__MAIN_TEXT__

Page 1

Ina Brekelmans tekent

Pontportretten Met gedichten van Ronald M. Offerman


Ter nagedachtenis aan Marina


Ina Brekelmans tekent

Pontportretten Met gedichten van Ronald M. Offerman

Blackbirdprint


Ina Brekelmans tekent Pontportretten Tekeningen en gedichten geĂŻnspireerd op mensen op de pont Pont en IJ In 2008 verhuis ik naar Amsterdam-Noord en begin ik met het bijhouden van een getekend dagboek. Wonen in Noord betekent voor mij bijna dagelijks heen en weer gaan met de pont: op weg naar mijn atelier in Oud-West, naar mijn werkzaamheden in musea of om tekenles te geven. Op de pont staan de modellen al voor me klaar en vind ik inspiratie voor mijn getekende dagboek. Mijn modellen: ze praten, lezen, zitten of hangen, checken hun telefoon, staan in elkaars armen verliefd te wezen of dromend met hun hoofd in de wind. Het is heerlijk dat ze gedwongen zijn even stil te staan en mij precies genoeg tijd geven om hun specifieke houdingen vast te leggen. Het is fantastisch dat ik Ronald Offerman heb ontmoet. Hij zag mijn tekeningen en stelde zelf voor daar gedichten bij te maken. Hij heeft er uiteindelijk twintig gemaakt. Het IJ, een eerder gemaakt gedicht van hem, is ook opgenomen in dit boek. Daarin staat beschreven hoe deze ras-Amsterdammer als kind aan de hand van zijn moeder op de pont stond. Geen boek van mij zonder een stukje geschiedenis. Dat heeft Trudy Admiraal aangeleverd. Louis Pirenne heeft een speech over mijn tekeningen en de ponten gehouden ter afsluiting van een expositie van de Pontportretten. Dit boek is mijn ode aan het IJ en een liefdesverklaring aan de pont. Ina Brekelmans

7


‘Veerpont op het IJ’, Salomon Leonardus Verveer, olieverf op paneel, 1846, 86 x 112 cm


De pont over het IJ Een geschiedenis van het pontverkeer over het IJ Al eeuwenlang worden Amsterdammers over het IJ gezet. Het Buiksloterveer wordt in 1308 genoemd. Begin zestiende eeuw neemt de beurtvaart ook passagiers mee, deze veerdiensten gaan naar Spaarndam en Haarlem. Op het schilderij ‘Veerpont op het IJ met Amsterdam in de verte’ uit 1846 schilderde de kunstenaar Salomon Leonardus Verveer de noordelijke IJ-oever waar een houten veer het zeil strijkt. Aan boord zit een handjevol passagiers. Het is de eerste afbeelding van een IJveer. Als de stad groeit, komen er meer pontjes over het IJ. De Havenstoombootdienst wordt in 1879 opgericht en brengt in de negentiende eeuw Amsterdammers naar de overkant. De nieuwe concurrent Gemeenteveren Amsterdam (1897) neemt de veerdienst op vanaf het Tolhuisplein in Noord. Twintigste eeuw In de eerste helft van de twintigste eeuw wemelt het van de bootjes op het IJ. Er zijn geen tunnels, de Schellingwouderbrug (1957) is nog niet gebouwd en de Oranjesluizen, waar voetgangers overheen kunnen, liggen te ver van de stad verwijderd. Er varen grote ponten voor auto’s en ambulances en tussen 1914 en 1983 gaat er zelfs een spoorpont over het IJ. Het zijn de voetveren die duizenden Amsterdammers elke dag overzetten. Daar aan de noordkant van het IJ staan de bussen klaar voor het streekvervoer door Noord-Holland. Naar Volendam rijdt een tram. De gemeente vaart in die tijd met veertien genummerde voetveren, IJveer I tot en met XIV. Stoere schepen van een meter of twintig met teakhouten bankjes in de salon. De IJveren zorgen niet alleen voor verbindingen tussen het Centraal Station, de havens en de scheepswerven in Oost en Noord, maar ook met de dorpen rondom AmsterdamNoord. Vrouwen kunnen in het vooronder zitten, apart van het ruwe mansvolk dat op de scheepswerven werkt. Nog steeds klopt het hart van de oude Amsterdammer sneller als hij over het Nieuwendammerbootje vertelt.

