Page 1

De Uitvlieger Juli 2011

Nvik


Van de voorzitter Voor je het weet is het van een druk winterseizoen opeens zomer. Nou ja, nog sporadisch wat temperatuur betreft, maar de horeca is in de toeristische gebieden in ieder geval weer ontwaakt uit de “voorjaarsrust”.

Het drukst bezocht waren de pagina´s van Jorien en Edgar van der Horst en David Holwerda!

Overigens is het vermeldenswaardig dat de website binnenkort wordt aangevuld met een telefoonlijst van leden die daar in de enquête toestemming voor De laatste stammtische in dit seizoen zijn voorbij en hebben gegeven (in het ledendeel en dus onder de inhet (beperkte) zomerse verenigingsaanbod is in deze logcode) en de mogelijkheid voor leden en niet-leden “Uitvlieger” te vinden. Ackern in Villach, rodelen in om een advertentie te plaatsen in het openbare deel Ossiach voor vooral de ouders met jonge kinderen, de van de website. De al bestaande rubriek van “Vakantie bekende BBQ bij Grietje en Bert Nes in Matzelsdorf, bij Vrienden” valt daar niet onder. Die blijft in zijn huen een borrel met Nederlandse hapjes bij een recent idige vorm bestaan. ontdekt “Nederlands” café in Klagenfurt zijn de ingrediënten. Namens het Bestuur wens ik iedereen een Wist u dat onze website (www.nvik.at) best goed be- fijne zomertijd en een zocht wordt? goed bezet seizoen voor In de maand mei zorgden 217 unieke mensen met 328 onze leden die actief bezoekjes voor 131 hits uit Oostenrijk, 147 uit Neder- zijn in de gastronomie land en daarnaast interesse uit landen als België, Bra- en hotel- en zilië(!), UAR (Arab), Frankrijk, Duitsland, Grieken- kamerverhuurbranche. land en Spanje. Charley van Niehoff

Van de Redactie

Kennen jullie het lied van Brigitte Kaandorp „Wat heb ik het toch zwaar“? Moesten wij even aan denken toen we aan deze editie gingen werken.. Geen enkele reactie op onze oproep om mederedactieleden of van mensen die ons een bijdrage sturen. Ook nu weer geen enkele bijdrage ter introductie van nieuwe leden, maar misschien is dit alleen maar bescheidenheid? Gelukkig met en dankbaar zijn we Danzig die voor iedere uitgave een verhaal en gedicht verzorgt. Ondanks de weinige kopij van andere dan bestuur en redactie ligt er toch weer een aardig nummer op tafel. Tenminste als je de moeite neemt de Uitvlieger ook te printen.

Toch een teken dat de meeste liever iets op papier voor zich hebben? Zoals de vorige editie al aangekondigd bekijken we samen met het bestuur of de Uitvlieger gedrukt en per post toegestuurd kan worden. Aangezien dit extra kosten met zich meebrengt ( alleen al de porto is voor 4 uitgaven per jaar ca € 6 per lid) is de vraag of jullie als lezers daarin willen bijdragen. Dit voorzover het niet uit advertenties en verenigingsbudget betaald kan worden. Laat eens weten hoe jullie erover denken en stuur een mailtje naar redactie@nvik.at. Kopij bijdragen voor de volgende editie zijn natuurlijk ook welkom.

Wat betreft de keuze tussen papier en digitaal: het is interessant te zien dat op de enquete van het bestuur meer dan 40% van de leden die de enquete per post Wat vind je in deze uitgave? kregen hebben gereageerd terwijl dit voor de anderen die de enquete via email hebben gekregen slechts 20% is. Pagina 2 - Uitvlieger


Van het bestuur de resultaten van de enquete, een bijdrage over centrale inkoop mogelijkheden en onmogelijkheden, en een voorlopig programma van activiteiten in de maanden juli tot en met september. Er is een verslag met zelfs voor verstokte republikeinen hele leuke foto’s van het Koninginnedagfeest op 1 mei. Er is een interview met Peter Schreuder bekend als Käse Peter, een waarlijk vlot verteller. Hannes en zijn zus Mariet wisselen in hun brieven weer wat typische ontwikkelingen in Nederland en Karinthië met elkaar uit. Myrthe die het met haar studie behoorlijk druk heeft vond toch de tijd en energie weer de jeugdrubriek te verzorgen, ook deze keer weer met een verhaal over de belevenissen van Maaike en Arend door Rob Soutendijk en natuurlijk het spannende vervolg op Nieuw leven, nieuw begin. En zoals al vermeld weer een verhaal en een gedicht van onze vaste inzender Danzig. En nogmaals voor degenen die het nog niet weten: alles wordt in een prachtig kleurrijk jasje gegoten door Jasper Berkhout. Namens de redactie, veel leesplezier en graag reacties Hans van Leuven

Pagina 3 - Uitvlieger


Resultaten enquête Resultaten enquête gehouden onder de leden van de NVIK. De enquête is gestuurd per mail naar 85 adressen en naar 7 postadressen. In totaal zijn er 17 per mail terug gekomen en 3 per post. In percentages gezien is dit ongeveer 22% van de leden die gereageerd heeft. Iedereen alsnog hartelijk dank hiervoor. De vragen die gesteld werden hadden tot doel, de NVIK een beter beeld te geven van de wensen van de leden. De vraag was voor het bestuur: Zijn we op een goed weg bezig? Wensen de leden wat anders dan de activiteiten die er nu gehouden worden?Is er interesse om gezamenlijk bepaalde producten tegen korting in te kopen? En kan de naam en telefoon van de leden op de website geplaatst worden? Wat vindt men van de Uitvlieger? De antwoorden waren duidelijk. • Ruim 50% vindt het prima zoals het nu is. 25% wenst wat andere activiteiten. Men stelde voor: een creatieve workshop, wandelen in groepsverband, aandacht Elfstedentocht op de Weissensee, treffen van jeugd met elkaar en toneelspelen. • De verwachtingen van de NVIK van de leden zijn: belangen behartiging en/of aanspreekpunt over regelwetgeving, advies bijproblemen in het algemeen,maken van een databank met o.a info over testament, verzekeren voor verpleeghuis, netwerk voor jongeren tussen 14 en 20 jaar. • Er was weinig interesse voor gezamenlijk inkopen met korting. Degene die er wel interesse in hadden ging het om olie, hout,duurzame producten en Nederlandse levens middelen. • De meeste leden hebben geen bezwaar tegen plaatsen van naam en telefoonnummer op de website. • Ruim 80% vindt de uitvlieger prima. Wensen waren o.a meer info over belastingen en verzekeringen, actuele info die relevant is voor Nederland, zelf kunnen inloggen bij het plaatsen van een advertentie, goede en veilige inlogcode. Het lijkt er dus op dat we op de goede weg zijn. Het geeft echter geen objectief beeld omdat er te weinig leden gereageerd hebben en de enquête niet hebben ingevuld. Maar voorlopig hebben we wat tips en aanbevelingen en wensen waar we wat mee kunnen. Pagina 4 - Uitvlieger

En dan………De grote prijs!!!!! Onder de inzenders werd een Kärnten Card voor een week verloot. Overal inwisselbaar en op iedere naam te stellen. En die is gewonnen door : Ton en An van Dam Van Huis Zwolle in Lieserbrücke De prijs werd aan hun gegeven en daarbij genoten we van een prachtig uitzicht vanaf hun terras, onder genot van een kop koffie met een heerlijk zelfgemaakt gebak.


