__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

Kader Abdolah In het land van de koopman Theo Jansen Geleid door de buisjes TU Delft 175 jaar innovatief

Delft

Gastvrij!

D E L F T S M A G A Z I N E O V E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • L I F E S T Y L E

#6

december 2016

jaargang 2

nummer 6


De Choorstraat, de winkelstraat van Delft Wij zitten hier met drie winkels op een rij.

Wij zijn zeven dagen in de week open! Chocolaterie Leonidas op nr. 18. Met het grootste assortiment bonbons van Leonidas, beroemde gebak en taarten van Maison Kelder en meer dan 60 soorten thee. www.chocolaterieleonidasdelft.nl

Lunchroom Leonidas op nr. 24 Uiteraard is de High Tea ons handelsmerk hier, maar ook High Dining op vrijdagavond is een succes (wel reserveren van te voren!). Verder uiteraard ontbijt, lunch en brunch. www.lunchroomleonidasdelft.nl

Georg Jensen Damask op nr. 28 Met niet alleen een uitgebreid assortiment damast, kristal en porselein, maar inmiddels ook diverse grote merken voor de keuken zoals Fissler, Woll, BK en Zwilling. www.georgjensendelft.nl

D

Café De Beierd • Burgwal 18 • 2611 GJ Delft • Telefoon 015 219 00 90 • www.debeierd.nl


Kader Abdolah In het land van de koopman

40

Onlangs verscheen de roman ‘Salam Europa’ van de uit Iran afkomstige en in Delft woonachtige auteur Kader Abdolah. In deze roman komen thema’s zoals culturele verschillen, vrijheid en gastvrijheid aan de orde. Met ‘gastvrijheid’ als thema voor deze editie van Blauww, was dit aanleiding om nader kennis te maken met Abdolah en met hem te spreken over zijn ervaringen met gastvrijheid in Nederland.

Theo Jansen Geleid door de buisjes

14

In Museum Prinsenhof Delft is de expositie Universum Theo Jansen te zien. Jansen wijdt sinds 1990 zijn leven aan strandbeesten, constructies van pvc-buizen die bewegen op de wind en daardoor een eigen leven lijken te leiden. Blauww nam een kijkje bij de expositie en ging in gesprek met Theo Jansen over zijn fasciniatie voor zijn ‘animaris’, de ‘dieren van de zee’, zoals hij ze officieel heeft genoemd.

Karel Luyben TU Delft 175 jaar innovatief

28 Delft Gastvrij! Hoe gastvrij is Delft eigenlijk? Blauww ging op zoek naar ervaringsdeskundigen. We spraken drie mensen die om uiteenlopende redenen hun geboorteland moesten ontvluchten, uiteindelijk in Delft terecht kwamen en hun leven hier oppakten. Hoe vonden zij hun weg en wat zijn hun verhalen?

D E LF T S M AG A Z I N E OV E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • LI F E S T Y LE

#6

10

48

In januari 2017 bestaat de TU Delft honderdvijfenzeventig jaar. Dit jubileum is aanleiding voor 175 dagen durend feest, dat niet onopgemerkt aan Delft voorbij zal gaan. Blauww sprak met Rector Magnificus, prof. Karel Luyben over het jubileum en over de rijke historie van de TU Delft. Luyben kijkt vooral vooruit en geeft zijn visie over de toekomst van de TU Delft en de rol van de universiteit in de stad.

Blauww • december 2016


Volwaardig werk voor iedereen.

een b n de de Werkwaardig Werkwaardig sstaat taat vvoor oor een breed re eed ge gedragen dragen MVO-platform MVO -platform iin at rregio egio groot groot D elf t . Ee nh oogwaardig businessnetwerk businessnetwerk vvan an vveertien eer tien ffo ounders en en 70 70 p a r tner s d Delft. Een hoogwaardig founders partners dat zich ssterk terk maakt maakt voor olwaardig werk werk voor voor iedereen. aarbij gaat voor vvolwaardig i e d e re e n . D gaat h et o m het het thema thema People People zich Daarbij het om werkwaardige mensen ensen die die staan staan ttee p ((MVO). MVO). Te Te veel veel werkwaardige mensen staan staan nog nog aan aan de de kant. k a nt . M o p el e n Mensen popelen levere o mh un b ijdrage e ttee leveren en aaan an d a a t sc h a p p i j . W ord o ok ffo ounder of of partner par tner vvan an W We erkwaardig om hun bijdrage dee m maatschappij. Word ook founder Werkwaardig dit ggroeiende o o r al m en maak ma a k d eel uit uit van van dit roeiende nnetwerk etwerk vvan an iinnovatieve, nnovatieve, ge renommeerde een n vvooral ens en deel gerenommeerde mensgerichte organisaties. organisaties. K i jk o ok o pw w w.werkwaardig.nu gerichte Kijk ook op www.werkwaardig.nu De De founders founders zijn: zi jn: AhVrij, A hVr i j, M Mondriaan, ondr iaan , C Capra, apr a , TU TU D Delft, elf t , Reinier Reinier d de eG Graaf, r aaf, Pieter Pieter van van Foreest, Foreest , Woonbron, Woonbron, A ADP, D P, NEN, NEN , A Avalex, v ale x , T Te Tempo em po T Team, ea m , G GGZ GZ D Delfland, elf l a n d , V Vreugdenhil r e u gd e n h i l b bvv een nU UNC N C Plus Plus Delta. D e lt a .

Rotsvast is uw partner bij de verhuur, verkoop en beheer van woonruimte.

Al meer dan 25 jaar toonaangevend in woonruimtebemiddeling.

We kennen Delft als geen ander en

we bieden u altijd een ruim aanbod van woningen in de stad. In iedere buurt, in elke straat.

Altijd een ruim aanbod van woningen in de stad. In iedere buurt, in elke straat.

Vrouwenregt 1 • 2611 KK Delft • Tel 015 215 8010 • www.rotsvast.nl


Aan tafel!

En meer: Hét Delfts stadsmagazine

06 DwarsDoorDelft Alles wat er speelt in en om Delft in het kort

H

09 Column Lange neus! Yuri Verbeek over het nieuwe culinaire elan in Delft.

14 Delft Culinair Gastvrijheid en historie. Vijf Delftse culinaire ondernemers presenteren zich in een bijzondere historische omgeving.

20 StreetWise Alice weet wat er te koop is in Delft, ze neemt je deze keer mee naar winkelcentrum In de Hoven.

24 Aan tafel met Blauww binnenstaddelft.nl wil het vooral makkelijk maken. Aan tafel bij Blauww met Raymond van Uffelen en Yvo Sonneveld.

32 Kobus Kuch Delftse horeca-icoon is stiekem heel modern.

34 IJspret 2.0 Winters Delft, een spectaculair ijsevenement op de Schoemaker Plantage.

36 Van Friese Bartele Bûse tot Stadsarcheoloog Steven Jongsma graaft in het verleden van de stad.

38 BlueNotes Eric Geevers over SPOD, epicentrum vaa de Delftse popmuziek.

44 Boven het maaiveld Stadsdeel Nieuw Delft wordt steeds beter zichtbaar.

52 Delft Pakt Uit! Vier pagina’s leuke, hippe en originele cadeau-suggesties.

51 Tijn Het Orakel van Delft weet wel raad met damestassen 57 ‘Wij zijn met mensen bezig’ Werkse!: arbeidsbemiddeling met oog voor de menselijk maat

58 Het Postkantoor ‘Laat de winter maar komen!’

Colofon Uitgever Aad Derwort aad@blauww.nl Redactieraad Helen Sahin-Jager, Tijn Noordenbos Anita Boone Eindredactie Aad Derwort, Anita Boone Aan dit nummer werkten mee Alice van der Dool, Mickael Franci, Yuri Verbeek, Tijn Noordenbos Fotografie Esther de Cuijper, Annabel Derwort, Frank Jansen, Primo!Studio, Guus Schoonewille Coverfoto Primo!Studio Vormgeving Primo!Studio, Delft Abonnementen www.blauww.nl/abonneren Adverteren www.blauww.nl/adverteren adverteren@blauww.nl Correspondentieadres Blauww Postbus 2866 2601 CW Delft Volgend nummer Blauww #7 verschijnt in maart 2017 Drukwerk Drukkerij Tuijtel, Hardinxveld-Giessendam

klimaatneutraal natureOffice.com | NL-001-033362

gedrukt

et is er echt de tijd voor, om aan tafel te gaan. Winter, feestdagen, gezelligheid, lekker eten en drinken. De redactie van Blauww pleit daarom ook ernstig voor een algehele herwaardering van de tafel. Want de tafel blijkt inmiddels één van de meest ondergewaardeerde social media. Waar mensen vroeger aan tafel gingen zitten en met elkaar praatten, nemen ze nu eenzaam plaats in verlaten hoekjes en communiceren via hun smartphone. Terwijl de tafel toch een app is met een ruimschoots bewezen staat van dienst. Aan tafel worden liefdes verklaard en beëindigd, oorlogen beslecht en grote romans geschreven. De tafel komt in vele soorten, voor iedereen is er ergens een plekje aan een tafel vrij. Voor de beginner is er de tafel voor twee, waarbij optimaal één op één contact mogelijk is. Op alle gedachten die hier worden uitgesproken, zal de tafelgenoot meestal onmiddellijk reageren. Voor gevorderden zijn er stamtafels, rondetafels en vergader- en onderhandelingstafels waar vaak grote gezelschappen aan plaatsnemen. De redactie van Blauww wil een daad stellen door in dit nummer de Blauww-tafel te introduceren. U zag hem al feestelijk gedekt op de cover staan. We gingen met onze tafel op pad door Delft en plaatsten hem midden in de Burgerzaal van het stadhuis, voor een onderhoudend gesprek met twee bevlogen Delftse ondernemers. De tafel is ook de plek waar mensen gastvrijheid daadwerkelijk ervaren en proeven. Gastvrijheid is het centrale thema van deze editie van Blauww. We gingen op zoek naar mensen van uiteenlopende afkomst en spraken met hen (aan tafel) over hoe zij gastvrijheid in Delft ervaren. Mooie en aangrijpende persoonlijke verhalen, met verrassende visies op het begrip gastvrijheid. Maar ook in deze editie van Blauww ruime aandacht voor gastvrijheid op culinair gebied, in de vorm van een fotoreportage op een bijzondere historische locatie in Delft. Dus, ga de komende tijd vooral uitgebreid met elkaar aan tafel en praat, luister, lach, eet en drink, maar let ook goed op. Aan tafel rolt er soms meer van uw tong dan u later lief is. De tafel is ook de plek waar u Blauww, hét Delfts stadsmagazine de komende tijd weer kunt vinden. In Delftse café’s, restaurants, winkels en bedrijven kunt u uitgebreid lezen over wat er allemaal speelt in de stad. En dat is nogal wat. We verbazen ons bij iedere editie weer over de hoeveelheid van onderwerpen die het publiceren waard zijn. Blauww hoopt u er in deze editie opnieuw een boeiende staalkaart van te bieden. Aan tafel! Ik wens u weer veel lees- en kijkplezier met Blauww #6.

Aad Derwort aad@blauww.nl Blauww • december 2016

5


DwarsDoorDelft

Club Delft

Bloei!

Online informatieplatform voor (aanstaande) ouders

6

Club Delft is een nieuw en eigentijds (online)platform dat het levendige kunstklimaat in Delft laat zien en allerlei vormen van amateurkunst bij elkaar brengt. Club Delft is een gezamenlijk initiatief van de Gemeente Delft, De VAK, centrum voor de Kunsten Delft en Fonds 1818. Op deze online uit-agenda staan alle voorstellingen, concerten, evenementen en activiteiten voor en door (amateur)kunstenaars. Ook is er een groot aanbod van cursussen en workshops op cultureel gebied via deze website beschikbaar. Verenigingen, koren, docenten en culturele instellingen kunnen met een eigen profielpagina hun activiteiten kenbaar maken. Club Delft faciliteert informatie-uitwisseling, vraag en aanbod, ontmoetingen voor verenigingen, individuele (amateur)kunstenaars, geïnteresseerden en publiek. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Dunja Gasper: info@clubdelft.nl of bezoek de website. www.clubdelft.nl

Onlangs vond de lancering plaats van het online platform Bloei! Initiatiefneemster Annemarie Laan-Oorthuizen bundelt op Bloei allerlei handige informatie voor ouders uit de regio Delft met kinderen van 0 tot 12 jaar. Bloei wil ouders informeren en inspireren! Op Bloei! is straks van alles te vinden wat er voor ouder en kind in Delft en omgeving te te doen is. Informatie over locaties, activiteiten, opvang & scholen en welzijn. Daarnaast is er ook een aparte rubriek rondom zwangerschap. Gat Annemarie Laan-Oorthuizen: ‘Voor

ouders in Delft zit er een gat in de informatievoorziening. Dit speelt al vanaf de eerste zwangerschap. Ook als de kinderen opgroeien een centraal punt waar je als ouder relevante informatie makkelijk kunt vinden. De informatie is nu lastig te vinden via verschillende websites en instanties. Bloei springt hierop in en zorgt ervoor dat ouders niets hoeven te missen in Delft!’ Samenwerken Bloei werkt graag samen met lokale ondernemers en plaatst kosteloos rele-

vante initiatieven en bedrijven op een profielpagina binnen Bloei. Voor meer informatie: contact@bloei.info. Of bezoek de website: www.bloei.info

DDDDDDDDDDDDDDDDDD TU Delft Backstage Tour

Covercredits

#6 Kader Abdolah In het land van de koopman Theo Jansen Geleid door de buisjes TU Delft 175 jaar innovatief

Delft

D E L F T S M A G A Z I N E O V E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • L I F E S T Y L E

De gastvrije cover van deze editie van Blauww kwam tot stand met welwillende medewerking van Wines & Whiskies, Pauline Bloembinders en Oliebollen- en gebakkraam Denies.

december 2016

jaargang 2

Gastvrij!

Blauww • december 2016

nummer 6

Rondleidingen langs technologische highlights

Delft is een studentenstad pur sang. Dit komt voornamelijk door de aanwezigheid van de TU Delft. De imposante gebouwen op de campus een begrip. Toch hebben veel mensen geen idee wat er zich hier allemaal afspeelt. Want, wie er niet studeert of niet technisch is aangelegd, heeft er in feite niets te zoeken. Toch is er veel interessants te zien voor iedereen! In samenwerking met het Science Centre Delft hebben twee enthousiaste masterstudenten – Lieske Yntema en Bas Bolomey, eigenaars van het jonge bedrijf StartUpScience – een toegankelijke rondleiding ontwikkeld. Bedoeld voor iedereen, van jong tot oud, die benieuwd is naar de technologische hoogstandjes die achter de deuren van de TU Delft gerealiseerd worden. Op de website van het Science Centre kun je je inschrijven voor de Backstage Tour over de campus. Deze tour leidt je in twee uur langs vijf highlights. Ervaar volledige stilte in de echo-vrije dode kamer, bewonder de voertuigen van het Nuon Solar Team in de Dream Hall en zie in het Waterlab hoe Nederland beschermd wordt tegen het water. Een tot gids opgeleide TU-student voorziet je tijdens de tour van allerlei interessante informatie. Mocht je interesse hebben in één specifieke faculteit, dan is er ook een mogelijkheid tot een tour op maat. www.sciencecentre.tudelft.nl/kijken-en-doen/backstage-tour/ Het team van StartUpScience.


Biografie van een boekwinkel Een opmerkelijk bankje voor een unieke winkel op een bijzondere plek in de Delftse binnenstad. Het illustreert de gastvrijheid van Boekhandel De Omslag aan de Wijnhaven, waar eigenaresse Trude Gerritsma al sinds 1987 dit trefpunt voor literatuurminnend Delft runt.

Dertig jaar De Omslag wordt gevierd met een exclusieve eigen uitgave: Veel succes met uw enthousiasme, biografie van een boekwinkel. Saskia Goldschmidt, de auteur van dit boek, zegt hierover: ‘Het laat de lezer meeleven met Op de foto Annabel Derwort, het welontbreekt en wee van een fotograaf kleine zelfstandige boekwinkel. Het is een geanimeerd verslag van een met vrolijkheid en opgeheven hoofd gevoerde worsteling om ondanks de terugloop van de boekverkoop

en de toenemende schaalvergroting te overleven als onafhankelijke boekwinkel. Het literaire culturele leven in Delft was dankzij de activiteiten van De Omslag dertig jaar lang rijkelijk gevuld met talloze hoogtepunten, met feestelijk vormgegeven literaire salons, rondvaarten, poëzieactiviteiten en concertlezingen, waarbij bekende en onbekende auteurs optraden. Reve, Brokken, Komrij, Haasse, Van Kooten, Dorrestein en vele anderen genoten van de buitensporige gastvrijheid van De Omslag. Hun literaire dankbetuigingen vormen, samen met grappige anekdotes, foto’s en krantenartikelen, de kern van deze rijk geïllustreerde geschiedschrijving.’ Het boek is vanaf maart 2017 voor 17,50 euro te koop bij Boekhandel De Omslag. Wijnhaven 16.

Spectaculair evenement rondom Winters Delft

Winterdorp Festival Een gigantisch winterfestival op en rondom de spectaculaire schaatsbaan van Winters Delft. Op 14 januari tovert evenementenbureau De Burgemeesters de schaatsbaan op de Schoemaker Plantage om tot een prachtig winterdorp voor elke sneeuw- en schaatsliefhebber die wel van een portie gezelligheid en muziek houdt. Guy Verbeek: ‘Het wordt een groots feest, met een knus, intiem gevoel. Maar de grootte van het festival hangt van het publiek zelf af. Het terrein biedt ruimte aan maximaal 3500

bezoekers en bij elke paar honderd bezoekers openen wij een nieuwe, verrassende wijk in het winterdorp. Dus hoe meer kaarten er verkocht worden, hoe meer acts en andere verrassingen er zullen zijn. De ticketprijzen lopen op naarmate het festival groeit, op tijd een kaartje kopen dus. Het wordt heel speciaal, er komt een Hollandse kroeg, we gaan een podium op het terrein verstoppen en ook Steck neemt een podium voor haar rekening.’ Meer informatie: www.winterdorpfestival.nl

Delftse pareltjes Onlangs verscheen de nieuwe Blue Pearls of Delft, een bezoekersgids die verder kijkt dan de bekende toeristische plekken. Hij brengt bezoekers bij winkeltjes, restaurants en andere Delftse pareltjes in onbekende hoekjes en steegjes.

er nog geen stadsplattegrond is die ervoor zorgt dat ook kleinere ondernemingen gemakkelijk gevonden worden.’

Blue Pearls of Delft verschijnt elk half jaar, is gratis, en in iedere editie zijn er verhalen, gerechten en producten, maar ook actiecoupons van de deelnemende ondernemers te ontdekken. De gids laat niet alleen de pareltjes van Delft zien, maar geeft ook praktische informatie over

Vindbaar en aantrekkelijk Van Dijk: ‘Blue Pearls of Delft wil de ondernemers in de binnenstad meer onder de aandacht brengen van bezoekers. Er zijn zo veel leuke en hippe winkels, restaurants en barretjes die het bezoeken meer dan waard zijn. Blue Pearls maakt deze plekken vind-

pinautomaten, parkeerplaatsen, fietsenstallingen, hotels en B&B’s. De gids bevat een handige uitvouwbare stadskaart. Initiatiefnemer René van Dijk: ‘Er bestond nog geen engelstalige, gecombineerde eet-, drink-, winkel- en coupongids voor Delft. Uit ons marktonderzoek bleek dat

baar én geeft de bezoekers een betere winkelervaring.’ Blue Pearls of Delft is vooral aantrekkelijk voor ondernemers, omdat we actie-coupons in de gids opnemen, die het publiek prikkelen om eens een kijkje te nemen bij de deelnemende bedrijven. Bedrijven kunnen daarbij zelf kiezen in welk seizoen ze meedoen en welke coupons ze inzetten.’ www.bluepearlsofdelft.nl Blauww • december 2016

7


DwarsDoorDelft

Delftse Pronkstukken Monumentenorganisatie Vereniging Hendrick de Keyser organiseert de tentoonstelling Delftse Pronkstukken, waarvoor Huis Lambert van Meerten in Delft het decor vormt. De tentoonstelling toont de meest waardevolle bezittingen van Delftenaren. Inwoners lenen eenmalig hun favoriete objecten uit, die het schitterende middelpunt vormen in een bijzondere expositie over het fenomeen verzamelen en het bezitten van pronkstukken.

8

Verzamelen is iets heel menselijks. Bijna iedereen verzamelt wel iets. Of het nu kunstwerken zijn, vingerhoedjes of stripboeken. Wij hebben de neiging om de objecten die voor ons een bepaalde waarde hebben samen te brengen, een ereplaats te geven in ons huis, ze in een album te plakken of in de vitrinekast te zetten. We wijzen gewone objecten aan en verheffen ze tot pronkstukken. Maar op basis waarvan kiezen wij wat een pronkstuk is? En waarom worden bepaalde objecten verzameld en andere niet? In de tentoonstelling Delftse Pronkstukken wordt, samen met de bezoeker, onderzocht welke factoren een rol spelen bij het verzamelen. In de verschillende ruimtes van het schitterende pand worden objecten in uiteenlopende kaders gepresenteerd. Huis Lambert van Meerten is de

uitgelezen locatie voor deze tentoonstelling. De oorspronkelijke bewoner, Lambert van Meerten, was zelf ook een buitengewoon collectioneur. Hij verzamelde meubelstukken en kunstwerken. Maar nog het meest opvallend is zijn verzameling bouwelementen, die nog steeds is ingemetseld in de architectuur van het pand. De tentoonstelling Delftse Pronkstukken zal plaatsvinden van 3 december 2016 tot en met 8 januari 2017. Met dit evenement zullen de housewarmingactiviteiten worden afgesloten die het afgelopen half jaar zijn georganiseerd door Vereniging Hendrick de Keyser in Huis Lambert van Meerten. Tijdens de tentoonstelling kunt u het pand, Lamberts ultieme pronkstuk, voor de laatste keer bewonderen voordat het tijdelijk wordt gesloten vanwege renovatie.