9


Noodverbinding over het IJ met Amsterdam Noord. Op 31 maart 1945 in gebruik genomen wegens gebrek aan kolen voor de ponten. Mei 1945, fotograaf Sem Presser


Oorlog Veel gemeentelijke IJveren worden in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers geconfisqueerd en in Hamburg onder een andere naam ingezet. Zoals de Köhlbrand (IJveer XII), de Köhlfleth (IJveer XIII), de Schwinge (IJveer VIII) en de Hammerbrook (IJveer XIV). Na de oorlog worden ze van de Hamburgse havenbodem opgevist en komen ze zwaar beschadigd terug. In de hongerwinter van 1944-1945 vallen de ponten uit wegens een gebrek aan brandstof. Gemeenteveren Amsterdam (in 1943 opgegaan in het GVB) legt vijf ponten aan elkaar vast die samen een pontonbrug vormen. Zo kunnen Amsterdammers naar de overkant lopen. Af en toe wordt er voor het doorgaande scheepvaartverkeer een pont tussenuit gehaald. Rederijen Niet alleen de Gemeente beschikte in de vorige eeuw over veerdiensten over het IJ. Er zijn particuliere rederijen, bij wie je voor de overtocht een kaartje moet kopen. Zoals Rederij Boekel die tussen 1938 en 1957 vanaf de Haarlemmerpoort vaart met drie boten, de IJtunnel I tot en met III. Deze veerdienst loopt van de Houtmankade naar de Distelweg. Ook Rederij Bergmann heeft tot eind jaren ’50 een veerdienst over het IJ. Deze rederij vaart met zes boten, de Heen en Weer I tot en met VI. De boten van Bergmann werden ook wel Wolscheepjes genoemd vanwege de grote reclame voor Scheepjeswol aan boord. Hun vertrekpunt is het Open Havenfront aan de stadskant van het Centraal Station bij het Noord-Zuid Hollandsch Koffiehuis. Van daaruit gaat het naar de Valkenweg en naar de Willemsluis even voorbij het Tolhuis. Bedrijven De grote bedrijven aan het IJ hebben zelf schepen om twee keer per dag het eigen personeel over te zetten. Scheepswerf NDSM vaart met Shipdocks: dit zijn sterke schepen die overdag als sleepboot worden ingezet. Shell onderhoudt tussen 1922 en 1983 een eigen veerdienst tussen Centraal Station en de Overhoeks Toren. Er wordt gevaren met de BIA, een sleepboot met vergunning voor

