Issuu on Google+

Juryrapport

Jury voorzitter - Hans Aarsman

Juryleden - Jochem Rijlaarsdam, editor GUP Magazine - Inge Henneman, curator FotoMuseum Provincie Antwerpen - Merel Kokhuis, chef redacteur FRAME Magazine - Theo Audenaerd, beeldredacteur Volkskrant Magazine - Sofie Stevens, hoofd fotoredactie De Standaard - Edie Peters, hoofdredacteur P|f - Professionele fotografie - Bram Holzapfel, creatief directeur reclamebureau let’s be frank, - Caroline Brugman, beeldredacteur Elle - Suzanne Dechert, curator Melkweg Galerie - Ingrid Deuss, artbuyer reclamebureau Duval Guillaume - Cor Kommers, categoriemanager Fotoservice Hema

Dit jaar is het aantal inzendingen voor The Photo Academy Award tot een recordaantal gestegen. Er zijn maar liefst 2,5 keer zoveel deelnemers als vorig jaar. Het aantal Belgische inzendingen, een kwart van het totaal, is fors gestegen in vergelijking met de vorige editie. In totaal hebben 175 jonge fotografen werk ingezonden, afkomstig van de volgende 23 fotografieopleidingen:

The Photo Academy Award 2009

Jong talent The best young photographers from the low countries

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ABK, Maastricht Academie Hoboken, Hoboken Academie Minerva, Groningen Academie Noord, Brasschaat AKI ArtEZ, Enschede Fotoacademie, Amsterdam, Groningen, Rotterdam FotoFactory, Amsterdam Fotovakschool, Amsterdam, Apeldoorn, Rotterdam HKU, Utrecht IKO, Hoogstraten KABK, Den Haag Karel de Grote, Antwerpen KASK, Gent KHLim, Genk Rietveld Academie, Amsterdam Sandberg Instituut, Amsterdam SASK, Hasselt School voor Fotografie, Breda SintLucas, Boxtel St Joost, Breda St Lucas, Gent St Lukas, Brussel Stichting Statief, Utrecht


Dit leverde in totaal 2113 foto’s op, die anoniem gepresenteerd zijn aan de jury. De jurering bestond uit twee

delen. In eerste instantie de jurering voor de diverse categorieën en daarna de jurering voor de overall-winnaar. De juryleden hebben bij het nomineren enerzijds gelet op originaliteit en vernieuwing, en anderzijds op geschiktheid voor hun vakgebied. Zo heeft Bram Holzapfel bijvoorbeeld vooral vanuit reclame-oogpunt naar het werk gekeken, ter wijl Inge Henneman de beelden meer vanuit autonoom perspectief heeft beoordeeld. De juryleden kenden een totaal aantal van 56 nominaties toe, verdeeld over 31 deelnemers. In de overall-jury voor de hoofdprijs hadden Inge Henneman, Merel Kokhuis, Sofie Stevens, Cor Kommers en Hans Aarsman zitting. Aan hen de taak de overall Photo Academy Award winnaar 2009 te bepalen.

Algemene indruk Hans Aarsman: “Over tien zalen verdeeld lagen ruim 2000 foto’s. Op tafels, op stoelen, op de grond. Als je rijen en rijen foto’s naast en achter elkaar ziet, verslapt je aandacht soms. Hoeveel goed werk er ook tussen ligt, en dat lag ertussen. Stel dat je zelf werk hebt ingezonden, dacht ik dan. Gewoon wat 18x24 printjes van jezelf op zo’n tafel, op een stoel, op de grond. Tussen al die 175 andere inzendingen. Zouden ze me dan zijn opgevallen? Of was ik aan ze voorbij gelopen? Even zo’n gedachte-experiment en je bent weer bij de les. Bij de inzendingen lagen alleen nummers, geen titels, geen namen, om voorkennis zoveel mogelijk uit te sluiten. Bij sommige fotoseries mis je dan duiding, je dreigt foto’s te veel te beoordelen op hun formele aspecten. Die neiging is er toch al. Als je zoveel foto’s van zoveel verschillende mensen bij elkaar ziet, valt op hoe moeilijk het is met fotografie iets te zeggen dat verder gaat dan ‘Kijk wat mooi’ of ‘Kijk wat naar’. Dat zijn de twee polen waartussen veel fotografie zich beweegt. Behalve heel veel losse prints waren er dit jaar ook vier boeken. Die waren print-on-demand geprint. Volgend jaar zouden dat er wel eens meer kunnen zijn.”

