Page 44

44

In goede handen bij...

Marjan & Frans! Acht huwelijken op één dag. Voor Frans de Greef was dat niet heel bijzonder toen hij bode was in Delft. Bijna alle donderdagen en vrijdagen waren volgeboekt. In Brielle is het een stuk rustiger... zo’n honderd per jaar. Hij heeft nu nauwelijks nog met huwelijksvoltrekkingen te maken. Dat laat hij over aan Marjan Proper. Ze heeft er inmiddels aardig wat achter de rug, maar het totaal van 15.000 dat Frans achter zijn naam heeft staan, gaat ze zeker nooit halen. Dat hoeft ook niet; Marjan vindt het vooral een heel leuk onderdeel van haar werk als bode.

Natuurlijk gaat het helemaal niet om de aantallen. De belangrijkste taak als bode is dat de huwelijksvoltrekking perfect verloopt. Marjan: “Dat is je eerste verantwoordelijkheid. Daarom spreek ik van tevoren alles door met de ambtenaar van de burgerlijke stand. Er kunnen omstandigheden zijn waar je rekening mee moet houden. Een eerdere scheiding of een recent overlijden in een familie. Je wil de sfeer bij zo’n plechtigheid niet tekort doen.” De hoofdrol is uiteraard voor de twee geliefden die in de echt verbonden worden. De ambtenaar speelt eveneens een belangrijke rol; hij of zij zet de officiële handtekening. De bode heeft vooral een dienende taak. “Maar je moet er wel goed op letten dat de akte op de juiste manier wordt ondertekend”, zegt Frans. Niet iedereen heeft de zenuwen op z’n moment volledig onder controle. Adelaar brengt de ringen De plechtigheid verloopt meestal op de gebruikelijke manier. Soms doet zich echter, gewild of ongewild, iets bijzonders voor. Marjan herinnert zich die keer dat een adelaar de ringen bracht. “Tegenwoordig mogen er geen dieren meer bij zijn, maar dat was toen wel buitengewoon.” Of die keer dat het net in de echt verbonden paar op het verzoek van de fotograaf een sprong in de lucht maakte en de bruidegom spontaan uit zijn broek scheurde. “De ambtenaar van de burgerlijke stand heeft met een veiligheidsspeld de schade zo goed en kwaad als het ging proberen te herstellen”, vertelt Marjan. De bekende klassieker heeft Frans uiteraard ook een keer meegemaakt: de vergeten ringen. “Die lagen nog thuis en dat was helemaal in Den Haag. Een van de getuigen offerde zich op om ze te gaan halen. Toen zat er niets anders op dan te wachten, want zonder een tweede getuige kan geen huwelijk worden gesloten.” In een trouwzaal wordt menig traantje wegge-

Profile for Briellenaer

Briellenaer8 Jan2016  

Briellenaer8 Jan2016