11


Gemeentepont 9 Stoompont Veer Tolhuis, 1945


123 opvarenden. Benedendeks kunnen vijftig mensen zitten. De Maatschappij voor Zwavelzuurbereiding G.T. Ketjen, later opgegaan in Akzo Nobel, zet het personeel over met de Annemieke, thans IJveer 35 van het GVB. Heen & Weer Als in 1966 de Coentunnel wordt geopend en twee jaar later de IJtunnel zijn al die personenpontjes over het IJ niet meer nodig. Het autoverkeer neemt toe en het streekvervoer maakt gebruik van de IJtunnel waardoor passagiers al bij het CS in plaats van in Noord kunnen opstappen. Vrijwel alle voetveren verdwijnen. Ze worden of verkocht aan de hoogste bieder of gaan naar de sloop. Toch zijn er nog oude voetveren bewaard gebleven. Deze zijn veelal in particuliere handen gekomen en worden door hun nieuwe eigenaren liefdevol onderhouden. In mijn boek ‘Heen & Weer, het nieuwe leven van historische IJveren’(2016), vertellen twaalf eigenaren van nog varende IJveren over hun historische schepen. Het oudste schip in mijn boek is IJveer VII uit 1904. Mijmeren In alle interviews in dit boek voert liefde de boventoon. Liefde voor de geschiedenis van Amsterdam, liefde voor varen over het IJ, liefde voor de geur van verbrand vet op koper, het geluid van de motor, het gevoel van even los te zijn van alles. Hoe verschillend de grote GVB-ponten die tegenwoordig over het IJ varen ook zijn, een overtocht biedt de Amsterdammer nog steeds een moment van rust. Op de pont sta je even stil terwijl je naar de overkant wordt gebracht, de wind in je haar. Het IJ oversteken hoort voor veel Amsterdammers bij het dagelijks leven. Vroeger al, toen mensen afhankelijk waren van de pont om naar hun werk of school te gaan. En ook nu is de pont een plek om je mail te checken, de liefde van je leven tegen te komen, naar muziek te luisteren of om simpelweg te mijmeren op een eeuwenoud watertje dat het IJ heet. De Pontportretten van Ina Brekelmans laten dat tijdloos zien. Trudy Admiraal

13


14

Ik tik de letters liefste Terwijl je wel weet wat ik zeggen wil Wacht je vanavond op me Hier bij het IJplein Dan fietsen we samen terug


De ochtend straalt over de stad Het Centraal Station wacht op mij Zodat ik er doorheen kan fietsen En elke dag opnieuw vanaf mijn pont Amsterdam opnieuw ontdek

17


18


20


24


26


Iedereen appt Belt en twittert 28

Ik lees mijn boek Hoe vaak las ik de woorden al Hoe rustig is het In de drukte


Het moest zo zijn Ik wist het, het was onvermijdelijk Ik zou berusten zoals ik vaker deed Zoals het moest Er viel niets meer om te keren

31


32

We zijn er weer Aan de overkant Drs. P weet er alles van Vanmiddag weer terug


Er is zoveel nieuw nieuws Elke dag van alle kanten Terwijl het water 34

Onder mijn voeten al eeuwen Hetzelfde is Het IJ Dat stroomt


38


Waarom dat zwijgen steeds Waarom samen kijken naar hetzelfde uitzicht Terwijl we niets meer delen Straks ben je weer de hele dag weg Vanavond zwijgen we samen verder

41


Het bonkende ritme in mijn hoofd De film die er speelt 42

De snelheid van de stad De haast van alle mensen Het trillen van de pont De kracht van de motoren Jij die op me wacht


46

We zijn bijna bij de nieuwe avonturen Noord-Holland wacht Rustig aan Bello Rustig aan Je mag zo rennen Met een tak


Jouw hand die ik voelde op mijn schouder De warmte die door mijn koude jas drong Hoe je naar mij keek in de ochtend Ik weet niet waarom maar Ik zwaaide naar de man in de verte

49


Die momenten 50

Op de pont heen, terug Alsof je er bent Maar toch ook weer niet


54

Janken doen we thuis Meestal dan


58

Je bent nog bij me Overal waar ik ben Voel ik dat jij daar ook bent In mijn hart als mijn schaduw


Het IJ   Hoe vaak stond ik hier als klein kind op de pont als ik naar mijn opa en mijn opoe ging Zij woonden over het water in het verre Noord Dan droomde ik dat ik een zeeman was met een leven vol spanning en avontuur maar mijn moeders hand hield ik stevig vast   Ik zag ze hier op de kades schepen bouwen terwijl de kranen over het water zwierden Ik herinner mij de stoom nog en de rook vrouwen die met hun zakdoek naar hun mannen zwaaiden hoorns die afscheid bliezen terwijl de schepen Amsterdam verlieten   Hoe vaak stond ik hier op de pont stevig omarmd met jou die mijn liefde was Samen keken we naar Amsterdam naar onze stad naar de meeuwen die boven onze hoofden zweefden toen wij nog dachten dat wij voor eeuwig samen bleven

61


62


We kennen elkaar al best een tijd 68

Maar hoeveel dingen weet je niet Wat is er nooit besproken?