Nominaties per jurylid

Jochem Rijlaarsdam

Inge Henneman Inge Henneman nomineerde werk voor het FotoMuseum in Antwerpen. Genomineerden maken kans op een expositie. Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Luciana Caputo, St. Joost, Breda - serie van 18. Ik laat me graag verleiden door de virtuoze charme van deze uitgepuurde beeldreeks en de poëzie van wat ik meen te herkennen als stokoude Siciliaanse vrouwtjes in een eeuwigdurende siësta waarin ook de planten en dieren verstillen. - Bieke Depoorter, KASK, Gent - boek. Rusland is heel erg in trek bij jonge fotografen, op zoek wellicht naar verloren traagheid, een zekere tristesse, authenticiteit, maar deze reeks van Bieke Depoorter maakt een verschil. Veel sfeer, intimiteit en chaos in haar grofkorrelige snapshots, maar heel trefzeker gecomponeerd vol contrast en van een licht surreële schoonheid.

2

KASK

WINNAAR

Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Bieke Depoorter, KASK, Gent - selectie uit boek. Velen onderzochten het documentaire genre. Weinigen deden dat met zoveel overtuiging als hier. Bekeken composities op de vierkante meter. Een voyeur, maar zo dichtbij. Zouden de Russen weten dat ze er was? - Masha Osipova, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 6. Krachtige serie over de laatste dagen van haar Russische tante. Je bent in huis. Zit met ‘r aan tafel. Armoe. Beklemmende eenzaamheid. Tot aan haar graf. In waarde begraven. Hemels gefotografeerd. - Robin de Puy, Fotoacademie, Rotterdam - serie van 6.  Zachte portretjes. Lievig. Je trapt er in. Verschillende meisjes. Haakje, slotje, de deurklink; ze zorgen voor subtiel verschil op de achtergrond. De compositie herhaalt zich streng. De serie wordt strak. Het verhaal is schrijnend. - Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 7. Over de top. En goed ook. De fotobewerking is met precisie geklaard. Vertrekpunt blijft fotografie. Met een originele pastiche verbeeld de fotografe haar Duitse afkomst. Hier toont iemand lef.

Bieke Depoorter

Jochem Rijlaarsdam nomineerde werk voor GUP Magazine. Genomineerden maken kans op een porfolio publicatie.


Xiao Xiao Xu

Fotoacademie AKI ArtEZ

WINNAAR

- Elke Lannoo, KASK, Gent - boek. Prikkelende rauwe serie over de meest banale en basale familiale realiteit. Het alledaagse leven nauwelijks gestileerd noch opgesmukt. Over vergankelijkheid, kwetsbaarheid en hoe het leven ons ontglipt, maar deze interpretatie kan ook totaal naast de kwestie zijn. Een serie waar je geen hoogte van krijgt, ogenschijnlijk direct maar hermetisch, zonder verhaal maar wat me bijblijft is de zieke hond, tongzoenen, bloot vlees en een kerkhof. - Rita Kelchtermans, SASK, Hasselt - serie van 2. Ik vind het integrerend hoe complex een zwartwitbeeld kan zijn. Gemonteerd uit duizend scherven, als een prisma waardoor je kijkt. Anders dan de foto als directe registratie van de dingen, is de vorm hier zelf door werkt, verknipt en gelaagd en dat levert in de reeks die Rita Kelchtermans inzond enkele beelden op waar ik niet op uitgekeken raak. - Catharina Kousbroek, HKU, Utrecht - serie van 9. Ik ging er van uit dat dit portretten van grootvaders en kleindochters betrof, maar het gaat dus om vaders en dochters. Ik ontdekte een nieuw Nederlands begrip: ‘Tweede Leg’. Het zijn bevreemdende, onbehaaglijke portretten - de camera is genadeloos maar de fotografe ingetogen - van een steeds vertrouwder maatschappelijk fenomeen. - Xiao Xiao Xu, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 39. China is een topbestemming voor veel jonge fotografen, maar deze keert daarenboven terug naar haar ‘roots’. Het is klassiek werk en heel esthetisch met veel aandacht voor kleur en licht. Trage, poëtisch documentaire, verstilde beelden. Kortom: een mooie blik.

