China), grijpt de Brusselse brandweerman Gilles Degallaix (34) het goud in de individuele competitie voor brandweerlui ouder dan dertig. Het Brusselse brandweerkorps stuurt 34 atleten naar de Spelen, en haalt achttien medailles binnen, waarvan negen gouden.

N-VA WIL STRENGER TOEZIEN OP BESTEDING VLAAMSE DOTATIE VGC

Strijd om het schoonmoederschap BRUZZ | DE WEEK

Wie wordt Vlaams minister voor Brussel? Hoe dan ook zullen de excellenties van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) waarschijnlijk moeten samenwerken met een strenge Vlaamse schoonmoeder die de Brusselse rekeningen veel nauwer opvolgt. — LAURENT VERMEERSCH

W

e behouden en versterken de band tussen Vlaanderen en Brussel en blijven investeren in onze gemeenschapsbevoegdheden in Brussel. Wel zullen we kordaat toezien op de gewenste besteding van de Vlaamse dotatie aan de Vlaamse Gemeenschapscommissie en een correcte naleving van de bevoegdheidsafbakening.” Voorgaande passage komt letterlijk uit de zogenoemde startnota die Vlaams informateur Bart De Wever (N-VA) vorige week presenteerde. De tekst dient als basis voor de onderhandelingen die de komende weken moeten leiden tot de vorming van een nieuwe Vlaamse regering. Behalve de nationalisten zitten ook Open VLD en CD&V daarvoor rond de tafel met formateur Jan Jambon (N-VA). Als het van De Wever afhangt, zal de nieuwe Vlaamse coalitie de komende vijf jaar dus nauwer toezien op de VGC, het executief van de Vlaamse Brusselaars. De voorbije jaren klonk vanuit

8

I

21 AUGUSTUS 2019

nationalistische hoek al meermaals de roep om meer Vlaamse controle op de bestedingen van de VGC. De Vlaamse dotatie is goed voor 32,4 procent van het VGC-budget. “We willen geen blanco cheque geven,” aldus Vlaams Parlementslid Karl Vanlouwe (N-VA). Bij de Brusselse meerderheidspartijen Groen en One.Brussels-SP.A viel de stellingname van De Wever met woorden als “kordaat” en “correct” logischerwijze niet in goede aarde. “Die woordkeuze weerspiegelt voor mij de neiging van de coalitie om de VGC zoveel mogelijk onder voogdij te plaatsen van Vlaanderen,” aldus Vlaams Parlementslid Hannelore Goeman (One.Brussels-SP.A). “Terwijl de autonomie van de VGC net onze sterkte is, want zo kunnen we op maat van de Brusselaars werken.”

VINGER IN DE PAP Met name op het vlak van onderwijs dreigt de samenwerking tussen Vlaanderen en Brussel moeilijk te worden. “Wij zijn voor tweetalig

Na de eedaflegging in het Vlaams Parlement groet Els Ampe (Open VLD) haar partijvoorzitter Gwendolyn Rutten. © PHOTONEWS

onderwijs, de N-VA is daar radicaal tegen,” zegt Vlaams Parlementslid Stijn Bex (Groen). “Gaan ze dan tegen de Brusselse Vlamingen zeggen: ‘sorry, daar betalen wij niet voor?’ De N-VA wil dat Brussel uitvoert wat zij beslist, maar haar visie op Brussel is niet die van de Brusselse regering.” Het is nu uitkijken naar het verdere verloop van de Vlaamse coalitiegesprekken. Afgaand op de startnota lijkt het erop dat N-VA de bevoegdheid Brussel dit keer in eigen rangen wil houden. Karl Vanlouwe zou die post dan kunnen invullen, maar Brussels parlementslid Cieltje Van Achter maakt even goed kans. Als lid van de partijtop heeft zij wellicht een streepje voor. Maar ook als N-VA enkel de minister van Onderwijs claimt, kan de partij een

extra vinger in de Brusselse pap hebben. Verder is de vraag hoe CD&V en Open VLD zich zullen opstellen bij de onderhandelingen. Beide partijen hielden zich tot nu toe op de vlakte, maar hebben ook redenen om de Brusselse portefeuille te claimen. CD&V heeft dan wel geen Brusselse gekozene in het Vlaams Parlement, maar beschikt met Brussels parlementslid Bianca Debaets wel over een kandidate met regeerervaring. De gewezen Brusselse staatssecretaris kan revanche nemen voor het feit dat haar partij voor het eerst sinds de oprichting van het Brussels Gewest naar de oppositiebanken werd verwezen. Open VLD is de enige partij die op beide niveaus aan zet is, maar ook met kersvers Vlaams Parlementslid


Aux Pavés sluit

Vuurwerk

Terminator slaat terug

Na 29 jaar sluit het legendarische steakrestaurant Aux Pavés de Bruxelles, nabij de Grote Markt, de deuren. De eigenaars wijten de sluiting aan “de aanslagen, de voetgangerszone, aanhoudende werken en de mobiliteitsproblemen in de binnenstad”.

Tijdens de openluchtshow Vuurwerk van Laken wijkt vrijdagavond een vuurpijl af van zijn baan en komt terecht op het dak van een van de Heizelpaleizen. De brandweer, die preventief aanwezig is, kan de brand snel onder controle krijgen.

Drievoudig wereldkampioen thaiboksen Youssef Boughanem (30), bijgenaamd de Terminator, eet een pakje frieten op het Flageyplein, als een zakkenroller tot tweemaal toe probeert zijn gsm te stelen. Bij de tweede poging haalt Boughanem uit. De man moet met een schedelbreuk worden afgevoerd naar het ziekenhuis. Boughanem wordt in verdenking gesteld van opzettelijke slagen en verwondingen, zijn advocaat zal ‘provocatie’ pleiten.

Ik denk niet dat Open VLD veel bezwaren zal maken, zij wil gewoon mee regeren. CD&V heeft wel breekpunten RIK VAN CAUWELAERT

BRUZZ | DE WEEK

politiek analist, over de formateursnota van Bart De Wever (in ‘De Tijd’)

Cartoon Kim Duchateau en Wauter Mannaert wisselen elkaar af voor hun kijk op de week

Els Ampe als minister zou het VGC-college niet op beide oren kunnen slapen. Het rommelt immers bij de liberalen. In een interview met De Morgen haalde Guy Vanhengel, die als Brussels minister de fakkel doorgaf aan aftredend Vlaams minister Sven Gatz, deze zomer nog uit naar Ampe. Zij aasde ook op die job. “Bij Open VLD zit je met een openlijke breuk tussen de Brusselse kopstukken en diegenen die in Vlaanderen onderhandelen,” observeert voormalig staatssecretaris Bruno De Lille (Groen). “Het zou kunnen dat de voorzitter hen een lesje wil leren door meer inspraak in Brussel los te weken via de Vlaamse regering.” Kortom, wie ook de Vlaamse schoonmoeder wordt van de Brusselse VGC, de politieke verhouding tussen Vlaanderen en zijn hoofdstad zal er niet makkelijker op worden. 21 AUGUSTUS 2019

I

9


Spreektijd

30 jaar Boterhammen-picknick met Jari Demeulemeester

BRUZZ | DE VERHALEN

‘Muziek moet kunnen vliegen’ “Op welk festival kan je tegenwoordig nog echt vrij zijn?” vraagt Jari Demeulemeester zich af aan de vooravond van de dertigste editie van Boterhammen in het Park. De flamboyante Brusselaar, die dik vier decennia de Ancienne Belgique bezielde, praat honderduit over het festival dat hij lanceerde, zijn hoogtepunten en ontgoochelingen. Wij brachten de geperste kop mee, hij de visie en de anekdotes. — TOM PEETERS, FOTO’S IVAN PUT

Jari Demeulemeester: “In tijden waarin elke braderie en kermiskoers vervangen is door een dorpsfestival, staan de kiosken voor de mooiste vorm van democratisering van muziek.” 10

I

21 AUGUSTUS 2019


BOTERHAMMEN IN HET PARK van maandag 26 tot vrijdag 30 augustus, tussen 12 en 14 uur in het Warandepark. www.abconcerts.be Jari’s Wonderland podcast: www.bruzz.be/radio/jaris-wonderland-podcast

gen is door een dorpsfestival, staan ze voor de mooiste vorm van democratisering van muziek. Zet hier nu een accordeonist en binnen de kortste keren staan er mensen te luisteren. Ik ben altijd geobsedeerd geweest door het tot leven brengen van openbare pleinen en parken omdat ik vind dat muziek moet vliegen. Mallemunt vertrok van het idee dat muziek vrij is: je komt en gaat wanneer je wil. Staat het je niet aan, dan vertrek je. Je hebt toch niet betaald. In die zin hebben we de traditie van de balladeers in de kerkportalen voortgezet. Maar op welk festival kan je tegenwoordig nog echt vrij zijn? Kijk alleen maar naar de strenge veiligheidsmaatregelen die je vandaag soms moet ondergaan om binnen te mogen. Muziek even terugbrengen naar de mensen heb ik altijd essentieel gevonden. Het pas autovrij gemaakte Muntplein was daar begin jaren zeventig ideaal voor. Als je echt wil democratiseren, moet je goeie locaties en omstandigheden creëren, zodat de mensen kunnen kiezen of ze komen of niet. Het concept achter Boterhammen was een ode aan Mallemunt.

BRUZZ | DE VERHALEN

O

p 1 maart 2011 ging Jari Demeulemeester op pensioen, maar niet na eerst uitgebreid afscheid te hebben genomen op de door hem teerbeminde Boterhammen in het Park. Vlak voor de jubileumeditie van het gratis festival dat uitgroeide tot het belangrijkste uithangbord voor Nederlandstalige muziek in Brussel, sommeerden we hem opnieuw naar de kiosk van het Warandepark. Afspraak om twaalf uur ’s middags, het tijdstip waarop Brusselaars en pendelaars elkaar straks opnieuw ontmoeten voor een concert, een boterham en een glas. Er is kalfskop, kipkap, paté en rode wijn bij het brood. Het doet hem wel wat, zegt hij. Sinds zijn uitwuifconcert in 2010 is hij hier niet meer geweest. “Die afspraak had ik gemaakt met de nieuwe algemeen directeur. Anders zou ik degene blijven die constant aangesproken werd. Je moet het voor de mensen niet verwarrender maken dan het is.” Hij had ook geen zin om zijn opvolger op de vingers te zitten kijken. Bovendien zag hij op tegen het transportongemak. Het postpoliosyndroom heeft zijn knie aangetast waardoor hij zich met een rolstoel of rollator moet verplaatsen. “Maar voor de rest gaat alles goed met mij, dank u.” Voor we het goed en wel beseffen begint hij een lofzang over de kiosken in onze stadsparken. Stilzitten is nooit

Was er in de pioniersjaren van Mallemunt een grotere openheid bij de politieke overheid? DEMEULEMEESTER: Ja, want zoiets was nog nooit gebeurd. Vanaf de eerste middag stond het ook vol nieuwsgieri-

“De polyvalentie en vanzelfsprekende multiculturaliteit van een nieuwe generatie muzikanten is een enorme kracht” JARI DEMEULEMEESTER OUD-DIRECTEUR AB

zijn sterkste punt geweest. Na zijn pensioen ging de man, die in de jaren zeventig met Mallemunt al de voorloper van Boterhammen gelanceerd had, aan de slag op het kabinet van Sven Gatz. Sinds deze zomer presenteert hij zijn eigen podcast.

Waarom liggen de muziekkiosken in onze parken u zo na aan het hart? JARI DEMEULEMEESTER: In tijden waarin

elke braderie en kermiskoers vervan-

gen. De dag voor er beslist werd dat we welkom waren op het Muntplein, zag ik de flikken nog twee straatmuzikanten oppakken en een dag later had ook Wannes Van de Velde een proces aan zijn been van de zwaantjes toen hij zijn doedelzak begon te stemmen. Die vijandigheid is snel verdwenen, omdat we niet bedreigend waren en vriendelijke folk programmeerden. De eerste jaren mochten we doorgaan tot één uur ’s nachts en heerste er een ongedwon-

21 AUGUSTUS 2019

I

11


Dertig jaar Boterhammen in het park

gen sfeer, waar ook de cafés hun voordeel mee deden. Het waren heroïsche tijden, met Johan Verminnen, Theater Radeis en Don McLean, die op een uitgeregende editie de laatste werkende micro vasthield. Pas toen enkele geëngageerde verenigingen ons succes begonnen te recupereren om folders uit te delen, kwam er kritiek. Toen men later besloot om eigen kraampjes op te stellen en ook TC Matic op de affiche zette, was het gedaan. Een stadsplein verdraagt maar een beperkte hoeveelheid lawaai en al zeker geen punkers die hun eigen bierflesjes meebrengen en achterlaten. De stad zei nee, ook al fulmineerde Annemie Neyts nog door een festival te eisen voor de Vlamingen. Jaren later

Wat zijn uw persoonlijke hoogtepunten uit dertig jaar Boterhammen? DEMEULEMEESTER: Dat Liesbeth List er

in is geslaagd om Ramses Shaffy nog eens mee te brengen, vond ik erg straf. Het concert dat Raymond gaf op mijn afscheid was fantastisch, ook omdat hij

BRUZZ | DE VERHALEN

“Nu moeten artiesten meteen scoren, en daarna verdwijnen ze even snel” JARI DEMEULEMEESTER OUD-DIRECTEUR AB

heeft ook Louis Tobback zich goed kwaad gemaakt. Als minister van Binnenlandse Zaken sprak hij schande van het lawaai op Boterhammen, terwijl nota bene Jan De Wilde aan het spelen was. Zijn kantoor lag vlakbij, maar het moest toch een beetje klinken? (lacht) Het is nooit meer goedgekomen tussen ons.