70

We zeiden het nog niet Maar we stonden al lang niet meer Zo dicht bij elkaar als vroeger Ik zag ons kinderzitje achter op de fiets Ik voelde tranen op mijn wang Van de wind, zei ik


PokĂŠmon Go, Candy Crush Clash Royal, Angry Birds Zombie Catchers Of toch gewoon Voetbalplaatjes sparen En ruilen op de pont

73


74


76


78


80

Zal ik zeggen dat ik haar bijna elke ochtend hier zie staan Zal ik vragen of ik haar ooit ergens anders mag ontmoeten Zal ik zeggen dat zij mooier is dan het uitzicht op mijn stad Zal zij mij ooit zien


Ik kom mensen tegen en Ze lijken zo ver weg 84

Alsof ik vergeten ben hoe ik met ze moet praten Hoe vertel ik iemand hoe leeg het is Eenzaamheid is een dag die voorbij glijdt


Jouw hand, die ik al jaren Elke ochtend voel Is elke keer bijzonder

87


88


Zie die schepen toch in die mist Daar in de verte 90

En de mooie stad die nooit rust En jij die mijn liefste is Die wacht tot de pont Mij prijs geeft.


Pontportretten Pontafvaarten Pontgedichten Pontgedachten Pontconfrontaties Pontbotsing Pontaanlandingen Pontoverbelasting Pontgesprekken Pontvriendin Pontoplooppontons Pontrookverbod Pontvaartijden Pontwachttijden Geen Noord zonder pont. Geen pont zonder Noord. Dames en heren kunstliefhebbers, beste Ina Brekelmans, dames en heren liefhebbers van Ina Brekelmans. Noord is heel snel aan het veranderen en vooral aan de IJ-oever. De voormalige muur van scheepsbouwwerven, loodsen, kranen, silo’s en chemische installaties heeft plaatsgemaakt voor festivalterreinen, chique appartementen, evenementenhallen, hippe horeca en creatieve atmosferen. De tijd dat Noord het Siberië van Amsterdam was, een kil, winderig en onvriendelijk verbanningsoord met licht angstaanjagende of op z’n minst vreemde bewoners, ligt inmiddels ver achter ons. Althans zo lijkt het.

93


De tijd dat het Parool op een kaart van Amsterdam Tokkies in plaats van Noord kon zetten, komt niet meer terug. De komende 15 jaar zal Noord groeien van 90.000 naar 125.000 inwoners. Een groot deel van de woningbouwopgave van de stad wordt gerealiseerd aan de zonzijde van het IJ zoals wij dit stadsdeel graag noemen. Veel van de authentieke bewoners van Noord, vaak voormalige arbeiders van fabrieken en werven en hun nakomelingen, herkennen hun oude woongebied niet meer en voelen zich niet of nauwelijks onderdeel van het booming Noord van nu. Ze zien de wijken veranderen, de huizenprijzen stijgen en het buurtcafé veranderen in een hippe bar waar jongens met baardjes hun Macbook openklappen en meisjes met knotjes hun latte macchiato bestellen. Buiten wordt er niet meer gesleuteld aan een oude Taunus of Chevrolet. Die passen niet meer op de stoep waar mama-bakfietsen rijendik geparkeerd staan voor de Gezondheidswinkel, de kledingzaak of kringloop die nu Vintage Store heet en uiteraard Wifi Available. Dames en heren, wat ik opsom lijkt een karikatuur. Een overdrijving. Het is ook een realiteit die geldt voor de gehele IJ-oever en vele nieuwbouwwijken tot aan de rand van de A10. Toch verandert Noord grotendeels helemaal niet. Het oude Noord, het pittige, ruwe en hartverwarmende Noord bloeit volop. Waar vind je de Noorderling? Je vindt hem op de pont. Daar zien we elke dag het oudere echtpaar in hun Gaastra windjacks dat net met de trein uit Zwolle is aangekomen en op weg is naar EYE. Ze gaan met dezelfde pont als de constant telefonerende hipster die compleet met baard en muts en tegen z´n fixie geleund op weg is naar de creatieve hub waar hij voor een dagdeel een bureautje huurt en zijn Apple’tje inplugt.