Centrale Inkoop Door: Martijn Lanen

Tja, eh, Centrale Inkoop……. Het aantal geïnteresseerden binnen de NVIK voor een gezamenlijke, en daardoor prijstechnisch gezien gunstige inkoop houdt zich binnen grenzen. En wel zo, dat het op het ogenblik niet naar uitziet, dat er direct ultragrote kortingen te voorschijn getoverd kunnen worden. Immers….hoe groter het aantal deelnemers aan een centrale Inkoop, hoe hoger de korting en omgekeerd, hoe kleiner het aantal deelnemers, hoe lager de korting. Voor zover het er nu uitziet, laat zich hoogstens op het gebied van de winterbrandstoffen als huisbrandolie, vloeibaar gas en hard brandhout wat regelen, waarbij twee faktoren een eventueel te verwachten voordeel nadelig beinvloeden. In de eerste plaats de kosten van het transport, en in de tweede plaats het tijdstip van de bestelling, met aansluitend een vroeg in het seizoen te verrichten betaling. Alle leveringen zouden in principe franko thuis gedaan moeten worden, en omdat voor wat betreft de huisbrand-olie en het vloeibare gas maar ook voor het hard-brandhout de kosten van het transport een belangrijk deel van de prijs uit maken lijkt hier voor een relatief klein aantal klanten nauwelijks een bruikbare korting mogelijk. Voorlopig ligt hier dus de kortingslag stil. Wèl liggen er voor NVIK leden een tweetal inkoopskaarten voor de METRO in Klagenfurt (vlak naast IKEA) ter uitleen bij het sekretariaat van de vereniging. De inkoop bij de Metro is lang niet altijd voordeliger dan elders, maar er is een ruim aanbod voor de horeca en het aanbod aan verse zeevis is naar mijn mening voor Kaerntner begrippen goed te noemen. Een voordeel is, dat je alles op een grote oppervlakte bij elkaar hebt, en je je inkoop vlug voor elkaar kan hebben. En je kunt er tot s’avonds 22.00 uur terecht. Bovendien biedt de Metro een Horeca service aan.

Pagina 5 - Uitvlieger

Agenda Zomer 2011 Donderdag 8-7-2011 10.00 uur Koffieochtend Pörtschach Zondag 24-7-2011 vanaf 17.30 uur Ackeren Villach Donderdag 4-8-2011 10.00 uur Koffieochtend Pörtschach Vrijdag 26-8-2011 18.00 uur BBQ Matzelsdorf Donderdag 1-9-2011 18.00 uur Stammtisch Lammersdorf Donderdag 1-9-2011 10.00 uur Koffie ochtend Pörtschach Vrijdag 9-9-2011 18.00 uur Stammtisch St. Egyden Donderdag 15-9-2011 18.00 uur Stammtisch Villach Vrijdag 30-9-2011 17.00 uur Stammtisch Feldkirchen

Stammtisch Lammersdorf Hoe gezellig een stammstisch kan zijn! Is te zien aan de foto’s van de Stammtisch in Lammersdorf. Natuurlijk is dat niet alleen, maar wel heel veel te danken aan Judith Goossens die af en toe haar gitaar meebrengt.


Koninginnedag feest in St. Egyden Door: Hans van Leuven

Zondag 1 mei op een dag dat in KarinthiĂŤ de bevolking in veel gemeenten gezellig bij elkaar komt rond de Maibaum, vierde de vereniging de verjaardag van de koningin in de Egydener Hof. Ondanks de bescheiden opkomst was het erg gezellig, velen waren met kinderen gekomen en er was een leuk programma opgezet. Nadat de voorzitter Charley Van Niehoff kort na 13.00 uur de bijeenkomst had geopend en een toast had uitgebracht op de koningin was er een gezellig samenzijn ook deze keer weer net als bij de nieuwjaarsreceptie uitstekend verzorgd door Monique en Martijn van der Meer.

Het is een feestdag in ons land die door vele en blijkbaar steeds meer landgenoten uitbundig wordt gevierd. Zolang dat het geval is is er niets op tegen Er was een rommelmarkt waar kinderen speelgoed dit ook - net als Sinterklaas -in KarinthiĂŤ samen met konden ruilen en een boekenruilbeurs voor volwas- andere Nederlanders te vieren. senen. Voor de ballonwedstrijd moesten we natuurlijk naar buiten en net voor de eerste regendruppels gingen de felgekleurde ballonnen met een kaartje eraan de lucht in. Jammer genoeg voor de 11 deelnemende kinderen is er - in ieder geval tot nu toe- geen kaartje teruggekomen en kon er nog geen winnaar worden vastgesteld. Wie weet zijn ze wel in China geland en kunnen de vinders de tekst niet ontcijferen. Bij het de oud hollandse spellen kon iedereen winnen die bij het oernederlandse koekhappen hoog genoeg kwam en op het goeie moment toehapte. Een bijzondere belevenis was dat de kinderen konden paardrijden op een heuse Haflinger, wat voor de een en de ander de eerste keer was en daarom natuurlijk extra spannend. Laten we hopen dat volgend jaar nog meer leden en families hun opwachting zullen maken. Het gaat er tenslotte niet om of je wel of niet koningsgezind bent en of je een automatische troonopvolging zoals bij een monarchie behoort volkomen uit de tijd vindt (zoals ondergetekende). Pagina 6 - Uitvlieger


