Issuu on Google+

LIST

INF

RMACYJNY

PISMO BRACTWA MŁODZIEŻY PRAWOSŁAWNEJ DIECEZJI BIAŁOSTOCKO-GDAŃSKIEJ

NR 4 (91) 2012 r. PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

W numerze: • Zimowy Wielki Post • Nauczyciel miłości • Opór wobec Boga


Drodzy Czytelnicy! Trzymacie w  rękach ostatni w  tym roku numer kwartalnika Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej. Jak zawsze, został on wydany z  okazji walnego zjazdu naszej organizacji. Spotykamy się już po raz 28., tym razem w Ełku. Nie tylko dla nas jest to szczególny czas, parafia również przeżywa swoje wielkie wydarzenie, ponieważ dzisiaj (8.12) abp Jakub dokonał poświęcenia domu parafialnego. W bractwie nadszedł czas na podsumowanie pierwszych dwunastu miesięcy pracy nowego Zarządu. Sprawozdanie z działalności znajdziecie na stronach 29.-34. Przede wszystkim znajdujemy się w  okresie tzw. Zimowego Wielkiego Postu. Sens i  znaczenie tych czterdziestu dni oraz przepis na smaczną postną sałatkę również odszukacie na łamach naszego czasopisma. Ponadto, chcieliśmy podkreślić znaczenie miłości – uczucia, które powinno towarzyszyć nam każdego dnia zgodnie ze słowami Chrystusa: „Jedni drugich gorąco czystym sercem umiłujcie.” (1 List Piotra 1:22). Natomiast w  związku ze zbliżającymi się świętami Bożego Narodzenia zachęcamy do wspólnego śpiewania kolęd. Jedna z nich na stronie 37. Mamy nadzieję, że zauważalne będą nowe działy w Liście. Poza tradycyjnie teologią i  z  życia bractwa, wspomniane wcześniej „Bractczyk w kuchni” oraz coś dla naszych najmłodszych czytelników, a także „Prawosławna Encyklopedia”, a w niej podstawowe pojęcia z zakresu szat liturgicznych. Zapraszamy do lektury! Redakcja Nasz adres: „List Informacyjny” Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej ul. św. Mikołaja 3, 15-420 Białystok

Kontakt: tel. 85 742 45 27 e-mail: list.informacyjny@o2.pl www.bmpdbg.pl

Kolegium redakcyjne: Ksenia Kacejko Katarzyna Ryżko Skład komputerowy: Piotr Hanczaruk Korekta: Anna Konstańczuk

Współpraca: Piotr Pietrowski Paweł Karczewski Joanna Abramowicz Justyna Pikutin Dariusz Sulima


Zimowy Wielki Post

O

kres przygotowawczy, który Cerkiew ustanowiła przed świętem przyjścia na świat Zbawiciela, to 40-dniowy post przed Bożym Narodzeniem (15/28 listopada-24/6 stycznia). Stanowi drugi, co do wielkości, post (po Wielkim Poście), dlatego nazywany jest również „zimowym lub małym Wielkim Postem” (małaja czetyrediesiatnica). Ze względu na to, że ostatnim dniem przed postem jest dzień, w  którym Cerkiew wspomina Apostoła Filipa (14/27listopada), nosi też nazwę „Filipowy”.

Dokładna data pojawienia się postu jest trudna do ustalenia. Od IV w. na Zachodzie o poście przed Bożym Narodzeniem w swoich dziełach wspominają św. Ambroży Mediolański, bł. Augustyn czy też św. Leon Wielki. Na Wschodzie Post Filipowy znany jest od IX w. Początkowo liczbe dni postnych była różna. U jednych chrześcijan post trwał 7 dni u innych nieco dłużej. Ostateczna długość postu – 40 dni, została ustalona na soborze w 1166 roku za panowania konstantynopolitańskiego cesarza Manuela. Charakterystyczną cechą tego postu jest fakt, że nabożeństwa w niektóre dni (19, 26, 29 listopada oraz 1, 2, 3, 8, 14, 16, 18 i 19 grudnia wg starego stylu), ze względu na swój charakter, przypominają nabożeństwa Wielkiego Postu – ustaw cerkiewny w  te dni zaleca odmawianie modlitwy św. Efrema Syryjczyka „Panie i  Władco” („Hospodi i Władyko”) z pokłonami (praktycznie jednak modlitwa ta jest czytana tylko w okresie Wielkiego Postu). Na okres Postu Filipowego wypada liturgiczne wspomnienie starotestamentowych sprawiedliwych oraz proroków, jako tych, którzy zapowiedzieli narodzenie Zbawiciela. Cerkiew w  te dni wspomina pamięć proroków: Abdiasza, Nahuma, Habakuka, Sofoniusza, Aggeusza oraz Daniela i 3 młodzieńców: Ananiasza, Azariasza i Mizaela. List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

3


Im bliżej święta Bożego Narodzenia tym bardziej w  tekstach nabożeństw widoczna jest tematyka świąteczna. W niedziele i dni  świąteczne, poczynając od święta Wprowadzenia do świątyni Przenajświętszej Bogarodzicy na jutrzni rozbrzmiewają słowa bożonarodzeniowego kanonu: „Chrystus się rodzi, wychwalajcie!”. 6 dni przed Bożym Narodzeniem w czasie nabożeństwa wieczornego Cerkiew obwieszcza: „Groto, upiększ się, Owieczka, bowiem, nadchodzi nosząc w łonie Chrystusa (…)”. Okres przedświąteczny zaczyna się 6 dni przed świętem. Ostatnie 2  niedziele Postu Filipowego noszą nazwę Niedzieli św. Praojców i św. Ojców. Poświęcone są one starotestamentowym sprawiedliwym, którzy swoim duchowym i moralnym trudem, przygotowali świat na przyjście Zbawiciela. Abel wychwalany jest, jako pierwszy męczennik, Noe – ten, który zachował Zakon Boży, Abraham to przyjaciel Boży, który stał się godnym ujrzenia św. Trójcy, Izaak, jako praobraz cierpień Chrystusa. Jakub, który walczył z  Aniołem, został nazwany „Widzącym rozum Boga”, Józef „został wrzucony do jamy i sprzedany na obraz zabitego i w grobie złożonego Chrystusa”. O Hiobie mówi się, że był „najszczerszy, łagodny, dobry, prawy, doskonały i nieskalany”, który „strasznie ucierpiał w pokusach i nieopisanych bólach”, i nazwany został „wybrańcem Bożym”. Szczególne miejsce w  tekstach Niedzieli św. Praojców i  Ojców zajmuje prorok Daniel oraz 3  młodzieńców, którzy za sprawą Boga pozostali nietknięci przez płomienie ognia, w czym Cerkiew widzi praobraz narodzenia Chrystusa, które zachowało nienaruszonym „łono Dziewicy”. W niedzielę św. Ojców na liturgii czytana jest Ewangelia wg św. Mateusza – tzw. „rodowód Chrystusa”. Ukazuje ona, że Jezus Chrystus był prawdziwym człowiekiem, przedstawicielem narodu żydowskiego. Całe życie praojców Jezusa Chrystusa, o których wspomina Ewangelia, było przepełnione wiarą w Boga i oczekiwaniem na Zbawiciela. Dlatego właśnie Cerkiew na progu dni świątecznych widzi głęboki sens w przytaczaniu tego fragmentu Ewangelii. Post przed Bożym Narodzeniem – to czas odnowienia naszej wspólnoty z  Bogiem oraz przygotowania się do spotkania Stwórcy i Zbawiciela. Według słów św. Symeona z Tesalonik, post przed Bożym Narodzeniem nawiązuje do 40-dniowego postu Mojżesza, który na górze Synaj otrzymał na kamiennych tablicach Słowo Boże. My natomiast 4

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


poszcząc 40 dni otrzymujemy żywe Słowo od Dziewicy, zapisanie nie na kamiennych tablicach, a  odziane w człowieczeństwo i  zrodzone w Betlejem. Matka Cerkiew napomina: Poszcząc cieleśnie nie zapominaj też o  poście duchowym! Sama wstrzemięźliwość od pokarmów niczego nie daje dla zbawienia duszy. Prawdziwy post to modlitwa, skrucha, wyciszenie namiętności. Post nie jest celem samym w  sobie, a  jedynie środkiem dla osiągnięcia pokory i  oczyszczenia się z  grzechów. Sens postu w  pełni zawarty jest w  słowach: „Powstrzymując się od pokarmów, a  nie oczyściwszy żądz, na próżno radujesz się, duszo moja. Jeśli bowiem nie będzie to powodem do poprawy, jako fałszywa zostaniesz znienawidzona przez Boga i upodobnisz się do złych demonów, które nic nie jedzą”. Piotr Pietrowski

Nabożeństwa, cz. I „Bierzcie, jedzcie, to jest Ciało Moje za was wydane;

to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we Krwi Mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją”. (I Kor. 11, 24-25)

P

rawosławie jest Kościołem Chrystusa na ziemi. Głównym celem Cerkwi jest modlitwa. Najwyższym stopniem modlitwy jest nabożeństwo. Dzieli się je na wspólnotowe i  jednostkowe. Z  tego też względu nabożeństwa są dwojakiego rodzaju: upamiętniające wydarzenia List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

5


z życia Chrystusa, Matki Boskiej lub Świętych, oraz ruchome, związane z potrzebami poszczególnych wiernych: molebny, panichidy. Nabożeństwa wspólnotowe związane są z  pewnymi godzinami w  ciągu doby, czy też dniami w  ciągu tygodnia lub roku. Po upływie doby, tygodnia lub roku cykl się powtarza. Z  tego względu wszystkie nabożeństwa celebrowane w Kościele prawosławnym tworzą dwa cykle: dobowy i roczny (12 Wielkich Świąt). Podstawowym cyklem nabożeństw w  liturgicznym życiu Kościoła jest cykl dobowy. Rozpoczyna się on od zachodu Słońca (jest to przyjęte również w  tradycji judaistycznej i islamskiej.)

