Page 1

BORGWAARDIGHEDEN Het blad voor de Borgward liefhebber

Zomer 2009


2


Secretariaat : p/a Oda v.d. Ameele, Haven 150 , 2182 JV Hillegom , Tel. 0252 – 520 953, banknummer 393191397 tnv Borgward Club Nederland te Apeldoorn (BIC: RABONL2U, IBAN: NL27 RABO0393 1913 97) Voorzitter Bert Haan 0598-6142350-berthaan@versatel.nlinfo@Secretaris Oda v.d. Ameele 252-520953 borgwardclub.nl Penningmeester Martin Bilthof 055-5220127 mjhbilthof@chello.nl Technisch Adviseur Evert Toxopeus 010-2021244 toxopeus@borgward.nl Website / Nieuwsbrief Fred Vermeulen 072-5710588 redactie@borgwardclub.nl Techn. Ondersteuning Vincent v.d. Velden 050-5263765 riavelden@hotmail.com Antoon Vervoort 0413-474819 vervoort.am@planet.nl

Van de Bestuurstafel Beste BCNers, Het heeft een tijdje geduurd maar thans ligt hij toch weer voor u, ons clubblad “Borgwaardigheden” in een totaal nieuwe uitvoering. Zoals reeds gemeld moesten we op zoek naar een nieuwe drukker en dat vergde toch wel enige tijd, want je gaat natuurlijk niet over één nacht ijs. We hopen dat ook u enthousiast bent over deze geheel vernieuwde lay out. Inmiddels is het oldtimerseizoen weer in volle gang en mede door het mooie weer van dit voorjaar kunnen we weer volop genieten van onze Borgwards. Ook is onze meerdaagse meeting in Vught weer achter de rug en terugkijkend hierop kunnen we, mede door reacties van de daar aanwezige leden, vaststellen dat dit een groot succes was. Dit is vooral te danken aan de organisatoren van dit gebeuren, t.w. Wilma en Joan van Mierlo, Ria en Theo Arts, Ria en Peter van Mierlo en Petra en Anton Vervoort. Vanaf deze plaats wil ik deze mensen nog heel hartelijk bedanken voor wat zij hebben gedaan om van dit weekend een succes te maken. Elders in dit blad vindt u een verslag van dit weekend. Zoals gebruikelijk hebben we in dit weekend ook onze jaarlijkse algemene ledenvergadering gehouden. Nieuw achter de bestuurstafel was Margreet Bilthof. Verleden jaar heeft zij zich, na een oproep tot assistentie van onze secretaresse, gemeld om Oda te ondersteunen. Margreet zal voortaan fungeren als notuliste bij de bestuurs- en ledenvergaderingen. Zonder op details van deze vergadering in te gaan, daar deze in de notulen zullen worden vermeld, wil ik toch van enkele zaken hier melding maken. De volgens rooster af te treden bestuursleden Bert Haan en Fred Vermeulen zijn bij acclamatie weer verkozen voor een nieuwe zittingsperiode. Ook is besloten onze meerdaagse meeting in 2010 te organiseren in de kop van Noord-Holland. Wouter Broers, Jan Sijtsma en Fred Vermeulen zullen de organisatie hiervan op zich nemen. Onze gebruikelijke najaarsrit zal worden gehouden in de Gooistreek. Nico en Oda v.d. Ameele zullen samen met Ton Vermeer en Jet Burger deze dag verder uitwerken. De datum zal z.s.m. bekend worden gemaakt. Voorts zou ik langs deze weg nog eens de aandacht willen vestigen op het oldtimergebeuren in het Drentse Ruinerwold. Zo’n tiental leden hebben zich hiervoor inmiddels opgegeven. Opgave hiervoor kan nog steeds bij ondergetekende. Tijdens de ledenvergadering is ook een oproep gedaan voor versterking van de redactie van ons clubblad. Fred Vermeulen staat er vrijwel alleen voor. Om de continuïteit te waarborgen zagen we graag dat iemand toetrad tot de redactie. Helaas meldde zich niemand. Mocht u zich hiervoor geroepen voelen, laat het dan even weten. Ook hebben we als club deelgenomen aan de oldtimermanifestatie I.O.T.M. in de TT-Hall in Assen. We waren daar vertegenwoordigd met tien Borgwards, allen verschillende uitvoeringen. De organisatie hiervan was in handen van ondergetekende. Onze stand heeft enorm veel belangstelling gehad. Enige tijd geleden bereikte ons het bericht van het overlijden van ons clublid Christ Witlox. Christ was een borgwardliefhebber in hart en nieren en ondanks zijn langdurige ziekte was hij altijd op een clubgebeuren present. We zullen hem missen. Langs deze weg willen we Annie nog heel veel sterkte toewensen om dit verlies te dragen. Tot slot wens ik u allen een fijne vakantie toe met verder heel veel borgwardplezier. Bert Haan, voorzitter 3


Oldtimer manifestatie TT-hal Assen

Tevens waren er een sedan-cabrio en een Isabella sedan geheel in originele onge-restaureerde staat en volledig geschikt voor dagelijks gebruik, Tijdens het paasweekend, 10-13 april, is er in de te bewonderen. nieuwe TT-hall in Assen een grote oldtimerbeurs gehouden, de Internationale Old-Timer Manifestatie (IOTM). Deze beurs is de opvolger van de beurs welke altijd om de twee jaar in de Prins Bernhardhoeve in Zuidlaren plaatsvond.