DDDDDDDDD Design-special Blauww #7 verschijnt begin maart 2017 In deze editie ruim aandacht voor (Delfts) design en interieur: ontwerpers, producten, winkels, tentoonstellingen, galeries en meer.

Nieuwe directeur voor Museum Prinsenhof Janelle Moerman is per 1 januari 2017 benoemd tot directeur van Museum Prinsenhof Delft. Zij neemt hiermee het stokje over van Patrick van Mil. Janelle Moerman is verheugd over haar benoeming als directeur: ‘Museum Prinsenhof Delft is een veelzijdig museum met een rijke collectie en inspirerende thema’s: Willem van Oranje, Delfts Blauw en Innovatie. Bovendien is het gevestigd in een heel bijzonder gebouw: één van de belangrijkste nationale monumenten van ons land.’ Ambitie ‘Het museum heeft de afgelopen jaren ambitie getoond met opvallende en

Blauww • december 2016

kwalitatief hoogstaande tentoonstellingen. Die lijn wil ik graag voortzetten en uitbouwen. Museum Prinsenhof Delft kan in nauwe samenwerking en verbinding met partners binnen en buiten de stad Delft verder uitgroeien tot dé trekker van regionale, nationale en internationale bezoekers.’ Janelle Moerman was directeur van Huygens’ Hofwijck en van Museum Swaensteyn, beide in Voorburg. Voor haar overstap naar de museale wereld werkte zij als eindredacteur bij NCRV-radio.

Ingezonden mededeling

Oproep! Wij vinden dat leden van een gezin, die door oorlog en geweld uit elkaar zijn gedreven, onder één dak thuishoren. Help de Stichting Gezinshereniging Vluchtelingen Delft (SGVD.NL) en geef geld op: IBAN NL16 TRIO 0391 2220 90


YURI

Fo t o : Fe m q u e S ch o o k

C

Lange neus! Met trots roep ik hier dat het goed gaat met culinair Delft. Zo, dat is er uit! Want het eten van streekproducten is tegenwoordig niet meer hip, het wordt steeds gewoner. Ook de Delftse consument eet steeds meer producten uit onze eigen regio en daar hebben ze ook alle reden toe. Als ik bij groenteboerin Linda uit Delfgauw haar zelfgeteelde groenten wil gaan halen in haar oude SRV-wagen, sta ik de laatste tijd steeds vaker in de rij op mijn beurt te wachten. En daar word ik stiekem eigenlijk heel blij van. En het zijn echt niet alleen maar mensen met geitenwollen sokken en een rieten mand, als u begrijpt wat ik bedoel. En ik kan nog veel meer bevlogen ondernemers uit Delft en omstreken noemen die prachtige streekproducten maken. Het biologisch brood met diepgang van Jan Bronswijk bijvoorbeeld. Kies een brood en hij vertelt het hele verhaal dat er bij hoort. Of de heerlijke druiven van Hilde en Arnold Jansen van de biodynamische druivenkwekerij uit Den Hoorn, een topproduct. En vindt u het teveel moeite om op pad te gaan en deze producten te ontdekken dan brengt Kistje vol Smaak! een combinatie van Delftse streekproducten gewoon per bakfiets bij u thuis. Echt uniek!

‘Het eten van streekproducten is niet meer hip, het wordt steeds gewoner’ Daarnaast zie ik een nieuwe generatie jonge Delftse horecamensen aan de weg timmeren. Het zijn ondernemers, chefs en gastheren- en vrouwen met een enorme drive die bewust omgaan met streekproducten en duurzaamheid. Jonge honden

9

van tussen de 20 en 30 jaar en dat zijn vaak ook nog de kinderen van gevestigde Delftse horecaondernemers die, met veel respect voor hun ouders, de zaken toch heel anders aanpakken. Ik vind het een feest om te zien hoe succesvol ze zijn en hoe ze soms een lange neus trekken naar de gevestigde orde. Geloof me, deze generatie gaat de Delftse horeca echt op de kaart zetten. Gewoon je hart volgen jongens, dan komt het zeker goed. Ik kook tegenwoordig steeds meer in het land en wat minder in Delft. Toch blijf ook ik mijn steentje bijdragen aan het promoten van culinair Delft. Door streekproducten mee te nemen en ermee te koken, of door een gerecht te presenteren op een mooi Delfts Blauw bord. Maakt niet uit in welke stad in Nederland ik die dag gekookt heb, maar als ik de A13 op rijd voelt dat altijd als thuiskomen. Delft zit in mijn hart. Yuri Verbeek Eigenaar/chef-kok De Kokkerie Blauww • december 2016


10

Kader Abdolah

in het land van de koopman


Te k s t H e l e n S a h i n -J a g e r • Fo t o ’ s G u u s S ch o o n e w i l l e

Onlangs verscheen de roman ‘Salam Europa’ van de uit Iran afkomstige en in Delft woonachtige auteur Kader Abdolah. In deze roman komen thema’s zoals culturele verschillen, vrijheid en gastvrijheid aan de orde. Met ‘gastvrijheid’ als thema voor deze editie van Blauww, was dit een goede aanleiding om nader kennis te maken met Abdolah en met hem te spreken over zijn ervaringen met gastvrijheid in Nederland. et thema van deze editie van Blauww is gastvrijheid. Waar denkt u aan bij het woord gastvrijheid? ‘Ik vind Nederland een gastvrij land en ik zal uitleggen waarom. Dit land is gastvrij voor iedereen die binnenkomt, want dit land heeft de geest van de koopman. Zijn geest kent andere culturen, andere talenten en heeft veel gereisd naar alle hoeken van de aarde. Hij is gastvrij, maar wel met een voetnoot. Als je je best niet doet, ben je niet welkom.’ Dus dat is de koopmansgeest: we zijn gastvrij, maar wel willen er wel iets voor terug. Vindt u dat een slechte eigenschap? ‘Nee, er zijn verschillende culturen op deze prachtige aarde, je kan een cultuur niet goed of slecht noemen. Het is de cultuur van dit land dat onder het zeeniveau ligt en waar de stapelwolken overheen drijven, het is zoals het is.’ U bent in 1985 gevlucht uit Iran. Ziet u parallellen met de huidige vluchtelingenstroom? ‘Dat is een mooie vraag. Meer dan 25 jaar geleden toen ik mijn vaderland ontvluchtte, kwam ik in Istanbul terecht. Een beetje naïef dacht ik dat ik een van een paar duizend vluchtelingen was. Maar tot mijn grote verbazing zag ik in Istanbul miljoenen migranten. Allemaal uit Iran, Syrië, Irak, Afghanistan. Toen had ik nog niet door dat ik deel uitmaakte van de eerste golf van de miljoenen die 25 jaar later naar Europa zouden komen. Ik had nog geen enkel besef over immigratie. Als vluchteling is het alsof je in een school vissen zwemt, je beweegt mee met de massa, maar je bent je niet bewust van wat er verder gebeurt. Pas na een lange tijd besefte ik wat er wereldwijd gaande was en schreef ik al in columns in onder andere de Volkskrant, dat er miljoenen mensen op de vlucht waren. Niemand kan zeggen hoe lang dit gaat duren of voorspellen wat er gaat gebeuren; het is de geschiedenis die aan het werk is. Honderden elementen en factoren hebben bijgedragen aan de totstandkoming van die beweging.’ Ik heb gelezen dat u zich van jongs af aan hebt verdiept in de westerse literatuur en daarna ook in de westerse samenleving. ‘Ja, dat is waar. In mijn middelbareschooltijd en later op de universiteit waren de Franse, Amerikaanse en Engelse literatuur binnen handbereik. De sjah was westers georiënteerd en daardoor kwam ook heel veel westerse cultuur Iran binnen via radio, televisie en vooral cinema.’ Wat was voor u zo aantrekkelijk aan die Westerse literatuur? ‘Een van mijn bekendste boeken is Het huis van de moskee. Dat is voor een groot deel autobiografisch, ik ben in dat huis opgegroeid. We hadden een grote bewaarbibliotheek, met allemaal Oosterse klassieken. Grote, dikke, boeken, in groen of bruin leer gebonden en zonder foto’s op de kaft. In de jaren zestig, toen ik een puber was, waren de Amerikanen al zo’n

vijftien jaar in het Midden Oosten, vooral in Iran. In die jaren veramerikaniseerde Iran een beetje. Maar onze stad nog niet. We woonden in een godverlaten plaats in de bergen, dus we telden niet zo mee. Mijn kennis reikte tot de boeken in onze eigen bibliotheek. Ik droomde erover om schrijver te worden, maar steeds als ik naar onze eigen bibliotheek ging, zonk de moed mij in de schoenen. Want alle boeken in die bibliotheek gingen over de grote thema’s: oorlog, de dood, liefde, verdriet. Hoe kon ik daar zelfs maar bij in de buurt komen? Op een dag, toen ik langs de moskee kwam werd er met een hijskraan een krantenkiosk tegenover de moskee geplaatst. Het was het eerste symbool van de Amerikaanse invloed in onze stad. Mensen protesteerden; ze wilden de Amerikanen niet. Maar ’s avonds sloop ik stiekem langs die krantenkiosk. De zijkant was doorzichtig, en daarachter waren touwtjes gespannen waarover kleine boekjes hingen. Het waren pocketboekjes; zulke kleine boekjes had ik nog nooit gezien! En het meest verrassende vond ik dat ze allemaal een kaft met een foto hadden. Op de meeste foto’s stond een vrouw, met een rode korte jurk en een klein pistool boven haar borsten en achter haar stond een man met een zwarte jas en een hoed en een geweer. Het waren allemaal supermarktromannetjes. Ik kocht het boek met de kortste rode rok en heb dat in 3 uur uitgelezen. Er ging een wereld voor me open. Het boek ging over alles waar de boeken in onze bibliotheek niet over gingen: vrouwen, wapens, wijn, seks, drugs. Daarna heb ik die andere boeken uit de kiosk

‘Ik kocht het boek met de kortste rode rok en heb dat binnen 3 uur uitgelezen’

binnen korte tijd allemaal uitgelezen. En toen dacht ik, als literatuur over zulke dingen gaat, dan kan ik er ook over schrijven. Dat was mijn entree in de wereld van de westerse literatuur. Daarna volgden ook de grote schrijvers als Hemingway en Shakespeare, maar die krantenkiosk was de opening.’ Kwam het beeld wat u toen kreeg over de westerse samenleving overeen met wat u jaren later tegenkwam in Europa? ‘Kijk, de sjah had de poorten geopend naar de Westerse samenleving en er waren niet alleen boeken, maar ook film en cinema. Dus ik had wel een beeld, maar toen ik in Nederland aankwam, bleek alles toch net anders. Engeland en Amerika kende ik door boeken en films, ik sprak Engels en wat Frans, ik had over Amsterdam gehoord, maar niet over Nederland of over Delft. Wel over Van Gogh, maar niet over de mensen, de stamppot en de Blauww • april 2016

11


12

Kader Abdolah vluchtte in 1985 vanuit Iran via Turkije naar Nederland en woont sinds 2003 in Delft. Hij won diverse prijzen met zijn boeken en veel van zijn werk werd genomineerd. In 2000 werd Abdolah benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw voor zijn inzet op het gebied van literatuur, internationale samenwerking en vrede. In 2007 werd zijn boek Het huis van de moskee verkozen tot het op één na beste Nederlandse boek, na De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Een jaar later kreeg Abdolah de Franse onderscheiding ‘Chevalier dans l’Ordre des Arts et des Lettres’ bij het verschijnen van de Franse vertaling van Het huis van de moskee.

Blauww • december 2016


Kader Abdolah in het land van de koopman literatuur van Max Havelaar of Annie MG Schmidt. Ik maakte kennis met andere omgangsvormen, een ander soort geloof, een ander type vrouwen, ik ging Nederlands eten proeven en ik moest Nederlands leren. Dat was immigratie; een ultieme kennismaking met de ander. Als vijftienjarige had ik me druk gemaakt omdat ik niet wist waarover ik zou kunnen schrijven, nu had ik mijn eigen thema gevonden: de immigratie, de mens in een andere dimensie. Ik zou de liefde, de dood, verlangen, heimwee, reizen, vrouwen, seks, al die thema’s in de context van immigratie plaatsen, en dan ook nog in een vreemde taal. Een taal die, behalve door de mensen in mijn omgeving, door bijna niemand ter wereld werd gesproken.’ Hoe heeft u dat aangepakt? Ik neem aan dat u toen nog geen Nederlands sprak zoals u nu Nederlands spreekt. ‘Als er miljoenen mensen vluchten, moet iemand de pen oppakken om hun verhalen te vertellen. En ik ben een van hen. Eigenlijk vertolk ik wat immigratie met mensen doet. Ik schrijf niet over immigratie, maar over iets nieuws dat tot stand komt. Ik schrijf niet over mensen die komen en die gaan, maar over een nieuw mens. Dat zijn niet alleen degenen de vluchtelingen zelf, maar iedereen die met migratie te maken krijgt en daardoor verandert. Op het moment waarop ik in het Nederlands begon te schrijven, had ik daar eigenlijk onvoldoende kennis van de taal voor. Ik maakte duizenden foutjes. De eerste jaren heb ik alleen maar geschreven, gevraagd, laten nakijken en gecorrigeerd, geschreven, gevraagd, laten nakijken en gecorrigeerd, steeds maar weer. Dat was de enige manier. Maar ik besefte ook dat ik niet kon mocht gaan zitten wachten tot ik de Nederlandse taal machtig was. Dan zou het moment voorbij zijn. Dus ik begon gewoon en na drie, vier jaar werd mijn eerste boek gepubliceerd.’

riepen allemaal terug “Een goedemorgen allemaal”. Om daarna heel verbaasd te zijn: waren wij dat die dat hadden groepen?’ Dat was het begin? ‘Dat was het begin! Na een tijdje kregen we de boeken over Jip en Janneke van Annie M.G. Schmidt. We begrepen er niet veel van, het was ongelooflijk moeilijk, maar we moesten leren en dat deden we dus. Een paar maanden later moesten we naar een echte school om de Nederlandse taal te leren en kregen we de opdracht om een opstel te schrijven van een half A4’tje. De docent riep me voor het bord en vroeg me mijn opstel voor te dragen. Na afloop zei hij: ”Ik heb nog nooit in mijn leven iemand een 10 gegeven, maar ik geef je een 10”. Hij nam mijn tekst over in de schoolkrant, met mijn naam eronder. Dat was voor mij een bepalend moment, hoewel mijn Nederlands nog verre van correct was. Ik dacht, als ik een half A4’ tje kan volschrijven, dan ik dat ook met een heel A4’tje. En als ik zo’n 80 A4’tjes kan schrijven, dan heb ik een boek. Wat die docent deed, was mij de ruimte geven. Dat hoort ook bij gastvrijheid, vind ik. Het was een enorme duw in de goede richting. Dit land geeft je ruimte als je een talent hebt. Het doet het niet alleen voor jou, het doet het ook voor zichzelf. Het is de geest van de koopman. Maar daardoor krijg je wel een kans.’

In uw laatste boek Salam Europa krijgt Sjeed Djamal een reisboek van een sjah in handen die in de negentiende eeuw door Europa trekt. Hoe heeft u tijdens het schrijven zelf die reis beleefd? ‘Aan het eind van de 19e eeuw kwamen de eerste treinen en die openden een nieuwe poort voor de mensheid om naar andere plekken te gaan. Behalve zoons van de rijke Iraanse handelaren die naar de Europese universiteiten gingen, waren er ook vier Iraanse koningen die dwars door Europa reisden. Allemaal hielden ze reisboeken bij en die heb ik allemaal gelezen, maar met een afstand van 130 jaar. Toen heb ik diezelfde reis gemaakt, dezelfde routes gevolgd, maar met de kennis van nu. Verleden en heden ‘Als miljoenen mensen vluchten vloeien in elkaar over en ik laat Europa zien door de ogen van de sjah-immigrant, door de moet iemand de pen opppakken ogen van de Kader Abdolah-immigrant. Op die om hun verhalen te vertellen’ manier houd ik de lezer een soort spiegel voor.’

Toen u aankwam in Nederland, belandde u eerst in een AZC. Hoe heeft u dat toen beleefd? ‘Ik werd opgevangen in een AZC in Apeldoorn; dat was een schok . Een paar honderd, misschien vijf- of zeshonderd rare mensen bij elkaar gepropt; ex-generaals, ex-stromannen, ex-handlangers van de sjah, ex-handlangers van dictators, gewone vrouwen, gesluierde vrouwen, hoertjes, Russen, Irakezen, Syriërs, soldaten; de hele wereld was daar aanwezig. Je wist niet wie er loog, wie de waarheid sprak, je vertrouwde niemand. De derde dag werd onze groep in een bus gestopt en gingen we naar school. Dat was zo mooi! Dat bedoel ik ook met gastvrijheid. We waren drie dagen in Nederland en toen zaten we al in de schoolbanken: intellectuelen, analfabeten, gesluierde vrouwen, generaals die eigenlijk helemaal geen zin hadden om mee te doen. En toen kwam er mooie, jonge vrouw binnen, Ivona en die zei “Een goedemorgen allemaal”. En wij, we

U heeft de State of the Union Europa 2016 uitgesproken. Hierin wordt de spreker gevraagd om vanuit zijn perspectief hardop na te denken over Europa en onze gezamenlijke toekomst. Hoe kijkt u naar Europa en hoe denkt u dat we samen verder moeten? ‘In de negentiende eeuw was Europa bezig met heel veel ontwikkelingen en wetenschappelijke dingen. Alles wat we nu hebben, hadden we toen nog niet. De Europese mens was toen bezig met te creëren, met een nieuwe identiteit. Nu is Europa weer bezig met een nieuwe identiteit, met nieuwe takjes in haar DNA en daardoor trekken migranten hier naartoe. Drie elementen zullen dit land bij elkaar houden: de geest van de koopman, de geest van het calvinisme en de Nederlandse taal. Geschiedenis trekt zich niets aan van angsten, iedereen mag schelden, boos zijn, roepen, maar Europa is bezig haar werk te doen. Over 50 jaar, over 100 jaar is Europa sterker dan het Europa van nu. En wie hier naar binnen komt, krijgt de kleur van de koopmansgeest mee.’

Blauww • december 2016

13


elft is in vele opzichten een gastvrije stad te noemen, en zeker op culinair gebied. De stad heeft een enorm aanbod van prima horecagelegenheden, uiteenlopend van eenvoudig eetcafé to sterrenrestaurant. Ook op het gebied van catering, kookstudio’s en winkels voor kookbenodigdheden is er ruime keus. In dit speciale katern van Blauww, hét Delfts stadsmagazine, presenteren een aantal bedrijven uit deze branches zich op bijzondere wijze. Historie en gastvrijheid, twee begrippen die in Delft een belangrijke rol spelen. We tonen de gastvrijheid van deze ondernemers met foto’s die op een bijzondere historische locatie in Delft zijn gemaakt. Blauww was hiervoor te gast in het prachitge pand van de voormalige ‘Fundatie van de Vrijvrouwe van Renswoude’, aan de Oude Delft 49a. Dit pand is in de oorspronkelijke 18e eeuwse staat bewaard gebleven en is te huur voor recepties, bijeenkomsten, diners, feesten etc.

14

Deze special is een commercieel katern in Blauww, hét Delfts stadmagazine. Styling, productie en coördinatie Primo!Studio Fotografie Annabel Derwort Art Direction Primo!Studio Locatie Fundatie van de Vrijvrouwe van Renswoude, Oude Delft 49a. Blauww bedankt de Vereniging Hendrik de Keijser hartelijk voor het beschikbaarstellen van deze locatie. © 2016 Blauww, Delfts stadsmagazine Blauww • december 2016


HET PAUWTJE is de winkel voor kookgerei en accessoires van Heleen Visser. Een inspirerende winkel in een mooi en sfeervol grachtenpandje in de oude binnenstad van Delft. Het Pauwtje biedt een ruim assortiment artikelen voor koken en tafelen, maar ook woonaccessoires. Veelal van bekende ontwerpers. Tijdloze ontwerpen die vooral functioneel en duurzaam zijn. Voorzien van deskundig advies wordt hier van spuitzak tot keukenmes, van pepermolen tot keukenmachine, verkocht. Voldersgracht 5

15

HET PAUWTJE

Blauww • december 2016


16

DE CENTRALE wordt gerund door Thijs, Sjaak en Daan. Sinds afgelopen zomer hebben zij hun restaurant gevestigd in het monumentale gebouw van de voormalige Koornbeurs. Het pand is flink op de schop gegaan en de drie mannen hebben de hele verbouwing grotendeels zelf uitgevoerd. Het resultaat mag er zijn en ook de gerechten die op het menu staan zijn van bijzondere kwaliteit en originialiteit. Naast (h)eerlijk eten en drinken kun je hier ook genieten van kunst aan de muren en verrassende acts op het podium. Voldersgracht 1 Blauww • december september2016 2016


AMBACHT Het bedrijf van Gaston Badoux is gevestigd in de Delftse Molen ‘de Roos’. Molenaar Jan maalt daar tarwe, spelt en rogge van biologische granen. Ambacht richt zich op de thuisbakker en óók op de horeca: restaurants die kiezen voor ambachtelijke kwaliteit van een lokale leverancier. Want zeg nou zelf, Delfts brood smaakt toch het lekkerst als het met Delfts meel is gebakken? Bij Ambacht vind je ook alles om te bakken: bakvormen, (verse) gist en je kunt er workshops broodbakken volgen. Geopend op donderdag, vrijdag en zaterdag van 10-17 uur. Phoenixstraat 112

17

Blauww • december 2016


MOODZ George en Monique Zevenbergen zijn de trotse eigenaren van Moodz. Moodz is een eetcafĂŠ nieuwe stijl met vernieuwende gerechten, heerlijke fingerfoods en service met een plus. Bij Moodz kunt u terecht voor lunch, borrel, fingerfood, shared dining (zie foto) en diner. Veel gasten komen na theater- of bioscoopbezoek gezellig terug voor een borrel. Op zondagmiddag is er bij Moodz lekkere live muziek. Bij mooi weer kunt u genieten op het verwarmde loungeterras. Vesteplein 4

18

eten & drinken

Blauww • december 2016


RESTAURANT SWING Een prachtig uitzicht op de Delftse binnenstad én lokale kwaliteitsproducten vormen de ingrediënten voor een verrassend avondje uit in Restaurant Swing. Jolijn van der Heijden en haar team laten u graag kennis maken met Rutte & Zn. Het assortiment van deze ambachtelijke distilleerderij bestaat uit likeuren, jenevers, eau de vie en zelfs cognac. Deze prijswinnende dranken zijn heerlijk als aperitief, digestief, als begeleidende drank en worden ook verwerkt in de gerechten van Swing. Ook smaakt Rutte & ZN uitmuntend bij koffie en thee. Koepoortplaats 3

19

Restaurant

g n i w S Blauww • december 2016


Alice van den Dool neemt je in ‘Streetwise’ mee op ontdekkingstocht door bijzondere winkelstraten in Delft.