Nabożeństwa cyklu dobowego Nabożeństwa przygotowujące do Świętej Liturgii

W skład nabożeństw przygotowawczych wchodzą: Dziewiąta godzina kanoniczna (cs. IX Czas), Nabożeństwo wieczorne (cs. Wieczernia), Kompleta (cs. Powieczerije), Mezoniktikon (cs. Połunosznica), Jutrznia (cs. Utrenia), Pierwsza godzina kanoniczna (cs. I Czas), Trzecia godzina kanoniczna (cs. III Czas), Szósta godzina kanoniczna (cs. VI Czas). • Nabożeństwo Dziewiątej Godziny (cs, Diewiatyj Czas) – nabożeństwo to zostało ustanowione na pamiątkę męczeńskiej śmierci Chrystusa na Krzyżu. „A  około dziewiątej godziny zawołał Jezus donośnym głosem... A Jezus znowu zawołał donośnym głosem i oddał ducha” (Mat. 27,46,50). W czasie tego nabożeństwa czytane są psalmy wychwalające niebiosa, jak również proroctwa o  odkupieniu ludzkości przez Boga. Odprawiane było już ono za Apostołów, jak dowiadujemy się z Dziejów Apostolskich (Dz. Ap. 3,1). • Nabożeństwo wieczorne (cs. Wieczernia) – jest nabożeństwem wychwalającym Stwórcę, wspominającym jednocześnie grzech pierworodny (Psalm 103). 6

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Obejmuje swym zakresem czasy od stworzenia świata do Zwiastowania NMP. W modlitwach wieczorna pora jest porównywana ze zbliżającym się kresem życia ziemskiego. W czasie tego nabożeństwa wierni dziękują Bogu za spędzony dzień i modlą się o przebaczenie grzechów. • Kompleta (Powieczerze, cs. Powieczerije) – następuje bezpośrednio po nieszporach (cs. wieczeni) i jest dziękczynieniem za miniony dzień oraz prośbą o zesłanie spokojnego snu. Cerkiew łączy z tym nabożeństwem wspomnienie o zstąpieniu Chrystusa do piekieł i wyprowadzeniu stamtąd ludzi sprawiedliwych. • Mezoniktikon (Nabożeństwo Północne, cs. Połunoszcznica) – odprawiana jest o  północy na pamiątkę Bożego Narodzenia (cs. Rożdżiestwa), Chrztu Pańskiego (cs. Kreszczenija) i  Zmartwychwstania (cs. Woskresienija), które miały miejsce o  północy, oraz jako proroctwo Sądu Ostatecznego, który odbędzie się w środku nocy. Święty Bazyli Wielki mówi, że: „północną modlitwę ustanowiono z powodu ciszy nocnej, która zezwala duszy ludzkiej rozmawiać z Bogiem i wspominać grzechy”. Kolejne nabożeństwa, ze względu na swą treść i układ możemy zaliczyć do nabożeństw przygotowawczych porannych. • Jutrznia (cs. Utrenia) – jest nabożeństwem trzyczęściowym. W pierwszej części wierni proszą Boga o przebaczenie grzechów i zesłanie łaski Ducha Świętego. Druga to wychwalanie świętego bądź wydarzenia związanego z konkretnym dniem. Natomiast część trzecia jest wysławianiem samego Boga, Bogurodzicy oraz świętych czczonych danego dnia. List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

7


• Nabożeństwo Pierwszej Godziny (cs. Pierwyj Czas) – nabożeństwo to odprawia się bezpośrednio po jutrzni, a  więc jest ono pierwszym nabożeństwem w  ciągu dnia. Wierni proszą o  pomoc (w  wypełnianiu przykazań Bożych oraz o spokój nadchodzącego dnia, a także wspominają wydarzenia związane z wydaniem Chrystusa na sąd). • Nabożeństwa Trzeciej i  Szóstej Godziny (cs. Tretij i  Szestyj Czas) – nabożeństwo Trzeciej Godziny ustanowione zostało na pamiątkę wydania wyroku na Zbawiciela, natomiast Szóstej Godziny jako upamiętnienie Mąk i  Ukrzyżowania Jezusa. Zwyczaj zbierania się na modlitwę o  tej godzinie pochodzi już od Apostołów, co możemy znaleźć w  Dziejach Apostolskich (Dz. Ap. 2,15 i  10,9). Na początku naszej ery w  czasie nabożeństwa Trzeciej Godziny wspominano również Zesłanie Ducha Świętego na Apostołów. Wspomniane wcześniej nabożeństwa stanowią jedynie przygotowanie do najważniejszego nabożeństwa - Wielkiej Bezkrwawej Ofiary – Świętej Liturgii. Z archiwum BMPDBG

Ogólny schemat dobowego cyklu nabożeństw: wieczorem: 9 Czas – godz. 15 wieczernia powieczerze

rano: połunoszcznica - godz. 24 utrienija 1 czas – godz. 7

dzień: 3 Czas – godz. 9 6 Czas – godz. 12 liturigia

* praktykowane w monasterach

8

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Modlitwa za zmarłych

O

 osobach zmarłych Kościół prawosławny mówi w niezwykły i specyficzny sposób – określa je, jako tych, którzy zasnęli (cs. usopszyi). Modlitewne wspominanie takich osób jest niezwykle ważne. Zmarli nie mogą bowiem modlić się już w swojej intencji. Czyni to więc za nich wspólnota kościelna, przede wszystkim najbliższa rodzina i znajomi. Modlić się za zmarłych można zawsze i wszędzie. Istnieje jednak kilka dni w roku, kiedy wszyscy szczególnie modlą się w intencji tych, którzy odeszli. To drugi wtorek po święcie Zmartwychwstania Pańskiego (cs. Radonica) oraz soboty rodzicielskie: mięsopustna (tydzień przed rozpoczęciem Wielkiego Postu), 2., 3. i  4. soboty Wielkiego Postu, sobota przed Niedzielą Pięćdziesiątnicy oraz sobota przed świętem wielkiego męczennika Dymitra z  Tesalonik (jego pamięć przypada na 26 października/ 8 listopada). Dniem szczególnej modlitwy, głównie za żołnierzy poległych na polu walki, jest święto ścięcia głowy proroka Jana Chrzciciela (29 sierpnia/ 11 września). Najważniejszą formą modlitwy w intencji zmarłych jest wycięcie cząstek z prosfor w trakcie proskomidii. Po Eucharystii wszystkie te cząstki zanurzane są w  kielichu z  krwią Chrystusa. Prezbiter mówi wówczas – „Obmyj Panie, grzechy tych, których tu wspominano, najczcigodniejszą Krwią Twoją, modlitwami świętych Twoich”.

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

9


Istnieje również specjalne nabożeństwo celebrowane w  intencji zmarłych – panichida. Rozpoczyna się ono teocentryczną aklamacją „Błogosławiony Bóg nasz...”. Chór wykonuje trisagion („Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami”), lektor czyta następnie modlitwę do Świętej Trójcy, „Ojcze nasz” i  psalm 90. Po wielkiej ektenii kapłan wygłasza „Alleluja”, a  chór śpiewa krótki hymn (tzw. troparion), w którym wychwala Stwórcę za to, że stworzył wszystko z mądrością i daje ludziom to, co pożyteczne. Troparion kończy się prośbą o  spokój dusz zmarłych. Kolejne tropariony poprzedza się wersetami z  psalmu: „Błogosławiony jesteś Panie, naucz mnie Twych przykazań”. Wierni proszą Trójcę Świętą i Matkę Bożą o zbawienie dusz osób, które odeszły. Kapłan wygłasza ektenię za zmarłych, którą kończy słowami: „Albowiem Ty jesteś zmartwychwstaniem i życiem zmarłych sług Twoich, Chryste Boże nasz...”. Rozpoczyna się kanon – zbiór poematów podzielonych na dziewięć pieśni. Każdą z nich rozpoczyna hirmos. Wielokrotnie podczas kanonu rozbrzmiewają słowa – „Daj, Panie, odpoczynek duszom zmarłych sług Twoich” (cs. Upokoj, Hospodi duszy usopszych rab Twoich). Po szóstej pieśni śpiewany jest kondakion, którego słowa znane są większości wiernych – „Ze  Świętymi daj odpoczynek, Chryste, duszom zmarłych Twoich sług, gdzie nie ma cierpień, smutku i westchnień, lecz życie nie mające końca” (cs. So Swiatymi upokoj, Christie duszy rab Twoich, idieże niest’ bolezn ni pieczal, ni wozdychanije, no żyzń biezkoniecznaja). Przed dziewiątą pieśnią kanonu prezbiter wzywa do wychwalania Matki Bożej – „Bogurodzicę i Matkę Światłości w pieśniach wywyższajmy”. Nabożeństwo kończy się ektenią w  intencji zmarłych, rozesłaniem i  prośbą – „W  błogosławionym odpoczynku daj wieczny pokój, Panie, zmarłym Twym sługom i uczyń im wieczną pamięć”. Chór trzykrotnie odpowiada: „Wieczna pamięć” (cs. Wiecznaja pamiat’). Modlitewna pamięć o  zmarłych to bowiem największy dar, jaki każdy z  nas może ofiarować osobom, które odeszły z tego świata.

