Page 1

Liefhebben zonder angst om te verliezen.

ONTDEKKINGSTOCHT VAN HET VERLANGEN.

Wanneer we ons verlangen volgen dan komen we per definitie onze angsten tegen. Het voelen van dieper verlangen geeft namelijk aan dat we daar nog niet zijn. Anders hadden we dat verlangen niet gehad. De angst om te verliezen valt op dat punt samen met de angst om het leven helemaal te leven zoals dat bij ons diepste wezen zou passen. Je verlangen zou je kunnen bezien als je binnenste kern die aan de wanden van je wezen klopt en krabbelt en onophoudelijk zegt zie me! Spotify, het muziekprogramma dat je in staat stelt om alle muziek te ‘streamen’ die je maar wilt. Vrijwel alles is voorhanden. Wanneer dat eens niet zo is dan kan je het zelf naar hen uploaden. Een vriend van mij gebruikt het. Hij ‘bezit’ haast geen muziek meer op zijn eigen computer. Ik vroeg hem of hij, met zijn met zorg en tijd aangemaakte muziekmappen met persoonlijke muziek, niet bang is dat Spotify ooit zal verdwijnen, waardoor hij alles kwijt is. Hij zei dat dit niet gaat gebeuren, daar heeft hij alle vertrouwen in. Het mooie van dit Spotify-voorbeeld is dat het van bezit een illusie maakt. Je gebruikt en deelt de muziek die aanwezig is in ‘The cloud’. Je mag er vrij uit halen wat bij jou past maar je bezit niets persoonlijk. Een interessant voorbeeld om van daaruit te kijken naar de wisselwerking tussen bezit en vertrouwen. Schijnbaar levert het vertrouwen dat iets aanwezig is op dat je het niet hoeft te bezitten. Dat maakt de angst om te verliezen en de behoefte om te bezitten omgekeerd evenredig aan elkaar. Geldt dezelfde wisselwerking in ons dagelijks leven en binnen de liefde? Vanuit boeddhistisch perspectief kan en zal alles wat bestaat ooit in deze vorm verdwijnen, vroeg of laat. Dus waarom zou je vertrouwen hebben dat iets blijvend is? Het antwoord ligt op een andere golflengte. Bezit op zichzelf is in essentie een niet bestaand voortbrengsel vanuit onze geest. Een s.g. dualiteitsgedachte. Iets is van jou of mij. Echter, hoe we het ook willen beschermen, op een dag ben jij weg of is je bezit weg. Jij wordt ouder, je auto roest weg, je vriendin neemt een andere weg of een dief steelt je I-pod. Bezit bestaat niet werkelijk. Deze wellicht ‘onuitstaanbare realiteit’ moeten we aanvaarden. Hij doet ons met beide benen binnen de werkelijkheid staan. Wanneer bezit niet bestaat, waaraan kunnen we ons dan vasthouden? Wanneer we afstand nemen van onze verstarde illusie van bezit dan kan het leven in zijn ware aard door onze aders stromen; door onze intieme relaties, onze seksualiteit, onze contacten, onze dagelijkse bezigheden etc. Dynamisch en met passie. Een stroom die niet naar buiten is gericht op bescherming, claimen of manipuleren van onze omgeving maar op het openstellen vanuit onze binnenkant. Om te ontmoeten, te reageren, keuzes te maken en te delen in de dynamische werkelijkheid waarbinnen alles constant in beweging is en van vorm verandert. Deze werkelijkheid creëert steeds weer opnieuw ruimte en beweging; puur, open, eerlijk en verrassend. Ze doet het leven stromen binnen in onszelf en in het contact met anderen. Laten we het de werkelijke aard van liefde noemen. De Libanese dichter Kahil Gibran schrijft hier (vrij vertaald) over: We worden nog het meest gekwetst door ons begrip van wat liefde eigenlijk is. ‘De liefde neemt niet in bezit en wil ook niet in bezit genomen worden. Ze is zichzelf genoeg. Maar als de liefde wenkt, volgt haar, al zou het zwaard verborgen in haar veren je verwonden. Want zo de liefde je kroont, zo kruist zij je ook, opdat je worden mag, en mag samenvallen met de essentie; de liefde zelf’. Het loslaten van de illusie van bezit is meer dan even slikken. Het is een vrije val dwars door het fundament van onze eerder beschouwde veiligheid. Dit ‘wakker worden’ is vaak een ongewild en ongevraagd rouwproces, gepaard gaande met verlies van partners, dood, diefstal, ziekte, overbelasting en ouder worden. Zaken die uiteindelijk ons hele vertrouwde bestaan van veiligheid en zekerheid doen instorten. Ze zetten ons bruut op de grond. De winst: Wanneer we onszelf weer opnieuw kunnen samenrapen dan heeft het ons weer wat meer in de realiteit gezet. Opdat we op een werkelijk en puur niveau ons verlangen durven te volgen, durven te leven en durven lief te hebben. Zodat we waar kunnen maken waarvoor wij hier zijn; onze specifieke bestemming. Met The cloud als stevig fundament en stevige aanwezigheid binnenin onszelf. Ik zou zeggen ‘Laat de muziek maar stromen!

Liefhebben zonder angst.  

Liefde zonder angst, Tantra

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you