De stand werd opgeluisterd met mooie posters, een Isabella motorblok en, door een bevriende relatie belangeloos beschikbaar gestelde, planten.

Het geheel bestond uit vier afdelingen, t.w. de tweewielers, de vrachtwagens en de autobussen, de agrarische sector en de personenauto’s.

Onze Borgwardstand kon zich verheugen op zeer veel belangstelling uit het gehele land. Ook konden we vele van onze leden hier begroeten. Al met al een zeer geslaagde beurs, welke ook weer om de twee jaar, zoals voorheen in Zuidlaren, zal worden gehouden.. Onze club was hier vertegenwoordigd met een clubstand voorzien van 10 Borgwards, 9 Isabella’s en 1 P100. We hadden er een thema van gemaakt, “Van oud naar nieuw”. Zo stonden er van de combi, de sedan en de coupé de eerste uitvoering met grote rhombus en de laatste uitvoering met kleine rhombus.

4


DE AUTO-INDUSTRIE IN MEXICO IN DE ZESTIGER JAREN. REGELGEVING EN BEPERKINGEN. In 1962 heeft de toenmalige president Adolfo Lopez Mateos een besluit bekend gemaakt dat een strakke reglementering inhield voor de automobielindustrie. Vanaf dat moment dienden wagens die in Mexico werden verkocht te voldoen aan de volgende voorwaarden: - maximum prijs 57000 pesos (toen 4600 Amerikaanse dollar) - er mochten geen complete auto’s worden geïmporteerd - tenminste 60% van de fabricagekosten van de plaatselijk gefabriceerde wagens moest uit Mexicaanse bron afkomstig zijn fabrikanten hadden een vast maximum bedrag aan buitenlandse deviezen om autoonderdelen te importeren. Als gevolg hiervan stopte het aanbod van vele automerken en bleven alleen de drie grote Amerikaanse merken (Ford, General Motors en Chrysler) over met daarnaast nog American Motors, Volkswagen, Renault en Nissan. De keuze aan modellen werd drastisch ingekrompen, zodat elk automerk maar een paar typen aanbood, zonder accessoires, zelfs geen airco.

Borgward in Mexico Onze voorzitter Bert Haan en clublid Jan Sijtsma hebben in het najaar van 2008 Mexico bezocht voor een meeting van de Borgwardclub Mexico. Onderstaand de schriftelijke weergave van het verhaal dat de zoon van de directeur van het Borgward-concern zou houden voor de bijeenkomst van de Mexicaanse club. Hij (EDUARDO ELIZONDO B.) was op het laatst verhinderd, maar de tekst heeft hij aan Bert overhandigd. In gedeelten wordt deze in ons clubblad gepubliceerd. Een verhaal over ondernemers, dromen en financiële verliezen VOORWOORD Ik zal hier de verhalen vertellen die ik hoorde van mijn vader die indertijd directielid en juridisch adviseur was van de grootste aandeelhouders/ eigenaren van het Mexicaanse Borgward-concern; ik kende ook de meeste van deze mensen en ik stond, hoewel ik nog jong was, erg open voor alle informatie die ging over het Borgward-project. Auto’s waren en zijn mijn passie en het idee een fabriek te hebben die eigendom was van locale ondernemers in onze stad, sprak mijn verbeelding als teenager erg aan. Ik bezocht de fabriek in aanbouw diverse malen, ook toen hij nog in bedrijf was. Daar zag ik die mooie Duitse machines die tandwielen slepen, transmissies en assen maak-ten, en de cilinderblokken met heel nauwe toleranties afwerkten. De lakafdeling was de beste in Latijns Amerika. Carrosserieën werden gemaakt in een ander bedrijf dat vroeger eigendom was van de hoofddirecteur van het Borgward-project. Een paar jaar later, in 1972, bracht ik mijn laatste bezoek, toen het bedrijf al in over-heidshanden was geraakt en de laatste onverkochte wagens werden opgeruimd. Ik kocht voor 2000 dollar een van de laatst gemaakte wagens, maar ik moest hem helaas 2 jaar later verkopen. In 1985 deed mijn vader na veel touwtrekken zijn limousine uit 1969 aan mij over; deze wagen was in juli van dat jaar gefabriceerd, nog net voor de overname door de overheidsbank. Na de overdracht van de wagen aan mij sprak mijn vader nooit meer over het bedrijf.