10

Paweł Karczewski List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Przygotowanie do Sakramentu św. Eucharystii REKOLEKCJE – GOWIENIJA Do Sakramentu św. Eucharystii (Priczaszczenija) należy przygotowywać się poprzez rekolekcje (gowienija), tzn. modlitwę, post, chrześcijański pokorny nastrój i zachowanie się oraz spowiedź. MODLITWA DOMOWA I W ŚWIĄTYNI Pragnący godnie przystąpić do św. Eucharystii (Priczaszczenija) powinien przynajmniej przez tydzień przygotowywać siebie do tego modlitwą. Więcej i gorliwiej modlić się rano i wieczorem, w domu starać się codziennie w ciągu tygodnia być na nabożeństwach, o  ile pozwalają na to okoliczności, a  obowiązkowo być na wieczornym nabożeństwie w przededniu przystąpienia do św. Eucharystii (Priczaszczenija). USPOSOBIENIE I POSTĘPOWANIE Przygotowujący się do św. Eucharystii powinien przeniknąć siebie do głębi świadomością swych grzechów, swojej marności przed Bogiem, powinien pogodzić się ze wszystkimi i  strzec siebie od złych uczuć i namiętności, powstrzymywać się od osądzania innych, niepotrzebnych myśli i  rozmów. Przygotowujący się powinien rozmyślać o  wielkości Sakramentu Ciała i Krwi Chrystusa spędzając, o ile jest to możliwe, czas w samotności, na czytaniu Słowa Bożego i książek o treści religijnej. SPOWIEDŹ Osoba chętna przystąpić do św. Eucharystii (Priczaszczenija) powinna najlepiej jeszcze w  przeddzień lub też po wieczornym nabożeństwie wyspowiadać się – skruszyć się ze swych wszystkich grzechów przed duchownym, szczerze otworzyć swą duszę nie ukrywając żadnego grzechu. Przed spowiedzią koniecznie trzeba pogodzić się zarówno z  krzywdzicielami, jak i  z  pokrzywdzonymi, pokornie prosząc u  nich przebaczenia. Przebaczenia zazwyczaj prosi się w  takiej formie: List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

11


Wybacz mi grzesznemu, czym zgrzeszyłem wobec Ciebie (Prosti mienia hresznaho, czem sohresził pred toboju), na co przyjęto odpowiadać: Bóg Ci wybaczy, wybacz i Ty mi grzesznemu (Boh tiebia prostit, prosti i ty mienia, hresznaho). W czasie spowiedzi najlepiej nie czekać na pytania duchownego, lecz powiedzieć samemu wszystko, co ciąży na duszy, nie usprawiedliwiając siebie i nie składając winy na innych. Najlepiej spowiadać się w przeddzień wieczorem, ażeby cały ranek poświęcić na przygotowanie się modlitwą do św. Eucharystii (Priczaszczenija). W  wyjątkowych wypadkach można spowiadać się także rano, lecz koniecznie przed rozpoczęciem Świętej Liturgii. Niedopuszczalne jest przychodzić do spowiedzi wówczas, kiedy liturgia już się rozpoczęła. Spowiadając się należy twardo postanowić nie powtarzać w  przyszłości uprzednio popełnionych grzechów. Jest dobry obyczaj – po spowiedzi i  przed św. Eucharystią (Priczaszczenijem) nie jeść, nie pić i nie palić. Bezwarunkowo zabronione jest to po północy. Do powstrzymywania się od jedzenia i picia przed św. Eucharystią należy również przyzwyczajać od samego dzieciństwa dzieci. PRZED I W CZASIE ŚW. Eucharystii Jeszcze przed otwarciem „rajskich wrót” i ukazaniem się Św. Darów, a  najlepiej już po prześpiewaniu „Otcze nasz”, należy zbliżyć się do schodów ołtarza i  oczekiwać wyniesienia św. Darów przy wezwaniu: Ze strachem Bożym i wiarą przystąpcie.(So strachom Bożijim i wieroju pristupitie). Trzeba najpierw przepuścić dzieci, które przystępują pierwsze, przed dorosłymi. Podchodząc do Czaszy trzeba jeszcze zawczasu, z dala zrobić pokłon do ziemi, a w NIEDZIELE I ŚWIĘTA POKŁON DO PASA, dotykając podłogi ręką, a  następnie skrzyżować ręce na piersiach. Przed św. Czaszą (Kielichem) nie wolno się żegnać, aby Jej niechcący nie wytrącić, wyraźnie wypowiedzieć swoje pełne, 12

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


otrzymane na Chrzcie Świętym imię, szeroko otworzyć usta i w nabożnym skupieniu, z  pełną świadomością Świętego Sakramentu, przyjąć Ciało i Krew Chrystusa, przełykając od razu. PO ŚW. Eucharystii Po przyjęciu Świętych Darów, nie żegnając się należy, pocałować brzeg Czaszy, po czym podejść do stolika z ciepłą, osłodzoną wodą, aby zapić i spożyć kawałeczek prosfory. Do zakończenia nabożeństwa nie należy wychodzić z  cerkwi oraz koniecznie wysłuchać modlitw dziękczynnych. W  dniu Świętej Eucharystii (Priczaszczenija) nie należy spluwać, zbyt dużo jeść i upijać się napojami alkoholowymi. Należy zachowywać się pokornie i pobożnie, aby „zachować w sobie Chrystusa przyjętego”. Wszystko wyżej przytoczone obowiązuje również i dzieci od 7 roku życia, kiedy przychodzą one po raz pierwszy do spowiedzi. W  celu godnego modlitewnego przygotowania się do św. Eucharystii (Priczaszczenija) istnieją specjalne reguły przygotowywania się do św. Eucharystii (Priczaszczenija), które znajdują się w pełniejszych modlitewnikach. Składają się one z  czytania w  przededniu wieczorem trzech kanonów: Jezusowi Przenajsłodszemu (Iisusu Sładszajszemu), Przenajświętszej Bogurodzicy (Preswiatoj Bohorodice), Aniołowi Stróżowi (Anhiełu Chranitielu) i  modlitw przed zaśnięciem, a rankiem modlitw porannych, kanonu i specjalnych modlitw przed Św. Eucharystią (Priczaszczenijem). Z archiwum BMPDBG

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

13


Św. Roman Hymnograf

Ś

więty Roman Hymnograf, wielki poeta religijny, uważany jest za patrona śpiewu cerkiewnego. Pozostawił on po sobie kilkaset kondakionów poświęconych świętom cerkiewnym, Bogurodzicy i innym świętym. Do naszych czasów przetrwało około osiemdziesięciu z nich. Błogosławiony Roman żył w V wieku. Pełnił funkcję zakrystiana w  cerkwi Hagia Sophia w  Konstantynopolu. Odznaczał się głęboką pobożnością, często modlił się i prowadził surowy tryb życia. Posluszanije i liczne wyrzeczenia prepodobnoho Romana przyniosły mu przychylność patriarchy Eutymiusza, który postawił go na równi z innymi chórzystami, co się tym nie spodobało. Tym bardziej że Roman nie posiadał takich umiejętności w czytaniu i śpiewie jak oni. Pewnego razu, w  przeddzień święta Bożego Narodzenia, imperator Anastazy uczestniczył w Świętej Liturgii w cerkwi Hagia Sophia. Chórzyści, chcąc się pośmiać ze św. Romana, zmusili go do wyjścia na ambonę i do zaśpiewania w obecności imperatora, czego w żaden sposób prepodobnyj nie mógł spełnić. Doznawszy tej zniewagi, po skończeniu służby długo płakał i modlił się przed ikoną Bogurodzicy. W  tę samą noc ujrzał we śnie Matkę Bożą, która podała mu zwój z poleceniem zjedzenia go. Spełniwszy to, święty otrzymał dar czytania i śpiewania. Następnego dnia, przyszedłszy do cerkwi, wszedł na ambonę i kiedy przyszła jego kolej, zaśpiewał pięknie, z wielką radością w sercu, swój hymn na cześć Bożego Narodzenia. Wszyscy słuchali go ze zdumieniem, a  patriarcha później zapytał świętego, kiedy nauczył się on tej cudownej pieśni. Wówczas to Roman Słodko14

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


piewiec opowiedział, jak ukazała się mu w cudownym widzeniu Bogurodzica i udzieliła mu daru śpiewania pieśni. Chórzyści, usłyszawszy tę opowieść zawstydzili się swego wcześniejszego zachowania wobec świętego i prosili go o wybaczenie im wszystkich krzywd i cierpień, do których się przyczynili. Pamięć Świętego Romana Cerkiew czci 14 października. Joanna Abramowicz

Nauczyciel miłości Modlitewne współczucie czyni cuda

Współczesny człowiek odczuwa niedobór miłości. Cały czas jej szuka i  użalając się nad sobą, wspomina te wersety Pisma Świętego „…a  ponieważ wzmoże się nieprawość, oziębnie miłość wielu” (Mt. 24, 12). Ale każdy wierzący wie, że jego dusza sama odpowiada za miłość, a naturalnym i najlepszym nauczycielem miłości jest modlitwa. Kiedy dwa serca łączą się ze sobą w  modlitwie, na oba serca spływa łaska Boża, która działa cuda.