Kirsten Wilmink

3

Merel Kokhuis Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Sais Cortebeeck, St Lukas, Brussel - serie van 6. Bijzondere combinatie van verstilling en beweging. Geschikt voor product/ruimtefotografie. - Greet Dalemans, Karel de Grote, Antwerpen - serie van 3. Zeer aantrekkelijk lichtgebruik dat consequent doorgevoerd is waardoor een sterke serie ontstaat die geschikt is voor ruimte/productfotografie. - Helena van den Enden, Fotoacademie, Rotterdam - serie van 5. Prachtige studie naar grens tussen totaal donker en net zichtbaar. Ook goed dat over de uiteindelijke ondergrond/achtergrond (papiersoort) nagedacht is. Ik heb dit nog niet eerder gezien, erg origineel. - Roel van Koppenhagen, SintLucas, Boxtel - serie van 5. Mooi licht/donkerspel en goede combinatie van eenvoud en kleine twist. - Pim Leenen, HKU, Utrecht - serie van 16. Ontzettend knap dat de serie uit 16 delen en allemaal verschillende onder werpen (objecten/landschappen/etc.) bestaat en toch een eenheid vormt, niet alleen door de kleur maar ook door terugkerende vormen. - Remco Muntz, Fotoacademie, Rotterdam - serie van 3. Zeer consequente serie met indringend kleurgebruik en subtiele maar sterke bewerking. - Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 6. Niet alleen zeer mooie bewerking, ook sterke en humoristische serie, en goed oog voor detail.

Theo Audenaerd Theo Audenaerd nomineerde werk voor Volkskrant Magazine. Genomineerden maken kans op een opdracht en/of een plaatsing. Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Ernst Coppejans, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 10. Het bijzondere aan de mannenportretten van Ernst Coppejans zit in de ogen en de huid van het aangezicht van zijn subjecten. Beter gezegd, het is het contrast tussen de sterk bewerkte gezichten en het door de fotograaf onbewerkte bovenlijf dat deze serie bijzonder maakt. Het roept vragen op en dat maakt het interessant. Zonder kennis van zaken ben ik er van uitgegaan dat het homomannen betreft en dat ze over wegend uit islamitische landen komen. - Bieke Depoorter, KASK, Gent - boek. De fotoserie over Rusland is door Bieke in de vorm van een boek gepresenteerd. Ware het niet dat Volkskrant Magazine geen buitenlandse reportages plaatst dan was deze fotoreportage mijn favoriete winnaar. Waarom? Omdat vrijwel elke foto in het boek hoe verschillend ook op zich sterk en interessant is, en omdat het boek ons in zijn geheel naast de landschappen talloze boeiende inkijkjes gunt in hetgeen er zich achter de voordeuren

WINNAAR

Merel Kokhuis nomineerde werk voor FRAME Magazine. Genomineerden maken kans op een opdracht.


Ernst Coppejans

Fotoacademie KABK

WINNAAR

Pavel Prokopchik

van jong en oud afspeelt. Wellicht is de techniek van de fotograaf voor verbetering vatbaar, maar dat mag niet ten koste gaan van de onbevangen blik en het plezier waarmee de foto’s gemaakt lijken. - Sya Groosman, HKU, Utrecht - serie van 7. Sya Groosman is een zoeker en dat bevalt me. Behalve de technische kant, overigens voor mij de minst belangrijke, was de serie in zijn geheel niet sterk, maar ik trof er twee kanjers van foto’s die ik niet onopgemerkt voorbij wilde laten gaan. De twee in elkaar gestrengelde meisjes aan de rand van een zwembad(?) maken me blij. De ‘balletoefening in ondergoed met spiegel aan de wand’ niet minder. Zwaar aangezette composities en toch leuk om naar te kijken. - Mijke Rummens, HKU, Utrecht - serie van 6. De serie over de machines waarmee in de vleesindustrie varkens worden teruggebracht tot onherkenbare lapjes vlees vond ik vooral qua idee erg sterk. Bedenk nog maar eens een goede invalshoek om de bioindustrie aan de kaak te stellen en de vleeseters een ongemakkelijk gevoel van medeplichtigheid te geven. Het is haar tenvolle gelukt. Jammer dat de serie technisch veel en veel beter had gekund. Typisch een onder werp waarbij de scherpte, de scherptediepte en het contrast op en top moeten zijn. En dat waren ze niet. - Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 15. Het werk van Kirsten Wilmink viel nauwelijks te negeren. Het was met lengtes voorsprong de meest bizarre inzending van 2009. Haar zwaar bewerkte beelden zijn een kruising tussen het werk van Ruud van Empel en de tekeningen en wrange humor van Gummbah. Met haar aanpak komt Kirsten wel meer in de hoek van de illustratie dan de fotografie. Is dat erg? Nee. Integendeel.