5


HET BORGWARD AVONTUUR

2 DON CARLOS MALDONADO. Hij had aan het eind van de dertiger jaren een niet al te grote fabriek voor lucifers en ook een kleine papierfabriek. Op een dag deed een groot bedrijf uit Mexico-City een ongelooflijk hoog bod op de luciferfabriek die zij al een tijdje voor elke prijs hadden willen hebben. Don Carlos ging er op in en kocht met de opbrengst van de fabriek in de Verenigde Staten grote hoeveelheden gegalvaniseerd staal, pijpmateriaal et cetera. Dat was in het najaar van 1941, dus net voor de Japanse aanval op Pearl Harbour, toen Amerika hierdoor betrokken raakte in de tweede wereldoorlog. Door beperkende maatregelen gedurende de oorlog kon hij de oorspronkelijke investering in de materialen verveelvoudigen, dit geld gebruikte hij voor uitbreiding van de papierfabriek en het voortzetten van de levering van goederen aan Amerika. Later richtte hij een fabriek op voor het maken van ijzeren pijpen, samen met andere zakenpartners, de familie KANE; tenslotte verkocht hij zijn aandeel aan deze familie Kane en investeerde de grote op brengst in zijn veel groter geworden papierfabriek en in een autofabriek.

DE START Een groep rijke selfmade mannen in Monterrey kocht in 1964 een meerderheids-aandeel in alle goederen van het oude Borgward-bedrijf, dat daarvoor in 1962 gekocht was door een groep zakenlui uit Mexico-city en zelfs een uit Bolivia (Atenor PatiĂąo, de slanke baron). Geen van deze mensen had enige ervaring in de automobielsector en zij wilden alleen maar profiteren van de nieuwe regelgeving, dus toen de groep uit Monterrey een bod uitbracht, accepteerden ze dit en een paar bleven als minderheids-aandeelhouders buiten de grotere groep die de besluiten nam. DE HOOFDROLSPELERS De mensen die er nu in zaten waren bijzondere types die diverse dingen gemeenschappelijk hadden. Allereerst waren zij succesvolle zakenlieden die ooit begonnen waren zonder enig kapitaal of universitaire opleiding. Ten tweede waren het gezonde vijftigers, bruisend van energie. Ten derde waren zij optimisten met een groot vertrouwen in hun toekomst en in Mexico, die het als een vaderlandse plicht beschouwden importen te vervangen door eigen productie en nieuwe banen te scheppen. Zij waren harde werkers en kenden een sober privĂŠ-leven. Zij kenden geen arrogantie en behandelden zelfs de laagstbetaalde werknemers respectvol. Hieronder volgt een korte beschrijving van hen.

3 DON HUMBERTO LOBO. Van nederige komaf, was hij eerst verkoper geworden en begon hij al heel jong in 1947 een dakdekkersbedrijf met 3000 dollar die hij van zijn zwager had geleend. Zijn inzet en visie leiden ertoe dat hij bij het begin van het Borgward-project een bedrijf voor dakmaterialen, een fabriek gespecialiseerd in constructies voor de olie-industrie en nog wat kleinere bedrijfjes bezat. Hij was met 50 jaar een self-made miljonair.

1 DON GREGORIO RAMIREZ en zijn broers. Deze heer begon als vrachtwagenchauffeur, kocht een eigen vrachtwagen en later nog een paar; toen de tweede wereldoorlog voorbij was, zag hij kans om in Amerika tweedehands transportmiddelen te kopen, voornamelijk afkomstig van het leger, deze op te knappen en ze in een samen met zijn broers opgezette winkel te verkopen. Hij begon met laadkisten en daarna tractoren. Toen de onderneming groeide startte hij in de vijftiger jaren met de fabricage van laadkisten, tractoren, plateauwagens en bussen. Hij installeerde persen voor carrosseriedelen en machines voor het vervaardigen van gesmede onderdelen in zijn bedrijf; hij perste zelfs zijn eigen wielen. In 1964 bleek hij erg succesvol en zijn broers onder zijn leiding eveneens, hoewel in wat mindere mate. Naast de fabrieken gaf hij leiding aan een bank en een groot veeteeltbedrijf (ranch).

4 WILLIAM KANE en zijn broers. Geboren uit Amerikaanse ouders waren zij in Monterrey vooral in de fabricage van stalen pijpen succesvol.

6


In de volgende aflevering de rest van het verhaal; OVERIGE DEELNEMERS De hierboven genoemde heren hadden ongeveer het gaat dan over de fabriek zelf en hoe het afliep. 90% van de aandelen; anderen in Monterrey hadden de rest. Hieronder volgen een paar van hen. 5 MANUEL BARRAGAN. Hij was in die tijd al 76 jaar oud en nog erg actief. Hij was rond de eeuwwisseling op het kantoor van de plaatselijke brouwerij begonnen en kocht later een klein fabriekje om mineraalwater te bottelen. In 1918 besefte hij dat het bottelen van Coca Cola betere kansen bood. Hij vroeg een licentie aan voor meerdere jaren. In 1926 verkreeg hij deze als eerste in Mexico; dit samen met zijn werk in een plaatselijke staalfabriek maakten hem tot een rijk man. 6 EDUARDO ELIZONDO en LUIS SANTOS. Afkomstig uit de middenklasse waren zij succesvolle advocaten en partners, die hun geld verdienden met juridische adviezen aan eigenaren/aandeelhouders; zij waren al lange tijd adviseur van Don Gregorio Ramirez (de eerste voorname rolspeler, zie boven). 7 WILLIAM KANE en zijn broers. Geboren uit Amerikaanse ouders waren zij in Monterrey vooral in de fabricage van stalen pijpen succesvol.