95


Met dezelfde pont als de formeel geklede mannen uit India en Bangladesh die tijdelijk bij Shell werken en op weg zijn naar het nieuwe kantoor aan het IJ. En op dezelfde pont als de lawaaierige jongens die met drie scooters naast elkaar op het voordek staan, high-fivend en andere gebaren van broederschap makend. Naast hen staat weer een oude Canta te ronken (Nee, die ken ik niet uitzetten) waarin de broodmagere ome Jan naast de beduidend minder magere tante Trudy zit ingeklemd. Zij komen van een middagje bingo in Bos en Lommer en laten zien (zware shag dampend) dat voor hen het rookverbod op de pont niet geldt en zeker niet als je in een Canta zit. Vlakbij klinkt het geschater van een groepje 14-jarigen dat op strakke, nieuwe omafietsen op weg is naar het Hyperion Gymnasium. Alles verandert, denken sommigen. Dat is niet waar. Alles blijft hetzelfde, denken anderen. Dat is ook niet waar. De waarheid ligt in het midden en door het midden van dit beeld varen de ponten en op die ponten komt wel degelijk alles samen. Wat is het symbool van het veranderende Noord? Een veel gestelde vraag. Sommigen zeggen de Shell-toren. Anderen zeggen de laatste, indrukwekkende scheepsbouwkraan op de NDSM-werf. Maar natuurlijk is het de pont. En een brug over het IJ? Daar is 30 jaar lang over gepraat en het is er nooit van gekomen. Nu pas is er een politieke beweging om Noord echt te ontsluiten door middel van een brug die het Centrum met Noord verbindt. Het succes van Noord wordt te groot. De bezoekersstromen naar Noord te omvangrijk. Wist u dat men 8 jaar geleden bijna tot het besluit kwam om de pont tussen het CS en de NDSM-werf uit te vaart te nemen? Er werd nauwelijks gebruik van gemaakt. Het Symbool van Noord is de pont en de pont is de brug. Eigenlijk is de pont geen openbaar vervoer. De pont is openbare ruimte, een drijvend stuk openbare weg en een varende brug. Daarom is de pont ook gratis. Iets wat toeristen niet altijd begrijpen.

97


De pont is gratis, voor iedereen toegankelijk, een varende plek waar mensen van alle pluimages dagelijks samenkomen. Soms in kleine aantallen, soms in benauwend grote drommen. De uiterst begaafde kunstenaar en vooral tekenaar Ina Brekelmans zat en zit regelmatig op de pont en zij zag hoe een dwarsdoorsnede van alle mensensoorten dagelijks aan boord ging. In rake schetsen heeft Ina, steeds in die paar minuten dat een overtocht duurt, mensen, houdingen, bezigheden en stemmingen precies weten vast te leggen. Wie zoals ik bijna dagelijks op de pont zit, herkent de stemmingen en poses van de pontreizigers op de tekeningen, zoals ze de afgelopen twee en halve maand op deze expositie hebben gehangen. Ina heeft daarmee, meereizend op het Symbool van Noord, een staalkaart van bewoners en bezoekers getekend. Veel bezoekers van ons stadsdeel hebben voor deze Pontportretten gestaan om te kijken of zij zichzelf of iemand in houding of gebaar herkenden. Iedereen heeft zichzelf herkend. Ik heb mijzelf herkend. Wij allen kunnen onszelf herkennen. Het was een prachtige, aansprekende tentoonstelling. Waar wij dankbaar voor zijn. De tentoonstelling Pontportretten die ik hierbij met het woord ‘finissage’ als gesloten verklaar! Louis Pirenne, september 2015