U hebt altijd gezegd: de stenen en de bomen moesten ook content zijn. DEMEULEMEESTER: Daar kwam het zowel bij Mallemunt als bij Boterhammen en het meer recente Feeërieën op neer. Toen de dienst Animatie van de stad me in 1990 vroeg om iets te doen in het park, stond ik meteen paraat. Toen de mensen me zeiden dat ze er niet op tijd geraakten omdat ze ook moesten eten, hebben we ze zelf boterhammen gegeven, en een glas kriek. Zowel de gratis muziek als de gratis boterhammen sloegen meteen aan. Later zijn we ook ’s avonds beginnen te programmeren. Dan mikten we niet op de pendelaars, maar op de backpackers, want die gingen niet naar huis en kwamen weleens vragen of er niet ergens nog wat amusement was. Althans zo heb ik het in 2007 verkocht aan Guy Vanhengel (toen bevoegd voor Externe Betrekkingen in 12

de regering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, red.). En kijk, ook dat festival bewijst intussen hoe muziek een magneet kan zijn in symbiose met de sprookjesachtige omgeving. Toen Boterhammen in het Park even Boterhammen in de Stad werd, omdat we moesten uitwijken naar het Spanjeplein dat omgeven is door glas en beton, hebben we bewezen hoe je een hard plein kon ‘kalmeren’.

I

21 AUGUSTUS 2019

voor het eerst na lange tijd weer wilde samenspelen met Jean Blaute. Ons huldebetoon aan Wim De Craene beschouwde ik als een absolute noodzaak, want hij bleef er ons in onze nachtmerries maar aan herinneren dat we niet genoeg voor hem hadden gedaan. De zomer voor zijn overlijden had hij me nog een nieuw project voorgesteld, waar ik niet op ben ingegaan. Dat is blijven knagen, zoals bij veel mensen nu waarschijnlijk ook de dood van Luc De Vos aan het knagen is. De liveset die Gorky op een uitgeregende Boterhammen niet opnam in het park, maar in de AB, hoort eveneens bij mijn hoogtepunten, net als ‘Spelers en Drinkers’, onze ode aan Johan Verminnen. En doe Dirk Denoyelle er ook maar bij. Jean-Luc Dehaene kwam altijd luisteren naar zijn stemimitaties. En dan was er natuurlijk Bange Blankeman. Met zwarte zondag in het achterhoofd had ik Willem Vermandere gevraagd een nummer te schrijven over Brussel. Het werd een aanklacht tegen dat partijtje met de vuist omhoog. Later, op de 11 juliviering, zouden Filip Dewinter en zijn troepen het podium bestormen tijdens het optreden van Willem. Angstwekkend was dat. Als reactie heeft iemand

Jari Demeulemeester Jari - of Jean-Marie - Demeulemeester (°1946, Elsene) groeide op in Jette. Als artistiek leider van de Beursschouwburg (1970 tot 1977) zette hij met Mallemunt een van de eerste gratis popfestivals ter wereld op poten. In

1980 stond hij mee aan de wieg van de Ancienne Belgique, waar hij eerst artistiek directeur en van 1988 tot 2011 algemeen directeur was. Hij zou de concertzaal uitbouwen tot een van de meest gerenommeerde ter wereld. In

1990 lanceerde hij er Boterhammen in het Park. Hij was de drijvende kracht achter vele Brusselse 11 julifeesten en voorzitter van Muziekcentrum Vlaanderen. Na zijn pensioen ging hij deeltijds aan de slag op het kabinet van Sven


Wat is uw grootste teleurstelling geweest? DEMEULEMEESTER: Toch de enorm zware economische dimensie die het hele culturele landschap gekregen heeft, en dat er overal een overproductie is ontstaan, terwijl het geheugen al zeer kort is. Vroeger konden artiesten langzaam groeien. Nu moeten ze meteen scoren, en daarna verdwijnen ze even snel. Het spanningsveld tussen de privé en de overheid is ook niet afgenomen. In die context heb ik altijd net iets meer proberen te brengen, ook op de 11 julivieringen. Wij hadden De Gulden Ontsporing op touw gezet, maar plots moest het vanuit Vlaanderen allemaal ‘Vlaanderen Feest!’ zijn, en waren er de feestcheques. Tja, dan krijg je het fenomeen dat mensen niet meer komen voor de muziek, maar om een beetje op en neer te gaan. Je ziet het tegenwoordig overal. Waarover gaat een driedaagse uitputtingsslag als Tomorrowland anders? Toch niet over ontroering of de ziel die een artiest in iets steekt?

In de wandelgangen van de AB hoor je weleens dat de boekhoudersmentaliteit het heeft overgenomen van de enthousiasmerende melomanie.

Gatz, Vlaams minister van Cultuur, Media, Jeugd en Brussel. In 2018 riep Be.brusseleir hem uit tot ‘Brusseleir vè et leive’ voor “zijn jarenlange inzet voor artistieke expressie in het Nederlands in al zijn registers”.

DEMEULEMEESTER: Dat is deels mijn eigen keuze geweest. Na een zorgvuldige screening bleven er uiteindelijk twee kandidaten over om me op te volgen als directeur: huidig De Standaard-cultuurredacteur Peter Vantyghem en Dirk De Clippeleir, voormalig directeur van de platenmaatschappijen EMI en Universal. Ik zag de hele streaming-problematiek op ons afkomen en was geen voorstander om nog eens een type als mezelf aan te nemen. We hadden een controleur nodig die kon corrigeren wanneer nodig, en Dirk boert goed wat de cijfers betreft. Zoals het personeelsverloop uitwijst,

is het misschien niet meer het aanhankelijke familiebedrijf van vroeger, maar bon, dat schijnt ook uit de tijd te zijn.

reclame voor je evenementen, dan mag daar meer tegenover staan dan middelmaat.

Pakt de stad Brussel het beter aan? Bent u tevreden met de professionele keuzes die u gemaakt hebt? U had bijvoorbeeld ook in de politiek kunnen gaan. DEMEULEMEESTER: De politiek, jong, hoe lang ga je daar in mee? Ik had ook graag in de Beursschouwburg kleine, fragiele muziek blijven programmeren. Maar in de AB heb ik meer kunnen wegen.

Bram Vermeulen zong ‘Ik heb een steen verlegd in de rivier’. Hoe groot is de steen die u verlegd hebt? DEMEULEMEESTER: Dat mag je van jezelf niet zeggen, maar ik denk dat het geloof van de meeste mensen om muziek te gaan maken in Vlaanderen gelinkt is met het feit dat we gezegd hebben: doe maar, het kan. Ik had alleen wat meer aandacht gewild voor de marginale genres, zoals folk en bluegrass. Je zou ervan versteld staan hoeveel mensen ook op latere leeftijd trots aan hun kameraden verkondigen dat ze net een gitaar hebben gekocht. In mijn toekomstdroom is er daarom meer ruimte voor rootsgenres en voor mensen die echt iets te zeggen hebben. Tegelijk moeten we ambitieus blijven. Ooit vroegen de zwervers van de Marollen me of ze ook welkom waren op het concert van Toots Thielemans die avond op de Grote

DEMEULEMEESTER: Toen we net tweehonderd concerten gedaan hadden van Jo Lemaires eerbetoon aan Edith Piaf, wilde Olivier Mees, een Franstalige impresario, dat succes in Wallonië overdoen. Hij heeft er niets van terechtgebracht. Later dook hij op in de entourage van de toenmalige schepen en huidig burgemeester Philippe Close en wilde hij de AB betrekken bij een groot festival. Ik zei: we zullen het fifty-fifty doen, maar daar wilde hij niet van weten. Hij lanceerde mee het Brussels Summer Festival, en je ziet het: ze willen alles nadoen en komen dus altijd te laat. Aan de andere kant heb ik via mijn werk op het kabinet van Sven Gatz ook kunnen kennismaken met de bloeiende undergroundscene, waar Zwangere Guy symbool voor staat. De polyvalentie en vanzelfsprekende multiculturaliteit van een nieuwe generatie muzikanten is een enorme kracht, die we nog beter moeten benutten. Niet La Madeleine of het Koninklijk Circus (zalen die door de stad uitgebaat worden, red.) zullen in de toekomst het verschil maken. Dat zal de AB moeten blijven doen, en hopelijk ook de Botanique. Daarnaast moet er in deze stad ook dringend meer werk gecreëerd worden voor de middenklasse die de belastingen

BRUZZ | DE VERHALEN

daarna nog een draagbare stereoketen meegebracht naar het parlement om het nummer af te spelen. Na al die jaren blijft het een bijzonder sterk statement. Frappant detail: de tekening op de hoes van het plaatje dat we samen met het Centrum voor Gelijke Kansen en Polygram uitbrachten, is getekend door de zus van Vincent Kompany, die toen net als mijn kinderen op basisschool Maria Boodschap zat.

“Er moet in deze stad dringend meer werk gecreëerd worden voor de middenklasse die de belastingen betaalt” JARI DEMEULEMEESTER OUD-DIRECTEUR AB

Markt. Maar natuurlijk! Ze konden er Toots in duel zien gaan met Dizzy Gillespie. Content dat ze waren, want nu hadden ze die nacht in hun Marollencafé tenminste wat te vertellen. Die ambitie zie ik te weinig. Iedereen mag hier van mij komen spelen, maar als je, zoals de gemeente Jette, uitpakt met veel

betaalt. Anders haal je de zuurstof eruit. Het zou allemaal beter gerund kunnen worden, met meer zorg en minder opportunisme. Maar je kan ook niet beweren dat we hier met pakweg grote raciale problemen kampen. En als je aan de gewone Brusselaar vraagt hoe het gaat, dan zegt hij dat het leven goed is. 21 AUGUSTUS 2019

I

13


Reportage Aan de slag blijven na je pensioen

Als verplichte rust Wie dacht dat doorwerken na de pensioengerechtigde leeftijd enkel aan witte raven besteed is, heeft het mis. Meer dan elders trekken (vooral) mannen en vrouwen in het Brussels Gewest geen grens tussen een actief arbeidsleven en de rustgerechtigde leeftijd. Of dit tot de dood hen scheidt is, vroeg BRUZZ aan enkelen onder hen. — JEAN-MARIE BINST, FOTO’S IVAN PUT

G

BRUZZ | DE VERHALEN

epensioneerden mogen onbeperkt bijverdienen na hun 65 jaar, als ze bij de start van hun rustpensioen 45 jaar arbeid kunnen bewijzen. Of dat de beste reden is om verder te boeren, is maar zeer de vraag. Toch is er een klasse 65-plussers die de slaghamer niet naast het aambeeld legt na die leeftijd. Vooral in het Brussels Gewest scoort die doorstart hoog (zie kaderstuk). De geest op scherp, de blik alert en de ijver nog zeer present zetten zij de ochtendwekker na al die jaren nog steeds voor hun werkdag. BRUZZ polste bij drie actieve 65-plussers naar hun keuze om te blijven werken, los van enig vrijwilligerswerk, in de beroepssector van hun keuze.