Sofie Stevens Sofie Stevens nomineerde werk voor De Standaard. Genomineerden maken kans op een opdracht of een plaatsing.

Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Paul van Hulzen, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 5. Architectuur. Verrassend gebruik van licht en kleur. Sfeervol. Idem voor de andere ingezonden series. - Catharina Kousbroek, HKU, Utrecht - los beeld. Eenvoudig, doch sterk vader-dochter portret. Niet alle foto’s in de serie waren van dezelfde kwaliteit. - Pavel Prokopchik, KABK, Den Haag - serie van 10. Leven in Rusland met de knipoog. De absurditeit, de humor. Oog voor detail, leuk qua compositie. - Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 15. Opmerkelijke en intrigerende foto’s (zowel portretten als daily life). Karikaturale weergave en geënsceneerd karakter. Aparte stijl. - Xiao Xiao Xu, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 39. Weinig origineel qua thema, maar toch een mooie serie. Consequent in opbouw. Vraagt een strengere selectie.

Edie Peters Edie Peters nomineerde werk voor P|f Professionele fotografie. Genomineerden maken kans op een plaatsing. Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Bieke Depoorter, KASK, Gent - boek. De serie van Bieke Depoorter is gelijk een boek. Dat is knap, omdat het klopt. Ze maakte een grote serie over het leven van jonge mensen in Rusland, in een moderne snapshot-achtige stijl, waarbij het minder gaat om de individuele foto als om het geheel. Wellicht werkt het ook als tentoonstelling, maar het werkt zeker als boek. Depoorter is erin geslaagd een juweeltje te scheppen. Het is weliswaar een intussen veel gefotografeerd thema, maar dankzij haar duidelijk eigen blik kijken we toch weer op een andere manier naar het onder werp. - Masha Osipova, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 10. Masha Osipova maakte een sterke serie: een goede, niet te grote selectie van beelden in een sfeervolle reportagestijl, bovenop het onder werp dat ze volgde: leven en dood van een oude vrouw in Rusland. Eenzaam en arm als een kerkrat komt ze aan haar einde. Osipova legde het vast met het oog van een geboren verhalenverteller. - Mirjam Tonnaer, HKU, Utrecht - serie van 7. Mirjam Tonnaer maakte een portretserie die door zijn eenvoud sterk is. Tonnaer heeft belangstelling voor de randen van de samenleving. In deze serie geeft ze ons een beeld van mensen die verkeren op de grens van man en vrouw. De portretten zijn naturel, we zien de jonge mensen in hun woning, ze kijken ons aan zonder gelijk een mening op te dringen. Natuurlijk stuurt de fotografe, maar ze laat gelukkig veel over aan de kijker. - Wypke Janette Walen, Sandberg Instituut, Amsterdam - serie van 6. In de serie van Wypke Janette Walen zien we werk van iemand die op basale wijze bezig is het medium