Van Parket in Nederland naar kaas in Karinthie

Interview met een „kaaskop„ ondernemer in Karinthie

Sommige van ons Nederlanders gaan met pensioen in Sinds wanneer verkoop je kaas in Karinthie en hoe Oostenrijk, anderen gaan er werken en weer anderen kwam je tot deze stap? beginnen een bedrijf, zoals het runnen van een gasthof, pension of hotel. Ik ben in 2008 begonnen na ruim anderhalf jaar lang voorbereiding. Een van onze leden besloot enkele jaren geleden kaas te gaan verkopen in Karinthië. Maar eigenlijk begon het allemaal al in 1996. Wij Een „Kaskopf “ zoals wij vaak door Duitsers en Oos- waren toen in Tsjechië op vakantie en wij leerden tenrijkers worden genoemd die in Oostenrijk Neder- mensen kennen die ons een vakantie adres in Oostenlandse kaas op de markt brengt. rijk aanbevalen. Namelijk deze boerderij waar wij nu Nieuwsgierig als ik ben naar het waarom en hoe vroeg woonruimte huren. Het beviel zo goed, mooie omgeik hem voor een interview voor de Uitvlieger, waar hij ving, goed weer, het klikte met de mensen hier, dat meteen mee instemde. wij nooit meer ergens anders naar toe zijn gegaan. In Nederland had ik een eigen parket zaak en vanuit ErDus op naar Peter Schreuder oftewel Käse Peter in melo waar ik toen woonde heb ik heel wat jaren door Sankt.Jakob im Rosental. Op Nr. 30. een deel van Nederland parket gelegd. „Is er ook een straatnaam?“ vroeg ik hem aan de te- Ik heb vrienden in de veehouderij en kaashandel en lefoon. „Nee maar in het dorp bij de Raiffeisenbank op mijn vakantie naar Sankt Jakob nam ik dan vaak schuin naar boven dan sta je meteen op ons erf “ was kaas mee. Dat begon met een kaasje voor de boerin het antwoord. En inderdaad ik zag zijn wagen al op en dat werd steeds meer voor meerdere mensen in het het erf staan. Een groot erf van een boerderij midden dorp die we inmiddels hadden leren kennen. En we in het dorp. In een bijgebouw van de boerderij wonen kwamen steeds vaker hier, niet alleen in de vakantie Peter en zijn vrouw Loes. In de stal staan 14 koeien. maar ook met feestdagen en we werden uitgenodigd Voor het huis lopen twee poezen. voor festiviteiten. Peter komt al naar buiten om mij te begroeten en bin- Voor de grap heb ik toen wel eens gezegd „Ik kom nog nen is Loes aan het werk met het branden en verpak- eens met een bus vol kaas naar Karinthië“. ken van noten die Peter ook op de markt brengt. Op een gegeven moment kreeg ik problemen met Na een kopje koffie en wat inleidende woorden begin- mijn knieën en ging het parket leggen steeds moeilinen we het vraaggesprek. Peter blijkt een enthousiast jker. Ik was te jong om te stoppen en moest iets anders verteller dus schakel ik al gauw met zijn toestemming beginnen. Na rijp beraad hebben Loes en ik toen beeen bandapparaat aan. We kunnen uitgebreid praten sloten dat ik in de kaas zou gaan en wel in het mooie alleen af en toe prettig gestoord door de katten die op Karinthië. tafels en kasten springen en ook in mijn fototas willen kruipen. Loes is er voor een groot deel bij en vult aan Onze twee kinderen (een zoon van 26 en een dochter waar het nuttig is. van 22) zijn in Nederland gebleven, maar ik ben in mei 2008 met mijn eerste koelbus met kaas en aanhanger naar Karinthië vertrokken.

Pagina 7 - Uitvlieger


Dat klinkt allemaal mooi maar er waren toch beslist ook risico’s of niet?

Voor hem zijn de kosten per liter lager en is het ook mogelijk meer te investeren bijvoorbeeld in een buitenmelkinstallatie. Voor de meeste Oostenrijkse boeJa natuurlijk. Ik had voordat ik een kaas verkocht be- ren zit dat er niet in, dus blijft de koe op stal. hoorlijk geinvesteerd. Maar een beetje avontuur zit wel in mijn genen. Mijn vader zat op zee tot zijn 45ste. In Nederland wordt de melk verwerkt in grote coöpeVeel van mijn ooms en tantes zijn naar Australië, Ni- raties die goedkoper kunnen leveren dan de kleine euw-Zeeland ,Canada en Zuid-Afrika geemigreerd. verwerkers hier. En zelf heb ik tweemaal voor langere tijd in het buitenland gewerkt. Welke kaas is het meest in trek bij jouw klanten? Ik heb me ook terdege op deze stap voorbereid. Belangrijk was en is nog steeds dat kaas in Oostenrijk duurder is dan Nederlandse kaas. In Nederland heb ik me uitvoerig verdiept in de hygiene voorschriften, inkoopmogelijkheden en alles wat voor de kaashandel van belang is. En hier gekeken welke marktplaatsen interessant waren en de wetgeving bestudeerd. Dat was maar goed ook want vooral in het begin werd ik als nieuwkomer op de markten hier en ook nog buitenlander zijnde extra gecontroleerd door de levensmiddelen politie. Nu ze mij kennen is dat niet meer zo maar ik vind wel dat ze soms de „Einheimische“ die vooral bergkaas verkopen wel wat beter zouden mogen controleren.

Dat is heel verschillend. Oostenrijkers en de vele Duitse klanten die regelmatig bij mij komen hebben een voorkeur voor jonge kaas. Ik heb wel het idee dat de meer ervaren kaaseter meer neigt naar wat oudere kaas. De laatste jaren neemt de vraag naar geitenkaas toe, waarschijnlijk ook omdat steeds meer mensen een allergie hebben voor koemelk. En dan is er een toenemend aantal klanten die om gezondheids of andere redenen minder vette kaas eten.

Wij hebben ons ook niet meteen samen definitief in Karinthië gevestigd. Ik ben eerst vooruit gegaan en Loes bleef voorlopig in Nederland om even af te wachten hoe het zou gaan. In het begin was het niet eenvoudig. De Kärnter kopen het liefst bekende einheimische produkten. Maar vooral door de aantrekkelijke prijzen en de positieve mond op mond reclame groeide het aantal klanten die me wekelijks op de markt opzochten gestaag. Je hebt gezegd dat de prijzen hier anders liggen dan in Nederland, hoe komt dat? Het is niet alleen de prijs het is ook de kwaliteit. In Nederland komt 80 % van de melk van koeien die in de zomer buiten in de wei staan. Hier komen veel koeien voor het eerst buiten op weg naar het slachthuis. In Nederland krijgt de boer 5 cent per liter meer voor melk van weidekoeien, daarom houden veel boeren hun koeien tegenwoordig weer meer in de wei dan op stal.

Toen ik kwam waren jullie bezig met het verpakken van noten. Hoe loopt dat?