Overlijden dhr. Christ Witlox

8 MANUEL BARRAGAN. Hij was in die tijd al 76 jaar oud en nog erg actief. Hij was rond de eeuwwisseling op het kantoor van de plaatselijke brouwerij begonnen en kocht later een klein fabriekje om mineraalwater te bottelen. In 1918 besefte hij dat het bottelen van Coca Cola betere kansen bood. Hij vroeg een licentie aan voor meerdere jaren. In 1926 verkreeg hij deze als eerste in Mexico; dit samen met zijn werk in een plaatselijke staalfabriek maakten hem tot een rijk man.

Ons bereikte het bericht dat op 24 april j.l. dhr. Christ Witlox op 74 jarige leeftijd is overleden. Velen van u zullen zich dhr. Witlox herinneren als iemand die een groot Borgward liefhebber was. Dhr. Witlox was op vrijwel alle bijeenkomsten van Borgward Club Nederland aanwezig en wist altijd een vrolijke sfeer te creĂŤren. Wij zullen hem als een vrolijk mens herinneren. In Borgwaardigheden nr. 10 staat een uitgebreid artikel over Christ Witlox Het bestuur van Borgward Club Nederland wil langs deze weg de nabestaanden van dhr. Witlox veel sterkte toewensen.

9 EDUARDO ELIZONDO en LUIS SANTOS. Afkomstig uit de middenklasse waren zij succesvolle advocaten en partners, die hun geld verdienden met juridische adviezen aan eigenaren/aandeelhouders; zij waren al lange tijd adviseur van Don Gregorio Ramirez (de eerste voorname rolspeler, zie boven).

Namens het bestuur, Bert Haan, voorzitter

7


Marti op bezoek bij .... Anton Vervoort

In de loop der jaren is Anton meegegroeid met de techniek, van contactpuntjes tot computergestuurde ontstekingen en van kachelknop tot elektrogestuurde airco’s en ga maar door. Er is in 40 jaar heel veel veranderd. Hij neemt mede met een comité ook examens af aan jongeren, die het vak instromen, maar zo als het vroeger ging, gaat het allang niet meer zo. Ach ja....Tijden veranderen en mensen en regels ook. Anton geeft heden ten dage advies binnen de Borgwardclub en zit in het bestuur. Hij maakte in zijn vroege jeugd kennis met Borgward doordat zijn vader er een had en daardoor kent hij het merk eigenlijk... Zijn eigen eerste auto was een Kevertje.

Soms kom je toevallig ergens in de buurt, en deze keer was dat in St.Oedenrode waar Anton Vervoort woont, met zijn Petra, al sinds 1977. Nu had Anton al eens eerder een stukje over zichzelf geschreven in vervlogen tijd, maar het is een bescheiden man, die al zijn kwaliteiten allang niet prijsgeeft. Allereerst is hij dus getrouwd met Petra en hebben samen 2 zoons. Allebei zijn ze niet geïnteresseerd in Borgward en het gekke is dat Anton zelf eigenlijk ook geen Borgward-man is... En hij benadrukte dit meerdere malen. Hij is slechts in techniek geïnteresseerd en Borgward maakt daar deel van uit.

Zijn belangstelling ging dus veel later uit naar dit merk, maar zoals gezegd heeft Anton eigenlijk niet veel op met Borgward... het is een apart merk, dat wel..maar verder........ In zijn diensttijd in Oirschot /Utrecht heeft hij veel auto's opgeknapt, zoals dat toen veel gedaan werd. Hij deed veel ervaring op met schade auto’s en deze te verkopen. Vroeg jaren 70 kwam de Opel Manta uit en dat was de auto die de toenmalige jongere aansprak... of je was voor Manta... of je was voor Capri,een Ford creatie. Nadat ik hem een tijdje aan het woord heb gelaten, blijkt dat de Manta-liefde wel erg diep zit bij Anton... veel dieper dan Borgward … is mijn conclusie. Maar hij geeft ook ruiterlijk toe, dat hij eigenlijk geen Borgward man is, maar dat dit merk toevallig zijn pad kruiste. Het begon dus met de EK-02-90… uit vervlogen tijden . Deze is bezweken op het auto kerkhof, zoals vele brikken, die Anton’s pad kruiste.

