Page 1

NOV. 10 studentenmagazine hogeschool gent studentenraad

United colors of ghent student kick-Off

reviews

interviews with

The Van jets X-session maurice Engelen (Praga Khan)

& much more


over de grenzen van het

kleine kamertje

Welkom! Daar, ik heb mijn job gedaan. Zeg nu zelf, wat is het nut van een verwelkoming als je maar al te goed weet dat deze ten vroegste begin november gelezen wordt en de start van het academiejaar alweer eeuwen geleden lijkt. Het is op zich ook zo’n dubbel gegeven, die hele ‘inleiding’… Je moet een stuk schrijven om lezers ertoe aan te zetten de pagina om te slaan. Dus wil je de aandacht weg van hier. Vaak komen zo’n inleidingen ook niet verder dan een verwelkoming – al met verve in geslaagd, toch? – en een omslachtige beschrijving van wat er verder te lezen valt. Totaal onnodig natuurlijk, want waar heb je anders de inhoudstafel voor? Nee, laat dit nu misschien wel het grootste voordeel zijn van het hoofdredacteurschap… Ik doe het toch lekker op mijn manier. Die aandacht moet hier blijven. Niet dat ik bijster veel te vertellen heb, maar genoeg om je op z’n minst vijf minuten te entertainen in het kleinste kamertje. Geef maar toe, het is toch best een gezellig plekje om een beetje te lezen? Je zou denken dat het een plaats is waar je zo snel mogelijk weer naar buiten wilt, maar het tegendeel is waar. Wie leest er niet allemaal de krant op het toilet? Of belt die ene half-verloren vriend op om ‘ff bij te kletsen’. Of lakt z’n nagels?

Nou ja, dat laatste geldt nu niet bepaald voor iedereen. Toch moet ik er de kanttekening bij maken dat dit enkel van toepassing is op het vertrouwde kleine kamertje thuis. Op elk ander toilet zijn we het liefst zo snel mogelijk weer buiten. Als het even kan zonder dat iemand ons gezien of, god behoede het, gehoord heeft. Zelf bij je beste vriend hoogdringend moeten gaan, blijft een beetje ongemakkelijk. En waarom? Het is toch vreemd dat er op zoiets natuurlijks nog zo’n groot taboe heerst. Zo heb ik een vriendin die het beestje maar niet bij de naam kan noemen en het vastberaden telkens over ‘kakadoelie’ heeft. Het lijkt haast zo dat alleen echt ‘groten’ der aarde vrijpostig over stront kunnen spreken zonder dat er zich een oprisping van rode kaakjes voordoet. Rabelais, Freud, Shakespeare en Dalí hadden er geen enkel probleem mee. Of wat te denken van Gerrit Komrij? Hij maakte een heuse encyclopedie over stront met de enigszins toepasselijke en lichtjes knipogende titel ‘Kakafonie’. Er is zelfs gefilosofeerd geweest over uitwerpselen door fransoos Michel de Montaigne. De problemen die we hebben met onze eigen lichamelijke onontkomelijkheden was volgens hem te wijten aan het feit dat er in beschaafde kringen nauwelijks

openhartig over gepraat werd. Of om het met Montaigne’s prachtige woorden te zeggen: ‘Au plus eslevé throne du monde si ne sommes assis que sus nostre cul.’ De grofheid die hij hanteerde ten aanzien van het onderwerp was om evenwicht te brengen in de enorme heersende ontkenning. Moet we het shock-effect hanteren om de dialoog te openen? Het lijkt wel zo als we denken aan Wim Delvoye. De man slaagde er in om drollen te verpatsen voor 14.500 euro onder het mom van kunst. Ook Charlotte Roche profiteerde van een zeker schandaalsfeertje bij haar fantastisch debuut ‘Vochtige streken’. Het boek is een kruistocht tegen de overdreven(?) hygiëne die leeft binnen onze samenleving. Ik heb het boek thuis liggen en, toegegeven, in één ruk uitgelezen, maar toch… De zelfverklaarde open geest in mij heeft onderweg toch een paar keer geslikt. Hoe dan ook, het kleinste kamertje herbergt nu eenmaal vele geheimen. En hoewel de psychologie, kunst, literatuur en filosofie deze laatste vijf minuten al heel wat deuren geopend hebben betreffende het onderwerp, hou jij misschien het best die deur gewoon nog even dicht. door tamara vandecatseye


Box inside-out

COLOFON

Hoofdredactrice: Tamara Vandecatseye

04

Eindredacteur: Mieke Wittebrood

Box HGSR Interview met de nieuwe voorzitter

Grafische vormgeving: Tamara Vandecatseye Redactieraad: Filip Van Yperzele, Els Staes, Gaëtan Baeté, Katia Borms, Ian Bauters, Laura Vandewalle, Nassira Miki, Cedric Onijn, Pieter-Jan Leupe, Daphne Ronse

12 Box Inkanteling Veto Over de hervormingen in de master

Fotografie Quinten Prové

16

coverfoto: Pieter Morlion

Box Kroegentocht Onder de loep: Korenmarkt

WeBsite Ellen Doms AUdiovisueel materiaal: Ian Bauters

18

Box Gezocht BOX zkt creatief talent m.e hoek af Box Artsen Zonder Grenzen Film: Living in Emergency

Medewerkers: Peter Van de Sijpe, Marie-Laure Dekeyzer, Stef Beemer, Cyr De Rycke, Charlotte Lippens VU: Hogeschool Gent Studentenraad

22 Fashion in Gent Box Studeren wij in een modestad?

26 Topsport Box Studeren combineren met sportcarrière?

36 Agenda Box Places to be & things to see

en nog: kotkoken, fotoverslagen, cartoons & zoveel meer!

Boxmagazine A Schoonmeersstr. 52, Gebouw D lokaal 0.09 - 9000 Gent W www.boxmagazine.be E box@hogent.be 2010 Box is een uitgave door studenten ondersteund door SOVOREG vzw en de HGSR. Alle ondertekenaars van artikels zijn verantwoordelijk voor de inhoud van hun artikel. Box wordt gedrukt in een oplage van drieduizend exemplaren en wordt verdeeld over de verschillende departementen van Hogeschool Gent. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotografie, microfilm, of op enige andere wijze, zonder de uitdrukkelijke en schriftelijke toestemming van de hoofdredacteur.


hgsr

richt zijn pijlen op erasmus

De studentenraad van de Hogeschool Gent heeft een nieuwe voorzitter. Bij de opening van het academiejaar werd al snel duidelijk dat de klemtoon dit jaar op internationalisering en participatie vanuit alle departementen ligt. Box wou wel eens weten wie precies die nieuwe voorzitter nu is.

interview

4

door els staes


Wie ben je? Welke richting volg je? Hoe lang werk je al voor Box en voor de HGSR? Ik ben Peter Van de Sijpe, student grafisch ontwerp aan de KASK. Dit jaar is mijn masterjaar, dus normaal gezien mijn laatste jaar aan Hogeschool Gent. In totaal heb ik drie jaar meegewerkt aan Boxmagazine, waarvan één jaar als vormgever en twee jaar als hoofdredacteur. Door Boxmagazine ben ik ook binnengerold bij de HGSR. En kijk nu: drie jaar later sta ik hier als voorzitter van de studentenraad. Hoe voelt het om de kersverse voorzitter van de HGSR te zijn? Om eerlijk te zijn voelt dat wel goed. Ok, er komt veel werk bij kijken, maar het feit dat ik weet dat ik iets kan betekenen voor mijn medestudenten, zorgt ervoor dat ik me hier wel goed bij voel. Er komt uiteraard ook bij dat het allemaal nog wat nieuw is, en bijgevolg is het ook allemaal nog wat afwachten, maar tijd brengt raad zeker? Uiteindelijk draait heel dit mandaat meer rond wat je voor iemand anders kunt betekenen, dan rond de titel zelf. Als voorzitter vertegenwoordig je de HGSR ook in de GAST, de studentenraad van de Associatie UGent en op het hoogste niveau in de VVS, de Vlaamse vereniging voor studenten. Vallen al je taken gemakkelijk te combineren?

Ik denk dat het toch van groot belang is om te weten dat ikzelf niet alleen kan zorgen voor de vertegenwoordiging van de HGSR op al deze plaatsen. Als de mogelijkheid zich voordoet, zal ik zelf naar vergaderingen proberen gaan, maar uiteraard is dit niet altijd mogelijk. Daarom hebben we bij de studentenraad verschillende werkgroepen en worden aan het begin van het academiejaar de mandaten ook verdeeld. Personen die bijvoorbeeld geïnteresseerd zijn in VVS, kunnen dit mandaat opnemen. Dan gaan zij dit engagement aan en gaan zij naar deze vergaderingen. Op onze algemene vergaderingen worden al deze zaken dan teruggekoppeld. Deze personen zijn met andere woorden onze link met de verschillende andere organisaties. Deze manier van werken wordt dan ook toegepast voor zowel de GAST als voor VVS. Hoe zit de structuur van de HGSR hoofdzakelijk in elkaar? Hogeschool Gent bestaat uit 13 verschillende departementen. Al deze departementen hebben een eigen participatiecommissie. Met andere woorden: elk departement heeft een eigen studentenraad. De HGSR brengt de verkozen studentenvertegenwoordigers van elk van deze departementen samen en zorgt zo, in de algemene vergadering, voor de verdediging van de gezamenlijke belangen. De HGSR wil naast haar eigen werking ook een onderdak bieden aan alle studenten die zetelen in de departementsraden, de opleidingscommissies, de participatiecommissie, de algemene vergadering van Sovoreg, de leden van de Raad van Bestuur van de hogeschool en dergelijke. Naast dit alles zijn er binnen de HGSR ook een aantal werkgroepen opgericht. Zo hebben we de werkgroep communicatie, internationalisering, VVS en ICT & website. Voor de vergaderingen vertaalt dit alles zich in het volgende: we hebben een stuurgroep, waarin alle werkgroepvoorzitters zetelen,

samen met de voorzitter, de ondervoorzitter, de studentenmedewerker en minimum 2 effectieve studentenvertegenwoordigers. Deze stuurgroep bereidt de algemene vergadering voor. De algemene vergadering op haar beurt bestaat uit: de voorzitter, ondervoorzitter, studentenmedewerker, de algemeen directeur, 13 studenten (1 van elk departement), 3 studenten die zetelen in de raad van bestuur van Hogeschool Gent, 6 studenten die zetelen in de raad van bestuur van Sovoreg en uiteraard ook de werkgroepvoorzitters. Ik weet het, het is een hele boterham, maar het systeem is nu eenmaal zo opgebouwd. Wat zijn jullie belangrijkste verwezenlijkingen van vorig academiejaar? Eerst en vooral kunnen we zeggen dat in een aantal zaken onze mening gevraagd is en dat deze ook positief onthaald geweest is. Ik heb het dan meer specifiek over het onderwijs – en examenreglement, de parkeerproblematiek op de verschillende campussen binnen Hogeschool Gent, de studiegelden, het afvalbeleid, de verkiezingen binnen Hogeschool Gent en eveneens de inkanteling van de masteropleidingen in de universiteiten. Ik zou op al deze puntjes dieper kunnen ingaan, maar dan wordt het misschien een beetje te technisch allemaal. Naast deze adviezen mogen we niet vergeten dat we ook kunnen terugblikken op een aantal zeer geslaagde activiteiten. Zo hebben we aan het begin van het academiejaar mee de Student Kick-Off georganiseerd, een dessertbuffet om zo nieuwe studentenvertegenwoordigers aan te spreken en onze jaarlijkse openingsfuif United Colors of Ghent. Naast deze vaste activiteiten organiseerden we ook nog een pokertornooi in de ontspanningsruimte op campus Schoonmeersen, een spelletjesavond en een zeer geslaagd vormingsweekend met de studentenvertegenwoordigers.

5


} bij participatie krijg je zoveel terug… het respect van docenten bijvoorbeeld De HGSR zal dit jaar zijn pijlen o.a. richten op internationalisering. Hiervoor is werkgroep opgericht. Wat zal die zoal doen voor Erasmusstudenten? Als je spreekt over Erasmusstudenten, hebben we het zowel over onze studenten die hun horizonten willen verreiken in het buitenland, als over de buitenlandse studenten die dit aan Hogeschool Gent komen doen. We zouden ons steeds willen richten op deze beide groepen. We zouden ons met deze werkgroep dit jaar vooral willen focussen op de integratie van de studenten in de onderwijssystemen. Bij dit puntje gaat het dan specifiek om de buitenlandse studenten die naar Hogeschool Gent komen. Dikwijls hebben deze studenten afzonderlijke lessen, waardoor ze weinig of niet in contact komen met onze studenten. Dit kan misschien ook tot gevolg hebben dat ze niet altijd antwoorden kunnen krijgen op de vragen waar ze mee zitten, de stad Gent niet ten volle leren kennen en dergelijke. Wij vinden dat een vlotte wisselwerking tussen de inkomende studenten en de studenten van onze hogeschool de Erasmuservaring alleen maar ten goede kan komen. Daarom willen we een peter – en meterschap op starten, zodat onze studenten zich kunnen ontfermen over een paar buitenlandse studenten en op deze manier die wisselwerking in de hand werken. Wat onze eigen studenten betreft, willen we proberen om hun zoektocht naar een ver-blijfplaats in het buitenland zo vlot mogelijk te laten verlopen, daar dit ook niet altijd evident is. Buitenlandse studenten zijn ui-teraard ook altijd welkom bij onze studentenraad. Het is altijd interessant om weten hoe het er bij hen aan toe gaat en om hen te betrekken bij onze werking.