Heel goed. In tegenstelling tot in Nederland zijn er hier geen echte notenspeciaalzaken. Wij krijgen de ruwe nootjes net als de kaas uit NederDe bedrijven in Nederland zijn ook veel groter, ge- land en branden en verpakken ze hier een dag voordat ik naar de markt ga. Ze zijn gezond en gaan natuurlijk middeld heeft een boer 125 koeien. ook goed samen met het eten van kaas. Pagina 8 - Uitvlieger


Blijkbaar is de onderneming kaas verkopen aardig gelukt. Ik zag dat je een grotere en mooiere wagen hebt kunnen aanschaffen. Ja, ja. Mooi van je opgemerkt. Ik moet die investering wel nog terug verdienen! Wel grappig is dat toen ik in 2008 met mijn eerste aanhanger kwam de collega die tegenover mij stond zei dat ik de verkeerde wagen had. Hij was te hoog, ik stond te hoog de mensen moesten naar mij opkijken en ook naar de uitgestalde kaas. „Das mag man hier nicht so“ zei hij. De mensen kopen met hun ogen en moeten in de vitrine kunnen kijken. Dat heb ik goed in mijn oren geknoopt en ik heb inderdaad het idee dat de nieuwe wagen niet alleen mooier en beter is maar ook een positief effect heeft op de verkoop. Wat natuurlijk ook goed is dat ik de enige ben met Nederlandse kaas, de anderen die met kaas op de markt staan hebben alleen bergkaas of verschillende soorten Italiaanse kaas. Op welke markten ben jij te vinden en hoe ziet een week van Käse Peter er uit? Van dinsdag tot en met zaterdag sta ik ’s morgens op markten in Klagenfurt, Villach, Velden en Feistritz im Rosental. ( Opmerking redactie:zie apart katern voor de precieze tijden). Dan loopt om vier uur, half vijf de wekker af en ben ik om vijf uur, half zes op de markt , zet de wagen op en bereid alles voor. Hoewel de markten om 07.00 uur beginnen komen de meeste klanten wat later en dood ik de tijd met puzzelen. Hier in Sankt Jakob sta ik dinsdag avond op de Wochenmarkt en iedere eerste vrijdag van de maand sta ik ’s middags in Ferlach. Een bijzondere ervaring een keer per jaar is het kaasfeest in het Italiaanse Gemona waar ik dan op zondag ben. Ik ga ook regelmatig naar Nederland om kaas in te kopen. Een tijd lang had ik geen transporteur en moest ik zelf de kaas meebrengen in de koelwagen. En dat zijn dan ruim 500 kilo verse kaas die op nul tot vier graden gekoeld moet blijven. Na afronding van het interview babbelen we nog wat na over Karinthië, Nederland, de Vereniging en onze families en met een goed gevoel en een stuk kaas (eerlijk gekocht!!) verliet ik het erf van Sankt Jakob im Rosental nummer 30.

Pagina 9 - Uitvlieger

KÄSE PETER STAAT Dinsdagmorgen van 08.00 tot 13.00 uur in Velden bij het Lagerhaus Dinsdagavond van 18.00 tot 21.00 uur in Sankt Jakob im Rosental Woensdag van 07.00 tot 12.00 uur in Villach bij de markthallen op het Draugelände Donderdag en zaterdag van 07.00 tot 12.30 uur in Klagenfurt op de markt Vrijdag van 08.00 tot 13.00 uur in Feistritz im Rosental

En heeft een website:

www.kaese-peter.eu


Groeten vanuit Karinthie Karinthië, 25 juni 2011 Hallo lieve zus, Bedankt voor jouw brief, die goed is aangekomen ondanks alle bezuinigingen bij de Oostenrijkse post. Hier in het dorp en de twee buurdorpen is er namelijk geen postkantoor meer en moeten we de nodige kilometers rijden als we bijvoorbeeld pakketjes of aangetekende post moeten afhalen of afgeven. Met de droogte valt het hier wel mee. De laatste weken valt er meer dan genoeg regen wat mij weer wat sproeien gietwerk in de tuin bespaart. Hier hebben we ons wel wat zorgen gemaakt over de EHEC bacterie. Dit omdat die uit Duitsland bleek te komen en wij hier nogal wat Duitse toeristen hebben. Met name bij het Golf-GTI gebeuren in Reifnitz. Daar waren ongeveer tweehonderduizend bezoekers, waarvan een groot deel uit Duitsland. Het Volkswagen concern presenteerde daar vele modellen van Volkswagen, Audi, Seat en Skoda en een nieuw Golf GTI model. Wel zo interessant vond ik opgepimpte auto’s met trotse – maar misschien wel een beetje gekke - eigenaren. Zo was er een auto aan de buitenkant (!) geheel bekleed met roze pluche. En een die helemaal ingepakt was in echt leer door een zadelmaker uit Duitsland. Bij veel auto’s is het chassis lager gelegd. Sommige hier zeggen dat dit vooral ook geldt voor het niveau van deze happening! Niet om op te scheppen, maar feit is dat wij hier ook meerdere polici hebben die gerechtelijke belangstelling genieten. De vroegere Finanzminister Grasser wordt ervan verdacht op forse schaal belasting te hebben ontdoken tijdens zijn ministerschap. Ook wordt geschreven dat hij zijn doctortitel via plagiaat bereikt zou hebben, iets wat in Duitsland minister Karl-Theodor zu Guttenberg zijn baantje kostte. Hij was blijkbaar zugut in het afkijken. De leider van de rechtse FPK Uwe Scheuch staat 6 juli voor het gerecht wegens verdenking van corruptie. Hij heeft al laten weten dat als hij veroordeeld wordt er geen fair proces is geweest. Zou hij dat van jullie Geert hebben overgenomen of past dat nou eenmaal bij dit genre politicus? Berlusconi is wel de machtigste van zijn soort. Toch lukt het ook hem gelukkig niet de rechterlijke macht volledig „kalt te stellen“. En na de nodige verliezen bij gemeenteraadsverkiezingen en referenda is de vraag hoe lang hij nog aan de macht blijft. Wel zullen we dan zijn pikante avontuurtjes moeten missen en ook in Frankrijk kunnen we dat wel vergeten nu Dominique Strauss-Kahn - verdacht van verkrachting - geen president van Frankrijk zal worden. Van koninginnedag in Nederland heb ik een beetje op het journaal gezien. Leek wel leuk. Sinds Maxima in de familie is gekomen schijnt Nederland weer meer koningsgezind te zijn. Hopelijk verpest WA het niet met foute vakantiehuisjes. Ben ook benieuwd wanneer Beatrix ermee stopt. Hoewel ik een koning of koningin volkomen uit de tijd vind ben ik wel naar de receptie georganiseerd door de Vereniging van Nederlanders in Karinthië geweest. Meer voor de gezelligheid en om aardige mensen te ontmoeten, dan voor de koningin. De “Ortstafel“- kwestie lijkt opgelost. De regering heeft een compromis goedgekeurd en het ziet er naar uit dat het parlement dit gaat goedkeuren. Merkwaardig genoeg heeft de FPK nu een “Volksbefragung“ georganiseerd waarvan de uitslag er helemaal meer niet toe doet voor het regeringsbesluit. Ondanks dat maar een derde van de stemgerechtigden mee heeft gedaan geeft de uitslag met ongeveer 68 % voorstemmen de FPK in ieder geval een achteraf alibi om „namens het volk“ met het compromis ingestemd te hebben. En dat is voor Karinthië een goeie zaak tenzij een van de meer dan 45000 nee stemmers de op te stellen borden met sloveense namen toch nog gaat besmeuren of weghalen. Groeten en dikke kus Je broer Hannes Pagina 10 - Uitvlieger