In 1948 zag hij het levenslicht, en op het moment dat ik bij hun was moest er nog 28 dagen worden gewerkt, om daarna van de welverdiende V.U.T. te gaan genieten, alhoewel het tegenwoordig anders heet, maar Anton vindt het welletjes. In de vroeg 60er jaren volgde Anton autotechniek op de Ambachtschool en groeide zo het bedrijfsleven in, hij heeft nooit waarde gehecht aan echte vastheid... sommigen werken wel 35 of 40 jaar voor 1 baas, maar dit was niet besteed aan hem, hij werkt bij zijn huidige werkgever slechts 13 jaar, als werkplaatschef voor bedrijfswagens en hij regelt het wel en wee in de werkplaats, tot en met de APK toe. Ook aanpassingen die de klant aangeeft behoort tot de mogelijkheden . Hij deed een destijds management opleiding en werkte zich op in de techniek. Hij was op zijn 19e jaar al 1e monteur en heeft veel kennis in huis qua techniek en weet veel van wet- en regelgeving binnen het bedrijfsautovak. 8


Ach ja...in de 60 /70 er jaren zijn er veel wagens bij nader inzien zal dit ook wel zo zijn. Hij is alleen ten onder gegaan aan de slopershamer en zijn er aangevreten aan de onderkanten, maar de bodem is verder kogelhard. De tweede auto zou als donor kunnen dienen bij

veel verdwenen. Anton heeft op het ogenblik een hoop ruimte, en dat betekent ook: een hoop blik. Nadat ik een rondleiding had gehad op zijn kleine landgoed, zijn er heel wat auto's de revue gepasseerd. Allereerst natuurlijk de zacht-groene Borgward waar Anton altijd naar de treffens in rijdt, een jaar of 5 terug gekocht met achterstallig onderhoud en door hemzelf weer veilig op de weg gezet, de remmen waren het grootste probleem. Gekocht voor een acceptabele prijs en gewoon rijden met die hap en niet die ellenlange restauraties. De auto oogt redelijk met enige gebruikssporen, maar is technisch goed in orde en dat is wat Anton wil... Gewoon rijden en geen gezeur verder. Lopend over zijn kleine landgoed tref ik een oude brandweerauto aan: een Ford Transit van vroeg 80er jaren waar een Ford Sierra motor met een automaatbak moet worden ingebouwd... een grote uitdaging voor Anton. Hij heeft een donor Sierra op stal staan, voor de motor en de bak, die deze rode duivel weer moet laten herleven...een klusje van een week of 3 / 4 ( schat ik zelf in ) Verder tref ik tijdens mijn rondleiding een aantal oude Opel’s aan, en als klap op de vuurpeil: de 2 oude Borgwardbusjes die altijd bij Bennie Loonstra op het terrein stonden. Wat had ik deze lang niet gezien, en ik herkende ze als zodanig !!! Deze zijn na zijn overlijden verkocht, omdat het terrein leeg moest, en voordat Anton het wist, was hij eigenaar van deze vehikels. Ze zijn door de tand des tijd goed aangetast, zoals men dat netjes zegt, Volgens Anton is er 1 bij die wel te redden is... en

deze reddings-operatie, die wel veel tijd in beslag zal nemen... is mijn visie op het geheel. Verder zijn beide busjes wel compleet, maar er is veel werk aan de winkel!!!!! Ook een gestripte limo op de aanhanger trekt mijn aandacht. Ook weer veel werk……phuuuu In die busjes zie ik veel onderdelen liggen, die zeldzaam geworden zijn in vervlogen tijd. Een T.S. voorscherm, met de staartlichten compleet, deurdelen, petten en noem maar op... te veel om op papier te zetten. Komt dit wel goed Anton????? vroeg ik........... Ach ja... het komt op

je pad, en je koopt het maar weer ..was het antwoord. Ik heb meer onderdelen gezien dan mij lief waren, en was enigszins verbaasd. Op het laatste liet Anton zijn trots zien.... Een Coupe uit zijn collectie. Deze staat al een jaar of 10 te wachten op betere tijden, en deze lijken nu te zijn aangebroken, na 9


de VUT. van Anton. Hij is al een jaar of 10 in het bezit van de Vervoorts en is mondjesmaat aangepakt door de jaren heen. Hij heeft een lichtblauwe /Grijsachtige glanslaag gekregen en wacht op montage van de ontbrekende delen. Motor en deuren en verder plaatdelen, alles moet er nog aan. De bekleder heeft zijn werk ook gedaan en de coupe wacht op groenlicht. Dat komt er dus: na een week of 3, als Anton gestopt is met de arbeid. Dan zal hij verder worden verwend en afgebouwd, maar er zal nog veel moeten gebeuren...deze is nog lang niet af. Maar het moet een prestige object worden, volgens Anton. Hij is er immers al lange tijd mee bezig, dus het vraagt om voortgang. In de verwachting een spannend restauratieverhaal te kunnen schrijven, trof ik een integere behouden man, die met veel dingen tegelijk aan het hobbyen is. Niks geen gedoe met dit of dat …maar gewoon Anton…zoals hij is .Nuchter en een buitengewoon vakman op het gebied van techniek en dat merk je wel op de manier hoe hij praat over zijn werk en zijn ervaringen. Dus ook geen Borgwardgek, die urenlang over de passie Borgward praat, maar een vakman, die gewoon over zijn vak praat .Hij weet waar hij het over heeft. Anton probeerde dit ook over te brengen op jonge stagelopers die in zijn bedrijf begeleid werden, maar tegenwoordig zijn slechts weinigen aan dit lot toebedeeld.

