Page 43

Olympisch Spelen 2012

BOOT 2010 september - oktober

43

boord), ’t is simpel, de pijltjes volgen”. Marc is ingenieur in hart en nieren en ook in zijn vrije tijd. Vrijdag 4 juni : prolòòògue. De opdracht is vrij eenvoudig : een eerste manche naar het eiland Houat, aankomst ter hoogte van la Vieille, een rotsformatie ten noorden van het eiland. Daar een nieuwe start terug naar huis. Onderweg dienen wel een paar boeien gerond maar zelfs de kuikens vinden vlot de weg. In het doorgaan is er weinig tot geen wind, bij de terugkeer staan we einde de rit met twee in trapeze, zalig! Na 46 km eindigen we vijfde. Dat smaakt naar meer.

SIMPEL, DE PIJLTJES VOLGEN.

Zaterdag 5 juni : het grote werk. Het weer ziet er een beetje mottig uit : weinig wind, amper 2 bft en mistig. De start wordt met twee uren uitgesteld. Om 12u00 beginnen we eraan. Marc en ik hebben het grondig bestudeerd: achter de vloot starten aan de boot over bakboord, direct overstag, een klein boordje over stuurboord en dan recht naar de ‘boei de dégagement’. We ronden hem als eerste, vlak voor de club. Ik voel de jaloerse blikken van ‘les concurrents’ achter ons en de smachtende blikken van al die mooie vrouwen op het terras. Mensenlief, ’t gebeurt niet dikwijls maar soms zijn we echt goed. En dan nog vlak voor de tribune. Marc sleurt de spi erop en we gaan aan de leiding naar de boei ‘Sud Quiberon’. Onderweg verspelen we puur op snelheid onze eerste plaats. Na de Sud Quiberon gaan we naar Le Grand Coin, ook onder spi. Dankzij het tactisch inzicht van Marc en de mistige omstandigheden komen we weer aan de leiding. Links en rechts van ons zijn rotsen. Ik tuur tot ik er turelure van word. Via Le Grand Coin duiken we onder het eiland Houat door en moeten we via twee ‘poorten’ naar een boei voor het eilandje Hoëdic. We blijven onder spi, er is weinig wind, zijn al een paar uren onderweg. We zoeken de kust van Houat op in de hoop minder tegenstroom te hebben. En plots zie ik er één, een roze olifantje. Ik steek mijn rechterhand op met twee vingers in de vorm van een V en denk ‘peace brother’ (or sister, van olifanten heb ik niet zo veel verstand). Drie jaren geleden zag ik ze hier voor het eerst. We lagen toen uren stil zonder wind, veel tegenstroom, een brandende zon, 34°C en veel te weinig water aan boord. Van twee boten is de bemanning toen in het water gesprongen en één stuurman is compleet kierewiet geworden, gelukkig was de reddingsdienst er snel bij. “Concentreren Luc!” Marc is behoorlijk kwaad en terecht, we ronden pas als zevende het verste punt, ‘La Chèvre’ voor Hoëdic. Vandaar moeten we via ‘La Vieille’ ten noorden van Houat terug naar Port Haliguen. De mist is gelukkig opgetrokken. Na 65 km en uren die maanden leken komen we na een eindeloos aan-de-winds-rak als derde over de aankomst en zijn daar heel tevreden mee.

BOOTmagazine # 21 - september/oktober 2010  

BOOTmagazine # 21 - editie september/oktober 2010, 5de jaargang nr.4 - Tijdschrift voor watersport en -recreatie: alles over zeiljachten, mo...

BOOTmagazine # 21 - september/oktober 2010  

BOOTmagazine # 21 - editie september/oktober 2010, 5de jaargang nr.4 - Tijdschrift voor watersport en -recreatie: alles over zeiljachten, mo...

Advertisement