Page 24

[4] Hans Belting, Antropologia obrazu, dz. cyt., s. 173. [5] Hito Steyerl, W obronie nędznego obrazu, przeł. Ł. Zaremba, „Konteksty” 2013, nr 3, s. 101-105. [6] Zob. Anna Niedźwiedź, Obraz i postać. Znaczenie wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2005. [7] Mateusz Halawa, Życie codzienne z telewizorem, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne – TVN, Warszawa 2006. [8] Oczywiście praktyki telewizyjne nie są w żadnym wypadku jednorodne: „[Współcześnie w Polsce] im bliżej klasy ludowej, tym częściej będzie to jedna czarna skrzynka – telewizor. Im bliżej elity, tym czarnych skrzynek będzie więcej – aparatów i kamer cyfrowych, telewizorów, smartfonów z dostępem do Internetu”; Rafał Drozdowski, Barbara Fatyga, Mirosław Filiciak, Marek Krajewski, Tomasz Szlendak, Praktyki kulturalne Polaków, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2014, s. 31. Ten sam raport podaje, że 98,4 procent Polaków w 2009 roku deklarowało posiadanie telewizora, a 98,5 procent – regularne oglądanie telewizji (s. 184). [9] Juliusz Chrościcki, Pompa Funebris. Z dziejów kultury staropolskiej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1974, s. 87. [10] Mieczysław Porębski, Ikonosfera, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1972, s. 5. [11] Zob. na przykład jedne z pierwszych propozycji wyodrębnienia nauki o audiowizualności: Maryla Hopfinger, Kultura współczesna – audiowizualność, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1985; Eugeniusz Wilk, Kompetencja audiowizualna. Zarys problematyki, Uniwersytet Śląski, Katowice 1989. [12] Zob. Łukasz Zaremba, Obrazy wychodzą na ulice, Fundacja Bęc Zmiana – Instytut Kultury Polskiej UW [w przygotowaniu]. [13] Jan Bołoz Antoniewicz, Grottger, Lwów 1910, s. 359. [14] Mieczysław Porębski, Cykl rysunkowy Artura Grottgera „Polonia”, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego” 1972, nr 10, s. 110. [15] „Artysta otrzymał 300 guldenów za Polonię i 1000 florenów za prawa reprodukcji”, podczas gdy za rysunek płacono zwykle od 5 do 14 guldenów. Dane przytacza Anna Lewicka-Morawska, Formowanie narodowej uczuciowości, czyli o sztuce Artura Grottgera na przestrzeni dziejów, „Niepodległość i Pamięć” 1995, nr 1, s. 103. [16] Należy zwrócić uwagę zwłaszcza na rozbudowaną monografię pióra Mariusza Bryla, który do cyklów Grottgera przykładał wybrane współczesne teorie obrazu, a nawet uruchomił w ich kontekście teorię wizualnych formuł pamięci i wyobraźni rodem z Atlasu Mnemosyne Aby’ego Warburga; Mariusz Bryl, Cykle Artura Grottgera. Poetyka i recepcja, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań 1994; Aby Warburg, Atlas Mnemosyne, red. M. Warnke, C. Brink, przeł. P. Brożyński, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2015. [17] Mieczysław Porębski, Cykl rysunkowy..., dz. cyt., s. 115-116. [18] Tamże, s. 111. [19] Mariusz Bryl, Cykle..., dz. cyt.

KULTURA WIZUALNA W POLSCE. TOM 2: SPOJRZENIA  

redakcja: Iwona Kurz, Paulina Kwiatkowska, Magda Szcześniak, Łukasz Zaremba wydawca: Fundacja Bęc Zmiana współwydawca: Instytut Kultury Pols...

KULTURA WIZUALNA W POLSCE. TOM 2: SPOJRZENIA  

redakcja: Iwona Kurz, Paulina Kwiatkowska, Magda Szcześniak, Łukasz Zaremba wydawca: Fundacja Bęc Zmiana współwydawca: Instytut Kultury Pols...

Advertisement