99


Mijn grote dank aan alle gulle gevers die dit boek mede mogelijk hebben gemaakt. Beatrijs de Vos, Robin Abbing, Ies Schute, Git Schute, Hans Besselink, Maxime Smit, Bert Abbing, Machtelt van Thiel, Marjon Menten, Babet Wentink, Marjolein van Doorenmaalen, Alies Schuitema, Charlotte Mendelaar, Niek Satijn, Harro Henkemans, Marianne Besemer, Maria Asberg, Cos Zwaan, Ada Stoop, Beatrijs van Deursen, Agnes Laan, Annemiek Bergmans, Silvia Salani, Marina Moolhuijzen, Frans Brekelmans, Marijke van Warmerdam, Isabella Arons, Jacqueline van Rosmalen, Claudia Bronner, Yvonne de Vries, Noor van der Brugge, Trees van Mansfeld, Renée Mars, Eveline Mooibroek, Vincent van Oss, Yvonne Strang, Saskia Helbach, Isolde de Waal, Anna Houwen, Huub Scholten, Joop en Ellen, Tabita Blok, Renate Schoon, Marije Mommers, Mieke Marx, Astrid Kemper en Emiel van Heumen, Hester Pilz, Anne Brouwer-Kok, Barbara van Domburg, Sylvie Schärlig, Irene van Dijk, Jos Havermans, Liesbeth de Jong, Sanne Rekers, Marja Gastelaars, John de Zeeuw, Jaap Ozinga, Wouter Mettrop, Vera Vingerhoeds, Marijn de Vlaming, Hugo van Zoest, Ruth Bolt, Aernout Hagen, Rigoret van Riet, Marion Hamburg, Wouter Hisschemöller, Lana Leach, Ronald M. Offerman, Hilde de Ceuster, Mieke van den Berg, Frans Roobeek, Peter-Paul de Baar, Angelique Boekelder, Murk Vijver, Jantine Geels, Dicky Halley, Elly Bunder, Rik Verdenius, Elke Kuiper, Soumya Shyam, Trees Brekelmans-Verwater, Willemien Veldman, Berdien Nieuwenhuizen, Francoise van de Bult-Brekelmans, Rosalie van Mansfeld, Frida Badoux, Susan Drummen, Marije van der Hoeven, Annemie Sijstermans, Janneke Tangelder, Joke Goossens, Anna Hulzink, Siet Werneke, Jet Nijkamp, Luca van Boeckel, Ton Schimmelpennink, Brigit Aben, Robbert Tilli, Wilma Caris, Corneel, Ruud en Twan Bartlema-Löwenthal, Cia Franssens, Lizzy Cantrijn, Edith den Hollander, Maike Siedenburg, Tine en Fons Abbing-Rood, Coert Hoogland, Egbarta Veenhuizen, Barbara Bulten, Celeste Haftenscheid, Ferrie van de Coevering, Ludger Smit, Mei lan Lo, Carlie Janszen, Esther de Boer, Helga Baddee, Chris ‘t Sas, Iet Snoeij, Esther Martens, Bastiaan Meijer, Marianne Bartman, Marjet Wessels-Boer, Paul van Dijk, Caroline Meerum Terwogt, Joyce Hes, Anne Voshol, Ingrid Pasmans, Jan Baas, Anita Kenbeek, Jolinda de Lang, Olga Knetsch, Jacqueline van den Bos, Greetje Talboom-van Heeswijk, Hanneke van der Kolk, Sigrid van Essel, Mirjam Schneider, Floris Schokking, Catherine Steenbeek, Rikus Wegman, Lies de Wolf, John Tyler, Hannah Aukes, Marij Bertram, Elise Pinke, Peter Leferink, Dini Soetebier-Pals, Trijntje Sieswerda, Wendeline Thole, Cecile Brekelmans, Inge Roseboom, Ellen de Bont, Sonja Kenbeek, Hagar Beerends, Bonnie Friedmann, Yvonne van Poppel, Tineke Nijhuis-van Heumen, Edwin Emmens, Noek Zwaan, Jacqueline Schokking, Marlies Pilon, Marjolein Houben-Brekelmans, Jan ter Heide, John Willems, Ada van Wonderen, Rob van der Graaf, Chris van de Ven, Jessica van den Hout, Steven Dijksterhuis, Martin Wijnen, Sandra Kok, Marjolein Endert, José Debets, Leo Siemes, Clementine van der Staay.

