Page 52

VERGETEN

HELDEN

Vergeten helden van Brabantse grond, die meer verdienen dan een voetnoot in de cultuurgeschiedenis. Een ereschavot.

Aflevering 1

NASMAK

“g

emeentepikken gillen in de goot/maar die joekels interesseert 't geen kloot/Hondebazen vinden 't zo wel mooi/En ik verdrink in die bruine zooi/ Hondepoep/Zien wij op de stoep.” De jonge vrouw, Truus de Groot, schreeuwt het op een punkpopritme boos de microfoon in. Na 1 minuut 54 is het gedaan: het eerste en laatste vinylfeit van Nasmaak. Hondepoep verscheen in 1979 op de verzamelaar Uitholling overdwars, aan de vooravond van de nederpophausse. Nederlandstalige punkpop was een curiositeit. Hier zijn de pioniers in de weer, zoals Noodweer, Braak en de eerste aanzetten tot Doe Maar en Toontje Lager. Kippenhok En dus Nasmaak, even later omgedoopt in (het Engelstalige) Nasmak. De band woont samen in een oude villa in Nuenen en repeteert in een kippenhok. De harde kern bestaat uit gitarist Henk Janssen, zanger Joop van Brakel, bassist Theo van Eenbergen, drummer Toon Bressers en zangeres Truus de Groot, eerder lid van de Foolsband, voorloper van Doe Maar. Dankzij een uitkering van de gemeente Eindhoven kunnen ze ongestoord afwijkende muziek maken: donkere, hoekige new wave-met-synthesizer à la Talking Heads, Japan en Gang of Four. Vooral De Groot valt op: ze introduceert de ‘kraakdoos’, een elektronische geluidsgenerator met metalen contacten, die bij aanraking maffe geluiden voortbrengt. In 1980 verschijnt de eerste lp, die positief wordt ontvangen, ook door de gezaghebbende Engelse dj John Peel. Als eerste Nederlanders mogen de Nuenenaren een roemruchte ‘Peel Session’ doen. De postpunkband bouwt naam op met rare, hypnotiserende optredens en wordt opgenomen in de multidisciplinaire ‘Ultra’-beweging, naast acts als The Young Lions met Rob Scholte, Mekanik Kommando en Minny Pops. De hippe Duitse band D.A.F. neemt hen op sleeptouw. En het Engelse 52

Mute Records toont interesse, maar kiest uiteindelijk toch voor Depeche Mode. Doemdenken Zangeres Truus de Groot verkast in 1981 naar New York en richt Plus Instruments op met Lee Ranaldo, later Sonic Youth. In 1982 volgt 4our Clicks, door muziekblad OOR uitgeroepen tot ‘misschien wel de beste plaat ooit door een Nederlandse groep gemaakt’. Nog twee – minder succesvolle – elpees volgen. Nasmak stopt in 1984. Dat wat ooit de beste plaat ooit werd genoemd, klinkt anno 2015 gedateerd. Maar plaats de groep in het grauwe eighties-decor – denk crisis, WW, doemdenken, Dodewaard en muzikale anarchie – en alles valt op z’n plek. De ex-Nasmakkers zitten niet stil. Van Eenbergen wordt ‘Theo Van Rock’, legendarisch producer/geluidsman, Van Brakel (theater)componist, De Groot, alias ‘Truus’, blijft actief in de VS. Met mensen als Jim Duckworth (Gun Club) en Jim Sclavunos (Cramps, Nick Cave) speelt ze punkabilly en stort zich later op exotica. Ze treedt sporadisch in Nederland op, soms met partner/kunstenaar Bosko Hrnjak, of met Beukorkest. En altijd inclusief kraakdoos. Collector’s item Muzikaal verdween Nasmak nagenoeg van de radar: onvindbaar op Spotify en mondjesmaat te zien op YouTube. Wel kreeg de band een ereplaats op een verzamelaar van Leo Blokhuis. Ook kunstenaar/fan René Daniëls rakelt de band geregeld op. Alleen 4ourclicks verscheen – in 1988 – op cd. Maar net voor die uit zou komen, ging het Tilburgse label Eksakt failliet. De eerste duizend stuks werden nog geperst, maar niemand weet waar die gebleven zijn. Af en toe duikt er eentje op, om meteen tot ‘collector’s item’ te worden gebombardeerd. Tekst Dieter van den Bergh Illustratie Trumpstein & De Leijer MEST nr 9

MEST #9  

Maart 2015. MEST is het tijdschrift over kunst en cultuur in Noord-Brabant. In deze editie lees je: * Het symfonieorkest - Moeten we het s...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you