Wise In de Hoven

20

We winkelen allemaal graag het hele jaar door. In de zomer vinden we het heerlijk om te verdwalen in een binnenstad, maar in de winter willen we liever efficiënt boodschappen doen. Want als het koud of nat is, dan is de lol er snel af. De overdekte passage In de Hoven in de wijk Voorhof is dan een heel goed alternatief omdat er veel winkels zijn, gecombineerd met supermarkten en leuke zaakjes om koffie te drinken en om iets te eten. In de Hoven wordt omsloten door de Martinus Nijhofflaan, Papsouwselaan en Troelstralaan. Parkeren is er makkelijk en gratis in één van de twee parkeergarages. Met de app van In de Hoven op mijn telefoon ben ik er op zoek gegaan naar leuke speciaalzaken en ik laat je in deze Streetwise zien wat ik er allemaal gevonden heb.

Hobbyvoordelig Net als mijn eigen kinderen, heb ik zelf ook wel iets met knutselen. En dan is het fijn als er een speciaalzaak

Blauww • december 2016

bestaat die dan nét dat in huis heeft wat je nodig hebt. Zo’n winkel is Hobbyvoordelig. Je koopt er écht

alles voor het maken van kaarten zoals scrap-papier, stansjes, stempels etc. Daar staat de winkel om bekend. Maar er is veel meer te koop. Denk aan fournituren, verf, tafelzeil, foam en klei. Oftewel alles wat met een creatieve hobby te maken heeft, kun je hier vinden en wordt gedemonstreerd tijdens één van de workshops. En dat weet men in de buurt maar ook ver daarbuiten. Een goede gespecialiseerde hobbywinkel is vaak lastig te vinden, maar in de Hoven zit er één!

Bocasa Aan het begin of misschien juist aan het einde van In de Hoven, in de hoek aan de Papsouwselaan, heeft Bocasa een mooie ruime en rustige plek voor zichzelf gecreëerd. Bocasa heeft een gevarieerde menukaart waar de Portugees georiënteerde gerechten duide-

lijk opvallen. Niet vreemd natuurlijk als je weet dat de vrolijke eigenaar afkomstig is van de Kaapverdische Eilanden. Er worden hier heerlijke broodjes als lunch voor je geserveerd die exotische namen hebben als ‘Prego’, ‘Tropicana’, ‘Madeira’, of ‘Bocasa’. Maar wil


De meeste mensen uit de buurt kennen haar wel: Mirell! Hier kan je lekker eten en drinken. ‘Buiten’ op het terras óf binnen in de gezellige huiselijke omgeving. Want het voelt alsof je hier bij iemand thuis komt. Mirell heeft veel vaste gasten, zoals in de ochtend de wat oudere mensen uit de buurt, die hier heerlijk in alle rust dagelijks hun krantje komen lezen met een kop koffie erbij. Of op woensdagmiddag de moeders met hun kinderen die een lek-

Alsof je thuis bent

Mirell eten & drinken kere pannenkoek komen eten die de kinderen zelf mogen versieren. Maar ook als je zomaar een keer komt aan-

waaien is het helemaal goed. Je wordt hier hartelijk ontvangen. Wil je ’s avonds eten bij Mirell, dan kan dat ook tot

20.00 uur en meestal is er Hollandse pot. Als ik je een tip mag geven: probeer het populaire stoofvlees eens uit!

Jos Beuman Fotografie en Lijstenmakerij

je dat niet, dan wordt er ook altijd nog gewoon een oerhollands broodje kaas voor je klaargemaakt. Op deze mooie plek kom je niet alleen voor de lunch. Met het ‘enzo’ wordt bedoeld dat hier ook terecht kan voor een ontbijt én diner. Eet smakelijk.

Jos Beuman is fotograaf en lijstenmaker en runt zijn gelijknamige winkel in de Hoven. Je kan er terecht voor een pasfoto (handig!) óf voor een mooie portretfoto. Deze maakt hij in zijn eigen studio die achterin de winkel is ingericht. Maar Jos fotografeert meer dan dat. Zijn foto’s van Delft en omgeving zijn erg populair. Die koop je bij hem op canvas. Heb je zelf een mooie foto, laat hem dan hier

afdrukken. Dat kan ook op allerlei verschillende materialen. Eigenlijk is hier alles mogelijk op het gebied van fotografie. Vraag ernaar bij Jos. Hij helpt je vriendelijk en vakkundig. En schroom niet om hem jouw speciale wensen kenbaar te maken. Hij is niet alleen

21

handig met de camera, ook voor digitale beeldbewerking kun je hier terecht.

Suithome Een zaak van ambitie Bij Suithome worden mooie pakken verkocht. Ontworpen door de eigenaar zelf. Een sympathieke ondernemer met meerder zaken in Delft. In Turkije worden de pakken op vakkundige wijze gemaakt en hier In de Hoven worden ze compleet afgestemd op de drager. De lengte van de broeken wordt bepaald en als het nodig is wordt ook de

mouwlengte van het pak aangepast. Dat laatste tegen een kleine meerprijs. Dat wordt dan gedaan in het atelier van Suithome. Niet alleen zakelijke kostuums vinden gretig aftrek, maar ook de trouwpakken zijn populair. Elke man met ambitie kan hier terecht en zal geduldig en vriendelijk geholpen worden door een attente medewerkster.

Blauww • december 2016


StreetWise In de Hoven

22

Amy’s Koffie Hip met lekkere koffie Van al dat shoppen in de Hoven krijg je toch wel zin in een lekker kopje koffie. Dan kun je terecht bij Amy’s koffie en broodjes, een leuk en hip tentje waar je goed in je eentje kan zitten of gezellig met vrienden. Bij Amy worden er verschillende soorten koffie geser-

Forty Two Vanaf maatje 42 Wist je dat de gemiddelde maat van de Nederlandse vrouw maat 42 is? En dat deze maat naar boven opschuift? Geen punt want bij Forty Two wordt kleding vanaf deze maat verkocht tot en met maat... 58. En dat is fijn want het blijft lastig om betaalbare trendy en moderne kleding te vinden in deze maten. Maar bij Forty Two kan je zonder probleem slagen. Er wordt niet te veel ingekocht, dus op is op. Zo blijft het aanbod wisselend en modieus. Handig om te weten, want als je iets leuks ziet, kun je het

Blauww • december 2016

beste maar gelijk toeslaan. De dames in de zaak geven prettig advies en nemen de tijd voor een praatje, onder het genot van een kopje koffie. Ben je slecht ter been of zit je in een rolstoel? De winkel is gelijkvloers en ruim van opzet. Vaste klant zijn heeft hier zo zijn voordelen, er is een interessant spaarsysteem opgezet waarmee je uiteindelijk spaart voor 50% korting op een aankoop. Deze fijne winkel zit tegenover de Jumbo.

veerd maar ze bieden er ook een lekkere panini’s, uitsmijters, tosti‘s of een uitgebreidere warme lunch aan. Het is een fijne plek waar je het winkelend publiek aan je voorbij ziet gaan op het terras. Ben je vroeg, dan staat het ontbijt tot 12.00 uur voor je klaar. En als je er bent, vraag dan even naar Amy. Ze bestaat écht, het is de tweejarige dochter van de vriendelijke jonge eigenaren. Leuk he!?


Vakantie Experts Bloeiend Bosje bloemen nodig? Bloeiend heeft er genoeg en allemaal even mooi. Bloeiend is écht een eye-catcher in de Hoven met al die kleuren en vrolijkheid. Naast boeketten verkoopt Bloeiend ook planten, al dan niet in een mooi (cadeau)arrangement. Bloeiend speelt ook in op de laatste trends. Denk aan de botanische trend met mooie grote planten die zuiverend werken of de hippe seventies-style waarbij je de macramé bloemenhangers weer helemaal terug ziet komen. De winkel is groot en zit om de

In deze tijd van online boeken en reserveren is het ook wel eens fijn om je vakantie bij een expert te regelen, die samen met jou kan uitzoeken waar je graag naar toe wilt. Want een specialist weet meestal dingen die jij niet weet en brengt je op andere ideeën dan jezelf had bedacht.

hoek bij de Jumbo. Heb je geen idee wat je wilt? De dames die er werken, kunnen je uitstekend adviseren. Eigenlijk zouden we het allemaal wat vaker moeten doen: een mooie bos bloemen of een plant in huis halen.

Zo is het ook bij Vakantie Expert. Als je binnenkomt valt meteen de enorme hoeveelheid reisbrochures op. De Spaanse eilanden en Amerika zijn de laatste trends als het

om bestemmingen gaat. Maar wil je ergens anders naar toe, geen punt, ook daarvoor kun je terecht bij Vakantie Expert. En als je denkt dat een reisbureau duurder is dan zelf regelen,

dan zullen de dames achter de balie bewijzen dat dat niet zo is. Zij kunnen namelijk aantrekkelijke kortingen krijgen, waar de klant van profiteert. Perfect geregeld toch?

Kippie Grill- en maaltijdenwinkel Het ruikt overheerlijk bij Kippie. Niet zo vreemd natuurlijk. Kippie verkoopt kip in allerlei soorten en maten. Ik geef wat voorbeelden van het uitgebreide assortiment van deze grill- en maal-

Leonidas Genieten van chocolade en meer De heer Leonidas, een Griekse chocolatier, bedacht rond 1900 de bonbon ‘Manon Café Blanc’. Een heerlijke bonbon met witte chocolade met een koffie-crèmevulling en een hele hazelnoot. Hij won daarmee een belangrijke prijs op ede wereldtentoonstelling in Brussel. Na dat succes trouwde de chocolatier een Belgische en hiermee werd de basis gelegd voor de lunchrooms en chocoladewinkels van Leonidas, waarvan er ook een In de Hoven zit. Bij Leonidas koop je losse bonbons en cadeauverpakkingen waar altijd nog zo’n Manon Café Blanc bonbon in zit! En als je goed oplet zie je het, op elke bonbon staat

het Leonidas-logo afgebeeld. Ze hebben ook heerlijk hazelnootschuimgebak bij Leonidas in de Hoven. En als je kan laten zien dat je hier voor 100 euro hebt besteed, ontvang je een bon voor een high tea in de Leonidas-lunchroom in Delft centrum. Volop genieten dus.

tijdenwinkel: kipkarbonades, kipsaté, kipgrillworst, kip -borrelhapjes, kipsnacks, Indische kip snacks, hotwings, spareribs, hele kippen, kip in piri-piri saus, kip in peperroomsaus, kip tortilla, broodjes met kip... En voor feestjes thuis is er De Kippiepan. Deze is gevuld met een gerecht of met snacks naar keuze. Je stopt thuis de stekker in het stopcontact en even later zit je met elkaar te genieten van een verse kipmaaltijd waar je nauwelijks moeite voor hoeft te doen. Teveel keuze? Je kan de Kippiepan en broodjes ook op je gemak online bekijken en bestellen. Lekker hoor!

Nails and the City Meer dan alleen nagels Mooie en verzorgde nagels, dat is een wens van vele vrouwen. Nails and the city in de Hoven is dan de juiste plek om naar toe te gaan. Op de eerste verdieping vlakbij de entree van één van de parkeergarages bevindt zich deze mooie salon, waar je niet alleen terecht kan voor nagelverzorging. Ze doen nog veel meer. Bijvoorbeeld harsen of permanente make-up. Eigenaresse Julie Gunst is een expert in microblading. Dat is een nieuwe techniek om permanente make-up aan te brengen, met name bij de wenkbrauwen.

Prachtig om te zien hoe een wenkbrauw weer mooi en vol wordt na deze behandeling. Julie doet dit met uiterste precisie.

Achter in de salon zijn hiervoor speciale ruimten ingericht. Dit is in de Hoven echt dé plek om mooi verzorgd te worden.

Blauww • december 2016

23


Aan tafel met Blauww

Alle informatie over Delft samen op één online platform

delftbinnenstad.nl wil het vooral makkelijk maken

24

Blauww • december 2016


Te k s t A a d D e r w o r t • Fo t o ’ s E s t h e r d e C u i j p e r

Delftse ondernemers verenigd in het Bestuurlijk Overleg Binnenstad (BOB) hebben een nieuw inititatief ontwikkeld: delftbinnenstad.nl, een online-platform waarop alle informatie over evenementen, activiteiten en winkeliersacties in de Delftse binnenstad, bij elkaar komt. Blauww spreekt met ondernemers en initiatiefnemers Raymond van Uffelen en Yvo Sonneveld. Speciaal voor dit gesprek zetten we onze Blauww-spreektafel in het stadhuis en nodigden we de beide heren uit voor een verhelderend gesprek. Namens Blauww is Tijn Noordenbos aanwezig, om de beide heren kritisch aan de tand te voelen. ndernemers Raymond Van Uffelen en Yvo Sonneveld zijn drukke baasjes en hebben haast, want ze moeten op deze vrijdagochtend meteen weer door naar een volgend overleg met de communicatiemensen van binnenstaddelft.nl. Toch maken ze met plezier even tijd vrij om in de Burgerzaal van het stadhuis aan te schuiven aan de Blauww-tafel en uitleg te geven over hun initiatief. Yvo: ‘Het idee is ontstaan doordat wij vaak van ondernemers, maar ook van andere mensen horen, dat er wel heel veel gebeurt in Delft, maar dat er eigenlijk niet één plek is waar je kunt vinden wát er precies gebeurt en wanneer. Daarom hebben nu een website gelanceerd waar dit wel gaat gebeuren: delftbinnenstad.nl. We gebruiken hiervoor een online platform, Chainels genaamd, waar alle binnenstadsondernemers zich kunnen aanmelden. Alle informatie over evenementen en speciale acties wordt hier bij elkaar gevoegd.’ Raymond: ‘Alles is er eigenlijk al, het was alleen nog op één site beschikbaar. We maken gebruik van bestaande gegevens. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor Blue Sunday, de evenementen zijn er al, wij voegen het alleen maar samen en geven er een naam aan.’

tie. Bijvoorbeeld communiceren dat er op die zaterdagavond een speciale actie is van ondernemer X.’ Ray: ‘Neem het Delfts Bluesfestival, we weten allemaal dat het komt, maar nooit meteen precies waar en wanneer het is en wie er komen. Ons platform geeft ons de mogelijkheid om er beter op in te spelen. Interessant voor winkeliers die bijvoorbeeld bluesmuziek in hun zaak willen programmeren.’ Yvo: ‘Ook allerlei nuttige data, zoals bezoekersaantallen van evenementen, komen beschikbaar op de site.’ Raymond: ‘We zijn pas anderhalve maand geleden begonnen. We hebben een mailing verstuurd naar alle binnenstadsondernemers, maar we gaan ze nu ook nog persoonlijk benaderen om ze verder

25

‘Alles is er eigenlijk al. Wij voegen het alleen maar samen’

Tijn: ‘Wordt dit nu de opvolger van Tussen de Geveltjes?’ Yvo: ‘Alle winkeliersverenigingen zijn bij binnenstaddelft.nl aangesloten. Elke ondernemer kan zich – gratis – aanmelden en een bedrijfprofiel aanmaken, dan sta je gelijk in contact met alle organisaties in de stad: met de BOB, het Ondernemersfonds, Blue Sunday, maar ook met individuele ondernemers.’ Tijn: ‘Jullie maken onderscheid tussen business to business en business to consumer. Wat betekent dat nou weer?’ Yvo: ‘We hebben afgesproken dat Ray zich met de consumers bezighoudt en ik verantwoordelijk ben voor de business, de contacten van ondernemers onderling. Maar het is lastig, die activiteiten lopen vaak in elkaar over. Je moet het zo zien: als bijvoorbeeld een ondernemer het idee heeft van ‘zullen we zaterdagavond iets leuks doen?’, dan kan hij kan het aanmelden op het B2B-platform, dan gaat Raymond het vertalen naar consumentenacties en -informa-

te informeren en ze enthousiast te maken voor ons initiatef.’ Yvo: ‘Het is voor ondernemers ook heel simpel, er is eigenlijk niets nieuws wat er bij komt. Het is een samenvoeging van alles wat er al is.’ Raymond: ‘Onze insteek is: waarom moeilijk doen als het samen kan? Zo kan dit uitgroeien tot een digitale binnenstad, er zou zelfs een Delft-webshop aangehangen kunnnen worden.’ Tijn: ‘Maar we willen toch veel liever dat de consument gewoon de stad ingaat?’ Raymond: ‘Natuurlijk, dat klopt, maar je kan in deze tijd niet meer Blauww • december 2016


zonder, het is een extra service die je moet bieden om mee te kunnen met de concurrentie.’ Tijn: ‘Wie is nou eigenlijk binnenstaddelft.nl? Van wie gaat dit initiatief uit?’ Yvo: ‘De BOB faciliteert en financiert dit, de winkeliersverenigingen zitten erin, wij zijn de projectleiders. We hebben budget gekregen tot eind van dit jaar. We hebben een communicatie- en marketingbureau ingeschakeld om het hele verhaal op poten te zetten en met de ondernemers te communiceren.’ Raymond: ‘Ik sprak laatst met iemand van de C&A die eigenlijk ook niet wist waar hij zijn lokale informatie vandaan moest halen en ook niet waar hij dingen die hij te melden heeft, kwijt kan. Dus we voorzien duidelijk in een behoefte die er blijkbaar bestaat.’ Yvo: ‘Persoonlijke benadering is heel belangrijk, we moeten ons verhaal duidelijk vertellen, daarmee gaat het idee leven bij ondernemers. Die verantwoordelijkheid ligt natuurlijk ook bij de aangesloten winkeliersverenigingen. Die moeten het verhaal ook willen uitdragen.’

Tijn: ‘Ik vind het nog best een ingewikkeld verhaal. Winkeliers zijn geneigd om op eigen houtje allerlei leuke dingen te bedenken.’ Yvo: ‘Maar dat willen we juist! Wij vragen alleen maar: ‘deel het met iedereen’. We gaan ook geen regie voeren. Alles wat er door ondernemers bedacht wordt, kan aangemeld worden en daardoor breed in de stad gedeeld worden.’

‘Persoonlijke benadering is heel belangrijk, daarmee gaat het idee leven bij ondernemers’

Tijn: ‘Mag het niet ‘zaken voor zaken’ worden in plaats van business to business? En hebben jullie budget hiervoor?’ Yvo: ‘Het ondernemersfonds financiert dit project tot het eind van dit jaar. We gaan ervan uit dat we op basis van de behaalde resultaten ook volgend jaar budget krijgen. Zo niet, dan moeten we een plan B bedenken.’ Raymond: ‘En de gemeente Delft mag ook opstaan. Die zien gelukkig ook nut en noodzaak hier van in. Het is een belang voor de binnenstad, maar ook voor heel Delft.’

26 Er zijn heel wat verschillende ondernemersorganisaties actief in de binnenstad. Het Bestuurlijk Overleg Binnenstad (BOB) heeft het initiatief genomen om alle bestaande lijntjes en organisateis bij elkaar te brengen en te verbinden. In dit overleg zijn ook de winkeliersverenigingen betrokken. Ook zij zien de meerwaarde en steunen dit initiatief.

Raymond van Uffelen: ‘De gemeente Delft mag op opstaan, zij zien gelukkig ook nut en noodzaak van dit initiatief’

Blauww • december 2016

‘Waarom moeilijk doen als het samen kan?’

Binnenstaddelft.nl borduurt voort op het succes van Blue Sunday. Deze formule wordt nu verder in de stad uitgerold.

‘Waarom moeilijk doen als het samen kan?’ is het thema van delftbinnenstad.nl. Alle Delftse binnenstadsondernemers hebben onlangs een brochure ontvangen waarin dit initiatief wordt gepresenteerd. Hierin staat alle informatie over wat delftbinnenstad.nl beoogt, hoe ondernemers zich kunnen aanmelden en hoe ze een – gratis — bedrijfsprofiel kunnen aanmaken.

Ondernemers kunnen zich via de website aanmelden en een bedrijfsprofiel aanmaken. Dit profiel wordt doorgeplaatst op het exteren deel van de website en het bedrijf is daarmee meteen zichtbaar voor alle (potentiële) bezoekers van Delft. Deelname is gratis, de kosten worden in zijn geheel gedekt door het Bestuurlijk Overleg Binnenstad (BOB).


Yvo: ‘De data en knowhow die we hiermee verzamelen, krijgen na verloop van tijd natuurlijk ook een bepaalde waarde. Daardoor zou het aantrekkelijk kunnen zijn voor bepaalde bedrijven om ons inititief te steunen in de vorm van sponsoring of funding.’ Raymond: ‘We willen in de eerste plaats mensen bewegen om Delft te bezoeken. Dat is het uitendelijke doel. Om meer reuring in de stad te krijgen. Onbekend is onbemind. Er is hier heel veel te beleven. Cultuur, kennis, design, lifestyle. Mensen komen niet alleen naar Delft om te winkelen, ze willen ook een museum bezoeken, Robbert Jan van der Ent Braat, een lekker hapje eten. Wij willen mensen de hele stad bieden en manager Facilitair Bedrijf: laten beleven. We de afgelopen tijd gericht op de ‘We willen dathebben iedereenons die hier randgemeenten, we tevreden willen ons in de toekomst nog breder, binnenkomtmaar ook weer buiten loopt.’ naar landelijk profileren.’ Yvo: ‘Als we Delft vergelijken met andere steden doen we het best aardig. We hebben het hier goed georganiseerd. We geven een gezicht aan Delft, noem het ‘het merk Delft’. Dat begint met lokaal, intern communiceren en samenwerken. Als we dat voor elkaar hebben gaat dat ook naar buiten werken.’ Raymond: ‘We vragen aan ondernemers: ‘sluit je aan bij binnenstaddelft.nl’ en we vragen aan consumenten ‘kom langs in Delft’.’ Tijn: ‘We hebben hier om de hoek elke dag de langste file van Europa op de A13. Daar zou je eigenlijk iets mee moeten doen, om al die mensen naar Delft te krijgen als ze daar toch staan te wachten?’ Yvo en Raymond: ‘Goeie vraag Tijn, maar we moeten nu echt naar onze volgende afspraak. Mogen we daar volgende keer antwoord op geven?’

