Page 48

Różności

Kącik filmowy Spójrz ma świat oczami dziecka » Triste Cordis „Pozwól dzieciom błądzić i radośnie dążyć do poprawy". J. Korczak. Dlaczego przytoczyłem ten cytat? Ponieważ my, dorośli, nie rozumiemy dzieci. A one nas. Filmy, które omówię udowadniają, że czasami warto spojrzeć na świat z ich perspektywy. W tym wydaniu kącika chciałbym poświęcić nieco miejsca na dwa filmy, w których bohaterami są dzieci. Nie będą to jednak historyjki, w których pozostawiony na święta dzieciak przechytrza włamywaczy, a co gorsza za rok zostaje na lodzie w Nowym Jorku. Dobrze, że nie nakręcono „trójki” z udziałem tego samego aktora, ponieważ spodziewam się, że za trzecim razem wylądowałby w Prypeci. Wracając do tematu. Przeczytacie dziś o dwóch produkcjach, które jedni uznają za doskonałe inni zaś za przegadane, nudne, kiczowate etc. Mowa tu o dramatach „Podaj Dalej” oraz „W Krainie Czarów”. Być może Ci drudzy mają ra-

48

cję, a ja, jako potencjalny nauczyciel jestem wrażliwcem, któremu empatia strzeliła do głowy i wręcz wylewa się uszami. Nic na to nie poradzę, że za bardzo odczuwam emocje i przeżycia bohaterów. Zacznijmy od „Podaj dalej”, który jest odrobinę słabszą produkcją. „Rozejrzyj się dookoła, pomyśl jak naprawić świat… i zrób to”. Z jednej strony „Podaj Dalej” może wydawać się wyidealizowaną historyjką, ale z drugiej może dać wiele do myślenia. Doskonale ukazuje świat z perspektywy dziecka, to jak naiwne potrafi być, jak czasami dosłownie bolesne są pierwsze rozczarowania. Niestety, każdy prędzej czy później zderzy się czołowo ze ścianą rzeczywistości. Arlene McKinley (Helen Hunt) samotnie wychowuje dwunastoletniego Trevora (Haley Joel Osment). Aby wytrzymać „od pierwszego do pierwszego” pracuje na dwie zmiany. Na dobrą sprawę, nie wie nic o swoim synu. Z każdym rokiem odbija się to na wzajemnych relacjach.

Brohoof 1 (styczeń 2014)  

Dwudzieste wydanie magazynu dla bronies i pegasis.

Advertisement