AQUARIUMMAN Al sinds het eerste uur in 1956 staat Laurent Benner in zijn aquariumwinkel Aqua-Club. “Mijn ouders zijn

“Ik zie meteen hoe de vis zich ’s morgens in zijn water gedraagt” LAURENT BENNER

14

I

21 AUGUSTUS 2019

AQUARIUMMAN, 84 JAAR

veel spaargeld verloren om de oorlog door te komen, zo duur was het om te overleven. Om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen, kweekte mijn vader vissen in bijberoep en verkocht hij aquariums. Thuis had hij kweekbakken staan. Met het geld van een visje konden we weer eten. Brusselaars kochten graag aquariumbakken of -vazen. Het was hun enige venster op oneindig, die kleine vissenwereld in huis. Na mijn humaniora wilde ik ook vissen kweken en verkopen. Toen ik in 1956 trouwde, ben ik deze winkel begonnen in de Ernest Solvaystraat in de huidige Matongewijk. In 2000 bereikte ik mijn pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar. Ik heb mijn pensioen aanvaard, maar ben wel alle dagen verder blijven werken. Zo lang het zou gaan. En het is ‘toevallig’ blijven duren: ik word 84 jaar.” De aquariumhandelaar doet de laatste drie werkdagen van de week open, en soms op zaterdag. Maar zijn vissen verzorgen en kleintjes kweken doet hij elke dag. “Zolang ik mijn gezondheid behoud, doe ik verder. Mijn vrouw stierf enkele jaren terug. Mijn klanten aanvaarden dit werkritme, want ze zijn me al generaties trouw. Ik heb geen ziektes in mijn installaties, hoe oud ze ook zijn. Er is nooit een vis ziek, en veel dierenartsen zijn goede klanten. Ik wacht dus af. Ik heb er altijd mijn


BRUZZ | DE VERHALEN

te vroeg komt

21 AUGUSTUS 2019

I

15


Aan de slag blijven na je pensioen

BRUZZ | DE VERHALEN

▲ 16

geld mee verdiend, dus waarom zou ik stoppen? Al doet een jonge controleur nu moeilijk om me een nieuwe erkenning voor negen jaar te gunnen. We zien wel.” Op een bepaald moment, in de gouden jaren zestig, waren er ruim zeventig aquariumwinkels in Brussel. Toen kwam mei ’68, nadien Eddy Merckx en de landing op de maan in 1969. “Dat was de eerste klap voor de aquariumwinkels,” herinnert Benner zich. “Het was meteen gedaan om thuis een visje te verzorgen of een moestuin. De tv had de plaats ingenomen om nieuws ‘te zien’. Ook met de oliecrisis van de jaren 1970 tot 1985 had onze sector het moeilijk. Velen sloten hun deuren, nadat ze ziektes in hun visbestand hadden gekregen. Nu blijven er naast Aqua-Club nog twee handelaars over in Brussel, trouwens oude klanten van mij. Eentje langs het kanaal en eentje bij het Spiegelplein in Jette. Dat is alles. Het is een vak dat je niet in een paar jaren leert. Ik zie meteen hoe de vis zich ’s morgens in zijn water gedraagt, ook hij heeft soms last van iets.” Waarom hij blijft werken, vragen we nog. “Het blijft me passioneren. Je ziet de zoetwatervissen eitjes leggen, groeien, veranderen ... ze evolueren voortdurend. Vroeger werkten we met acht in mijn zaak, I

21 AUGUSTUS 2019

“Bij werken is het veel handiger dat er iemand in huis is” THERESE HANQUET TECHNISCH HUISBEWAARDER, 65 JAAR

toen ik nog een kwekerij van tweehonderd vierkante meter naast mijn huis had. Nu sta ik er alleen voor, dus hou ik het beperkt. Want ik ga het volhouden tot ik erbij sterf. Het liquideren laat ik aan mijn dochter over, die er na mijn dood een jaar voor nodig zal hebben (lacht).”

TECHNISCH HUISBEWAARDER “Hoe lang ik de syndicus van onze woonblok zal assisteren, weet ik nog niet,” zegt Thérèse Hanquet, 65 jaar en weer volop actief, in een nieuw beroep als concierge technique. Toen ze als ingenieur-architect met pensioen ging, had ze zich voorgenomen om de belangen te behartigen van alle mede-eigenaars van het appartementsblok De Terrassen van de Sluis aan het kanaal in Sint-Jans-Molenbeek (sinds 2007 een van de grootste woonprojecten van Citydev (ex-Gomb), red.). Dat zou haar eigen appartement ook ten goede komen,

want ze had genoeg van jarenlange communicatieproblemen met een syndicus ‘op afstand’. Hanquet: “We waren als eigenaars de dupe geweest van nalatigheden van de vorige syndicus. Het zou me dus dubbel opbrengen als ik dit werk deels zou overnemen, dacht ik. Enerzijds om mijn pensioen van zelfstandige wat aan te vetten, anderzijds om het beheer van het gebouw waarin ik woon persoonlijk te kunnen sturen en controleren.” De bewoonster bouwde een gemengde carrière uit als bediende en zelfstandige, gespecialiseerd in stedenbouw. Gedurende ruim dertig jaar werkte ze opdrachten af van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, het Waals Gewest en de Europese Commissie. “Ik begon met een onlinecursus Syndicus in het Nederlands. Snel werd me duidelijk dat ik de verantwoordelijkheden van het beroep had onderschat, met als gevolg dat ik afhaakte. Ik heb de nieuwe syndicus dan maar een

uniek voorstel gedaan van samenwerking als technisch huisbewaarder. Ik regelde een contract met de mede-eigenaars om een pak van zijn werk over te nemen, met als belangrijkste opdracht toekijken op de werken. Dat komt ons allen interessanter uit. Tegen een vaste vergoeding per week volg ik de interventies van de technici en aannemers op. Op die manier is er altijd een direct contact en overleg ter plaatse. Want het algemene probleem bij syndici is vaak dat ze maar af en toe in het gebouw komen. Bij werken is het veel handiger dat er iemand in huis is, al was het maar om de plannen samen te bekijken. Voor mij kan dat allemaal snel, ik kom gewoon naar beneden.” Erg ontspannend zijn die verantwoordelijkheden toch niet, voor iemand die ‘op rust’ is gegaan, polsen we. Hanquet: “Mijn privé valt perfect te combineren met mijn werk en vrije tijd. Ik vertrek al eens naar Frankrijk, waar mijn dochter en kleinkinderen wonen. Die periode kies ik vrij. Daarbuiten engageer ik me om 44 weken per jaar beschikbaar te zijn voor ons pand. Iedere week hou ik vier uur permanentie. Bewoners kunnen dan bellen of langskomen. Daarnaast regel ik de afspraakmomenten met de technici


WILLY VERHAEGEN WIJNPROMOTOR 80 JAAR

op hun werkdagen.” Of dit financieel interessant is? “Wat de fiscus betreft en de sociale bijdragen die ik moet betalen, heb ik vooraf alles goed berekend. Eigenlijk moet ik nu minder afdragen dan vroeger, precies omdat ik met pensioen ben. Dat zit dus snor.”

WIJNPROMOTOR Ook Willy Verhaegen houdt niet op met werken, sinds hij voor zijn trouw een appartement kreeg van zijn vader, in de Maria van Hongarijelaan in Ganshoren. Tot zijn 56 jaar bouwde hij een carrière uit in de farma-industrie. Eerst als productmanager bij de Belgische innovatiegroep Labaz in Neder-Over-Heembeek, waar wel honderd onderzoekers werkten. Later voor Sanofi-Aventis als bekendmaker bij hartchirurgen van het geneesmiddelenmerk Cordarone tegen hartritmestoornissen. “Het waren succesjaren voor de groep Elf (overnemer van Sanofi en parfumlabels, red.), dat de volledige Place Vendôme in Parijs en de naburige straten in eigendom

heeft,” glimlacht Verhaegen, die als jongeling nog in de Diamantlaan (Schaarbeek) tegenover Jacques Brel heeft gewoond. “Nog later heb ik Modifast helpen lanceren, dat als afslankingsmiddel furore maakte. Het product heeft het op een bepaald moment tot nummer twee van Labaz geschopt,” zegt hij trots. Maar in 1995 kwam er plots een einde aan zijn farmacarrière. “Ik zat nog vol energie en zat me thuis te vervelen. Dat kon niet blijven duren. Gelukkig had ik sinds mijn 27 jaar een hobby: wijnen proeven en ontdekken. Op een bepaald moment had ik een wijnkelder met 1.500 flessen. Zo ben ik in het wijnhuis Nicolaus gerold, inmiddels eigendom van de Duitse groep van wijnhuizen Weigand & Klopfer en Anheuser. Ik ben pas tachtig jaar geworden, maar denk nog lang niet aan stoppen met het promoten van wijnen. Te vaak nog wordt wijn afgedaan als ongezond of vol sulfieten. Die halve waarheden wil ik de wereld uit helpen. Iedere week heb ik privéklanten te bezoeken, voor proeverij-

en of verkopen aan huis. Straks trek ik nog naar een Brusselse klant. Brusselaars kopen heel anders dan Vlamingen. Vlamingen leggen soms veel geld neer voor een heerlijk wijntje. Ze kopen vaak zelfs veel te veel, en die flessen blijven dan liggen. Een Brusselaar, en vooral een Waal, koopt anders. Voor hem moet het doorgaans Merlot zijn, vaak eerder zoete wijnen en bovenal lichtgetinte Bourgognewijnen. Ze willen allemaal Fleur du Paradis als ik passeer. En zeggen dat bij warenhuizen ook prachtige wijnen te vinden zijn.” Verhaegens agenda staat goed vol. “Ik ben volop bezig met de vorming van een nieuwe vertegenwoordiger voor Brussel, zeg maar: de knepen van het vak aanleren. Waarom ik bezig blijf ? Omdat ik nog zoveel te vertellen heb. Over gezondheid onder meer, dat één dagelijks glaasje wijn bij het eten echt goed is. Maar tachtig procent van de Vlamingen drinkt ‘s avonds na het eten en ... dan tellen ze hun glazen niet.”

Vooral in Brussel werkt de 65-plusser door Sinds 20 februari 2018 kunnen gepensioneerden, zelfstandigen of werknemers in hoofdstatuut onbelast bijklussen, dus zonder extra belastingheffing of sociale bijdragen. Daar zit wel een plafond op van 500 euro per maand en 6.000 euro per jaar. Meer ‘bijverdienen’ gaat natuurlijk ook, met de nodige belastingbijdrage aan vadertje staat. Actiris zelf houdt geen specifieke cijfers bij over 65-plussers die werken. De Enquête naar de Arbeidskrachten (EAK) van Statbel geeft - gecombineerd met Eurostat en de FOD WASO - wel een schatting per gewest. Weliswaar in het algemeen en niet per beroepsstatuut. Van de 55.774 mensen in België die in 2018 nog werkten na 65 jaar woont 11,9 procent in het Brussels Gewest. Statbel geeft de tewerkstellingsgraad per leeftijdscategorie voor 65 tot 69-jarigen. Volgens die cijfers bedraagt de tewerkstellingsgraad bij die senioren in 2017 4,9 procent voor Vlaanderen, 4,7 procent voor het Waals Gewest en 7,5 procent voor het Brussels Gewest (beperkte steekproefomvang voor Brussel, red.). Ook blijft de tewerkstellingsgraad voor 65-plussers in België met 5 procent (7,2 procent mannen en 3 procent vrouwen) ver onder het Europese gemiddelde van 12,7 procent (met 16,4 procent mannen en 9,4 procent vrouwen).

21 AUGUSTUS 2019

BRUZZ | DE VERHALEN

“Ik wil de halve waarheden over wijn de wereld uit helpen”

I

17


Enfant Terrible Bijzondere mensen in een bijzondere stad

In Brussel is er nog plaats voor improvisatie

Guillaume Bleret, oprichter van partyconcept Gay Haze

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Toen ik zestien was, ontdekte ik het nachtleven. Ik was er helemaal weg van: de warme, melodieuze housemuziek, de roes van alcohol en andere middelen, de lichamelijke en seksuele bevrijding. Ik genoot volop van de open geest en de diversiteit van de Belgische partyscene. De documentaire The Sound of Belgium van Jozef Devillé is er een mooi eerbetoon aan. Ik organiseer graag feestjes. Ik sta ten dienste van de mensen. Ik probeer ze mooie momenten te bezorgen en creëer een aangenaam kader voor ontmoetingen. Zelf platen draaien? Technisch vind ik het complex en mijn gevoel voor ritme is ook niet je dat. Ik kreeg ooit het twijfelachtige compliment dat ik een unieke manier van dansen heb, un peu à côté (lacht). Gay Haze doet zijn eigen ding en neemt zichzelf niet te serieus. Diego en ik organiseren op wisselende locaties housefeestjes voor drie- à vierhonderd man. Meestal beginnen we er al om twee uur ’s middags aan. De lgbt-gemeenschap is onze primaire doelgroep, maar we staan open voor iedereen, van welke geaardheid, kleur of herkomst ook. Het draait om vrijheid, vriendelijkheid en respect. We geven een aantal richtlijnen mee en roepen onze gasten op om zorg voor elkaar te dragen, maar we geloven niet in controles en repressie. Et ça marche bien. Noem het gerust excentriek, maar heel wat meisjes dansen bij ons topless, omdat ze zich goed in hun vel voelen. Onze naam is ook heerlijk ambigue, want ‘haze’ kan van alles betekenen: wiet, nevel en studentendoop. In mijn hoofdberoep ben ik ook bezig met klank, licht en kleuren, en de effecten ervan op je bewustzijn. Ann Veronica Janssens gebruikt niet-tastbare materialen om fysieke sensaties te creëren. Ik leerde