Groeten vanuit Nederland Nederland, 25 juni 2011 Hallo lieve broer. Hoe is het nu bij jullie in Karinthië ? Hier is alles prima, alleen erg droog. Het grondwater staat te laag en dat geeft problemen voor boeren en tuinders. De planten en bloemen op mijn balkon zijn niet betroffen. Die kijken mij iedere keer als ik met de gieter kom met frisse en dankbare kopjes aan. Tot mijn verbazing zit de minderheidsregering nog steeds in het zadel en steviger als ik had verwacht. Ze hebben wel wat problemen met popi-Geert maar Mark Rutte weet iedere keer weer de zaak bijelkaar te houden en zelfs soms met steun van de oppositie. De B&G show (Bram en Geert) is nu afgelopen. De rechter heeft hem in alle punten vrijgesproken. Geen verrassing nadat het aanklagend Openbaar Ministerie al vrijspraak had geeist! Geert zelf kon moeilijk anders en zal dus een alternatief moeten bedenken. Tenslotte geldt “the show must go on”. Wellicht zijn er weer wat naieve tegenstanders die hem deze kans bezorgen. Vieren jullie ook een beetje koninginnedag in Oostenrijk? Tenslotte gaat de koninklijke familie altijd op wintersport bij jullie. Hier werd in dit jaar Thorn en Weert bezocht. Het schijnt weer leuk te zijn geweest, alleen minder bezoekers dan verwacht. In Thorn waren zo’n zesduizend bezoekers. Heel anders ging het eraan toe in de grote steden waar honderduizenden de verjaardag van de koningin vierden. Of opnieuw rotzooi trapten. Maar daar zijn we in Nederland aan gewend. Wij melden vrolijk dat alles rustig verlopen is terwijl er in Amsterdam tweehonderd mensen werden aangehouden en een paar boten tot zinken werden gebracht. In Rotterdam werden 56 mensen aangehouden en in Utrecht werden 44 arrestaties verricht. Zolang er geen gek op de mensen inrijdt zoals in 2009 vinden wij het blijkbaar allang prima. Ben jij nog steeds fan van Ajax? Ook na al dat geruzie in die club? Ik vraag me af of Johan Cruijf die best wel met de beste bedoeling de ene na de andere knuppel in het hoenderhok gooide, er werkelijk in zal slagen Ajax weer op niveau te krijgen. Ik vond het wel jammer dat Twente met zijn fraai aanvallend voetbal geen kampioen werd nadat ze Ajax al in de beker hadden verslagen. De buurman vond het erg jammer dat PSV zelfs geen tweede is geworden in de competitie. Het schijnt die club sowieso niet goed te gaan. De gemeente Eindhoven gaat het noodlijdende PSV helpen door voor 48,8 miljoen de grond onder het stadion van de voetbalclub te kopen en dan weer aan de club te verpachten. Phlips gaat ook zijn sponsorbijdrage verhogen. Dat zullen ze wel kunnen want zij schijnen de laatste jaren aardig wat ziekenhuis apparatuur verkocht te hebben. Hier en daar werden daarvoor ziekenhuisdirecteuren omgekocht. In Polen loopt daarover een gerechtelijk onderzoek. Ik las dat het Nederlands elftal nu met vakantie is nadat zij in Zuid Amerika twee wedstrijden gespeeld hebben. Volgens buurman was dat ook meer vakantie dan wat anders. Tegen Brazilië werd het nul nul en tegen Uruguay werd na strafschoppen verloren. Hoewel die strafschoppen blijkbaar niet echt meetelden. Misschien wel als Nederland het strafschop schieten gewonnen had. Jij schreef laatst iets over dat probleem met die plaatsnamen borden. Is dat nu opgelost? Moet je nagaan dat sinds kort ook bij ons de plaatsnamen in tweevoud op de borden staan, in het Nederlands en in het Limburgs dialect. Als je Panningen binnen rijdt, zie je „Panningen“ en „Kepel“ op het bord staan. Misschien iets voor jullie politici om dit eens te komen bekijken? Hoop dat jij dan meekomt dan zien we elkaar weer eens. In ieder geval tot schrijfs en voor jou een dikke zoen. Je zus Mariet Pagina 11 - Uitvlieger


Jeugdrubriek

Vervolg: Nieuw leven, Nieuw begin. Door: Myrthe Koolhof Laura staat voor het einde van haar leven in Nederland. Ze gaat een heel nieuw leven opbouwen met haar ouders en hun hond Jea. Alle spullen zijn al gepakt en op weg naar Oostenrijk. De laatste ochtend in hun huis word ze al vroeg wakker gemaakt door Jea, die graag een stukje will wandelen. Tijdens het wandelen doen Jea en Laura een verbazingwekkende ontdekking… In de geopende zak zaten drie kleine baby katjes. Ze kijken met angstige oogjes naar Laura. En ze kijken nog angstiger als Jea haar snuit in de zak steekt. Laura duwt Jea weg. ‚Wie doet nu zoiets?‘ denkt Laura bij zichzelf. Ze pakt de zak op en neemt de katjes mee. Jea loopt nieuwschierig met Laura mee. Weer terug bij huis merkt ze dat haar ouders nog slapen. ‚Wat moet ik nou?‘ vraagt ze aan Jea die met een schuin hoofd en gespitste oren naar Laura kijkt. Ze pakt de waterbak van Jea en giet deze leeg in de gootsteen. Dan pakt ze de laatste pak melk uit de koelkast en giet het in de bak van Jea. Ze zet het op de grond en laat de katjes bij de melk. Die drinken de melk gulzig op. Ze kijkt naar de katjes en ze vraagt zich nog steeds af waarom mensen zulke dingen in hun leven kunnen doen. Dan hoort ze gestommel op de trap en haar moeder komt de kamer binnen. Met een verward en slaperig gezicht kijkt haar moeder naar de chaos op de grond. Drie katjes bij de bak van Jea, Jea die nieuwsgierig op de grond ligt te kijken en Laura die geknield bij de katjes zit. Voordat haar moeder ook maar iets kan vragen begint Laura al luchthappend te vertellen. „Jea had deze zak buiten gevonden en had geblaft tegen de zak en ik dacht dat ze alleen om de zak blafte, maar toen bewoog de zak en toen bleken deze katjes erin te zitten.“ „Wat deed jij al zo vroeg met Jea buiten?“ Was het eerste wat haar moeder vroeg. Laura vroeg zich af of haar moeder wel naar haar had geluisterd. Zo’n reactie kon alleen van haar moeder komen. Op een chagerijnige toon zegt ze: „Jea had mij wakker gemaakt, omdat ze er al uit moest. Maar heb je wel geluisterd wat ik zei?“ vraagt ze er gelijk achteraan.

