Page 1

: 000000000000000euro

black:white

o07 The Pleasant Streets_Nov2k11


001face a la mer Komis Hristos 002auslander Vicky 003la musica analogica Elvis 004cinecita Requiem for a Dream 005los fashionistas Charleston 006nightshift Don't Tell Mama 007terra del fuego Iggy 008aditorial benny blanco from the bronx

black:white

007

Creative Art Director: Άγγελος Γροντάς Director of Photography: Παναγιώτης Μεταλληνός Digital Media Director: Αλκης Τριανταφυλλίδης Fashion Designer: Αναστασία Μαζαράκη Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μεταλληνός Γιάννης Κυριακούλιας, Σοφία Γκουντετσίδου, A. Νικολαϊδης Events Video Artists: Δημήτρης Δημητριάδης, Μαριάννα Ασττρακά, Μάριος Σπύρογλου Events Promoters: The Bullworth Team Public Affairs: Eλένη Πιτιά Νομικός Σύμβουλος: Ηρώ Πάζιου Εκτύπωση: Σάκης Σαμαράς Σε αυτό το τεύχος συνεργάστηκαν: Aναστασία Μαζαράκη (Los Fasionistas) Σάκης Ταρασίδης (Τerra Del Fuego) Γιώργος Ροηλίδης (La Musica Analogica) Bίκυ Γαλάρα (Αuslander)

special thanks to: Γιώργο Μήλιο, Γιώργο Σκορδόπουλο, Bruce Cowie (XMAS), Zeroin Team, Βάσω Μιδούχα, Κωστή Κατσίκη, Πιτσιρίκο, Ανδρέα Παναγόπουλο, Νasso K, Αγγελο Ζυμαρά, Γιάννη Οικονομίδη, Γιάννη Μπέγκα, Άγγελο Μπάκα, Κώστα Καλογήρου, Θανάση Τριαρίδη, Μάρθα Πατζαρτζή, Ανδρέα Μπάκα και σε όλους όσους στηρίζουν και υποστηρίζουν ο καθένας με τον τρόπο του το black:white τη φιλοσοφία και την ατμόσφαιρά του. *Το black:white διανέμεται δωρεάν σε επιλεγμένα σημεία. Παράλληλα διοργανώνει εβδομαδιαία και μηνιαία events, προωθεί νέους καλλιτέχνες και εναντιώνεται στην ασχήμια, τη ληγμένη αισθητική, την απάθεια, την αποχαύνωση και το μαζικό τηλεοπτικό σκοταδισμό του εικοστού πρώτου αιώνα. Επικοινωνία: +306945491783, editor@blackwhitemag.gr/blackwhitemag.skg@gmail.com. w: blackwhitemag.gr


face a la mer

Ξημερώματα στη Μεγάλη Αυπνία

Φορεσιά από λινάτσα που φεγγίζει και πάλλεται στο φως ενός καινούριου ασημένιου ήλιου. Ο κόσμος περιμένει τους Prodigy.

Πόσα ξημερώματα δεν είδαμε; Πόσους γυαλιστερούς νέους ήλιους δεν χαιρετήσαμε; Σε πόσα φεγγάρια δεν είπαμε καληνύχτα; Σε πόσα μάτια κοκκινισμένα δεν κοιτάξαμε;

Και πάντα μας συνόδευε από ψηλά εκείνη η γλυκειά μελωδία του Nice.

0O1

hristos Μετά ήρθετο ψαλίδι με το γοργό, κοφτερό του ρυθμό και άλλαξε τη ψυχή μας.

Peace guys. Ωραία χρόνια.

etihw:kcalb5


etihw:kcalb6


auslander

Aυθυποβολή. Τελετή. Χορός. Μαγεία.

Η μήπως τελετή. Χορός. Αυθυποβολή. Μαγεία. Μαγεία. Τα φώτα χαμηλά το βλέμμα ψάχνει. Ξαφνικά εντοπίζει το θύτη. Αρχίζεις να ιδρώνεις. Σα μια κέρινη κούκλα. Νοιώθεις το σώμα σου να μη μπορείς να ορίσεις. Κάτι σε τραβάει προς τα εκεί. Τελετή. Νοιώθεις σα σφάγιο στο βωμό μιας πανάρχαιας τελετής. Δε ξέρεις γιατί αλλά θα το κάνεις έτσι κι αλλιώς. Πλησιάζεις. Χορός.