Modlitwa – wskaźnik miłości.

Jeśli człowiek nigdy się za nikogo nie modlił, oznacza, że nikogo nie kocha i trudno mu zrozumieć głęboki sens słów wypowiedzianych przez św. Sylwana z Góry Atos: „Modlić się za ludzi – to jak oddać za nich życie”. Ważnym dla nas jest uczyć się miłości przez modlitwę. Dlatego zastanówmy się: Czy często modlimy się o innych? A jeśli tak, to czy nasza modlitwa jest gorliwa? Czy nasze serce odczuwa ból myśląc o kimś spoza swojej rodziny? List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

15


Od modlitwy za bliźnich zazwyczaj odciągają jawne grzechy człowieka, kiedy ktoś nas uraził, obrażamy się i w następstwie pojawia się samolubstwo. Ale dlaczego? Przecież i człowiek w grzechu wymaga współczucia i uraza potrzebuje uleczenia przez modlitwę. Każde jawne zło świata nie powinno nas lękać i zmuszać do ucieczki. Przeciwnie, każdy chrześcijanin powinien modlitewnie walczyć, jak mówi o tym ap. Paweł: „A mój sprawiedliwy z wiary żyć będzie, jeśli się cofnie, nie upodoba sobie dusza moja w nim” (Hbr. 10, 38). Ubłagany Swoim miłosierdziem Bóg liczy łzy, wypłakane przez kogoś w pełnej współczucia modlitwie, z  większą uwagą niż łowca pereł, które wyłowił je z  dna morza. Tak św. Ksenia Petersburska na tyle kochała swojego męża, że całe swoje życie po jego nagłej śmierci poświęciła modlitwie za niego. A modlitwa zmieniła św. Ksenię z  proszącej za jednego ukochanego człowieka w wstawienniczkę przed Bogiem za setki tysięcy ludzi. Wiara, jeśli jest żywa, a nie mechaniczna i magiczno-egoistyczna, będzie zmuszać człowieka do bezustannej modlitwy. Przy czym po pewnym czasie – za innych bardziej niż za siebie. W każdej cerkwi można czasami spotkać zakochanych. Oni trzymają się za ręce, zachodzą do cerkwi, którą mijają po drodze, i szepcząc między sobą stawiają świece. Być może wyobrażają sobie swój ślub. Właśnie wtedy powinni zacząć modlić się o siebie nawzajem. To będzie pierwszy krok na drodze do bezcennej głębi jedności i wewnętrznej harmonii. Aby to osiągnąć, w małżeństwie trzeba będzie modlić się zawsze: w sytości i niedostatku, w zdrowiu i chorobie, w czasie kuszenia i grzechu, w czuwaniu nad kołyską dziecka… Trzeba będzie z modlitwą zwyciężyć wszystkie pokusy i wyleczyć rany. Trzeba będzie do Królestwa Niebiańskiego wejść nie inaczej, jak z modlitwą. Przecież w tym Królestwie Miłości „Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami” (Rz. 8,26). Źródło: Czasopismo „Familija” http://www.pravmir.ru tłum. Justyna Pikutin

16

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


O prawdziwej miłości

P

ewnego razu przyszła do mnie para. Zazwyczaj cała ta ceremonia odbywa się w sposób mniej lub bardziej formalny: podpisuję dokumenty z  prośbą o  udzielenie ślubu, życzę szczęścia... Jednak, gdy spojrzałem na tych młodych ludzi, zrozumiałem, że coś jest nie tak – intuicja mi podpowiedziała. Zapytałem, czy się kochają, odpowiedzieli: „Tak, oczywiście, bardzo się kochamy”. Wtedy zadałem im pytanie, którego nigdy więcej nikomu nie zadawałem, bardzo straszne pytanie. Zwracając się do młodego człowieka powiedziałem: „Wyobraź sobie taką sytuację. Zostaliście małżeństwem, pojechaliście w  podróż poślubną i  wydarzył się wypadek samochodowy, w  wyniku którego, Twoja żona z pięknej dziewczyny została inwalidką. Czy byłbyś w stanie, w stosunku do tej niepełnosprawnej osoby, wyznać mi to samo, co wyznałeś przed chwilą?”. Nie potrzebna mi była jego odpowiedź. Wiedziałem, co powie, potrzebowałem jego reakcji. Po jego reakcji właśnie zrozumiałem, że nie byłby on w stanie kochać tej dziewczyny, gdyby straciła ona urodę. Kiedy spojrzałem w oczy jego wybranki, zobaczyłem dokładnie to samo co u niego... Powiedziałem im: „Pobłogosławię wam na ślub i sam wam go udzielę, ale dopiero za rok, przyjdźcie do mnie jeżeli wciąż będziecie darzyć się uczuciem”. Nigdy więcej już ich nie widziałem… Patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl (www.youtube.com О Любви настоящей)

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

17


(…) Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje (...) (1 Kor 13, 4-8)

18

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


O sposobie skutecznego uczenia się

R

ozmowa o. Gabriela z Biskupem Chryzostomem ze Świętej Góry Atos. – O. Gabriel: Jego Ekscelencja będąc rektorem Seminarium Atoskiego prowadził wykłady przedmiotów teologicznych dla uczącej się tam młodzieży. Proszę o kilka refleksji o skuteczności uczenia się. – Bp. Chryzostom: Umiejętność uczenia się i  poznawania nauk jest jednym z  darów i  błogosławieństw Boga, naszego Stwórcy. Aby przebiegało ono poprawnie, niezbędne jest, aby odbywało się z pomocą samego Darodawcy. Tylko Ten, kto darował nam takie zdolności, może nam pomóc poprawnie i owocnie je wykorzystać i rozwinąć. Pismo Święte poucza nas, że wszelkie dobro i zdolności pochodzą od Boga. Jeśli tak rzeczywiście jest, co nie ulega wątpliwości, to wykorzystajmy to niewyczerpane źródło łaski, skarbnicę Bożą w naszym życiu. Kiedy ukazał się w  przekładzie greckim „Żywot św. Sergiusza z  Radoneża”, znalazłem tam wzmiankę, że młodzieniec Bartłomiej, późniejszy św. Sergiusz, do siedmiu lat zupełnie nie był przydatny do nauki. Wszelkie jego wysiłki i ciągłe uczenie się szły na marne, gdyż nie był w stanie zrozumieć ani zapamiętać czytanych lekcji. Tym niemniej, młodzieniec nie zapomniał o Dawcy mądrości ani nie narzekał na Boga za swoją tępotę do nauki. Kołatał nieustannie do drzwi miłosierdzia

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

19


Bożego i  Bóg usłyszał modlitwę i  błagania wybrańca swego. Spotkał młody Bartłomiej pewnego mnicha – ascetę, który z woli Bożej dał mu kawałeczek poświęconej prosfory ze słowami: „Przyjmij ją na znak zstępującej na ciebie łaski Ducha Świętego, od dzisiaj będziesz zdolnym uczniem”. Taki był duchowo-intelektualny stan do życia wiecznego wielkiego świętego Rosyjskiej Cerkwi. – O. Gabriel: Proszę o kilka praktycznych sugestii na temat uczenia się. – Bp. Chryzostom: Wskazane jest, aby osoba ucząca się przed rozpoczęciem nauki lub czytania książki odmówiła krótką modlitwę do Boga z prośbą o oświecenie umysłu i pamięci. Modlitwa zapewnia owocną naukę, pomyślne zdanie egzaminu, spokój i opanowanie podczas odpowiedzi na pytania nauczyciela, koncentrację na wykładach. W  zależności od kierunku studiów czy ukierunkowania zawodowego, uczeń styka się z  szerokim zakresem poznawanych przedmiotów. Nie wszystkie przedmioty mają związek z  przyszłym zawodem. W  tej sytuacji zezwala się, aby więcej czasu i  uwagi uczeń poświęcił przedmiotom zasadniczym. Podobnie rzecz się ma na lekcjach danego przedmiotu. Bywają lekcje mało znaczące, wtedy można zadowolić się ogólną orientacją w przerobionych lekcjach, a większych starań dołożyć do lekcji trudniejszych i podstawowych. Znam pewnego ucznia szkoły podstawowej, który jako osoba wierząca w  żaden sposób nie mógł strawić teorii Darwina o pochodzeniu człowieka z małpy. Zdarzyło się, że nauczyciel poprosił go do odpowiedzi z tego tematu. Z  bólem serca wycedził z  siebie kilka słów i  zamilczał. Oburzony nauczyciel wymagał obszernej odpowiedzi. Wtedy przemknęło mu przez myśl, aby zakończyć swoją odpowiedź słowami: Owszem, człowiek może stać się małpą, ale nigdy z małpy 20