Pagina 12 - Uitvlieger

Haar moeder zucht een keer diep en zegt: „Ja, dat heb ik wel, maar wat moeten wij nu met deze katjes?“ „Had ik ze daar in die zak moeten laten liggen dan?“ vraagt ze nu op een beetje boze toon. „Nee, natuurlijk niet!“ zegt haar moeder. „Je hebt de juiste beslissing genomen!“ Dan komt ook haar vader binnen. „Wat moet deze chaos hier voorstellen?“ is het eerste wat haar vader roept. Laura’s moeder schiet Laura te hulp. „Jea heeft de katjes gevonden, toen Laura Jea aan het uitlaten was.“ „Ja, ze zaten in deze zak onder de bosjes.“ Vult Laura haar moeder aan. Haar vader zucht een keer diep en denkt met een gefronst voorhoofd na. We zullen ze straks bij de dierenarts afzetten, zodat de dierenarts ze kan nakijken en aan iemand kan geven die er voor kan zorgen. Daar stemde Laura mee in. Na het ontbijt werd er aan de deur gebeld. Iedereen keek elkaar verbaast aan en dan stond Laura’s moeder op om de deur open te doen. Ineens kwamen Anouk, Jennifer en Susie door de deur gelopen. Laura springt op van tafel en vliegt de meiden om hun hals. „Wat een verrassing!“ roept Laura blij en de meiden beginnen te lachen. „Kom, we willen je wat laten zien.“ Zegt Susie en de meiden pakken Laura’s hand vast en trekken haar mee naar buiten. Dan staat buiten hun hele groep vrienden. Allemaal vrienden van school en van de sportclub. Laura vind het geweldig en krijgt tranen in haar ogen. Iedereen komt naar haar toe en geeft haar een knuffel. Ze fluisteren allemaal een paar lieve woorden. Dan geven ze haar een cadeau. Het is een groot rechthoekig ding. Ze pakt het uit en ziet dan een prachtig fotolijst met alle foto’s van al haar vrienden en in het midden staat heel groot geschreven: ‚We zullen je missen!‘ Laura’s ogen beginnen te stralen, want ze is maar wat blij met het super mooie cadeau. Dan roept haar moeder haar weer en zegt dat ze haar laatste spulletjes moet pakken. Iedereen mag mee naar binnen en ze verzamelen zich allemaal in de grote lege woonkamer. Suzie, Anouk en Jennifer helpen Laura en Laura laat ze nog de kleine babykatjes, die in de keuken zijn, zien en ze verteld hun nog vlug het verhaal. Ze hebben allemaal medelijden met de kleine katjes, en ze vinden het een goed plan om ze naar de dierenarts te brengen. Dan moeten ze toch echt gaan. De buren hebben zich ook al allemaal buiten verzameld en haar vader heeft de laatste spulletjes in de auto gedaan.


De caravan die ook helemaal volgepakt is, gaat ook mee. Laura stapt met haar ouders, Jea en natuurlijk de drie katjes in de auto en dan rijden ze toch echt voor altijd bij hun oude huis weg. Ze worden uitgezwaaid door alle vrienden, buren en familieleden. Een erg moeilijk moment, maar ze gaan een mooi nieuw leven tegemoed. Dat is wat haar moeder zegt, maar Laura is er niet meer zo zeker van. Als ze de hoek om zijn, concentreert Laura zich op de katjes. Het is niet ver rijden naar de dierenarts, dus ze zijn er ook al snel. De dierenarts belooft goed voor de katjes te zorgen en er op toe te zien dat ze een goed tehuis krijgen. Met een tevreden gevoel verlaat Laura de dierenarts en dan gaat de reis toch echt beginnen.

Miauw Rob Soutendijk

Maaike wordt wakker maar weet niet waarvan. Ze kijkt op het klokje naast haar bed. Half vier in de nacht. Ze gaat naar het raam en doet het gordijn een stukje verder open. Het is nog donker maar aan de oostelijke hemel wordt het al lichter. Plotseling spitst Maaike haar oren. Wat hoort ze daar? Ze doet het raam een stukje open en buigt over de vensterbank. Ze ziet niets in de tuin maar daar klinkt het weer. “Miauw...” Heel klaaglijk, alsof er een poes in nood is. Maaike gaat zo snel als ze kan de trap af. Maar o, zo stil. Niemand mag haar horen. Als ze beneden komt, gaat ze naar de kamer en doet daar het raam een stukje open. “Miauw... “ klinkt het nu een stuk duidelijker. Maaike tuurt in het duister maar ziet niets. “Wat moet ik nu,” denkt ze. “Ik durfniet alleen naar buiten zo in het donker. Arend! Ze doet het raam weer dicht waar weer een klaaglijk miauw klinkt en sluipt weer zachtjes naar boven. Voorzichtig gaat ze de kamer van Arend binnen. De slaapt als een os. Hij ligt zelfs te snurken. Hij lijkt pappa wel. Die hoor je duidelijk in de andere kamer. Dat mamma daar van kan slapen, denkt ze. Ze staat naast het bed van Arend. Het is verder doodstil in huis. Ze durft Arend bijna niet wakker te maken. Hij kan zo chagrijnig zijn als-ie net wakker is. “Miauw... “ klinkt het weer. Nu heel zachtjes en veraf. Maaike bedenkt zich niet en legt haar hand op de schouder van haar broer. Die wordt wakker en kijkt verdwaasd om zich heen. Pagina 13 - Uitvlieger