4

WINNAAR


Bram Holzapfel Bram Holzapfel nomineerde werk voor reclamebureau Let’s Be Frank. Genomineerden maken kans op een opdracht. Bram Holzapfel: “Net als vorig jaar was de kwaliteit van de meeste inzendingen hoog. Alleen vind ik dat er weinig levensvreugde in de meeste foto’s zit. Het lijkt wel alsof nagenoeg de hele lichting van dit jaar vooral schoonheid zag in sombere, kille of bizarre onder werpen. Bloot, seks, dood, armoede en verderf vierden hoogtij. Een zielig kind uit een Oost-Europese achterstandswijk is al snel interessant, maar mijns inziens geen uitdaging. De wereld van fotografie loopt over van de grimmige, deprimerende foto’s en karakterkoppen. Ook in de reclame zijn soms deprimerende foto’s heel effectief – denk bijvoorbeeld aan de campagnes voor allerlei stichtingen die ontwikkelingshulp verrichten - maar er is ook behoefte aan fotografen die op eigen houtje iets grappigs of hoopvols kunnen vinden in de wereld om ons heen. En die laatste groep fotografen is, zo lijkt het, steeds kleiner aan het worden. Ik zou kandidaten voor het komende jaar willen uitdagen om juist in die grote, gruwelijke wereld om ons heen op zoek te gaan naar beauty, hope & happiness.” Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Paul van Hulzen, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 5 + los beeld. De enkele foto van het pompstation ’s nachts en de serie stadsgebouwen/architectuur zijn prachtig en zonder twijfel heeft deze fotograaf een goed gevoel voor compositie en kleurgebruik. Ook vind ik dat deze fotograaf zijn series met een scherp redactioneel oog heeft samengesteld. Helaas zijn de onder werpen en de stijl van fotografie niet zo origineel dat ze mijns inziens de hoofdprijs in mijn categorie verdienen. - Masha Osipova, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 10. Er waren dit jaar veel fotoreportages over de dood, doodgaan en dood zijn of “doods” kijken. Kortom, de dood was een geliefd onder werp. Deze serie van een naar alle waarschijnlijkheid stervende Russische oude vrouw sprong eruit. Helaas wederom een deprimerende serie, maar dan wel zo mooi en goed verhalend gefotografeerd en geselecteerd dat ik het op mijn shortlist gezet heb. Zou zo in de National Geographic kunnen, wat mij betreft. Als reclamefotografie echter weer moeilijker in te zetten, dus vandaar bleef het bij een nominatie in mijn categorie. - Ilse Wagemakers, Karel de Grote, Antwerpen - twee series van 3. Let’s be frank, in een tijd waarin de meeste beginnende fotografen over elkaar heen vallen om met zoveel mogelijk effect zo interessant mogelijke (en vaak depressief mogelijke) mensen te fotograferen, was deze serie opvallend in eenvoud en positiviteit. Er is een trend in portretfotografie om mensen of opzettelijk geposeerd, of “wezenloos” starend vast te leggen. Ik vind dat de fotograaf erin is geslaagd om met een eenvoudige serie portretfoto’s een conversatie vast te leggen waarin het subject (oude vrouw en oude man, respectievelijk) duidelijk in ongeforceerd contact stond met de fotograaf. Het gevolg is een serie foto’s die ongekunsteld en eerlijk overkomen zonder effectbejag. En die de toeschouwer rechtsreeks aanspreken. De techniek zelf (belichting, kleur, contrast etc.) is niet per se origineel, maar juist dermate onopdringerig dat de subjecten alle aandacht vragen. Doordat reclame momenteel een fase doormaakt waarin echte mensen en hun verhalen of belevenissen centraal staan voor campagnethema’s, is dit een fotografiestijl waarvan wij denken dat die bovendien goed past in het tijdbeeld van reclamefotografie.

AKI ArtEZ

WINNAAR

fotografie te onderzoeken. Zwartwitfoto’s die het moeten hebben van weinig licht en mooi gebruikte onscherpte. Een locatie-onderzoek, zo lijkt het, van stille situaties op een plek in licht nostalgische sfeer. De contouren van een huis, een set messen achter een glazen deur. - Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 15. De serie van Kirsten Wilmink is opvallend tussen de overige inzendingen. Waar de meeste studenten en afgestudeerden kiezen voor het vastleggen van een situatie door op de ontspanknop van de camera te drukken, construeert Wilmink beelden door in de computer beelden uit verschillende elementen samen te stellen en deze stevig digitaal onder handen te nemen met kleur en contrast. Veel mensen glijden uit in dit genre, maar het lukt Wilmink om sterke beelden te maken die iets te vertellen hebben. We zien een fascinatie voor Duitsland met een licht absurdistische blik. De fotografe speelt met symbolen: we zien een rode Mercedes door het landschap zoeven; we worden uitgezwaaid door een hedendaags gezin waarvan de man flinke Hitlereske trekken heeft. De toon varieert - wat binnen een serie foto’s op zich al erg goed is - van ironisch tot inktzwart sarcastisch. De serie bevat enkele minder sterke onderdelen, de portretten, die niets toevoegen aan het heerlijke theater dat Wilmink ons toont. Maar als die eruit worden gehaald blijft een wereldserie over. - Xiao Xiao Xu, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 39. Het geheel van 39 foto’s dat Xiao Xiao Xu aan de jury voorlegde was wat te talrijk. Maar duidelijk is dat ze kan fotograferen met de blik die hoort bij het materiaal dat ze gebruikt, het vierkante middenformaat. Ze geeft ons een indruk van binnenuit over het dagelijks leven in het huidige China: explosief groeiende steden met hoogbouw, waarin het individu maar met moeite zijn plek kan vinden. Opvallend is dat de serie als geheel sterk is, maar dat ook elke foto op zich sterk is.