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


nie powstał człowiek. Uszanował jednak godność nauczyciela. Konkludując, pragnę podkreślić, że prawdziwą satysfakcję i bogate plony intelektualne przynosi wiedza zdobyta z pomocą Boga, niezależnie od kierunku wykształcenia. Przekonanie, że uzyskało się wykształcenie z pomocą swego stwórcy i Pana, chroni nas przed pojawieniem się ambicji zawodowej, egoizmu i  chęci chełpienia się osiągnięciami naukowymi. Powyższe atrybuty, jeśli zawładną człowiekiem, degradują bowiem jego stopień naukowy, obniżają jego wartości moralne, mogą nawet posłużyć za przeszkodę w osiągnięciu zbawienia. Na pochwałę zasługuje osoba, która zachowa świadomość, że wszystko, co osiągnęła w swoim życiu, jest darem Bożym i że wszelkie dobrodziejstwa i stopnie naukowe uzyskała z pomocą Boga. Życie takiej osoby będzie przepojone wdzięcznością wobec Boga za niezliczone Jego łaski, jednocześnie osoba taka będzie człowiekiem pożytecznym dla Cerkwi i przydatnym społeczeństwu. Z archiwum BMPDBG List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

21


Opór wobec Boga

C

zyż w każdym z nas nie kryje się jakiś opór wobec Boga, jakaś Jego negacja? Czy szukając Go, nie usiłujemy znaleźć Boga na nasze własne podobieństwo, takiego, który byłby nam wygodny? I czy wobec tego nie jesteśmy skłonni odrzucić prawdziwego Boga, jeśli nie spełni naszych oczekiwań? Czy gotowi jesteśmy naprawdę spotkać Boga takim, jakim jest, nawet, jeśli to spotkanie będzie dla nas oskarżeniem i  ogołoceniem ze wszystkich wartości dotychczas przez nas cenionych i poszukiwanych? Czyż nieobecność Boga w naszym życiu i w naszej modlitwie nie jest skutkiem tego, że jest On nam właściwie obcy i my jesteśmy obcy dla Niego, i nawet gdybyśmy stanęli z Nim twarzą w twarz, nie poznalibyśmy Go, nie zwrócilibyśmy na Niego uwagi? Czyż nie to właśnie się wydarzyło, kiedy Chrystus wędrował drogami Judei i Galilei? Ilu współczesnych Mu ludzi mijało Go obojętnie, nie tylko nie poznając, ale nie podejrzewając w Nim niczego niezwykłego? Czy nie tak właśnie patrzył na Niego tłum przy drodze na Golgotę? – jak na opryszka, człowieka zakłócającego spokój publiczny, i nikogo ponadto. A czyż nie tak i my myślimy o Bogu, nawet wtedy, gdy już potrafimy przeczuć coś z Jego obecności? Czy nie odwracamy się od Niego z obawą, że może naruszyć błogi spokój naszego uregulowanego życia, zburzyć nasz system wartości? Jeśli tak się rzeczy mają to nie możemy liczyć na spotkanie Go w modlitwie. A nawet byłbym skłonny określić to jeszcze mocniej: powinniśmy z całego serca dziękować Bogu, że nam nie ofiarowuje swojej obecności w tym stanie i w tym momencie naszego życia, ponieważ Mu nie dowierzamy – i to nie jak Hiob, ale jak ów „gorszy łotr”, z Nim współukrzyżowany. Spotkanie z Bogiem w takich warunkach byłoby dla nas sądem i potępieniem. Musimy, zatem nauczyć się rozumieć sens Jego nieobecności i osądzić siebie, aby nie być sądzonymi przez Boga. Z książki „Odwaga modlitwy” Metropolity Antoniego Blooma 22

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Wspomnienia z obozu roboczego w Wojnowie (23-31.08.2012 r.) Autobusem dojechaliśmy do jakiejś wsi, która, jak się okazało, nie była naszym upragnionym celem. Zabrano nasze bagaże, a  my ruszyliśmy dalej. Okolica była jakby żywcem wyjęta z  angielskich filmów. Pięknem widoku można się było zachłysnąć. Na noclegi dostaliśmy całe piętro w  prawdziwej stodole, co dla zwykłego mieszczucha stanowiłoby istny koszmar, ale z racji tego, że my „zwykli” nie byliśmy, stodoła z  biegnącymi naokoło niej polami i trzema towarzyskimi końmi stanowiła istną wisienkę na torcie zalet obozu. Praca u sióstr nie była tak męcząca jak się mogło wydawać, co jednak nie zmieniało faktu, że dzień w dzień po pracy każdy marzył już tylko o obiedzie i słodkim leniwym odpoczynku. Najlepszą rekompensatą za czas „ciężkiej pracy” było, oczywiście, towarzystwo. Ludzie do rany przyłóż.

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

23


Siostry za każdym razem służyły dobrą radą, dowiedziałam się, na przykład, jak wypatroszyć pstrąga. Po pierwszych skurczach żołądka i  buncie innych części ciała (szczególnie nóg) stałam się wielką fanką tego zajęcia. Wymienić można jeszcze np. malowanie płotu, czyszczenie grobów i wbijanie gwoździ. To ostatnie było przyczyną wielu zabawnych sytuacji, które wynikały z pojawienia się kobiet na miejscu pracy stanowczo przeznaczonym dla płci mężczyzn. Na obozie byłam pierwszy raz, ale obiecałam sobie, że w następnym roku tu wrócę. Wyniosłam z niego więcej niż się spodziewałam, nie tylko poznałam niesamowitych ludzi, ale gdzieś tam również odnalazłam spokój, który w mieście z dala od ciszy wszyscy gdzieś gubimy. Pytanie tylko, czy przy okazji, którą daje nam los, potrafimy Go odnaleźć. Uczestniczka

24

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


List sto osiemdziesiąty siódmy do Bractwa św. Stefana o Błogosławionym dniu

O

to nadszedł Błogosławiony dzień. Nasz lud nazywa Błogosławionym każde wielkie święto cerkiewne. Boże Narodzenie – to pierwszy chrześcijański Błogosławiony dzień, który oświetlił swoim blaskiem dzieci Adama i  wniósł radość w ich dusze, pierwszy słodki dzień po wielu gorzkich dniach bezbożnictwa. Boże Narodzenie – to dzień Błogosławiony przede wszystkim dlatego, że w tym dniu przyszedł na świat dobry Król. Miasta wpisują do kamiennych kronik gmachów i pomników dni, w których odwiedzili je ziemscy królowie. A  my wpisujemy w  swoje serca dzień przybycia Króla Niebieskiego. Drewno zmurszeje, kamień skruszy się, a  to, co skryte jest w sercu, pokona śmierć i pojedna się z wiecznością. Święci ludzie wypowiadają imię Chrystusa Króla tak naturalnie, jak oddychają. Kiedy dzikie zwierzęta rozszarpały świętego Ignacego w Koloseum, jego serce znaleziono nieuszkodzone i były na nim jakby wycięte dwie litery I (Jezus) X (Chrystus). Boże Narodzenie to dzień Błogosławiony z powodu objawionego przez Chrystusa życia wiecznego. Przedtem ledwie okruszki spadały na ziemię, żeby przypomnieć ludziom o uczcie życia niebieskiego. Ludzie kurczowo je chwytali, nie wiedząc, skąd są, ani od kogo. Chrystus przyszedł na świat, żeby ukazać ludziom nieustanną wieczerzę życia i wezwać ich na wieczną ucztę. I każdy, kto przyjął zaproszenie i uwierzył Bezgrzesznemu, zaczął odczuwać głód pełni życia, głód Boskiej obfitej wieczerzy życia. Kiedy świętemu męczennikowi Zenobiuszowi dano wybór między życiem a śmiercią, odpowiedział: „Życie bez Chrystusa nie jest życiem, lecz śmiercią, a śmierć dla Chrystusa nie jest śmiercią, lecz życiem”.