6

~ Op 29 en 30 november zijn bovendien ook de International Days die georganiseerd worden door de dienst internationalisering en samenwerking met de studentenraad. Op dinsdagavond, 30 november, zullen wij een toffe activiteit voorzien om een kennismaking tussen onze studenten en de buitenlandse studenten op touw te zetten. Iedereen die geïnteresseerd is in internationalisering is op deze activiteit zeker welkom! Want van wie kan je het beste leren hoe het er in een bepaald land, op een bepaalde school aan toegaat, dan van de mensen die van daar afkomstig zijn zelf. Wat houdt het in om een stuver of studentenvertegenwoordiger in de HGSR te zijn? Als studentenvertegenwoordiger ben je er in de eerste plaats om niet enkel je eigen belangen te verdedigen. Een studentenvertegenwoordiger binnen de HGSR verdedigt de belangen van al de studenten binnen zijn of haar departement. Het is uiteraard handig als zij ook lid zijn van de participatiecommissie op hun departement. Eigenlijk zijn zij de link tussen de studenten van hun departement enerzijds en ons als studentenraad anderzijds. Via hen weten wij waar er zich problemen voordoen, en zelfs nog belangrijker: we gaan samen met hen op zoek naar de best mogelijke oplossing. Het is ook belangrijk voor andere studenten dat zij weten bij wie ze terecht kunnen moesten zij problemen ervaren.

Het draait dus rond veel meer dan enkel wat tijd en energie, het gaat om je eigen belangen als student en dus eveneens die van je medestudenten. In principe wordt elk departement van Hogeschool Gent vertegenwoordigd in de HGSR. Jammer genoeg vinden jullie niet in elk departement enthousiaste kandidaatstudenten. Hoe zou je studenten overtuigen om toch in de HGSR te zetelen? Één van de zaken die ik persoonlijk het belangrijkste vind daarbij is dat studenten het grotere geheel moeten zien. Ja, er kruipt tijd en energie in studentenparticipatie, maar dat is uiteindelijk niets in vergelijking met wat je er voor in de plaats krijgt. Je kan zelf iets bereiken, je kan de belangen van jezelf en je medestudenten verdedigen en dergelijke meer. Om nog maar te zwijgen over het respect en de erkenning die je krijgt van docenten en ander personeel van Hogeschool Gent. Binnen de studentenraad draait het rond het welzijn van onze studenten en niemand is hiervoor beter geschikt om zich te engageren dan de student zelf. Daarom zou ik bij deze ook nog maar eens een oproep willen doen aan al mijn medestudenten. Daarnaast krijg je ook meer inzicht in de structuur van Hogeschool Gent. Het kan echter nooit kwaad om goed op de hoogte te zijn van de werking van onze hogeschool. Uiteindelijk mag je ook niet vergeten dat het


opnemen van een mandaat ook een meerwaarde geeft als je later een stap zet naar de arbeidsmarkt. Als je gaat solliciteren is een mandaat opnemen binnen de hogeschool zeker een pluspunt. Als je interesse hebt in de studentenraad of participatie, kom gerust eens langs en dan geven we je graag nog wat meer uitleg. En niet te vergeten: de leuke nevenactiviteiten waarbij je een hoop toffe mensen leert kennen! Bedankt voor je tijd, Peter!

hogeschool gent kleurt buiten de grenzen Op 29 en 30 november 2010 organiseert de Hogeschool Gent Internationale Dagen. We verwelkomen bijna 100 vertegenwoordigers van buitenlandse partnerinstellingen, diverse gastcolleges en internationale lezingen staan op het programma, … kortom onze instelling krijgt een internationaal tintje. Eén activiteit zetten we graag in de kijker! Heb je buitenlandse studieof stageplannen? Kom dan zeker op dinsdag 30 november vanaf 17u naar Campus Schoonmeersen: • Op de partnerbeurs in het P gebouw kan je doorlopend tot 19u30 bij onze buitenlandse gasten informatie inwinnen over hun instelling. Ook kan je met concrete vragen terecht bij Hogeschool Gent medewerkers. • Van 18u tot 19u getuigen studenten in de infosessie ‘Studie en stage in het buitenland’ over hun buitenlands avontuur. De cel Internationalisering geeft je eveneens informatie over studie en stage binnen en buiten Europa. • Vanaf 19u kan je in de ontmoetingsruimte van de Hogeschool Gent Studentenraad (HGSR) op internationaal niveau speeddaten met onze buitenlandse studenten: je komt er uit eerste hand te weten wat het is om in een ander land te studeren en je ontmoet er studenten uit alle windstreken. Een ideale appetizer voor jouw buitenlandse plannen? Meer info over de Internationale Dagen op www.hogent.be/studeren/ buitenland


the van jets johannes

Student Kick-Off was nog maar net bezig en het plein was al goed gevuld met een mensenmassa. De sfeer zat goed en het weer zat mee. Het domein zelf heb ik niet veel kunnen bezoeken, maar daar was een specifieke reden voor. Ik was aangesteld om “The Van Jets” te interviewen. Met een gezonde dosis zenuwen heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en ben ik richting backstage gewandeld. Het was geen evidentie om zomaar binnen te wandelen, daar het controlesysteem té goed was uitgebalanceerd. Na veel vijven en zessen is het me dan toch gelukt een terrasje te versieren met de frontman (Johannes Verschaeve) van “The Van Jets”. Een heel aangename persoon die iedereen zou willen als buurman. Een kerel met veel charisma, maar toch tegelijkertijd bescheiden blijft. tekst: filip van yperzele beeld: ian bauters

interview

8


Om vooral niet met de deur in huis te vallen: hoe gaat het met jullie? Goed! We hebben zeer veel gespeeld deze zomer. Nu spelen we op Student Kick Off, waar heel veel volk is. We zijn ook aan het touren door Nederland. Onze tour zal afgesloten worden op 11 december in de Ancienne Belgique in Brussel. Dat is de eerste keer dat we daar zullen optreden. We zijn ook bezig met nieuw materiaal waar we een clip voor hebben opgenomen… Redelijk wilde scènes in het zedige Oostende, wat het ook niet makkelijk gemaakt heeft om te werken. Maar het gaat goed. Nu staan jullie op een studentenevenement dat zich ontpopt heeft tot iets groots, vergelijkbaar met een festival. Is dit een totaal ander publiek? Ik weet het écht niet. Het kan zijn dat dat hetzelfde of een even aandachtig publiek is, maar het kan ook evengoed zijn dat ze ons checken om eens te zien welk vlees ze in de kuip hebben. Wij gaan uiteraard ook zien welk vlees we in de kuip hebben, met de jeugd daar op het plein. Was deze doorbraak jullie kinderdroom? Eigenlijk wel. Als zesjarig kind niet, want ik wilde vroeger schilder worden. Ik zat op de kunstacademie, maar ben gestopt omdat ik een té strenge leraar had. Voor een stomme reden. Ik had graag verder gedaan, want ik had er talent voor. Maar dan ben ik geleidelijk aan muziek beginnen spelen. En natuurlijk, vanaf het moment dat je muziek begint te spelen wil je een held zijn. De reden waarom ik muziek ben beginnen spelen is Nirvana. Omdat ik ze “de max” vind. Natuurlijk wil je je held imiteren. Zo wou ik dan muziek beginnen spelen. Ik heb er eigenlijk nooit eerder aan gedacht. Mijn ouders hebben mij ook nooit “gepusht”. Mijn vader speelt gitaar in het pop- en kleinkunst circuit. Het zit dus wel in de familie. Ik heb er nooit echt over gedroomd als kind. Als puber wel, maar toch met de gedachte: “It ain’t gonna happen”. En dus is het wel cool dat ik hier nu zit om met u te praten.

In 2004 wonnen jullie Humo’s Rock Rally. Wat doet dat met een mens? Toen was ik daar echt niet mee bezig. Ik weet dat onze bassist, een heel goede vriend van mij, had gezegd: “We gaan die demo opsturen”. Maar ik kende dat eigenlijk niet zo goed. Ik ben meestal niet op de hoogte van dat soort zaken. (lacht) Dat overkwam ons eigenlijk een beetje. Er zijn veel groepen die daar aan meedoen omdat ze zo hun carrière willen beginnen. Dat was onze ambitie niet, maar toen wonnen we die prijs. Dat was voor ons eigenlijk zeer vreemd. Voor mij toch. Iets dat je niet verwacht en iets waar je niet naar streeft. En dan win je het. Dan besef je plots: “Ah, misschien kan het toch.” Maar dat is slechts heel traag ingesijpeld eigenlijk. (lacht) Kunnen jullie nog veilig over straat wandelen zonder lastig gevallen te worden? Ik heb zoiets meegemaakt in Antwerpen: er waren meisjes die mijn handtekening wilden. Ik vond dat enorm grappig. In Gent zijn er veel muzikanten die rondlopen op straat en ik denk dat de meeste mensen dat normaal vinden. Ik zoek het niet, dus eigenlijk let ik daar niet op. Mijn vrouw zegt soms: “Dat groepje achter ons is al heel de tijd over jou bezig.” Dat is wel flatterend natuurlijk. (lacht) Ik heb een soort mechanisme gecreëerd om het ‘niet te zien’. Maar het stoort absoluut niet. Wie was de persoon die de knoop doorhakte om een groepje te beginnen? Hoe heb je de anderen kunnen motiveren? Dat dateert vanuit mijn eerste groepje ooit. Dat was met een vriend van mijn broer. Ik weet niet meer exact wie het idee had om een groepje te beginnen, maar we waren met drie. We speelden alledrie gitaar. Daar was al een probleem want er moest iemand op de basgitaar spelen. Het eerste effectieve groepje was met mijn broer. We hadden een eigen hit gecomponeerd op een mini keyboard dat we gekregen hadden voor Kerstmis, maar dat was toen we 12 jaar waren.

Ons eerste nummer heette: “We make Music man”. Dat liedje was nooit bedoeld voor een groep. The Van Jets is gegroeid. Heel organisch uit vorige groepjes, want het was ook niet de bedoeling dat ik zanger werd. Ik ben eigenlijk ingevallen voor een zanger die we toen ontslaan hadden. Ik heb dan voorlopig gezongen in afwachting van… en zo ben ik dan frontman geworden. (lacht) The Van Jets is een originele naam. Wat was de inspiratiebron? Ik weet helemaal niet meer waar onze inspiratie vandaan kwam. Ik heb dat bedacht op de Paulus Feesten in Oostende. We zochten wel een groepsnaam die zoals een familienaam klonk omdat mijn broer en ik er in zitten. Ik wilde ook iets in drie korte woorden. En op de één of andere manier zijn we er op gebotst. Ik kende toen absoluut nog niet de uitdrukking “van jetje geven”. Dat is dus nooit de bedoeling geweest. Daarom iedere keer als een presentator ons aankondigt met “van jetje geven” kan ik echt wel zijn nek omwringen. (lacht) Welke muziekgroepen hebben jullie muziekstijl beïnvloed? Nirvana was lang voor het The Van Jets tijdperk een invloed. Ik heb leren muziek spelen door Nirvana omdat het eigenlijk simpele muziek is. Allemaal “power akkoorden”, een simpele greep waarmee je gewoon hoeft op te schuiven op de hals van de gitaar. De aanleiding van The Van Jets om te spelen was garagerock. Zoals bijvoorbeeld: “The Helicopters”. Vroeger had je een rockprogramma op MTV (eind jaren ’90), daar heb ik voor het eerst die groep gezien. En dat was instant inspirerend, super swingend en sexy rock. Ik was eigenlijk op zoek naar iets met meer swing. We speelden eerst wat punkachtige muziek maar na verloop van tijd was ik daar echt op uitgekeken. We dachten toen goed, we zullen zo’n soort muziek maken. En dan zijn we zijn heel wat nummers beginnen schrijven in die stijl.

