Page 25

τος αυτής της ομάδας παθήσεων. Το σύνδρομο Tourette έχει κληρονομικό υπόστρωμα και οι συγγενείς πρώτου βαθμού (γονείς - αδέλφια) έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ τα μεμονωμένα ιδιοπαθή τικ δεν έχουν τέτοια συσχέτιση. Γενικά, παρουσιάζει αρκετές ιδιαιτερότητες και έχει χρόνιο χαρακτήρα, με αποτέλεσμα μεγάλα νευρολογικά κέντρα του εξωτερικού να διαθέτουν εξειδικευμένα στην πάθηση ιατρεία. Συνοδεύεται συχνά από διαταραχές της συμπεριφοράς, που έχουν ως συνέπεια φτωχές επιδόσεις στο σχολείο. Κάθε πρωτοεμφανιζόμενο τικ δικαιούται να τύχει μιας πλήρους νευρολογικής εξέτασης. Ωστόσο, πρόσθετες εξετάσεις χρησιμοποιούνται με φειδώ και μόνο εφόσον συνηγορούν υπέρ της εκτέλεσής τους και άλλα στοιχεία. Κάποιες φορές, τα τικ μπορεί να συνυπάρ-

χουν με τη διαταραχή ελλείμματος προσοχής - υπερκινητικότητας και με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, αλλά εδώ θα προέχει η συμπτωματολογία των παθήσεων αυτών. Τα τικ που εμφανίζονται σε μεγαλύτερη ηλικία είναι πιο «ύποπτα» και θα πρέπει να διερευνάται η περίπτωση εγκεφαλικού επεισοδίου, λοίμωξης, αυτοάνοσων παθήσεων κ.ά. Μία σπάνια κατάσταση που για

πρώτη φορά περιγράφηκε εδώ και λίγα έτη, είναι αυτή του συνδρόμου PANDAS, κατά το οποίο ένα παιδί εμφανίζει ξαφνικά τικ και ιδεοψυχαναγκασμούς μετά από προηγούμενη λοίμωξη από στρεπτόκοκκο, ένα μικρόβιο που πολύ συχνά ευθύνεται για περιπτώσεις φαρυγγίτιδας και αμυγδαλίτιδας. Πώς παράγονται; Είναι λίγα τα στοιχεία που διαθέτουμε σχετικά με την αιτιολογία και τους μηχανισμούς παραγωγής των τικ. Πιθανολογείται ότι η διαταραχή εντοπίζεται στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου, όπου βασικό ρόλο διαδραματίζει η ουσία ντοπαμίνη. Μετά από την περιγραφή του συνδρόμου PANDAS, υπάρχει η υπόθεση ότι, τα τικ προκαλούνται από συνδυασμό λοιμώξεων της παιδικής ηλικίας με κάποια κληρονομικά καθοριζόμενη «ευαισθησία» του ανοσοποιητικού

συστήματος. Ο κόσμος δεν μπορεί να αποδεχθεί εύκολα το γεγονός της αθέλητης παραγωγής μιας κίνησης χωρίς το φαινόμενο να έχει ιδιαίτερα δυσοίωνο χαρακτήρα. Οι πάσχοντες περιγράφουν μία αρχικά υποσυνείδητη επιθυμία για πραγματοποίηση της κίνησης, που προοδευτικά όσο αναστέλλεται γίνεται συνειδητή, ώσπου κυριαρχεί στη συνείδηση και γίνεται ακατανίκητη, μέχρι την «απελευθέρωσή» της, η οποία προσωρινά την «ανακουφίζει». Πάντως η κίνηση περιγράφεται ως «δική τους». Εάν υπάρξει παρατεταμένη καταστολή της (π.χ. ανάμεσα σε κόσμο), ο πάσχων συνήθως «εκφορτίζεται» με την έντονη και επανειλημμένη «μαζική» παραγωγή του τικ σε κάποιον προστατευμένο χώρο. Είναι συνηθισμένο, τα τικ να ενσωματώνονται από τον πάσχοντα σε άλλες σκόπιμες κινήσεις, ώστε να συγκαλύπτονται.

Οι πάσχοντες περιγράφουν μία αρχικά υποσυνείδητη επιθυμία για πραγματοποίηση της κίνησης, που προοδευτικά όσο αναστέλλεται γίνεται συνειδητή, ώσπου κυριαρχεί στη συνείδηση και γίνεται ακατανίκητη, μέχρι την «απελευθέρωσή» της, η οποία προσωρινά την «ανακουφίζει». Πάντως η κίνηση περιγράφεται ως «δική τους».

win

mag

*

ΤΕ Υ ΧΟΣ

# 23

04

winmag  

winmedia magazine

winmag  

winmedia magazine