Page 7

ER LOOPT WEER EEN HOND OVER MIJN GRAF Schrijver / journalist Eric Alink bezoekt graven van illustere Brabanders. Dit keer: zanger Jack Jersey (1941-1997)

GEEN JUKEBOX ZONDER JACK ier ligt-ie. De Nederlandse Elvis met de kruidnagelogen, de componist van H aansteker-in-de-lucht-liedjes, de tekstschrij-

ver die The Shorts een wereldhit bezorgde. Ik kniel bij zijn graf. Zachtjes zing ik de titel van het singletje dat in 1983 ruim vier miljoen keer over de toonbank ging: Comment ça va. Even blijft het stil. Dan bewegen de lippen van Jack Jersey, van wie een zwart-witfoto op de grafsteen is aangebracht: “Comme ci comme ci comme ci comme ça.” Het klinkt bedrukt. Dat is begrijpelijk: begraafplaats Zegestede in Roosendaal staat niet op de wereldlijst van duizend plaatsen die je vóór of na je dood zou moeten bezoeken. Het is er keurig, braaf, blekig. Wel opmerkelijk: in veel zerken is een afbeelding uitgebeiteld. Een bol wol met breipennen bij Nel, een kraanwagentje bij Adrie, een kanarie bij Piet. Die zangvogel komt van pas. Zij kan vast partituren lezen! Na enige aarzeling fladdert de kanarie naar Jersey’s graf en fluit op verzoek de eerste noten van de gebeitelde muziekbalk. Ik hoor In the still of the night. Zijn paspoortnaam was Jack de Nijs. Geboren: 18 juli 1941 in Tjimahi bij Bandung op Java. De zoon van een KNIL-militair, die in 1951 naar Nederland repatrieerde. Verdiende vader De Nijs slechts rijst, kuch en bonen? “Papa was a poor man”, zou Jack later zingen. Wellicht om halsstarrige gerechtsdeurwaarders te ontmoedigen, luidde de tweede regel: ‘Papa was a poor, poor, poor,

poor, poor, poor, poor man.’ Fortuinlijker is Jack zelf. Na jarenlang sappelen in dorpszaalbandjes schrijft hij een sliert frivole hitjes voor Nederlandse artiesten. Zijn favoriete thema’s: vrouwen, drank en zomernachten waarin kwik noch libido zakken. Tot de klassiekers behoort Zuster oh Zuster, waarin de bedlegerige Sjakie Schram om een verpleegkundige-in-duster roept. Andere hits: het profetische Morgen een kater van Leo den Hop en Gina Lollobrigida van zanger Tony Bass, die zich aan een foto van de gelijknamige Italiaanse actrice verlustigt. Nee, geen jukebox zonder Jack. Zijn lichtvoetige repertoire geeft zelfs het leven in De Dood – een gehucht vijf kilometer ten westen van zijn graf – tijdloze glans. Na exact 2 minuut 23 seconden vliegt de kanarie van Piet weg. Geschrokken? Nee, In the still of the night is een kort liedje. Maar Jack blijft niet alleen. Een stenen herdershond-met-afgebroken-pootje waakt bij zijn graf. Er ligt ook een gedenkplaatje uit Lourdes. Een spin kruipt over het gezichtje van Bernadette. Zij gilt niet. Ik sta op. Afscheid van Jack Jersey, die op 26 mei 1997 aan keelkanker stierf. Leeftijd: 55 jaar. Het leven eindigt vaak als B-kantje. Zelfs voor Jack die – op zoek naar een internationale artiestennaam – ooit in de atlas bladerde en bij het eiland Jersey bleef steken. Laten we hem danken voor zijn alliteratiezucht. Bij het graf van Jack Alcatraz, Jack Rottumeroog of Jack Kaaimaneiland wil je niet mijmeren. Tekst Eric Alink Beeld Anouk Essers

Profile for bkkc

MEST #6  

MEST is het tijdschrift over kunst en cultuur in Noord-Brabant. In deze editie lees je het artikel over Selim Lemouchi en het interview met...

MEST #6  

MEST is het tijdschrift over kunst en cultuur in Noord-Brabant. In deze editie lees je het artikel over Selim Lemouchi en het interview met...

Profile for bkkc
Advertisement