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

25


Boże Narodzenie jest dniem Błogosławionym także z  powodu objawionej przez Chrystusa miłości. Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że nazwani jesteśmy synami Bożymi i jesteśmy – pisze ten, kto widział Chrystusa (1 J 3,1). Przed przyjściem Chrystusa rodzaj ludzki nie wiedział o miłości Ojca do dzieci i dzieci do Ojca. Ale wraz z narodzeniem na nasz świat Syna Bożego Jednorodzonego otworzyły się oczy ludzkie na jedynego Ojca Niebieskiego i na Jego, do tej pory nie poznaną, miłość niebieską. Czyż nie tą niebieską miłością ogrzana, święta męczennica Katarzyna odrzuciła ziemską koronę królewską i przyjęła śmierć przez ucięcie głowy? I jakże wielu męczenników poszło w ślad za nią na śmierć, zrzucając cielesną powłokę jak stare ubranie. Wreszcie Boże Narodzenie – to Błogosławiony dzień, albowiem wraz z  przyjściem Syna Bożego – Króla i  Sługi, Pana i  Męczennika, Miłującego i  Prześladowanego, Ukrzyżowanego i  Zmartwychwstałego – odsłoniła się przed ludźmi moc i mądrość, i łaska, i pełnia innych darów Bożych. Niech Bóg otworzy i  wam duchowy wzrok, abyście ujrzeli wszystkie błogosławieństwa, objawione i  przyniesione nam przez narodzenie Syna Bożego. Z książki „Listy Misjonarskie” św. Mikołaja Serbskiego Listy Misjonarskie świętego Mikołaja Serbskiego to doprawdy bezcenny dar dla współczesnego człowieka z  jego problemami, rozterkami i wątpliwościami. Napisane zadziwiająco jasnym językiem, zrozumiałym dla każdego czytelnika, uderzają zarazem swoją siłą i  głębią. Każdy wierzący, zapoznawszy się z nimi, jeszcze bardziej umocni się w wierze; niewierzący – ujrzy prawdę w całym jej niepokalanym pięknie, pokocha ją i  w  ten sposób zdoła zbliżyć się do Chrystusa. Książkę tę możecie nabyć w Sklepiku Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej. 26

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Z Prawosławnej Encyklopedii

P

rawosławna Encyklopedia będzie zawierała wybór podstawowych zagadnień, dotyczących prawosławnych nabożeństw, obrzędów, sakramentów, śpiewu, naczyń liturgicznych, dzwonów, wyglądu i wyposażenia cerkwi, a także szat. W skrótach myślowych i pojęciowych, jakimi nota bene jest każdy słownik, nie da się przedstawić piękna Cerkwi prawosławnej. Mamy jednak nadzieję, że w pewnej mierze encyklopedia przyczyni się do postawienia pierwszego kroku w kierunku bliższego poznania tradycji Cerkwi prawosławnej. Dokładniejsze przedstawienie pojęć zaczynamy od szat liturgicznych diakona. Sticharion – jest to długa, prosta i szeroka szata z rękawami. W starożytności sporządzano ją najczęściej z białego lnu na znak czystości ducha oraz chrześcijańskiej radości. Symbolizuje świetlistą odzież aniołów, ma on odpowiednio inną nazwę: u prezbitera – podriznik, u biskupa – podsakkosnik (więcej o tych szatach w kolejnej części encyklopedii). Nazwa pochodzi od greckiego słowa stychos – wiersz, prosta linia. Sticharion u diakona jest szatą wierzchnią i sporządzany jest z kolorowego materiału. Noszą ją również prisłużnicy. (rys. 1.) List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

27


Orarion – to długa, wąska wstęga zapięta na lewym ramieniu o dwu końcach zwisających z przodu i z tylu. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa ora – módl się, ponieważ wznosząc jeden z końców orarionu, diakon daje znak do modlitwy. Niekiedy nazwa orarion wywodzi się od greckiego słowa ora co znaczy czas, pora. Orarion symbolizuje skrzydła aniołów. Podkreślają to słowa pieśni anielskiej „Święty, święty, święty. Pan Zastępów” wypisane na orarionie. Protodiakoni noszą jako znak swej wyższej godności podwójny orarion. (rys. 2.) Poruczy – uzupełniają szaty liturgiczne diakona. Służą do wiązania rękawów tuż przy dłoniach ułatwiającąc diakonom, jak również prezbiterom i biskupom odprawianie Świętej Liturgii. Symbolizują one więzy, którymi skrępowany był Zbawiciel w czasie męki. (rys. 3.) Za: www.cerkiew.pl opracował Piotr Hanczaruk

28

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Sprawozdanie z działalności Zarządu Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej

za okres od 10 grudnia 2011 r. do 8 grudnia 2012 r.

M

inął już rok od XXVII Walnego Zgromadzenia Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej, które odbyło się w dniach 9-10 grudnia 2011 roku w Wasilkowie. Podczas niego część z Was przyczyniła się do wyboru nowego Zarządu BMPDBG. Po pięcioletniej pracy ze stanowiska przewodniczącej ustąpiła Magdalena Martonik (Bazyluk). Jej funkcję objęła Ksenia Kacejko, a w skład zarządu weszły następujące osoby: − Katarzyna Ryżko (wiceprzewodnicząca, redaktor naczelna Listu Informacyjnego), − Paulina Świderska (skarbnik), − Paulina Ciborowska (sekretarz), − Igor Klemienia (odpowiedzialny za ośrodek w Jacznie), − Marta Filimoniuk (odpowiedzialna za gowienija dziewcząt), − Marcin Bielawski (odpowiedzialna za gowienija chłopców), − Gabriel Janucik (odpowiedzialny za część informatyczną), − Kontakt z bractwami: Patrycja Opalińska, Marcin Bielawski, Dawid Juchimowicz, Mateusz Śliwski. Tej młodej jedenastce przypadło niełatwe zadanie kierowania pracą bractwa na terenie diecezji. Spotykaliśmy się na początku każdego tygodnia na zebraniach, omawiając istotne i  bieżące kwestie. W  ciągu dwunastu miesięcy, działając na rzecz Cerkwi i młodzieży, podjęliśmy różne zadania. Część z  nich było kontynuacją przedsięwzięć naszych poprzedników, kilka pomysłów wniosły nowe osoby, a jeszcze inne są w  planach do zrealizowania podczas trzyletniej kadencji. Tegoroczny XXVIII zjazd ma na celu podsumowanie rocznej działalności obecnego zarządu. Pierwszym punktem kalendarium były Gowienija (rekolekcje; modlitewne spotkania) przed świętami Bożego Narodzenia. Spotkania te były również organizowane w  Wielkim Poście. Dziewczęta gościły w klasztorze w Zwierkach, natomiast chłopcy w monasterach w Jabłecznej List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

29


i Sakach. Uczestniczyła w nich za każdym razem większa liczba młodych ludzi, którzy poznawali życie monastyczne, pracując i modląc się w tych wyjątkowych miejscach. Już teraz serdecznie zapraszam na kolejne gowienija, które odbędą się w przyszły weekend. Więcej informacji na stronie 42. W styczniu bawiliśmy się na choince dla dzieci. Zorganizowaliśmy ją we współpracy z  parafią katedralną św. Mikołaja. Odbyła się 22 stycznia w  BTSK. Nowością było zaproszenie zespołu Server, który prowadził naszą zabawę. Bractwa parafialne z  Antoniuka i  Soboru wystąpiły z bożonarodzeniową scenką. W spotkaniu uczestniczyło około 70 dzieci. Na święto Spotkania Pańskiego (15 lutego) przypadają obchody Światowego Dnia Młodzieży Prawosławnej. W tym roku powróciliśmy do zwyczaju wyjazdu do Jaczna na Zjazd Liderów Bractw Parafialnych. Miał on na celu integrację przedstawicieli bractw naszej diecezji. Uczestniczyło w  nim ok. 30 osób. 11 lutego 2012 r. odbyła się druga część obchodów Światowego Dnia Młodzieży Prawosławnej. Dzień rozpoczęliśmy od św. Liturgii i molebna w cerkwi p.w. Zmartwychwstania Pańskiego w  Białymstoku. Po nabożeństwie udaliśmy się do świetlicy parafialnej na śniadanie. Następnie, wysłuchaliśmy trzech ciekawych referatów nt. „Prawosławie i młodzież w różnych zakątkach świata”. Na zakończenie, w okrojonym gronie, udaliśmy się na lodowisko. W tym roku po raz pierwszy wraz z Bractwem Trzech Świętych Hierarchów – Bazylego Wielkiego, Jana Złotoustego i Grzegorza Teologa w sklepach sieci PSS „Społem” Białystok przeprowadziliśmy Zbiórkę Żywności „Wielkopostny Dar Serca”. Akcja odbyła się w  sobotę, 10 marca 2012 r. Wolontariuszami byli działacze bractw parafialnych, młodzież z bursy szkolnej (ul. Dobra 3), a także byli członkowie Zarządu BMPDBG. Najważniejszymi punktami kalendarium Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej są pielgrzymki. Jak co roku, w  Wielkim Poście odbyła się wielkopostna, autokarowa pielgrzymka na Ukrainę. Głównymi miastami na naszej drodze były: Kijów, Poczajew, Krzemieniec i  Onyszkowce oraz po raz pierwszy Włodzimierz Wołyński. Wzięło w niej udział ok. 30 uczestników. Służyły one poznaniu świętych miejsc Ukrainy, wzmocnieniu wiary w  czasie wiosny duchowej, sprzyjały zadumie i modlitwie. List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ 30