9


‘cool’

je bent wel een beetje als je ladderzat op het podium staat

Wat vinden jullie van de opkomst van electromuziek? Dat is eigenlijk niet écht mijn wereld, maar ik begin dat meer en meer interessant te vinden. Ik heb onlangs geleerd hoe een synthesizer werkt. Nu is alles heel simpel, maar ik ben totaal niet mee met het hedendaagse. Als ik ooit experimenteer in electro, dan gaat het zeer teruggaand zijn tot op de basis van hoe elektronische muziek gestart werd. Componisten waren op zoek naar nieuwe geluiden. Bijvoorbeeld “Mook” heeft daar iets van gemaakt dat een ander geluid was: eigenlijk niet door een instrument gemaakt, maar door iets elektrisch. Zo is dat dan ontstaan. Ik vind het enorm interessant, maar ik ben totaal niet op de hoogte van wat er nu allemaal gebeurt in de electroscene. Ik ben helemaal niet tegen electro. Ik ben geen hokjesdenker. Ik heb nu een project met Dave Sanders, van “Dave”, maar die kent wel alles van elektronica. Hij maakt zelfs zijn eigen instrumenten. We hebben een soort van improvisatiecombo: hij speelt live beats en ik speel dan live gitaar. “Guitar Bondage” heet dat project. Dat is zéér rauwe muziek en het is volledig elektronisch. Ik speel wel gitaar, maar met heel

10

rare effecten. Een live trip. Het is niet echt songgericht, we zitten totaal buiten een categorie. Het zijn beats gecombineerd met riffs en daar improviseren we rond. We manipuleren het geheel om een soort sm-achtige sfeer op te roepen. Zeer strikte militaire sfeer. We hebben nog maar één optreden gedaan deze zomer, op een boot tijdens de Gentse Feesten. Vanaf oktober ga ik er aan verder werken. Ik beschouw het als een underground project. Het is een soort oefening: we verwachten 1.000 hackers (lees: gabbers) die op onze muziek zullen trippen. Het is een soort experiment, het is niet de bedoeling dat het op de radio komt. Hoe zit het met de zenuwen voor een concert? Zitten jullie wat te ijsberen? Hoe meer volk, hoe minder zenuwen. Op Werchter ben ik minder zenuwachtig dan voor een jeugdhuis. Dat is abstracter. Nu ben ik niet zo zenuwachtig. Je moet wel een soort basisspanning hebben, waarna je op het podium springt om die stress weg te feesten. Nu hebben we nog een half uur vooraleer we op moeten en ik ben nog redelijk relaxed. Een borrel wordt er wel gedronken. Minstens twee pintjes. Als je té zat bent is het ook niet goed. Een beetje

tipsy. Of, wat ook wel soms énorm goed is: superveel alcohol drinken de dag voor een optreden en de dag erachter ben je een lijk. Maar dan is dat wel tof, want je zit zo in een “twilight zone” van recuperatie en écht kapot zijn. En dan speel je als in een trance. Je kent de set goed en het gaat wel al redelijk vlot. Maar toch ben je een beetje ‘cool’. Niet letterlijk “cool”.

Staat er geen wereldtournee op het programma binnenkort? De wereld is voorlopig zo groot als Nederland, Duitsland en Frankrijk. Dat is wel een mooie start. Ik denk dat ik de wereld land per land ga proberen te veroveren. We zijn er nu mee bezig, want we komen juist van Amsterdam, waar we dit weekend twee maal opgetreden hebben. En dan gaat de tour zo verder. Ik denk dat we nog twaalf keer moeten spelen in Nederland. En dan keren we terug naar België om in de AB onze tour af te sluiten. Als ik mij niet vergis zal de plaat in januari - februari uitkomen in Duitsland en Frankrijk. Waarschijnlijk gaan we daar beginnen spelen. We zijn ook genomineerd voor de “European Music Awards” en je weet maar nooit dat er iemand uit Mexico of Japan aanwezig zal zijn.


Die zegt dan: “We vonden het héél goed! Waarom kom je in ons land niet spelen?” Maar voorlopig blijft het bij de buurlanden.

Houden jullie van signeersessies? Dat is moeilijk om op te antwoorden, want als ik “nee” zeg, dan ben ik een ‘klootzak’. Maar eigenlijk ga ik zeggen: “Nee, dat is niet echt mijn dada.” Soms heb ik liever een beetje een afstand. Een gezonde afstand. Beetje ‘Blitzkrieg’: een kwartiertje en dan weer weg. Ik vind het uiteraard tof om de fans écht eens te ontmoeten. Normaal gezien gebeurt dat heel abstract, want je weet totaal niet wie je bereikt met je muziek. Op dat vlak vind ik het een pluspunt.

Trekken jullie veel meer vrouwen aan ten opzichte van vroeger? Dat kan niet anders. Hoe bekender je bent, hoe meer mensen je aantrekt. Het is niet specifiek op onze groep bedoeld, maar vrouwen hebben wel een zwak voor -laat ons zeggen- ‘status’. Er is geen verschil of je op dat podium staat of niet. Ik denk het wel, ik zal straks eens kijken op de eerste rij.

Wat is jullie eigen lievelingsnummer? Dat varieert soms.

Er is één nummer dat al heel lang meegaat in onze set. Eén van de eerste plaat: “High heels”. Dat is altijd één van onze favorieten. Ook live. Het is nooit een single geweest, maar mensen kunnen daar blijkbaar snel aan vasthaken. Maar nu, van onze nieuwe cd, is het “Onawa” waarmee we afsluiten. Dat komt ook door het proces waarmee we het opgenomen hebben. Vier maand na de cd-sessies in Londen hebben wij nog een dag in de studio gezeten met Reinhard van “Das Pop”. Hij heeft nog enkele nummers geproduced. Eén nummer, “Commit the crime”, en nog twee andere. Maar Reinhard heeft ons zitten pushen om “Onawa” op te nemen omdat hij dat melodisch heel interessant vond. En ik vond: “Ja, maar dat liedje is nog niet echt af, we kunnen het als groep nog niet echt spelen.” We hebben dat gewoon echt in de studio bij elkaar geïmproviseerd. De melodieën en de structuren waren er al. Het was heel tof om zo te werken, kort op de bal spelen in de studio, omdat je hoort hoe het klinkt en daarom hebben wij goede herinneringen aan “Onawa”. Er zijn daar veel toevalligheden bij, die toch positief zijn uitgedraaid.

meer over the van jets? bezoek onze site

/ www.boxmagazine.be /

voor een compilatiefilmpje van hun optreden op sko

2010

Hartelijk bedankt voor dit gesprek!

11


inkanteling bij veto

Allen naar den

Er staan heel wat veranderingen op til voor het Departement Vertaalkunde. De opleidingen bachelor toegepaste taalkunde en de masters vertalen, meertalige communicatie en tolken zullen net als alle andere academische opleidingenvan de Hogeschool Gent geïntegreerd worden in de Universiteit Gent en dit vanaf het academiejaar 2013-2014. Dat heeft de Vlaamse regering beslist om het Vlaamse onderwijslandschap een duidelijkere, binaire structuur te geven. Die beslissing heeft natuurlijk een aantal consequenties. De universiteiten- in ons geval de UGent- zullen instaan voor de inrichting van de academische opleidingen die tot nu toe nog onder Hogeschoolbewind vallen. De professionele bachelors zullen wel nog door de Hogeschool georganiseerd worden. Binnen afzienbare tijd zal niet langer de stempel van de Hogeschool onze begeerde diploma’s sieren, maar wel die van de UGent. Onze diploma’s zullen eindelijk naar waarde geschat worden en onze opleidingen zullen eindelijk als volwaardige academische bachelor en masters beschouwd worden, want hogeschool wordt nog al te vaak en natuurlijk volledig onterecht geassocieerd met uitsluitend praktijkgericht onderwijs, gemak en middelmaat. Voor dat stigma hebben wij geen vier jaar geploeterd.

12

Toch zijn er ook een aantal tegenstemmen te horen tegen de inkanteling. Er wordt gevreesd dat de maatregel de kwaliteit en de eigenheid van ons departement zal aantasten. De opleidingen zullen echter blijven gedoceerd worden in de gebouwen van het departement door dezelfde docenten en volgens hetzelfde stramien. Alleen zullen de docenten nauwer samenwerken met de proffen van de faculteit Letteren en Wijsbegeerte en zullen onze masters eindelijk op hetzelfde gelijkwaardige niveau geplaatst worden naast de masters in de taal-en letterkunde. (En laat ons hopen dat die verschuiving zich ook doorzet in de hoofden van sommige jongadolescenten en bedrijfsleiders). Wat er dan met de departementale administratie zal gebeuren, is nog niet helemaal duidelijk. Die zal hoogstwaarschijnlijk gecentraliseerd worden op de faculteit Letteren en Wijsbegeerte. Een tweede belangrijke hervorming is de omschakeling van een één- naar een tweejarige master vanaf het academiejaar 2012-2013, een maatregel die aan de verzuchtingen van

heel wat huidige masterstudenten beantwoordt, maar die ze helaas niet meer zullen meemaken. Nu is het zo dat bijna alle vakken van het masterjaar in het eerste semester gepropt worden om in het tweede semester ademruimte te geven voor de gevreesde masterproef die voor 15 studiepunten meetelt. Masterstudenten wordt ook aangeraden hun stage al in de zomervakantie te lopen, nog voor ze les hebben gehad in één van de drie masters. Dankzij de tweejarige master zou er eindelijk tijd zijn om tijdens het academiejaar op stage te gaan. Hoe zal de structuur van de nieuwe master er ruw geschetst uitzien? Studenten zullen na hun bacheloropleiding de keuze krijgen tussen drie majors in het eerste jaar die gelijk zijn aan de huidige drie masters. Daarnaast kunnen ze een minorkeuze maken in de twee overige masters of zelfs in de manama’s onderzoek, onderwijs, vertaalspecialisatie, conferentietolken of media. Een masterstudent vertalen zal bijvoorbeeld een minor meertalige communicatie of tolken kunnen volgen, maar ook al een deel

Het departement Vertaalkunde is erg getroffen door het onverwachte heengaan van onze technicus Anthony Quintelier. De vele teksten in het afscheidsregister spreken voor zich. Anthony was een zeer geliefde collega en een uiterst behulpzaam iemand, die zijn taak niet beperkt zag tot zijn opdracht, maar die ruimschoots met liefde uitbreidde om iedereen te kunnen helpen. De radeloosheid die het departement overmande na zijn overlijden, spreekt boekdelen. Langzaamaan zullen we onze weg wel terugvinden, maar iedereen beseft ondertussen dat Anthony nooit vervangen zal kunnen worden. Uniek in zijn persoon. Nee, geen vals sentiment, maar oprechte eerbied en erkenning. We missen jou, Anthony! Tijdens zijn loopbaan, die een kwarteeuw duurde, heeft hij niet alleen het personeel bij woord en daad bijgestaan en geïnspireerd, maar ook talloze studenten. Hoeveel studenten hebben niet van zijn raad en hulp genoten bij o.m. de masterproeven ondertiteling? De dankbetuigingen in die scripties spreken voor zich, net als die voor de stages ondertiteling voor het Gentse filmfestival. En vergeten we daarbij niet de Multitalendag waarvoor hij zich optimaal inzette.


unief! van de lerarenopleiding. Natuurlijk zullen minors die master- of majorspecifiek zijn, enkel door die majorstudenten gevolgd kunnen worden. Zo is de minor conferentietolken enkel toegankelijk voor de majorstudenten tolken. De major telt voor 48 studiepunten, de minor voor 30 en de stage voor 12 studiepunten. De verdubbeling van het masterjaar houdt helaas ook een verdubbeling van de studiepuntenwaarde voor de masterproef (30 studiepunten) in. In principe zouden de nieuwe masterstudenten dubbel zo lang moeten werken aan hun masterproef dan de huidige. Toch nog één lichtpuntje voor de oude garde! door els staes

Parkeerproblemen? Sommigen zullen het al gemerkt hebben: de parkings op de campus Schoonmeersen staan overvol en overal staan er verkeerd geparkeerde auto’s. In sommige gevallen kan dat de veiligheid in het gedrang brengen, maar het is vooral ook slecht voor het imago van onze hogeschool en het beeld van de groene campus dat we nastreven. Onze parkeerterreinen bieden onvoldoende ruimte voor iedereen. Daarom wil de HoGent alle studenten én personeelsleden aansporen om zo veel mogelijk het openbaar vervoer of de fiets te gebruiken. Het station bevindt =trams vlak voor de ingang. Op die manier kunnen we campus leefbaar en gezellig houden. Heb je ooit een klacht van Anthony gehoord? Ik niet. Hoeveel mensen die zo bereidwillig zijn, ken je? Ik niet veel in ieder geval. Hij was zo veelzijdig, ik betracht niet eens een opsomming. We weten het allen wel. Soms is de stilte om een groot verlies nog de beste houding … We passeren dagelijks zijn goed gevuld lokaal in de kelder, recht tegenover het docentenlokaal. Het roept telkens het gemis op. Het is allemaal nog zo recent, Anthony, maar je zal altijd bij ons zijn. Vaarwel Anthony! Omer Van Hecke, Bibliothecaris


x-session X-Session is een pop-danceformatie opgericht in de jaren ’90. De groep bestaat uit Gene & Gina en danser Serge. In 2002 stopte de groep en gingen Gene en Gina elk hun eigen weg. Tot groot jolijt van alle fans kondigden ze eind 2009 hun comeback aan en in november 2009 was het zover: X-Session staat er weer!