Yvo Sonneveld: ‘Als we Delft vergelijken met andere steden, doen we het hier best aardig’

Blauww • april 2016


Delft

Gastvrij!

Hoe gastvrij is Delft eigenlijk? Blauww ging op zoek naar ervaringsdeskundigen. We spraken drie mensen die om uiteenlopende redenen hun geboorteland moesten ontvluchten, uiteindelijk in Delft terecht kwamen en hun leven hier oppakten. Hoe vonden zij hun weg en wat zijn hun verhalen?

Aman Noori ‘Je begint niet vanaf nul, maar vanaf min 20’ Zo begint Aman Noori zijn verhaal. Velen zullen hem kennen als eigenaar van avondwinkel Minimarkt 3D (Döner, Drank en De rest) in de Voorstraat. In 2001 reisde hij zijn vrouw en dochter achterna vanuit Afghanistan naar Nederland, omdat het daar vanwege de Taliban niet meer veilig was. Eenmaal hier ontdekte hij dat je als nieuwkomer niet bij ‘nul’ begint, maar met een forse achterstand.

28

man: ‘Je kent de taal, de cultuur en de omgangsvormen niet, maar die vormen wel de basis die je moet hebben voordat je iets kan opbouwen. Bijvoorbeeld: ik kijk jou recht in de ogen, want dat is beleefd. In het begin vond ik dat moeilijk, want in Afghanistan is het juist heel ónbeleefd om te doen. Een andere basis is de taal. Daarom besloot ik na drie maanden om alleen nog maar Nederlands te spreken, hoewel ik naast mijn schoolopleiding ook Engels had gestudeerd en hier prima met Engels terecht kon.’ Nederlandse les volgen via een nieuwkomers-klasje viel echter flink tegen. ‘De lessen waren gericht op het uit je hoofd leren van standaardzinnetjes, zoals “Mag ik u iets vragen?”. Handig in de supermarkt, maar daarmee leer je de taal niet begrijpen. Ik stopte met de lessen, ging naar de bibliotheek en daar vond ik een boek over Nederlandse grammatica in het Farsi, mijn eigen taal! Zó leer je een taal, door de constructie te begrijpen van werkwoord, hulpwerkwoord, onderwerp etc. Dan kan je eigen zinnen maken.’ Zes maanden lang zat Aman zo’n negen uur per dag te leren uit het grammatica-boek, waarna hij examen deed bij de Universiteit van Groningen voor het diploma Nederlands als Tweede Taal.

A

Merkt Aman nog veel cultuurverschillen? ‘In het begin wel,’ zegt hij, ‘maar ik zie cultuur als koffie in een kop, het is deel van je identiteit. Toen ik uit Afghanistan kwam, was mijn kop halfvol. De rest is er later bijgekomen.’ Het belangrijkste wat hij van zijn Afghaanse identiteit behouden heeft is respect voor ouderen. Aman: ‘In Nederland heb je de discussie over het Voltooid Leven: ouderen die zeggen dat hun leven voltooid is, dat ze niet meer willen leven. Dan denk ik: hoe kan dat? Kennelijk is hier een cultuur dat iemand zo gaat denken en dáár moeten we het over hebben. Een mooi verhaal van de 13e eeuwse dichter en filosoof Rumi gaat daar over, al wil ik de vergelijking niet letterlijk maken. Rumi heeft het over een muis die een holletje voor zichzelf graaft. Dat holletje is net zo groot als de muis zelf en bestaat uit zand en Blauww • december 2016

steentjes. In dat holletje vergeet de muis helemaal dat er nog andere plekken zijn op aarde. Wanneer ouderen alleen op een kamertje zitten, is dat net zoiets: de wereld is gereduceerd tot dat kamertje.’ In Afghanistan staan ouderen juist middenin de maatschappij, aldus Aman. ‘Hoe ouder je wordt, hoe meer respect en gezag je krijgt. In Nederland is het met je pensioen alsof je een boek dicht doet en je leven klaar is.’ Aman en zijn vrouw Nabila runnen nu al elf jaar samen een onderneming in de Voorstraat waarvan zes jaar de avondwinkel en ze hebben vier dochters van 18, 16, 13 en 8 jaar. Op de vraag of hij zich inmiddels geworteld voelt in Delft, antwoordt Aman dat dat gevoel steeds sterker wordt. ‘Ik voel me hier op mijn gemak. Ik heb een bedrijf, de kinderen gaan naar school, ik kan doen wat ik wil doen. Wel zie ik momenteel een tweedeling in de maatschappij van mensen die tolerant zijn en mensen die alle moskeeën het land uit willen hebben. Of neem nu de Zwarte Pieten-discussie: dat is op zich een prima discussie om in een open samenleving te hebben. De tijd verandert, de discussie moet er zijn. Maar je moet die discussie zo voeren, dat de mensen die hier al wonen niet het gevoel krijgen dat hun show gestolen wordt. Je moet zorgvuldig omgaan met het gevoel van mensen, elkaar de ruimte geven.’


H e l e n S a h i n -J a g e r, A n i t a B o o n e •

Esther de Cuijper

Salma Khatoun Mohammad ‘We hadden alles: werk, vrienden, we gingen uit’ Salma (42) uit Syrië woont met haar kinderen Mustafa (19), Yashar (16) en Sami (1) in de Delftse wijk Voorhof. We hebben contact gelegd via Nathalie van der Hak, die Salma’s maatje is dankzij het burgerinitiatief DelftseBuur*. Nathalie helpt Salma op weg in Delft: samen naar de bibliotheek of het ziekenhuis, helpen met brieven van instanties, maar vooral ook samen koffie drinken, bij elkaar eten, nieuwe mensen leren kennen en samen de stad ingaan. ijdens het interview voor Blauww is Nathalie niet aanwezig, maar wel een Syrische vriendin en haar dochter van 9, die bij Salma op bezoek zijn. Zij wonen in Brabant en het meisje gaat al zo’n twee jaar naar school. Ze spreekt vrij goed Nederlands – met een zuidelijke tongval - en heeft daarom de opdracht gekregen om te tolken bij dit gesprek. Het voelt ongemakkelijk en vreemd om via een meisje van negen te praten over vluchten uit een oorlogsgebied. De schattige lach van baby Sami breekt het ijs.

T

Hoe oud is Sami? ‘Sami is een jaar en twee maanden. Hij is geboren in Nederland.’ Hoe lang woon je zelf in Nederland? ‘Drie jaar.’ Waarom heb je voor Nederland gekozen? ‘Omdat de mensen hier aardig zijn en behulpzaam. In de Syrische kranten las ik hoe fijn jullie het hebben en dat jullie de mensen helpen. Nederland heeft ook een oorlog meegemaakt, dus jullie voelen hoe het voor ons is.’ En klopt dat ook, word je goed geholpen? ‘Ja, sinds augustus word ik via DelftseBuur geholpen door Nathalie en zij voelt als mijn zus. De mensen hier lachen en zeggen elkaar gedag. Als iemand problemen heeft, ben je niet alleen.’ Heb je contact met andere vluchtelingen? ‘Nee, en met andere Arabische mensen wil ik dat ook niet. Stel dat ik oppas voor Sami nodig heb, dan weet ik niet of die andere Arabische mensen aardig zijn tegen hem. Ik weet niet of ik ze kan vertrouwen. Sommige mensen gaan naar de oorlog in Syrië en komen dan weer hier terug. Met mijn vriendin hier was ik al bevriend in Syrië. We zijn apart van elkaar naar Nederland gekomen.’ Hoe ging dat, je reis van Syrië naar hier? ‘We gingen met een rubberboot van zo’n zeven meter lengte. Om 1 uur ’s nachts, midden in de territoriale wateren, raakte de boot lek. Tot 9 uur ’s ochtends hebben we in het water gelegen, terwijl ik helemaal niet goed kan zwemmen. Toen zijn er mensen gekomen om ons uit zee te halen. Ik heb er een jaar lang nachtmerries van gehad en soms nog wel. Binnenkort heb ik een afspraak met een psycholoog om me hiermee te helpen. Toen ik in Nederland aankwam, heb ik eerst een jaar in een AZC gezeten. De mensen waren er aardig, maar toch vond ik het daar niet leuk, omdat mijn ouders, man en kinderen toen nog in Syrië waren en ook vanwege de oorlog. Mijn ouders zijn ook gevlucht; zij hebben een

29

tijd in Luxemburg gewoond, maar zijn nu beiden overleden. En mijn man leeft ook niet meer. Via gezinshereniging konden mijn kinderen later met het vliegtuig komen.’ Hoe hield je contact met je gezin? ‘Via internet, als dat er was.’ Wat zijn jouw toekomstdromen? ‘Dat mijn kinderen hier kunnen studeren en bijvoorbeeld dokter kunnen worden. Zelf zou ik weer een kapperszaak en een beautysalon willen hebben, net als in Syrië. Eerst Nederlands leren. Ik heb nu elke week les en ik vind het best moeilijk.’ Wat vind je het leukste in Delft? ‘Het centrum, daar zou ik later wel willen wonen.’ Wil je ooit terug naar Syrië? ‘Als de oorlog afgelopen is, zeker. Het is een heel mooi land. De winkels zijn lang open, tot 1 uur ’s nachts, ook de cafés. We hadden daar alles: we hadden werk, vrienden, we gingen uit. Mijn vriendin en ik komen uit de stad, de mensen daar zijn heel anders dan die uit de dorpen. Ze hebben andere gewoonten, een andere cultuur.’ * Zelf buddy worden van een oorlogsvluchteling? Zie www.delftsebuur.nl voor meer informatie of bel Ria Pool Meeuwsen: 06 - 52 373 378. Blauww • december 2016


TECHTALK DELFT FT.NL/TECHTALK NIEUWSGIERIG? DEL

PLAXIS: VEILIG TOT 6 CIJFERS ACHTER DE KOMMA / Van zwakke enkels tot vaccinaties, van grenscontroles tot veilig bouwen, het antwoord hier hierop is: technologie en innovatie, made in Delft. Let’s techtalk!

VAN /

DTP-PRIK

Zonder overdrijven: wat nu in het spoorzonegebied gebeur t, is Delfts grootste metamorfose sinds tijden. Een spoor tunnel en parkeergarage onder de grond, woningen, water, groen en een stadskantoor boven de tunnel. Dan is het goed om vooraf te weten hoe je wat onder de grond wordt gebouwd, kunt voorzien van voldoende tegenkrachten om te voorkomen dat het te veel wordt belast. Daar zijn softwareprogramma’s voor, die dat tot op

TOT

POLIO

Wat is de link met Delft als je een dtpprik nodig hebt voor een vakantie naar verre oorden? Of met de initiatieven van de WHO om polio de wereld uit te helpen? Het antwoord op allebei deze

GRENSCONTROLE? /

WERELD

UIT

vragen is: Applikon Biotechnology. Applikon maakt bioreactoren waarmee vaccins, medicijnen en stamcellen kunnen worden gemaakt of gekweekt. Er worden hoge eisen gesteld aan instrumenten die die vaccins produceren; de productie van de vaccins moet wel reproduceerbaar en betrouwbaar zijn. Vaccins voor het Rijksvaccinatieprogramma? Allemaal geproduceerd door bioreactoren die zijn gemaakt door Applikon. Nou ja, behalve dan de griepvaccins. Want, geloof het of niet, die worden gemaakt met kippeneieren. Meer info op www w.delft.nl/techtalk.

FABRIQUE

Vijftig miljoen reizigers per jaar, hoe kan Schiphol die stroom aan? Door de reizigers zichzélf verder te laten helpen. Fabrique heeft daar voor de strenge douanebalies gekanteld en automatische grenspassages ontwikkeld vanuit de beleving van de reiziger en de noodzaak voor een veilige

DE

6 cijfers achter de komma kunnen uitrekenen – software van het Delftse Plaxis, wereldwijd marktleider op het gebied van het doorberekenen van geo-technisch ontwerpen. Veel par tijen die betrokken zijn bij de spoorzone, zoals Witteveen+Bos, Crux Engineering, Mos Grondmechanica, Royal Haskoning, maken gebruik van deze software van Plaxis. Zonder overdrijven, da’s wel zo veilig. Meer info op www.delft.nl/techtalk.

HELPT

JE

VERDER

grenscontrole. Het resultaat: een automatische grenspassage die uitnodigt tot interactie en je stap voor stap verder helpt. Er zijn momenteel 36 van deze e-gates in gebruik op Schiphol. Enjoy your flight! Meer info op www w.delft.nl/techtalk.

ZWAKKE ENKELS? NOU EN? /

JJee zal maar het ggrootste rootste vvoetoetbal-/hockey-/basketbal-/v bal-/hockey-/basketbal-/vololleybal-/ofnoemmaarop-talent zijn, met zwakke zwakke enkels enkels.. Geen probleem, dankzij EXO-L, want w ant met de EXO-L enkelenkelbrace kun je echt alles, op één ding na: door je enkel gaan. De werkt hetzelfde als enkelband werkt je eigen enkelbanden, maar is 100 keer zo sterk. Meer info op www.delft.nl/techtalk www w.delft.nl/techtalk .delft.nl/tech . Eer st Eerst uitproberen? Meld je aan via www w.verzwiknooit.nl/techtalk. www.verzwiknooit.nl/techtalk.

Techtalk Delft wordt mogelijk gemaakt m.m.v de Delftse kennissector en Delft Technology Partners / Redactie: Mediabureau gemeente Delft, stadskrant@delft.nl / 12-2016.


Mirela Miloševic´ ‘Mijn eerste speelgoedkeukentje vergeet ik echt nooit’ In 1992 ontvluchtte de toen vijfjarige Mirela Miloševic samen met haar ouders en drie jaar oudere broertje Mirza de oorlog in voormalig Joegoslavië. Het gezin verbleef in eerste instantie kort bij familie, maar moest daarna de asielprocedure in. Achtereenvolgens werden ze ondergebracht in het opvangcentrum in Zeewolde en in de AZC’s Amersfoort en Middelburg. et thema van deze Blauww is gastvrijheid. Waar denk je het eerste aan bij dat woord? ‘Dan denk ik gelijk aan de hartelijkheid van onze buren toen wij een huis in Bleiswijk toegewezen kregen, maar ook aan Gré van der Poel van Vluchtelingenwerk die mijn ouders wegwijs maakte in allerlei procedures. Meester Lejewaan van de basisschool kwam al snel langs om te vragen wat we nodig hadden. In eerste instantie durfde mijn moeder die vraag niet eens te beantwoorden. Uiteindelijk zei ze: “We hebben eigenlijk niets, dus ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Misschien wat speelgoed voor de kinderen?” Een paar dagen later stond meester Lejewaan voor de deur met een busje vol kleding, speelgoed en fietsen. Mijn eerste speelgoedkeukentje vergeet ik echt nooit.’

H

Wat herinner je je nog uit je eerste tijd in Nederland? ‘Ik weet nog dat ik in het AZC Amersfoort met de bingo een hele grote ijsbeerknuffel won. Die sleepte ik daarna overal mee naartoe. En in AZC Middelburg gingen mijn broer Mirza en ik voor het eerst naar de basisschool. Omdat Mirza ouder was dan ik, kwamen we niet bij elkaar in de klas. Vreselijk vond ik dat; als ik daaraan terugdenk grijpt het me nog steeds aan. Ik wendde van alles voor om maar niet naar school te hoeven: buikpijn, hoofdpijn, te kleine schoenen. Mijn vader heeft me toen heel vaak huilend in het klaslokaal moeten achterlaten. Tot mijn meester Erik besefte wat er aan de hand was; ik voelde me gewoon niet veilig zonder mijn broer. Toen kreeg ik een plekje in groep 3, naast het lokaal waar Mirza zat. De tussendeur mocht open blijven, zodat ik hem kon zien en naar hem toe kon lopen. Vanaf dat moment durfde ik weer naar school.’ Zie je parallellen tussen jullie situatie destijds en de huidige vluchtelingencrisis? ‘Ik ben blij dat wij destijds hiernaartoe zijn gevlucht; we zijn goed terechtgekomen. De “doe maar gewoon, dan doe je gek genoegmentaliteit” spreekt me aan. Nederland is een sociaal land met hartelijke mensen. Een land dat, tot op zekere hoogte, nog steeds gastvrij is. Aan de andere kant, als ik mensen de woorden ‘gast’ of ‘tijdelijk’ hoor gebruiken als ze het over vluchtelingen hebben, vind ik dat schokkend. Mensen die vluchten voor hun leven zijn geen gasten of bezoekers die de sfeer van het land even komen proeven. Het zijn gewone burgers, net als jij en ik. Alleen waren zij gedwongen hun huis en land te verlaten om op zoek te gaan naar een andere, veilige plek om verder te leven. Het zijn mensen met evenveel rechten en plichten als iedere andere inwoner van dit land. We moeten het dan ook niet meer hebben over tijdelijke huisvesting, maar over huisvesting die aan alle normen voor alle burgers voldoet.’

31 ‘Naarmate ik ouder word, sta ik vaker stil bij wat ons gezin is overkomen en dat is soms lastig. Heel lang heb ik onbewust veel dingen weggestopt. Tot een paar jaar geleden was ik druk bezig met mijn studie en bijbaantjes, dus toen had ik helemaal geen tijd om erover na te denken. Misschien ontweek ik het ook wel: ik had geen zin in emotionele toestanden en wilde, hup, gewoon doorgaan. Maar na mijn afstuderen kwam er meer tijd vrij. Toen heb ik me wel eens afgevraagd of ik niet een aangepaste versie van mezelf was. Want hoe zou ik zijn geworden als ik in Bosnië was gebleven? Hoe had m’n leven er dan uitgezien? Maar uiteindelijk ben ik toch gewoon wie ik ben. Vaak vragen mensen of ik me Nederlands, Bosnisch of Joegoslavisch voel, alsof het een het ander uitsluit. Ik kom uit Bosnië en Hercegovina, een republiek van voormalig Joegoslavië. Een prachtig land met een warme cultuur en veerkrachtige mensen. Een land waar in 1992 een burgeroorlog is uitgebroken. Daarna ben ik in een land terechtgekomen met hartelijke mensen, een land van innovatie, structuur en kansen. Stuk voor stuk hebben die landen hun eigen plek in mijn levensverhaal. Ik zou niet eens kunnen kiezen. Nederland is mijn thuisland; Bosnië mijn moederland waar ik heel graag naar toe ga.’ Wat betekent je familie voor jou? ‘Binnen ons gezin zijn de banden erg hecht. Mijn ouders probeerden alle kansen te grijpen en mijn broer en ik hebben dat voorbeeld gevolgd. We hebben ons altijd gerealiseerd dat we veel geluk hebben gehad; we zijn ongedeerd en samen. Daar zijn we dankbaar voor, de rest wordt dan minder belangrijk.’ In 2014 studeerde Mirela af in Real Estate & Housing bij de faculteit Bouwkunde aan de TU Delft. Ze werkt voor de Praktijkleerstoel Gebiedsontwikkeling TU Delft. Blauww • december 2016


Kantoorvakhandel A.J. Prins, rijke familie-historie in de Choorstraat

Traditie en toekomst Al ruim een eeuw is kantoorvakhandel A.J. Prins een begrip in de Choorstraat. Een echt familiebedrijf met een rijke historie, maar ook met een scherp oog voor de toekomst. Blauww sprak met vader Ruud en zoon Gert Jan over de wereld van pen, papier en paperclip, maar ook trends als handlettering, calligrafie en kleurboeken voor volwassenen.

32

e papierloze wereld bestaat niet. We zien juist dat veel mensen het heel prettig vinden om – naast hun computer, tablet of smartphone – gewoon lekker te schrijven in een papieren agenda of in een mooi Moleskine notitieboek. Lekker overzichtelijk. En dan meestal ook nog met een mooie, goede pen. Je gaat dan ook vanzelf netter schrijven.’ Gert Jan Prins ziet het positief. Hij is de nieuwe, jonge eigenaar van het familiebedrijf dat al sinds 1901 in de Choorstraat gevestigd is en heeft er vol vertrouwen in dat ook in de 21e eeuw nog lang zal voortduren. ‘Natuurlijk hebben er enorme veranderingen plaatsgevonden in de wereld van de kantoorbenodigdheden, maar wij zien steeds weer mogelijkheden om onze klantenkring van dienst te zijn. er zijn altijd weer ontwikkelingen en trends waar we op inspelen, zoals de laatste tijd bijvoorbeeld handlettering en calligrafie en kleurboeken voor volwassenen.’ Vader Ruud vult aan: ‘En we blijven trouw aan onze principes, we leveren kwaliteit. Uiteindelijk betaalt zich dat in het gebruik van onze producten dubbel en dwars terug. We doen graag een stapje extra voor onze klanten op gebied van service en kennis. Je hoopt dat dat wordt gewaardeerd en dat je mensen daardoor terug ziet komen.’ Trends Gert Jan: We zijn allang niet meer alleen een kantoor-

vakhandel, we begeven ons ook op de markt van hobby- en cadeau-artikelen. Zo hebben we een uitgebreide ‘pennen-corner’ en bieden wij elk jaar een zeer diverse collectie kalenders, die in de laatste maanden van het jaar een veel gevraagd artikel zijn. Vanuit het hele land krijgen we bestellingen.’ Ruud: ‘We zien ook de trend dat steeds meer mensen thuis werken en op hun werkplek een goede bureaustoel willen. We adviseren Blauww • december 2016

Gert Jan en Ruud Prins: ‘Wij blijven trouw aan onze principes, we leveren kwaliteit’

daarin en we leveren ergonomisch verantwoorde kwaliteitsproducten. Niet goedkoop, maar het geld meer dan waard, als je daardoor productiever kunt werken en geen last van rug of schouder krijgt.’ Gert Jan: ‘We leveren ook steeds meer kleine verpakkingen zoals printerpapier in verschillende gramsgewichten voor presentaties, scripties en dergelijke. Niet elke thuiswerker wil meteen een bulkverpakking. Daarvoor verbruiken ze veel te weinig.’ Maatschappelijk Ruud: ‘Wij vinden het belangrijk om te

weten waar onze producten, met name onze papiersoorten, vandaan komen. Noem het ‘maatschappelijk verantwoord’ ondernemen als je wilt. Papier zonder FSC-keurmerk hebben we niet. Je merkt dat dat bewustzijn ook bij onze klanten steeds groter wordt.’ Ruud maakt tenslotte een zijsprong en geeft en passant nog zijn visie op het ondernemen in de binnenstad van Delft. ‘We zitten hier al heel lang in hartje Delft en hebben veel zaken zien komen en gaan. Ik zou voor een gezond ondernemingsklimaat graag zien dat partijen die betrokken zijn bij de vestiging van bedrijven in de stad – ondernemers, ontwikkelaars, gemeente – elkaar beter zouden willen begrijpen en meer voor elkaar mogelijk maken, ook voor startende bedrijven, bijvoorbeeld in de vorm van geleidelijk oplopende huurprijzen voor winkelruimte. ik denk dat dat de diversiteit van het winkelaanbod ten goede zou komen.’