Guillaume Bleret (38)

haar tien jaar geleden kennen toen ik een documentaire over haar maakte. Niet veel later werd ik haar assistent. Nu heeft ze een heel team en hou ik me vooral bezig met de productie en human resources. In Tilburg had ze dit jaar een prachtige solotentoonstelling en nu begint de voorbereiding voor een expo in Louisiana, het museum voor moderne kunst nabij Kopenhagen. Ik denk dat de cirkel bijna rond is en ik binnen een kleine twee jaar toe ben aan een nieuwe uitdaging. Ik wil dichter bij de natuur staan. Onze stad heeft een bruisend uitgaansleven. Je vindt hier een grote rijkdom aan muziekstijlen en culturen. Anders dan in Parijs of Londen is er nog plaats voor improvisatie. We missen alleen ambitie en een overkoepelende visie van onze overheden. Het nachtleven is voor mij meer dan alleen eten, drinken en uitgaan. Waarom kun je ’s avonds laat niet gaan zwemmen of naar een bibliotheek? Waarom rijden er dan haast geen trams meer? Brussel is op dat vlak te provinciaal. Gelukkig kunnen burgerinitiatieven hier iets in beweging zetten en is de gemeenschapszin groot. In Kuregem bijvoorbeeld ijveren we voor meer groen en nettere straten. Homo’s hebben in Brussel niet te klagen over het aanbod aan cafés, feestjes en seksshops. Maar je kunt niet overal hand in hand wandelen zonder kans te lopen op verbale of fysieke agressie. Dat blijft helaas een daad van verzet. Er moet nog veel sensibilisering gebeuren om de mentaliteit te veranderen. Media en reclame moeten clichés en vooroordelen actief bestrijden en verschillen tussen mensen positiever voorstellen. Toen ik uit de kast kwam, was het heel moeilijk voor mijn moeder. Ze wilde dat ik tot inkeer kwam, maar dat is natuurlijk niet gebeurd (glimlacht). — TOM VAN BOGAERT

lanceerde twee jaar geleden met Diego Cozzi (dj Fais Le Beau) het succesvolle partyconcept Gay Haze. In hoofdberoep werkt hij als studiomanager voor kunstenares Ann Veronica Janssens. Hij is actief in de Kuregemse buurtvereniging Triangle 1070 en pleit voor een kwalitatiever nachtleven in Brussel met 24hBrussels. gayhaze.be, 24hbrussels.be

18

I

21 AUGUSTUS 2019


B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D © SASKIA VANDERSTICHELE

21 AUGUSTUS 2019

I

19


Op stap met

Khadija Zamouri in Molenbeek

Diversiteit tussen kanaal en bos “Sinds ik schepen ben, ben ik geen Marokkaanse meer, maar een Vlaamse,” zegt Khadija Zamouri (Open VLD) “Ik vind het belangrijk om Nederlands te spreken, ook op het schepencollege, want als je dat niet doet, gaat het binnen de kortste keren ook alleen over Franstalige verenigingen.” — DANNY VILEYN, FOTO’S BART DEWAELE

D

e afspraak met Khadija Zamouri (Open VLD) vindt plaats halverwege juli, net voor de hittegolf er aankomt en ook de Brusselse politici met vakantie vertrekken. In de straten van Molenbeek is opvallend weinig volk te zien, op het plein voor het gemeentehuis na waar de markt net afgelopen is en de straatvegers aan hun ondankbare taak beginnen om het plein schoon te vegen. Het personeel aan de receptie in het gemeentehuis staat ons netjes te woord in het Nederlands, zoals het hoort. Wel moeten we onze identiteitskaarten laten zien. Er gelden drie jaar na de aanslagen in Zaventem en Maalbeek nog altijd scherpe veiligheidsmaatregelen. Dit is het gemeentehuis van de gemeente die de Amerikaanse president Donald Trump als hellhole betitelde: wat gaat Zamouri ons laten zien? Zamouri, die ook Brussels parlementslid is, werd schepen van Molenbeek na de

20

I

21 AUGUSTUS 2019

gemeenteraadsverkiezingen van 2018. “Ik vind Molenbeek erg gevarieerd. Dat klinkt misschien vreemd, maar dat is het niet. Ik heb het ook niet over de diversiteit aan mensen, die kennen jullie wel. Maar ik kan jullie meenemen naar het dorp Molenbeek, waar de koeien en geiten grazen aan het Scheutbos en waar het Huis van de Natuur klaar is om per 1 september scholen te ontvangen. Dat is overigens niet mijn verdienste, maar die van mijn voorganger Jan Gypers. Het natuurcentrum moet de kinderen uit onze scholen respect voor de natuur bijbrengen. Molenbeek is overigens veel groener dan veel mensen denken: het Karreveldpark, het Marie Josépark, het Albertpark, het Muzepark ...” Zamouri merkt op dat er de voorbije decennia enorm veel is geïnvesteerd in laag-Molenbeek. “Terecht, maar ook hoog-Molenbeek – Molenbeek Rural zoals het bij de Franstaligen heet – is veranderd, ook

aan de Mettewielaan wonen ondertussen mensen met kinderen, vaak de tweede generatie migranten die er op vooruitgegaan zijn. Ook daar zijn buurt- en jeugdhuizen nodig, al zullen ze misschien andere diensten moeten aanbieden dan in laag-Molenbeek. Bovendien mogen we ook niet vergeten dat niet alle autochtone Belgen rijk zijn. De mensen die destijds de middelen hadden om een appartementje te kopen, hebben vaak niet de middelen om de terrassen te restaureren. Hiervoor moeten we samenwerken met het Gewest.”

ZOMERTIJD Omdat in het gemeentehuis van Molenbeek de zomerregeling geldt, moeten ook wij om drie uur het gemeentehuis verlaten. Al krijgen we wel enig respijt. Zamouri zucht: “We zijn toch geen ambtenaren?” Een van de ambities van Zamouri is om alle plekken in het dichtbevolkte Molenbeek optimaal te

gebruiken en om Molenbeek te promoten als ‘studentenstad’. “Ik ben nog niet lang schepen, maar ik heb toch al een en ander kunnen veranderen, en ik moet zeggen dat er binnen het schepencollege veel goede wil is. Voor het eerst zijn er tijdens de vakantie jobstudenten aan het werk in nagenoeg alle diensten van de gemeente. En voor het eerst heeft de gemeente lokalen ter beschikking gesteld van jongeren om te studeren. Ik dacht: waarom moeten onze jongeren naar Muntpunt? Ik heb contact opgenomen met de studentenorganisatie Brik. Zij hebben ’s ochtends de deuren van het zaaltje in de gemeentelijke Jeugddienst openge-


BRUZZ | DE VERHALEN

De moestuin van Atelier Groot Eiland (links) en de Jeugddienst.

“Ik ben voorstander van de integrale overheveling van netheid naar het gewestelijk niveau” KHADIJA ZAMOURI SCHEPEN

buurt rond Ikea in Anderlecht in Molenbeek studeren. Toen was ik fier.” In de toekomst zou de gemeente de deuren moeten open- en dichtdoen, maar het personeel van de jeugddienst werkte tot nog toe niet op zondag. Zamouri: “Ik stond werkelijk versteld toen ik dat

BONNEVIE Onze eerste stop wordt de Jeugddienst van Molenbeek, die aan het

Bonneviepark ligt waar terreinen ingericht zijn voor balspelen. Niet onmiddellijk een rustige plek, maar het zaaltje dat ter beschikking van de studenten stond, geeft uit op een verwilderd grasperk tussen de jeugddienst en de Vierwindenschool. Zamouri: “Tijdens het weekeinde is de Vierwindenschool leeg en de speelplaats ook. Daarom zullen we een doorgang creëren tussen de jeugddienst en de school, zodat we de speelplaats op zaterdag en zondag kunnen gebruiken. In ruil krijgt de Vierwindenschool het lapje grond cadeau om er een moestuin aan te leggen.” Samenwerken, dat is het credo van Zamouri als schepen: “De ▲

daan en ’s avonds opnieuw gesloten. De enige plek in heel Brussel trouwens waar jongeren op zondag konden studeren. Toen ik er eens langsliep, kwam een jongeman op me toegestapt: hij stelde zich voor als Johan en zei dat ik hem als kind had gekend. Hij kwam vanuit de

vernam. Hun argument luidde: ‘Nous aussi on a des familles’. Maar dat vind ik geen argument. Je kan niet voor de jeugddienst van een gemeente werken en het ritme van een koekjesfabriek volgen. Kort door de bocht: het product van de jeugddienst zijn jongeren en die zijn tijdens het weekeinde vrij. Het is echt een voordeel dat ik ook schepen van Franstalige Jeugd ben, zo kan ik bruggen bouwen. Zo is de Nederlandstalige vzw Jeugd en Stad al animaties komen verzorgen voor de Franstalige jeugddienst.”

21 AUGUSTUS 2019

I

21


Op stap met Khadija Zamouri

BRUZZ | DE VERHALEN

xxxx”

Khadija Zamouri in Bel Mundo.

▲ 22

I

gemeente moet niet alles zelf willen doen, we moeten samenwerken met andere instellingen en individuen.” Zamouri troont ons mee naar de Zwarte Paardstraat, waar er een beschilderde garagepoort is van de wereldberoemde streetartkunstenaar Banksy. De straat ligt er verwaarloosd bij. Op lapjes grond waar ooit bloemen stonden, groeit alleen nog onkruid en ook de wilde graffiti is niet direct een aanwinst. Een buurtbewoonster zet haar gele zak met papier buiten, Zamouri vraagt of ze Banksy kent. Dat blijkt het geval, maar dat de street art op de garagepoort in haar straat van zijn hand is, weet ze dan weer niet. Zamouri vraagt of de vrouw niet geïnteresseerd is om eens langs te komen om over de opsmuk van haar straat te spreken. De gemeentelijke plantsoendienst zou bijvoorbeeld het 21 AUGUSTUS 2019

onkruid kunnen vervangen door bloemstruiken op voorwaarde dat de vrouw ze onderhoudt. Zamouri: “Dat is het verschil tussen liberalen en socialisten.” Maar de vrouw wil eerst een ander onderwerp aansnijden: “Of de schepen niets kan doen aan de overlast van jongeren die ’s nachts in de doodlopende straat parkeren om in hun auto naar loeiluide muziek te luisteren en keer op keer hopen sigarettenpeuken achterlaten?” Zamouri belooft het te melden en geeft haar visitekaartje: “Vergeet niet langs te komen.”

HEROPLEVING De Kanaalzone leeft op – gentrificeert zouden sommigen zeggen – en dat heeft pro en contra’s, zegt Zamouri. Langs de Henegouwenkaai is Foodhub gevestigd, een privébio-

“Hippe mensen kunnen helpen de ogen te openen” KHADIJA ZAMOURI SCHEPEN

winkel die het gros van zijn groenten inkoopt bij de vzw Atelier Groot Eiland die een tuin heeft van 1.500 vierkante meter achter restaurant Bel Mundo, het Meiningerhotel en het Mima. “Kijk,” zegt Zamouri, “ik heb geen problemen met de verhipping van de Kanaalzone zolang ernaast initiatieven van sociale economie blijven bestaan. Hippe toestanden zoals Cowboy, de winkel van peperdure fietsen, hebben ook hun voordeel. Net zoals het Mima en Meininger brengen ze een ander publiek naar de wijk. Jammer genoeg leven er in buurten als deze mensen

die heel erg in zichzelf gekeerd zijn. Die hippe mensen kunnen helpen hun ogen te openen.” Het is Atelier Groot Eiland dat de buurt heeft doen herleven, zo concluderen we. De vzw wordt vanuit Vlaanderen gesubsidieerd. Eerst hoorde ik, zegt Zamouri: ‘Qu’est-ce que ces flamands viennent faire ici?’ Want sinds ik schepen ben, ben ik geen Marokkaanse meer maar ‘une flamande’. Ik spreek op het schepencollege ook Nederlands, want als je dat niet doet, gaat het binnenkort alleen nog over Franstalige initiatieven en verenigingen


Bij de geitjes in het Scheutbos.

terwijl ook Vlaamse verenigingen zoals Atelier Groot Eiland schitterend werk doen in Molenbeek en elders in Brussel.”

MOESTUIN De moestuin van Atelier Groot Eiland ligt te gloriën in de felle zomerlucht. Atelier Groot Eiland verzorgt verschillende opleidingen: horeca, schrijnwerkerij en onderhoud van de tuin. Zamouri: “Er komen ook mensen met een handicap in de tuin werken. Dat schijnt therapeutisch te werken. En eerlijk gezegd: ik denk dat het ook bij mij therapeutisch zou werken.” Eerst gaan we langs in het schrijnwerkersatelier waar het heerlijk naar hout ruikt. Hier werden de tafels, stoelen en houten luchters van Bel Mundo gemaakt naar een ontwerp van Arne Quinze. Zamouri:

“Hij heeft ze uit sympathie gratis ontworpen, maar geïnteresseerden kunnen ze hier tegen betaling uiteraard ook laten vervaardigen.” Zamouri is een regelmatige klant van Bel Mundo, waar met groenten uit de eigen tuin wordt gekookt. Het eten is er volgens haar super lekker, gezond en bovendien goedkoop. Bart, onze fotograaf die in Molenbeek woont, bevestigt: ook hij komt in Bel Mundo. Atelier Groot Eiland heeft een lange voorgeschiedenis. Nena Cornelis, de verantwoordelijke van Bel Mundo vertelt: “Op vraag van Teledienst is Atelier Groot Eiland in 1986 begonnen met een verzendatelier om mensen met psychische problemen die nooit meer aan een reguliere baan zouden raken aan werk te helpen. De Munt behoorde tot de eerste klanten.”