ook een tijdje bezig geweest met toneel en dat is iets volledig anders dan in een entertainerrol kruipen zoals bij X-Session. Ik ben heel blij dat wij terug met X-Session begonnen zijn, je vliegt er in en het is gewoon heel positief. Dit staat bijvoorbeeld lijnrecht tegenover een duistere rol spelen in een toneelstuk of film. Komen je acteertalenten soms van pas op het podium? Om er meteen aan te beginnen: wat is de reden van jullie comeback? Gina : Eigenlijk is de vraag naar optredens de reden, de vraag naar nineties optredens was enorm groot. We zijn beginnen nadenken over een comeback en ondertussen zijn we bijna een jaar verder. En hoe zit het met jullie solocarrières? Gene : Ik ben solo zeker nog actief als Gene Thomas. Het ene staat het andere volgens mij ook niet in de weg. Het is een volledig andere genre, solo zing ik in het Nederlands en met X-Session zingen wij in het Engels. Zo blijven we bezig, we amuseren ons! Misschien een moeilijke vraag, maar zing je liever in het Nederlands of in het Engels? Gene : Ik kan niet kiezen, ik doe het alle twee even graag. Ik heb the best of both worlds. Is X-Session een uitlaatklep voor jou? Gene : Ja toch wel, solo en X-Session zijn 2 verschillende facetten. Ik ben van nature erg rustig wat solo meer naar boven komt. Bij X-Session moet je het publiek echt gaan entertainen. Gina, jij hebt wat acteerwerk gedaan onder andere in de reeks ‘Thuis’. Wat vind jij het leukste: acteerwerk of zingen? Gina : Ik vind het heel moeilijk om te kiezen, de afwisseling maakt het net zo leuk. Ik ben

Gina : Wij amuseren ons echt op het podium, wij moeten heel zelden acteren. Af en toe gebeurt het dat we er niet zo’n goed gevoel bij hebben door verschillende omstandigheden, maar dan moet je jezelf al eens pushen. Was het niet moeilijk om geconcentreerd te blijven op het podium? (Tijdens het optreden stonden er plots 3 jonge binken met bloot bovenlijf mee te springen. Deze jongens werden op het podium gehaald en haalden enkele danstrucs boven.) Gina : Ik vond dat eigenlijk heel erg grappig. Gene : “Ons Gina is wel wat meer gewoon”. Gina : Ik kon er wel tegen, ik viel niet omver. Komt dat wel vaker voor? Gina : Zo’n drieling met naakt bovenlijf, dat is een première voor ons. Ze verdienen een prijs! Ze waren trouwens mooi afgetraind! Gene : Alleen jammer dat de vrouwen niet volgen! Bij deze een oproep aan de vrouwen die een optreden van X-Session bijwonen…

Schrijven jullie zelf jullie songs? Gene : Ja, samen met Wim Claes. De laatste songs heb ik zelf geschreven. Serge is de enige danser van jullie groep, is dit niet vreemd? Gene : Je moet niet altijd doen wat de rest doet. We zijn tenslotte ook een pop-dance groep en ik sta daar ook met een gitaar. Gina : We hebben vroeger geprobeerd met enkele dansers op te treden, maar met Serge voelde het goed aan. Dit is volgens ons echt een perfecte combinatie, hij is niet enkel een danser maar ook een entertainer. Gene : En hij heeft een vijs los! (algemene hilariteit) Wat kunnen wij de volgende maanden van jullie verwachten? Gene : Over twee maand komt er een boek uit: “Backstage bij X-Session”, geschreven door onze tourmanager Thierry. Tot slot, wat vonden jullie van dit optreden op de Student Kick-Off ? Gene: Er was veel volk, goede installaties, veel ambiance! Wat moet een mens nog meer hebben? tekst: laura vandewalle beeld: ian bauters

Van waar komt de naam X-Session eigenlijk? Gene : Ik heb geen enkel idee. Onze toenmalige manager wou een groep oprichten onder de naam X-Session en dat was popdance muziek. Gina : Een mond vol maar ondertussen zijn we het al gewoon.

komende optredens x-session 6/11 porseleinenhallen - wevelgem 10/11 varsenare (gratis) 20/11 boeregemfeesten - zingem indien je nog meer info wil, surf dan zeker eens naar / www.x-session.be /

interview

15


kroegentocht

Korenmarkt

Box komt dit jaar met een aantal nieuwigheden uit de hoek en dit wordt u speciaal voorgeschoteld: Kroegentocht met Box! Ben je niet vertrouwd met de Gentse café-entourage of ben je dé kenner van de cafés van Gent? Wel, wij vertrouwen u het allerbeste toe in alle objectiviteit over drie verschillende cafés per bekende Gentse zone. Voor deze editie zijn we naar de Korenmarkt getrokken. De drie slachtoffers hebben we onder een sceptische loep gelegd. Laat u onderdompelen in onze ongezouten mening. door filip van yperzele

quoteringssysteem 1 ster = heel zwak 2 sterren = zwak 3 sterren = matig 4 sterren = goed 5 sterren = heel goed • • • • = 3,5 sterren centjes weekloon erdoor jagen tot democratische prijzen zuipgehalte weinig keuze tot ruim assortimentl gezelligheid zelfmoordpogingen ontwikkelen tot blijven plakken service donderwolken tot charmante elegantie afterparty seutjesvolk tot diehard partyharders inrichting wordt omschreven

Damberd Jazzcafé Damberd Korenmarkt 19 9000 Gent Damberd is niet zoals een doorsnee jazzcafé. Het heeft een grote historische achtergrond dat dateert van rond de Middeleeuwen. In het hartje van Gent is het niet altijd evident om pareltjes te ontdekken, maar dit mag toch op uw palmares staan. In een vrij grote en gezellige ruimte kan je keuvelen zonder gestoord te worden door overdreven veel lawaai. Er is de nodige jazz- en bluesmuziek die de oren strelen. Het zitcomfort met de passende tafels en oogverwennende verlichting zorgt ervoor dat je langer dan het geplande uur blijft zitten. Regelmatig kan je verrast worden door een concert, soms aangekondigd, maar ook soms ook niet. De witte piano die door getalenteerden mag gebruikt worden, zorgt voor een pittoreske en rustige sfeer. De ‘versieringen’ met kunst aan de muur kunnen door het oog van een kunstenaar geapprecieerd worden. Op het eerste verdiep heb je een muurforum. Geliefde of rivale discussies kunnen er worden neergepend. De entree is een beetje oncomfortabel door het deursysteem. Het is toegelaten om je eten (pizza, frietjes, boterhammen, ...) mee te brengen, aangezien ze sinds kort geen hapjes meer serveren. Let wel, er mag gerookt worden. Er is gratis kraantjeswater om een vergeten pil door te spoelen. De bediening aan de bar gebeurt met een mooie glimlach en ze zijn altijd bereid tot een babbeltje. Ruime keuze aan drank, ook voor de koffieliefhebbers. Een Primus pint kost € 2,00. De cola is Pepsi, een dieetcola (Pepsi Max) wordt afgeslankt met 10 cent, dus € 1,90. Er is warme Cécémel, en dubbel blonde Tongerlo van het vat. Buiten is er een terras voor de warme periode. De toiletten liggen er redelijk proper bij, laat ons stellen dat het om een gemiddelde gaat. Het sluitingsuur ligt gemiddeld rond 4u in de ochtend. Het is een mooie afsluiter, maar niet om zwaar te feesten. Slechts één sluitingsdag: de dag na de laatste dag van de Gentse Feesten. Centjes • • • Je hebt niet plots het gevoel dat er een gat in je zakken zit, maar door de toeristische omgeving zal je net iets meer moeten betalen voor een natje. Zuipgehalte • • • • Het café heeft een ruim assortiment aan drank. Gezelligheid • • • • Een sticker is er niets mee vergeleken! Je blijft sowieso plakken. Service • • • • Bediening aan de toog, niet aan de tafel: kleinere fitnessrekening. Afterparty • • • • Laat doorbabbelen is ook feesten. Een authentiek volks café voor een babbeltje met een natje, een droogje en een sfeervolle flair. Het krijgt van ons een 3,5 op 5!

interview

16


De Platte Beurs De Platte Beurs Klein Turkije 20 9000 Gent

The Celtic Towers Irish Pub, The Celtic Towers Sint-Michielshelling 5-6 9000 Gent

Volgens enkele inwoners van Gent het populairste café rond de jaren ’80 en ’90. Nu heeft het nieuwe uitbaters die het bruin café nieuw leven inblazen. Dit lukt tot op zekere hoogte. Het café is klein, maar fijn. Het voorste deel van het café is aantrekkelijker, aangezien het een open stenen muur heeft. Houten armaturen versieren de bankjes en zitplaatsen. De ramen geven een Middeleeuws gevoel. Als het ware een rustieke offerruimte zonder opofferingen. Twee televisies kleuren de ruimte met modern comfort, weliswaar zonder geluid. De muziek dateert van de jaren ’70 en ’80. Stiekem steekt er een plaatje van de jaren ’90 tussen. Het achterste deel van het café is gezellig door de open haard. De combinatie van hedendaagse en oude inrichting geeft geen storend conflict. Het is een aangename verschijning.

Deze pub is het walhalla voor de sportliefhebbers en kerstmannen en -vrouwen. Tijdens de kerstperiode is het een echte aanrader. De warmte en gezelligheid druipt van de rood getinte muren. Glühwein is hier op zijn juiste plaats. No smoking area met leuke zetels. Goedgevuld café voor een sportmatch. Name it, like it. Het is geen traditionele Irish Pub, maar het bezit wel de juiste ingrediënten. Gepaste sfeervolle muziek die je aanzetten tot dansen. Promoties om U tegen te zeggen. Tussen 10 en 18u zijn het smaakvollere prijzen. Het onderscheid wordt gemaakt tussen een gezellige babbelhoek en tooghangen met een Iers accent. Authentieke foto’s van het verre Ierland aan de muren zorgen voor een buitenlands gevoel, met een warm toegedragen hart. De befaamde Leonard Cohen staat in de kijker.

Geen hapjes beschikbaar, wel boterhamvervangende middelen zoals Leffe en Hoegaarden van de tap. Over het algemeen zijn de prijzen duurder, maar de drankjes worden beter verwend. Zo is de Cécémel voorzien van een koekje, melk en suiker. Jupiler voor maar € 1,80! Frisdrank € 2,00. Er is gratis kraantjeswater om de dorst te lessen. Jenever, Boswandeling en Troela zijn van de partij. En champagne baby! Er zijn flipperkasten om de gokkertjes te paaien. Er is een klein terras voorzien, maar momenteel heeft het geen mooi uitzicht. De toiletten zijn héél proper. Ze hebben een vergunning om tot 5u in de ochtend door te feesten. Mensen die naar dit café komen zijn overtuigde mannen en vrouwen voor wie dit hun stamcafé is. Studenten zullen vermoedelijk andere oorden opzoeken. Dit is meer een café om met uw ouders naartoe te gaan. Als je het studentenleven vaarwel wuift, dan is dit café het ideale plekje voor u!

Kaasschotels ter waarde van € 3,70, rijk gevulde broodjes vanaf € 6,00 en overheerlijk eten vanaf € 9,00. Drankprijzen zijn relatief duur. Stella voor € 2,00, mojito voor € 5,00 en water voor € 2,20. Martini, Passoa en Desperado zijn ook van de partij. De warme chocomelk kan besteld worden met marshmallows en room! Appelcider van het vat. Saint Paddy’s Day zorgt voor een massatoeloop. De zomer biedt een klein terras. Relatief propere toiletten. De service is over het algemeen uitmuntend, maar als ze willen sluiten zal je dit merken. Ze beginnen in een straal van 2 meter rondom je de lichten te doven en het appelgeurend kuismiddel op de tafels smeren.

Centjes • • • Enkel de pils wordt in de bloemetjes gezet. Zuipgehalte • • • • Het heeft een ruim assortiment aan drank. Gezelligheid • • • In dat café snak je naar uw diploma. Service • • • Gekend is bemind. Afterparty • • Om welk uur was de laatste bus?

Centjes • • • Democratische studentikoze prijzen zijn hier niet altijd aanwezig. Zuipgehalte • • • • • Het heeft een ruim assortiment aan drankJe weet niet met wat eerst te beginnen. Gezelligheid • • • • Geen traditionele Irish Pub. Service • • • De duisternis kan soms uw beste vriend zijn. Afterparty • • Wanneer is de eerstvolgende sportmatch? Een niet traditionele Irish Pub voor een babbeltje tussen een natje, hapje en sportieve groetjes. Het krijgt van ons een: 3 op 5!

Een ouderwets, maar daarom niet minder mooi volkscafé voor een babbeltje tussen een natje, tv en rustgevende muziek. Het krijgt van ons een 2,5 op 5!