Jammer genoeg zijn dit soort mannen als Anton erg zeldzaam geworden en na een week of 3 na dit schrijven zijn we er weer 1 armer geworden……….. Er staat echter nog genoeg werk op de thuislocatie op stapel, zodat hij zich niet hoeft te vervelen tot zijn 80 ste verjaardag, zo schat ik het zelf in . En daarna ???? Dan ga je nog gewoon door, zie maar naar sommige clubleden die de 80 allang gepasseerd zijn en nog de gehele dag erg druk zijn…(Of niet Geert??? ) Nadat we een broodje en een lekkere bak koffie hadden genoten, hebben we nog wat oude fotoboeken doorgebladerd uit vervlogen tijden. Veel herinneringen werden aan de keukentafel naar boven gehaald en veel over vroeger gepraat……..werd het tijd om naar huus te gaan. Gefascineerd door deze man…en zijn wijsheid werk ik mijn verhaal dan uit. Bedankt voor de gastvrijheid aan Petra en Anton natuurlijk en voor de indrukwekkende rondleiding van oud cultuurgoed op het mini landgoedje van deze 2 fijne mensen………………. Tot schrijfs…..en zoals we hier zeggen : Groetn uut het mooie Olst an de iessel. Martie.

DVD Meeting Westerbroek Tijdens de meeting van 23-25 mei 2008 in Westerbroek heeft Fred Vermeulen foto- en video-opnamen gemaakt. De videomontage is door hem op DVD gezet en de foto's van Jana Sijtsma, Bert Haan en Fred en Annemieke Vermeulen zijn daaraan toegevoegd. Wilt u ook in het bezit komen van deze DVD, maak dan € 7,50 over op: postbank 1607932 t.n.v. G.H. Vermeulen te Heerhugowaard met vermelding van uw naam en "DVD Westerbroek". De DVD wordt u dan per omgaande toegestuurd.

Velen van hen weten het verschil niet tussen een bahco of een waterpomptang. Probeer dan maar eens zelf gemotiveerd over te komen op de jeugd, maar het leek alsof Anton eeuwenlang geduld had met dit jonge grut, wat in de toekomst ons van transport moet voorzien en het draaiend moet houden.

Fred Vermeulen 10


Gouden bruiloft in Borgward

De Borgpen

Op 14 mei jl. vierden Hub en Thea Figee uit Nieuwkuijk hun gouden bruiloft. Hub is vele jaren werkzaam geweest als vertegenwoordiger en maakte toen al vele 10.000-den kilometers per jaar. In de beginjaren heeft hij drie Borgwards Isabelle gereden. Hij was helemaal weg van een Borgward, maar helaas gingen ze in 1961 failliet waardoor hij op een ander merk moest over stappen.

Alles gaat erg lang mee aan onze Borgward's, maar als er iets kapot gaat kan het een groot probleem geven. Bijvoorbeeld als de trekkabel van de koffersluiting het begeeft, dan wil de kofferklep niet meer open. Zonder forceren is de klep niet meer open te krijgen, om dit te voorkomen maak ik een gaatje in het bakje waar in het slot zit gemonteerd. Het gaatje moet [als de kabel ingedrukt is] onder het uiteinde van de kabel onder in de verdieping [bakje] komen,dat is simpel te doen door een ster schroeven draaier naast het moertje van de kabel in het bakje te laten zakken, een klap er op en het gaatje zit op de juiste plaats. Aan tippen met verf of tectyl en het is gelijk een goede afwatering. Het slot is nu, door een dunne schroeven draaier van onder af in de gat te steken en naar het midden van de auto te drukken, te openen.

Een gouden bruiloft is een ideale gelegenheid om met een vleugje nostalgie te besprenkelen. Dus hebben de kinderen Figee aan Jaap de Rooij uit Dussen gevraagd om zijn Borgward Isabelle ter beschikking te stellen aan het gouden paar. Hub was zeer ingenomen met dit bijzonder gebaar. Hij nam de kans waar om weer eens rond te tuffen met zijn jeugdliefde Thea in zijn jeugdliefde: Borgward!! Ook mochten de kleinste kleinkinderen mee op de achterbank en de doorlopende voorbank. Als de kabel het begeeft als U nog geen gaatje heeft, moet U van onder af een gat boren en wel op de goede plaats. Deze plaats is onder in het bakje op de zelfde hoogte als het linker boutje waar het slot mee vast zit, zie foto bij de rode cirkel.

Niet duidelijk even bellen. vriendelijke groeten Evert Toxopeus

Hun gouden bruiloft is zeker mede hierdoor een onvergetelijke dag geworden.