Atelier Groot Eiland mag dan een ‘Vlaams’ initiatief zijn, het gebouw is destijds aangekocht door wijlen burgemeester Philippe Moureaux, in het kader van de wijkcontracten. Zamouri knikt, de wijkcontracten – meer dan dertig jaar geleden gelanceerd door Charles Picqué – zijn een zegen voor achtergestelde

BRUZZ | DE VERHALEN

Voor het werk van Banksy.

wijken. “Nu is er een wijkcontract voor de Heyvaertwijk,” zegt Zamouri. De straten van laag-Molenbeek liggen er al bij al netjes bij, op hier en daar een niet-opgehaalde vuilniszak of een vuilniszak die te vroeg op de stoep is gezet na. Zijn de straten geveegd omdat BRUZZ langskwam? Zamouri gaat niet in op de plagerige vraag: “Nochtans is het dweilen met de kraan open. Ik ben voorstander van de integrale overheveling van netheid naar het gewestelijke niveau: preventie, ophaling, straten vegen en bestraffing. Op voorwaarde dat Net Brussel uitgebouwd wordt tot een goed draaiende machine. Als arme gemeente kunnen wij dat allemaal niet doen, we kunnen hoogstens om de zoveel maanden eens twee camera’s aankopen om sluikstorters te beboeten.” Op weg naar het museum voor industriële geschiedenis La Fonderie merkt Zamouri op: “Hier bevinden we ons in het armste van het armste gebied van het Brussels Gewest. Geef toe dat het uitzicht meevalt. Al weten we natuurlijk niet welke schrijnende toestanden zich achter de gevels afspelen.” Helemaal achteraan in de tuin van La Fonderie komt de lerares geschiedenis in Zamouri boven: “Zie je hem daar liggen,” vraagt ze, terwijl ze naar een enorme mal wijst: “Leopold II zoals hij nog altijd in De Panne staat. En kijk hier: de mal van het standbeeld van Albert I, die na de Tweede Wereldoorlog Brussel doelbewust via het volkse Molenbeek binnenreed. Ook het standbeeld van Godfried van Bouillon werd hier gegoten. Ooit was dit de place to be voor het gieten van enorme standbeelden, die ook voor de Amerikaanse markt bestemd waren.” De tijden veranderen, maar Trump heeft ongelijk.

ZOMERREEKS

Op stap met In deze zomerreeks laat BRUZZ vier Vlaamse schepenen tijdens een wandeling aan het woord over hun gemeente.

In de volgende aflevering (28 augustus) leidt OCMW-voorzitter Brigitte Depauw (CD&V) onze redacteur rond in Jette.

21 AUGUSTUS 2019

I

23


De markten ZOMER REEKS

3 JULI

10 JULI

17 JULI

BOERENMARCHÉ

SPIEGELPLEIN

CHÂTELAIN

Thurn & Taxis

Jette

Elsene

DEZE WEEK ABATTOIR Anderlecht

Culinair de wereld rond B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

De vakantie en het goede weer zijn ideale omstandigheden om je boodschappen op de markt te doen. Laat de koude supermarkt links liggen en geniet van de rijkdom van het aanbod en de eetbare schatten die je er aantreft. BRUZZ kijkt deze zomer zijn ogen uit in de verschillende marktkramen van de stad. Deze week ontdekten we exotische aubergines, een rommelmarkt en een ruim aanbod pruiken. — MARJON UDO, FOTO SASKIA VANDERSTICHELE

E

en zomerse stortbui trekt over de stad, de lucht is zwoel, de temperatuur drukkend. De geur van verse muntthee waait je tegemoet bij de grote poort aan de rand van het terrein van het abattoir. Getoeter van ongeduldige automobilisten, een oplegger met oude wagens staat klaar om te vertrekken voor de lange tocht richting Afrika. Een vrouw draagt een transparante badmuts met roze en oranje stippen over haar afrokapsel. Bij de ingang met de statige stieren drentelt een kleine man met kort kapsel en een baard van vier dagen. In zijn hand nonchalant een grote boodschappentas. De zak is gevuld, maar weegt weinig. Voorbijgangers fluistert hij iets in het oor. De één schudt het hoofd en wandelt verder, de ander opent snel zijn eigen plastic zak. Vliegensvlug wisselt een slof sigaretten van eigenaar. Onder de gigantische overkapping van de oude veemarkt staat een kraam met bonte stoffen bedrukt

24

I

21 AUGUSTUS 2019

met fantasierijke prints. Afrikaanse vrouwen in uitbundige jurken zoeken hier textiel om een nieuwe outfit van te maken. De verkoopster draagt een simpele grijze joggingbroek met een trui. “Thuis draag ik altijd traditionele zelfgemaakte kleding in deze stof. Maar op de markt moet het praktisch zijn en heb ik verschillende zakken nodig.” De duurste batiklappen, met oude blockprints, komen uit Nederland. Nieuwe prints en stoffen worden geïmporteerd uit China, Pakistan en

Afrika. Die kosten minder en verkopen daarom beter. Halverwege de hal is er een brocante. Het lijkt alsof hier alles te koop is. Een oudere dame biedt haar haarspelden aan voor 25 cent per stuk. Ivo komt elke week vanuit Oostende om huisraad te verkopen. “Ik heb veel vaste klanten, die zijn altijd te spreken over de goede marchandise uit Vlaanderen. Soms geef ik ook gewoon iets als cadeautje, je moet iedereen te vriend houden.” Hij is met prepensioen

gegaan en koestert het plan om over twee jaar naar Spanje te verhuizen. “In het noorden, tussen de boeren. Alles is daar veel goedkoper.”

OPMERKELIJKE VORMEN De markt heeft de afgelopen jaren een ander gezicht gekregen. De levendige veehandel is niet meer en de tijd dat de karkassen in de open lucht verhandeld werden, is voorbij. Vis en vlees zijn ondergebracht in een nieuw gebouw met de veelbelovende naam Foodmet. Slagers en


28 AUGUSTUS

GILSONPLEIN Watermaal-Bosvoorde

Abattoir sinds 1888 100.000 bezoekers 650 kramen op de slachthuissite van Anderlecht

vrijdag, zaterdag & zondag, van 7u tot 14u groenten, fruit, vlees, vis, zuivel, textiel en brocante

de onderkant goed gesloten zijn. Meestal is de prijs 3,50 euro per kilo, hier is het minder dan de helft.” De onbekende groente blijkt chayote te heten, zou naar courgette smaken en kan makkelijk in een Aziatisch gerecht verwerkt worden. “Je schilt ze om ze vervolgens in stukjes te snijden en dan aan te bakken in margarine met sjalotjes en knoflook. Bouillon erbij en scampi’s of stukjes kip.” Het exotische aanbod kent voor haar geen geheimen. In een Aziatisch winkeltje liggen zure komkommers naast bijzondere paddenstoelen en sojascheuten verpakt in pedaalemmerzakken. “Die zijn voor in de soep.” Op een plank staan tientallen soorten soja- en oestersaus en ook hier ligt een variant van de aubergine. Hetzelfde formaat als de Afrikaanse, maar de Thaise is wit met groen.

VISSEN EN TOMATEN

vishandelaren huren er een eigen winkel met koelcel. Enorme foto’s van vrolijke kippen, koeien in een weiland en vissersboten op zee moeten het beton van de stad doen vergeten. In de centrale hal, waar daglicht via ramen in het plafond naar binnen valt, worden knalblauwe orchideëen geflankeerd door groenten en fruit in opmerkelijke vormen en kleuren. Liefhebbers van Aziatisch en Zuid-Amerikaans eten vinden hier wat ze zoeken. Een oranje bolletje met zachte sprietjes

De aubergine heeft hier een geel Afrikaans en een groen Thais zusje

opent door erop te duwen. Er komt een transparante bol tevoorschijn, het lijkt op een kleine kwal. De ramboetan smaakt zoet, bijna naar afwasmiddel en is met niks aan een Belgische boom of struik te vergelijken. De bekende paarse aubergine heeft hier een Afrikaans zusje, zo groot als een ei, wit en zacht geel. Mamiek Salah speurt naar groenten uit haar heimat Indonesië. Ze zoekt in een berg met vaal groene knollen zo groot als een vuist naar het beste exemplaar. “Ze moeten aan

Aan de buitenkant van de Foodmet wacht men geduldig op zijn beurt bij de bankautomaat. Alsof het een rij is bij een attractie in een pretpark. Een grote sticker op de gevel vertelt dat er een investering van achttien miljoen euro gedaan is (en maar één bankautomaat?) en dat de traditionele legging van de eerste steen werd vervangen door het planten van de eerste boom. Op het dak huist de hypermoderne moestuin Urban Farm waar viskweek en tomatenteelt elkaar vinden. Van dit techologische hoogstandje is niets te merken op de markt, een ecologische levensvisie lijkt ver af te staan van de bezoekers. Hoewel er een inspanning gedaan is om het verbod op plastic zakjes te handhaven, worden ze nog veelvuldig uitgedeeld en aangenomen. Eindeloos zijn de rijen kraampjes met levensmiddelen en non-food. Er is een onbeperkte keuze in gordijnen. Brusselse vuilniszakken zijn gestapeld als Jenga-torens. Een enorme collectie onderbroeken naast een kraam gespecialiseerd in pruiken. Afwasteiltjes, elektrische auto’s voor peuters en zelfs een gitaar en een scootmobiel. Wie veel monden te voeden heeft, maar geen dikke portemonnee en zich niet kan vinden in het klassieke aanbod in de supermarkt, kan hier naar hartenlust een caddy vullen. De prijzen zijn laag en zakken waar je bij staat. Een vijf wordt met een stift bijgewerkt tot een zes: meer maïskolven voor evenveel geld. 21 AUGUSTUS 2019

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Walhalla voor foodies en leefloners

I 25


upgrade yourself G E T S TA R T E D

Een upgrade met ons aanbod talen Découvrez notre offre de cours de langues Upgrade with one of our language courses Nederlands Français Español Ελληνικά Deutsch

Italiano Pусский English Polski Português

Vlaamse Gebarentaal

cvosemper.be voor ons volledig aanbod pour notre offre complète for all our couses

Opendeurdag: Journée portes ouvertes: Open house: 31 augustus 9-12u - Meise, Stationsstraat 35 14-16u30 - Vilvoorde, Lange Molensstraat 4

7 september 10-13u - Jette, Laarbeeklaan 121

Campus Brussel | Meise-Jette | Strombeek | Vilvoorde


Beeldspraak

Over het kapsel van kletsnatte Clothilde

Hoogwater

1938. Overstroming in een café in de Sint-Annadreef. © PHOTONEWS

Droogtes zijn tegenwoordig aanhoudend. Zelfs al regent het de volgende weken alsnog pijpenstelen of oude wijven, de gemiddelde grondwaterstand zal net als de perenoogst en de spatbordenverkoop blijven teleurstellen. Vroeger, toen droogtes eerder uitzonderlijk waren, was dat wel even anders. Toen stond het grondwater zo hoog dat het vaker boven de grond te vinden was dan eronder, en met het water zelfs de vraag rees of men eigenlijk niet beter de grondstanden zou peilen in plaats van de waterstanden. Wanneer het water écht hoog stond en de Zenne zichzelf omhelsde met haar zijarmen, was bijna de hele stad op drift. Toponiemen als Stormstraat, Rollebeek-

straat, Amazonestraat, Aquaductstraat, Visvijverstraat, Waterleidingstraat, Roeiersstraat, Karperstraat, Damstraat, Nieuwbrug en Kloosterdreef zijn daarvan nog de getuigen. Ook het feit dat in Sint-Gillis de Denemarkenstraat vlak bij de Bosnië-, de Servië- en de Montenegrostraat ligt, vindt zijn oorsprong in die verwarrende tijden, waarin alles zodanig vervloeide dat men Herakleitos het liefst met zijn natte klotos terug naar de droge antieken had willen schoppen. Bij een waterstand van een metertje of twee stond Brussel blank van Zwarte vijvers tot Viviers d’Oie, en ging iedereen kopje-onder. Dan was je soms dagenlang je medemens kwijt, terwijl je wat allenig rondscharrelde op een