Bractwo Młodzieży Prawosławnej to jedna organizacja, która została podzielona na mniejsze jednostki, by usprawnić działanie i rozszerzyć swoją działalność. Wszyscy tworzymy dużą rodzinę, wspólnie spędzamy czas i pomagamy sobie. Bardzo łatwo to zauważyć podczas Paschalnych Pielgrzymek Młodzieży Prawosławnej na Świętą Górę Grabarkę (tzw. Majowa). W dniach 18-20 maja br. Zarząd BMPDBG ponownie był odpowiedzialny za kuchnię polową. Nie poradzilibyśmy sobie bez pomocy młodzieży z terenu naszej diecezji. Dzięki dyżurom poszczególnych bractw parafialnych wrzątek ciągle był dostępny, zaś w sobotę uczestnicy jednogłośnie stwierdzili, że przygotowana przez nas zupa była pyszna. Tradycyjnie odbyły się trzy piesze pielgrzymki: • do Zwierek – na święto Św. Męczennika Młodzieńca Gabriela (2 maja). Wzięło w niej udział 750 osób. Mieliśmy zaszczyt gościć przedstawicieli Zarządu BMP Diecezji Lubelsko-Chełmskiej. • do Supraśla – na święto Supraskiej Ikony Matki Bożej (9 sierpnia). Na tę pielgrzymkę, mimo niepogody, wyruszyło ponad 600 osób. • na Świętą Górę Grabarkę – na święto Przemienienia Pańskiego (14-18 sierpnia). W pielgrzymce brało udział ok. 400 osób. Uczestniczyli w  niej także goście z  zagranicy (Białoruś, Kaliningrad, Wielka Brytania, Holandia). Już tradycją stało się, że w  czerwcu, w  ramach Dni Miasta Białegostoku, miał miejsce Koncert Muzyki Cerkiewnej. W tym roku wystąpili: Młodzieżowy Chór Parafii św. Jana Teologa w Białymstoku, Polskojęzyczny Chór  Kardia  Parafii św. Ducha w  Białymstoku, Chór Parafii Narodzenia NMP w  Bielsku Podlaskim, Młodzieżowy Chór Parafii św. Jerzego Zwycięzcy w  Białymstoku, Rodzinny Chór Parafii św. Jana Teologa w  Supraślu. Słuchacze byli zachwyceni pięknym śpiewem cerkiewnym rozbrzmiewającym w  białostockiej katedrze 17 czerwca. Koncert prowadzili: o. Jan Kojło i Joanna Stańska, pracownicy Radia Orthodoxia, które obejmuje patronatem medialnym tę inicjatywę. Otrzymaliśmy dotację z Urzędu Miejskiego w Białymstoku. Wakacje – dla niektórych to czas relaksu i odpoczynku, natomiast bractwo ma wtedy wiele zadań do zrealizowania. Obok wcześniej wspomnianych pielgrzymek, zajmujemy się organizacją czasu wolnego List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ 31


dla dzieci i  młodzieży. Tego roku odbył się jeden turnus dziecięcego obozu wypoczynkowego w Jacznie w dniach 22-31 lipca. Wzięło w nim udział 25 dzieci. Nie ograniczyliśmy się tylko do terenu naszej diecezji. 18 dzieci oraz 3 opiekunów – nowych członków zarządu udało się do Gładyszowa, by na tej malowniczej łemkowskiej ziemi spędzić razem z bractwem kilka dni wakacji – od 11 do 20 lipca. Nie mogło również zabraknąć obozu roboczego w Wojnowie. Uczestniczyło w nim 25 osób. Tym razem termin zahaczał o główne święto monasteru – Zaśnięcie NMP, byliśmy tam od 23 do 31 września. We wrześniu Cerkiew prawosławna w  Polsce przeżywała wyjątkowe wydarzenie – XX rocznicę przeniesienia relikwii św.męcz.mł. Gabriela. Z  tej okazji organizacje cerkiewne przygotowywały różne przedsięwzięcia. Bractwo Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej zorganizowało ognisko po koncercie muzyki cerkiewnej, 23 września, przy parafii Hagia Sophia w  Białymstoku. Około godziny 19.00 grupa 60 osób wspólną zabawę rozpoczęła modlitwą. Śpiew, taniec i  gry integracyjne to elementy świeckich obchodów tego wyjątkowego święta. Pomysł zrodził się spontanicznie. Dzięki portalom  społecznościowym udało się poinformować szerokie grono młodzieży, która mimo niepogody i niedzielnego szarego popołudnia chciała się spotkać i miło spędzić czas w gronie prawosławnych rówieśników. W październiku włączyliśmy się do akcji Człowiek człowiekowi nadzieją, którą honorowym patronatem objął m.in. JE Abp Białostocko –Gdański Jakub. Jej organizatorem jest Fundacja „Pomóż im” Białostockiego Hospicjum dla Dzieci. Przed budynkiem naszego biura, posadziliśmy żonkile. Będzie to kolejne miejsce w naszym mieście, gdzie na wiosnę zobaczymy przepiękne kwiaty symbolizujące nadzieję. Odbędą się wówczas „kwesty żonkilowe”, mające na celu pozyskanie funduszy na polepszenie białostockiej opieki hospicyjnej. Wszyscy wiemy, że sport to zdrowie. W  organizowaniu tego typu inicjatyw w minionym roku wykazały się dwa bractwa parafialne. W styczniu wzięliśmy udział w turnieju piłki siatkowej przygotowanym przez Bractwo z  parafii św. Ducha, zaś w  maju w  Euroturnieju piłki nożnej Bractwa z  Dojlid. Mimo że nie zajęliśmy miejsca na podium w żadnej rywalizacji to świetnie spędziliśmy czas w gronie prawosławnej młodzieży. List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ 32


Kolejnym nowym przedsięwzięciem zainicjowanym przez parafialne Bractwo z Antoniuka był I Festyn Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej. Drugim głównym organizatorem było Nadleśnictwo Krynki, zaś nas uwzględniono we współorganizacji – przygotowaliśmy miniolimpijkę dla uczestników. Ok. 50 – osobowa grupa młodzieży spędziła całą sobotę, 7 czerwca, nad zalewem Ozierany, niedaleko Krynek. Inną formą pracy zarządu jest działalność wydawnicza. W minionym roku nie mogło zabraknąć kwartalnika Bractwa pt. „List Informacyjny”. Śmiało można stwierdzić, iż każdy numer jest coraz ciekawszy i obszerniejszy w artykuły i przede wszystkim strony - numer wydany na Pieszą Pielgrzymkę na Świętą Górę Grabarkę liczył rekordowe 70 stron. W 2009 roku zainwestowaliśmy w produkty promujące bractwo – koszulki oraz smycze. W tym roku pojawiła się potrzeba ponownego wydania smyczy – tym razem w kolorze zielonym. Przy bractwie funkcjonuje Sklepik, w którym można zaopatrzyć się w książki, ikony, płyty z muzyką cerkiewną oraz dewocjonalia. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialna jest Anna Kiryluk. Jak wiemy, śpiewający w  cerkwi podwójnie chwali Boga. Dlatego też zarząd stara się, by istniał przy nim Chór Bractwa Młodzieży Prawosławnej naszej diecezji. Początkowo zajmował się nim Miłosz Bogić. Natomiast teraz przekazaliśmy pałeczkę Adrianowi Awksietijukowi. Serdecznie zapraszamy do zaangażowania się w  taką działalność Bractwa. Wszelkie informacje znajdziecie na stronie internetowej www.bmpdbg.pl w zakładce „Chór BMPDBG”. Jego celem jest przede wszystkim śpiew podczas przedsięwzięć organizowanych przez bractwo. W  naszym posiadaniu znajduje się ośrodek szkoleniowo – wypoczynkowy w  Jacznie. Służył on nam jako baza obozowa oraz miejsce licznych spotkań. W lipcu br. wykonywaliśmy prace remontowe, które poprawiły wygląd i warunki ośrodka – odświeżyliśmy i zmieniliśmy kolory ścian oraz w  salonie i  korytarzu położyliśmy panele ścienne. Wszystko zostało zrobione rękoma młodych ludzi, którym zależy na schludnym wyglądzie ośrodka. Istnieje możliwość wynajęcia domku. Jak już wcześniej wspomniałam, niezwykle ważna jest współpraca między jednostkami bractwowymi. Staramy się utrzymać jak najlepsze List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