0O2

vicky Η μαύρη ιέρεια κινεί τα χέρια και τα πόδια σου. Δε νοιώθεις να χορεύεις. Νοιώθεις να πετάς. Μπορεί να το κάνεις όμως ο θύτης σε ακολουθεί στο ρυθμό της μουσικής. Αυθυποβολή Τον ερωτεύτηκες τρελά. Παράφορα. Ανέλπιστα. Θέλεις να μπεις μέσα του να τον αγγίξεις. Απαλά. Να μη τον τρομάξεις να μη φύγει. Τον αγαπάς. Η μήπως έπεισες τον εαυτό σου για κάτι τέτοιο; Δεν είναι η πρώτη φορά. Συμβαίνει. Κε σε εσένα. Απλά δεν το έχεις πάρει χαμπάρι. Κάθε φορά που ψωνίζεις τηλεοπτικές αηδίες. Κάθε φορά που επιλέγεις τη σιωπή γιατί έπεισες τον εαυτό σου πως η καβάτζα είναι στάση ζωής.

Κάθε φορά είσαι ένα θύμα voodoo.

etihw:kcalb7


etihw:kcalb8


la musica analogica

Οδηγώντας μια νταλίκα. Κάνω στάση να ηχογραφήσω μια ευχετήρια κάρτα στη μαμά μου.

Όλα γίνονται τόσο γρήγορα. Από τις κρυφές ντροπαλές ματιές στα έγχρωμα γκετοποιημένα μπαρ.

Ξαφνικά με μόνιμη παρέα τις κάμερες. Κάμερες που ντρέπονται να κοιτάξουν χαμηλά... I’m all shook up. Είναι τυχαίο που ο κλήρος πέφτει στο γενναίο; Ενας στους πέντε μωρό μου. Οι ηλίθιοι πιστεύουν στην τύχη. Και οι γενναίοι στην ισότητα. Όσο πιό μακρυά τόσο πιό καλά. H CIA δίνει έπαινο στον μπαμπά συνταγματάρχη. Οχι για το γάμο της κόρης του. Είναι η κοινωνικοποίηση του γαμπρού. Τα σαγόνια του Hollywood περιμένουν. Μαύρη ψυχή εγκλωβισμένη σε λευκό δέρμα. Μαύρο δερμάτινο στο come back.

0O3

elvis

Λευκή στολή στο Las Vegas. Ο πρόεδρος σε χειραψία με το βασιλιά. Εκείνος προτιμάει να αυνανίζεται. Μπροστά σε κορίτσια με λευκά κιλοτάκια. Το αίμα της περιόδου αλλάζει χρώμα στην ηδονή. I’m cramped. Ο Bruce Lee στη γωνία δε χαμογελά. Παίρνει πόζα άγριου τραυματισμένου πουλιού. Mystery train. 1977. Το Λονδίνο καίγεται. Ο βασιλιάς πέθανε. Ούτε Elvis, ούτε Beatles, ούτε Stones. The king was gone but not forgotten. This is the story of Johnny Rotten.

etihw:kcalb9


etihw:kcalb01


cinecita

00.41.11 Σου λέω θα λάβω μέρος σε τηλεοπτικό παιχνίδι, δεν είπαν πότε ακόμα αλλά θα με καμαρώσεις στην οθόνη με κόκκινο φόρεμα και χρυσές γόβες. 00.41.45 Είμαι κάποια τώρα Χάρυ όλοι με συμπαθούν. Σύντομα εκατομύρια θα με δουν και θα με συμπαθήσουν. Είναι ένας λόγος να σηκωθείς το πρωί. Λόγος να χάσεις βάρος, να φορέσεις κόκκινο φόρεμα. Είναι ένας λόγος να χαμογελάς. 00.42.17 Τι έχω τώρα Χάρρυ; Στρώνω το κρεβάτι, πλένω τα πιάτα. Γιατί να το κάνω; Είμαι μόνη. O πατέρας σου έχει φύγει, έφυγες και εσύ. Δεν έχω κανένα να τον φροντίζω. Τι έχω Χάρρυ; Είμαι μόνη. Είμαι γριά.

0O4

requiem for a dream

Μ’ αρέσει όπως νοιώθω. Να σκέφτομαι την τηλεόραση, το κόκκινο φόρεμα. εσένα, τον πατέρα σου.