17


Living in Emergency

artsen zo

Misschien bent u van plan om hem te zien, misschien heeft u er nog nooit van gehoord: “Living in Emergency”, een documentaire vol verhalen van Artsen zonder Grenzen. De film toont een realistisch verslag van hoe het er aan toe gaat op het terrein. Als kijker word je geconfronteerd met de instabiele situatie in bepaalde landen, maar vooral met de hachelijke situaties waarin de medewerkers zich soms bevinden. Het is namelijk onmogelijk om iedereen te helpen. Ik had een gesprek met Lieven Vernaeve om een beter beeld te krijgen over het leven als expat bij Artsen zonder Grenzen. Een expat is een vrijwilliger die voor een bepaalde duur naar een gebied gaat op missie. Ik ontmoette Lieven Vernaeve (44) in de Hogent, waar hij zijn huidige job uitoefent. Hij werkt er aan een project over (af )studeren met een beperking. Maar enkele jaren geleden was hij een expat voor Artsen zonder Grenzen. In 2006 besloot hij zich in te schrijven als vrijwilliger, omdat hij tijdens zijn studies orthopedagogie stage liep in Rwanda en zich realiseerde dat hij in de toekomst zeker nog hulp wil verlenen in dergelijke landen. Voor hij zich inschreef had hij al redelijk wat van de wereld gezien; zo bezocht hij al Jemen en Indonesië. Er zijn echter weinig mensen die door de selecties raken. Je wordt getest op je talenkennis en gescreend in een assessment center. Lieven vertelt mij dat het als expat ontzettend belangrijk is om mentaal sterk te staan, want je kan geen problemen helpen oplossen in een hulpbehoevend land wanneer je zelf problemen hebt. In 2007 vertrok Lieven Vernaeve voor zeven maanden naar Somalië als eerste missie. Hij vertrok niet met een idealistisch beeld, zoals sommige anderen, want hij besefte dat hij slechts één stukje uit de ketting van Artsen zonder Grenzen is. “Het doel dat we willen bereiken is veel belangrijker dan jij als persoon. Echt iedereen uit het team dat daar aanwezig is, is broodnodig. Maar ook de lokale medewerkers, die met zoveel meer zijn dan wij, zijn absoluut onmisbaar”, zegt Lieven. Hij vertelt me ook dat hij het juist positief vond om al een zekere leeftijd te hebben toen hij vertrok, want voordien maakte hij tijdens zijn job al kennis met armoede en leed in ons land. Op missie had hij een coördinerende functie en was hij verantwoordelijk voor de logistieke zaken; hij hield zich bezig met de organisatie van het plaatselijk ziekenhuis en de algemene praktische zaken zoals vervoer, bevoorrading en bestellingen.

18


onder grenzen

Op het moment dat Lieven in Somalië verbleef, waren er hevige conflicten. “Er werd dagelijks geschoten, maar na een tijd werd ik dat gewoon. Alleen mocht ik de straat niet op en er stonden altijd lijfwachten voor mijn deur. Soms, als de situatie te gevaarlijk werd, moesten we alles laten vallen om te vluchten met een vliegtuig. Artsen zonder Grenzen hecht erg veel belang aan de veiligheid van haar medewerkers. Ik maakte ook eens mee dat ik ’s ochtends nog gepraat had met een collega in het ziekenhuis, en ’s avonds kreeg ik te horen dat hij vermoord was. Op zo’n momenten voorziet Artsen zonder Grenzen ter plaatse psychologen,” vertelt hij. Dergelijke verhalen en taferelen komen ook in de film Living in Emergency aan bod. Belangrijk om te weten is dat de documentaire slechts één zijde van het werk bij Artsen zonder Grenzen toont: enkel de intensieve missies in landen waar zware oorlogssituaties heersen worden in beeld gebracht. Het gevaar en de moeilijke situaties schrokken Lieven Vernaeve echter niet af, want in 2008 vertrok hij voor 9 maanden op tweede missie naar de Centraal-Afrikaanse Republiek. Daar was hij verantwoordelijk voor de expats en het lokale team. Ook moest hij beslissen of het veilig was om met de wagen van locatie te veranderen. Dit was een zware opdracht door de constante dreiging van geweld. In beide landen was het soms erg moeilijk om hulp te verlenen omdat de inwoners geen vertrouwen hadden in de medewerkers. De mensen kunnen soms geen onderscheid maken tussen de neutrale artsen en de soldaten van bijvoorbeeld de VN, die soms ook aan humanitaire hulpverlening doen.

op. Ik leefde met een zestal medewerkers in één huis samen. Het is ook boeiend, want bijna iedereen heeft een andere nationaliteit, een andere achtergrond en andere visies. Ook qua leeftijd zijn er veel verschillen; er zijn net afgestudeerde mensen van 21 jaar, maar er zijn ook chirurgen van 70 jaar. Maar je bent daar samen om één doel te verwezenlijken. Een andere reden waarom het lastig is om te vertrekken is dat je zo intensief (bijna 7 op 7, maanden aan een stuk) gewerkt hebt aan een project en op het moment dat je op het vliegtuig stapt, is het plots afgelopen. Dat geeft echt een raar gevoel. Eens terug in België kon ik mij ontzettend druk maken als ik in een supermarkt was. Ik begreep niet waarom je hier moet kunnen kiezen tussen vijf soorten melk en tien soorten confituur. Met andere woorden, ik had echt enkele weken nodig om te ‘acclimatiseren’.” Lieven Vernaeve heeft in elk geval heel wat positieve en interessante ervaringen beleefd op missie, maar hij weet me wel te zeggen dat hij het iedereen afraadt die denkt dat hij/zij zelf een verschil kan maken. Iedereen is nodig, maar het is pas wanneer je als groep samenwerkt dat je iets kan realiseren. Anderzijds wil hij het ook niemand aanraden. Hij wil wel geïnteresseerden informeren. Hij vindt dat het een beslissing is die je zelfstandig moet nemen. De film Living in Emergency kan je op 17 november om 18u30 gaan bekijken in de Hogent, campus Schoonmeersen, auditorium D. door daphne ronse

Lieven vindt het telkens moeilijker om terug te keren naar België dan om te vertrekken. “Na enkele maanden daar werken met het lokale team stap je echt binnen in hun leefwereld. Je beseft ook hoe bevoordeeld jij bent. Ik was daar voor een paar maanden, daarna kon ik weer naar huis in België, zij kunnen nooit weg. Ook met de collega’s van Artsen zonder Grenzen bouw je een aparte band

19


Student Kick-off

links boven: school is cool rechts boven: amatorski

Review door vandecatseye tamara vooruit: stef beemer

van links naar rechts:

the father, the son

& the holy simon

we seem to have misplaced our igloo tom-groupies school is cool

fotoreportage

20


@ vooruit

o.a. stijn, ed

& kim,

les mecs, tlp en fredo

& thang

21


Gent scoort goed op heel wat gebieden, maar hoe fashionable is de grootste studentenstad precies? Met andere woorden: is Gent Hot or Not op modegebied?

Fashion in Gent gent, modestad?

door nassira miki

Alle middelen die nodig zijn om helemaal in te zijn, m.a.w. voldoende shopgelegenheid, zijn alvast heel makkelijk te lokaliseren met als grote zwaartepunt - hoe raad je het - de Veldstraat. De modebewuste klant dient enkel te zorgen voor voldoende contanten op zak of in de bijpassende handtas! De Oost-Vlaamse studentenstad mag zich nog geen waardige concurrent noemen van de modemekka’s Parijs, Milaan, Londen en New York, maar diverse initiatieven lijken toch aan te geven dat de stad ook leeft op vlak van mode. Met het project Ghent Streetstyle toveren de studente psychologie Karen en de grafisch ontwerper Bram de Gentse straten om in een catwalk. Met de camera in de hand gaan ze op straat op zoek naar die ene unieke outfit, die vervolgens op hun blog terechtkomt. Uiteraard wordt ook alle nodige informatie over de kledij en de persoon onder de kleren vermeld. Wie weet ben jij wel de volgende die aangesproken wordt door het olijke duo!

oud-studenten sarah bos

& cléo baelen vormen samen black balloon.

22

Verder is Gent alvast ook goed op weg om het modelandschap te veroveren dankzij de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK). Movement#17 - hét modegebeuren van de KASK - lokte niet alleen heel wat pers, maar stelde ook de ongelooflijke creaties van de studenten uit derde bachelor en master voor. Dit alles vond plaats op 18 en 19 juni 2010. Voor hen die er de volgende keer bij willen zijn: 8 en 9 juni 2011. Naast het succes van de modeshow zal de KASK - samen met de Vlaamse Conferentie bij de balie te Antwerpen - de TOGA125 Fashion Award organiseren. Zoals eerder al vermeld brengt de KASK Gent stukken dichter bij de internationale


enkele hippe inwoners van gent, gespot door ghent streetstyle.

fashionscene, en met het TOGA125 project zal dat nog veel sneller gebeuren. Om TOGA125 even kort samen te vatten: de Vlaamse Conferentie bij de balie te Antwerpen - de advocaten dus - bestaat 125 jaar en heeft eindelijk door dat de toga misschien een beetje UIT de mode is. Alle studenten en alumni van Vlaamse mode-opleidingen worden voor de TOGA125 Fashion Award uitgedaagd met de meest creatieve ontwerpen op de proppen te komen voor een nieuwe toga. De uiteindelijke ontwerpen die geselecteerd worden, zullen in de lente van volgend jaar gepresenteerd worden tijdens een te gekke modeshow in het gerechtsgebouw van Antwerpen. Er vallen heel wat prijzen te rapen, maar het belangrijkste is dat een vakjury een ontwerp zal kiezen dat aangekocht zal worden door de Orde van Advocaten te Antwerpen! Het initiatief om de toga in een nieuw kleedje te steken kunnen we natuurlijk alleen maar toejuichen. Wie had ooit gedacht dat advocatuur en mode de handen in elkaar zouden slaan, of dat advocaten voortaan misschien minder lachwekkend zouden zijn wanneer ze in hun toga’s verschijnen. Studenten die geïnteresseerd zijn kunnen nog tot 1 januari hun ontwerpen insturen en met een beetje geluk wordt het winnende ontwerp een roze model met franjes! Als laatste voorbeeld om het succes van de KASK op modegebied te illustreren kozen we Cléo Baele & Sarah Bos (oud-studenten KASK Mode) uit. De twee jonge vrouwen vormen het brein achter het Gentse merk Black Balloon en mochten de hosts en hostessen van de internationale Design Biënnale interieur 2010 kleden. Hiermee treden ze in de voetsporen van o.a Walter Van Beirendonck, Xavier Delcour en Kaat Tilley. Wie weet wat de Gentse stad en haar studenten nog meer in petto hebben voor de toekomst!

win win win!

We seem to have misplaced our igloo was zo vriendelijk ons cd’s mee te geven voor onze trouwste lezers. Bedenk een leuke slogan voor Boxmagazine en win! Mailen is de boodschap of post je slogan op onze facebookpagina. De medewerkers van dit magazine zetten zich allemaal vrijwillig in zodat jullie een paar keer op het jaar dit leuke magazine voorgeschoteld krijgen. Ons team is altijd op zoek naar nieuwe gedreven creatieve zielen en wie weet kunnen we jouw misschien binnenkort aan onze zijde scharen... Wil je zelf ook een ‘job’ bij Boxmagazine als fotograaf, eindredacteur, webdesigner, columnist of interviewer? Laat van je horen!

mailen doe je naar box@hogent.be of bezoek onze facebookpagina

23


bye bye

multiculturele samenleving

Noem mijn titel gerust extreem, maar het moet toch wel gezegd zijn dat mensen het steeds vaker in uitersten zoeken. Compromissen sluiten en rustig praten om naar een gezamenlijke oplossing te zoeken lijken vandaag de dag eerder een utopie. Laat ik het wat nuanceren: de ondergang van het multiculturalisme is nog niet in zicht, maar toch lijken allerlei al dan niet recente zaken aan te geven dat een deel van de Belgische be-volking niet meer bereid is om te verbroederen met andere culturen. Denk maar aan de verhitte discussie over het al dan niet verbieden van hoofddoeken. Maakt dat stukje stof dan zo’n verschil? Na al de jaren dat de hoofddoek al aanwezig is in het straatbeeld zou je toch denken dat men er onderhand al aan gewend zou zijn, niet? Een ander voorbeeld van antiverbroedering is het feit dat ouders hun kinderen niet meer naar een welbepaalde school willen sturen, simpelweg omdat er een overvloed aan allochtonen zou zijn. Dit is een situatie waar heel wat scholen in België mee te kampen hebben vandaag de dag. Op deze manier ontstaan er steeds vaker concentratiescholen: scholen met grotendeels allochtonen of autochtonen. Iets wat de zo fel gepromote integratie lelijk kan doen mislukken! En dan vraag ik me af hoe deze tendens zich de komende jaren zal voortzetten. Zullen er scholen ontstaan met uitsluitend autochtonen of allochtonen?

column

24

Zullen kinderen van verschillende culturen voortaan gescheiden levens leiden? Zullen we een soort van Apartheid zien terugkeren? Als we de situatie buiten België onder de loep nemen, zien we dat daar ook heel wat stokken in de wielen van de multiculturaliteit gestoken worden. Ten Noorden van België hebben we de aanstootgevende antiislam oneliners van de controversiële Geert Wilders. De heer Wilders mag zich gerust beroepen op zijn vrijheid van meningsuiting, maar er is wel degelijk een verschil tussen vrije meningsuiting en pure provocatie. De meest verontrustende - of eerder choquerende – gebeurtenis vond echter plaats in de Verenigde Staten. Daar hebben we predikant Terry Jones, die de extreme gedachte had om Korans te verbranden als protest tegen de bouw van een islamitisch centrum in NY. Geestelijken hoorden toch juist mensen in vrede te verenigen? Is het gezond verstand helemaal verdwenen? Wordt er echt niet meer nagedacht voor men besluit iets te doen dat miljoenen mensen razend maakt? Zoals je merkt, zit ik met veel vragen. Maar dat komt omdat ik nog steeds de idyllische hoop koester dat we ooit samen, zonder haat of enige vorm van discriminatie, kunnen leven. Wow! Van naïviteit gesproken, zeker. Nee, zoals het er nu voor staat, zal multiculturalisme hoogstwaarschijnlijk een ongekend begrip worden voor de kinderen van de toekomst. Tenzij er enkele verstandige mensen (hopelijk met een beetje politieke macht) besluiten dat er dringend een mentaliteitsverandering moet komen. Verder moeten we misschien alvast beginnen met elkaar te leren aanvaarden: wie en wat we zijn en hoe we eruit zien. Het is maar een idee, hoor.