Te k s t A a d D e r w o r t • Fo t o ’ s A n n a b e l D e r w o r t

Kobus Kuch, Delfts horeca-icoon op de Beestenmarkt

‘Stiekem heel modern’ ‘We voelen ons vereerd om een bedrijf als Kobus Kuch te mogen runnen’ aldus mede-eigenaresse Coriene Meeder van het bij zo goed als iedere Delftenaar bekende horeca-etablissement op de Beestenmarkt. Al decennia vermaard om zijn appeltaart, het terras, de zandbak en de oneliners op het schoolbord bij de deur. Een gesprek op het gezellig rommelige kantoor boven het bedrijf over Delft, de Beestenmarkt en over gastvrijheid. e zeggen hier wel eens tegen elkaar: ‘Kobus is een familiebedrijf, maar dan zonder bloedbanden’. Na oprichters Joost en Ushi Verhoeff en daarna opvolger Jeroen Verwaal, hebben wij nu het voorrecht om het bedrijf te runnen. We zijn er heel trots op dat we dat mogen doen. Kobus is een begrip in de stad en we gaan erg zorgvuldig met die verantwoordelijkheid om. We hebben, sinds wij het bedrijf overnamen, best veel veranderd, maar op zo’n manier dat het niet opvalt. Zodat de identiteit van Kobus en de typische sfeer die bij onze zaak hoort, behouden blijven. Een beetje stiekem zijn we zelfs héél modern. We moeten met de tijd mee en hebben allerlei dingen aangepast. De brunch op zondag, dat doen we bijvoorbeeld niet meer. En het zijterras aan de Burgwal is erbij gekomen. Mensen denken vaak dat dat er altijd al was, maar dat is nog vrij recent.’ Goud in handen ‘We hebben hier op de Beestenmarkt goud in handen, het is één van de mooiste pleinen van Nederland, met de platanen en de terrassen in de zomer. Sinds twee jaar zitten we weer met alle ondernemers om de tafel om ervoor te zorgen dat dit ook het leukste en mooiste plein van Delft blijft. Een begrip: als het mooi weer is dan ga je naar de Beestenmarkt, als Nederland voetbalt ga je op de Beestenmarkt een biertje drinken. Ook toeristen weten deze plek steeds beter te vinden, maar het is vooral het plein van de Delftenaren zelf. We hebben niet iedere week een evenement, maar we proberen regelmatig leuke dingen te doen die

Mede-eigenaresse Coriene Meeder: ‘We hebben op de Beestenmarkt goud in handen’

ook aanhaken bij de evenementen in de stad. Zoals Lichtjesavond, de Popronde, het Bluesfestival, noem maar op.’ Goede mix ‘De horecaondernemers op het plein zijn ‘concullega’s’. Mensen komen in de eerste plaats voor ‘de Beestenmarkt‘. En ieder bedrijf heeft zijn eigen identiteit en klantenkring. Het is een goede mix. We zitten elkaar niet en de weg, we versterken elkaar juist doordat we met z’n allen veel mensen naar het plein trekken. En we helpen elkaar, als je even iets nodig hebt, leen je dat bij de buurman.’ Gastvrijheid ‘Ons personeel ís Kobus. Zij maken het verschil. Je kunt overal goede koffie drinken, maar de mensen komen bij jou omdat ze prettig en attent bediend worden, ze willen gastvrijheid proeven. Als je personeel het naar de zin heeft dan stralen ze dat uit, dat is een belangrijk onderdeel van ‘het product’ Kobus. Dat wordt ook gewaardeerd, daar zijn we trots op. Het is hier informeel, maar goed georganiseerd. We staan zelf op de vloer om het contact met personeel en klanten te hebben en om te zien wat er speelt. We zien ook het belang van stadspromotie. Kobus is een enthousiaste Blue Sundaydeelnemer. Dat is misschien meer een winkeliersinitiatief, maar als het met hen goed gaat, dan straalt dat ook af op de horeca. En als het met beiden goed gaat, dan gaat het goed met de stad. Dat besef is er gelukkig steeds meer in Delft en daar zetten we ons voor in. Zelfs andere steden komen nu in Delft kijken hoe we het hier aanpakken, die zijn stikjaloers!’ Blauww • december 2016

33


Aad Derwort •

Primo!Studio

Winters Delft op de Schoemaker Plantage

IJspret 2.0 Na een jaar van afwezigheid is de schaatsbaan weer terug in Delft. Maar niet op de Beestenmarkt. Organisator Nota Bene koos dit jaar voor een verrassende locatie: de Schoemaker Plantage. Op het terrein van deze stadsbuurt in aanbouw, net even buiten het centrum, verrijst een spectaculair ijsevenement, dat veel groter wordt dan op de oude locatie mogelijk was. In gesprek met Nannette en Robin Verschoor van NotaBene, de mensen achter Winters Delft. Dat is de naam die het evenement dit jaar van half december tot half januari draagt. e enorme tent die begin december op de Schoemaker Plantage in aanbouw is, is onontkoombaar als je het terrein van de Schoemaker Plantage betreedt. Acht felrode dakpunten wijzen naar de strakblauwe winterhemel. Het is een zonnige dag en al flink koud en dat doet verlangen naar een lekkere ouderwetse schaatswinter. Een goed moment dus om te spreken met Robin en Nannette Verschoor, de Delftse ondernemers die de schaatsbaan hier deze winter gaan vestigen.

D 34

Mogelijkheden De schaatsbaan heeft inmiddels een jarenlange geschiedenis in het centrum van Delft. De Beestenmarkt was, met één onderbreking, ieder jaar het sfeervolle decor voor deze gezellige winterattractie. Veel Delftse kinderen hebben hier leren schaatsen. Toen bleek dat de binnenstad als locatie dit jaar niet ging lukken, benaderde de Schoemaker Plantage Nota Bene Winters Delft met het idee om het evenement Je vindt Winters Delft van 16 december tot bij hen te organiseren. Op het 16 januari aan de Schoemaker Plantage op het vooreerste gezicht geen voor de hand malige TNO-terrein aan de Schoemakerstraat. liggende locatie voor een Tijdens de kerstvakantie en in de weekenden is schaatsbaan, maar Nannette Winters Delft van 10.00 tot 22.00 uur geopend. Verschoor licht toe: ‘We waren Buiten de kerstvakantie en op feestdagen gelden het er al over eens dat het eveneandere openingstijden. Een dagkaart voor de ment, na 14 jaar, toe was aan een schaatsbaan kost 6 euro aan de kassa, in de webupgrade. Met de verhuizing naar shop eur 5,50. Kijk op www.wintersdelft.nl voor deze locatie hebben we de mogealle informatie over openingstijden, toegangsprijzen, lijkheid om dat te reali-seren. We schaatsverhuur, horeca, arrangementen, enz. zijn erg blij met deze plek, we hebben hier enorm veel ruimte. Alles wat we de afgelopen jaren hebben bedacht, maar wat in de binnenstad niet paste, kunnen we hier doen. Dit wordt met recht ijspret 2.0. En we hebben de samenwerking gezocht met andere partijen in Delft, we doen niet allles zelf.’ Robin: ‘Er zijn hier veel meer mogelijkheden waar we graag volop gebruik van maken. We bouwen een enorme tent, zodat de schaatsbaan volledig overdekt zal zijn, maar wel rondom open, dus je bent echt buiten aan het schaatsen. Daarnaast komt er een spectaculaire ijsglijbaan en sneeuwduinen, waarvoor we nu reusachtige bergen zand aan het verplaatsen zijn. Dat kan hier gewoon, ruimte genoeg. Ander voordeel is dat we hier niemand tot last zijn. Blauww • december 2016

De horecavoorzieningen en catering rond de ijsbaan worden ingevuld door Dirk Wijtman en Bas van Eck, beide professionele en ervaren horecamensen. Er komt natuurlijk een gezellig schaatscafé met een overdekt terras langs de baan. Dat we niet meer zo weersafhankelijk zijn is echt een heel groot voordeel. Bedrijven die nu een schaatsfeestje of een borrel willen organiseren, kunnen altijd terecht, ook als het regent. Verder kunnen we ook veel meer met onze programmering, we kunnen bijvoorbeeld live-muziek óp het schaatsterras hebben. Op 14 januari organiseren De Burgemeesters bijvoorbeeld het Winterdorp Festival, met dj’s, bijzondere acts en andere verrassingen, waarbij we mikken op zo’n 3.000 bezoekers.’ Sfeer Eén en al positiviteit dus bij de Verschoors, maar zijn ze niet bang dat deze locatie de unieke sfeer van een schaatsbaan in de historische binnenstad zal missen? De Schoemaker Plantage is nu toch vooral nog een braakliggend bouwterrein waar de eerste woningen net gebouwd worden? Nannette: ‘Dat is inderdaad een groot contrast met de Beestenmarkt, maar ook dit terrein heeft zijn eigen karakter. Daarom was

‘Ons evenement wordt veel breder dan alleen een schaatsbaan en daarom heet het nu ook Winters Delft’

voor ons direct duidelijk dat we hier een totaal ander evenement kunnen neerzetten dan voorheen in de binnenstad. Belangrijk verschil is wel dat daar de sfeer al ruimschoots aanwezig was, hier zullen we hem helemaal zelf moeten creëren. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat we daar met onze ideeën, creativiteit en ervaring, in zullen slagen. Ons evenement wordt veel breder dan alleen een schaatsbaan en daarom heet het nu ook ‘Winters Delft’.’ Regionaal Maar hoe krijg je de mensen in groten getale naar deze nog vrij onbekende locatie in Delft? Veel mensen kennen de plek niet en vanaf de Schoemakerstraat is het terrein niet direct zichtbaar. Robin: ‘We zijn ons dat bewust en we zijn er volop mee bezig om


gemaakt waarin je kunt zien hoe je vanuit de binnenstad bij de Schoemaker Plantage komt. En alle informatie is op onze website te vinden.’

Een impressie van Winters Delft.

Robin en Nannette Verschoor: ‘We hopen in januari samen op de bank te zitten en tegen elkaar te zeggen: ‘het was de moeite meer dan waard’’

dit goed te communiceren naar de Delftenaren, maar ook naar bewoners van omliggende gemeenten. We vervullen met ons evenement een regionale functie. Bijkomend voordeel van deze plek is dat er hier meer dan voldoende parkeerruimte is, zodat het voor niemand een lastige opgave wordt om de schaatsbaan te bereiken. Daarnaast rijden er vanuit verschillende plekken in Delft shuttlediensten, zodat we op allerlei manieren goed bereikbaar zijn. In de Schoemakerstraat worden mobiele billboards geplaatst bij de ingangen van het terrein. We hebben ook net een leuk filmpje

Buikkrampen Als we de blauwe tent van Lowlands-achtige proporties binnenlopen, wordt pas goed zichtbaar hoe groot het oppervlak is waar binnenkort op geschaatst kan worden. Er komt een grote, bijna vierkante ijsvloer, die meer dan de helft van de tent beslaat en er komt ook een krabbelbaan, waar kinderen ongestoord hun gang kunnen gaan. Er komen sneeuwduinen waar je doorheen schaatst. En dan nog een enorme ijsglijbaan waar je, van een hoogte van zo’n 5-6 meter, af kunt glijden. Hoe krijg je dat allemaal voor elkaar binnen zo korte tijd? Nannette: ‘Op het moment dat we de knoop door moesten hakken had ik er wel even buikkrampen van. Het is een behoorlijk spannend avontuur waarvan je niet weet hoe het uit gaat pakken. Bij het hele project zijn zo’n 60 mensen betrokken. Er komt veel bij kijken. De sponsorwerving, het gereedmaken van het terrein, de opbouw, werven van personeel, communicatie, horeca, vergunningen, activiteiten, beveiliging, noem het maar op. We lopen zelf 100% risico, dus dan ga je niet over één nacht ijs – om maar even in de sfeer te blijven. Maar goed, eind januari hopen we samen op de bank te zitten en tegen elkaar te kunnen zeggen: ‘Zo, dat was toch de moeite weer meer dan waard...’’ Verlanglijstje En dan, volgend jaar weer een schaatsbaan op de Schoemaker Plantage? Nannette: ‘Dat zullen we zien, eerst deze winter maar eens afwachten. In principe kunnen we hier een aantal jaren terecht. En we maken er geen geheim van dat een ijsbaan op de Markt in Delft nog steeds prominent op ons verlanglijstje staat. Dat is tot nu toe niet gelukt. Maar er zit beweging in en wie weet lukt ons het in de toekomst wel om dit te realiseren. En schaatsbaan op de Markt zou natuurlijk een geweldige uitstraling voor de stad hebben. Daar kan de hele binnenstad z’n voordeel mee doen, inclusief de warenmarkt. Ik zie het wel voor me, al die kramen als een kleurig lint door de stad en in het midden de schaatsbaan met een enorme kerstboom. Hoe gezellig kun je het ’s winters maken in een stad als Delft?’ Blauww • december 2016

35


H e l e n S a h i n -J a g e r •

Esther de Cuijper

Steven Jongsma graaft in het verleden van de stad

Van Friese Bartele Bûse naar stadsarcheoloog van Delft Delft heeft sinds 1991 een eigen archeologische dienst en Steven Jongma is de tweede stadsarcheoloog. Hij is verantwoordelijk voor het beleid, kiest welke thema’s er voor het voetlicht worden gebracht . Op de website van de dienst blogt Jongma met enthousiasme over de archeologische vondsten.

36

tadsarcheoloog: typisch een beroep waar je als klein jochie al van droomde? ‘Nou, ja, inderdaad, als jongetje van een jaar of tien wist ik al dat ik archeoloog wilde worden. Wij woonden in Leeuwarden en mijn vader was vertegenwoordiger in Friesland. Hij was heel erg geïnteresseerd in archeologie en voor zijn werk reed hij dagelijks door de provincie langs allerlei dorpjes. Doordat hij altijd enthousiast vertelde over wat er te zien was in dat landschap wist ik al wat pingoruïne was toen ik negen was.’

S

van vluchtelingenopvang in de stad. Vlak na de Reformatie in 1572 sloot Delft zich aan bij de opstand en er stonden er veel kloosters leeg. Daar werden vluchtelingen uit de omgeving in opgevangen. Toevallig hebben we net een onderzoek afgerond over het terrein van het Sint Claraklooster op de Paardenmarkt. Daar zijn kindergraven gevonden en uit analyse van het botmateriaal blijkt dat ze allemaal ziek en ondervoed waren. Ze hoorden helemaal niet thuis in zo’n klooster. We vermoeden dat dat oorlogsvluchtelingen zijn geweest die daar gehuisvest werden.’

Een wat? ‘Een pingoruïne. Dat zijn grondwaterwellen vanuit de ijstijd; die zijn nog te vinden in het Friese landschap. Het is me dus met de paplepel ingegoten. Sterker nog, mijn kleuterjuf, Berber van der Geest, had het al in de gaten toen ik bij haar in de klas zat. Zij was, naast juf, ook kinderboekenschrijfster en schreef het boek “Bartele Bûse”. Dat betekent Bart Broekzak en het verhaal ging over een jongetje die allerlei dingen vindt. Die doet ’ie in z’n zak en dan vertelt hij er allemaal verhalen over. Dat boek bleek ze op mij te hebben gebaseerd. Mijn ouders wilden niet dat ik het wist, omdat ik anders misschien naast m’n schoenen zou gaan lopen. Dat verhaal hoorde ik pas veel later van Berber van der Geest zelf.

Van de Spoorzone weet iedereen dat daar opgravingen zijn. Zijn er nog meer plekken waar jullie bijzondere dingen hebben gevonden? ‘Er zijn in het verleden, grotendeels nog voor mijn tijd, een aantal hele belangrijke plekken opgegraven. Wij beheren de vondsten en de documentatie ervan. De Spoorzone is de grootste opgraving die ooit is gedaan in Delft en daar is min of meer toevallig de oudste telescoop van Nederland uit de gracht werd gevist. Aangezien de telescoop in 1608 in Nederland is uitgevonden, zou dat exemplaar zelfs de oudste telescoop ter wereld kunnen zijn, maar er staat helaas geen jaartal op. We kunnen ‘m dus niet heel exact dateren.

Het thema van deze Blauww is gastvrijheid. Hoe was het met de Delftse gastvrijheid gesteld door Voor meer informatie over archeologie in Delft: de eeuwen heen? zie de website van de Archeologische Dienst: ‘In de Middeleeuwen moest je www.archeologie-delft.nl een poorter zijn om in de stad te Of lees het kwartaalmagazine Delf, cultuurhistorisch mogen wonen, maar om poorter magazine over monumenten en museale kunst in de te worden moest je in je eigen stad en Delftse geschiedenis. onderhoud kunnen voorzien. Iewww.delfia-batavorum.nl dereen die buiten de stad woonde was horige, eigendom van hun heer. Aan de ene kant probeerde de stad te voorkomen dat iedereen binnenkwam. Aan de andere kant waren er ook mensen nodig, en daar wilde Delft wel een veilige thuishaven voor zijn. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog zwierven soldatenbendes rond in de buitengebieden en de bedreigde bewoners trokken ook toen naar de stad. Vanuit onder andere Antwerpen kwamen vluchtelingenstromen op gang; tussen die mensen zaten goede wevers en andere vaklui. Die kon Delft goed gebruiken, dus die waren van harte welkom. We hebben aanwijzingen dat er ook lang geleden al sprake was

Archeoloog online

Blauww • december 2016

‘Je archeologenhart zegt: laten we het gaan opgraven’ Maar hij behoort in ieder geval tot de eerste kijkers die er zijn gemaakt en waarvan er wereldwijd nog maar tien over zijn. Een andere bijzondere vondst werd eind jaren tachtig gedaan bij restauratiewerkzaamheden van het Gemeenlandshuis aan de Oude Delft 167: een ridder op een paard, gemaakt van geglazuurd aardewerk. Zo’n zogenoemde dakruiter op de nok van het dak betekende dat daar een belangrijke edelman woonde. Op de website van de archeologische dienst is trouwens een prachtige 3D-weergave van de dakruiter te vinden. En wat bijna niemand weet is dat op de hoek van de Aletta Jacobsstraat-Westlandseweg vroeger een Kartuizerklooster heeft gestaan. Dat is in 1959 al opgegraven, en de funderingen van de kapel zijn nu voor iedereen te zien omdat ze zijn aangegeven met bakstenen. In de jaren tachtig zijn er opgravingen gedaan bij het Oude & Nieuwe Gasthuis in de binnenstad, de Gasthuisplaats. Daar zitten geweldige fundamenten van


die je uit de grond haalt, moet je ook documenteren en opslaan.’ Hoe weet je eigenlijk of er iets in de grond zit en zo ja, wat? ‘Dat is een goede vraag. Je kan in ieder geval aan de hand van kijkgaatjes vaststellen of er iets zit en, tot een bepaald niveau, ook wat er zit, hoe groot het is en hoe diep het zit. Er is dus een heel systeem van vooronderzoek voordat je besluit ergens te gaan graven. In de binnenstad van Delft is dat niet zo moeilijk, want daar zijn historische kaarten van en er is eerder onderzoek gedaan. In het buitengebied is de geologische ondergrond heel belangrijk. Op basis van landschap, geologie, historische kaarten en be-

Héé, een beerput in m’n tuin, leuk’ kende archeologische vindplaatsen kun je voor het hele gebied een voorspelling doen wat je kunt verwachten. De gemeente probeert dan te voorkomen dat daar gebouwd wordt. Want als wij archeologen iets opgraven, vernietigen we eigenlijk de sporen in de grond. Zo’n opgraving kun je maar één keer doen, en dat gebeurt met de kennis van nu. Over vijftig jaar zijn de technieken waarschijnlijk veel beter en kunnen archeologen meer informatie halen uit zo’n opgraving.’