bodem die weken voordien wis en zeker nog als oever te boek stond. Tot er eindelijk weer een duif met een beukentak uit het Zoniënwoud in haar bek op een opgedoken dakgoot neerstreek, en mensen elkaar stilaan opnieuw begonnen te herkennen aan hun hoofdhaar-wenkbrauwcombinatie. Wat dat betreft waren de blonde bekjes in het korte kapsel van Clothilde een troef. De voormalige spelverdeelster van het waterpoloteam van Racing de Bruxelles maakte naam als waardin van café De woeste golven in de Sint-Annadreef, die voor ze afdreef gewoon Sint-Annastraat heette en in het centrum lag. In deze bar under the sea in de licht oplopende buitenwijken van Laken was aanzienlijk

minder passage dan op de vorige standplaats op de Vismarkt. Maar stamgasten die na zoveel dagen nattigheid eindelijk hun onderduikadres hadden kunnen verlaten, waren enorm dorstig. Ze moesten sowieso een zwembrevet halen om in pub crawl van kroeg tot kroeg te kunnen zwemmen, en hadden er een verre tocht voor over om bediend te worden door kloddernatte Clothilde, die moeiteloos haar herkenbare hoofd én haar rechterarm met plateau en al boven water hield. Desalniettemin waren de werkomstandigheden zwaar. Door de ongewilde verhuis was het huisnummer van het café vervaagd, en de mededelingen in krijt op de onderste luiken werden steeds weer weggewist. Nog geregeld dreven bestellingen af naar naburige afspanningen. Zeker wie mosselen of paling wilde, was niet zeker van de levering. Op de Duvel, die toen bijlange na nog niet bestond, zat meestal veel te veel schuim. Het was vaak pompen of zuipen. Nog wekenlang waadde de waardin met haar lange gewaden door het water, waarvan de waarden weliswaar een weinig afzwakten. Opschorten diende in letterlijke zin te gebeuren. Terwijl ze te midden van alle ellende die slobberende schort gebruikte om de tafels mee schoon te vegen, haalde Clothilde haar trots en waardigheid uit het stukje kant dat haar decolleté bedekte. Zo werd de foto met haar trieste blik, die ze zelf wellicht nooit te zien zou krijgen, een portret van al die dienende werklieden die ook dapper doorgingen wanneer het water hen aan de lippen stond.

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Elke week verzint Michaël Bellon een nieuw onderschrift bij een oude persfoto

— MICHAËL BELLON

De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/beeldspraak 21 AUGUSTUS 2019

I 27


De bibliotheek ▲

ZOMERREEKS

BRUZZ gaat deze zomer op zoek naar verhalen in de bibliotheek van vier Brusselaars.

Maarten Goethals Volgende week: Evelien Chiau

‘Na Pietje Puk kwamen Oorlogswinter en Dorian Gray’ B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Sinds hij op de website Goodreads ingeschreven is, weet Maarten Goethals, schrijver, filosoof, journalist en woordvoerder van de Hubertus Vereniging Vlaanderen, precies hoeveel boeken hij per jaar leest: vijftig. Goodreads is een zegen, maar ook een vloek: “Ten eerste omdat lezers ongefilterd en ongevraagd hun mening over mijn boek kunnen verkondigen. Zo wenst een vrouw mij een lijfstraf toe omdat ik ‘De Fragmenten’ schreef. En ook: als ik merk dat ik al twee weken geen boek meer uitgelezen heb, bekruipt me de neiging om aan een dun boekje te beginnen. Om de statistieken op peil te houden. Maar dat is absurd.” — DANNY VILEYN, FOTO BART DEWAELE

M

aarten Goethals (33) woont in de buurt van het Anderlechtse Astridpark met zijn vriendin Marie en hun hond Claus. Het konijn dat er vorig jaar nog bij was, is schielijk overleden. Ten huize Goethals is er niet één imposante boekenkast te vinden: de boekenkasten zijn over het hele appartement verspreid, tot in het toilet. Hoeveel boeken hij precies heeft, weet hij niet. Het eerste boek dat Goethals zich herinnert is Pietje Puk. “De reeks gaat over de avonturen van een postbode die in Keteldorp woont. In het eerste leerjaar werden de boeken voorgelezen. Toen ik zelf kon lezen, waren die boeken de eerste die ik zelf ter hand genomen heb. Ik vroeg mijn ouders om ze te kopen. Niet allemaal, ze waren ook niet gemakkelijk te vinden.” Na Pietje Puk schakelde Goethals op zijn tiende over op jeugdliteratuur over de Tweede Wereldoorlog, zoals Oorlogswinter van Jan Terlouw. “Dat heeft te maken met mijn grootvader die op het laatst van zijn leven niet meer voor zichzelf kon zorgen en bij

28

I

21 AUGUSTUS 2019

ons thuis inwoonde. Hij was een imposante figuur met een echte karakterkop, een officier in het Belgisch leger, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Polen werd gevangengezet. Zelf vertelde hij niet veel over die periode, op een paar anekdotes na – dat hij niets van de Polen moest weten en dat de Fransen met wie hij een toilet moest delen kieszakken waren - en net dat stilzwijgen maakte me nieuwsgierig. Ik denk dat ik via de zijweg van de literatuur probeerde te weten te komen wat er bij ons thuis sluimerend aanwezig was, maar dat lukte niet echt. Een paar jaar na zijn overlijden hebben we een klein dagboekje gevonden, waaruit we konden opmaken dat hij een paar trauma’s opgelopen heeft, al staan er niet veel details in. Mijn moeder heeft daar ook altijd mee geworsteld: wat heeft die man getekend? Je hebt geen ankerpunten. Maar naar goede West-Vlaamse traditie is dat nooit geëxpliciteerd.”

NETFLIX Goethals is geïntrigeerd door de invloed die nieuwe media uitoefe-

nen op de literatuur. “De invloed van sms-taal, instagramstories, de snelle en directe manier waarop jongeren met elkaar communiceren, via emoticons, korte fragmenten en gifjes, kan je niet meer wegdenken, en daarom wordt het interessant om te zien hoe zich dat zal vertolken in de literatuur. Want de verhalen die mensen vertellen blijven doorgaans varianten van hetzelfde. Het gaat altijd over gevoelens - positieve en negatieve - maar de inkleding ervan, en de taal en vertelstructuur wijzigen wel. Ik ben nogal ouderwets op dat vlak, want ik ben de laatste generatie die als kind is opgevoed zonder playstation, gsm en internet.” In de literatuur woedt er bijvoorbeeld een discussie over de invloed van Netflix op de romans, zegt Goethals. “Met Netflix is een vorm van complexiteit in de televisieverhalen gebracht, maar tegelijk zijn de verhalen ook ‘suikeriger’ geworden. Netflix werkt met cliffhangers en meerdere lagen, en is ook niet bang om een verhaal te droppen en het een paar episodes verder weer boven te halen. Dat maakt dat literatuur

omwille van de literatuur het hoe langer hoe moeilijker krijgt.” Goethals diept een boekje op - Verhalen - van een ‘weggedeemsterde’ auteur uit de jaren 1950, Maurice D’Haese. “Hij heeft maar drie boeken gepubliceerd. Zijn eerste boek, een roman, was De heilige Gramschap. En dan een bundel kortverhalen. Een van de verhalen gaat over mensen die een winterslaap houden, een voorloper als het ware van Mijn jaar van rust en kalmte van de Joods-Amerikaanse schrijfster Ottessa Moshfegh, waarin een knappe, talentvolle jonge vrouw met een boeiende baan in de artistieke sector besluit om een jaar lang een winterslaap te houden. Ze slikt een jaar medicijnen en ontwaakt op 9/11 als de Twin Towers in New York doorboord worden.” “D’Haeses personages zitten vast in de klei, het zijn geen leuke boeken om te lezen,” zegt Goethals nog. “De lectuur is een benauwende ervaring. Het zijn dense verhalen, het soort verhalen dat nu moeilijker gepubliceerd raakt. Je krijgt er koppijn van. Niet omdat ze slecht zijn, maar omdat ze een bepaalde ervaring teweegbrengen, een oerervaring. Het is een zeurende, knagende hoofdpijn die je doet vragen: in welk universum


ben ik nu terechtgekomen? Het is zoals Kafka, die lees je niet voor je plezier. D’Haese werd trouwens de Vlaamse Kafka genoemd. Kafka gaat over grenzen en wachters en rechters, en maakt je ongemakkelijk, maar je hoopt dat er een bepaalde rijkdom, een symboliek in te vinden is die je op zijn minst onbewust kan vatten.” Tussen het lezen en zijn werk voor de Hubertus Vereniging Vlaanderen, de belangenverdediger van de jacht, door rondt Goethals een nieuwe dichtbundel en een bundel kortverhalen af, geïnspireerd op Maurice D’Haese.

MARKIES DE SADE Is er een goed boek dat Goethals nooit zou aanraden? “Een rare vraag, waarom zou je een goed boek niet aanraden? Wel zou ik oppassen om jongeren de boeken van Markies de Sade en Georges Bataille aan te bevelen. Of dichter bij huis Mieke Maaike’s obscene jeugd van Louis Paul Boon. Niet uit preutsheid. Je kan op vele manieren naar seksualiteit kijken, maar als dat de eerste boeken zijn die je leest over seksualiteit, dan krijg je er wel een heel verwrongen beeld van, omdat je het niet kan relativeren door de

heftigheid ervan. Zeker bij Bataille die in de seksualiteit allerlei diepere waarheden van bestaan ziet en er allerhande existentiële conclusies uit trekt. Als je als jongere Batailles De geschiedenis van het oog leest, dan loop je risico op een trauma. Je leest iets, je wordt erdoor gegrepen, maar je begrijpt het niet. Je kan het niet plaatsen, maar je raakt het ook niet kwijt.” En dan rijst de onvermijdelijke vraag: grijpen de teksten van auteurs als De Sade en Bataille dieper in dan alles wat je op internet aan porno kan vinden? Goethals: “Wat er beschreven wordt in De 120 dagen van Sodom vind je niet op internet, tenzij je op snuff-movies of het dark web stoot. De Sade gaat qua praktijken verder dan de gangbare huis-, tuin- en keukenporno, al dan niet door professionals of amateurs gefilmd. Maar net door het repetitieve van De Sade, en sites als Pornhub met een gigantisch archief, wordt het seksuele strontvervelend en een genot zonder vreugde. Bij Bataille krijgt het daarentegen mythische proporties. Door het seksuele breek je door tot het Ding an sich. Dat is een belofte - of horror, zoals je wil - die zich veel minder sterk manifesteert in de pornografie. Daar is het veel

beweging zonder betekenis, terwijl het in de literatuur van Bataille net om heel veel betekenis gaat met weinig beweging.”

OSCAR WILDE Wat is het mooiste boek dat Goethals ooit gelezen heeft? Welk boek zou Goethals meenemen naar een onbewoond eiland - zijn eigen boeken, de dichtbundel Hees en zijn roman De Fragmenten mag hij niet

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Maarten Goethals: “Ik zou oppassen om jongeren de boeken van Markies de Sade aan te bevelen.”

verhaal dat bovendien al over decadentie gaat. Het probleem is dan weer dat taal daar net iets te vlot wordt. Maar: de mooiste literatuur wijst op de taal en doet tegelijk de taal vergeten.” En dan wordt Goethals bijna lyrisch. “Heb je De Profundis van Wilde gelezen? Het is een brief die hij in de gevangenis heeft geschreven, toen hij moest boeten voor zijn homoseksuele praktijken, na een proces waarin hij zichzelf aan de galg praatte. De Profundis is gebaseerd op een psalm: ‘ik zit in de afgrond en ik aanroep je Heer.’ Dat boek is hemeltergend mooi. Zelfs als Wilde door iedereen verguisd wordt en helemaal aan de grond zit, moet die stijl op zich een troost geweest zijn, die hem in staat stelde zijn waardigheid te behouden. In zijn manier van schrijven was hij autonoom.” Goethals’ lectuur van non-fictie draait hoofdzakelijk rond de Oudheid. “Brutus, van Kathryn Tempest ligt uitgelezen op het toilet, maar in Vlaanderen is er jammer genoeg geen traditie van populaire geschiedschrijving. Storytelling wordt aan de universiteit niet aangeleerd, terwijl er volgens mij wel een markt is voor populaire geschiedschrijving. Misschien kan Bart Van Loo met zijn De Bourgondiërs een kentering teweegbrengen,” zegt Goethals. Tot slot heeft hij nog een aanrader voor iedereen die van geschiedenis en een goed geschreven verhaal houdt. “De Cicero-trilogie van Robert Harris. Leest vlot weg en geeft de lezer een geloofwaardige