Project Gent Sint-pieters Je kan er niet naast kijken: de werken aan het 3e grootste station van het land. Ze zijn al enkele jaren aan de gang en zullen nog enkele jaren duren. Binnenkort zullen er meer werken gebeuren in het station en zullen we een beter beeld krijgen. Hoe is het meer dan 100 jaar geleden begonnen? Hoe zal het er in de toekomst uitzien? tekst: cedric onijn

beeld: quinten prové

er was eens een stationnetje Al in 1837 werd ten zuiden van Gent een eerste station gebouwd, waarna er meerdere andere volgden. Deze waren meestal als eindstation gebouwd en waren dus niet zo praktisch in gebruik. Daarom werd in 1881 een doorgangsstation gebouwd langs de lijn Gent - Brugge: ‘Klein Sint-Pietersstation’. Toen passeerde de trein op een gelijkgrondse spoorwegberm, wat niet altijd even veilig was. Wel stimuleerde het station de plaatselijke handel en horeca in het nogal landelijk gebied. Vanaf 1889 stopten er ook internationale treinen en de rechtstreekse trein Brussel - Oostende. Voor de wereldtentoonstelling van 1913 in Gent werd het Sint-Pietersstation gebouwd, wat een prestigieus station moest worden. Hiervoor werden Belgische materialen gebruikt, het favoriete materiaal van architect Louis Cloquet (1849-1920). De bouw duurde van 1910 tot 1912. Ook werden toen de sporen op een verhoogde berm geplaatst waardoor de gevaarlijke overwegen verdwenen. De aanleg van het Koningin Maria-Hendrikaplein en de bouw van het Flandria Palace Hotel (600 plaatsten) duurden van 1912 tot 1913. In het station is er een monumentale inkomhal met op de wanden fresco’s van de belangrijkste Belgische steden. De decoraties op het plafond stellen de evolutie van de tijd voor en de Belgische Spoorwegen. Het station is een beschermd monument sinds 10/11/1995. de reis naar de toekomst Het nieuwe Sint-Pietersstation is een ontwerp van de Gentenaar Jacques Voncke. De nieuwe perrons zullen overdekt worden zodat je altijd droog op je trein kan wachten. Deze glazen overkapping zal het licht binnenlaten dat ook zal doorschijnen tot op het gelijkvloers dankzij glas in het perron. Door het weglaten van de vroegere goederenperrons (dit zijn de perrons waar je als reiziger niet op kan) worden de perrons breder: ze zullen zelfs tot de breedste van het land behoren. Door het verhogen van de perrons zal je vlotter kunnen in- en uitstappen.

Omdat de voorkant van het station een geklasseerd monument is, zal dit grotendeels blijven zoals het is. De ingang aan de achterzijde zal daarentegen volledig veranderen om een volwaardige ingang te worden. Ook wordt er op de Sint-Denijslaan een plein aangelegd met heel wat groen en water, dit is een ontwerp van de Fransman Alain Marguerit. Tijdens de verbouwing van het station zal men ook het sporencomplex veranderen waardoor een vlottere doorstroming van het treinverkeer mogelijk is. Daarbij zal ook de maximale snelheid verhoogd worden tot 90 km/u waardoor de treinen vlotter het station kunnen in- en uitrijden. Dit zal tijd besparen en de capaciteit verhogen. Er is in het ontwerp van het station niet alleen rekening gehouden met de trein. Zo zal er een overdekte fietsenstalling komen voor maar liefst 10 000 fietsen op niveau -1. Om de taxi te nemen zal je nooit meer nat hoeven te worden, want de standplaats krijgt samen met de Kiss-en-Ride-zone een plaats onder het station. Het nieuwe busstation krijgt een plaats waar het oude postgebouw stond. Deze overdekte plaats zal 12 perrons hebben en plaats bieden aan 24 gelede bussen. Om het in- en uitstappen te vereenvoudigen zullen de bussen in een kuip staan waardoor het hoogteverschil tussen perron en bus beperkt wordt. Normaal gezien zal vanaf 8 november het eerste deel met 7 perrons in gebruik genomen worden. De tram zal een nieuwe tunnel krijgen met 4 sporen. Vanaf 4 november zal een tijdelijk tramstation geopend worden en zullen er twee busperrons komen in het begin van de Voskenslaan. Voor de auto worden er 2810 ondergrondse parkeerplaatsen voorzien. Het station zal ook vlot bereikbaar zijn via de R4. Via de nieuwe weg, die aansluiting biedt met het station, zal ook de nieuwe inrit komen voor de campus Schoonmeersen. Om de buurtbewoners en het milieu te ontlasten zullen er langs deze weg geluidsschermen komen. Voor de laatste info over de werken kan je terecht op: www.projectgentsintpieters.be. Daar kan je ook informatie vinden over de perronwijzigingen van de bus en de aanbevolen fiets-, wandel- en autoroutes.

25


Topsport & studeren? op hogent is het mogelijk

Kevin Lava (21) is student Maatschappelijk werk aan de Hogeschool Gent. Een gewone student denkt u? Niets is minder waar, want Kevin heeft een topsportstatuut. Hij is wielrenner bij de beloften op de weg en op de piste voor Wsv Artevelde. door laura vandewalle

Kevin, wat houdt een topsportstatuut in? Een topsportstatuut is een speciaal statuut voor studenten die op een bepaald niveau aan sport doen en ook nog verder willen studeren. Niet iedereen kan zo’n topsportstatuut krijgen, daarvoor moet je de sport op een zeker niveau beoefenen. Een commissie beslist dan of het statuut wordt toegekend en welke speciale voorwaarden deze mogen inhouden. Ook in de laatste 2 jaar van het middelbaar onderwijs heb ik kunnen genieten van zo’n statuut in de topsportschool, die daar speciaal aan aangepast was. Voor mij persoonlijk betekent dit statuut in de hogeschool dat ik wettig afwezig mag zijn bij lessen met een verplichte aanwezigheid. Zo ga ik ieder jaar tijdens de eerste week van het tweede semester op trainingsstage naar Spanje om een goede basis te leggen voor het nieuwe seizoen. Vorig jaar was dat Benidorm, in een mooie streek. Daarnaast kan ik ook examens verplaatsen als deze niet goed combineerbaar zijn met mijn sport. Zo heb ik vorig jaar een examen verplaatst naar het einde van de examenperiode, omdat het examen juist de dag na Parijs-Roubaix voor beloften viel. Het topsportstatuut heeft geen andere toepassingen binnen de hogeschool, omdat je de examens toch moet studeren en ook maken! beeldmateriaal www.wielerseizoenfotos.eu

26

Is de combinatie tussen topsport en studeren moeilijk?


Het is zeker geen evidente keuze, veel jongeren kiezen maar voor 1 van beide en haken snel af. Zo ken ik enkele leeftijdsgenoten die zeker een hoog niveau in het wielrennen behaalden maar stopten wegens te zware studies. Maar ook omgekeerd stoppen veel wielrenners met studeren omdat er gewoonweg geen tijd voor is, naast de vele trainingen en wedstrijden waaraan je moet deelnemen om enig niveau te blijven behalen. Er is een zekere discipline nodig om na een vermoeiende schooldag toch nog op de fiets te kruipen, maar daarvoor kies je uiteindelijk natuurlijk zelf. Waarom kies je voor een combinatie topsport-studeren? Waarom ga je niet voluit voor de sport? Ik heb hiervoor gekozen omdat een diploma in de huidige maatschappij toch wel van groot belang is. Steeds meer mensen gaan studeren om kans te maken op een goede job en op lange termijn is dit toch wel belangrijk. De kans om het te maken als wielrenner is eerder klein: een toptalent kan gemakkelijk aan een profcontract geraken, maar net daaronder is het moeilijker om bij een profploeg aan de bak te komen. Daarnaast is een valpartij of kwetsuur snel gebeurd en als je dan alles op de sport hebt gezet, sta je zeker met lege handen. Is er bij jou sprake van een “studentenleven”? Een studentenleven zoals elke dag uitgaan met vrienden zit er voor mij niet in. Tijdens het koersseizoen gooi ik enkel na de examens even de riemen los.

Ik voel de behoefte niet om veel uit te gaan en ben gelukkig met de vrienden die ik maak in de sport en op school. Ga je voor je sport vaak naar het buitenland? Zoals ik eerder aanhaalde ga ik elk jaar de eerste week van het tweede semester op trainingstage naar Spanje. Tot vorig jaar deed ik ook rittenwedstrijden in Frankrijk en Spanje, maar bij mijn huidige ploeg WSV Artevelde zijn de wedstrijden eerder op nationaal niveau toegespitst. Veel buitenlandse wielrenners komen naar België om te koersen, omdat het niveau hier veel hoger ligt dan in andere landen. In mijn laatste jaar in de hogeschool is het ook niet zo evident om nog een sterk buitenlands programma te rijden, omdat de studies toch nog iets meer van de student verwachten. Wat is voor jou één van de mooiste momenten binnen de sport? Mijn eerste overwinning zal me altijd bijblijven, omdat deze onmiddellijk het provinciaal kampioenschap bij de nieuwe-wlingen was. Ik had nog nooit in de eerste 10 gereden, maar won die dag tegen de beste Oost-Vlaamse nieuwelingen in een langgerekte spurt. Vanaf die dag besefte ik dat ik wel iets kon in de wielersport en wat voor zalig gevoel het was om als eerste over de finish te komen. Verder dat jaar werd ik ook 3de op het Belgisch kampioenschap, ik mocht dus spreken van een geslaagd debuut, na mijn voetbalcarrière. Ook ben ik trots op mij overwinningen in de jeugdcategorieën omdat de trainingen beloond werden.

Supporteren jouw docenten en klasgenoten mee tijdens wedstrijden? Er zijn docenten en medestudenten die mijn prestaties op de voet volgen. Sommige van hen zijn al eens komen kijken naar wedstrijden en ik vind het wel leuk dat ze supporteren. Anderzijds kijk ik ook naar hen op als ze betere resultaten halen tijdens de examens. Ik kan bij hen terecht als ik een les gemist heb, om deze in te halen of notities over te nemen. Naar wie kijk je op in het wielrennen, heb je bepaalde idolen? Vroeger keek ik heel erg op naar Johan Museeuw omdat het één van de beste renners was toen ik jong was. Hij is ook een beetje het type renner waar ik mezelf wel in herken. Hij kon goed uit de voeten op korte hellingen en is niet traag aan de meet. Nu heb ik niet echt meer een idool in de wielersport, maar een groot respect voor veel wielrenners die op een natuurlijke wijze hard trainen en afzien tijdens de wedstrijden. Tot slot: Kevin, heb je al een vriendin? Ja, een prachtig liefje dat me heel hard steunt. Ik heb ze trouwens leren kennen op school en ze gaat nu regelmatig mee naar mijn wedstrijden. Wel, dan rest er mij niets anders dan jou heel veel succes te wensen op school - en wielervlak!

27


united

Decadance?

