Page 27

ενασχόληση με τα μαλλιά ή το δέρμα. Σε κάθε περίπτωση, τα τικ αντιπροσωπεύουν έναν τρόπο εξωτερίκευσης της έντασης και του άγχους και είναι αναμενόμενο να επιδεινώνονται ή να επανεμφανίζονται σε «πιεσμένες» περιόδους.

Το 1885, πρώτος o Georges Gilles de la Tourette θεώρησε τα τικ νευρολογική πάθηση και αποσαφήνισε ότι δεν αποτελούν ιδιοτροπία του χαρακτήρα. Έκτοτε, το σύνδρομο των πολλαπλών τικ φέρει το όνομά του (σύνδρομο του Tourette) και είναι η σοβαρότερη μορφή που μπορούν να προσλάβουν τα τικ. Η ιστορία της περιγραφής του συνδρόμου είναι ενδιαφέρουσα, καθώς ο Tourette αναζητούσε στο Παρίσι περιπτώσεις ενός άλλου, πολύ σπάνιου συνδρόμου, αυτού των «πηδηχτών Γάλλων του Maine», ενός συνδρόμου «υπερεκπληξίας» που ανήκει επίσης στις διαταραχές κινητικότητας. Προσπαθώντας να ανακαλύψει «συγκαλυμμένες» περιπτώσεις του τελευταίου, συνάντησε πολλές περιπτώσεις τικ, τις οποίες ομαδοποίησε και περιέγραψε.

Σε κάποιες περιπτώσεις, τα τικ μπορεί να εμφανίζονται παράλληλα με άλλες παθήσεις, όπως συχνότερα η διαταραχή υπερκινητικότητας - έλλειψης προσοχής, η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (για το σύνδρομο Tourette έως και στο 50% των περιπτώσεων) και οι αγχώδεις διαταραχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα υπάρχουν και άλλες εκδηλώσεις, που μπορεί να

υπερτερούν σε σοβαρότητα. Τα περισσότερα μεμονωμένα τικ αναμένεται να μειωθούν σε ένταση ή να υποχωρήσουν πλήρως έως το τέλος της εφηβείας. Σύνηθες φαινόμενο είναι η μετεξέλιξή τους σε άλλες «υπερκινητικές» καταστάσεις ευκολότερα αποδεκτές από την κοινωνία, όπως οι ρυθμικές κινήσεις των ποδιών, η ονυχοφαγία ή η

Υπάρχει θεραπεία, αλλά δεν ενδείκνυται πάντα Για τα μυοσπάσματα υπάρχει φαρμακευτική θεραπεία η οποία περιλαμβάνει χαμηλές δόσεις αντιψυχωτικών. Τα φάρμακα αυτά, ιδίως τα παλαιότερου τύπου, συνοδεύονται ενίοτε από σημαντικές παρενέργειες, με σημαντικότερη την καταστολή και τη διαταραχή της γνωσιακής λειτουργίας, που μπορεί να διαταράξουν τις σχολικές δραστηριότητες και καθιστούν απαγορευτική τη χρησιμοποίησή τους για καταστάσεις μικρής σοβαρότητας, καθώς και στις μικρότερες ηλικίες. Προκείμενου ένα τικ να αντιμετωπιστεί με φάρμακα, θα πρέπει εξαιτίας αυτού να υπάρχει σημαντική διατάραξη της ποιότητας ζωής του πάσχοντος. Η πρόταση του γιατρού για θεραπεία με αντιψυχωτικά φάρμακα έρχεται να συμπληρώσει το μύθο περί ψυχολογικής προέλευσης των τικ. Έτσι, μετά από το αρχικό χρονοβόρο γκρέμισμα αυτού του μύθου, ο γιατρός χρειάζεται να αφιερώσει άλλο τόσο χρόνο, προκειμένου να πείσει τους γονείς, για το πώς γίνεται μία μη ψυχιατρική κατάσταση να θεραπεύεται με ψυχιατρικά φάρμακα! Σε κάθε περίπτωση υπάρχει η ανάγκη ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, η οποία αναμένεται να αντιμετωπίσει, όχι μόνο την εσωτερική ένταση που μπορεί να επιδεινώνει ένα τικ, αλλά και τα ποικίλα προβλήματα συμπεριφοράς και αποδοχής του εαυτού που αναμένεται να συνυπάρχουν. Τέλος, διαρκής και επίμονη θα πρέπει να είναι η προσπάθεια ενημέρωσης γονιών και δασκάλων σχετικά με τη φύση της κατάστασης.

# 25

win

mag

*

ΤΕ Υ ΧΟΣ

04

winmag  

winmedia magazine

winmag  

winmedia magazine