Kirsten Wilmink

5


Ilse Wagemakers

Karel de Grote KABK

WINNAAR

Hanneke van Leeuwen

- Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 15. Springt eruit vanwege de extreme toewijding en aandacht voor detail in een zeer originele, illustratie-achtige beeldbewerking. Bovendien vond ik dat er in deze foto’s, met name die van de cabriolet en de tuinkabouters, veel humor zit. Helaas is het wel cynische humor - iets dat bij adverteerders met behoefte aan een positieve uitstraling moeilijker te verkopen is. Neemt niet weg dat met deze stijl een prachtige serie reclameprintuitingen of een bijzondere website tot stand kan komen.

Caroline Brugman Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Hanneke van Leeuwen, KABK, KABK, Den Haag - serie van 6. Prachtige stilistische portrettenserie van vrouwen in verschillende leeftijden. Poëtisch maar niet zweverig, deze vrouwen stralen kracht en kwetsbaarheid uit. Complimenten voor de styling, make-up en haar. Deze voegen iets toe maar zijn niet overheersend of geforceerd. - Pavel Prokopchik, KABK, Den Haag - serie van 10. Rusland serie, prachtig gefotografeerd met veel gevoel voor esthetiek en composities, verrassend door de humor en het drama in een serie. De combinatie van toevallige en geënsceneerde beelden maakt het verrassend en luchtig. - Nancy Schoenmakers, KABK, Den Haag - serie van 4. Modeserie. Geen nieuw idee, wel heel goed uitgevoerd. De serie heeft alles wat een modeserie moet zijn, styling, make-up, haar, modelkeuze helemaal goed. Van de 4 beelden zijn de eerste 3 het sterkst, een modeserie bestaat vaak uit 6/8/10 beelden en dan moet deze kwaliteit wel vastgehouden worden, zonder een herhaling te worden. - Helen de Vries, Fotoacademie, Groningen - serie van 5. Heel eenvoudig idee, alledaags, herkenbaar, maar met groot effect. Het grafische beeld dat ontstaat is interessant en beklijft.

Suzanne Dechert Suzanne Dechert nomineerde werk voor de Melkweg Galerie. Genomineerden maken kans op een expositie. Suzanne Dechert: “Bij het grote aantal inzendingen waren opvallend veel interessante fotoverhalen en docu’s. Door de hoeveelheid en de beperkte tijd kon ik jammer genoeg niet echt ingaan op het werk. Ook waren er mijns inziens (te) veel glamoureuze mode- en portretfoto’s met heel weinig variatie. Alles leek heel sterk op elkaar, totaal niet verrassend. Is er crisis in mode-foto-land?” Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Kim Alders, HKU, Utrecht - serie van 14. De foto’s van Kim Alders over het dagelijks leven van een klein meisje ergens ver weg in de bergen, zijn puur plezier om naar te kijken. Ze tonen de beleveniswereld van het kind in al haar onschuld en fantasie. De beelden maken bijna zintuiglijke reacties los en opnieuw ontstaat bij mij de wens om kinderboeken met foto’s te illustreren. - Ernst Coppejans, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 10. Als liefhebber van portretreeksen die (enkel of gezamenlijk) ook nog een verhaal vertellen, is de portretserie van mannen van Ernst Coppejans om te smullen. We zien 10 ontblote (bovenlijven) mannen in bepaalde poses, waarbij een zekere choreografie van de houding en de armen opvalt. De portretten zijn stijlvol en zinderend. De mannen, van uiteenlopende types, stralen wel dezelfde energie uit. Sommige zijn te mooi om waar te zijn, anderen te Arabisch om waar te zijn. Wat is nu waar? - Maaike Hermes, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 10.  Opnieuw heb ik deze serie met ingehouden adem en pijn in mijn hart bekeken. De beelden stralen grote betrokkenheid van de fotografe uit en wederzijds vertrouwen en respect. Het zijn voor de kijker zeer confronterende beelden die je liever niet wilt zien. Daarom getuigt het van grote moed van de fotografe en haar modellen om het verschijnsel van deze vorm van zelfbeschadiging uit het anonieme verdomhoekje te halen en zichtbaar te maken. Het is een belangrijke serie die gezien MOET worden. - Masha Osipova, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 10. Het tweede deel van haar “Gedicht in beelden”, over haar afscheid van Rusland is weer zeer poëtisch en toch direct. De beeldcompositie en gekozen momenten maken haar betrokkenheid duidelijk. Het letterlijke afscheid, geïllustreerd door de dood van de oude tante, in beeld gebracht lijkt ze bijna op een

6

WINNAAR

Caroline Brugman nomineerde werk voor ELLE Magazine. Genomineerden maken kans op een opdracht en/of een plaatsing.