Op een niet nazomerse avond beslissen we om in Gent uit te gaan. Veel getwijfel of er evenveel of veel meer volk zal zijn in vergelijking met vorige jaren. Tot grote verwondering was het dit jaar behoorlijk rustig en niet zo druk als verwacht. Heeft het te maken met de frisse avonden die onze oktobermaand verwelkomt? Of de ijverige studenten die vanaf dag één zich beginnen dood te blokken? Het blijft ons een raadsel. Wat wel vernieuwend was dit jaar: de aarshaartjes van een ‘mooner’ kunnen tellen die tegen de autoruit geplakt was, terwijl de chauffeur aan het rode licht staat te wachten. Nota bene aan het oh zo drukke kruispunt om naar de Overpoortstraat te gaan. Voor de rest heb ik mijn trauma kunnen verdrinken met glaasjes bubbel en de gouden vrienden. Bier! Kleurrijke muziek kon je ontdekken op drie verschillende locaties. Grasgroene hiphop, R&B en dance met onder andere The Opposites, TLP, Lasgo en DJ Wout in het ICC. Hemelsblauwe electro, drum ’n bass en techno met onder andere Highbloo, Spacid, Jenson en Seba Lecompte in Decadance. En tot slot vurige rode mashups, pop en eclectic music in de Vooruit. Colours, you’ve got to love it! tekst: filip van yperzele beeld: quinten prové

fotoreportage

28


colors of ghent 2010 Vooruit, naar het ICC

29


Maurice Engelen over drugs, inspiratie en een gebroken arm

Hij is net terug uit Amerika waar hij toerde met Lords of Acid. In België is hij volop bezig met zijn project Sonic Angel dat jong talent klaarstoomt voor het grote werk. En ergens daartussen treedt Maurice Engelen op met Praga Khan: “Ik ben altijd creatief bezig.” door pieter-jan leupe

Waar blijft u de zin en de energie halen om met zo veel dingen bezig te zijn? Ik vind het fantastisch als ik creatief kan zijn. En door met verschillende projecten bezig te zijn, kom ik met veel mensen, ook buitenlanders, in contact. Via hen krijg ik dan nieuwe ideeën die ik echt wil uitvoeren. Zo blijft een mens bezig. Soms komen ze raad vragen aan mij, maar mijn antwoord is altijd hetzelfde: ‘be creative and do your own thing’. Dat hebt u altijd gedaan? Ja. Ik heb al mijn nummers zelf geschreven. De meeste van de liedjes komen voort uit persoonlijke ervaringen. Dus niet iedereen kan die begrijpen. In die zin gebruik ik de muziek die ik maak als een uitlaatklep. Op een creatieve manier bezig zijn met emoties. Maar niet elke song die ik schrijf, gaat over een persoonlijke ervaring. Nooit opgestaan in Vegas met een lijntje coke en een fles gin? Neen. Dat nummer is dus niet gebaseerd op een persoonlijke ervaring. ‘Breakfast in Vegas’ is geïnspireerd door de film ‘Leaving Las Vegas’ met Nicolas Cage. Op een of andere manier maakte de film zo’n indruk op mij dat ik besloot er een lied van te maken. Hebt u eigenlijk ooit drugs of alcohol gebruikt om inspiratie op te doen? Mijn lichaam is en blijft drugsvrij. Ik ben eigenlijk heel hard tegen drugs. Toen ik baas was van een platenfirma (Antler-Subway Records, PJL) heb ik genoeg artiesten zien wegkwijnen door een drugsverslaving. Dat heeft me afgeschrikt. Dat is een straat waar ik niet in wil geraken. Af en toe drink ik wel een glaasje, maar nooit te veel. U hebt een gezonde geest in een gezond lichaam? Inderdaad. Ik geloof in die stelling. Ik vind dat je enkel kan presteren als je je goed voelt. Daarom doe ik ook veel aan sport. Ik ga fietsen en joggen om mijn conditie op peil te houden. Maar eigenlijk is dat ook niet altijd zo gezond.

interview

30


Hoezo? (lacht) Normaal moet mijn arm in een plaaster liggen. Ik heb mijn arm gebroken toen ik ’s nachts ging joggen in Middelkerke. En speciaal voor het optreden heb ik de plaaster eraf gehaald. Maandag gaat er terug een nieuwe plaaster rond. De plaaster er afhalen voor een optreden. Hoe rebels kan het zijn? Rebels zou ik dat niet noemen. Ik doe het uit respect voor mijn fans. De fans hebben bij mij altijd een centrale plaats ingenomen. In tegenstelling tot sommige andere artiesten vind ik het geen normale zaak dat er zomaar fans komen én blijven komen naar een optreden. Zonder mijn fans zou ik nooit een volwaardig artiest kunnen zijn en daarom koester ik hen. Komen uw vrienden en familie regelmatig naar de optredens van Praga Khan kijken? Ja maar in het begin was het toch wat vreemd. Ik was gewoon van in het buitenland te toeren voor een volkomen onbekend publiek. Als je dan in België speelt en je ziet je zoon op de eerste rij staan, dan is dat vreemd. Ondertussen hebben we alle grote festivals van België gedaan en zijn we al verschillende keren op televisie gekomen, dus nu kennen ze ons al goed. Bent u veel veranderd sinds de oprichting in 1989? Ik denk dat ik rustiger geworden ben. Bij mij is het werkelijk het geval dat ik wijzer word met de jaren. Ook heb ik meer leren genieten van de dingen. Vroeger was alles evident. Optreden in Amerika of in Mexico waren doodnormale zaken. Soms heb ik spijt dat ik er toen niet meer van heb genoten. Maar zoals ze zeggen, het verstand komt met de jaren. (lacht)

Hebt u dan geen spijt dat u niet naar de Rode Duivels (tegen Kazachstan) hebt kunnen kijken? Vroeger heb ik al enkele leuke momenten laten vallen om naar een match van de Belgen te kijken. Maar ze hebben mij ook al veel teleurgesteld. Dus nu vind ik het niet meer erg als ik een match moet missen. Als ze terug beter gaan voetballen, dan zal ik misschien nog eens speciaal tijd maken om naar hen te kijken. Genoeg over de Belgen. Binnen enkele uren moet u op het podium. Hebt u specifieke gewoontes voor een optreden? Niet echt. Ik drink wel een paar biertjes tot ik in de juiste stemming ben. Maar echte rituelen heb ik niet. (denkt na) Maar ik draag wel altijd hetzelfde pak op het podium. Toen ik in Engeland speelde op de zogenaamde ‘Raves’ schreven mensen boodschappen op dat pak. Dat was in 1992. Zo is dat begonnen en gegroeid. Ondertussen staan er boodschappen op van mensen van over de hele wereld. Staan er verrassingen op het menu vanavond? (vrijdag 8 oktober) De grootste verrassing is dat we optreden met de drummer van Lords of Acid. Voor de rest zal het publiek vooral de beste nummers van Praga Khan te horen krijgen. We zijn nu bezig met het opnemen van een nieuw album, maar daarop zullen ze nog wat moeten wachten. Met dank aan Amusez-Vous

Speelt uw leeftijd een rol in wat u doet? Ik heb eigenlijk nog nooit stil gestaan bij het feit dat ik vijftig jaar geworden ben. Eigenlijk voel ik mij nog piepjong als ik kijk hoe sommige artiesten van boven de zestig nog steeds de wereld rondtoeren. Ik geloof ook dat de leeftijd zich voor een groot deel in de geest van iemand afspeelt. ‘It’s all in the mind’. Ik ken mensen van achtentwintig jaar die zich volwassener gedragen dan mensen van vijfenzestig. Yeah, it’s all in the mind. Is er een verschil tussen de Maurice op het podium en de Maurice in het echte leven? Ik denk toch dat ik twee persoonlijkheden heb. Op het podium ben ik echt een performer die zijn fans iets wil tonen. En in het normale leven probeer ik zo normaal mogelijk te zijn. Met normaal bedoel ik dan dat ik ga fietsen, ga joggen of naar de voetbal ga kijken. Zo extreem is mijn leven dus niet.

31


Kotkoken

Verrassend Kip

Kotstudenten worden verondersteld hun eigen potje te koken. Of elke student dit ook daadwerkelijk doet, laten we even in het midden. Zo zullen wij de inspiratie voor onze self-made dinners niet halen uit een ‘Mijn restaurant’, ‘Top Chef ’ of ‘Komen eten’. Inderdaad, tegenwoordig kan je de televisie niet aanzetten of er is wel ergens een kookprogramma bezig. Alles wat deze televisiechefs uit hun mouw schudden lijkt o zo simpel. Alleen is het dat niet. Wij willen best wel wat moeite doen om verse gerechten op tafel te toveren, maar ook weer niet te veel. Het moet snel, gemakkelijk en liefst nog goedkoop zijn ook. Van wie kan je dan het beste ‘leren’ als van een student zelf? Elke Box zullen er een aantal studentikoze gerechten verschijnen die het koken op kot zelfs plezant zullen maken… door tamara vandecatseye

Goed eten is belangrijk. Afwisselend eten is belangrijk. Af en toe eens een stukje kip op het menu plaatsen kan nooit kwaad. Alleen zijn we ondertussen die kip met appelmoes misschien een beetje beu. Daarom komt Box op de proppen met een aantal lekkere en vooral verrassende gerechtjes gemaakt met sappige kip. Ren naar de winkel en nodig die goede vriend uit voor een culinaire avond op maat van de student

kip met ananas

& witloof

Ingrediënten kipfilet ananas uit blik 2 struiken witloof kipkruiden Bereiding Per persoon gebruik je een kipfilet, dus snijd twee kipfilets in smalle reepjes. Doe ze in een kom en schep er 1 eetlepel kruiden door. Snijd vervolgens twee struiken witloof in reepjes. Giet het blik ananas af en bewaar het sap. Roerbak de kip een aantal minuten tot ze lekker bruin is. Doe het witloof erbij en wok nog twee minuutjes. Voeg de in stukjes gesneden ananas toe samen met drie eetlepels sap. Wok het geheel nog drie minuten en serveer met een zetmeelcomponent. voor

kotkoken

32

2 personen

tortellini met broccoli Ingrediënten 500 gr tortellini met ham 1 kg broccoli 2 kipfilets 25 g vetstof kerriepoeder 3 tot 4 dl culinaire room 4 el parmezaan peper en zout Bereiding Snijd de broccoli in roosjes en was ze. Stoom of kook de broccoli beetgaar. Snijd intussen de kipfilets in reepjes. Verhit de vetstof en bak er de kippenreepjes in. Kruid ze met kerriepoeder en peper. Voeg de room en beetgare broccoli toe. Kook de tortellini beetgaar in een ruime hoeveelheid water met wat zout. Giet af en schep de deegwaren voorzichtig bij de mix van kip met broccoli en room. Verdeel over de borden en serveer met de kaas. voor 4 personen


kip met frambozenbier Ingrediënten 4 kipfilets 4 el bloem 20 g vetstof 250 g spekblokjes 1 flesje frambozenbier kruidnagel tijm 2,5 dl room peper en zout Bereiding Snijd de kipfilet in repen. Kruid met peper en zout. Doe in een kom enkele lepels bloem en wentel er de kippenreepjes in. Smelt de vetstof en bak de repen. Voeg de spek toe en laat 3 min verder bakken. Blus met het bier. Kruid met kruidnagel, tijm, peper en zout. Laat 10 min sudderen. Giet op het einde de room erbij en laat indikken. voor 4 personen

Wil je meer lekkere gerechtjes leren maken? Sta je te popelen tot wanneer de volgende Box verschijnt? Geen nood. cvo biedt nu kookcursussen aan speciaal gericht naar ons, studenten.

Dit schooljaar start cvo Kisp in Gent met een gloednieuwe kookcursus op maat van de student. In een doorsnee studentenkeuken eenvoudige, lekkere en evenwichtige gerechten bereiden met een beperkt studentenbudget, dat is de uitdaging. In de cursus Koken op kot maken de studenten tientallen gerechten die snel klaar zijn en die men op een aantrekkelijke manier op het bord kan presenteren. De gerechten zijn geïnspireerd op de wereldkeuken. De cursisten bereiden ook een aantal gerechten uit de uitgave ‘Kok op kot’ van CM. Onder de deskundige en enthousiaste begeleiding van een Kisp-lesgeefster groeien ze in 22 lessen uit tot studentenkoks die ver boven de middelmaat uitsteken. De cursus start op 5 oktober bij cvo Kisp Gent Holstraat. Men kan les volgen op dinsdagnamiddag van 15 uur tot 17.55 uur. Tijdens de blok- en examenperiodes is er geen les. Inspiringen kan nog steeds.


’t studentenambtenèrke

Actie: kot op slot Gratis politieadvies Op studentenkoten is steeds meer waardevol materieel te vinden, erg aantrekkelijk dus voor potentiële dieven. Een goed ‘afsluitgedrag’ is daarom onontbeerlijk. Elke student kan trouwens gratis technopreventief advies aanvragen bij de Preventiecel van de Politiezone Gent. De actie ‘Kot op slot’ pakt dit jaar uit met een volledig nieuw beeld: een strenge kotmadam met deegrol houdt de wacht en controleert of de deur wel goed op slot is.

Gent telt dertigduizend kotstudenten. Steeds meer studenten beschikken op kot over waardevol materieel. Bovendien zijn studenten vaak afwezig tijdens het weekend én ontbreken inbraakveilige sloten, waardoor een inbraak in studentenkamers steeds aantrekkelijker wordt. Binnen één en hetzelfde studentenhuis zijn vaak meerdere computers, printers, gsm’s, hifi-installaties, televisies, kleine huishoudtoestellen, enzovoort aanwezig. Met een beetje geluk staat de voordeur gewoon open en zijn de studentenkamers niet op slot of slechts afgesloten met een eenvoudige binnendeursleutel. Naast het financieel nadeel voor studenten is het nog veel dramatischer als er samen met de computer belangrijke bestanden verdwijnen, zoals oefeningen, papers en thesissen.

