Page 7

ER LOOPT WEER EEN HOND OVER MIJN GRAF Schrijver / journalist Eric Alink bezoekt graven van illustere Brabanders. Dit keer: Vincent van Gogh (1852-1852)

Voorstudie

Z

e hebben zitten suffen. Hoogstwaarschijnlijk bij Planning. Niemand weet wie op die afdeling werkt. De luxaflex is er consequent dicht. Op Planning beslissen ze over wieg en graf. Van elk mens bepalen zij de begin- en einddatum. Die leggen ze in meerjarenkalenders vast. Dat vergt precisie. Slordig agenderen heeft kwalijke gevolgen. In Zundert spreken ze zelfs van broddelwerk. Uiteraard heeft God na het drama een onderzoekscommissie ingesteld. Maar die talmt. Zij weet haar eindrapportage al 162 jaar uit te stellen. Dat is lang. Zelfs in Brabant. Zo blijft het gissen waarom Van Gogh precies één jaar te vroeg is geboren. Ingewijden vermoeden onoplettendheid bij Planning. Een knullige roosterfout, waardoor de komst van de schilder op 30 maart 1852 stond ingepland. Al tijdens de bevalling moet de afdeling Controle de administratieve vergissing hebben ontdekt. Paniek. Spoedoverleg. Iemand die kalm zei: “Rectificeren.” Tegenspraak bleef uit. Was het de stem van God? Vincent. Zo noemden ze hun doodgeboren kind. Elke vergissing heeft recht op een naam. Verder geen lelijk woord over de afdeling Planning. In de zucht naar genoegdoening hebben ze hun dwaling exact een jaar later hersteld. Op 30 maart 1853 kwam Vincent van Gogh opnieuw ter wereld. Zijn broertje dat niet uit de verf kwam, ligt op het protestantse kerkhof. Terra cognita: vader Van Gogh was dominee te Zundert. Volgens de duimstok is de zerk van Vincent 95,2 centimeter lang en 51,5 centimeter breed. Hier ligt de dood ingelijst. Een echte Van Gogh, zeggen de gebeitelde letters.

Het is een voorstudie uit 1852. Maar geen opgewekte. Vroegtijdigheid is niet zonnebloemgeel of amandelbloesemwit. Zij is grafgrijs. Wel liggen hemelse kleuren in het verschiet: ‘Laat de Kinderkens tot Mij komen, want derzulken is het Koningrijk God’, wenkt Lukas 18 vers 16 op de steen. Een breuk loopt dwars door de K van Kinderkens. De voorbarige Vincent ligt niet alleen. Zijn buurmeisje is de tweejarige Anna Maria Bloijs van Treslong. Op dit kerkhofje wachten meer namen op een bezoeker die ze hardop wil uitspreken: Aartje Goedhart, Nelly Wagner, Truitje Kleerebezem. De wind voert hun lettergrepen over de heg. Een rode Citroën remt. Te laat. In de Molenstraat eindigen Goed en Hart. Amper 250 graven telt deze begraafplaats. Vincents steen ligt pal naast de consistorie – het kerkenraadgebouw. Een onbekende heeft een stuk zeep op de vensterbank gelegd. In Zundert is de ziel nooit schoon, maar ruikt zij naar lelietje-van-dalen. De dood maakt hongerig. Geen probleem. Tegenover het kerkhof ligt Happy Garden. Dat is een Chinees restaurant. Specialiteit: naamsverloochening. Rechts wacht Van Goghs Moestuin, een sociaal-cultureel project. De prei, boerenkool en courgette staan er monter bij. De bezoeker loopt het kerkhofpad af. Hekje door. Zundert in. Toch wat bedrukt. Naar hoor, een bloedend oor. Maar afgesneden leven? Niet te doen. Tekst Eric Alink Beeld Anouk Essers

MEST #8  

MEST is het tijdschrift over kunst en cultuur in Noord-Brabant. In deze editie lees je de fictieve brief van Vincent van Gogh, een interview...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you