Issuu on Google+


Nylon Taffeta Wind Breaker Marius Lut


/

published by:


Transit

- Nylon Taffeta Wind Breaker

Philip Peters

This publication, which can be regarded as an element of Marius Lut’s presentation at Billytown, consists of variations on a single object: a black windbreaker. A utilitarian object, in fact, a garment, and as such close to the skin. But in this setting it is not employed in its physical function of protector against the elements. On the contrary, the artist has done everything in his power to strip the object of its function. This transports us to an endless grey area, somewhere between form and function; an area without certainties because it is actually a kind of magma, a state before new petrification may result in all sorts of forms; the primordial soup just after the Big Bang but prior to solidifying into assumptions and definitions. An in-between area, in fact, in which possible choices can be played with without leading to decisions or conclusions. These works represent a state of transition. The above-shown work by Robert Morris dating from 1968 consists of pieces of fabric that, because of their positioning in relation to each other, almost make up a dramatic figurative piece, as it were. Lut’s 2013 windbreakers counteract this: here the aim is to go in the exact opposite direction, a figurative object is transformed into an almost abstract form. The use of the word almost in the two sentences above is not meant to be an admission of weakness, but as an indication of the instability of the situation – of the objects, of the world and of the way in which the artist has placed the objects in the world. The windbreaker is not a result of making something out of nothing, but is rather an attempt to move in the opposite direction, to make something into nothing; from a painting to a monochrome and shaped canvas (because even though the windbreaker is a three-dimensional object, here it clearly also relates to the art of painting) and from monochrome to a rugged type of abstraction that is still able to move in all directions and can still evoke all kinds of associations. This produces the instability of the in-between area, ‘of a crack in the wall’. And isn’t this fluid position, this transitional form between the various stages, this indescribable non-situation between the states of aggregation, the exact position that is held by the arts in our time? The work is constantly reinventing itself and is, during that process, in a constant state of transit. And that is the moment that is represented here.


Transit

- Nylon Taffeta Wind Breaker

Philip Peters Robert Morris, Untitled 1967, © Hamburger Kunsthalle / bpk. Photo: Christoph Irrgang

Deze publicatie, die gezien kan worden als element in de presentatie van Marius Lut in Billytown, bestaat uit varianten van één voorwerp: een zwart windjack. Dat is dus een gebruiksvoorwerp, een kledingstuk, en als zodanig dicht op de huid. Toch wordt het hier niet gehanteerd in zijn fysieke functie als bescherming tegen de elementen, er wordt integendeel alles aan gedaan om het ding zijn functie te ontnemen. Daarmee belanden we in een eindeloos grijs gebied tussen vorm en functie, een gebied waar geen zekerheden gelden omdat het eigenlijk een soort magma is voordat nieuwe verstening volgt die allerlei vormen kan gaan aannemen, de oersoep na de oerknal maar vóór het stollen in aannames en definities. Een tussengebied dus, waar gespeeld wordt met mogelijke keuzes maar zonder beslissing, zonder conclusie, deze werken vertegenwoordigen een stadium van overgang. Bovenstaand werk van Robert Morris uit 1968 bestaat uit lappen stof die door hun positie ten opzichte van elkaar als het ware bijna dramatisch figuratief worden gemaakt. Luts windjacken uit 2013 vormen daarbij een contrapunt: de richting is hier precies andersom, van een figuratief gegeven wordt een bijna abstracte vorm gemaakt. Het woord bijna in de twee zinnen hierboven is niet bedoeld als zwaktebod, maar als aanduiding van de instabiliteit van de situatie – van de voorwerpen, van de wereld en van de voorwerpen in de wereld zoals de kunstenaar ze positioneert. Het windjack is geen resultaat van het maken van iets uit niets, maar eerder van een poging tot de omgekeerde beweging: van iets naar niets: van schilderij naar monochroom en shaped canvas (want het windjack is weliswaar een driedimensionaal voorwerp maar verhoudt zich hier overduidelijk ook tot de schilderkunst) en van monochroom naar grillige abstractie die nog alle kanten uit kan en waarin nog allerlei associaties rondwaren. De instabiliteit die dat oplevert is die van het tussengebied, ‘van een scheur in de muur’. En is die fluïde positie, die overgangsvorm tussen verschillende fasen, die onbenoembare nonsituatie tussen de aggregatietoestanden in, niet precies de plek van de kunst in onze tijd? Het werk vindt zichzelf steeds opnieuw uit en verkeert gedurende dat proces dus in een constante staat van transit. Dát is het moment dat hier wordt verbeeld.


This publication accompanies the exhibition Form no Form / The Black Series - Marius Lut 2 - 23 November 2013 in Billytown, The Hague  concept: Marius Lut text: Philip Peters translation: Marie-Louise Schoondergang printed by: The Printer, Rijswijk copyright © 2013 Marius Lut isbn: 978-90-821474-0-7 edition: 70, including 10 (+ 2 AP) special editions edited by the artist thanks: Stroom Den Haag / Gemeente Den Haag special thanks: Janneke Hendriks



Nylon Taffeta Wind Breaker / Marius Lut