“Bij Oscar Wilde heb ik voor de eerste keer ervaren dat taal an sich mooi kan zijn” MAARTEN GOETHALS SCHRIJVER

vermelden. “Het Portret van Dorian Gray van Oscar Wilde heb ik de eerste keer gelezen toen ik nog op de middelbare school zat. Sindsdien heb ik het minstens al tien keer opnieuw gelezen. Dat boek is zo esthetisch. Dat is zo fijn. Bij Wilde heb ik voor de eerste keer ervaren dat taal an sich mooi kan zijn in een

inkijk in het ontstaan van het Romeinse keizerrijk via het leven van Cicero. Nooit eerder werd politieke besluitvorming zo spannend beschreven. Over het Vlaams of Brussels Parlement zie ik het niet zo snel gebeuren. Maar wie weet wat de volgende legislatuur aan verrassingen heeft.” 21 AUGUSTUS 2019

I 29


Nick Trachet

Brussel en de wereld culinair ontdekt

B R U Z Z | LO S VA N D E T I J D

Belle Hélène Tweede helft van augustus. Nu moeten de nieuwe peren zich aandienen. Ik ben de laatste jaren enthousiast over peren. We zien weer meer variëteiten verschijnen. België wordt een perenland, nu de appelkweek wat moet wijken. Al zijn wij eigenlijk altijd een perenland geweest. Ook al is de perelaar oorspronkelijk een exoot uit Azië. Hier worden de boom en zijn vruchten met passie gekweekt en veredeld. Al sinds eeuwen. Jean-Baptiste van Mons (1765-1842) was een flamboyante Brusselse wetenschapper. In zijn jeugd deed hij mee aan de Brabantse omwenteling. Daarvoor werd hij zelfs enkele maanden opgesloten in de Hallepoort. Van opleiding apotheker wordt hij na de komst van de Franse revolutionairen aangesteld tot professor in Brussel. In de Nederlandse tijd ging hij lesgeven aan de staatsuniversiteit van Leuven en bij de afschaffing daarvan in 1835 door de oprichting van de katholieke universiteit ging hij naar Gent. Van Mons was een gevierd

scheikundige en fysicus, beroemd in heel Europa. Maar hij had nog meer interesses, zoals peren. Hij verzamelde ze en had op de duur een gigantische perengaard met misschien wel tienduizenden variëteiten. Hij publiceerde er dikke boeken over. Van Mons werd na zijn dood bijgezet op de begraafplaats van Molenbeek. Nu de nieuwe peren weer op de markt komen (er liggen er nog altijd in koelcellen van vorig jaar!)

perenrecept zou zijn naam hebben van deze opéra bouffe. Van Mons stierf te vroeg om het te kennen. Men schrijft de creatie van het dessert toe aan Auguste Escoffier, die wel vaker recepten noemde naar vrouwelijke artiesten of hun rollen, zoals Pavlova of Pêche Melba. Maar in 1865, het jaar waarin de operette uitkwam, was Escoffier pas achttien en moest hij nog naar het leger. Neem niet te grote peren, ze hoeven ook niet

Oorspronkelijk is de perelaar een exoot uit Azië

wordt het kiezen. De mooie, smakelijke en/of zoete zijn handfruit. Maar de kleintjes en minder sublieme kunnen nog altijd omgezet worden in heerlijke kookrecepten. Ooit van ‘Belle-Hélène’ gehoord? Dat is een operette van Jacques Offenbach, de componist die dit jaar 200 jaar geleden werd geboren. Het

te rijp te zijn, want we gaan ze pocheren. Eén à twee per persoon. Schil ze, maar hou het steeltje eraan. Snij ook het kontje eraf en haal het bloemetje eruit. Dan kan de peer later mooi rechtop blijven staan. Maak een siroop van een halve liter water, een halve liter witte wijn en suiker. Hoeveel? De recepten variëren erg. De een

schrijft 100 gram, de ander 200, ze weten het zelf niet. Voeg er ook wat fijngesneden citroenschil (zonder het wit), een kaneelstok en het sap van een halve citroen aan toe. Als alles opgelost is, dan zeeft u de stroop en laat die afkoelen. Zet de peren in een pan en overgiet met de stroop. Laat opwarmen en pocheer de peren tot ze zacht zijn. Ondertussen maakt u een chocoladesaus door stukjes zwarte chocolade te laten smelten met wat room. De peren op schoteltjes zetten en begieten met de chocoladesaus. Lauw opdienen. Er zijn mensen die hier amandelschilfers, die ze eerst even opbakken in een pan, over strooien. Moet lekker zijn. Er zijn er ook die hier vanille-ijs bij opdienen. Authentiek is dat niet. Het is de Amerikanisering van oude Europese tradities. Geef mij liever een tweede peer. Nu we toch bezig zijn: nog meer peren schillen en in de overgebleven siroop zetten die we in volume verdubbelen met azijn en een snuif zout. Als ze zacht gepocheerd zijn in glazen bokalen schikken, de azijnstroop nog eens flink verhitten en de peren daarmee overgieten. Deksel erop en in de koelkast tot het jachtseizoen. Opdienen met gestoofd wild. Smakelijk.

De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/trachet

VACATURE

Lerian (www.lerian.be) is een dynamische talenschool met kantoren in Antwerpen, Brussel, Gent en Luik. Al meer dan 20 jaar biedt Lerian een waaier van kwaliteitsvolle taaldiensten aan bedrijven aan. Voor de regio Brussel werft Lerian dynamische, gemotiveerde en creatieve freelance taaltrainers Nederlands aan

TAAK het geven van privé, duo- en/of groepsopleidingen (drie tot zes cursisten) aan volwassenen in professionele context. De opleidingen zijn functioneel en interactief met focus op communicatie.

AANBOD steuning met Geïnteresseerd? - Een freelance contract inhouse ontwikkelde Mail je cv naar conny. met degelijke syllabi awouters@lerian.be. vergoeding, een job - Een zeer goed We ontmoeten je graag vol uitdagingen in een geoliede organisatie. voor een gesprek! multiculturele Samen met de Tot binnenkort. omgeving planner stel je - Een doorgedreven zelf je uurrooster opleiding door samen in functie De hele reeks nalezen? » BRUZZ.be/beeldspraak onze pedagogen, van je beschikbaardidactische onderheden


Big City

Stel zelf je vraag en stem op BRUZZ.be

COLOFON BRUZZ

Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-650.10.65 ABONNEMENTEN

Josiane De Troyer (abo@bruzz.be), 02-650.10.80, Gratis in Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België: 25 euro per jaar; IBAN: BE98 3631 6044 3393 van Vlaams Brusselse Media vzw Buiten België: 30 euro per jaar. OPLAGE : 62.609 exemplaren. ADVERTEREN?

Marthe Paklons, 02-650 10 61 sales@bruzz.be DISTRIBUTIE

Ute Otten, 02-650.10.63, ute.otten@bruzz.be ALGEMENE DIRECTIE

Jo Mariens HOOFDREDACTIE

Kristof Pitteurs (algemeen hoofdredacteur), Mathias Declercq Steven Van Garsse NIEUWSMANAGEMENT

Bram Van Renterghem, Sara De Sloover CULTUUR & UIT

Gerd Hendrickx REDACTIE

Sinds 2010 krijgen nieuwe bussen een Europese nummerplaat. © DE LIJN + MIVB

Ik zie in Brussel bussen van De Lijn met heel oude nummerplaten, soms nog met vijf tekens. Hoe kan dat? BART UIT BRUSSEL

J

a, die gezellig korte nummerplaten. Het heeft iets nostalgisch, zoals het vergeelde visitekaartje van mijn vader-zaliger dat tijdens het Interbellum een telefoonnummer met maar zes cijfers telde, zonder zonenummer. Helemaal niets mis mee, met zo een oude landelijke immatriculatie in rood en wit. De nieuwe Europese nummerplaten zijn ingevoerd in november 2010 en dragen voor België een kenteken van het type 1-ABC-123. Althans voor wie geen extra opleg betaalt om een gepersonaliseerde autonummerplaat te verkrijgen. Dan mag die plaat ‘BUSJEKOMTZO’, ‘REMMAARAF’ of wat dan ook heten. Maar daar doen de openbaarvervoersmaatschappijen niet aan mee. Wat het antwoord op de vraag over De Lijn betreft, de Vlaamse vervoersmaatschappij die instaat voor het stedelijk en regionaal openbaar vervoer in Vlaanderen,

maar ook tot eindstations in Brussel rijdt, zoals Brussel Noord en Brussel Zuid: het is niet anders dan voor oude personenwagens. “Alle voertuigen die we inschrijven sinds november 2010 hebben een nieuwe plaat (type 1-ABC-123 dus, red.),” stelt Inge Debruyne, woordvoerder van De Lijn. “Maar de voertuigen van voor die tijd beschikken in principe nog over ‘oude’ nummerplaten. Tenzij er een nieuwe is aangevraagd, omdat het oude exemplaar tijdens de periodieke keuring is afgekeurd wegens slechte leesbaarheid. Vanaf 2010 kreeg elke bus die we aankochten uiteraard de nieuwe Europese nummerplaat.” Bijgevolg kom je dus bussen tegen met diverse kentekens: ofwel van het type ABC-123, 123-ABC of de vorm 1234-P. “Van de oudste vorm (1234-P) hebben we vandaag nog een 185-tal bussen rijden,” liet Debruyne tellen. “Tot daags voor de invoering van de Europese

nummerplaat droeg men de nummerplaat van een oude auto of bus gewoon over op een nieuwe,” zegt de woordvoerder nog. “Dit was voor De Lijn niet anders, als we nieuwe bussen kochten.” Vanuit een gezond chauvinistische interesse polste BRUZZ zich ook bij de MIVB, de Brusselse openbaarvervoersmaatschappij. Haar antwoord onthouden we u ook niet. “Ook de MIVB rijdt nog met bussen die een oude nummerplaat dragen. De oude nummerplaten verdwijnen progressief,” stelt Guy Sablon, socialemediacoördinator bij de MIVB. “Telkens als we een bus definitief uit dienst nemen - ‘declasseren’ heet dat in het jargon - verdwijnt de oude nummerplaat. Ik kan geen datum plakken op het verdwijnen van de laatste nummerplaat: het hangt af van toekomstige bestellingen van nieuwe bussen. Want we declasseren pas een oude bus als we een nieuwe in dienst nemen. We hebben vandaag nog zo’n 380 bussen rondrijden met een oude nummerplaat, en dat zijn meteen ook de oudste voertuigen van de MIVB.”

— JEAN_MARIE BINST

VOLGENDE WEEK Waarom is er geen Ooststation in Brussel en zijn er ooit plannen geweest om er een te bouwen?

Jean-Marie Binst, Filip De Rycke, Tim Gatzios, Kris Hendrickx, Bettina Hubo, Stefanie Nijs, Jasmijn Post, Kurt Snoekx, Sophie Soukias, Roan Van Eyck, Laurent Vermeersch, Danny Vileyn, Tom Zonderman MEDEWERKERS

Nicolas Alsteen, Gilles Bechet, Michaël Bellon, Jasper Croonen, Céline Emmerechts, Patrick Jordens, Tom Peeters, Véronique Rubens, Niels Ruëll, Tim Schoonjans, Nick Trachet, Tom Van Bogaert, Michel Verlinden EINDREDACTIE

Karen De Becker, Kurt Snoekx, Sophie Soukias, Tom Zonderman VORMGEVING

Heleen Rodiers (art director), Ruth Plaizier KALENDER UIT

Sam De Ryck VERTALING

Johan Arblaster, Martin McGarry, Laura Jones FOTOGRAFIE & ILLUSTRATIE

Bart Dewaele, Kim, Wauter Mannaert, Noémie Marsily, Steve Michiels, Ivan Put, Saskia Vanderstichele, Wide Vercnocke, Voer uw evenement in op Encodez votre événement sur Enter your event on www.agenda.brussels VERANTWOORDELIJKE UITGEVER

Kristof Pitteurs Flageyplein 18, 1050 Elsene. Bruzz is een uitgave van de Vlaams Brusselse Media vzw, wordt gedrukt op de persen van Eco Print Center (De Persgroep) en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

Meld nieuws

Hebt u nieuws uit Brussel, dan kunt u ons dat melden via het WhatsApp-nummer 0489-988.988 Persberichten kunnen via nieuws@bruzz.be


DB374215D7

Inclusio is een jong privé-investeringsfonds in vastgoed met een sociaal oogmerk, met als doel op lange termijn kwaliteitsvolle woongelegenheid aan een betaalbare huurprijs aan te bieden aan kwetsbare groepen in onze samenleving.

Bij Inclusio bieden we zwakkere bevolkingsgroepen, op lange termijn, kwaliteitsvolle woningen aan een betaalbare huurprijs.

Wegens snelle groei is Inclusio op zoek naar een

PROPERTY MANAGER

die ons team kan aanvullen op ons kantoor te Oudergem en die onze vastgoedportefeuille voornamelijk in Mechelen en Brussel zal helpen beheren. Functiebeschrijving • Opstellen en opvolgen van het langetermijnonderhoudsplan van de gebouwen, correctief onderhoud, wettelijke controles; • Het opstellen en opvolgen van het langetermijnplan voor de verbetering van de energie-efficiëntie van de gebouwen; • Contact met de huurders, opvolging van de verhuur van de parkeerplaatsen, afrekening van de huurlasten; • Vertegenwoordiging van Inclusio bij de andere mede-eigenaars, de syndicus en de algemene vergaderingen van de medeeigenaars; • Opvolging van schadegevallen; • Beheer van contacten met de buren, de overheidsinstanties en de nutsmaatschappijen.