‘kot-op-slot’: controles aan huis Met de actie ‘Kot-op-slot’motiveren Lokale Preventie en Veiligheid en Politiezone Gent (Wijkpolitie) de studenten om hun kot steeds op slot te doen en zorgzaam om te springen met hun waardevolle spullen. Op dinsdag 19, woensdag 20 en donderdag 21 oktober 2010 werden de studentenkamers binnen respectievelijk Nieuw Gent, Gent West en Gent Centrum gecontroleerd. Studenten wiens kot slotvast is, kregen een ‘diploma’ en een pakketje student-ingent-gadgets. Studenten wiens voor- of kotdeur niet slotvast is, moesten het stellen met een attest met preventietips. Als bleek dat de kwaliteit van de sloten ondermaats is, werd de koteigenaar aangemaand de sloten te herstellen of te vervangen. We motiveren studenten om niet alleen de gemeenschappelijke voordeur op slot te doen, maar ook de eigen kamerdeur en de ramen. Een goed afsluitgedrag is niet alleen nodig als studenten buitenshuis zijn, maar ook wanneer studenten maar ‘eventjes’ weg zijn en bijvoorbeeld bij een kotgenoot zitten of in de gemeenschappelijke ruimtes vertoeven. Tegelijkertijd wordt er gesensibiliseerd op de verschillende campussen van de hoger onderwijsinstellingen door middel van een affichecampagne.

34


Ook koteigenaars kunnen hun steentje bijdragen. Koteigenaars kunnen de kot-op-slot-stickers aanvragen die op de binnenkant van de deur kunnen worden geplakt, zodat studenten wanneer ze buitengaan meteen worden geconfronteerd met de boodschap ‘Kot op slot’. Stickers kunnen worden aangevraagd via Chantal Smits, studentenpreventiecoach op het e-mailadres chantal.smits@gent. be met vermelding van alle contactgegevens. De stickers worden verstuurd met de post. ook sociale controle is belangrijk

Sociale controle is eveneens belangrijk. Te vaak laten kotstudenten onbekenden die ‘bij een kotgenoot moeten zijn’ binnen, zonder even te controleren of dit wel klopt. Wanneer kotstudenten voor langere tijd afwezig zijn, wordt aangeraden de kotgenoten een seintje te geven zodat zij een oogje in het zeil kunnen houden. Geld en waardevolle spullen liggen beter niet zichtbaar voor het grijpen of verstopt op voor de hand liggende plaatsen. Draagbaar waardevol materieel (zoals laptops) nemen kotstudenten in het weekend ook best mee naar huis. gratis politieadvies

Gratis technopreventief advies (advies over aanpassingen in en aan de woning, zoals aan ramen, deuren, enzovoort) kan iedereen - ook voor studentenkamers - aanvragen bij de Preventiecel van de Politiezone Gent. Slachtoffers van een inbraak, verhogen de kans om ooit de gestolen spullen terug te krijgen wanneer deze spullen gemarkeerd zijn en slachtoffers gedetailleerd kunnen omschrijven wat er gestolen werd. Registratiefiches waarop identificatienummers en andere specifieke gegevens van waardevolle voorwerpen kunnen genoteerd worden, kunnen gedownload worden van de website van Politiezone Gent www.politiegent.be. Uiteraard blijft het ook zo dat slachtoffers van een inbraak steeds bij de politie aangifte dienen te doen. meer informatie:

Politiezone Gent - Preventiecel Houtdoklaan 3 9000 Gent Tel.: 09 266 65 90 Fax: 09 266 60 36 E-mail: preventie@politie.gent.be

benieuwd naar meer? www.iamshotaro.com


de hoogmis voor de fans van reclamefilmpjes in alle categorieën bestaat al 30 jaar. tijdens de nacht van de reclame kan je meegenieten van een uitgekiende selectie van hilarische reclamefilmpjes. de van de avond is gastheer is gunter lamoot. 5/11 in de vooruit

cultuur

boston tea party zijn twee liefjes die gestoorde noisepop brengen. hun debuutplaat “little trouble kids” werd geproducet door de bekende tim van hamel. 4/10 in charlatan

muziek

oliver! is één van de meest geliefde musicals en brengt de personages van charles dickens’ populaire ‘oliver twist’ tot leven. volg het verhaal van het weesjongetje dat opgroeit in een oud, somber weeshuis in het 19de eeuwse londen... data zie capitole gent

musical een stad is een permanente lichten donkershow: pleinen baden in het zonlicht en huizen en torens werpen hun wisselende schaduwen. licht en donker bepalen het leven van de stad. Bezoek belichte stad in het nieuwe stam! tot 1/5 in stam

musea

lotto zesdaagse van gent, niet voor niets het spannendste sportevenement van het jaar. zak af naar het kuipke en zie hoe andere afzien. 23-28/11 in ‘t kuipke

sport

op haar 15de leerde ze akoestische gitaar spelen en schreef ze haar eigen teksten, op haar 17de mocht ze op tour met milow. enkele jaren later staat selah sue op de 2de stek in de afrekening met ‘raggamuffin’ en speelt ze met haar eigen groep op het hoofdpodium van pukkelpop. 15/12 in de vooruit agenda

36

muziek


na ‘loebas’ en het bejubelde ‘karton’ dat in het voorjaar van 2010 op canvas te zien was, is ‘het Experiment’ henk rijckaert derde avondvullende voorstelling. op 12/11 bij ‘de vieze gasten

comedy

2010 is het europees jaar van de armoede. gynaika vzw programmeert in dit kader een filmreeks van drie vrouwelijke documentairemakers rond female poverty. de 3 documentaires brengen vrouwen in verschillende settings in beeld en geven armoede een gezicht. 16/12 in film-plateau

film

pokertornooi 24 november 2010 Vorig jaar kwam een student naar de studentenraad met het idee: wat zouden jullie er van denken om in samenwerking met mij een pokertornooi te organiseren op campus Schoonmeersen? Wij vonden dit een goed idee en hebben daar onze schouders onder gezet. Het eerste pokertornooi was dan ook een groot succes. Er waren veel geïnteresseerden en er waren leuke prijzen. Daarom zouden wij vanuit de studentenraad dit jaar het 2de pokertornooi willen organiseren! Dit zal doorgaan op campus Schoonmeersen, in de ontspanningsruimte, gelegen achter het B-gebouw, en dit op woensdag 24 november vanaf 12u30. Iedereen die geïnteresseerd is, is uiteraard welkom! Er is GEEN inleg! De top 10 valt iedereen de prijzen, zoals filmtickets en dergelijke. Maar er wordt sowieso voor elke deelnemer iets voorzien. Inschrijven kan tot 17 november door te mailen naar studentenraad@hogent.be. Het maximum aantal deelnemers is 64, dus snel inschrijven is de boodschap! Tot dan!

37


GIT voor dummies

geïndividualiseerde traject

In 2004 werd de bachelor-masterstructuur voor het eerst toegepast in het hoger onderwijs in Vlaanderen. Daarbij werden de oude benamingen vervangen door nieuwe termen. GIT staat hierbij voor Geïndividualiseerd Traject. door katia borms

modeltraject vs. git Studenten die zich voor het eerst in een bacheloropleiding inschrijven, moeten een standaard modeltraject volgen. Je volgt dus een pakket tussen 25 en 35 studiepunten (“anders opgebouwd”) of tussen 54 en 66 studiepunten (“voltijds”). Als je na tweede zittijd niet voor je volledige jaarprogramma slaagde, of je wilt om andere redenen je programma verlichten (bvb. topsport, functiebeperking,…), dan kan je verder studeren via het geïndividualiseerde traject. Bij een geïndividualiseerd traject kan je opleidingsonderdelen uit verschillende jaren opnemen en verdwijnt de idee van vaste jaarprogramma’s naar de achtergrond. Je bepaalt zelf binnen bepaalde grenzen of, hoeveel en welke opleidingsonderdelen je in een bepaald jaar wil volgen. De keuze is echter niet volledig vrij. Welke opleidingsonderdelen je al kan opnemen uit een hoger jaar wordt bepaald door de zogenaamde volgtijdelijkheid: je moet bijvoorbeeld een credit voor een bepaald opleidingsonderdeel hebben verworven voor je toegang hebt tot een opleidingsonderdeel in het volgende jaar. Het is aan te raden om het jaarprogramma – binnen de volgtijdelijkheid samen te stellen tot een maximum van ongeveer 60 studiepunten. je kan een git aanvragen indien: - je binnen het modeltraject een studieachterstand hebt opgelopen - vrijstellingen werden toegekend (op basis van je kwalificaties of competenties) - je kan bewijzen dat je je opleiding in een kortere termijn kan afleggen

38

- je enkel de opleidingsonderdelen uit een bepaald semester wil volgen - de opleiding een programmawijziging heeft ondergaan - je een horiz. instroomprogramma volgt - je een voorbereidingsprogramma volgt - je een gedeelte van je opleiding in het buitenland wil volgen (Erasmus) - je een functiebeperking of chronische ziekte hebt - je een niet-chronische ernstige medische aandoening hebt - je een erkende topsporter bent - je een erkend student-kunstbeoefenaar bent - je minstens 80 uur per maand werkt - je je in andere bijzondere individuele omstandigheden bevindt (bv. zwangerschap) hoe word je git-student? Als je een geïndividualiseerd studietraject wilt volgen, moet je eerst de toestemming krijgen van de departementsraad. Op basis van je aanvraag vraagt de raad bijkomend advies en/of bewijsmateriaal, bvb. puntenbriefjes van een vorige studie. Je wordt dan zo snel mogelijk via mail op de hoogte gebracht van hun beslissing. Als de beslissing positief is, dan wordt het attest opgestuurd naar je domicilieadres. Daarna bepaalt het departement samen met jou welke opleidingsonderdelen je kan volgen. Elk departement heeft ook een studietrajectbegeleider die je hiermee kan helpen. wanneer kan je een git aanvragen? Een geïndividualiseerd traject kan in het eerste semester aangevraagd worden t.e.m. de derde woensdag van het academiejaar.

Wijzigingen in het tweede semester kunnen tot en met de derde woensdag van het tweede semester (2 maart 2011). Hieronder volgt een opsomming van alle studietrajectbegeleiders per departement: conservatorium: karen van petegem T 09 269 20 03 kask: pascal desimpelaere T 09 267 01 67 bedrijfskunde aalst: annelies cuypers, wim van lent en monique dewinter T 053 73 07 10 bedrijfsinformatie: veerle bosmans T 09 242 26 96 bedrijfsmanagement: ann verdonck en evaline coussement T 09 267 11 17 - 0476 56 19 00; habe: annelies roegiers T 09 242 26 55 vertaalkunde: anne verwaeren T 09 224 97 19 biowetenschappen en landschapsarchitectuur: bieke Lybeer T 09 242 26 62 technologie: els persijn T 09 242 26 76 toegepaste Ingenieurswetenschappen: melanie bytebier T 09 242 26 82 ledeganck: thierry tytgat T 09 243 93 50 soag: heidi mertens T 09 242 26 99 vesalius: katrien terwecoren T 09 321 21 50


woordje van

Bert Hoogewijs Welkom. Het academiejaar 2010-2011 is al aardig op gang gekomen. De lessen zijn volop bezig, de nieuwe studenten hebben stilaan hun draai gevonden en de motor van de Hogeschool Gent draait naar goede gewoonte vlot. Die motor loopt trouwens ook steeds sneller, heb ik de indruk. Het lijkt pas gisteren dat het academiejaar plechtig geopend werd en dat ik studenten en personeelsleden toesprak over de gevolgen van de hervorming van het hoger onderwijs in Vlaanderen. De meesten zullen intussen op de hoogte zijn van het feit dat, op onze kunstopleidingen na, de academische opleidingen vanaf het academiejaar 2013-2014 door de universiteit worden overgenomen. Een en ander moet nog worden uitgewerkt door de decreetgever, maar intussen lopen er wel al gesprekken met de Universiteit Gent over hoe dit praktisch het best kan verlopen. De bedoeling blijft in elk geval de best mogelijke service te bieden aan onze studenten. De Hogeschool Gent werd in haar huidige vorm vijftien jaar geleden opgericht door een fusie van verschillende instellingen voor hoger onderwijs. Al die instellingen hadden op hun beurt al decennialang ervaring binnen hun vakgebieden. Dit maakt de Hogeschool Gent tot enerzijds een jonge dynamische instelling, die anderzijds kan terugblikken op een lange traditie. Het is vanuit dit perspectief dat de personeelsleden van de Hogeschool Gent zich elke dag voor de studenten inzetten. We stimuleren actief leren in een authentieke en contextrijke leeromgeving met het oog op het geĂŻntegreerd verwerven van competenties en aandacht voor effectiviteit en efficiĂŤntie. Feedback van en naar studenten vormt daarbij een essentiĂŤle component. We rekenen hiervoor op jullie. Studenten zien we als actieve stakeholders en in die context is studentenparticipatie een erg belangrijk aspect binnen de Hogeschool Gent dat we graag nog verder uitgebouwd zien. Graag wens ik de HGSR een boeiend en aangenaam werkjaar en jullie allen veel succes met jullie opleiding.

bert hoogewijs algemeen directeur

39


€ 25,Deze kortingflyer is geldig voor alle winterreizen van Jongerentravel.be! Geldig zolang de actie loopt. Slechts 1 kortingflyer per persoon. Niet cummuleerbaar met andere voordelen en/of kortingen. Online boeking: vemeld code BOXMAG in het daarvoor voorziene veld. Boeking per post/fax: voeg de kortingflyer bij je boekingsformulier

ALTIJD & OVERAL

Boxmagazine - nov 2010  

Editie verschenen in november 2010.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you