Stadsarcheoloog Steven Jongsma: ‘Als jongetje van tien jaar wist ik al dat ik archeoloog wilde worden.’

een kapel en van een klooster waar zieken werden verzorgd, plus alle begravingen die daarbij horen.’ Je weet dus dat het er zit, maar gaan jullie er ook iets mee doen? Jeuken je handen niet om het uit de grond te halen? ‘Ja, aan de ene kant wel. Je archeologenhart zegt, laten we het gaan opgraven. Maar in principe laten we het bodemarchief ongemoeid. Er wordt pas opgegraven als de omstandigheden dat vereisen, bijvoorbeeld bij bouwprojecten. Daarbij komt, van de jaren zeventig tot negentig is veel is opgegraven dat nog niet is uitgewerkt. Daar was geen geld voor. We hebben een depot vol met spullen waar we nog mee aan de slag moeten. Dus, waarom zou je vindplaatsen gaan vernietigen, als je nog zoveel op de plank hebt liggen? Dingen

Wordt er ook veel bij toeval gevonden, bijvoorbeeld door inwoners van Delft? En moet je er dan nog iets mee of mag je het gelijk in je vitrinekastje zetten? ‘Officieel moet je alle bodemvondsten waarvan je vermoedt dat het een historisch object is, melden bij de archeologische dienst. Als je bij toeval iets vindt, dan willen wij graag weten wat je hebt gevonden en waar, om de simpele reden dat het voor ons een belangrijk signaal kan zijn dat er ergens iets zit wat wij nog niet weten. Als er bouwplannen zijn, dan kunnen wij daar eerst onderzoek doen. Vaak denken mensen dat wij hun vondst innemen, maar dat is niet zo; vondsten blijven eigendom van de vinder. Als iemand een toevalsvondst doet die van waarde is, dan geldt de wet op de schatvondsten. Daarin is geregeld dat de vinder 50% van de schat mag claimen, en de grondeigenaar de andere 50%. Het is wat anders als je in de binnenstad woont en al gravend de koepel van een beerput tegenkomt in je achtertuin. Dat moet je altijd melden. Je mag die beerput niet open maken en de spullen eruit halen. Dan ben je namelijk gericht aan het schatgraven en dat is illegaal. Het komt voor dat mensen dat niet weten en denken, héé, een beerput in m’n tuin, leuk, die haal ik leeg. Dan zitten er vier mooie complete potjes in die ze in de vitrine zetten en de rest gooien ze weg. Dat is erg jammer, want wij willen juist graag kijken naar beermonsters als grond, zaadjes, visbotjes, wat die mensen hebben gegeten en hoe lang dat ding in gebruik is geweest. De hele geschiedenis van zo’n perceel zit besloten in zo’n beerput. Die potjes zijn dan minder belangrijk.’ Blauww • december 2016

37


M i ck a e l Fr a n c i •

Esther de Cuijper

SPOD, laagdrempelige oefenruimte waar je je thuisvoelt

Epicentrum van de Delftse popmuziek Eric Geevers belichaamt rock-‘n-roll. Hij tourde de wereld rond met gitaarlegende Link Wray, maakte furore in eigen land met groepen als Paradogs, the Ace-Tones, The X-Ray Men en the Flying Tigers en is al bijna dertig jaar één van de beheerders van Stichting Popoefenruimten Delft. ndanks deze indrukwekkende staat van dienst houdt de Delftenaar, steevast te herkennen aan zijn bandana, zwarte kleding en t-shirt van de band Dead Moon, niet van te veel terugkijken. Hoewel een gezonde dosis nostalgie hem ook niet vreemd is, lijkt Geevers zich vooral te richten op het heden en de toekomst. Een groot jubileum werd er dan ook niet gevierd toen SPOD twee jaar geleden de zilveren leeftijd bereikte. ‘We hebben er wel over gedacht om een feest te geven voor ons 25-jarig bestaan, maar steeds kwamen er weer dingen tussen die belangrijker waren. Ik vind het veel leuker om hier met bands bezig te zijn dan onszelf in de spotlight te zetten.’

O 38

Alles voor de muziek En dat zegt veel over de levenshouding van deze rasmuzikant: alles voor de muziek. Een blik rond het kantoor-annex-werkkamer van de SPOD-beheerders verraadt een leven waarin kabels, schroefjes, snaren, opname-apparatuur en instrumenten in al dan niet ‘affe’ staat de rode draad vormen. Met een schat aan expertise op alle mogelijke gebieden van het muzikale ambacht, is SPOD voor veel Delftse muzikanten een onmisbaar instituut geworden. Geevers: ‘We zijn ontzettend trots op wat we bereikt hebben. SPOD is het epicentrum van de Delftse popmuziek. Dat wil niet zeggen dat er geen andere mooie initiatieven zijn, gelukkig, maar vrijwel alle lokale bands stappen hier vroeg of laat wel een keer naar binnen.’ Ondanks het uiterlijk van een wilde rocker is Geevers rustig, vriendelijk en behulpzaam. Jonge muzikanten en beginnende bands lopen met hem weg en tijdens het interview gaan de klanten altijd even voor. De aantrekkingskracht van SPOD is volgens Geevers dan ook de laagdrempeligheid van de oefenruimte; muziBlauww • december 2016

kanten, van welk pluimage dan ook, kunnen zich er thuis voelen. ‘Als je twee stokken kunt vasthouden, mag je jezelf hier een drummer noemen. Dat betekent dat er heel af en toe iemand op een drumstel zit te timmeren die er nog helemaal niets van kan. En tja... dat willen we zeker niet tegenhouden. De één leert het via een cursus en de ander is autodidact. Alles komt hier over de vloer, van volkomen beginner tot veteraan. En omdat we kwalitatief boven een hoop andere oefenruimtes uitsteken, komen er ook grote namen. Dat zorgt er voor dat dit een creatieve broedplaats is waar je andere muzikanten tegenkomt die zich niet per se in jouw eigen cirkeltje begeven.’ Hoe kom ik in Paradiso? Naast ontmoetingsplek vervult SPOD ook een belangrijke taak voor muzikanten die met prangende vragen zitten. ‘Je kunt het zo gek niet bedenken. ‘Hoort deze brom in m’n versterker’ of ‘we hebben net een demo opgenomen, hoe moeten we nu een optreden in Paradiso regelen?’. Dan zeg ik: begin eerst maar lekker in Delft. Of je uiteindelijk in Paradiso terechtkomt, blijft voor een deel gewoon mazzel hebben. Maar

‘Er zijn mensen die zeggen dat er geen goede muziek meer wordt gemaakt in Delft. Flikker op! Je moest eens weten!’

gedrevenheid speelt net zo’n grote rol. Alles wat je doet moet in het teken staan van je band. Dan bereik je echt wel wat.’ De beheerders van SPOD zien artiesten komen en gaan en nemen als geen ander de veranderingen in de dynamische wereld van de popmuziek waar. Zo is er volgens Geevers met het wegvallen van poppodium Speakers enkele jaren geleden een groot gat ontstaan. ‘Dat was een podium waar niet-meer-zo-beginnende bands zich konden presenteren en zichzelf in de kijker konden spelen bij boekers in de regio. We missen nu een podium waar die regionale belangstelling naar uitgaat.’ Toch wil Geevers zich niet laten betrappen op iets wat ook maar in


BlueNotes BlueNotes is een podium voor de Delftse muziekscene. Muziekjournalist Mickael Franci bericht over muzikanten, podia, festivals, optredens en alles wat er speelt op muziekgebied. Het bruist van muzikaliteit in de stad en Blauww wil de Delfste muziekliefhebber met deze rubriek op de hoogte houden.

over het popbeleid van de gemeente. Er zou meer moeten gebeuren. Maar wat moet er dan precies gebeuren? Geevers: ‘Mijn boodschap is: focus je als beleidsmaker in hemelsnaam niet op die paar bands die het gemaakt hebben, maar zet je in voor die paar honderd ‘kutbandjes’ die het nooit gaan maken. In elke band die het nooit gaat maken zit namelijk één muzikant die daar genoeg van leert om een andere band te beginnen die...ook nog nergens komt. Maar dan zitten er twéé mensen in die band die wat geleerd hebben. Zo heb je pakweg honderd bands nodig om uit te komen bij die ene band die je bij De Wereld Draait Door ziet. Neem een band als Vanderbuyst, tot hun split kort geleden een behoorlijk succesvolle hardrock band. Voor veel mensen lijkt het of zo’n band er ineens is, maar ik ken de bands die er Beheerder Eric Geevers: ‘We zijn trots op wat aan vooraf zijn gegaan. Dat is een we met SPOD bereikt hebben, SPOD is het mooi proces om mee te maken. En dat zien we vaker.’ epicentrum van de delftse popmuziek.’

de verte zou kunnen ruiken naar een ‘vroeger was alles beter’mentaliteit. ‘Nostalgie kan leuk zijn, maar je moet daar niet in blijven hangen. Er zijn mensen die zeggen dat er geen goede muziek meer wordt gemaakt in Delft. Flikker op! Je moest eens weten. Degenen die dat roepen zijn vaak al jaren niet naar nieuwe bands gaan kijken. Er zijn er genoeg. Laat je eens verrassen. The Gully Flowers bijvoorbeeld, een band die hier oefent. Die zijn geweldig!’ Kutbandjes Of het nu gaat om mogelijkheden voor artiesten om zich te ontwikkelen of plekken voor muziekliefhebbers om optredens bij te wonen, muziekliefhebbers in de stad klagen vaak

De punkpolitie Maar Geevers heeft het zeker niet alleen vanaf de zijlijn meegemaakt. Na een ruig leven ‘on the road’ waarbij de Delftse rocker zich niet geroepen voelde om toe te geven aan sommige rock-’n-roll clichés – ‘Ik heb nog nooit iemand gezien die een lijntje coke nam waarvan ik dacht: ‘goh, wat word jij hier leuk van’ – is de inmiddels liefdevolle huisvader het levende bewijs dat het idee dat rock-’n-roll gepaard moet gaan met zelfdestructie, behoorlijk achterhaald is. Waar draait het volgens hem dan wel om in de rockmuziek? ‘Dat je je eigen plan trekt. De grote mythe van punk en rock-‘n-roll is dat je moet vechten tegen allerlei conventies. Maar als die conventies je überhaupt niet zo interesseren, dan hoef je je er ook niet tegen af te zetten. Er bestaat zoiets als de ‘punkpolitie’, mensen die bepalen welke bands wel of niet ‘echt punk’ zouden zijn. Dan gaat het voor mij nergens meer over. Dat is een revolutie die zichzelf in de staart bijt. Authenticiteit betekent voor mij dat je de muziek maakt die jij wilt maken. Punt.’ Blauww • december 2016

39


40

Theo Jansen

Geleid door de buisjes Van 18 november t/m 5 maart is in Museum Prinsenhof Delft de expositie Universum Theo Jansen te zien. De van oorsprong Scheveningse Delftenaar wijdt sinds 1990 zijn leven aan strandbeesten, constructies van pvc-buizen die bewegen op de wind en daardoor een eigen leven lijken te leiden. Blauww nam een kijkje bij de expositie, ging in gesprek met Theo Jansen en raakte, net als hij, gefascineerd door de wereld van de ‘animaris’, de ‘dieren van de zee’, zoals hij ze officieel heeft genoemd.

Te k s t A n i t a B o o n e • Fo t o ’ s M a rc o Z w i n k e l s , A a d D e r w o r t

Blauww • december 2016


trandbeesten, hoe kom je erop? ‘Het is begonnen met een column in de Volkskrant, waarin ik het had over staketsels op het strand die duinen opwerpen om ons te beschermen tegen de zee. Naar aanleiding van dat stukje heb ik wat buisjes gekocht en ben ik daarmee gaan spelen. Aan het eind van die middag heb ik mezelf beloofd om een jaar aan de buisjes te geven, maar het gaat tot de dag van vandaag door. Het strandbeest is dus ontstaan met een soort nuttigheidsidee, maar gaandeweg het proces raakte ik meer geinteresseerd in de wortels van het bestaan en is het graven op de achtergrond terechtgekomen.’ Op de tentoonstelling laat je via een stamboom de hele evolutie van het strandbeest zien. Kan je dat vergelijken met die van bijvoorbeeld dinosaurussen? Daar doen ze me wel aan denken. ‘Ik probeer het idee van bestaande dieren zoveel mogelijk los te laten. Ik wil echt een nieuwe diersoort ontwikkelen, waarbij de ene ondersoort uit de andere ontstaat. Elk jaar ga ik naar het strand en doe ik daar experimenten. Aan het eind van de zomer verklaar ik het beest tot uitgestorven en gaat hij naar het beenderveld. Daarna bouw ik een nieuw beest, gebaseerd op de ervaringen die ik heb opgedaan. In de tentoonstelling zijn een paar van die uitgestorven dieren te zien in de Reanimatiekamer, waar ze met een luchtcompressor opnieuw tot leven worden gewekt.’

Met de dieren ook? ‘Ja, maar het is niet zo dat ik met ieder dier een persoonlijke band heb, zoals veel mensen verwachten. Daarvoor staat het strandbeest te ver van ons af. We hebben te weinig met ze gemeen, nog minder dan met een slang.’ Je zei dat je door de strandbeesten bij de wortels van het bestaan bent uitgekomen, kan je dat uitleggen? ‘Ik heb er allerlei theorieën over ontwikkeld. Hoewel ik ze heb gemaakt, zou je ook kunnen denken dat die beesten voor 1990 1al bestonden en op zoek waren naar hersenen om in te landen. Op die manier gebruiken ze mij om de wereld te infecteren. Doordat ik het maken van het pootsysteem op internet heb gezet, zijn er nu studenten wereldwijd met het idee geïnfecteerd. Die denken dat ze een leuke hobby hebben, maar ze worden in feite gebruikt voor de voortplanting van de strandbeesten.’

‘Het is niet zo dat ik met ieder dier een persoonijke band heb’

Wat heb je geleerd in de loop der jaren? ‘Voornamelijk het overleven van stormen. De constructies worden beter, de beesten vallen niet meer om en kunnen behoorlijk harde wind aan. Het eerste beest heeft het strand nooit gezien. Die had een heel ingewikkeld pootsysteem en kon zijn poten alleen bewegen als hij op zijn rug lag.’ Waarom pvc? ‘Daar blies ik vroeger pijltjes mee, dus ik kende het al. Ik vind het mooi materiaal en door er steeds mee te werken, heb ik er echt een band mee gekregen.’

Wat is de volgende stap in de evolutie van de strandbeesten? ‘De volgende stap is de verbetering van een totaal nieuw pootsysteem waar ik dit jaar mee begonnen ben: het rupssysteem. Het voordeel van rupsen is dat ze geen gewrichten hebben en dat daar dus ook geen zand in kan komen en je ze niet hoeft te smeren. Bij zandstormen op het strand kruipen ze tussen het zand uit en is er niets aan de hand. Ze kunnen heel ruw terrein doorkruisen, vol kuilen en dergelijke, dat biedt mogelijkheden. Ik probeer nu het gewicht van de rupsen met 50 procent te reduceren, door de bovenkant weg te halen en te zorgen dat ze rechtstreeks op de wind kunnen bewegen. Nu is het zo dat ze eerst door middel van zeilen luchtdruk opbouwen in plastic flessen en dan tegen de wind in lopen met een totale snelheid van 10 meter per uur. Dat is op zich niet erg – ze hebben oneindig veel geduld – maar ze zijn ook niet te sturen. De andere beesten lopen met de Blauww • december 2016

41


42

Blauww • december 2016


De expositie Universum Theo Jansen is van 18 november tot 5 maart te bezichtigen in Museum Prinsenhof. Op zaterdagen zijn er rondleidingen en in de kerst- en voorjaarsvakantie ook workshops voor kinderen. Zie www.strandbeest.com voor filmpjes, boeken, zelfbouwpakketten en strandsessies.

Theo Jansen Geleid door de buisjes

wind mee en als ik ze dan weer naar de werkplaats wil brengen, moet ik ze tegen de wind in op gaan halen. In de toekomst zullen er beesten zijn die met de wind meelopen, parallel aan de kust, en dan wachten bij het zachte zand tot de wind 180 graden gedraaid is en op het harde zand weer teruglopen. Een soort trekdieren tussen Kijkduin en Scheveningen. Het is nog niet zo ver, maar dat is het ultieme doel voor ik deze planeet verlaat. Dat die trekdieren daar gaan lopen en zelfstandig leven. Ik ben wel bang dat ik eerst wat studenten moet infecteren die het onderhoud moeten gaan doen, maar die zijn er genoeg.’ Doe je nog iets met het zand? ‘Het gekke is dat het idee van duinen bouwen niet helemaal uit het zicht is. Ik ben nu beesten aan het maken die vaststaan aan één kant. Dan waait er zand over de pootjes heen en als je niets doet, raakt zo’n beest begraven na een tijdje. Nu ben ik bezig met skistokken die het dier elk uur een beetje optillen, waardoor het zand van de voetjes wordt afgeschud en het dier iets hoger komt te staan. Dat heuveltje gaat wel groeien eronder, dus dan heb je toch duinvorming. Zo gaat het vaak: dat de dingen per ongeluk worden opgelost. Niet door geniale gedachten.’ Komen er ook nog bos- en waterbeesten? Nee hoor, ik vind het zo al ingewikkeld genoeg! Maar behalve dat het strand praktisch is, omdat het er waait en het vlak is, heb ik ook een persoonlijke relatie met het strand van Scheveningen, omdat ik er geboren ben.’

‘Zo gaat het vaak, dat dingen per ongeluk worden opgelost. Niet door geniale gedachten’

Tot slot vertelt Jansen over zijn relatie met de pvc-buizen: ‘Als ik opsta met een fantastisch idee, dan protesteren die buisjes altijd. Ze willen nooit wat ik wil. Aan het eind van de dag verlaat ik mijn atelier dan in enigszins depressieve toestand, maar de volgende dag sta ik op met een nieuw idee, gebaseerd op de ervaring van de dag ervoor. Het pad dat ik bewandel is grillig en onvoorspelbaar. Het is niet ‘ik heb een idee en dat voer ik uit’, want ik word gecorrigeerd door die buisjes. Het vreemde is, aan het eind van de rit als het beest klaar is, dan ben ik zelf verbaasd hoe mooi het is geworden. Dat komt dus niet omdat ik iets moois wilde maken, maar is te danken aan die buisjes en de interactie met het strand. Dat heeft altijd veel van mijn werk bepaald: dat ik geleid word door de buisjes.’

Blauww • december 2016

43


Aad Derwort •

Primo!Studio, Ontwikkelingsbedrijf Spoorzone Delft

Stadsdeel Nieuw Delft wordt steeds beter zichtbaar

Boven het maaiveld Nieuw Delft, het nieuwe stadsdeel dat in het hart van de stad verrijst, bovenop de nieuwe spoortunnel en in de omgeving, vordert gestaag. Er wordt volop gebouwd en de eerste bewoners nemen binnenkort hun intrek in de huizen in de Coendersbuurt. De komende tijd staan er veel ontwikkelingen op stapel en zal het stadsgebied steeds zichtbaarder worden en de verbinding weer leggen met de omliggende wijken. Aanleiding voor Blauww om de stand van zaken door te nemen met Isidoor Hermans, directeur van het Ontwikkelingsbedrijf Spoorzone Delft. Een verhelderend gesprek over vraaggestuurd ontwikkelen, tussen de schijnbare chaos van de bouwterreinen. e spreken Isidoor Hermans in zijn kantoor, dat midden in de spoorzone ligt en vanuit de vergaderkamer is er naar alle kanten een wijds uitzicht over Nieuw Delft, het nieuwe stadsdeel dat rondom het nieuwe station en het stadskantoor wordt ontwikkeld. Nu zijn er vooral nog kale vlaktes en bouwterreinen zichtbaar, maar binnen niet al te lange tijd verbindt Nieuw Delft de nu nog gescheiden stadswijken in alle richtingen met elkaar. Hermans: ‘De stad wordt weer heel. Stukje bij beetje worden gerealiseerde deelgebieden terug gegeven aan de stad en ontstaat er nieuw leven. We zijn bezig dit nieuwe

W

44

Park Spoorloos en fietsenstalling Op de plek achter het oude stationsgebouw, waar vroeger de perrons lagen, wordt park Spoorloos gerealiseerd, met daaronder een fietsenstalling die plaats biedt aan 2.700 fietsen (de Coenderstalling). Het ontwerp voor het park is voortgekomen uit een samenwerking met onder andere betrokken omwonenden en de Kwaliteitskamer.

Blauww • december 2016

stadsdeel vraaggestuurd te ontwikkelen. Dat resulteert bijvoorbeeld in de Coendersbuurt. Hier bouwen mensen op dit moment zelf hun huis, helemaal naar eigen wens. Deze buurt heeft alleen een woonfunctie. 50% van de bewoners bouwen zo hun eigen unieke huis, midden in de stad. Dat is heel bijzonder in de Randstad, zo dicht bij het centrum en met een hoogwaardig ov-knooppunt naast de deur. Daarnaast is er ook ruimte voor projectmatige woningbouw. In het van Leeuwenhoekkwartier en de Abtswoudse Hof gaan de functies wonen en werken samen. In het rondom het station gelegen Van Leeuwenhoekkwartier is er ruimte voor nog meer functies, zoals recreëren, cultuur en ondernemen, zodat dit deel een levendig stadsdeel wordt. We dagen mensen en marktpartijen uit om met voorstellen te komen voor projecten waarbij de functies samenkomen. En ook in het Van Leeuwenhoekkwartier en Abtswoudse Hof is weer ruimte voor zelfbouw. Wij bieden de ruimte en mogelijkheden en het is aan de markt om hier passende plannen voor te ontwikkelen.’ Woningaanbod Het aanbod – of beter nog het beeld – van de te realiseren woningen wordt heel divers: woningen voor gezinnen, ouderen, studenten, kenniswerkers, doorstartende bedrijven en voor mensen met een bedrijf aan huis. Opdrachtgevers zijn ontwikkelaars, particulieren of groepen van particulieren. In de Coendersbuurt bijvoorbeeld wordt door een groep mensen een gebouw gerealiseerd waarbij de afzonderlijke appartementen aan de individuele en uiteenlopende eisen van de gebruikers voldoen. Een ander initiatief komt net ten zuiden van de Ireneboulevard (nu nog Westlandseweg). Het is een project om zogenaamde


kenniswerkers te huisvesten. Mensen die werkzaam zijn bij een bedrijf of met een start-up bezig zijn. Die mensen zoeken elkaar op, ze willen hier graag wonen, dicht bij de in Delft volop aanwezige kennis. Ze hebben hier vaak gestudeerd, kunnen hier zo starten en doorgroeien naar vrije sector-huurwoningen. Zo houden we de kennis in Delft.’ De vraag rijst of dat in samenspraak met de Gemeente Delft en de TU wordt gerealiseerd, die geven immers ook aan dat het woningaanbod in Delft niet goed afgestemd is op de behoeften van de huidige werkzame bevolking. Hermans hierover: ‘Ja, dit is een deel van de oplossing van dit probleem. Dat bedoel ik met vraaggestuurd, de markt pakt deze signalen op. Een ander concept dat we in Nieuw Delft mogelijk gaan vestigen en wat nu nader wordt onderzocht is The Student Hotel, dat borduurt ook voort op dit idee. Het biedt long-stay accommodatie voor internationale studenten die hier tijdelijk – korter dan een jaar – verblijven. IHE is hier gevestigd, zij zoeken ook huisvesting voor hun medewerkers; die verblijven hier vaak ook korter dan een jaar. Er komen allerlei voorzieningen in: horeca, een wasserette, fitness en mogelijk ook classrooms en vergaderfaciliteiten. De wens van de initiatiefnemer is om The Student Hotel vlakbij het ov-knooppunt te vestigen. We zien het als een welkome aanvulling voor het gebied. Het zou levendigheid bieden, precies daar waar we dat graag willen hebben.’ Ondernemen Naast wonen en werken zal er in het gebied ook behoefte zijn aan bijvoorbeeld kleine winkels, horeca en andere ondernemingen. Hermans licht toe: ‘We hebben hiervoor een flink aantal vierkante meters beschikbaar. Het gaat dan om onder andere publieke functies, kantoren, detailhandel en horeca. Dan heb ik het over kleinere ondernemingen met een beperkt aantal medewerkers, een grote supermarkt zul je hier niet tegenkomen. Natuurlijk komen er ook winkels, maar denk dan niet aan een winkelgebied á la Zuidpoort. Het is meer een moderne uitbreiding van het oude stadscentrum. En het gebied sluit natuurlijk aan de andere zijde aan op de Poptahof. De bedrijvigheid blijft kleinschalig. Grote kantoren vind je al meer dan voldoende in Den Haag en Rotterdam. Kleinschalighied past ook goed bij het kennisintensieve klimaat dat je hier in Delft hebt en ook graag wilt houden. In het Van Leeuwenhoekkwartier is er bij de woningen waar zelfbouwers aan de gang gaan ook ruimte voor bedrijvigheid. Denk daarbij aan ateliers, praktijkruimtes en dienstverlening. Alles is welkom, het beperkt zich niet tot kennisintensieve activiteit.’