33


kontakty z  diecezją lubelsko-chełmską. Delegacja naszego zarządu uczestniczyła w  ich inicjatywach, m.in. pielgrzymkach, szkoleniach i walnym zgromadzeniu. Podobnie z  kontaktami z  bractwami parafialnymi. W  br. zorganizowaliśmy dwa Zjazdy Liderów Bractw Parafialnych w Jacznie. W ramach Światowego Dnia Młodzieży Prawosławnej oraz w październiku. W miarę możliwości, odwiedzaliśmy bractwa podczas ich regularnych spotkań, a także staraliśmy się raz na miesiąc spotykać się z przewodniczącymi i omawiać bieżące sprawy bractwa. Do innej formy współpracy należy nawiązywanie kontaktów z  zagranicą. Dzięki o. arch. Andrzejowi (Borkowski) poznaliśmy niezwykle sympatycznych i  otwartych ludzi z  Ukrainy, a  dokładniej reprezentantów Organizacji Forum Aktywności Młodzieży Ф.О.М.А. (Форум Організації Молодіжної Активності). W  połowie września grupa ok. 20 studentów z Podlasia uczestniczyła w Prawosławnym Obozie w miejscowości Uhoveck koło Kovla, zaś od 1 do 4 listopada wspólnie z tymi uczestnikami zorganizowaliśmy rewizytę naszych przyjaciół zza wschodniej granicy. Już mamy pomysły na dalsze działanie, by zacieśnić więzi. Niestety, nie udało nam się zrealizować wszystkich zaplanowanych zadań. Te, które udało się wykonać, nie zawsze były na wysokim poziomie. W imieniu zarządu chciałabym przeprosić wszystkich za niedociągnięcia i  jednocześnie podziękować za wyrozumiałość. Ten rok wiele nas nauczył. Mamy dużo pomysłów i sił na dalsze działanie. Będziemy się starać poprawić wszelkie niedociągnięcia i dążyć ku doskonałości. Mamy pewność, że wszystkie przedsięwzięcia udało nam się zrealizować dzięki Bożej Pomocy. Ponadto, na zakończenie sprawozdania, chciałabym podziękować za wsparcie przede wszystkim JE Abp. Jakubowi, o.Markowi Wawreniukowi – dwóm opiekunom duchowym Zarządu oraz działaczom z  poprzedniej kadencji, którzy służyli dobrą radą i  chęcią pomocy przy każdej inicjatywie, a  także obecnym członkom Zarządu BMPDBG za zaangażowanie i  włożoną pracę dla dobra Cerkwi. Zaś przede wszystkim odbiorcom naszych inicjatyw, ponieważ były one robione z  myślą i  specjalnie dla Was. Tym samym, nasza działalność bez uczestników jest bezskuteczna. Liczymy na jeszcze szerszy odbiór i dalsze zaufanie. Ksenia Kacejko List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ 34


Bractwo sprzątało cmentarz w Holeszowie Z błogosławieństwa arcybiskupa Abla w dniach 26-28 października młodzież z  Bractwa Młodzieży Prawosławnej parafii św.  Ducha z przewodniczącym Dariuszem Sulimą przebywała w diecezji lubelsko– chełmskiej – we wsi Holeszów. W drogę wyruszyliśmy o godzinie 18.30. Po – 4  godzinnej podróży dotarliśmy do celu. Pielgrzymów przywitał ks. Mirosław Kochan – proboszcz parafii w Holeszowie. Po śniadaniu młodzież, nie zważając na intensywne opady deszczu ze śniegiem, wybrała się na cmentarz w  celu przy pomocy uporządkowania terenu. Z  powodu złych warunków atmosferycznych dziewczęta pozostały w domu, pomagając przy przygotowaniu posiłków. Chłopcy zaś  karczowali zarośla. W ruch poszły siekiery, piła mechaniczna oraz wykaszarka. Przychodziły chwile zwątpienia spowodowane niską temperaturą oraz silnym wiatrem, lecz po wielogodzinnej pracy udało się pomóc małej społeczności prawosławnej. Młodzież była zadowolona, że parafianie podejmują się remontu świątyni. W  niedzielę młodzież wyjechała na świąteczną Boską Liturgię do Lublina. Tego dnia cerkiew lubelska czciła pamięć Lubelskiej Ikony Matki Bożej. Już po raz kolejny młodzież z parafii św. Ducha uczestniczy w tym świecie. Serdecznie dziękujemy arcybiskupowi Ablowi za możliwość bycia na tej ziemi uświęconej przez męczenników chełmskich i podlaskich. Dziękujemy ks. Mirosławowi Kochanowi oraz matuszce za opiekę nad naszym bractwem. Dariusz Sulima

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

35


W trosce o przetrwanie tradycji kolędniczych w czasie świąt Bożego Narodzenia prezentujemy Wam jedną z  pięknych kolęd i zachęcamy do wspólnego kolędowania.

36

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Wstawajte, wstawajte, bratia moi myły Pohlańte na nebo, wże zora zyjszła. Jasnym prominniam bje w naszu rodynu Chwytyny ne czajte, spiszyte tuda.

Spiszyte i wy swij darunok widdaty Małomu dytiaty Isusu Chrystu. Win wysuszyt slozy, zaplakanij nenci, I dobrom nadityt’ w chwyłynu tiażku.

Dytia narodyłoś u Jasiach na sini, Car Prawdy na zemlu zijszow iz nebes. Spasaty narody z hrichiw wyzwalały Na wolu puskaty lud prawednyj wes’.

Ta nas nie zlakajut’ tortury i muky Żywym ne prystupyt’ do nas Irod - car, Bo duch Bożij łaski dorogu toruje Ce nas prowodyt’ jasnaja zora.

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

37


Niedawno wstąpiliśmy w  okres postu bożonarodzeniowego, zainspirowało to nas do podzielenia się z  Wami postnymi przepisami. W cerkiewnym kalendarzu mamy 4 okresy postów wielodniowych. Nasz List Informacyjny w ciągu roku wydawany jest również 4 razy. Tak więc, liczymy, że na łamach Listu Informacyjnego zaczniemy wspólnie zbierać nowe przepisy z kuchni postnej. Będziemy wdzięczni, jeżeli na naszym mailu: list.informacyjny@o2.pl pojawią się przepisy z waszymi ulubionymi postnymi pysznościami.

Sałatka z czerwonej kapusty (przygot. 20-25 min) Składniki: 500 g czerwonej kapusty, 3-4 łyżki oleju słonecznikowego, kwasek cytrynowy, pieprz, cukier, sól;  Usunąć z kapusty wierzchnie liście, oczyścić, wyciąć głąb i grube nerwy liściowe, poszatkować w drobną słomkę.  Kapustę skropić kwaskiem cytrynowym, posolić, posypać cukrem, włożyć do emaliowanego rondelka i stale mieszając ogrzewać 10-15 min, aż kapusta nieco zmięknie.  Kapustę ochłodzić, dodać do smaku pieprz i sól, a następnie połączyć z olejem. 38

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Warianty: 1. Dodać 1-2 jabłka obrane i pokrojone w słupki i 1-2 cebule pokrojone w piórka. 2. Dodać 2-3 stronki pokrojonej w paski papryki konserwowej. 3. Dodać 1-2 drobno posiekane cebule oraz ogórek kwaszony, starty grubo na tarce. 4. Zamiast pieprzu doprawić mielonym cynamonem lub potłuczonymi goździkami. 5. Zamiast oleju doprawić sałatkę zaprawą wykonaną ze śmietany (1/2 szkl.) i musztardy (1/2 łyżki). 6. Dodać 4-5 posiekanych orzechów włoskich; sałatkę doprawić sosem z 4-5 łyżek oleju, 3 łyżek tartego chrzanu, łyżki miodu (można dodać rodzynki).

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

39


Drodzy Czytelnicy, od tego numeru postanowiliśmy stworzyć „kącik” dzieciom, na początek umieścimy świąteczną kolorowankę.

40

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Drodzy Czytelnicy! Boże Narodzenie to wezwanie do nowego życia. Oddajmy więc nasze serca, nasze zaangażowanie, nasze całe życie Rodzącemu się Chrystusowi i stańmy się Jego prawdziwymi dziećmi! Niech zbliżający się świąteczny czas dla każdego z nas będzie błogosławiony, niech będzie początkiem nowego życia, niech ukierunkowuje nas na dążenie ku radości i błogosławieństwu, którym jest prawdziwe życie z Chrystusem. С Рождеством Христовым!

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

41


42

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ


Nie zapomnij napisać do nas swojego artykułu przed ukazaniem się kolejnego Listu Informacyjnego :) list.informacyjny@o2.pl

List Informacyjny 4/2012 PAŹDZIERNIK-GRUDZIEŃ

43


Plan XXVIII Walnego Zgromadzenia Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko-Gdańskiej

8 grudnia 2012 r. w Ełku 8 grudnia (sobota) 900 – ŚWIĘTA LITURGIA w cerkwi pw. św. ap. Piotra i Pawła w Ełku

• Pamiątkowe zdjęcie • Zapisy i śniadanie  Obrady w Bursie Szkolnej, ul. Sikorskiego 7A w Ełku: • Powitanie przybyłych osób • Wystąpienie gości • Przedstawienie się bractw parafialnych • Odczytanie sprawozdania z działalności BMPDBG połączone z prezentacją multimedialną • Zestawienie zbiorcze z przeprowadzonych na bractwach ankiet aktywności młodzieży • Podziękowanie ustępującym członkom Zarządu BMPDBG • Głosowanie nad przyznaniem absolutorium • Zgłaszanie kandydatur do wyborów uzupełniających do Zarządu BMPDBG • Wybory uzupełniające do Zarządu BMPDBG • Omówienie kalendarium BMPDBG na 2013 r. • Wolne wnioski 00 15 – Obiad 1700 – Całonocne Czuwanie (Wsienoszcznoje Bdienije)

* Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do zmian w planie.


List informacyjny nr 4 (91) 2012