Page 50

Różności 50

się uśmiechnął. Zagrał swego rodzaju „małego dorosłego”, który przejmuje obowiązki domowe. Wielokrotnie to on opiekuje się matką. Poza tym dzięki jego znakomitej kreacji możemy spojrzeć na świat oczami dziecka, które naiwnie ufa w dobroduszność dorosłych ludzi. Daje to do myślenia. Jesteśmy, aż tak samolubni? Bierzemy, ale nie potrafimy dać? Wielkie brawa należą się również dla Kevina Spacey’a nie tylko za scenę, w której ujawnił pochodzenie blizn, ale i całokształt. Największe wrażenie robi jednak odwrócenie ról, jakie zastosowała reżyserka. Wielokrotnie to nauczyciel staje się uczniem i z uwagą słucha, co ma do powiedzenia Trevor czy jego uczniowie. Spotkałem się z wieloma negatywnymi opiniami. Podobno film jest nudny, przewidywalny, a zakończenie do rzyci. No tak, w końcu ukazuje życie przeciętnych ludzi. I właśnie, dlatego moim zdaniem „Podaj Dalej” to jeden z najlepszych filmów, jakie kiedykolwiek oglądałem. Weźcie jednak pod uwagę, że słowa te pisze gość, który od siódmej klasy szkoły podstawowej chciał być nauczycielem. A kto ma rację? Chwalący czy narzekający? Zakończenie jest dobre czy do niczego? Film przewidywalny czy zaskakujący swoją naturalnością? Kiczowaty czy dający do

myślenia? Obejrzyjcie i oceńcie sami. „Myślisz, że matka wytrzyma z drugą taką jak Ty?” Drugą omawianą produkcją jest „W Krainie Czarów”. Idealnie ukazuje ślepotę dorosłych, którzy obserwują otaczający nas świat z „dorosłej” perspektywy. Główną bohaterką jest dziewięcioletnia Phoebe (Elle Fanning), która uwielbia „Krainę Czarów”. Początkowo rodzice (Felicity Huffman oraz Bill Pullman) nie zauważają nic złego w zachowaniu córki. Matka twierdzi, że fascynacja magiczną krainą wynika z jej doktoratu – pracy poświęconej „Alicji w Krainie Czarów”. Jednak, w pewnym momencie uświadamiają sobie, że „z naszą córką jest coś nie tak”. Ku ich przerażeniu mimo starań sytuacja pogorsza się. Kolejne wizyty u dyrektora, podejrzenia o przemoc w szkole, kary, nakazy i zakazy nie przynoszą zamierzonego skutku. Nie potrafią zrozumieć, dlaczego jest taka niegrzeczna i nieposłuszna. Swoją drogą, jedna z rozmów z dyrektorem jest po prostu genialna. W czasie, gdy Phoebe próbuje się wytłumaczyć, ten nie słucha jej argumentów jakby rozmawiał z drzewem, nie daje jej dojść do słowa próbując wcisnąć swoją wer-

Brohoof 1 (styczeń 2014)  
Brohoof 1 (styczeń 2014)  

Dwudzieste wydanie magazynu dla bronies i pegasis.

Advertisement