Bouwplan Veld 5 Isidoor Hermans: ‘Het is nu vooral nog stenen stapelen, maar we kunnen niet wachten om het stadsleven hier binnen te zien komen.’

Het programma voor dit bouwplan richt zich op werknemers van kennisintensieve bedrijven en start-ups. Uit onderzoek is gebleken dat er behoefte is aan meer huisvesting voor deze groep mensen. Het bestaat uit 130 appartementen (huur) op de verdiepingen en op de begane grond is ruimte voor bijvoorbeeld horeca, dienstverlening en werkplekken voor startende bedrijven op kleine schaal. Daarnaast bevat het plan een parkeergarage, fietsbergingen, daktuinen en een binnenplein grenzend aan het Van Leeuwenhoekpark.

Blauww • december 2016

45


11

12

8 7 9

10

13 7 1 2

Coendersbuurt 46

De Coendersbuurt wordt een rustige, autoluwe stadsbuurt omringd door water. De sfeer is vergelijkbaar met het Westerkwartier. De buurt ligt aan de Nieuwe Gracht en krijgt een kleinschalig karakter met typische Delftse straatjes. Er worden nu zelfbouwwoningen en projectmatige woningen gebouwd. Begin 2017 verhuizen de eerste bewoners naar de Coendersbuurt.

Cultuur Er klinkt een lichte aarzeling bij Hermans door bij de vraag wat we in Nieuw Delft aan cultuurvoorzieningen kunnen verwachten. ‘Dat is op dit moment nog moeilijk te zeggen, maar hier werken we aan, mede ook vraaggestuurd. We hebben geconstateerd dat er in Nieuw Delft ruimte is voor bijvoorbeeld museale functies. Maar of dat dan ook zo ingevuld wordt, moet nog blijken. Dat moet ook financieel haalbaar zijn en dat is nog in onderzoek. Er wordt ook gedacht aan culturele voorzieningen, bijvoorbeeld in het nieuwe stadspark. In het park is ruimte voor kunst, muziek en buitentheater. Niet allemaal permanent, maar zeker incidenteel. Het zijn cultuurvoorzieningen die ook zijn opgenomen in het programma van eisen (pve) voor het park. Dit pve is met input van vele Delftenaren opgesteld en is nu basis voor het ontwerptraject van het park. Het oude station krijgt een horecafunctie. De NS is nu druk bezig met de verkoop van het pand. Horeca is hier zeer welkom omdat het station gericht is op het ov-plein, maar ook omdat er aan de achterkant een park komt te liggen, – Park Spoorloos – bovenop de nieuwe fietsenstalling (de Coenderstalling). Daar zijn we erg blij mee, het is goed voor de levendigheid van het gebied. Het oude station is een rijksmonument, het is fijn om daar een hoogwaardige invulling aan te kunnen geven. We hopen dat het

Blauww • december 2016

snel rond komt, we kunnen niet wachten om dat rond te gaan toeteren.’ Delft Village Blauww vroeg eerder aan ondernemer Chris Oomen en elders in dit magazine ook aan Karel Luijben van de TU Delft naar de stand van zaken rondom Delft Village, het delftsblauwehuisjes-project. Hermans wil er dit over kwijt: ‘De TU wil graag prominent zichtbaar worden in Nieuw Delft. Dat is ons gezamenlijk streven. Dat is goed voor de stad en goed voor de TU. Delft Village zoekt naar een programma van cultuur, techniek en innovatie. We zijn deze plannen nog inhoudelijk aan het bekijken en in overleg hierover met de initiatiefnemers. Er zit zeker beweging in, maar we kunnen dat op dit moment helaas nog niet zichtbaar maken. Dat geldt trouwens voor meer deelgebieden rondom het station: de komende tijd moeten hier een aantal puzzelstukken in elkaar gaan vallen. Daarom ligt onze focus nu op dit noordelijke gebied, het zuidelijk deel wordt later ingevuld. The Student Hotel, Delft Village, het oude stationsgebouw en de ontwikkeling van het plan Antoni (waaronder een 3e ondergrondse rijwielstalling wordt gerealiseerd) zijn die zogenaamde 'puzzelstukken'. Het gaat om plannen waarbij kwaliteit als uitgangspunt geldt, zowel qua beeld als programma. De beslissingen


Het plangebied van Nieuw Delft De volgende onderdelen staan aangegeven op de kaart: 1 Coendersbuurt 2 Scholencombinatie Delfland 3 Abtswoudse Hof 4 Van Leeuwenhoekkwartier (zuid) 5 Bouwplan Veld 5 6 Ireneboulevard 7 Van Leeuwenhoekkwartier (noord) 8 The Student Hotel 9 Plan Antoni 10 Park Spoorloos 11 Delft Village 12 Station en stadskantoor 13 Van Leeuwenhoekpark

5

6

4

13 4 3 3

47

kijken met particulieren en ontwikkelaars mee bij het ontwerp. Bij de bouwaanvraag komt het plan er dan in de regel ook soepel door bij de Welstandscommissie. Zo is het in de Coendersbuurt gegaan en zo ontstaat hier een kwalitatief hoogwaardig stukje stad. Het is een beetje terug naar de Gouden Eeuw, je eigen huis bouwen, naast elkaar, allemaal verschilOp het nieuwe OV-plein komen alle vormen van openbaar vervoer samen: trein, bus, tram en taxi. Bezoekers en lend in maatvoering, ontwerp en materialen. Maar reizigers begeven zich door de alzijdigheid van het stationsgebouw gemakkelijk in alle richtingen en kunnen moeiteloos heel mooi om te zien. Zo ontstaan er heel bijzondere overstappen op andere vervoersmiddelen. Het nieuwe stationsplein loopt straks aan de zuidzijde over in de entree van huizen, niet alleen qua uiterlijk, maar ook wat de inhet Van Leeuwenhoekpark. deling en inrichting betreft. Het doel is om na jaren van (tunnel)bouwwerkzaamheden de nieuwe schakel te vormen tussen de bestaande stadsdelen. Niet alleen in gebouwen, maar gericht op een vervolg zitten er echt aan te komen. We willen ook des te meer in leven. We zijn hiermee goed op weg. Verbeterende niet te snel naar buiten treden en daarmee meer vragen oproepen.’ economische omstandigheden helpen ons daar gelukkig bij. Maar Nieuw Delft verkoopt zichzelf ook, door de unieke ligging en de Sturen op kwaliteit Toch wel uniek, midden in de stad je mogelijkheden. We zijn nu vooral nog plannen aan het maken en huis naar eigen inzicht bouwen. Hermans: ‘Nieuw Delft biedt heel stenen aan het stapelen, maar we kunnen niet wachten om de veel vrijheid. Maar het betekent niet dat alles kan, we sturen wel op mensen en het stadsleven hier binnen te zien komen, want mensen kwaliteit. Het bestemmingsplan geeft de ruimtelijke kaders aan, maken uiteindelijk de stad. Dat gaat gelukkig niet al te lang meer er is begeleiding door de stadsbouwmeester en de supervisor. Zij duren.’

Knooppunt voor openbaar vervoer

Blauww • december 2016


48

Karel Luyben zoekt verbinding met de stad en kijkt vooruit

TU Delft

175 jaar innovatief

Te k s t A a d D e r w o r t • Fo t o ’ s Fr a n k J a n s e n

Blauww • december 2016


In januari 2017 bestaat de TU Delft honderdvijfenzeventig jaar. Dit jubileum is aanleiding voor een groot aantal festiviteiten. 175 dagen lang viert de TU Delft een feest dat niet onopgemerkt aan Delft voorbij zal gaan. Blauww sprak met Rector Magnificus, prof. Karel Luyben, onder meer over het jubileum en over de rijke historie van de TU Delft. Luyben kijkt vooral vooruit en geeft zijn visie over de toekomst van de TU Delft en de rol van de universiteit in de stad. e ontmoeten Karel Luyben op zijn werkkamer, een bescheiden behuizing op de campus, midden tussen de studenten van de TU Delft. ‘Vanaf het moment dat het lustrum plaatsvindt op vrijdag 13 januari 2017, vieren we hier 175 dagen lang feest. We bieden een breed spectrum aan activiteiten die zowel in de stad als op de campus plaatsvinden. Er zijn tal van evenementen die in het kader van Technology for Life plaatsvinden. Zo zijn er activiteiten als een congres een congres dat speciaal voor het jubileum hierheen gehaald. Maar we gaan verder: elke twee jaar organiseren we een Research Exhibition. Daar laten we innovaties zien waarvan wij denken dat ze binnen niet al te lange tijd kunnen leiden tot een start-up of nieuwe technologische processen. We willen deze keer maar liefst 175 ontwikkelingen in de etalage zetten, dat wordt echt nog een hele toer. Deze Research Exhibition wordt ook gekoppeld aan het jaarlijkse International Festival of Technology. Dit door de TU Delft georganiseerde festival is een cadeautje van de TU Delft aan de stad. Het festival gaat deze keer extra lang – vier dagen – duren.’ ‘We hebben besloten om in verband met onze rijke historie een uitgebreide beschrijving van ons academisch erfgoed te laten maken. We hebben inmiddels speciaal hiervoor een historicus in de arm genomen. We willen deze complete historie van de TU Delft bij het 200-jarig jubileum in een toepasselijke en aantrekkelijke vorm publiceren. Wat die vorm zal zijn kan ik natuurlijk nog niet zeggen want we weten nu niet hoe over 25 jaar de verschijningsvorm van informatie eruit zal zien. In de historische beschrijving van de TU Delft dreigt een breuk te ontstaan. Eind negentiger jaren is een nieuwe Governance Structuur voor de universiteiten ingevoerd. Vrijwel tegelijkertijd is het aantal faculteiten teruggebracht van 13 naar de huidige 8. Daardoor ontbreekt veel historische informatie van kort na die overgang. We gaan dat nu updaten.

Delft als maar beter geworden. Wij zijn heel enthousiast over de nieuwe burgemeester. Zij is erg positief over de samenwerking, dat hebben we al diverse malen gemerkt. In het convenant is een aantal uitgangspunten afgesproken waarvan er één is: ‘de stad als campus, de campus als stad’. We kiezen voor een fieldlab-benadering, we gaan vaker dingen uitproberen in deze omgeving. Bij belangrijke items voor de stad, zoals energievoorziening, het rioleringssysteem, verkeersstromen, bruggen, gaan we samen kijken waar de TU een bijdrage kan leveren. Tegelijkertijd proberen we ook de verbinding tussen campus en stad beter te maken.

‘Delft zou er heel anders uit zien zonder de TU, maar dat is puur theoretisch, we gaan hier echt niet weg’

We hebben mensen die in deze periode bij de TU Delft betrokken zijn geweest geïnterviewd, de verkregen informatie uit deze gesprekken wordt nu in een boekje gebundeld.’

Ik vind het persoonlijk jammer dat we weer een nieuwe hoge brug gaan bouwen. Als je de dienstregeling van de trams en de scheepvaart goed op elkaar afstemt, kun je met de huidige technologie precies bepalen wanneer de tram over de brug moet en wanneer de schepen passeren. Dan kun je net zo goed een lage brug hebben. Die moet dan wat vaker open, maar dan kan de tram altijd door en heb je veel minder scheiding tussen campus en stad, want dat kanaal blijft echt een fysieke barrière. Helaas lukt zoiets waarschijnlijk niet, omdat er veel partijen bij de realisatie van de brug betrokken zijn met zeer uiteenlopende belangen. We moeten dus ook op andere manieren de verbinding zoeken. Bijvoorbeeld in het gebied TU Noord, door daar bedrijvigheid op het gebied van robotica te creëren en internationale studentenhuisvesting te realiseren. We hebben aandacht voor de leefbaarheid van de stad, het aantal studenten, wat kan de stad aan, hoe spelen wij daarop in? Gezamenlijk de public relations voeren. Want samen zijn we de stad. Delft zou er heel anders uit zien zonder TU, maar dat is puur theoretisch, we gaan hier niet weg. We hebben veel invloed op elkaar, gezien onze omvang. De TU Delft zet per jaar zo’n 300 miljoen euro om, via alle studenten en medewerkers die hun salarissen hier besteden. We doen voor 27 miljoen aankopen bij 600 lokale leveranciers. Het is evident dat de TU Delft een belangrijke speler in de stad is. Soms ervaren bewoners overlast. We letten daar goed op en ondernemen actie waar nodig. We moeten niet tegenover elkaar komen staan.’

Het 175-jarig jubileum is een moment om terug te kijken, maar ook om over de toekomstvisie van de TU Delft richting 200-jarig jubileum na te denken. Onlangs is er een convenant ondertekend tussen de TU Delft en de Gemeente Delft over nauwere samenwerking. Wat mogen we daarvan verwachten? ‘In de afgelopen jaren is de relatie tussen het College van Bestuur van de TU Delft en burgemeester en wethouders van de gemeente

Toch lijkt die scheiding in de stad soms wel zo te worden ervaren. Het is jammer dat die barrière niet geslecht wordt. ‘Dat is zeker geen bewust beleid en het is ook niet de indruk die ik heb. We hebben de binnenstad in de jaren ’60-70 verlaten omdat we onze laboratoria om diverse redenen niet meer midden in de stad konden hebben. Ons technisch onderwijs en onderzoek concentreren zich op de huidige campus. We huren af en toe ruimte in

‘Ik vind het persoonlijk jammer dat we weer een nieuwe hoge brug gaan bouwen’

Blauww • december 2016

49


het Legermuseum. We hebben nu in samenwerking met Museum Prinsenhof een project op stapel staan. We kijken of we een ruimte kunnen inrichten waar we het onderzoek van Joris Dik, met zijn metingen en scans van schilderijen, kunnen laten zien.’

50

‘Ja, daar zit echt een probleem. We hebben van oudsher een groot percentage sociale woningbouw en slechts beperkte ruimte in de stad. Als we die mensen hier willen houden is er een ander soort woningbouw nodig. Dat percentage moet dan toch verschuiven. De TU Delft heeft zo’n 1400 internationale medewerZou Delft, naar voorbeeld kers. Helaas woont maar een van de Dutch Design Week in klein deel daarvan in Delft. We Eindhoven, niet een landelijk hebben ook het grootste aantal of zelfs internationaal internationale studenten en 70% aansprekend technologie- of van onze promovendi is buitendesign-event moeten hebben? lands. Een groot percentage van Het International Festival of hen blijft hier. Niet alleen in Technology lijkt niet zo Delft, maar in de economische zichtbaar in de stad. ruimte van Nederland. Daar heb ‘‘We zouden dat misschien beter je bedrijvigheid en werkgelegenmoeten marketen. In Eindhoheid voor nodig. We hebben de ven heb je de High Tech Cammeeste startups bij incubator pus, de Dutch Design Week, die Yes!Delft, qua omvang zijn we de hebben weinig met de TU Eindvierde campus in Europa. We hoven te maken. Wij zijn vaak doen het echt goed. De bottleKarel Luyben: ‘TU Delft is een belangrijke speler in de stad’ betrokken bij initiatieven in neck ligt bij de gemeente, zonder Eindhoven, maar we krijgen die burgemeester en wethouders helaas niet naar Delft. Voorbeeld: het jaarlijks Sports Engineering hiervan de schuld te willen geven, het is een historisch gegeven Congres vindt plaats in Eindhoven, maar de betrokkenheid van maar we lopen klem met de beperkingen die de stad heeft.’ de TU Delft daarbij is groter dan die van de TU Eindhoven. Eind-hoven is natuurlijk wel een veel grotere, en vooral ook Zou je kunnen zeggen dat de Gemeente Delft de TU harder nodig kapitaalkrachtigere stad. We hebben overigens een prima relatie heeft dan andersom? met de TU Eindhoven.’ ‘Dat is zo, daar kunnen we eerlijk over zijn. Meer dan 50% van ons onderzoek doen we met mensen in het buitenland. Onze concurrentie zit niet in Eindhoven, Twente of in de rest van Nederland, maar in het buitenland. Ver weg. Maar wij zitten wél hier. ‘Reizigers die hier aankomen moeten We hebben dus onze verantwoordelijkheid hier. We denken zeker ook regionaal. Ik moet het Deetman nageven, ‘parel’ is een goed ervaren dat ze in de stad van techniek, ge-kozen term voor Delft. De stad heeft een mooie positie tussen kennis en innovatie zijn aangekomen’ Rotterdam en Den Haag. Die steden hebben ons ook nodig. Medical Delta bijvoorbeeld is een samenwerkingsverband van de TU Delft met de universiteiten van Leiden en Rotterdam en de In de vorige editie van Blauww hadden wij een interview met medische centra LUMC en het Erasmus MC.’ Chris Oomen over onder meer Delft Village, het project bij het nieuwe station dat een internationaal aansprekend visitekaartje voor Delft zou moeten worden en waar de TU Delft ook bij betrokken is.We begrepen uit zijn verhaal dat hier nog wat hobbels ‘Ik ben van de lange termijn. te nemen zijn? Relaties onderhouden, vertrouwen kweken ‘Dat is inderdaad een complex verhaal waar veel haken en ogen en blijven bouwen’ aan zitten en veel details een rol spelen. Het gaat te ver om daar binnen de kaders van dit interview op in te gaan. Maar we zijn er inderdaad nog niet uit. Wat de zichtbaarheid in de stad betreft, de TU Delft wil graag op een of andere manier op of bij het station aanwezig, zichtbaar, zijn. We vinden dat reizigers die hier aanKunt u zeggen wat het convenant oplevert en wanneer we daar komen moeten ervaren dat ze in de stad van techniek, kennis en resultaten van mogen verwachten? innovatie zijn aangekomen. We zijn daar mee bezig en gaat zeker ‘Het is een continu proces, met een open eind. De relaties op bekomen, maar we zijn er nog niet uit in welke vorm dat gestalte gaat stuurlijk niveau zijn aanzienlijk verbeterd, dat moeten we verder krijgen.’ vertalen naar verbeteringen die concreet zichtbaar zijn in de stad: ecosystemen, verlichting, het station, bruggen, verkeersstromen. Mensen van steeds meer nationaliteiten studeren hier in Delft. RoboValley kan iets moois voor Delft gaan betekenen, maar het Wat is het vervolg? Hoe hou je die hoogopgeleide mensen hier? Het zijn allemaal zaken die niet morgen gerealiseerd zijn. Ik ben van de woningaanbod van Delft lijkt daar niet goed op afgestemd, er is te lange termijn. Relaties onderhouden, vertrouwen kweken en blijweinig geschikte woonruimte voor deze nieuwe inkomensgroepen. ven bouwen. Zie het meer als roadmap, dan als een contract.’ Blauww • december 2016


De tas van de burgemeester Op 30 september mochten wij van Blauww het kersvers verschenen nummer 5 aanbieden aan de kersverse burgemeester. Het is burgemeester en niet burgemeesteres, hoewel we in Delft nu een dame op deze positie hebben. In de klas wordt nog wel eens ‘mees’ of ‘juf’ geroepen, maar dat wil niet zeggen dat we burgejuf of burgejuffrouw mogen zeggen. Ik blijf het lastig vinden. Onze hoofdredacteur had zich voor de gelegenheid in een donkerblauw pak gehesen en onder zijn arm had hij een ruiker in de kleuren… u raadt het al. Dit boeket moest natuurlijk overhandigd worden aan de nieuwe burgemeester. Samen met de laatste editie van Blauww, waar ook een interview in stond met deze dame. Aangezien mevrouw van Bijsterveldt, gehuld in fraaie blauwe jas, niet in staat was om tegelijkertijd onze hoofdredacteur een hand te geven, het boeket in ontvangst te nemen én de nieuwste Blauww te bewonderen – met ook nog haar tas in haar linkerhand – moest zij een keuze maken. U denkt nu misschien als lezer ‘wat moet ik met deze informatie?’, maar ik zal het u vertellen, het is belangrijk. De eerste stappen van een burgemeester kunnen namelijk bepalend zijn voor haar hele verdere carrière. Zij zette de tas niet op de grond. Waarom niet, daar zullen we naar moeten raden, misschien zat er iets breekbaars in, had ze net bij een bezoek aan een kinderboerderij een doos eieren in ontvangst genomen. Ze koos een andere oplossing, je zag haar zoeken naar een geschikt persoon

die haar kon helpen. Er stond een kring van hoofdzakelijk dames om haar heen én ik, als een van de weinige mannelijke aanwezigen. Ze keek mij even onderzoekend aan en reikte mij toen de tas aan, met de vraag of ik deze even wilden vasthouden. Op dat moment werd er geschiedenis geschreven, want de burgemeester besloot, in al haar onwetendheid over hoe deze stad zich de laatste decennia ontwikkeld heeft, haar tas nu juist aan mij toe te vertrouwen. Was ze goed geïnformeerd geweest, dan had ze deze keuze nooit gemaakt. Het duurde even tot het tot mij doordrong, maar toen besefte ik welk lot er in mijn handen gelegd werd. De tas van de nieuwe burgemeester. Aan mij toevertrouwd. En geloof me, het was bepaald geen lichte tas, daar zat van alles in. Vraag mij niet wat, want dat durfde ik niet uit te zoeken. Maar het werd me wel duidelijk dat deze dame over heel wat bagage beschikt, dit was niet de minste. Het was ook niet zomaar even de tas vasthouden. Nee, het duurde eindeloos, althans in mijn beleving duurde het uren. Misschien omdat als je als man ergens met een damestas staat, je jezelf toch nooit helemaal op je gemak voelt. Ondertussen hield de burgemeester een hele lofrede over ons blad, er kwam geen einde aan, en ik voelde de tas almaar zwaarder en zwaarder worden. Uiteindelijk liep de ontmoeting toch op zijn eind en naderde het moment van de overdracht. Heel even heb ik overwogen om hem niet meer terug te geven, met de mededeling ‘eens gegeven blijft gegeven. En nu ben ík de burgemeester...’ Blauww • december 2016

51


December. Feestmaand. Delft pakt uit! En Blauww ook, met deze vier pagina’s leuke, hippe en originele cadeau-suggesties. Allemaal in Delft verkrijgbaar, dus maak een rondje door de stad, bezoek deze winkels en je vindt vast nog veel meer inspirerende cadeau-ideeën.