101


103


Colofon Pontportretten: Ina Brekelmans Gedichten: Ronald M. Offerman Teksten: Ina Brekelmans, Trudy Admiraal, Louis Pirenne Vormgeving: Astrid Kemper Redactie: Ellis van Ramesdonk Beeldbewerking: Bert Abbing Historische foto's: Historisch Centrum Amsterdam Noord Productie: Grafistar B.V. Lichtenvoorde Schilderij: Salomon Leonardus Verveer, 1846 uit privĂŠ-collectie, J. Rademakers Crowdfunding november 2018 Met dank aan: Voor de Kunst, Amsterdams Fonds voor de Kunst, Prins Bernard Cultuurfonds Noord-Holland Video bij de crowdfunding: Henkemans Film Speciale dank aan: Bert Abbing, Robin Abbing, Anna Hulzink, Leo Siemes (GVB Amsterdam), Joods Historisch Museum Amsterdam Uitgave: Blackbirdprint, als onderdeel van de serie boeken 'Ina Brekelmans tekent...'

104

ibrekel@dds.nl www.inabrekelmans.nl oplage 800 Amsterdam 2019 De tekeningen van bladzijde 11, 12, 15, 25, 67 zijn in privĂŠ bezit .


Ina Brekelmans tekent Pontportretten Tekeningen en gedichten geïnspireerd op de mensen op de pont Gedichten van Ronald M. Offerman die door mijn Pontportretten geïnspireerd raakte. Een speech van Louis Pirenne (voormalig kunstaanjager van Stadsdeel Noord) over de Pontportretten. Een geschiedenis van de pontveren over het IJ van Trudy Admiraal (Redactie Admiraal, Amsterdam).

‘Omdat de pont zo’n mooi boek verdient!‘ Robin Abbing ‘Ina Brekelmans ken ik sinds haar boek over de Slatuintjes. En natuurlijk delen wij ons Amsterdam-sentiment. Wat dat betreft is dit nieuwe thema weer zeer veelbelovend.’ Peter-Paul de Baar ‘Ik houd van de pont, het water, het hoort bij Amsterdam. Ik vind het geweldig hoe Ina dagelijks de Amsterdammers die van de pont gebruik maken vast legt. Ik houd van dit boek.‘ Berdien Nieuwenhuizen ‘De tekeningen en gedichten vertellen een bijzonder verhaal over menselijkheid, de uitdrukking van emoties in die 5 of 9 minuten overtocht.‘ Astrid Kemper ‘Toch prachtig, om al die waarnemingen die je zelf ook kunt doen op de pont, vastgelegd te zien door zo’n vaardige tekenhand?‘ Lies de Wolf

Profile for Blackbirdprint

Kunstenaar Ina Brekelmans brengt boek Pontportretten uit  

De Amsterdamse kunstenaar en tekendocent Ina Brekelmans, brengt op 8 april haar boek Pontportretten uit. Het bevat 52 portretten van reizige...

Kunstenaar Ina Brekelmans brengt boek Pontportretten uit  

De Amsterdamse kunstenaar en tekendocent Ina Brekelmans, brengt op 8 april haar boek Pontportretten uit. Het bevat 52 portretten van reizige...

Advertisement