Σκηνοθεσία: Ντάρεν Αρονόφσκυ Πρωταγωνιστές: Ελεν Μπέρστιν, Τζαρετ λετο, Τζενιφερ Κονελυ, Μαρλον Βαιανς Μουσική: Κρονος Κουαρτετ

etihw:kcalb11


etihw:kcalb21


los fasionistas

Το παρκέ μια τεράστια λίμνη που μέσα της βυθίζεται η θλίψη. Αχνά γελάκια που φαίνονται οι κυνόδοντες έτοιμοι να δαγκώσουν. Και μετά να σκουπιστούν με το μεταξένιο μαντηλάκι.

Ο θόρυβος που κάνει η δαντέλα στριφογυρίζοντας στη ματαιοδοξία. Οι μυρωδιές της γυναίκας που ανακατεύονται με τη μυρωδιά των κεριών και του λικέρ. Χορεύει η μικρή κυρία;

Εκείνη άπλωσε το χέρι της σα το λαιμό του κύκνου. Χαμήλωσε το κεφάλι και μια μπούκλα έπεσε στα μάτια.

0O5

charleston

Ηταν η δικαιολογία για το δάκρυ που έσταξε στο φόρεμα. Σήκωσε το χέρι, άγγιξε τον ουρανό και ξεκόλλησε ένα αστέρι.

Ύστερα χόρεψε όλο το βράδυ.

etihw:kcalb31


etihw:kcalb41


nightshift

Μην πεις ποτέ στη μαμά σου που γυρνάς το βράδυ. Μην της πεις τις σκέψεις σου. Κράτα μυστικό το άρωμα της μουσικής που ακούς. Μην της πεις που πας. Μην της πεις τι ώρα θα γυρίσεις. Με ποιούς θα είσαι. Τι θα κάνεις. Τι θα πιείς. Τι θα πεις. Τι θα δεις. Ποιόν θα συναντήσεις. Ποιος σε συνάντησε στο πεζοδρόμιο της Καλάρη. Μια γλυκιά μουσική ξεχύνεται από τα mk2 και χαιδεύει τα αυτιά σου. Πες τα μυστικά σου στο βασίλη. Αυτός θα καταλάβει. Αλλά ποτέ μα ποτέ μην το πεις στη μαμά σου.

0O6

don't tell mama

etihw:kcalb51


etihw:kcalb61


tera del fuego

Βαθειά στην αγκαλιά του Αμαζονίου. Μαύρα νερά, καφέ λάσπη, ξερόκλαδα στις όχθες. Μια βάρκα σχίζει αργά το μελανό αύριο του ποταμού. Τα δέντρα ανασαίνουν με θόρυβο. Ο αέρας είναι δυνατός, γεμάτος ορμή και οξυγόνο. Μυρίζει καμένο ξύλο. Κάποιοι στις καλύβες τους ετοιμάζουν τη φωτιά. Ετοιμάζουν τα βέλη. Ετοιμάζουν το αύριο. Πράσινες φολίδες κομμάτια του σύμπαντος. Οι πλανήτες βαρέθηκαν και πήραν αυτή τη νωχελική στάση. Το ιγκουάνα έβγαλε τη γκρίζα του γλώσσα. Κορόιδεψε τον Αταχουάλπα.

0O7

iggy Κορόιδεψε τους κονκισταδόρες. Κορόιδεψε τον Πιζαρο Γέλασε με όλους εμάς και κρύφτηκε αργά σε ένα δέντρο.