11


resumé over voorgaande meetings. Waarna een minuut stilte in acht werd genomen om ons overleden lid; Christ Witlox te herdenken. Ondanks dit grote verlies was Annie Witlox toch Gezien en beleefd door Joop Sluis Op vrijdag 5 juni 2009 maakten we Isabella aanwezig op de meeting, wat zeer op prijs werd wakker om naar Vught te rijden om aldaar het eerste lustrum van onze Borgwardclub te gaan vieren, te samen met vele Borgward liefhebbers. Het liep even anders. Amper op weg hoorde we een schurend geluid en een rubberen brandlucht. Direct omgedraaid en naar een bevriende garagehouder gereden. Deze constateerde dat de linker achterveer los was geschoten van een balk onder de carrosserie. Onze kennis heeft het geheel aan elkaar gelast en met wat vertraging gingen we voor de tweede keer op reis. Aangekomen bij hotel van der Valk werden we door vele welkom geheten met voorzitter Bert gesteld. Haan voorop. Daar vernamen we, dat onze makke vaker voor- Door omstandigheden moesten Jo en Tinie kwam bij de Borgwards, maar daar werden we Giesbers, Peter en Marja Otte en Evert en Corrie absoluut niet blijer van! Het gezegde; “gedeelde Toxopeus verstek laten gaan. smart is halve smart” vonden we niet toepasselijk. Elk stel ontving een boodschappentas in een prachtig “Brabantsboerenzakdoekprint” (mooi Maar genoeg over onze sores. scrabbelwoord) met daarin wat snoepgoed, folders uit de omgeving en… een bierdrager voor 6 glazen! Was dit een hint? De organisatoren van het lustrum weekend, de families van Mierlo, Arts en Vervoort, hadden een

1e Lustrum Borgward Club Nederland Vught

Na vele begroetingen, autootjes kijken, er waren er maar liefst 28, waaronder de mooie cabriolet van Arie en Dinie de Rooy en in de onderdelen uitstallingen gesnuffeld te hebben (we misten Rob Steen met z’n winkeltje) genoten we van een heerlijke maaltijd en doken vroeg de koffer in om ‘s morgens bijtijds uit de veren te komen. Het moet gezegd worden, het waren heerlijke bedden, daar was een ieder het over eens. Maar wat een doolhof was dit grote hotel van der Valk. Net toen we er de vele locaties wisten te vinden en alles door hadden, moesten we weer naar huis! Na een voortreffelijk ontbijt, kwamen we bijeen in de champignonzaal waar onze voorzitter Bert Haan ons hartelijk welkom heette op deze vijfde meeting voor Borgward liefhebbers met een klein 12

verrassing voor ons in petto. Ze waren op de onzalige gedachten gekomen om ons te verrassen met een toertocht door het land, waar het leven goed is. Maar…. met een puzzelelement erin! De route en vragen waren in een keurige map omschreven. Daar lag het niet aan. Maar, tjonge, tjonge, wat hebben we gezweten en vele met ons. Keer op keer kwamen we Borgward’s tegen in tegengestelde richting. Wie reed er nou verkeerd?


Na de route te vervolgen hebben we iets gemist en zijn aan het dwalen gegaan. Gelukkig ontmoette we Oda en Niek van de Ameele en gezamenlijk kwamen we toch bij het prachtige kasteel Heeswijk-Dinther, net toen de anderen daar weer vertrokken. We werden opgewacht door een tweetal, of waren ze met z’n drieën?, lieftallige kasteelvrouwen t.w. Marloes en Joelka, resp. dochter en schoondochter van Peter en Ria van Mierlo. Één ding was jammer. Deze schoonheden reden in een oldtimer van een verkeerd merk n.l. Ford Mustang. Na een praatje met hun en ons gelaafd te hebben, werd de rit vervolgd, natuurlijk met nog meer vragen zien op te lossen, kwamen we uiteindelijk terug bij het hotel. Als laatste vraag werd gesteld; hoeveel kilometer was de rit. Nou ja, vraag ik u, hoe lang was de rit? Volgens ons is “hoe lang” een chinees! Bij terugkomst in het hotel werden we verrast met koffie en een super Bosche-bol oftewel een moorkop ( kan dit nog in deze tijd? Negerzoen mag ook al niet meer!) Het was een traktatie van het bestuur, met name; onze veel geprezen penningmeester: Martin Bilthof, die, zuinig als hij is ( nee, hij is geen Zeeuw) wat centjes had opgespaard. ‘s Avonds was er de jubileumfeestavond met een Het bezoek aan het boerenbondmuseum was een uitstekend diner. Er werd gedanst op de muziek voltreffer. We hebben genoten van alle oude van de tweemansband: “hij en ik” en ook werd de ambachten met een goede uitleg van een gids. Van pater Gerlacus van der Elsen, oprichter van de boerenbond, hadden we nog nooit gehoord. Zo zie je maar; men is nooit te oud om wat (bij) te leren. Daar een Brabantse koffietafel genoten, (moesten we wel zelf betalen) en… we miste het gebruikelijke brandenwijntje met suiker, wat bij een Brabantse koffietafel hoort. Althans, dit is ons noorderlingen ooit verteld. Maar wie weet heeft ons wijze bestuur dit gecanceld. Er moest immers nog veel gereden worden. Dan de vragen! Wisten wij veel, wat Janneke in de kapsalon uitvoerde. Kon wel schapen scheren zijn. Dan, hoe laat is het in Boerdonk op ‘t mirakel? Nou voor ons was dat om half elf. Maar vreemd genoeg was een ieder er om deze tijd langs gekomen! Echter, wij zagen geen Borgward aldaar. Het was een mirakel! Ook kwamen we bij een kapelletje waarop stond: “Maria bid voor ons” nou, dit was wel nodig ook. Het heeft echter niet geholpen. We vielen niet in de prijzen. Ook niet de broers Harm en Gert Bil, aan wie we nog een antwoord hadden verkocht! Voor één consumptie.