52

Scheve

Oude Jan Veel Delftser dan deze ‘Oude Jan’waxinelichthouder krijg je het niet. En hij staat net zo scheef als zijn grote echte broer. Al jaren een geliefd kerstgadget in Delft en ze zijn weer volop verkrijgbaar. Maar wees er wel snel bij, want ze zijn ook zo weer op. Je vouwt hem zo in elkaar, klik-klak en klaar! Voor slechts eur 7,50 alleen te koop bij Van alles en nog iets Choorstraat 16 www.vanallesennogiets.nl

Blauww • december 2016

Delft

Pakt Uit! Warm&Fuzzy Penprenten van Liekeland Dit is een prent van de Nederlandse illustratrice Liekeland. Liekeland is onder andere bekend door haar werk voor Flow Magazine. Kenmerkend voor haar werk zijn de pentekeningen met voorstellingen van dieren, mensen en natuur. Ze zorgen voor een 'warm and fuzzy' gevoel. De prent is 60 x 80 cm. groot en gedrukt op dik 300 grams gebroken wit ecologisch papier. Naast deze grote prent van Liekeland verkopen ze bij Offline is the new black meer producten van kleine Nederlandse labels. Als je op zoek bent naar een uniek, handgemaakt en kwalitatief cadeau voor de feestdagen slaag je met elk budget gegarandeerd bij deze mixstore!

Offline is the new black Oude Delft 149 www.offlineisthenewblack.nl


Dory&Duurt Doe de Portugal-proef Duurt’s Wijnen is een wijnimportbedrijf, winkel en proeflokaal in de Schoemakerloods (op de Schoemaker Plantage, het voormalig TNO-terrein). Gespecialiseerd in import uit Portugal, maar ook met een assortiment Nederlandse wijnen. Je kunt hier - naast een lekker glaasje wijn - ook terecht voor een hapje en een ander drankje. Nieuw in Nederland zijn de Dory wijnen, vernoemd naar het Portugese bootje dat gebruikt werd bij de kabeljauwvangst. Een moderne blend van verschillende druiven uit de kuststreek boven Lissabon. Kom proeven en proberen! Duurt’s Wijnen Schoemakerloods Bakemastraat 97L www.duurtswijnen.nl

There will be light!

Natuurlijk is er volop licht in deze donkere dagen. Geef jouw bijdrage een eigentijdse designlook. Met deze geometrische kandelaar ‘Seven’ swing je de feestdagen tegemoet en er dwarsdoorheen. Verkrijgbaar in de kleuren zwart en petrol voor eur 19,95.

Sockx! Stipjes, streepjes, glimmers, glitters

Deze vrolijke kerstsokken van Becksöndergaard vindt je bij No13. Leuk om een cadeuau mee samen te stellen, met bijvoorbeeld een sjaal en sieraden in één pakketje. De sokken zijn er in verschillende stijlvolle kleuren en prints. Draag ze in een lage veterschoen, zodat ze goed zichtbaar zijn. En natuurlijk lekker met je vrolijke sokken op de bank met Kerst!

No13 Oude Langendijk 13 www.no13.nl Bolas Underwear van GTST-ster Everon Jackson Hooi (Bing) brengt een speciale limited edition genaamd ‘Headlines’. Verkrijgbaar in vier verschillende kleuren. Boxers ‘voor mannen met ballen’ en daarom ook verpakt in een leuke bal. Voor slechts eur 24,95 een ideaal cadeau voor de decembermaand. En bij Long John Bodywear wordt het uiteraard feestelijk in gepakt.

Headline! Limited edition

‘Seven’klapper

Long John Bodywear Oude Langendijk 4a www.longjohnbodywear.nl

Seven Days Oude Langendijk 7a www.sevendaysstore.nl

Blauww • december 2016

53


Mannending

Goed gilet Hét mode-item voor mannen is dit seizoen het gilet. Je kunt het gilet op verschillende manieren dragen: stoer in een tweed of gebreid, over een overhemd met opgerolde mouwen. Of draag het meer sophisticated, als een urban dandy, onder een blazer in contrasterende kleuren, patronen en materialen. Beide varianten vind je bij Style Kitchen van de merken Matinique, Destressed en DryKorn. Style Kitchen Oude Langendijk 14 www.stylekitchen.nl

54

Cowboysbag Stoere tassen van S tot XL Cowboysbag is het populairste tassenmerk van dit moment. Waar je ook kijkt, je kan er niet omheen! Deze stoere, multifunctionele tassen hebben twee vakken met een ritssluiting aan de voorkant. Draag hem aan je arm, of juist aan je schouder of crossbody. Handig als je wat meer gewicht moet meedragen, bijvoorbeeld naar school of werk. De tassen zijn er in verschillende formaten, van Small tot XL. Afgebeeld is The Bag Small. Deze leuke tas shop je bij al vanaf eur 99,95 bij The Little Green Bag Oude Langendijk 9 www.thelittlegreenbag.nl

Château ‘Boomsma’ Van borrel naar Bordeaux

Een Nederlandse wijnboer in Bordeaux! De heer Boomsma (ja, van de jenevers en de Beerenburg) bezit in de Côtes de Bourg een Château en een wijngaard van 17 hectare. Zijn Château Beaulieu is samengesteld uit 65% Merlot, 20% Cabernet Sauvignon, 10% Malbec en 5% Cabernet Franc. De wijn is deels op eikenhouten vaten gelagerd en is vol en rijk van smaak. Een mooie wijn voor bij rood vlees en kazen! Verkrijgbaar vanaf eur 9,95 bij Wines & Whiskies Voldersgracht 22 www.wines-whiskies.nl

Blauww • december 2016


Instore&More Inspirerend mini-warenhuis Een inspirerend mini-warenhuis aan de mooiste gracht van Delft, zo noemt Instore Conceptstore zichzelf. En dat klopt wel, want hier aan de Voldersgracht vind je altijd iets wel iets leuks. Voor je interieur, voor je kindje of gewoon lekker voor jezelf. Instore Conceptstore geeft een podium aan gevestigde merken en opkomend talent. Stuk voor stuk labels die nergens anders in Delft te vinden zijn. Eigenzinnige modemerken, originele hebbedingen en eyecatchers voor je interieur. Een plek om je garderobe een update te geven, het

Delft Pakt Uit!

Shinende shirts met Zwitserse Schwung Strellson is een Zwitsers merk voor mannenmode met een eigen vestiging in Delft. Deze kleurige en stijlvolle shirts geven een vrolijk tintje aan jouw feestdagen en

zorgen er voor dat niemand je over het hoofd zal zien tijdens de kersten oud-en-nieuwjaarsborrels en -feesten. De shirts zijn in verschillende vrolijke kleuren,

motieven en prints verkrijgbaar. Vanaf eur 69,95 bij Strellson Oude Langendijk 10 www.strellson.nl

perfecte cadeau te kopen of inspiratie op te doen. Je kunt er zelfs plaatsnemen in de kappersstoel. Instore Conceptstore Voldersgracht 18 www.instore-conceptstore.nl

Kleurrijk lekker Pastel de Nata Vrije Smaken - wereldse cateringbrengt kleurrijk eten op locatie. Lunches, high tea, hapjes en diners. Elke zaterdag van 9.30 tot 12.30 uur is de winkel van Vrije Smaken open. Naast allerlei zoete en hartige lekkernijen is Vrije Smaken vooral bekend om de Pastel de nata, een Portugees roomtaartje. Ga eens langs en neem een kijkje in de leuke winkel. Van te voren bestellen is aan te raden! Vrije Smaken Hof van Delftlaan 91a www.vrijesmaken.nl

Blauww • december 2016

55


pauline

Achterom 87/89 2611 PM Delft 015 2123689 pauline@bloembinders.nl

bloembinders

Een goed restaurant reserveer je. Met de beste kapper maak je een afspraak. Een feesttaart wordt speciaal voor jou gebakken. Een mooi boeket, daar nemen we even de tijd voor. Graag één dag van te voren bestellen. www.bloembinders.nl

Kies niet zomaar een drukker… Verzorgd zakelijk drukwerk onderscheidt zich door kwaliteit én duurzaamheid. Met gecertificeerd 100% klimaatneutraal drukwerk krijgt u het beste van twee werelden. Laat met de CO2-compensatie van uw magazine, brochure, boek of jaarverslag klimaatbeschermingsprojecten groeien en bloeien. Zoals in Togo. Uw keuze maakt verschil. klimaatneutraaldrukken.nu | T (0184) 614 011


Volop winterwarmte in ’t Postkantoor

‘Laat de winter maar snel komen’ Ellen Kruithof en Martijn Poot, eigenaren van café-restaurant ‘t Postkantoor aan de Hippolytusbuurt, kunnen niet wachten. ‘Laat de winter maar komen, wij zijn er helemaal klaar voor. We kijken uit naar de winterse gezelligheid met glühwein en warme cholademelk. Op ons winterplein geven we je het gevoel dat je op wintersportvakantie bent...’ Martijn Poot en Ellen Kruithof: ‘Mensen met hun schoenen uit op een kleedje op de grond, dat is precies hoe we het bedoelen’

et eerste plekje waar mensen bij ons gaan zitten is bij de open haard met echt hout, die hier in de wintermaanden altijd brandt’, vertelt Ellen Kruithof enthousiast. ‘Van ‘s ochtends tot ‘s avonds zijn de stoelen hier bezet.’ Martijn Poot: ‘We maken echt werk van de winter. We gaan het grote terras aan de achterkant van ons pand als wintertuin inrichten. We hebben een compleet ingrichte verwarmde winterbar met glühwein en warme chocolademelk. Ellen heeft haar verjaardag er pas in gevierd en ook de bakker uit de straat heeft er al een feestje gevierd, dus we hebben hem al uitgebreid getest. Ellen: ‘We willen dat ons winter‘plein’ gezellige winterse taferlen gaat opleveren. We willen een beetje het wintersport-gevoel creeëren. Het is leuk als mensen hier langs ons terras lopen en de kaarsjes en lichtjes zien branden. Het nodigt hopelijk uit om hier naar binnen te stappen. De winterbar is de hele winter, tot eind februari/begin maart, geopend en beschikbaar voor borrels en feestjes tot 30 personen.’ Winterse kaart Martijn: ‘Tot half januari hebben we een aan-

gepaste ‘winter’kaart met wat uitgebreidere menu’s. Mensen willen in deze periode vaak wat luxueuzer eten en onze koks vinden het ook leuk om zich uit te sloven met mooie gerechten. Vakmanschap en creativiteit hiervoor zijn in onze keuken ruimschoots aanwezig.’ Ellen: ‘We zijn nu drie en een half jaar open en je probeert dan voor jezelf een soort tradities te creëren, deze luxe wintermenu’s zijn nu een jaarlijks terugkerend item op onze kaart. Het wordt ge-

waardeerd door onze klanten, met name ook door bedrijven, die voor hun medewerkers hier graag een leuke eindejaarsavond reserveren, met veel sfeer en gezelligheid. Voor grote gezelschappen hebben we een aparte ruimte, de Postkamer. Daar werd vroeger de post gesorteerd. Die ruimte is in deze periode ook helemaal in winterse sferen ingericht. We kunnen daar groepen tot maximaal 80 personen ontvangen.’

57

Huiskamer Martijn: ‘Op onze kaart staan wintergerechten:

wild, hert, stoofpotjes, met groenten van het seizoen. Zuurkool, pastinaak. We vinden het belangrijk dat je gebruikt wat er op dit moment is. We hebben een duurzame kaart, vlees van de biologische slager. Dat zijn bewuste keuzes. We werken met lokale leveranciers, de Diamanten Ring levert ons brood, De Lelie het ijs voor onze desserts. We zijn meer restaurant dan café, maar je kunt hier ook prima een biertje drinken, borrelen, lunchen of gewoon koffie drinken. Mensen die hier zitten en voelen zich vaak thuis, we hebben een echte huiskameruitstraling.’ Ellen: ‘Laatst zaten er hier mensen met hun schoenen uit op een kleedje op de grond, met een diner voor twee naast zich. We zeiden tegen elkaar: “Dat is nou precies zoals we het bedacht hadden toen we hier begonnen.” Dat is zo leuk om te zien.’ Blauww • december 2016


Werkse! biedt arbeidsbemiddeling met de menselijke maat

‘We zijn hier voor mensen bezig’ Cor van der Wel is onlangs aangetreden als directeur van Werkse!, het Delftse werkbedrijf voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Als we naar zijn achtergrond vragen lijkt hij niet meteen de meest voor de hand liggende kandidaat voor deze functie. an der Wel komt uit de IT-wereld en had jarenlang zijn eigen bedrijf in die branche, verkocht op een dag de boel en werd toen directeur van een semi-professionele wielerploeg. Het was voor hemzelf ook wel een verrassing dat hij nu ineens in het sociale domein werkzaam is. Maar als Van der Wel vertelt dat hij daarnaast altijd allerlei maatschappelijke en bestuurlijke functies heeft vervuld, lijkt dit toch wel een logische vervolgstap in zijn carrière. ‘Ik paste blijkbaar goed in het plaatje. Ik zit hier inmiddels zes weken en het voelt als een maatpak.’ Door de voordeur ‘Het is wel een heel andere wereld. Sociaal

58

jargon, afkortingen, het is flink inwerken, dat is wel pittig. Maar gelukkig heeft mijn voorganger Hans van der Sandt een gezond en stabiel bedrijf neergezet. Dus ik kan vooruit kijken, ik zit vol met ideeën. We zijn een werkbedrijf en voeren wettelijke taken uit voor de Gemeente Delft. We bemiddelen uitkeringsgerechtigden en arbeidsbeperkten, die onder de Participatiewet vallen. We proberen die mensen zo snel mogelijk aan een baan te helpen. De mensen die hier door de voordeur binnen komen, kunnen we verdelen in verschillende groepen die uiteenlopende niveaus van begeleiding nodig hebben. Werkse! biedt hiervoor een heel palet aan diensten, allemaal onder één dak.’ Persoonlijk ‘Ik wil alle processen ook zelf meemaken. Laatst

heb ik hier meegelopen met een uitkeringsgerechtigde vanaf het moment dat die hier binnenkomt, om te zien hoe dat nu eigenlijk in zijn werk gaat. Deze dame van 57 jaar had altijd bij een drukkerij gewerkt, maar het bedrijf ging failliet. Ze kwam niet meer aan de slag ondanks 3 jaar volop solliciteren. Binnen een dag hadden wij hier twee vacatures voor haar. Haar reactie was: ‘Hoe bedoelt u? Ik ben drie jaar bezig geweest en krijg overal nul op het rekest. Waarom ben ik hier niet eerder hier binnen gekomen?’ Dit geeft wel aan waar wij toe in staat zijn. Persoonlijk contact, één op één, is cruciaal. Mensen krijgen een persoonlijke consulent die ze bij wijze van spreken ’s nachts kunnen bellen. Dat is voor deze groep heel belangrijk.’ Maatwerk ‘Onze dienstverlening loopt van plaatsing naar di-

rect werk van een individuele werknemer bij een eenmansbedrijfje tot groepsdetachering bij grote productiebedrijven. Onze consulenten ondersteunen en adviseren werkgevers en leveren nazorg. Dat is echt maatwerk, dat is noodzakelijk, anders creëer je je eigen teleurstelling. We weten wat de valkuilen zijn. Werkgevers zijn belangrijke relaties, het zijn onze klanten. We willen een volgende keer ook weer een werknemer plaatsen. Er zijn echt veel bedrijven bereid om mensen met afstand binnen te halen. We hanteren de Blauww • december 2016

Werkse!-directeur Cor van der Wel: ‘Ik wil alle processen ook zelf meemaken’

no-risk policy voor de kosten van ziekte en dergelijke. Die zijn dus gedekt en dat is vaak de grootste drempel voor werkgevers. We doen nog veel meer, we ontzorgen de werkgever zoveel mogelijk. MVO-platform ‘Maatschappelijk ondernemen zit in ons DNA.

We zijn hier vooral met mensen bezig, niet met abstracte constructies. Dat is ook het boeiende spanningsveld in mijn baan: het werken met mooie mensen, het beleidsmatige en politieke element én het commerciële bedrijf dat gewoon geld moet verdienen. Werkwaardig, zo heet het MVO-platform van bedrijven die over datzelfde DNA beschikken: 14 founders en een zestigtal partners die zich dicht betrokken voelen bij de mens. Die staat altijd centraal. Een mooi platform om mee samen te werken en gezamenlijke doelstellingen te realiseren. Een jaar onderweg, maar ondertussen al een van de stevigste B2B-netwerken in de groot-regio Delft.’ Oproep ‘Ik zou als laatste graag een oproep aan Delft willen

doen. We zoeken één of twee innovatieve startups die in het sociale domein werkzaam zijn. Wat het precies moet worden weet ik nog niet, mensen van de TU, met een sociale scope? Mooie dwarsverbanden, waar Delft zich prima voor leent, lijkt me. Mensen met ideeën, bel me gerust!’


Hart voor je stad? Neem een jaarabonnement op Blauww en mis niets van wat er in Delft gebeurt.

y 25,-

Vier keer Blauww in je brievenbus voor maar juli-augustus 2016

jaargang 1

nummer 4

december 2015 • jaargang 1 • nummer 2

D E L F T S M A G A Z I N E O V E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • L I F E S T Y LE april-mei-juni 2016

jaargang 1

Out-of-the-box broedplaats De Buccaneer Bierstad op de kaart Delfts bier, Delftse brouwers

nummer 3

Delft geeft! De Delftse

#3

Doosch

Wetenschap versus kunst Jan Schoonhoven Licht op Delft RoboValley in de polder

Circulair en experimenteel textiel ZeeWear

De strijdlustige doorstart van Mr. Westerpop

René Steijger:

D E L F T S M A G A Z I N E O V E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • L I F E S T Y L E

Het gas erop!

#5

D E L F T S M A G A Z I N E O V E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • L I F E S T Y L E

#4 D E L F T S M A G A Z I N E O V E R • C U LT U U R • K E N N I S • O N D E R N E M E N • L I F E S T Y L E

oktober 2016

jaargang 2

nummer 5

Paris, Milan,

Delft!

Mode ontmoet techniek

Burgemeester van Bijsterveldt zoekt de verbinding

Boyan Slat

Museumnacht 2016 Compact cultuurfestival Bas Verkerk vs Ellen van Bueren Vermeerjaar 2016 Schrijver Jan van der Mast

Hét Delfts stadsmagazine www.blauww.nl


Wij blijven altijd cool

oorgewinterde makelaar makelaar d C aroline Steijger Steijger iiss e en d Caroline een doorgewinterde die ie haar haar mannetje mannetje sstaat maken. aken. O Ook ok n niet ie t a als ls taat ;;-) -) Caroline Caroline laat laat zzich ich niet niet gek gek m gekkenhuis wordt, wordt, zzoals oal s d h et a n toe to e e en beetje beetje gekkenhuis ei d e b en en o p de de e laatste laatste ttijd ijd m et de de huizenverkoop. huizenverkoop. Dan Da n b lijft zze e met met b het aff e en een de met blijft beide benen op h eef t e en naam naam h oog tte e houden h ou den a g r on d . W ant B Bj jörnd heeft een b ee t je a ctie. In In h aar ls het het o mv erkoop gaat. gaat . C aroline houdt h ou d t w el van van een grond. Want Björnd een hoog als om verkoop Caroline wel beetje actie. haar w er k e no ok privé. privé. Meerdere Meerdere keren keren p er week week vind v ind je je haar ze er er h elemaal voor. voor. haar iin nd e sportschool, sportschool, als als sspinninglerares. pinninglerares. D an gaat gaat ze werk en ook per de Dan helemaal Da t g eldt trouwens trouwens voor voor h et hele hele team. te a m . D at maakt maa kt B jörnd zo zo bijzonder bijzonder en en tegelijkertijd tegelijkertijd ook ook zzo o gewoon. gewoon. Dat geldt het Dat Björnd

B Björnd jörnd B Bijzonder ijzonder g gewoon ewoon

Profile for Blauww

Blauww #6 - december 2016  

Blauww #6 - december 2016  

Profile for blauww
Advertisement