Masha Osipova

Fotoacademie Fotoacademie

WINNAAR

fossiele steen, symbolisch voor het oude Rusland, is het weemoedige einde van Masha’s laatste zoektocht naar haar roots. - Mirjam Tonnaer, HKU, Utrecht - serie van 7. De portretten van travestieten en/of transseksuelen van Mirjam Tonnaer is eveneens een confronterende serie. Confronterend, omdat een soort eenzaamheid en droevenis de kijker aanvliegt. Ze brengt je ongemakkelijk dichtbij een outsiderpositie waarmee een identificatie zo moeilijk blijkt. Ook deze serie is belangrijk, omdat ze hopelijk de “angst voor het anders zijn” bij het grote publiek vermindert. - Xiao Xiao Xu, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 39. De serie over China van Xiao Xiao Xu toont een overvloed aan beelden waarbij, bij nader inzien, geen beeld overbodig is. Het werk laat de samenleving in China zien van binnen uit en tegelijk van buiten af. En dat maakt het zo spannend en geloofwaardig.

Xiao Xiao Xu

7

Ingrid Deuss Genomineerd zijn, in alfabetische volgorde: - Vivian Keulards, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 6. De manier waarop ze de balletdanseresjes in een gewone omgeving zet vind ik zeer goed gedaan. Ze staan daar “in pose maar toch ook zeer naturel”. Niemand rondom haar kijkt op van de danseresjes; ze heeft hier een mooie regie neergezet van al de modellen rondom de danseresjes. Iedereen kan zijn eigen verhaal vormen bij deze beelden. - Ninette Schostack, KABK, Den Haag - twee series van 3. Niet baanbrekend maar wel heel mooi. De beelden vielen voor mij heel hard op in een overaanbod van reportage- en sociale fotografie. Mooie presentatie en mooie selectie. Waarom ze daar gaat staan, hoe lang... - Petra van der Veer, Fotoacademie, Amsterdam – twee losse beelden. Beelden met een mooi lichtspel, met gevoel, mooie cadrages, filmisch. Allemaal ingrediënten die een beeld interessant kunnen maken. Zij slaagt er daarom in mij te boeien met deze twee beelden. Ze heeft voor mij een zeer eigen stijl neergezet die mij absoluut weet te bekoren. Viel me op door deze stijl in het hele aanbod. - Kirsten Wilmink, AKI ArtEZ, Enschede - serie van 15. Zonder meer de fotograaf die mij het meest heeft verrast tussen al de inzendingen. Ze heeft duidelijk gewerkt naar concept, stijl. Ze brengt een mooie reeks die blijft boeien door de keuze van casting, locaties, humor, beeldbewerking. Perfect afwerking van een project. Oog voor detail. Verrassend en een reeks die zal blijven hangen in mijn hoofd. - Xiao Xiao Xu, Fotoacademie, Amsterdam - serie van 39. Na het zien van de zeer veel aanwezige reportages blijf ik teruggrijpen naar deze van China. Ik denk wel dat er een grotere selectie van beelden had moeten zijn. Ze was iets te lang naar mijn gevoel. Maar ik ben zeer onder de indruk van de beelden die ze maakt. Cadrage, licht, onder werpen. Ze slaagt erin een beeld te maken dat de aandacht trekt op een zeer simpele manier. Ik denk dat ze met deze manier van fotograferen zeer veel jobs interessant kan maken. Door de eenvoud een mooi beeld maken.

Cor Kommers Cor Kommers nomineerde werk voor de Hema. De overall-winnaar van de Photo Academy Award 2009 ontvangt een bedrag van € 5.000, “Fotografie is voor consumenten een belangrijk medium voor het vastleggen van bijzondere momenten in hun leven. Het maakt herinneringen levendig en de foto’s hebben meestal een hoge emotionele waarde. Fotografie speelt een niet meer weg te denken rol in onze samenleving. Met de komst van digitale fotografie en de mobiel met camera, onderscheiden we naast foto’s als herinnering, ook foto’s als sociaal fenomeen waarbij beelden slechts gebruikt worden voor een kortstondig  gedeeld “funmoment” en daarna vaak gewist worden. Daarnaast gebruikt de hobby- of professionele fotograaf, fotografie voor overbrengen van informatie, een boodschap, een visie of is het een creatieve uiting die men wil delen met anderen. Tijdens de jurering van deze fotowedstrijd is natuurlijk duidelijk dat de inzendingen vallen onder de laatste categorie. Bij een grote hoeveelheid inzendingen ga je in eerste instantie af op je eerste gevoel, waarbij je kijkt of een foto(serie) je raakt. Een foto moet “stoppingpower” hebben, je interesse opwekken, je nieuwsgierig maken of een emotie oproepen…. en gelukkig….die zaten er voldoende bij. Het was een genoegen om samen met de andere deskundige juryleden te komen tot een eindoordeel en dat we als Hema dit jaar een prijs ter beschikking konden stellen als serieuze aanmoediging voor de winnaar.”