“Het is nog donker.. moeten we nu al naar school.. ?” mompelt hij en zakt dan weer in slaap. “Arend” Maaike schudt hem weer zachtjes aan zijn schouder. Arend wordt nu echt wakker. “Wat is er?” vraagt hij. “Ik denk dat er een poes in de tuin zit waar iets mee is. Hij miauwt zo klaaglijk,” zegt Maaike. “Maar ik durfniet alleen naar buiten.” Arend is nu goed wakker en komt zijn bed uit. “Heb je mamma of pappa niet wakker gemaakt?” vraagt hij. Maaike schudt haar hoofd. Samen gaan ze voorzichtig en stil naar beneden. Ze vragen zich helemaal niet af of pappa en mamma wel goed zouden vinden wat ze doen. Ze denken alleen maar aan een poes in nood. Ze doen het raam weer open en luisteren. “Miauw!” klinkt het vlak onder het raam. “ Oei. ..” schrikt Maaike en ze doet snel een stap achteruit. Je weet tenslotte maar nooit. Maar Arend doet net of hij niet bang is en kijkt heel voorzichtig over de vensterbank. “Doe het licht eens aan,” vraagt hij en Maaike zet de schakelaar om. In het licht van de kamer ziet Arend een klein rood en wit poesje zitten. Het diertje is hooguit een paar maanden oud. “Ach jochie, kom maar hoor” zegt Arend en strekt zijn handen uit. Het diertje komt naar hem toe en laat zich gewillig door Arend oppakken. Hij haalt hem naar binnen en zet hem op de grond. Maar het katje zakt meteen door zijn pootjes. “Wat zou er met hem zijn?”vraagt Maaike. “Weet ik niet” zegt Arend. “Laten we het morgen maar tegen pappa zeggen. Die weet wel wat we moeten doen. Dan gaat plotseling de kamerdeur open. “Wie weet wel wat jullie moeten doen?” vraagt een stem. Ze schrikken zich een ongeluk en kijken snel om. In de deuropening staat pappa. Met een heel slaperig gezicht, zijn haar door de war en een flinke stoppelbaard. Hij kijkt niet bepaald vriendelijk. Maaike en Arend kijken elkaar aan en dan doet Maaike het woord. Ze vertelt hoe ze wakker werd van het miauwen van het katje en dat ze niet alleen durfde te gaan kijken. Het hele verhaal komt eruit. Pappa kijkt even naar het katje. “Ik denk dat hij zijn pootje bezeerd heeft. Hij kan bijna niet erop staan. Ik ga er morgen wel even mee naar de dierenarts. Dan horen we wel wat er is. Geef hem nu maar een plekje op een kussentje of zo en zet wat water bij hem, dan zien we morgen wel verder. En nu weer naar bed!


Als Arend en Maaike de volgende morgen beneden komen, stapt het katje voorzichtig van het kussentje en loopt naar ze toe. Hij begint enorm te spinnen zodat het lijkt of er een motortje in zijn neus zit. Ze moeten er om lachen en aaien het beestje voorzichtig over zijn kopje. Hij kan nog niet goed staan. Pappa komt binnen. Nu fris geschoren en min of meer uitgeslapen. Hij bekijkt het katje wat beter. Als hij aan het voorpootje komt, begint het diertje te miauwen en trekt zijn pootje terug. “Dat is nog niet in orde” zegt hij. “Ik neem hem wel even mee naar de dierenarts.” Als de kinderen uit school komen, ligt het katje weer op het kussentje in de kamer. “De dierenarts denkt dat hij van een te hoge plek gesprongen is en nu is zijn pootje een beetje gekneusd,” zegt mamma. “Mogen we hem houden mam?” vraagt Maaike. Mamma kijkt haar even aan. “Hij is natuurlijk al van iemand, die nu heel druk naar hem op zoek is en heel veel verdriet heeft. We gaan dus eerst kijken of we kunnen uitvinden van wie hij is. Pappa heeft gezegd dat als niemand hem komt ophalen, hij het goed vindt. Maar dan moet ik het ook goedvinden.” Ze kijkt de tweeling aan. Een paar pretlichtjes gloeien in haar ogen. “En ik vind het goed als jullie beloven dat jullie heel goed voor hem zullen zorgen. Niet alleen de eerste paar weken maar altijd. Jullie zijn er verantwoordelijk voor. Anders moet hij weer weg.” Ze kijkt de kinderen heel ernstig aan. Maar die maken voorzichtig een rondedansje. Ze gaan bij het katje zitten. “We moeten nog wel een naam voor hem verzinnen,” zegt Arend. “Waarschijnlijk heeft hij al een naam.” “Ga maar eens in de supermarkt kijken of er misschien een briefje hangt. Ik kan me bijna niet voorstellen dat niemand dit diertje mist.” Als Arend en Maaike de supermarkt binnenkomen, gaan ze naar het grote bord waar mensen van alles te koop aan kunnen bieden maar ook als ze iets kwijt zijn hangen ze vaak een briefje op. Als ze er aankomen, staat er een meisje dat ze niet kennen voor het bord. Ze heeft tranen in haar ogen en ze hangt een briefje op. Arend leest het en stoot Maaike aan. Maaike leest: “Weggelopen: een klein rood katertje met wit op zijn buik.

Pagina 14 - Uitvlieger

Hij heet Kwiebus en is drie maanden oud. Heeft iemand hem gezien? Ik mis hem heel erg. Marianne tel. 2938555 Maaike tikt het meisje op haar schouder. “Hallo, “zegt ze, “ik heet Maaike en ik denk dat wij jouw poesje hebben gevonden. Ga maar mee. Hij is een beetje gewond en ligt bij ons thuis op een kussentje.” Het gezicht van het meisje klaart meteen op maar kijkt dan gelijk weer verschrikt. “Is hij gewond? Wat heeft hij ? Ik ga meteen mee,” zegt ze dan. De kinderen rennen naar huis. Mamma ziet ze komen en begrijpt het meteen. “Kom maar,” zegt ze tegen Marianne. Ze loopt naar de kamer waar Kwiebus ligt te slapen. Marianne rent meteen op hem af en tilt hem voorzichtig op. Het katje herkent haar en begint te spinnen. “Ik hoef niet te vragen of hij het is. Neem hem maar gauw mee,” zegt mamma en ze laat Marianne met haar poes in haar armen naar buiten. Als ze terugkomt, vindt ze een tweeling die alles behalve vrolijk is. Maaike heeft zelfs tranen in haar ogen. “Begrijp je hoeveel verdriet Marianne moet hebben gehad?” vraagt ze aan Maaike. Die knikt. Maar ze zou hem zo graag hebben gehouden. Mama kijkt naar haar en draait zich dan om. Ze moet even nadenken.