dorst gelest. Een leuke bijkomstigheid was dat het echtpaar; Gotthard en Lea Zurek, excact op deze dag, 40 jaar gehuwd waren. Ze waren toch gekomen. Wilde het lustrum niet missen. Het feest in familiekring kwam later wel. Vandaar dat zij als een koning en koningin in het zonnetje werden gezet. Ook werd tijdens de avond de uitslag van de puzzelrit bekend gemaakt. Bert en Ria Haan waren de winnaars geworden, wat een boe geroep ontlokte. Maar wij geloven er heilig in, dat het eerlijk was verlopen. Jammer was alleen dat 13


er geen uitleg van de rit en de vragen werd gegeven en niet een uitslag werd genoemd van b.v. de eerste vijf. Iedereen is daar altijd benieuwd naar. De avond werd opgeleukt door een plaatselijke troubadour. Wat kon deze bard zingen. Vond hij zelf waarschijnlijk ook, want er kwam geen eind aan. Door het Brabantse dialect konden de mensen van boven “de sloot” het niet volgen. Dat het over Borgward ging was wel duidelijk voor een ieder en werd op prijs gesteld. Hij had goed zijn best gedaan, toch? De avond duurde tot in de kleine uurtjes en Bachus keek tevreden toe. “ asge mar leut heb,” zeggen de Brabanders. Wij kunnen geen getuigenis geven van de late uurtjes, want we hadden de strijd opgegeven en misschien was dit maar goed ook, want wie weet wat er nog ter tafel is gekomen! Zondagmorgen 7 juni was er dan tot slot van het geslaagde festijn; de algemene leden vergade-

weldige treffen t.w. ; Joan en Wilma van Mierloo, Peter en Ria van Mierlo , Theo en Ria Arts en Antoon en Petra Vervoort. Het zal een hele klus worden om dit in 2010 te evenaren, laat staan te overtreffen. Het epicentrum zal volgend jaar waarschijnlijk in Hoogwoud n.h. liggen. De sympathieke leden, Jan en Jana Sijtsma , Wouter Broers en de veelzijdige Fred Vermeulen hebben dit op zich genomen. In ieder geval wordt de meeting in de kop van Noord-

Holland gehouden en wie weet wordt er een uitstapje gedaan naar Texel! Vergeet dus niet zwemvesten mee te nemen. Tot slot van de meeting ontvingen we een prachtig aandenken. Ik dacht een dolk! Nee, zei Elly, het is een briefopener! Waarvan akte. Met onderweg een enorme regenbui, zijn we veilig thuisgekomen en hebben nog lang nagenoten van het heerlijke weekend. Borgward vrienden; tot volgend jaar? ring, waarbij het voltallig bestuur aanwezig was. Joop Sluis. Evert Toxopeus was speciaal hier voor gekomen! Aftredende bestuursleden, voorzitter, meester Bert Haan en redacteur/fotograaf/webbeheerder, etc, Fred Vermeulen werden herkozen. Kascommissielid Niek van de Ameele trad af en werd opgevolgd door Dirk Spoelstra. Secretaresse Oda van de Ameele wordt voortaan bijgestaan door Margreet Bilthof, ja de vrouw van, Algemeen als notuliste. Een welkome aanwinst, Borgward Club Nederland (BCN) heeft de inhoud Penningmeester Martin Bilthof gaf uitleg over de van deze nieuwsbrief met de grootst mogelijke financiële gezondheid van de club. Om het te zorg samengesteld, desondanks kunnen er oncontroleren kregen we hier een tweetal formuliebedoeld typefouten voorkomen. Informatie in ren van. deze nieuwsbrief is echter ook afkomstig van Het zag er goed uit. Ons lijfblad “Borgwaardighederden (adverteerders, FEHAC e.a.). Deze derden” blijft hierdoor gewaarborgd! Gelukkig, want den zijn zelf verantwoordelijk voor de juistheid en een club zonder clubblad, is als een café zonder volledigheid van deze informatie. BCN draagt bier! voor de inhoud en voor de geplaatste advertenHet dankwoord van meester Bert Haan,was ties/mededelingen geen enkele verantwoordelijkvooral gericht aan de organisatoren van dit geheid en sluit hierbij iedere aansprakelijkheid uit. 14


15


Indien onbestelbaar retour: Haven 150 2182 JV Hillegom

UITTERLINDEN AUTOSCHADE

Eurogarantbedrijf Hemelstraat 20, 5425 VT De Mortel Tel. 0492 - 36 27 08 16

18e editie van clubblad Borgward Club Nederland  

Borgward Club Nederland

18e editie van clubblad Borgward Club Nederland  

Borgward Club Nederland

Advertisement