Profiel - Bachelor of masterdiploma in een commercieel of technisch vak; - U heeft interesse in de ondersteuning van kwetsbare mensen; - U bent dynamisch, kan autonoom werken met de nodige integriteit, diplomatie en overtuigingskracht, u kan problemen efficiënt benaderen en oplossen; - U bent tweetalig (Nederlands - Frans); - U bent in het bezit van een rijbewijs B.

Meer info over Inclusio? Surf naar www.inclusio.be

Troeven die Inclusio kan bieden voor de Property Manager: 1. Kleine en dynamische ploeg 2. Bedrijf met doorgroeimogelijkheden 3. Goede balans tussen werk en privéleven 4. Bediendecontract van onbepaalde duur + bedrijfswagen

Hoe solliciteren? Stuur uw motivatiebrief en curriculum vitae naar xavier.mertens@inclusio.be en lionel.vanrillaer@inclusio.be

DB613691G9

Vastgoedvennootschap met uitgesproken sociale ambities

Elke dag helpen we blinde en slechtziende mensen zelfstandiger te zijn. Op eigen kracht naar de winkel gaan, nieuwe mensen leren kennen en zo weer genieten van de mooie kanten van het leven. Het is een prachtige job die ons veel voldoening geeft en een PASSIE die we delen met de collega’s. Heb je zin om deel uit te maken van ons fantastisch team? Dat komt goed uit, want voor onze Sociale Dienst in de provincie Vlaams-Brabant zijn we op zoek naar een (M/V):

DB616849H9

DB616960H9

MAATSCHAPPELIJK ASSISTENT - Contract van onbepaalde duur

Meer info en voorwaarden vindt u op onze website: www.braille.be/nl/job Tot binnenkort bij de Brailleliga!

Tips en tricks voor je

carriere?

Conciërge Paviljoen Maria

Uw

personeelsadvertentie

hier?

contacteer ons snel op rrs@roularta.be of 051 26 67 89 DB486171C8

GALMAARDEN

Gemeente & OCMW Zemst is op zoek naar een enthousiaste inwonende conciërge voor Paviljoen Maria in Eppegem.

Surf dan snel naar

Streekpersoneel.be/carriere

Functie Als pedagogische vrijwilliger/conciërge (of zorgkoppel) zorg je mee vanuit je eigen woning (60m²) voor de zes jongvolwassenen met een lichte of matige ondersteuningsnood die in het paviljoen wonen. Je kijkt mee toe op de beveiliging van het gebouw, doet dagelijks een controle, beheert de reservesleutels van de woning en je bent aanwezig in de woning tijdens nachten, weekends en feestdagen. Bij dringende vragen ben jij het aanspreekpunt voor de bewoners.

DB486152C8

Profiel Je hebt affiniteit met personen met een lichte of matige mentale beperking. Je zorgt voor ondersteuning, een veilige omgeving en biedt warmte, geborgenheid en structuur. Je handelt correct in noodsituaties zoals bv. bij crisisopvang. Je bent tijdens nachten en weekends aanwezig in de woning. Je bent minstens 21 jaar, alleenstaande of met partner. Aanbod Wij bieden een verrijkende ervaring waardoor je veel wijzer wordt over de leefwereld van een persoon met een mentale beperking. Daarnaast krijg je een goedkoop huurcontract van 3 jaar (kan eventueel verlengd worden), uiterlijk te starten vanaf 1/12/2019 (of vroeger), in een eigen woning van 60 m². In dit huurcontract zijn kosten inbegrepen (water elektriciteit, internet, enz). Interesse? Stel je uiterlijk 22/09/2019 kandidaat via onderstaande link (datum e-sollicitatie telt):

DB614727G9

https://www.jobsolutions.be/register/4163

BMOOI GEL. PERCEEL GROND WILDERSTRAAT

in Wg. (11a 49ca) met vijver (73a 14ca) en weide (13a 79ca) tss huisnrs 21 en 25), opp. 98a 42ca. K.i. e 34. Vrij. Blanco bodematt. Vg., deels Wglk en deels Ag. Gdv., Gvkr., Gvv., verv. sted. att. vr nieuwb. Gel. in eff. (deel) en mog. (rest) overstromingsgev. geb., nt gel. in afgebak. overstromingsgeb. of afgebak. oeverzone. 3346-2-1 TE KOOP ONLINE : BIDDIT. BE - REF. 159277 START OP : 29/08/2019 OM 13 : 00 U EINDIGT OP : 06/09/2019 OM 13 : 00 U BIEDEN VANAF : E 120.000 ............................................................................................................................ Notaris Nathalie STADSBADER nathalie.stadsbader@notaris.be 61003052 ............................................................................................................................

Dubai & Abu Dhabi! Luxe citytrip met Blauwe Vogel-begeleiding vanuit Brussel

Word Machine Operator bij Colruyt Group #samendoen

inbegrepen: vliegreis met topairline Emirates, Vlaamse gids, knap Hyatt Place 4*hotel, excursies zoals snelste lift ter wereld & Louvre museum Afreisdata 2019 infodag 8 & 28/10 (schoolvak.) dinsdag 10 september 3, 23 & 27/12 (nieuwj.) om 13u in ons auditorium Afreisdata 2020 gratis toegang, 28/12 • 10/3 wel even online reserveren, aub 7/4 (Pasen) Reisfamilie Carlier

Zin in een job met uitdaging, verantwoordelijkheid en veel teamwork?

7 fijne dagen v.a.

¤899

Solliciteer nu op jobs.colruytgroup.com

/persoon

www.deblauwevogel.be

Luikersteenweg 62 • St-Truiden • T 011 70 55 00

Anders werken DB616485H9

DB613843G9


DB374216D7

advertorial

NICE PLACE TO WORK - DISTRILOG GROUP —

PETER VOOR CHAUFFEURS

Meer dan vervoer alleen De hoofdactiviteit van Distrilog Group is het vervoer van goederen. En daar komt heel wat bij kijken. Een van de spilfiguren binnen een transportbedrijf is de transportplanner. Abdel Ouzayou doet dit al bijna 5 jaar voor Distrilog en legt uit waarom hij dit zo boeiend vindt. “Ik doe hoofdzakelijk distributietransport – de eerder kleine leveringen en meerdere stops per chauffeur – mijn collega’s van containertransport zorgen ervoor dat de grotere ladingen veilig op hun bestemming geraken. Wij zorgen er iedere dag voor dat onze chauffeurs rijden en dat de goederen tijdig bij onze klanten geraken. We moeten dus goed op de hoogte zijn welke chauffeurs en welke voertuigen beschikbaar zijn en voor welke opdrachten we ze kunnen inzetten. Soms gaat dat over wel 80 voertuigen per dag! VEEL VOLDOENING Dat vergt een hoop puzzelwerk, maar het geeft ontzettend veel voldoening als de planning op het einde van de dag is afgewerkt. Onze job houdt in dat je vaak last mi-

BIJ DISTRILOG KRIJG JE KANSEN.” ABDEL OUZAYOU TRANSPORTPLANNER

“Ik begon ooit als portier en ben nu transportplanner. Het is fijn om weten dat dat hier kan. Bij Distrilog krijg je kansen en daar ben ik ontzettend dankbaar voor.”

nute problemen moet oplossen en flexibel moet kunnen denken, maar het is een uitdaging, iedere keer weer. Soms werken we in shiften, maar daar zie ik alleen maar de voordelen van in. Wie heeft er eens niet graag een voor-

middag vrij”, lacht hij. “Toekomstige collega’s die van een stevige uitdaging houden, stressbestendig zijn en van fijne collega’s houden, zijn meer dan welkom bij ons.”

Kris van den Stock werkt al bijna 4 jaar voor Distrilog en is er naast chauffeur C ook ‘peter’ voor zijn collega’s. “Ik stap de eerste drie dagen mee in de vrachtwagen van nieuwe collega’s en zorg ervoor dat ze snel bekwaam zijn om alleen de baan op te gaan. Ik maak ze wegwijs in de papieren, de boordcomputer, hoe ze correct laden en lossen en ik ga meteen na of ze voldoende goed kunnen rijden. Daarnaast ben ik ook hun vertrouwenspersoon en kaart indien nodig problemen aan bij het management. Die variatie is erg boeiend. Je moet goed met mensen kunnen omgaan. Ik moet ze immers op hun fouten durven wijzen én hen ook blijven motiveren om de job correct uit te voeren. Het maakt dat ik het bedrijf en de mensen door en door ken en het nodige respect van collega’s krijg. Dat is echt leuk!”

Als specialist op het vlak van aansluitkoppelingen en regelsystemen zien we het als onze missie bij te dragen aan de energie-efficiëntie van gebouwen door een combinatie van lagere energiekosten en een hoger comfort en veiligheid. Comap NV is de BeNeLux vestiging en staat in voor de commercialisering en technische ondersteuning van de oplossingen naar professionele gebruikers in de sanitaire en verwarmingswereld. De COMAP producten, systemen en oplossingen worden al meer dan 70 jaar in België met succes verkocht via een gespecialiseerd distributienetwerk. Onze sterke marktpositie hebben we verworven dankzij een uitgebreid assortiment aan hoogwaardige producten, een gemotiveerd team van 40 collega’s met grondige vakkennis en een trouw klantenbestand. Op korte termijn zoeken wij een

SALES SUPPORT ASSISTANT (M/V) JOBSITUERING Je behoort tot een team van een 10-tal collega’s dat samen de klantendienst organiseert. Jouw klanten zijn stakeholders uit de sanitaire en verwarmingswereld: groothandelaren, installateurs & voorschrijvers. Je staat dagelijks in contact met klanten uit jouw werkregio, hebt de verantwoordelijkheid voor administratieve, technische of verkoopondersteuning en werkt in teamverband met de buitendienst(en) en technische collega’s. De waarden teamspirit, nabijheid, aanpassingsvermogen en openheid draag je dagelijks uit. KERNTAKEN • Je bent verantwoordelijk voor het correct en vlot verloop van de offerte-, calculatie- en planaanvragen met betrekking tot vloerverwarmingsprojecten en je volgt deze ook op. • Je zorgt ervoor dat de ontvangen informatie / gegevens overeenkomen met onze behoeften om de aanvragen op een efficiënte manier te kunnen verwerken. • Je beheert de aanvragen door deze in het CRM-tool in te brengen en aan te passen waar nodig. • Je beheert de werkplanning van de Sales Support Calculators. • Je denkt mee aan het dagelijks verbeteren van de werkmethodes en past deze toe. • Je onderneemt proactief acties ter bevordering van de klantentevredenheid . VAARDIGHEDEN • Je bent perfect 2-talig (NL/FR) in woord en schrift. Kennis van het Engels is een sterk voordeel. • Administratieve vaardigheden en het vermogen om op een gestructureerde, ordelijke en nauwkeurige wijze opdrachten uit te werken zijn een ‘need to have’. Georganiseerd en efficiënt werken is de basis. • Klant- en oplossingsgerichtheid staat voor jou op 1 en je weet dit om te zetten in concrete acties. Communicatievaardigheden en commerciële feeling zijn hiervoor de basis. • Het nemen van initiatief, het delen van ervaring en proactieve actie worden sterk gewaardeerd. • Ervaring in de bouwsector, sanitaire of verwarmingswereld is niet noodzakelijk maar een pluspunt. Je compenseert een eventueel tekort met een positieve leerattitude zodat je de ‘taal van je klant’ spreekt. ONS AANBOD We bieden je een gevarieerde job met een voltijds contract en een pakket aan extralegale voordelen. Je krijgt een gedegen opleiding, begeleiding binnen een informele werkomgeving en met ruimte voor zelfontplooiing. Vanuit je functie ben je een belangrijke schakel binnen een toonaangevend bedrijf.

WIJ ZIJN OP ZOEK NAAR: winkelmedewerker assistent winkelmanager winkelmanager

Solliciteer op aldi.be

DB615296G9

DB616087H9

Herken je jezelf in bovenstaande en denk je een aanwinst te zijn voor ons team? Dan gaan we graag met jou in gesprek, na ontvangst van jouw cv en motivatiebrief. Comap NV - ter attentie van Noémie De Goÿ, HR verantwoordelijke. Alsembergsesteenweg 454, 1653 Dworp of via E-mail: ndegoy@comap.be Ontdek ons ook op www.comap.be

KOM JIJ ONS TEAM VERSTERKEN?

Profile for bruzz.be

BRUZZ actua - editie 1672  

BRUZZ actua - editie 1672  

Profile for bruzz.be