Steenlawine Danzig als je glimlacht, is het ver weg een glimp zonlicht over koude sneeuw niets dan hoogte en ernst ben jij - wie had gedacht dat de steen op je hart zou stukvriezen tot zware moordende keien gevaarlijk zijn ze deze keien en los je staat te luisteren hoe ze vallen hoort ze kraken in het bos onder je ze rijten gouden stammen open en rukken heidestruikjes en wat onschuldig krabbelt en klautert met zich mee naar het ravijn zelf steek je je hoofd omhoog koelt je voorhoofd in de straffe wind en fluit

Mijn kamer keek uit op het land van Jacques Brel. „Mijn platte land, mijn Vlaanderland.“ Na een goede maaltijd bestaande uit waterkonijn in Provencaalse saus, bleek dat ik gelijk kreeg met mijn keuze van „Hotel De Vrede“. Ik legde mijn hoofdkussen aan het voeteneind van het bed, zodat ik de volgende morgen in ieder geval met het goede been uit bed zou stappen. Ik keek nog even door mijn venster naar buiten en kwam tot de conclusie dat ik niet over Jacques Brel‘s Vlaanderland uitkeek maar op een binnenplaats waar geen zonlicht kwam maar wel de ventilatiekokers van keuken en pisbak. Een kniesoor die daar op let. Ik kroop tussen de gesteven gastvrije lakens en liet mij al ras wekken door Klaas Vaak uit de nachtmerrie die „leven“ heet. Na een verfrissende nacht, schoof ik, als enige gast van „De Vrede“, aan het ontbijt. Een ontbijt bestaande uit een overvloed aan vers geperste zuidvruchten, vers brood, kaas en vleeswaren, „hoeve-boter“ en twee zacht gekookte eieren. Ik keek, en meende het ook nog, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Het marktplein lag er redelijk verlaten bij. De circustent was overal gesloten waar hij gesloten kon zijn. Kinderen kruisten het plein op weg naar school. Plotsklaps werd mijn aandacht getrokken door een man. Terwijl ik mijn tweede eitje tikte zag ik hem lopen. Sjofele jas, pakje in de ene hand, emmertje in de andere hand. De man droeg sandalen en een baard.

Het marktplein lag er redelijk verlaten bij. De circustent was overal gesloten waar hij gesloten kon zijn. Kinderen kruisten het plein op weg naar school. Danzig Plotsklaps werd mijn aandacht getrokken door een Ik was het pad bijster. Potdichte mist maakte het mij man. Terwijl ik mijn tweede eitje tikte zag ik hem lonagenoeg onmogelijk verkeersborden te vinden, laat pen. Sjofele jas, pakje in de ene hand, emmertje in de staan te ontcijferen. Een totale staking in België dwong andere hand. De man droeg sandalen en een baard. mij sluipwegen te zoeken om zodoende vakbondsblokkades te omzeilen. Kortom een complete chaos. Ik vrat het restant van de vleeswaren op en volgde de

Hotel de Vrede

Toen ik na een lange dag een herberg wilde zoeken, liet ik mij dan ook op vleugels van intuïtie drijven. Dat ging als volgt. Bij de verkeerswisselaar nabij Koekelare stond een handwijzer naar het dorp Stuiverkeskerke. Mijn plan stond vast. Ik volgde de macadamweg richting Stuiverkeskerke. Daar wilde ik vannacht logeren. De naam van dit oord sprak mij aan. Toen ik op het marktplein nog een hotel vond dat „De Vrede“ heette kon mijn nacht niet meer stuk. Daar wilde ik slapen. Ik nam het circus, dat op het plein voor de herberg een voorstelling gaf, op de koop toe evenals de drie soorten trappist die de waard op het fust had. Pagina 15 - Uitvlieger

man met nieuwsgierige blik. De sandalist was aan het afficheren. Ik werd nieuwsgierig en vroeg mij af wat hij te melden had. Mijn nieuwsgierigheid werd snel bevredigd aangezien hij plakkende in mijn richting kwam. HONGER IS EEN AANSLAG EN GEEN TEGENSLAG , luidde de tekst van zijn pamflet. Ik vrat ook de laatste plak kaas op en bestelde nog een koffie. Nadenkend over de vlammende tekst die de alto wereldkundig trachtte te maken kwam ik automatisch met mijn gedachten op het copieuze diner van gisteravond en het ontbijt van hedenmorgen.


Ja, het is inderdaad waar wat Loesje schrijft: Holland heeft kaas, België heeft patat, Frankrijk heeft wijn en Afrika heeft honger! Ja honger!! En dat terwijl er in de wereld overschotten zijn die hun weerga niet kennen. Ik begrijp het niet goed. Is het een logistiek probleem dat de overvloed niet op die plaatsen komt waar gebrek is? Is het een keiharde zaak van GELD en niets anders? Is het corruptie, of is het de Maffia? Kortom de tekst „ honger is een aanslag en geen tegenslag“ hield mij een groot deel van de dag nog in de ban. Toen ik op de middag bij Meneer Mac Donald twee Hamburgers en één Chickenburger naar binnen werkte verdween het gevoel naar de tweede plaats. ‚s Avonds was ik het „gelukkig“ weer helemaal vergeten. ‚s Nachts kon ik de slaap niet vatten. Ik woelde wat, transpireerde hevig en viel ten slotte in een dromerige slaap. Ik zag de geregenjaste man met baard en sandalen aan een viaduct hangen, waar hij met een verfkwast de voornoemde tekst in spiegelbeeld op kalkte. In de achteruitkijkspiegel van mijn limousine kon ik lezen HONGER IS EEN AANSLAG EN GEEN TEGENSLAG. Vlak voordat ik de hoek om ging zag ik nog net dat hij zich niet meer kon houden en op het asfalt kwakte voor een aanstormende truck met oplegger van „De Vleeschmeesters“. Ik kwam tot stilstand in de Sahel. Uitgemergelde kindertjes kwamen aan het portier van mijn airconditioned voiture. Ik opende de elektrische ramen en vroeg de weg naar Stuiverkeskerke. Ze verstonden mij niet. Ik verstond hen wel. HONGER!! Mijn echtgenote stond glimlachend en goed doorvoed aan mijn bed met uitgeperste sinaasappelen, thee en een beschuitje met „hoeveboter“ en kaas. Ik was weer gelukkig. (Of toch niet helemaal?)

Pagina 16 - Uitvlieger

Uitvlieger Juli 2011  

Uitvlieger Juli 2011

Advertisement