WINNAAR

Ingrid Deuss nomineerde werk voor de reclamebureau Duval Guillaume. Genomineerden maken kans op een opdracht.


WINNAAR

Hans Aarsman: “De beste fotografen zie je niet. Je ziet wat ze laten zien, meer niet. Onmerkbaar zijn ze aanwezig. In de keuze van het onder werp en in de aanpak. Een raadselachtige combinatie van wegcijfering en doorzettingsvermogen is daarvoor nodig. Robin de Puy heeft dat niveau op haar 23ste bereikt met haar portretten van jonge hoertjes. Ergens ver weg in een ander land, denk je op het eerste gezicht. Maar ze zijn stuk voor stuk in Nederland gefotografeerd. Zij heeft de dames niet in een mooie jurk, maar juist in hun dagelijkse kleding gefotografeerd. Het is alsof je een deur hebt opengedaan en daar staan ze. Ze kijken jou aan, niet de fotograaf.”

Robin de Puy

Juryverslag van juryvoorzitter Hans Aarsman: “Uit 175 inzendingen de beste kiezen, het viel best mee. Twee uur liepen we langs de foto’s, aantekeningen makend. Nadat iedereen in zijn eentje alles goed gezien had, liep de jury gezamenlijk langs de favorieten. We waren met vijf juryleden. Tijdens de rondgang mocht ieder jurylid zes mogelijke winnaars aanwijzen en daarbij onder woorden brengen wat er goed aan was. Dan merkte je dat de benadering van de fotografie soms ver uit elkaar lag. Onder weg stelden we elkaar regelmatig de vraag: is dit voor jou echt een potentiële prijswinnaar? Daardoor viel er nog wel eens een favoriet af. Met een totaal van vijftien kwamen we terug in de kantine en gingen aan tafel. Stemronde, ieder mocht vijf punten geven aan een kandidaat, aan een tweede vier punten en zo door, drie, twee en een. Dan tellen. Eentje sprong er meteen uit met 12 punten. Kon niet anders of die moest door velen gesteund worden. Toch kon niet iedereen leven met deze kandidaat. Van tevoren hadden we afgesproken, je hoefde niet helemaal gelukkig te zijn met de keus, maar je moest er wel mee kunnen leven. Op de tweede plaats een kandidaat met 10 punten, waarmee kon ik niet leven, te veel vorm, te veel effect. Met die van 9 punten ook niet, zelfde reden. We zochten een tijd naar een kandidaat waarmee iedereen kon leven, lukte niet. Het compromis werd uiteindelijk dat de kandidaten met 9 en 10 punten ook in het juryrapport zouden worden vermeld. Geen slecht idee eigenlijk, daarmee trek je het wat breder.”

Fotoacademie, Rotterdam serie van 10

Overall winnaar The Photo Academy Award 2009

Eervolle vermeldingen: - Helena van den Enden, Fotoacademie, Rotterdam - serie van 5. (2e plaats overall) H  ans Aarsman: “Als de zon opkomt en de eerste stralen vallen op het aardoppervlak, wanneer komt dan het moment dat een mens iets kan zien? En wat ziet hij dan? Het werk van Helena van den Enden geeft antwoord op die vragen. Een serie louter mooie foto’s denk je, maar het is research naar het zichtbare.” - Pim Leenen, HKU, Utrecht – serie van 16. (3e plaats overall) H  ans Aarsman: “Wat scherven in de studio, de hemel weerspiegeld in het wad, een opengewerkte contactdoos, een kop en schotel, een dot sneeuw, wat hebben die met elkaar gemeen? Niets? Toch wel, in het werk van Pim Leenen wel. Hoe hij het doet is moeilijk te zeggen, misschien heeft het te maken met de tinten die hij gebruikt.”

Colofon Vormgeving: Ron de Vos (Cliboard Publishing) Tekst: Photo Academy Award www.photoacademyaward.com +31102012912

8


The PhotoAcademy Award 2009