etihw:kcalb71


aditorial

0O8

benny blanco from the bronx "Καλός κόσμος είναι μερικοί πλούσιοι που απέκτησαν τα εκατομύρια τους γενιές πριν έτσι ώστε είχαν όλο το χρόνο για να αποβάλλουν το κακό γούστο και τους χυδαίους τρόπους." Εντουαρντ Λιμόνοφ/ Δήμιος Γυναικών Snoopy 15.00. Μπύρες με μουσική επένδυση λαικοποπ. Σημείο των καιρών, παρακμιακή κατάντια ή δήλωση ελευθερίας; Που είναι η κορομηλά, οι νιουγουεβάδες, τα ροκαμπίλια, τα μέταλα το Παραμάουντ, το Μπαναλ; Που είναι η άσφαλτος που μύριζε χυμένη μπύρα; Που είναι τα διόδια στην αρχή του δρόμου; Που είναι οι φασαρίες, οι πάνκηδες, ο Έλμερ, ο Τσιφ, ο Ζήσης; Που είναι το Ζερό, το Μοτέρ, το Ηχοδρόμιο, το Κυταρο, ο Λάζαρος, η Ρωξάνη, τα Ηλύσια, το Ντορε; Πουθενά πιά παρά μόνο στο μυαλό μας. Τέμπη 13.00 Στο δρόμο για Αθήνα. Τα παιδάκια έσβησαν πάνω στα γκρίζα βράχια. Ξεχάστηκαν πια από τους πολλούς. Σα να ξαναζώ τις στιγμές που τα τραγούδια τους έγιναν πόνος, κραυγές και ουρλιαχτά. Τα βράχια γεμάτα από χιλιάδες λουλούδια, αναμένα κεριά και λίμνες από δάκρυα. Καλό ταξίδι παιδιά. Μερικοί δε σας ξέχασαν και ούτε πρόκειται. Κέντρο 20.00 Το πλαστικοποιημένο ιδεώδες ταριχεύεται με γάζες καβάλι και σαρκοφάγους γκούτσι για να είναι μόνιμα ελκυστικό.Ο σύγχρονος ναός του λατρευτού θεού Μπότοκς που βαλσαμώνει τα πάντα. Οι Πόλεις Χάνουν τους Θεούς τους. Τα πρόσωπα σκουριασμένα, πελεκημένα με θράσος, σμιλευμένα με το φόβο. Κανείς δε μιλάει. Κανείς δεν αντιδράει. Ο πόλεμος μεταφέρθηκε πιά μέσα στα σπίτια. Εκεί ο κανιβαλισμός. Εκεί η απάθεια κι ο φόβος. Χωρίς όνειρα, χωρίς ελπίδα, χωρίς στόχους βαδίζουμε όπως τα ζόμπι ανάμεσα από τα ερείπια. Λίγο ποδόσφαιρο, λίγες ειδήσεις θα μας κοιμήσουν αρκετά, θα μας ρίξουν και πάλι στο λήθαργο. Οι στρατιές των ανέργων μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα. Ξεχύνονται στο δρόμο, διαβάζουν αγγελίες, περιμένουν στην ουρά ώρες για να εξαργυρώσουν την επιταγή. Στρατιές που δεν έχουν με ποιόν να πολεμήσουν. Μετά έρχεται η απάθεια, η παρακμή, το μίσος. Το μεγάλο σκουλήκι της απραξίας ξύπνησε για τα καλά. Ξύπνησε και η πείνα του είναι θηριώδης και άβουλη. Οι εκκωφαντικές κραυγές του θέλω δουλειά δυναμώνουν όλο και πιό πολύ. Γίνονται λαίλαπα, γίνονται χείμαροι και αργά ή γρήγορα θα πνίξουν τα καμπουριασμένα μπετόν. Οι στολές ετοιμάζονται κάθε πρωί. Οι ρόλοι μοιράζονται με την αυγή της μέρας. H Σιωπή Του Κόσμου. Κάποτε τα καφενεία, ναι εκείνα τα γεμάτα ζωή, εκεί όπου η μυρωδιά του καφέ και οι ήχοι από τους ναργιλέδες μπλέκονταν με τις ανθρώπινες φωνές θα πάψουν να υπάρχουν. Θα αναζητάμε με πάθος τους ανθρώπους που κάποτε μιλούσαν ο καθένας για το λόγο του. Ο Λόγος θα πάψει να υπάρχει και θα αντικατασταθεί από γενναίους πιθηκισμούς. Οι βρυχηθμοί του Νέου Ζώου. Οι μορφασμοί του. Η αντικατάσταση της αγωνίας του. Και τελικά ο θάνατός του. Αναίτιος, γεμάτος απορίες, χωρίς θαύματα, χωρίς θεούς, χωρίς δαίμονες, χωρίς όνειρα, χωρίς λόγο. Φαφούτηδες θα κινούμαστε, παράλυτοι της γλώσσας, ανάπηροι της σκέψης, δημιουργοί χωρίς δημιουργήματα, άπειροι καταναλωτές, αστικοί βρυκόλακες που πίνουμε το ίδιο μας το αίμα. Χολέρα, πανώλη. Ενας κόσμος δίχως αγάπη γεννιέται. Ενας κόσμος γεμάτος μίσος, μαθημένος πρώτα να μισεί τον ίδιο του τον εαυτό...

etihw:kcalb81


etihw:kcalb91


black:white There Is No Spoon

Live. Consume. Die. black:white

blackwhitemag.gr

black:white 007_The Pleasant Streets  

experimental free press

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you